Dit is met toenemende ergenis dat ek die voortdurende lawaai oor die sogenaamde Reitzhuis-walgvideo bekyk. Die reaksie op beide die Reitzhuis-voorval asook die skietery op Skielik oorskry alle perke van redelikheid en proporsionaliteit.(Op my beurt is my vraag of mens die onnoselheid uit me. Van der Westhuizen kan haal, synde iemand wie se een, enkele gedagtetjie blyk te wees om skril en aanhoudend "rassisme" te skree vir almal wat wil luister, en haar dan te verbeel sy is ‘n geloofwaardige joernalis. Moontlik moet mens simpatie met die arme siel hê, gegewe dat haar leermeester ene Max du Preez was, ook ‘n intellektueel bankrotte hater van Afrikaners wie se kop bly vashaak het in 1980 en wat deesdae glad niks konstruktief het om by te dra tot enige gesprek nie.)
Om terug te keer na die oorskryding van alle perke van redelikheid: as die Skielik-skietery dan rassisme sou wees, hoeveel te meer is die bykans tweeduisend plaasmoorde dan nie rassisme nie? In die oorweldigende meerderheid van gevalle is die booswigte swart en die
slagoffers blank. In ‘n groot persentasie van gevalle word die blanke slagoffers ook gemartel, soos die bejaarde egpaar van Nylstroom waarvan die vrou se vingers met ‘n snoeiskêr afgeknip is. Waarom het me. Van der Westhuizen en die ander sogenaamde joernaliste nie ook hieroor kop verloor en vir weke ná die voorval histeriese krete van rassisme geuiter, hulle klere geskeur en as oor hulle hoofde gestrooi nie?
Vier mense dood by Skielik. Tweeduisend blanke boere vermoor en dikwels gemartel. ‘n Onaardse geskree oor eersgenoemde, dawerende stilte oor laasgenoemde.
Een mens dood en nog een beseer tydens die Waterkloof-vier voorval, nog ʼn geval waaroor die media bykans ‘n epileptiese uitbarsting van anti-blanke woede beleef het. Sedert 1994 is daar waarskynlik 30 000 of meer blankes vermoor, en meer as 70 000 blanke vrouens verkrag. Die oorweldigende meerderheid van die aanvallers was swart. Waar is die geraas oor die 100 000 blanke slagoffers van die Nuwe Suid-Afrika se epidemie van swart-op-blanke rassegeweld?
Wat die sogenaamde vernedering van die skoonmakers by die UVS aanbetref, moet ek erken ek as blanke weet hoe voel hulle, indien hulle hoegenaamd verneder gevoel het. Weer eens weet ons nie of hulle wel verneder voel oor die video nie. Hulle het immers tussen September 2007 en vandag nie self enige woord daaroor gerep aan die media of aan die owerhede nie. Waarom word daar nie onderhoude in die media met hulle gevoer nie? Wat steek die media en die universiteit se owerhede vir ons weg?
Elke dag as ek die koerante se vakatures-blaaie oopslaan, of ek beskou webwerwe soos dié en ek lees "AA only", dan voel ek verneder en soos ‘n tweedeklasburger. As gevolg van my velkleur word daar teen my gediskrimineer.
Dit spreek dus van verregaande skynheiligheid en ‘n growwe oordrywing om Afrikaners op grond van vier studente se gedrag almal as rassiste te etiketteer terwyl ‘n swart regering elke liewe dag blatante rassisme toepas teenoor vier miljoen blankes.
Vier skoonmakers wat vrywillig deelgeneem het aan studentepret. Vier miljoen blankes wat elke dag rassisme ervaar. Waarom die stilte? Waarom is daar nie elke dag dawerende koerantopskrifte wat uitbasuin hoe rassisties die ANC-regime is nie?
Die antwoord op bostaande kan mens waarskynlik in Professor Danny Titus se onlangse rubriek in Beeld vind.
"Aan die ander kant moet ons hoor: ‘Wat onder die oppervlakte geborrel het, is opgekropte woede by wit Suid-Afrikaners dat ‘n groot bohaai ontstaan telkens as wittes die uitdelers van rassisme is, maar dat ras uitgeborsel word wanneer swartes die plegers en wittes die slagoffers is.’ Laasgenoemde is darem wragtig nie die punt nie."
Overgeset synde: dit maak slegs saak as swartes rassisme ervaar. Ons wil nie hoor van die 100 000 slagoffers van rassegeweld nie, of vier miljoen daaglikse slagoffers van staatsrassisme nie, want hulle is blank.
Myns insiens was die insident by Reitz-koshuis wat op video vasgelê is en reeds CNN gehaal het ‘n grap; enigeen wat al in ‘n koshuis was, weet tot watter belaglike optrede groepsdruk veral jong seuns of mans kan oorreed. Maar ons moet ook toegee dat ons in ‘n abnormale land woon wat deur intense geweld en wedersydse rassegevoelens gekenmerk word. Die blanke Afrikanerman is van alle mag en invloed gestroop en word openlik deur die media en reklamebedryf (vgl. maar die Vodacom-advertensies) bespot as ‘n soort gekastreerde imbesiel. Een moontlike verklaring vir die seuns se optrede kan dus daarin geleë wees dat hulle ‘n magsfantasie probeer uitleef het deur swart vroue te verneder terwyl dit in die werklike lewe anders gesteld is en hulle waarskynlik daagliks deur swart amptenare of maghebbers verneder word. Trouens, die transformasie van die UV-kampus en koshuise verteenwoordig ‘n verskriklike demonstrasie van swart mag wat selfs bepaal met wie ‘n student sy kamer moet deel.
Op die 24ste Oktober 1964 word Zambië onafhanklik van Brittanje. Die Britte, wat die voormalige gebied eens bekend as Noord-Rhodesië in 1923 van die “South African Company” oorgeneem het, het reeds in Harold Macmillan se “Winds of Changes”-toespraak in 1960 te kenne gegee dat onafhanklikheid in Zambië en ander kolonies onvermydelik gaan wees.
Terwyl ander in hierdie land nog net praat oor die onbeheerde misdaadtoestand, die kragvoorsieningskrisis, werkloosheid, brandstoftekort, behuisingsnood, inflasie en menige ander krisisse wat nog op pad is, beplan sommige van ons lank reeds die vryheidspad van die blanke in Suid-Afrika, en meer spesifiek die ontknegting van ons Afrikanervolk. Omdat dit geen eenvoudige taak is nie, sal sukses afhang van die deeglike omvattendheid van hierdie beplanning. Nie alleen sal elke tree noukeurig uitgestip moet word nie, maar moet daar ook nou dringend aandag gegee word aan een van die heel belangrikste aspekte, naamlik hoe om hierdie Godgegewe stukkie aarde te bly behou, en dit nooit, maar nooit weer, te moet afstaan aan ons volksvyande nie.