Op Roodt.org: Daar is geen middelgrond meer nie
Skrywer: Dan Roodt
Malema beledig SA se ware heersers
Die ANC was geweldig teësinnig om Malema oor die kole te haal agv sy haatliedjies wat die massas opsweep om Afrikaners te vermoor. Dit was duidelik dat die ANC saamstem met Malema, dat hulle blankes ook as ‘n ergenis beskou. Dit het ET se moord gekos om die ANC te oortuig dat hy moes ophou, maar selfs ná ET se dood was dit steeds ‘n halfhartige en teësinnige snoering van Malema se vet smoel.
Op 8 April 2010 pleeg Malema egter ‘n aartssonde. Hy laat ‘n BBC-joernalis uit ‘n perskonferensie smyt, en beledig dié in die proses.
Dit kan ons nie duld nie, kan ons? Om mense aan te moedig om vier miljoen blankes met pangas dood te kap, is een ding, maar die waardigheid van een soutsakjoernalis is iets heeltemal anders. Die indiwidu se waardigheid is skynbaar veel, veel belangriker as miljoene blankes se veiligheid. Onmiddellik word Malema erg oor die kole gehaal, iets wat glad nie voorheen gebeur het nie. Die ANC het tot vandag toe nie vir blankes om verskoning gevra oor Malema se haatliedjies nie, maar daar word dadelik ‘n kruiperige verskoning teenoor die soutsakke uitgereik.
Daar het julle dit, mense. Vir diegene wat nog gewonder het: julle kan maar ophou wonder. Suid-Afrika word uit Whitehall, die finansiële distrik van Londen, Sandton en die JEB regeer, en beslis nié uit Pretoria nie. Die ware mag in Suid-Afrika is Britse, Engelse en Joodse sakebelange, soos Brett Kebble, die boef wat Malema in die verlede befonds het. Die oomblik toe Malema op daardie spesifieke tone trap, word hy terstond in die bek geruk en toe kry die soutsakke ‘n kruiperige verskoning.
In 1776 het die Amerikaners ‘n burgeroorlog geloods om van presies dieselfde stinkende imperialiste in Londen ontslae te raak. Hoe lank gaan dit ons neem om van ons Britse en Engelse meesters ontslae te raak?
‘Sterf, wit skuim!’ skree plaasaanvaller
In ‘n duidelik rasgemotiveerde aanval, het ‘n plaasaanvaller gister op ‘n boervrou “Die, malungu!” en “Viva Malema” geskree toe hy haar aangerand het. Mnr. Leon Koekemoer het egter sy vrou te hulp gesnel, een aanvaller in die gang van hul plaashuis naby Brits doodgeskiet en ‘n ander in die slaapkamer met ‘n byl gekap.
Die aanval het gisteroggend om vyfuur plaasgevind. Blykbaar het joernaliste van die SAUK by die plaas aangedoen, maar besluit om geensins daaroor te berig nie aangesien dit “politieke spanning mag aanwakker”.
Twee uit die vier aanvallers het weggekom.
“Malungu” is ‘n skelwoord vir blankes wat algemeen deur swartes in Suid-Afrika gebruik word en as “wit skuim” vertaal kan word.
AWB woedend oor media se seksbewerings
Die AWB (Afrikanerweerstandsbeweging) het die volgende verklaring uitgereik ná koerante van die Independent-groep en agterna Nasionale Pers bewerings gepubliseer het dat mnr. Eugene Terre’Blanche sy voornemende moordenaar(s) eers homoseksueel sou verkrag het.
Die AWB neem met woede kennis van berigte in die Saturday Star oor die moord op mnr. Eugène Terre’Blanche en reageer soos volg:
1. By die voorverhoor van die saak teen die aangeklaagdes is Dinsdag uitdruklik gesê dat die moordenaars toegang tot die huis (waarin die moord gepleeg is) verkry het deur ’n venster. Die omstandighede waaronder die moord plaasgevind het lyk verdag, maar dit is absurd en kwaadwillig om te suggereer dat ’n huisbraakprooi sy aanvallers sou keer om hom dood te maak deur hulle te sodomiseer.
2. Hierdie inligting word nóú eers – ’n week na die wreedaardige, barbaarse en grusame moord op mnr. Terre’Blanche, bekend gemaak – ’n dag na sy begrafnis. Indien die feite waar was, sou hierdie berigte die sensasiehonger media se eerste soetsappige beweringe wees waarmee hulle kon geld maak, maar dit is nie gepubliseer nie.
Sulke kwaadwilligheid getuig van ’n gebrek aan respek vir die dood, ’n onsensitiewe en onverantwoordelike benadering jeens landsveiligheid en ’n onbeskryflike minagting vir die teerste gevoelens van wyle mnr. Terre’Blanche se vriende, familie, gesin en AWB-lede wat rou oor sy dood.
3. Die SAPD se topstruktuur bevestig telefonies uitdruklik dat die inligting in die bogenoemde koerant rakende ’n kondoom wat op die toneel gevind is:
(i) NIE van die SAPD afkomstig is NIE en NIE waar is NIE;
(ii) NIE deur die SAPD geverifieer is NIE.
Dit versterk die vermoede dat diegene wat vir mnr. Terre’Blanche se dood verantwoordelik was, hom tereggestel het MET bymotiewe, en hom nie net om die lewe wou bring oor ’n loongeskil nie.
4. Volgens verklarings (wat op versoek beëdig kan word) het mnr. Terre’Blanche nie op die dag waarop hy vermoor is, sy hartmedikasie die oggend geneem nie (wat normaalweg by hartpasiënte ’n grootse moegheid tot gevolg het) en dit op ’n oorwig van waarskynlikhede onmoontlik is dat hy energie sou hê om mense wat ingebreek het, te verkrag. (Mnr. Terre’Blanche het enkele weke voor sy dood twee stents in sy hart laat inplant.)
5. Die media moet nou begin kies of hulle mnr. Terre’Blanche as rassis wil beskou of as ’n verkragter van ’n swart jeugdige.
6. Die poging wat geloods word om mnr. Terre’Blanche self die skuld vir die moord op hom te gee deur hom van swak behandeling van sy werkers te beskuldig, het duidelik nie geslaag nie. Die soeke na alternatiewe motiewe versterk die vermoede dat die ware motief ten alle koste verdoesel wil word deur diegene wat die moord beplan het.
7. Die AWB se regskomitee het reeds ’n instruksie ontvang om, indien die beweringe in die koerant nie bewys kan word deur diegene wat dit gemaak het nie, summier deliktuele eise in te stel.
8. Ons Almagtige Hemelse Vader weet wat die waarheid is, want Hy het gesê “Ék is?… die waarheid …” (Joh 14:6). Om die waarheid uit hierdie saak te hou, is onmoontlik. Dit sal weer eens in hierdie saak bewys word.
ANDRÉ VISAGIE
SEKRETARIS-GENERAAL: AWB
Geen kondoom gevind – polisie
Die polisie het vandag ontken dat ‘n gebruikte kondoom by die moordtoneel van die AWB-leier Eugène Terre’Blanche gevind is.
“Dit is ‘n valse bewering,” het die Noord-Wes-polisie se woordvoerder kaptein Adele Myburgh gesê, in reaksie op ‘n vorige berig in die Saturday Star en Pretoria News, albei koerante van die Independent-groep.
Die koerant het berig dat ‘n kondoom na bewering gebruik is in die plaashuis waar Terre’Blanche in sy slaapkamer vermoor is.
“Daar is geen kondoom gevind op die toneel waar mnr Eugene Terre’Blanche gevind is nie.”
Myburgh het gesê die polisie het geen bedoeling om enigiemand oor die feite in die saak “te mislei” nie.
“Ek is bereid om my nek in ‘n guillotine te sit en jy kan die hefboom trek as ek daaroor gelieg het.” Sy het ook gesê dat sy gehoor het van berigte wat beweer dat die nadoodse verslag reeds aan die media uitgelek is.
“Dit is nie waar nie. Dit het selfs nie die perseel verlaat nie.” Die regse leier Terre’Blanche is ‘n week gelede op sy plaas buite Ventersdorp vermoor.
‘n Man, wat 28 jaar oud is, en’ n tiener seun van 15 word van vier misdade waaronder die moord aangekla.
Terre’Blanche se lyk is deur die speurders gevind, met sy broek afgetrek en sy geslagsdele blootgestel.
Die Saturday Star en ander Indpendent-koerante het berig dat ‘n gebruikte kondoom op die moordtoneel deur ondersoekbeamptes gevind is en vir forensiese toetse gestuur is.
Een van die aanklagte teen die vermeende moordenaars in hofverrigtinge vandeesweek was van crimen injuria.
Ten tye van die aankondiging, het die aanklaer George Baloyi verduidelik dat die aanklag van crimen injuria soos: “… hulle het sy (Terre’Blanche se) broek op sy knieë afgetrek en sy skaamdele blootgestel.
Vandag het Mthunzi Mhaga, die woordvoerder vir die Nasionale Vervolgingsgesag, aan die koerant gesê dat geen verdere kommentaar oor die aanklag gelewer sal word nie.
“Ons het genoeg gesê. En dit is dat mnr Terre’Blanche se broek tot by sy knieë afgetrek was en dat sy skaamdele ontbloot was. Alle ander getuienis sal by die verhoor aangebied word.”
Die Johannesburgse prokureur Zola Majavu, wat die minderjarige verteenwoordig, wou nie die Saturday Star se berig oor die ontdekking van die kondoom op die moordtoneel bevestig of ontken nie.
Die AWB-leier Steyn van Ronge het aanvanklik aan die koerant gesê dat hy “nie kommentaar” oor die beweerde ontdekking van ‘n gebruik van kondome by die toneel kan lewer nie.
Later het hy aan die koerant bevestig dat hy nie bewus was van die ontdekking van ‘n kondoom nie.
“As bewyse gevind word ter ondersteuning, sal ek kommentaar lewer, “het hy gesê.
Die saak is uitgestel tot April 14. Die twee het nog nie gepleit nie.
Geskiedkundige dag op Ventersdorp
Die regime se propagandamondstuk, die SAUK, het gisteraard die joernalis Faith Daniels voor ‘n leë AP Kerk op Ventersdorp afgeneem terwyl sy sê dat “baie mense verlig is dat Eugene Terre’Blanche en dít waarvoor hy gestaan het nou begrawe is”. Hiermee het die openbare uitsaaier eintlik net verwoord wat die dansende Charles Taylor-geïnspireerde swart tieners enkele dae gelede op die dorp gekraai het: “Sy moordenaars is helde.”
Die leë kerk in die agtergrond is veronderstel om uit te beeld dat daar eintlik niemand gister op Ventersdorp was nie, behalwe miskien Eugene se familie en ‘n verdwaalde groepie “regses”, die dosyn of wat Afrikaners wat daar in die land oorbly en wat ons liefs maar kan ignoreer.
Maar natuurlik was die werklikheid heel anders as die SAUK se gefabriseerde voorstelling.
Reeds half-nege die oggend het ek besef vandag gaan geskiedenis gemaak word, want by die garage op die hoek van die N14 en Hendrik Potgieterweg (lees dit weer mense: Hendrik Potgieterweg, ‘n onveranderde naam) het ‘n groep motorfietsryers, seker vytig of sestig, in hul leerbaadjies vergader. “Waarheen is julle op pad?” het ek gevra. “Begrafnis toe,” het een van hulle geantwoord.
Op die N14 tussen Pretoria en Krugersdorp het die meerderheid motors met hul ligte aan gery, in ‘n vertoning van Afrikanersolidariteit op die dag van ET se begrafnis.
Reeds teen tienuur die oggend is die dorp een groot verkeersopeenhoping. Helikopters sirkel bokant ons en in die hoofstraat gewaar ons ‘n polisiewaterkanon. Oral by motorruite of agter op bakkies, wapper Afrikanervlae, die Vierkleur en die ou Suid-Afrikaanse vlag. ‘n Uur of wat later merk ek tot my vreugde ‘n paar Prinsevlae, met hul skoon oranje, blanje, blou op.
Ons deel ‘n paar pamflette uit, namens PRAAG en die Afrikaner-alliansie, met dieselfde boodskap as wat gister op die webwerf was, naamlik dat mense moet kalm bly en vir selfverdediging moet begin voorberei. Ons het 2000 pamflette, maar binne twintig minute het ons alles uitgedeel, sonder om ‘n tiende van die mense wat toe reeds rondom die kerkgebou versamel was, te bereik.
Van heinde en verre het hulle gekom, nie soseer omdat hulle AWB-ondersteuners is nie, maar omdat hulle wou demonstreer: “Nou staan ons Afrikaners saam!” ‘n Bussie vol mense het al die pad van Louis Trichardt af gery om daar te kan wees. Een man het selfs van Oos-Londen af per motor gereis. Jonk en oud, man en vrou, ryk en arm, boer en sakeman, werker of gedoktoreerde, ons was almal daar. Dit alles op ‘n werksdag. Soos iemand gisteraand opmerk: “Ek en my vrou wou kom, maar ons het ‘n baba en het nie kans gesien nie. Daarom, die 30 000 of meer wat daar was, kan ons met vyf maal, om uit te kom by die getal wat daar wou gewees het!”
As gevolg van die tienduisende mense wat mekaar probeer bel, is die selfoontorings oorlaai en geen selfoon werk nie. Hier en daar kon ‘n mens ‘n sms via MTN stuur, maar Vodacom het geheel en al tot stilstand gekom. Vele mans en vroue of vriende het van mekaar los geraak en sonder selfoonkontak eenvoudig in die skare verdwaal, om later in die dag herenig te word.
Per ongeluk beland ek deur ‘n agterste ingang in die stampvol kerk, as ‘n vriendelike oom my herken en my ‘n sitplek aanbied. Ons wag en gesels, met kameras wat oral flits of videokameras wat opneem. Langs my staan ‘n Franse joernalis, tesame met Yolanda Barnard van Sondag en ons praat ‘n paar woorde Frans. Die BBC is daar, die Londense Guardian, City Press, Beeld, noem maar op.
Die vreemdeling langs my vra my om sy begrafnisboekie te teken. “Dit sal vir my baie beteken,” sê hy.
“Sekerlik,” antwoord ek en vra: “Is u van die AWB?”
“Nee,” antwoord hy. “Maar ek is ‘n Afrikaner. Daarom wou ek hier wees. Ook is ek nie bang vir wat nou kom nie. Wat genoeg is, is genoeg.”
As Eugene Ney Terre’Blanche se kis uiteindelik, met die AWB-vlag daaroor gedrapeer, in die kerk ingedra word, bars dit spontaan los: “Uit die blou van ons hemel, uit die diepte van ons see…” Video hier. Die ruim binnekant van die kerk dreun daarvan, asof die dak gaan lig. Nog nooit het ek mense “Die Stem” met soveel oorgawe, soveel ingehoue emosie en opregte patriotisme gehoor sing nie. As die laaste reël van die eerste vers, “Ons vir jou Suid-Afrika”, wegsterf, gaan sit almal en ds. Ferdie Devenier begin sy preek.
Sy boodskap is dat God nie engele red nie, maar sondaars. Eugene was ‘n sondaar, ‘n dikwels omstrede mens, maar wat sy volk liefgehad het en sy lewe aan allerlei politieke aksies gewy het. Sy wrede dood het elke Afrikaner tot in sy voete geskud, of ‘n mens nou ‘n aanhanger van hom was of nie.
Die preek gaan verder oor die smal weg en die breë weg en die behoefte dat ons ons moet bekeer om gered te word. In ‘n frase wat ook op die huidige krisis waarin ons ons bevind mag slaan, sê die dominee: “Ons moet bid asof werk nie help nie. En ons moet werk asof bid nie help nie.” Hiermee vat hy vir my die essensie van die Calvinistiese lewensbeskouing saam en wat waarskynlik die Afrikaner in die komende dae en weke gaan inspireer.
Ná die lang preek met allerlei aanhalings uit die Bybel wat die hooftema illustreer, kom Andries Breytenbach, voorsitter van die Afrikanervolksfront aan die beurt. Hy praat oor Eugene Terre’Blanche wat van jongs af aan in die politiek belanggestel het en op die jeugdige ouderdom van 26 as HNP-kandidaat in dr. Verwoerd se ou kiesafdeling teen ‘n NP-kanidaat gestaan het. Toenemend het hy hom egter op die buiteparlementêre politiek toegespits en met die teer-en-veer-insident op prof. Floors van Jaarsveld bekendheid verwerf. Terwyl die media Terre’Blanche sy lewe lank verguis het en ‘n karikatuur van hom gemaak het, toon vandag se opkoms dat hy wel ‘n leier van sy mense was, meen Breytenbach.
Ná hom skuif Steve Hofmeyr agter die mikrofoon in. Hy beken dat hy Eugene goed geken het en dat hulle ten minste een keer per maand gesels het. “Twintig-tien is miskien die jaar, maar vandag is nie die dag nie,” sê Steve, volkome in swart geklee. In kommentaar op die ANC se “Skiet die boer”-liedjies, sê hy dat hy die hele FAK-sangbundel deurgegaan het. “Ek het die totale Afrikaanse liedereskat bestudeer, maar nêrens kon ek daarin ‘n lied vind wat ander volke beledig of haat jeens hulle uitspreek nie.”
“Hoor, hoor!” skree die mense en klap hande. Tydens die diens het die minister van landbou, Tina Joemat-Peterson, insgelyks in swart geklee met ‘n swart blinkleer handsak en bypassende skoene, langs ons ingeksuif, nadat ons vir haar plek gemaak het. Hier en daar in die kerk, gesaai tussen die skare wit Afrikaners, sit of staan swart joernaliste en fotograwe.
Dis die wonder van die Afrikaner. Terwyl die Angel-Saksiese media ons nog altyd as onverdraagsame rassiste uitgebeeld het en terwyl daar vir alle praktiese doeleindes ‘n volksmoord teen ons gepleeg word, gaan ons voort om ons mensliewende, vriendelike self te wees. Nadat een van ons gruwelik deur jong swartes vermoor is en ander jong swartes in die openbaar voor die TV-kameras daaroor gejuig het, laat ons geredelik swartes in ons midde toe en skuif op die kerkbank op vir ‘n ANC-minister.
Sou die Palestyne so teenoor die Israeli’s opgetree het, en andersom? Sou Franse ná ‘n moord op een van hulle deur die “Rosbifs” verteenwoordigers van daardie “Rosbifs” geredelik in hul kerk toegelaat het? Of sou Britte op hul beurt die “Frogs” in hul Anglikaanse kerk verwelkom het, terwyl ander jeugdiges op die Franse TV ronddans om te sê watter helde die moordenaars is? Dan praat ek nie eens van ons swart landgenote nie. Stel jou voor dat die ANC-jeugliga ‘n lid van die AWB by die Regina Mundi-kerk in Soweto sou verwelkom by die begrafnisdiens van ‘n ANC-leier wat deur ‘n wit Afrikaner met ‘n panga aan stukke gekap is…
Bewus van die buitelandse media se teenwoordigheid, praat Steve kort-kort Engels en doen ‘n beroep dat ons “waardig en beheersd uiteen moet gaan” sodat ons hulle nie rede gee om ons verder te verguis nie. Asof dit nodig is, asof Afrikaners nie altyd waardig en beheersd optree nie, selfs wanneer een van hulle suiwer uit rassehaat deur ander vermoor en verneder is nie.
Dan kom die diens aan sy einde en word Eugene se oorskot deur die draers uitgedra. Maar ‘n stem uit die gehoor roep uit: “Die vierde vers van ‘Die Stem’!” Met minder geesdrif as aan die begin, toe die eerste vers so uit volle bors gesing is, maar tog nie minder intens nie, klink dit nou op: “Op U almag vas vertrouend…” Daar is ‘n gemaal van fotograwe rondom die kis, met flitsende kameras.
Buite die kerk loop ek allerlei mense, bekend en onbekend raak. Almal groet en skud hande, amper asof ons familie is, verenig deur Terre’Blanche se dood. Onwaarskynlik soos dit ‘n week gelede sou geklink het, het hy vir die Afrikaner ‘n martelaar geword, byna ‘n Jopie Fourie.
Ek wil graag dat Andries Breytenbach, leier van die HNP en voorsitter van die Afrikanervolksfront met Pieter Mulder van die Vryheidsfront gesels, want op ‘n manier sal ons nou eenheid moet kry, maar ‘n joernalis van die Britse Guardian is reeds besig om Mulder te ondervra en ek moet dit maar los. Sy vrae is uit die hoogte, smalend, asof hierdie jong, dom Britse joernalis hoegenaamd verstaan het wat hy vandag hier gesien het. Soos gewoonlik antwoord Pieter versigtig, diplomaties en ignoreer sy meer beledigende vrae.
Op ‘n manier sterf die waarheid in hiedie land elke dag, net soos daar elke dag een van ons mense vermoor word.
Maar al 30 000 mense wat gister op Ventersdorp was of nie was nie, want vele het sekerlik nog in verkeersknope vasgesit toe alles al verby was, was dit gister eens: só kan dit nie langer aangaan nie.
Soos ds. Devenier gister vanaf die preekstoel gesê het: “Ons moet bid asof werk nie help nie. En ons moet werk asof bid nie help nie.”
Motorfietsklub op pad na Ventersdorp
Staatsmanskap en politieke opportunisme
Wanneer die vet in die vuur is, word die onderskeid tussen staatsmanskap en opportunistiese politiekery duidelik.
Met die moord op die AWB-leier het die vet skouspelagtig in die Suid-Afrikaanse vuur geval. Dit het soos ‘n onverwagse hersieningstoets voor ‘n belangrike eksamen vir Suid-Afrika gekom, en die uitslag van hierdie toets gaan wys wie is staatsmanne en wie is opportuniste.
Bykans alles wat kon saamspeel om hiervan ‘n omvattende toets te maak, het saamgespeel.
Plaasmoorde, wat teen ‘n hoë koers voorkom, het ‘n eskalasie getoon sedert die ANC se heethoofdige jeugleier, Julius Malema begin sing het die Boere moet geskiet word. Die ANC het bont gepraat oor die nasionalisering van landbougrond. Peilings toon nie net ‘n hoë vlak van polarisasie nie, maar kom te midde van hoë werkloosheid, en terwyl meer en meer mense begin kennis neem dat Suid-Afrika die boonste sport van lande bereik het waar inkomstegapings gemeet word.
Die naderende wêreldbeker-sokkertoernooi verseker boonop dat die oë van die wêreld op die land gerig is. In Suid-Afrika kan breedweg onderskei word tussen diegene wat bloot begerig is dat die toernooi ‘n reuse sukses moet wees, en diegene wat bekommerd is dat sake soos slegte paaie, misdaad en politieke blapse die geleentheid in ‘n verleentheid kan omskep – wat ‘n langtermyn sleureffek op almal sal hê.
Die land het die moord op Terre’Blanche so nodig gehad soos dwelmverwante bendebedrywighede. Dit is egter ‘n gegewe, en die land word skielik met ‘n hersieningstoets in die vorm van ‘n karaktertoets gekonfronteer.
Voorlopige aanduidings oor hoe die land se politici vaar is gemengd.
Op 6 April, meer as 350 jaar na Jan van Riebeeck aan die Kaap geland het, was dit nodig dat die polisie ‘n rol doringdraad tussen wit en swart mense voor die hof uitrol toe Terre’Blanche se moordverdagtes verskyn het. Hierdie doringdraad kon kwalik ‘n groter verdeling van persepsies en sentimente simboliseer.
Op dieselfde dag het die polisie ‘n betoger tydens onluste oor munisipale dienslewering doodgeskiet, net om te herinner dat die land se probleme op meer vlakke lê as net wit / swart.
Die feit dat dit Terre’Blanche is wat vermoor is, het boonop die buitelandse media in hul argiewe laat blaai, en as Afrikaners gedink het die kwessie sal net vir die regering ‘n verleentheid wees, is die bal ver misgeslaan. Ook die Afrikaner is uit die inkpotte van die argiewe weer ‘n slag met die teerkwas bygedam.
Niemand was wenners nie – die ganse land was verloorders.
Daar was vlugge tekens van staatsmanskap. Staatsmanskap met voete van klei, het dit geblyk toe die Malema-fenomeen nie beslis en deeglik vasgevat is nie.
Jare gelede het die destydse president van die RGN, dr. Tjaart van der Walt, die stelling gemaak dat geen grondwet, nie eens die beste in die wêreld, sal werk as die land se mense mekaar nie ken en vertrou nie.
Hierdie sentiment is juis ook nou ge-eggo toe die regter wat ‘n tussentydse interdik teen die sing van “Skiet die Boere” gesê het die polarisasie kan nie met ‘n hofbevel besweer word nie, net in die harte van mense.
Dit is waar staatsmanskap van politieke opportunisme onderskei word. Die staatsman tree strategies in belang van die land op, van al die land se mense, al is dit nie oral gewild nie. Die staatsman lei met visie, en nie op grond van politieke impulse wat by die uur verander nie.
Die staatsman is ‘n bouer, nie ‘n sloper nie. Daarom duld hy ook nie slopers in eie geledere nie.
Die staatsman betrek adviseurs wat met kundigheid adviseer, nie met dit wat die staatsman graag wil hoor nie.
Die staatsman se brandstof is respek, nie populariteit nie. Populariteit is bloot ‘n bonus. Malema verteenwoordig die anti-pool hiervan, en dit is ‘n tragedie dat hy ‘n breë persepsie van ‘n groot deel van die land se jeug verwoord.
‘n Staatsman stel die voorbeeld met integriteit en ‘n sin vir geregtigheid, al moet hy ongewilde keuses maak. Ideologiese verknogtheid staan nie bo realiteite nie.
Wanneer die plofbare situasie in die land deur staatsmanskap oor die spektrum, maar veral in die regerende party gestabiliseer het, sal die klimaat vir gewone politieke aktiwiteite – dit wil sê aktiwiteite akkommodeerbaar binne die ruim grondwet en vry van bloedvergieting, funksioneer soos ‘n demokrasie veronderstel is om te funksioneer.
As die hersieningstoets aan die lig bring dat die grondwet volgens moderne vereistes soos dié van die Europese grondwet aangepas moet word, dan moet dit ernstig opgeneem word en nie net ideologies van die tafel gevee word nie.
Die eksamen vir die land durf nie dieselfde debakel as die land se matriekeksamens oplewer nie.
PRAAG, Afrikaner-alliansie vra vir kalmte en voorbereiding
In ‘n gesamentlike vergadering van die Afrikaner-alliansie en PRAAG waartydens die huidige noodtoestand onder Afrikaners gister bespreek is, word die volgende beroep op Afrikaners gedoen:
-
Met die oog op die naderende aanslag, moet daar dringend onder Afrikaners besin word oor ‘n gesamentlike selfverdedigingstelsel.
-
Dat alle Afrikaanse organisasies hulle onderlinge verskille sal begrawe en daadwerklik oorgaan na die stigting van ‘n Afrikanerowerheid.
-
Dat alle Christene deur voorbeeld en voorbidding mee sal werk tot vrede in ons land.
-
Om nie emosioneel te reageer nie, maar om rasioneel op te tree.
-
Om nie ag te slaan op gerugte nie totdat nuus of feite deur ‘n gesaghebbende bron bevestig word.
Eugene Terre’Blanche: ‘n moord te veel
Onderweg na sy begrafnis
Ongekende dinge is besig om in Suid-Afrika te gebeur. Sedert die begin van 2010, van 8 Januarie af toe Beeld eintlik as ‘n grap op sy webwerf gevra het of sy lesers graag in ‘n volkstaat sou bly, is iets onder Afrikaners aan’t broei. Sowat ‘n driekwart van Beeld se aanlynlesers het voorwaardelik of onvoorwaardelik gesê dat hulle in ‘n volkstaat sou wou bly.
Toe word Malema op ons losgelaat, wat een opruiende uitspraak na die ander maak. Dit gaan oor daardie twee biologiese elmente: grond en ras. Malema sing “Die lafaards gaan hardloop” en “Skiet die Boere”. Oulike en onskuldige – so word ons verseker – vryheidsliedjies. Op besoek aan Zimbabwe werf die einste Julius ZANU-PF se steun vir plaasbesettings en “revolusie” in Suid-Afrika. By ‘n myn 160 kilometer van Harare af, kondig Malema so ewe aan dat hulle van einde 2010 af gaan begin om plase by blanke boere te vat.
En toe kom die moord op Oom Eugene, soos sy volgelinge hom noem. Hy was al 69 en taamlik afgekoel van die dae toe Jani Allen, sy beweerde minnares, in die Sunday Times geskryf het: “Right now I’ve got to remind myself to breathe … I’m impaled on the blue flames of his blowtorch eyes.”
Persoonlik het ek hom nie geken nie. Ek het hom half gegroet by die sogenaamde “volksaamtrek” verlede jaar by die Vegkopterrein, ‘n teleurstellende byeenkoms vol emosie en oproepe tot God, maar weinig wol.
In lewe was ET die gunstelingstereotipe van die buitelandse pers wat veronderstel was om die onredelike, militaristiese, fascistiese Afrikaner uit te beeld. Sy dood, ‘n tipiese plaasmoord wat ook – wie weet? – ‘n politieke sluipmoord kan wees, het egter van hom ‘n martelaar gemaak.
Hoewel ek en baie ander uit ‘n heel verskillende stedelike, selfs kosmopolitiese milieu kom, laat sy moord ons met die gevoel van: “Dis ‘n moord te veel!” En: van nou af is dit, soos Alexandre Dumas se drie musketiers gesê het: “Een vir almal en almal vir een.”
Vandag gaan ek en waarskynlik duisende ander Afrikaners by Eugene se begrafnis wees, verenig in ons medelye, woede, maar ook: vrees. Want die spel wat die ANC en sy jeugleier tans speel en dreigemente van grondroof, ‘n “Zimbabwe” en grootskaalse geweld wat die bevrydingsbeweging tans maak, laat jou nekhare orent staan. Ons is stelselmatig ontmagtig deur die afskaffing van die kommando’s en die nuwe wapenwet terwyl die ANC tans in beheer van al die ou Suid-Afrika se wapens is, plus die tonne wapens van Operasie Vula van die vroeë negentigerjare wat nog nooit gevind is nie.
Indien die ANC met die samewerking van ZANU-PF ‘n volksmoord teen ons beplan, het hy sy huiswerk baie, baie goed gedoen. Want ons is nou goed in Dingaan se kraal ingelei. Lammers ter slagting. Die naïewe, goedgelowige, godvresende Afrikaner het weereens sy wapens buite die kraal gelaat. De Klerk wou maar net sy lekkertjie van die Swede, sy Nobelprysie gehad het. En daarvoor het hy ons roekeloos aan die genade van Afrika oorgelaat.
Eugene se gesig is met ‘n panga vermink asof hy ‘n blote Afrikaanse naambord langs die pad was wat nou met ‘n ander naam vervang gaan word. Sy broek is uitgetrek, om een of ander duistere rede.
Sy verontmensliking het ‘n simbool van die Afrikaner se verontmensliking onder hierdie bose, gewelddadige en rassistiese bestel geword. Hy was al 69, bejaard, godsdienstig en eintlik skadeloos. Juis daarom het hy ‘n teiken geword, soos soveel ander.
Wat nou vir hierdie land voorlê, nogal op die vooraand van die Wêreldsokkerbeker, kan niemand voorspel nie. Regoor die land is groepe boere en selfs stedelinge besig om voor te berei vir die volgende toneel in die drama wat heel moontlik ook in bloed geskryf gaan word.
Vandat ek klein was en selfs tydens Verwoerd se begrafnis, het ek nog nie die Afrikaner so verenig, vasberade en aan mekaar gebind deur taal, bloed en geskiedenis gesien soos nou nie. Ons is weer die klein wit stam, nakend op die vlakte, wat die naderende horde moordlustiges moet afwag.
Eugene se dood was die druppel wat die emmer laat oorloop het. Dit het baie onverwags gekom, hoewel ek al ‘n hele paar jaar voorspel dat dit op so iets sou uitloop. Leierskap is nou nodig om Suid-Afrika voor die afgrond van etniese en rassekonflik weg te ruk en ons op ‘n ander baan te plaas. Ongelukkig is daar in Zimbabwe meer leierskap as in die ANC. Mev. Zille se Engelse sarkasme gaan ook nie help as die outomatiese wapens in die hande van dansende vyftienjariges soos in Liberië of op die SABC-nuus op Ventersdorp begin knetter nie.
Dus gaan Malema en sy aspirant-volksmoordenaars die gang van die gebeure dikteer en sal die Afrikaner nou noodwendig móét opstaan om ‘n tragedie te verhoed.