Die Congress of SA Students (Cosas) het Dinsdag gedreig om verkragters te kastreer.
“Ons gaan die reg in eie hande neem,” het Thlologelo Malaji, president van Cosas, gesê.
“Ons gaan die privaatdele van diegene wat ons broers en susters verkrag, afsny. Ons sal ook nie van die dwelmhandelaars in ons gemeenskappe vergeet nie, want ons weet waar hulle bly.”
“Lede van ons gemeenskap moet nie meer in vrees lewe nie en ons help om al die euwels in die samelewing uit te roei,” het hy gesê.
Malaji het gesê Cosas het besluit om nie net gerieflik toe te kyk hoe die jeug se toekoms deur die euwels in die samelewing weggevat word nie.
“Ons doen ‘n beroep op belanghebbendes in onderrig om deel te neem en ‘n bydrae te lewer in die stryd die opvoeding van ons land; om te verseker dat ons studente die beste opleiding ontvang.”
Cosas sal glo vergaderings reël tussen ouers, leerlinge en ander om die toestand van opleiding in die land te bespreek. “Die kultuur van onophoudelike ontwrigting van opleiding en opvoeding weens betogings is die kern van dié samesprekings.”
Malaji het gesê Cosas is ook besorg oor die aantal skole, veral hoërskole, wat nie voedingskemas het nie.
“Indien ‘n kind in ‘n laerskool op ‘n voedingskema staat gemaak het, is hul omstandighede in die hoërskool steeds dieselfde. Waar sal die kind ondersteuning kry indien daar nie ‘n voedingskema by die skool is nie?” Hy het gesê die gehalte van kos wat in voedingskemas bedien word, is ook kommerwekkend.
Malaji het bygevoeg dat Cosas ook sal voortgaan om die publikasie van matriekuitslae in koerante teen te staan. “As ‘n studente-organisasie hou ons steeds vol matriekuitslae is ‘n privaatsaak tussen die matrikulant en die departement van onderwys.” – Sapa
Deur Rhynie Greeff. Daar is ʼn staatsgedrewe boodskap aan Suid-Afrikaners oorsee reg vanuit die Parlement: Bly weg want ons gaan julle straf as julle terugkom.
Vir Suid-Afrikaners wat na ʼn paar jaar in die buiteland hulle vliegtuigsitplekgordels losmaak en uitstap in hulle eie land wag ʼn ontnugtering in die vorm van ʼn ware Monty Python wet wat hulle vir die res van hulle lewens effektief gaan belas – die Wet op Mediese Skemas 131 van 1998.
Hierdie wet het ʼn goeie element want dit beskerm huidige lede van SA mediese fondse met laataansluitingsboetes vir mense wat wag tot hulle siek is en dan wil aansluit by ʼn fonds.
Nou die slegte kant.
Die Wet op Mediese Skemas het ʼn formule waarvolgens terugkerende Suid-Afrikaners boetepremies vir die res van hulle lewens van tussen 5% en 75% by mediese fondse betaal (kuggie en kom ons fluister die res van hierdie sin) omdat hulle nie aan Suid-Afrikaanse mediese fondse behoort het nie. Wat natuurlik onmoontlik was. SA mediese fonds gee net oorsese dekking vir 90 dae. Daarna kan jy net eenvoudig nie aan ʼn SA mediese fonds in die buiteland behoort nie. Dis so gereguleer. Dis ʼn Catch 22. Eintlik ʼn vorm van belasting. Julle wil mos dom buitelandse drosters wees.
Die Wet op Mediese Skemas het strafbande met berekende kredietjare waarop addisionele maandelikse premies betaal gaan word en wat dit ignoreer dat dit vir jou oorsee onmoontlik was om aan ʼn SA mediese fonds te behoort:
0-4 jaar: 5%
5-14 jaar: 25%
15-24 jaar: 50%
25+ jaar: 75%
Dis ʼn effens ingewikkelde berekening maar hier is ʼn voorbeeld:
Jy was ʼn lid van jou ouers se mediese fonds tot ouderdom 25, toe nie by ʼn mediese skema vir 5 jaar nie en toe by jou eie fonds vir 5 jaar waarna jy oorsee gegaan het vir 14 jaar en in Engeland lid was van Discovery se filiaalskema daar, Pruhealth. Nou keer jy terug na sonnige Suid-Afrika op die ouderdom van 49.
Die formule gee jou 4 jaar krediet as afhanklike van jou ouers (25-21 want onder 21 jaar tel nie).
Jy kry nog 5 jaar se krediet onder jou eie skema maar, jammer man, die SA Parlement het bepaal dat jou 14 jaar by enige oorsese medies skema nie tel nie, selfs nie eers Discovery Gesondheid se Britse filiaal nie. Jy moes mos aan ʼn SA fonds behoort het. Wat jy ongelukkig vir jou nie kon doen nie.
So nou het jy net nege jaar se krediet.
Maar wag dis nie al nie, en hallo Monty Python, nou vir iets heeltemal nuuts weer eens, die Einsteinformule bepaal dat jy net 5 jaar se krediet kry want, jou kredietjare begin eers van jou 35ste jaar.
En op daardie 5 jaar krediet (ten spyte van al jou jarelange lidmaatskap van fondse) val jy in die band van 5-14 jaar. Daarom sal jy vir die res van jou lewe vir jou en jou familie 25% per maand ekstra in mediese fondspremies betaal. So, waar jy en jou familie R4000 per maand sou betaal aan ʼn mediese fonds as julle tuisgebly het sal jy R12 000 per jaar addisioneel betaal met latere stygings.
Ek weet hiervan want ek was elf jaar lank lid van Discovery se Pruhealth in Brittanje en het Discovery genader via ʼn makelaar wat my later ʼn epos gestuur het dat Discovery vasstaan dat dit ʼn “government ruling” is en die boete geld. Twee ander medies skemas het dieselfde antwoorde gehad.
In wie se belang is hierdie irrasionaliteit? Die mediese fondse wen met ʼn stelsel wat baie gerieflik individue penaliseer omdat die stelsel nie die individue ooit kon bedien nie.
Hoe werk die logika? In Brittanje kan jy nie ʼn SA bestuurslisensie gebruik nie. Hoekom word terugkerendes nie beboet of belas as hulle nou na jare weer ʼn SA lisensie moet kry nie? Oorsee in die VSA kan jy nie belasting aan SARS betaal nie. Moet jy nou beboet word daarvoor as jy terugkom?
Ons leef in ʼn wêreld grotendeels sonder grense. Die kuberruim het eintlik geen grense nie maar fisies is daar ook tussen lande ʼn relatief vrye vloei van kapitaal, produkte, idees en mense wat na hulle lande terugkeer met meer ondervinding, kennis en kundigheid. Sekerlik positief.
Watter tipe regering ontmoedig die vrye vloei van mense en hulle kundigheid so diskriminerend irrasioneel?
Pas dit die regering dat Suid-Afrikaners nie terugkeer nie?
Miskien moet die Wet op Mediese Skemas ʼn herbenaming kry as die Wet van Onbedoelde Gevolge want die land stoot waardevolle mense weg wat wil terugkeer.
Mediese skemas wen; die land verloor; die politici slaap. – The South African
Die ANC se sekretaris-generaal Gwede Mantashe het gister gesê die party word nie bedreig deur die opkoms van die Economic Freedom Fighters (EFF) op Suid-Afrika se politieke toneel nie.
Mantashe het die EFF as net nog ‘n party bestempel. Hy het verwys na die nuwe beweging as die Ekonomiese Vryheidsfront, en het gesê dit is ‘n susterparty van die Vryheidsfront Plus.
“Die ekonomiese Vryheidsfront is net ‘n ander party. Hulle sal by ‘n susterparty, die Vryheidsfront Plus aansluit. En daar is baie partye daarbuite,” het Mantashe gesê.
Hy het met verslaggewers gister in Johannesburg gepraat.
Die EFF is gestig deur Julius Malema en ander ontevrede voormalige ANC-lede. Voormalige ANC-jeugliga se Noordwes-voorsitter Papiki Baboile en voormalige ANC-jeugliga se nasionale woordvoerder, Floyd Shivambu, is ook lede van die EFF.
Mantashe het gesê die ANC-leiers het nie slapelose nagte oor die EFF nie.
“Dit (die ANC-leierskap) is bedrewe hiermee en dit is hoekom ons toegelaat het dat ‘n grondwetlike demokrasie en ‘n veelparty-stelsel tot stand kom.
“Ons het nie slapelose nagte oor ‘n bepaalde party nie,” het hy gesê.
Die mediakonferensie is bedoel om die uitkomste van die ANC se nasionale uitvoerende komitee (NUK) lekgotla te openbaar. Die lekgotla het Vrydag begin en Sondag afgesluit.
Mantashe het ook gesê die probleme van die ANC in die Tlokwe-munisipaliteit in die Noord-Wes is nie tydens die lekgotla bespreek nie.
Hy het daarop aangedring dat die regerende party tans op die probleme in die munisipaliteit fokus.
Hy het gesê die ANC se adjunk-president Cyril Ramaphosa en adjunk-sekretaris-generaal, Jessie Duarte spandeer baie tyd in die Tlokwe Munisipaliteit as deel van die party se strategie om probleme in die munisipaliteit aan te spreek.
“Ons is besig met iets daar. Ons het kandidate geregistreer vir die (komende) tussen-verkiesings. Ons sal nog steeds baie daar doen.
“Dit is nie ‘n stryd teen die DA nie, maar ons verantwoordelikheid om gemeenskappe te dien daar. En ons het ‘n verpligting om te voldoen daaraan,” het Mantashe gesê.
Die ANC in die Tlokwe Munisipaliteit het 14 raadslede van die munisipale raad geskors nadat die party bevind het dat hulle saamgespan het met opposisiepartye om die burgemeenster Mapetle te verdryf. – The New Age
Die Europese Unie (EU) het die militêre vleuel van die Libanese groep Hezbollah Maandag op sy terreurlys geplaas.
Die EU se 28 ministers van buitelandse sake het die besluit eenparig ondersteun tydens die unie se maandelikse vergadering.
Europese Unieministers van buitelandse sake se vergaderinginBrussel het ‘n einde aanmaande se geredekaweloor die besluit om diemilitêre vleuel vandie LibaneseHezbollahop dieEUse lys vanterroriste-organisasies te plaas.
Die besluit volg op ‘n selfmoordbomaanval waarin vyf Israeliese toeriste in Bulgarye omgekom het. Eerste Minister Benjamin Netanyahu, het Iran dadelik blameer, maar Bulgaarse ondersoekbeamptes het gewaarsku dit sal ‘n “fout” te wees om blaam toe te wys voor die aanval ondersoek kan word.
Israel, saam met die VSA, het die skuld op Hezbollah en dus Iran vir die aanval gepak.
Die aanvalle, het een senior Amerikaanse amptenaar gesê, was in weerwraak vir die moord op Iranese kernwetenskaplikes. Dit was uit weerwraak, het die Amerikaanse amptenaar, wat gepraat het op voorwaarde van anonimiteit omdat die ondersoek nog aan die gang was, gesê.
In skrille kontras, het The Washington Post se Karin Brulliard, uit Jerusalem verslag gedoen, en gesê alhoewel sy kennis neem van die amptelike beskuldigings teen Hezbollah en Iran se verantwoordelikheid, het “Israel geen konkrete bewyse aangebied om die aanval met Iran te verbind nie. Die VSA se intelligensie-amptenare het gesê dit was ‘geloofwaardig’ dat Hezbollah die aanval uitgevoer het, maar ontleders by die CIA en ander agentskappe oorweeg nog steeds die intelligensie rondom die aanval en het nie ‘n gevolgtrekking bereik nie.”
EU-bronneinBrussel het intussen gewaarsku en gesê datdie proseskan nogtwee tot drie dae kan duur.
Inbaie opsigteis dit ‘nhistoriese oorwinningvir Brittanje enFrankryk,maar dit kan die EUverderverdeelop byna elkeaspek vanhoeom metdie Midde-Ooste te handel,wat Iran,Israel, Palestina, Libanonen Sirië insluit.
Die VerenigdeState enIsraelhet beide druk op dieEUgeplaas.In‘n debatwat maande geduur het, het Ierland enMaltavasgeskop, terwyl Oostenryk gevrees het vir dieveiligheid van sytroepeas deelvan die VN-bedrywighedeinLibanoningebiede wat onder diedirekte beheer van Hezbollah staan.
Diepolitieke vleuelvan dieHezbollahisdeel van die regeringinLibanon en dieLibaneseregering hetamptelikprobeer om dieEUte weerhou vandie neem vanso ‘n besluit.
“Ons kan nietoelaat dat diemilitêretak van dieHezbollahterroriste-aktiwiteitindie Europese Unie voer nie,“ het GuidoWesterwelle,die Duitseminister van buitelandse sakeverduidelik.
Hoe om die militêrevandiepolitieke vleuel te skei, gaan egter ‘nmoeilike vraag wees om op telos, hetEUbronne gesê.
“Die stert is besig om die hond te swaai, alhoewel die hond reeds dood is,” sê die Vryheidsfront Plus se raadslid in die plaaslike munisipaliteit, Theo du Toit.
Dit is bekend dat die werknemers van Metsimaholo-munisipaliteit herhaaldelik gestaak het en die dorpe verwoes deur geboue te beskadig en brand te stig. Die betalingskantoor in Sasolburg is in so ‘n brand verwoes. Die omvang van die skade aan munisipale bates beloop tans meer as R3 miljoen. Die bedrag sluit nie die bedrag in van nie-invordering van skulde tydens die staking nie.
Tydens ‘n spesiale raadsvergadering wat belê was vir Vrydag 19 Julie 2013 het die Speaker ‘n 27-blad regsdokumente uitgedeel vir bespreking. In die staande reëls en orders vir plaaslike regering is dit duidelik dat dokumente minstens 48 uur voor die aanvang van ‘n vergadering beskikbaar moet wees, wat reeds te min is om weldeurdagte besluite te neem.
Na drie koukus-sessies tydens die vergadering en baie verduidelikings van verskillende individue van die regerende party het dit duidelik geword dat die ANC-geleide munisipale bestuur ‘n ooreenkoms met die stakers en SAMWU (Suid-Afrikaanse Munisipale Werkers Unie) aangegaan het om teen Dinsdag, 23 Julie 2013, hulle salarisse te betaal vir die tydperk wat hulle gestaak het. Al die regsdokumente wat verskaf is, het dit duidelik gemaak dat dit teen die bepalings van die wet sou wees om die stakers te betaal. Indien die uitstaande gelde as gevolg van die staking aan die stakers betaal word, sal dit vrugtelose en verkwiste uitgawes wees.
Die Speaker het na ‘n koukus gesê dat die stadsraad oor die aangeleentheid moet stem.
Du Toit het na ‘n bepaalde koukus tydens sy spreekbeurt dit duidelik gemaak dat elke werknemer van Metsimaholo-munisipaliteit ‘n dienskontrak onderteken het wat “Geen werk – Geen betaling” uitspel. Verder het hy gesê dit is duidelik vanuit die gesprekke dat die ANC ‘n ooreenkoms met die werkers het om hulle te betaal voor Dinsdag 23 Julie 2013. Aanbevelings van die munisipale bestuurder is deur die Sweep van die ANC verander om voorsiening te maak vir oortydbetaling, verlof en dies meer. Du Toit het dit duidelik aan die Speaker gemaak dat hy homself nie met die besluite van die dag, wat teen die wet is, kan vereenselwig nie en uit die vergadering gestap. Die Speaker het Du Toit beveel om te sit, maar hy het hom geïgnoreer en uitgestap. Du Toit sê daar is geen manier hoe hy dit kan regverdig dat stakers, wat geen respek vir ander se eiendom het, vergoed word wanneer hulle onwettig staak nie. Hy sê ook voorts dat die ANC nou byna twee dekades aan bewind is en dat die agteruitgang van dorpe en die land skokkend is.
Die ontsmettingsmiddel Dettol en Domestos Extended Germ Kill is van die rakke onttrek omdat dit ‘n gesondheidsrisiko inhou vir verbruikers, het Nasionale Reguleerder vir Verpligte Standaarde (NRCS) Dinsdag gesê.
Thomas Madzivhe van die NRCS het bevestig dat die Dettol Disinfectant Liquid, wat van die Verenigde Koninkryk ingevoer is, van die rakke onttrek is omdat die produk nie vereiste toetse geslaag het nie.
Madzivhe het gesê Domestos Extended Germ Kill is nie by die NRCS geregistreer nie en dus kan die veiligheid van die produk nie gewaarborg word nie.
Bongani Khanyile, waarnemende hoof van die NRCS, het ‘n beroep op die publiek gedoen om die reguleerder in kennis te stel van enige winkels waar die produkte nog op die rakke is.
Die NRCS kan op 021 428 6043 gekontak word. – Sapa
Toespraak gelewer by die Gautengse provinsiale vergadering van die VF+ op 10 Oktober 2009.
Dit het nou al ‘n gemeenplaas geword om Kruger se spreuk, “Haal uit die verlede wat goed is en bou jou toekoms daarop”, aan te haal. Maar hierdie woorde is ook en veral van toepassing op Kruger se lewe en dade self.
Van die oomblik dat hy op 10 Oktober 1825 op die plaas Bulhoek in die wyk Brakrivier gebore is totdat hy sy laaste asem op 14 Julie 1904 te midde van die Switserse Alpe te Clarens uitgeblaas het, het hy ‘n lang en gebeurvolle lewe gehad. Soos Kruger se grootste biograaf, D.W. Krüger, kan mens op verskeie tydperke en aspekte van Kruger se lewe fokus. Tog is dit nodig om uit dié groot en interessante verskeidenheid enkele kernbeginsels te distilleer wat ons vandag dalk van hulp kan wees.
Paul Kruger
Niemand kan ontken dat die Afrikaner vandag in ‘n uiters benarde posisie verkeer nie. Gestroop van alle politieke mag en invloed, asook demografies aan die kwyn as die laaste oorblywende blanke minderheid in Afrika, wil dit voorkom asof die Afrikaner se tyd op dié vasteland uitgespeel is. Maar nou is die interessante ding dat die pioniersgemeenskap in Kruger se tyd alte dikwels voor enorme krisisse te staan gekom het wat op die oog af dodelik kon wees. ‘n Mens dink maar aan die moorde by Bloukrans en Weenen, waardeur Kruger as kind getraumatiseer is. In sy eie woorde beskryf hy dit so:
„Maar watter verskriklike tonele het ons nie in die ander laer gesien nie. Daar het die lyke van ons mense gelê wat deur ‘n ander afdeling van die Zoeloeleër vermoor is en in hulle bloed gebaai het. Die veld was wit van die vere wat die moordenaars uit die beddegoed van die waens geskud het. Daar was skape wat lewendig oopgesny is en manne, vroue en kinders op die gruwelikste wyse gefolter, vermoor, deursteek en keelaf gesny. Die aasvoëls, wat soos hulle vertel het, so ‘n Zoeloe-impi orals gevolg het, het reeds begin om die dooies te verskeur. Daar het moeders dood gelê asook sterwendes nog met die kleintjies aan die bors gedruk. Ander het met verstyfde arms hulle kinders, deurboor met assegaaie wat die lyke aanmekaar gehou het, omklem. Baie lyke is op die verskriklikste manier mishandel en geskend, en klein kindertjies het gelê waar die barbare hulle neergegooi het, nadat hulle die harsings teen die wawiele uitgeslaan het.”
Hoewel hierdie tonele vir die res van sy lewe bygebly het en hy ook vele ander oorloë en verskrikkings deurgemaak het, het hy nooit bang of moedeloos geraak nie.
Ek sou dus sê dat die eerste Kruger-beginsel sou wees: Hou altyd moed.
‘n Tweede aspek van Kruger se ingesteldheid was sy idealisme en vryheidsin. Hy het tydens die Groot Trek grootgeword en was altyd onder die indruk van al die opofferings wat daar gemaak is om uiteindelik vryheid in ‘n eie staat te verwerf. Daarom, toe Shepstone in 1877 die Transvaal geannekseer het, was hy een van die weiniges wat onmiddellik daarteen gekant was en uiteindelik daarin geslaag het om ‘n verwarde en verdeelde volk aan sy kant te kry. Selfs onder sy eie amptenare en in die leierskorps was daar diegene wat die anneksasie as ‘n fait accompli beskou het en bloot oor die voorwaardes van Britse regering wou onderhandel, maar hy het nooit opgehou glo dat die verlore vryheid weer herwin kon word nie.
‘n Ander aspek van Kruger se idealisme was die feit dat hy byna nooit aan homself gedink het nie en altyd bereid was om goed en bloed vir sy volk op te offer. Die feit dat Kruger so lank geleef het, was eintlik ‘n wonderwerk, want hy het keer op keer in ekspedisies teen swart stamme sy lewe gewaag.
‘n Ander aspek van sy idealistiese opofferings in diens van die Afrikaner, was die feit dat hy byna altyd finansiële probleme gehad het en op ‘n keer selfs geld by die staat moes leen om sy gesin te onderhou. Eers op ‘n betreklik laat tydstip in sy lewe het deur grondspekulasie ‘n ryk man geword en was dié tydvak van finansiële swaarkry verby.
‘n Derde Kruger-beginsel is sy nastreef van die eenheidsprinsiep. Een rede vir Kruger se sukses as politikus in sy tyd, benewens sy eerlikheid en opregtheid, was dat hy die Transvaal se leuse, “Eendragt maakt magt” tot op die letter uitgeleef het. Kruger was vroeg in sy loopbaan as kommandant-generaal getuie van die broedertwis en burgeroorlog-in-die-kleine in die vroeë 1860s wat tussen verskillende politieke en godsdienstige faksies in die Transvaal uitgebreek het en moes self op mede-Afrikaners skiet om dood te skiet. Waarskynlik het hierdie gebeure hom bygebly en het hy voortdurend probeer om mense eerder saam te bind as om hulle te verdeel.
Terloops, die spreuk “Eendragt maakt magt” was geensins oorspronklik nie, maar is na Romeinse tye terug te voer. Dit is ook in Nederland in die sewentiende eeu gehoor. Ná die Belgiese revolusie van 1830 het mense dit veral in Frans gebesig as “L’union fait la force”.
In die vierde plek sou mens seker Kruger se geloof kon noem. Kruger het feitlik net Die Bybel en koerante gelees. Op ‘n keer toe hy en die twee Nederlanders, Bok en Jorissen, op pad Londen toe was, het hy hulle op die dek van die skip oor die heelal hoor praat, die ontsaglike omvang daarvan, die afstande tussen die sterre, asook die geskatte ouderdom daarvan wat deel van die wetenskaplike debat in die negentiende eeu uitgemaak het. Kruger het hom terstond van die geselskap onttrek met die woorde: “As ek langer hierna moes luister, sou ek my Bybel in die see moes gooi.”
Hoewel Kruger in dié opsig amper ‘n mistikus was, het dit hom nie verhoed om praktiese politiek te bedryf nie. Omdat hy ook ‘n Dopper was en dikwels weens sy kerkverband onder skoot gekom het, het hy nooit gepoog om van godsdiens ‘n politieke kwessie te maak nie. Trouens, in ‘n hoë mate het daar destyds in die ZAR godsdiensvryheid bestaan en het Kruger nie geaarsel om grond vir ‘n Joodse sinagoge beskikbaar te stel en om goeie verhoudinge met alle godsdiensgroepe te handhaaf nie.
Sy geloof het hom egter ook in staat gestel om in moeilike tye op God te vertrou in die sekere wete dat daar iewers vorentoe uitkoms moes wees.
Die vyfde eienskap van Paul Kruger se staatsmanskap was sy kombinasie van oorlog en diplomasie. Dis amper asof Kruger die beroemde slagspreuk van Von Clausewitz, “Oorlog is die voortsetting van politiek met ander middele”, uitgeleef het. Kruger, die dapper kommandant-generaal en held van vele veldslae, het altyd vrede nagestreef, maar het aanvaar dat sekere situasies net met geweld opgelos kon word. Hoewel hy vlot Tswana gepraat het en oor die algemeen goed met swartes klaargekom het, het hy telkens opgeruk om oorlogsugtige of misdadige swart stamme te gaan straf. Teenoor die Engelse het Kruger presies dieselfde benadering gehad. Eers wanneer alle pogings om deur onderhandeling vryheid te verkry misluk het, het hy en die res van sy burgers hulle tot wapengeweld gewend.
Indien die Afrikaner hom vandag in die wildernis bevind, is dit moontlik omdat hy in die onlangse verlede ‘n beleid van “vrede ten alle koste” nagestreef het, iets wat natuurlik op die lange duur tot ‘n besonder netelige onvrede kan lei, ‘n soort oorlog wat in die naam van vrede verder gevoer word. Aan die ander kant het ‘n figuur soos Hitler geweld as primêre politieke metode aangewend en daardeur ewe klaaglik misluk as wat die onlangse geslag pasifistiese Afrikanerleiers misluk het.
Kruger was ook ‘n visioenêre leier wat besef het dat enige volk oor ‘n droom moet beskik wat die moeite werd sou wees om na te jaag. Vir die grootste deel van sy lewe was hy gelukkig genoeg om in ‘n vrye, onafhanklike en soewereine volkstaat te woon. Nietemin het hy ‘n grootse visie aan sy volk voorgehou wat op die vooraand van die Eerste Vryheidsoorlog só verwoord is:
“Met vertroue lê ons ons saak oop vir die hele wêreld. Hetsy ons oorwin, hetsy ons sterf: die vryheid sal in Afrika rys soos die son uit die môrewolke, soos die vryheid verrys het in die Verenigde State van Noord-Amerika. Dan sal dit wees van Zambezi tot aan Simonsbaai: Afrika vir die Afrikaner.”
Hierdie visie vir die toekoms sou moontlik die sesde Kruger-beginsel genoem kon word. Weereens, as ons dink aan die mislukkings van Afrikanerpolitiek in die onlangse verlede, dan kan ons sien dat daar ná die dood van dr. Verwoerd geen werklike toekomsideaal nagestreef is nie. Daar is bloot op ‘n ad hoc-wyse voortgeploeter totdat ons ideologies in ‘n hoek vasgekeer en tot oorgawe gedwing is.
Vir Kruger was vryheid en soewereiniteit ononderhandelbaar. Nie net was hy bereid om sy boerdery te laat vaar en daarvoor keer op keer geld te bedel, op ‘n skip te klim en in Londen met die Britse regering te probeer onderhandel nie, maar in laaste instansie was hy ook bereid om sy eie lewe vir volksvryheid op die spel te plaas.
Kruger toring vandag nog soos ‘n kolos bo ander, mindere figure in die Afrikanergeskiedenis uit, vanweë die ses beginsels wat ons reeds genoem het en wat ek nou kortliks herhaal:
1. Hou altyd moed.
2. Idealisme en vryheidsin.
3. Streef te alle tye eenheid na, oftewel “eendragt maakt magt”.
4. Behou die geloof, of in D.F. Malan se beroemde woorde: “Glo in jou God, glo in jou volk, glo in jouself.”
5. Kombineer politieke middele soos militêre mag en diplomasie en moenie bloot op pasifisme en onderdanigheid steun nie.
6. Hou ‘n toekomsvisie aan die volk voor, al lyk dit soms onhaalbaar, selfs vergesog.
Die geskiedenis, soos die meeste dinge op aarde en in die heelal, is siklies van aard. Seisoene kom en gaan soos wat die aarde om die son wentel. Daar is geboorte, groei, wasdom en dood. Telkens in Kruger se tyd en daarna, het die Afrikaner soos ‘n feniks uit die as verrys.
Indien ons die ses Kruger-beginsels nakom, is vryheid en ‘n grootse toekoms weereens vir ons moontlik.
Onder selfs moeiliker omstandighede as vandag, toe ons volk uit ‘n paar duisend arm, landelike pioniers bestaan het, het ons dit reggekry om ons vryheid en onafhanklikheid teenoor die supermoondheid van daardie tyd, die Britse Ryk, te handhaaf. Hoeveel te meer is dit nie vandag moontlik vir ‘n paar miljoen Afrikaners met veel groter rykdom en middele as destyds nie?
Krugerdag – én Kruger – verdien om nog lank gevier te word!
Die Congress of SA Students (Cosas) het Dinsdag gedreig om verkragters te kastreer.
