Dan Roodt, Author at praag.co.za

Die vreemde geval Bees Roux

Daar is ‘n groot, groot slang in die gras met die vermeende aanval op die metropolisielid deur die Blou Bul-speler, Bees Roux.

Schoemanstraat in Pretoria, vir diegene wat nie weet nie, is ‘n eenrigting van wes na oos weg van die middestad. Roux is op die hoek van Festival- en Schoemanstraat voorgekeer agv beweerde dronkbestuur. Die vermeende aanval op die metropolisie-lid is ‘n paar blokke verder uitgevoer, op die hoek van Richard- en Schoemanstraat. Duncanweg, ‘n groot verkeersaar, is egter ná Festival, maar voor Richard. Duncan is die voor-die-hand-liggende plek om regs te draai om by die naaste polisiekantoor uit te kom. Draai jy regs uit Schoeman in Duncan, en later weer regs, kom jy by die Brooklynse polisiekantoor uit, wat die naaste polisiekantoor is aan die oorspronklike vermeende dronkbestuur-voorval. Om by die Sunnyside-polisiekantoor uit te kom, waar Roux uiteindelik aangehou is, moet jy links draai uit Schoeman uit en weer links in Pretorius om terug te keer stad toe. Jy kan dit op verskeie dwarsstrate, voor Richardstraat, doen. Roux en sy vermeende slagoffer was gevolglik op die oog af allermins oppad Sunnyside of Brooklyn toe, want anders sou hulle vroeër afgedraai het.

Soos ek die ding verstaan, moet die polisie in terme van hul eie prosedures jou onmiddelik na die naaste hetsy polisiekantoor, dws Brooklyn of Sunnyside neem, hetsy na die naaste getuienissentrum vir bloedtoetse, wat in die middestad is. Dis nie waarheen Schoemanstraat gaan nie. Dit gaan na die N4 snelweg en Pretoria-Oos se kant toe. Roux bly daardie kant toe, en die metropolisie maak dan ook die belaglike aanspraak dat die beampte glo op pad was om vir Roux huistoe te neem. Laasgenoemde is so goed soos ‘n bekentenis dat hier een of ander gekonkel aan die gang was, want die reëls verplig hulle om hom na die naaste polisiestasie te neem. Jy mag nie ‘n dronke net huistoe neem nie.

Waarheen was die polisielid dus met Roux onderweg? Wou hy hom neem om ‘n omkoopgeldjie by die bank te gaan kollekteer? Net ná Richardstraat, steeds in Schoemanstraat, is daar ‘n immers ‘n winkelsentrum met ‘n kitsbank of twee. Wat het van die twee kollegas van die polisieman geword in die hele proses? Hulle beweer hulle het nie die voorval gesien nie, en dus moet mens aflei hulle het Roux-hulle nie gevolg nie. Hoe sou die polisiebeampte wat dood is egter van Roux se huis af weer terugkom by sy patrollie-motor as die ander twee hulle nie gevolg het na Roux se huis toe nie nie? As hulle Roux wel gevolg het huistoe ipv polisiestasie toe, sou hulle terloops ook self aan ‘n misdryf skuldig gewees het.

Selfs nog meer verdoemend is die feit dat Roux se kredietkaart na bewering by die KFC (waar anders?) gebruik is, nadat hy reeds in aanhouding by die Sunnyside-polisiestasie was. Het die dooie polisieman se makkers Roux se beursie getransformeer en in terme van ‘n doen-dit-self SEB-transaksie vir hulle gaan KFC koop? Praat van gevoelloos, indien dit wel die geval was. Jou makker is pas dood maar jy gaan vier dit met ‘n “barrel” KFC sodat jou gevreet blink van die hoendervet. Gegewe die uiters swak reputasie van al wat ‘n metropolisiemag is vir korrupsie en misdadigheid in eie geledere, sou dit my egter geensins verbaas nie. ‘n Groot aantal van hulle is blote kriminele op motorfietse met blou ligte.

Ten spyte van die hoogs verdagte aard van die gebeure is die anti-blanke vooroordeel teen Roux egter alreeds sigbaar. Eugene Terre’Blanche se moordenaar, wat verdink word daarvan dat hy ‘n Zimbabwiër is en dus wel ‘n vlugrisiko is, word op R5000 se borgtog vrygelaat. Roux, ‘n Suid-Afrikaanse burger, moes egter R100,000 betaal.

внутри фото

Vrae rondom Bees Roux

‘n Bloubul-rugbyspeler is gister R100 000 borgtog toegestaan deur die Pretoriase distrikshof, nadat hy na bewering ‘n metropolisieman doodgeslaan het.

Stephanus Jacobus “Bees” Roux het die naweek in die tronk deurgebring nadat hy Vrydag in hegtenis geneem is ná die moord op die Pretoriase metropolisiebeampte Ntshimane Johannes Mogale, 38.

Hy is van plan om onskuldig te pleit op aanklagte van moord en bestuur onder die invloed van alkohol, het die hof gehoor. Die saak is tot 15 Oktober uitgestel.

In ‘n grys trui het Roux in die beskuldigdebank gaan staan met sy hande in vuiste gebal.

Die hofsaal was volgepak met swart metropolisiebeamptes van Pretoria, waarvan sommige op die vloer moes sit.

Terwyl Roux se verdedigingspan gevra het om borgtog van R5 000 en die staat vir R20 000 as gevolg van die aard van die misdaad, het landdros Desmond Nair dit op R100 000 vasgestel.

Vermoë en fondse

In die vasstelling van die bedrag, het Nair gesê dat die hof nie die feit kan ignoreer dat die beskuldigde oor die hulpbronne en die fondse beskik om na die buiteland te reis en dat hy dit in die verlede gedoen het nie.

Volgens ‘n beëdigde verklaring van Roux, het voorheen hy na Ierland, Frankryk en Australië gereis om rugby te speel. Hy het ook ‘n bankrekening in Frankryk met €5 000 aangesien hy daar vir drie maande in 2008 gespeel het.

Sy jaarlikse inkomste is ongeveer R850 000.

“Ek het geen voorneme om die lewe van ‘n vlugteling te leef nie,” het Roux aan landdros Desmond Nair ter ondersteuning van sy borgaansoek gesê.

Die prokureur vir die verdediging Rudi Krause het die hof meegedeel dat Roux oor geen vorige veroordelings beskik nie en nie ‘n vlugrisiko is nie.

Nair het egter daarop gewys dat Roux beskuldig word van ‘n Bylae-Ses-misdryf en nie Bylae Vyf nie, want ‘n geregsbeampte was daarby betrokke. Volgens Bylae Ses van die Strafproseswet kan daar slegs borgtog aan ‘n beskuldigde toegestaan word indien hy toon dat “buitengewone omstandighede” bestaan om dit te regverdig.

Krause het aangevoer dat hierdie omstandighede die feit is dat die staat die borgaansoek aanvanklik nie teengestaan het nie, en dat die inhoud van Roux se eerste verklaring nie bevraagteken word nie.

Borgtog is betaal en Roux is gister vrygestel.

Kredietkaart gebruik

Intussen het dit na vore gekom dat Roux se kredietkaart Maandag gebruik is by ‘n McDonald-kitskoswinkel op die tyd wat hy veronderstel was om in aanhouding te gewees het.

Roux is Vrydag in die vroeë oggendure in hegtenis geneem. Mogale se lyk is in Schoemanstraat, Pretoria, met kopbeserings teen 03:00 Vrydag gevind. Hy het vroeër berig dat hy Roux vir verdagte dronkbestuur laat aftrek het.

Die ondersoekbeampte Patrick Mafanel het getuig dat die omstandighede rondom die voorval nog onduidelik is, berig Beeld.

“Ons weet Mohale was aan diens saam met twee kollegas en dat hulle Roux laat aftrek het op die hoek van Schoeman- en Festivalstrate vir dronkbestuur,” sê Mafanel in ‘n berig op News24.

“Mohale het sy kollegas vertel hy gaan Roux se motor huis te bestuur, want Roux was dronk.

“Maar ons weet nie hoekom sy kollegas nie agter hulle aangery, of die aanranding gesien het nie.”

Onbeantwoorde vrae

Die verdediging het aangevoer dat daar nog baie onbeantwoorde vrae bestaan. Dit sluit in waarom Mohale se kollegas nie vir hom en Roux gevolg het nie, waarom Roux nie vir dronkbestuur gearresteer is nie en waarom Mohale in die teenoorgestelde rigting van die naaste polisiestasies (Brooklyn en Sunnyside) in die rigting van Roux se huis in Equestria, in die ooste van Pretoria, gery het, volgens die verslag.

Mafanel het ook getuig dat Mohale se twee kollegas nie verklarings afgelê het nie omdat hulle nie gesien het wat gebeur het nie.

Nair het hierdie omstandighede as “vreemd” in sy borgtoguitspraak beskryf.

Regering verhoog loonaanbod

Suid-Afrika se regering het ‘n nuwe loonaanbod aan stakende staatsamptenare ingedien, het die minister vir staatsdiens en administrasie Richard Baloyi se woordvoerder, vandag gesê.

“‘n Konsepkikkingsooreenkoms van 7,5% en R800 [maandelikse] behuisingstoelae is op die tafel,” het Dumisani Nkwamba aan die SAUK-radio gesê.

Die regering het sy loonaanbieding aan vakbonde verhoog wat 1 300 000 stakende staatswerknemers verteenwoordig, het ‘n bron Maandag verklaar, in ‘n poging om ‘n staking wat Afrika se grootste ekonomie bedreig te beëindig.

‘N Reuters-bron het voorheen verkeerdelik die aanbod as 8% aagedui.

Die regering het sy aanbod vir ‘n loonverhoging van 7% tot 7,5% en vir ‘n maandelikse behuisingstoelaag van R700 tot R800 verhoog.

Die aanbod geskied nadat president Jacob Zuma ministers gebied het om onmiddellik te onderhandel oor die byna drie-week-lange staking wat gesluit skole laat sluit het, verhoed het dat behandeling by hospitale plaasvind en beleggersentiment geskaad het.

Vakbonde eis ‘n salarisverhoging van 8,6% en ‘n R1000-behuisingstoelae. Selfs as die regering sy aanbod verhoog na iets meer aanvaarbaars, gaan die vakbonde waarskynlik nie vinnig reageer nie aaangesien hulle genoodsaak sou wees om hulle lede op voetsoolvlak te raadpleeg.

‘n Vroeë einde aan die stakings?

Die regering en vakbonde is steeds betrokke by onderhandelings wat vroeg vamdag kan eindig, het die amptenare gesê.

Die minister vir staatsdiens Richard Baloyi in ‘n verklaring voordat die regering begin onderhandel het gesê dat hy ‘n nuwe aanbod ter tafel lê, dog sonder meer inligting te gee. Tot dusver het die regering gesê dat hy nie kan bekostig om die eis vir ‘n verhoging van meer as dubbel inflasie toe te staan ten einde die staking te beëindig nie, terwyl die staking dreig pm verder deur die land se ekonomie te versprei.

Zuma se woordvoerder het gesê die president was veral bekommerd oor die staking se uitwerking op gesondheid en opvoeding.

“Die president is van mening dat die staking so gou as moontlik moet eindig, binne die volgende paar dae,” het Zizi Kodwa gesê en bygevoeg dat Zuma met die regering oor die naweek gepraat het en die ministers aangesê het om gesprekke te hervat.

Suid-Afrika se grootste staking sedert 2007 in terme van verlore dae het effekte, aandele en die rand grootliks onbeïnvloed geltaat, maar mark spelers het gesê dat die staking winste deur die rand sou beperk en ‘n groter impak kan hê indien dit voortsleep.

Begrotingskommer

Ontleders verwag dat Zuma en die regerende African National Congress (ANC), wat gewoonlik aan werkerseise toegee, gou ‘n ooreenkoms sal bereik wat ten gunste van die vakbonde sou wees en later oor die skade aan die staatsbesteding sou bekommer.

“Polities is dit voordelig vir Zuma omdat hy tans in ‘n penarie met die vakbonde verkeer,” sê Susan Booysen,’ n politieke ontleder by Wits-niversiteit.

“Die land het reeds ‘n hoë begrotingstekort. Die styging kan tot hoër belastings lei soos wat die regering probeer om sy boeke te laat klop.”

Die staking het ‘n skeuring laat verdiep in die regerende alliansie tussen Zuma se ANC en die land se grootste vakbondfederasie Cosatu, wat hom gehelp het om aan die mag te kom, maar teleurgesteld dat hy nie meer linkse beleid invoer nie.

Die vasteland se grootste ekonomie is getref deur ‘n reeks stakings in die private en openbare sektore oor die afgelope paar maande, wat tot skikkings bokant die inflasiekoers gelei het.

Ander dispute

In ander geskille, het die werknemers by die myn Exxaro ‘n 8%-verhoog verwerp en’n staking by ‘n titaanmyn, wat ‘n Rio Tinto-BHP Billiton-gesamentlike onderneming is, het bedrywighede Maandag laat sluit.

Cosatu het gedreig het om die staking hierdie week na al sy geafillieerde vakbonde uit te brei, wat volgens ongeveer twee miljoen mense verteenwoordig.

Werknemers in nywerhede waaronder mynwese gaan Donderdag van vir ‘n dag van die werk wegbly terwyl Cosatu dreig met langdurige arbeidsoptrede wat die ekonomie tot stilstand kan bring tensy ‘n skikking met die staatsdienswerkers bereik word.

Suid-Afrika is die wêreld se vierde grootste goudprodusent en die grootste platinumprodusent, met myne wat oor die 488kg goud en 385kg platinum per dag produseer.

Die land se grootste maatskappye, soos Anglo Platinum, Impala Platinum en Harmony Gold Mining, het voorraad van die edelmetaal en sou nie swaar getref word as dit deur ‘n eendagstaking nie.

Enige ooreenkoms om die staking te beëindig sal waarskynlik uitgawes met 1 tot 2% verhoog terwyl die staat juis fondse probeer vind om ‘n begrotingstekort van altesaam 6,7% van die bruto binnelandse produk te verlaag.

treasures of egypt

Koppestamp van ideologie en nasionalisme

Uit die opskrif sou maklik afgelei kon word hierdie kommentaar handel oor Suid-Afrika. Dit is egter België wat aan die bod kom.

België sukkel steeds om ‘n regering te vorm, lank nadat die Belge verkiesing gehou het. Die party wat die grootste vordering gemaak het, die N-VA, is ‘n Vlaamse party wat hom vir die onafhanklikheid van België beywer. Die Vlaminge maak bykans 60 % van die bevolking uit, en met ander partye, soos die Vlaamse Belang, wat ook onafhanklikheid nastreef, is dit op die oog af moeilik om te verstaan waarom dit so moeilik is om ‘n regering te vorm.

Die werklikheid is dat die verskillende partye en hul belange in Vlaandere mekaar goed opdreun, en dat die sosialiste in die armer Franssprekende Wallonië oorheers. Die leier van die Franstalige sosialiste, Elio di Rupo, is gevolglik deur die monarg aangewys om ‘n regering saam te stel. Sedertdien word gesprekke gevoer.

Dit is geen eenvoudige taak nie. Di Rupo kan op steun of gedeeltelike steun staatmaak van Vlaamse partye wie se fokus op iets anders as groter selfregering of onafhanklikheid gefokus is, soos die sosialiste en die groenes. Die Vlaamse Belang se ekstremisme laat dit ook effens geïsoleerd vir soverre die nasionale staat aanbetref.

Baie eenvoudig gestel, vir die Franstaliges is baie op die spel vir die behoud van die eenheid van België. Wallonië word jaarliks met enorme bedrae belastinggeld uit Vlaandere gesubsidieer om op ‘n gelyke ekonomiese vlak as die noorde te kom. Dit is egter komplekser, met talle Franstaliges wat hulle veral in die omgewing van Brussels in Vlaamse gebied vestig, maar dit ondenkbaar vind om te vervlaams soos wat in werklikheid vereis word. Hierdie verset lei daartoe dat daar groeiende Franstalige kolle in Vlaandere ontwikkel. Word Vlaandere onafhanklik, is dit bykans ‘n uitgemaakte saak dat hierdie mense sal moet vervlaams of trek.

Di Rupo waarsku nou dat België op politieke chaos afstuur. Bart de Wever, leier van die N-VA, verweer hom deur te sê uit die toegewings wat Di Rupo tot dusver gemaak het, is daar geen sekerheid dat Vlaandere en Wallonië onder die nuwe regering nog selfstandiger gaan word nie. Dit word veral bemoeilik omdat die onderhandelings alles mondelings plaasvind, terwyl hy alles op skrif wil stel. Hy wil nou ook eers bilateraal met Di Rupo gesels, sonder dat al sewe partye wat Di Rupo betrek het deelneem.

Die verskille is duidelik. De Wever meen België stuur op ‘n mislukte staat af as die land nie verander en Vlaandere en Wallonië nie meer selfstandigheid verwerf nie, terwyl Di Rupo se fokus is om België vir die 21ste eeu te bou. De Wever mag die grootste belangesteun hê, maar sy onderhandelingsplatform word geërodeer deur mense vir wie die staatkunde sekondêr staan tot ideologiese sake soos sosialisme of groen sake.

Intussen stuur die land volgens Di Rupo op politieke chaos af.

pro100casino

Zuma gryp in by staking

Die Suid-Afrikaanse president Jacob Zuma het gesê ministers moet onmiddellik onderhandel oor ‘n openbaresektorstaking en verwag dat beide die regering en vakbonde moet toegee, het sy woordvoerder gister gesê.

Tot dusver het die regering gesê dat hy kan nie bekostig om aan die eis vir salaristoenames van meer as dubbel die inflasiekoers toe te gee om die staking deur ongeveer 1.3 miljoen mense te beëindig nie. Die staking betree nou sy derde week en dreig om verder deur Afrika se grootste ekonomie te versprei.

Zuma verkeer reeds onder druk groeiende politieke as gevolg van die staking deur werkers, insluitende onderwysers, verpleegsters en klerke. Sy woordvoerder het gesê die president was veral bekommerd oor die impak op gesondheid en opvoeding.

“Die president is van mening dat die staking so gou as moontlik tot ‘n einde moet kom, binne die volgende paar dae,” het Zizi Kodwa gesê en toegevoeg dat Zuma oor die naweek aan regeringsministers gesê het om gesprekke te hervat.

“Hy het ‘n beroep op beide kante gedoen om die belange van die land eerste te stel. Dit sou ‘n proses van gee en neem aan beide kante van die onderhandelings beteken,” Kodwa gesê. Hy het nie besonderhede verskaf oor die toegewings wat Zuma wil hê die regering moet maak nie.

Suid-Afrika se grootste staking sedert 2007 in terme van verlore dae het aandele, effekte, en die rand het grootliks onbeïnvloed gelaat, maar markspelers het gesê die staking kan winste deur die rand beperk en kan ‘n groter impak hê as dit voortsleep.

Die vakbondfederasie Cosatu het Zuma se kommentaar verwelkom.

“Die Federasie hoop dat ‘n verbeterde aanbod nou ter tafel gelê sal word en dat die staking so vinnig as moontlik afgehandel kan word, deur middel van’ n ooreenkoms wat vir die werknemersaanvaarbaar is,” het die vakbond in ‘n verklaring gesê.

Dubbele inflasie

Die werkers eis ‘n 8,6 persent loonverhoging – meer as dubbel die inflasiekoers – en 1 000 rand ($ 136)per maand as ‘n behuisingstoelaag. Die regering het onderskeidelik 7 persent en 700 rand aangebied.

Die staking het ‘n breuk laat verdiep binne die regerende alliansie tussen Zuma se African National Congress en COSATU, wat gehelp het om hom aan die mag te stel, maar teleurgesteld is oor wat hy gedoen het en nie sy beleid na links verskuif het nie.

COSATU het gedreig om later hierdie week die staking na alle lede van die vakbonde wat dit verteenwoordig uit te brei,blykbaar sowat 2 miljoen werkers.

Ontleders verwag dat Zuma en die ANC-regering, wat gewoonlik aan werkerseise toegee, gou ‘n ooreenkoms sal bereik wat ten gunste van die vakbonde gelaai sal wees en later oor die skade aan die staat se besteding te bekommer.

Enige ooreenkoms wat ‘n einde aan die staking maak, sal waarskynlik staatsuitgawes met 1 tot 2 persent laat toeneem, wat die regering gaan dwing om nuwe fondse te vind terwyl dit juis probeer die begrotingstekort van altesaam 6,7 persent van die bruto binnelandse produk te verminder.

Vakbonde het ook die arbeidsoptrede aan Zuma se politieke toekoms gekoppel. Die volgende verkiesing vind eers in 2014 plaas, maar die regerende alliansie sal lank voor daardie tyd besluit wie sy kandidaat gaan wees.

COSATU se sekretaris-generaal Zwelinzima Vavi het oor die naweek gedreig om sy steun vir die ANC in te trek, maar die vakbondfederasie het vandag ‘n meer versoenende houding ingeneem deur persoonlike aanvalle op Zuma te veroordeel.

стоматология улыбка

Is die staking deel van ‘n rewolusie of eerder anargie?

Die Potchefstroomse akademikus, prof. André Duvenhage, verwys gereeld na die ANC se program van ‘n nasionale demokratiese rewolusie. Hy meen ook dat denkraamwerk hieragter in werklikheid in stryd is met baie van die wese en voortbestaan van die grondwet.

Die burgerregteorganisasie, Afriforum wat gereeld deur hofsake orde bring, is onder meer ook as vyand van die rewolusie beskryf. Julius Malema het onlangs vir die beplande mediatribunaal in die bresse getree deur te sê die media ondersteun nie die voortgesette rewolusie nie. Onlangs het ‘n stakerdrywer in ‘n TV-program gesê die staking sal nie gestop word nie omdat dit deel van die rewolusie is.

Maar voldoen die staking en die regering se reaksie daarop werklik aan die definisie van rewolusie, of het dit meer kenmerke van anargie? Anargie word in verskillende definisies onder meer beskryf as ‘n toestand van wetteloosheid en wanorde, dikwels as gevolg van ‘n mislukte regering. Ander beskryf dit as ‘n toestand van ‘n afwesigheid van politieke gesag, wanorde wat heers en die afwesigheid van ‘n gemeenskaplike doelwit soos die daarstelling van eenvormige standaarde.

Met mense, veral babas, wat selfs in hospitale sterf as gevolg van die staking, die vlakke van intimidasie en geweld, en ‘n uiters lomp regeringsrespons is baie elemente van anargie in werklikheid teenwoordig.

Met pres. Jacob Zuma en ‘n groot afvaardiging se besoek aan China te midde van die krisis is die boodskap boonop uitgedra van ‘n afwesige president en regering. Selfs uit die ANC word nou weens die vlakke van korrupsie en nepotisme na Suid-Afrika as ‘n roofdierstaat verwys.

Terwyl die regering nie daarin slaag om regeringsprogramme behoorlik te sinchroniseer en uit te voer nie, is dit blykbaar deur sy mediaplanne en verdere inkorting van deursigtigheid vas van plan om ongehinderd die persepsie dat hy dit wel vermag, deur te voer.

Die feit dat die soustreinryers, en die werkers wat die land se strategiese belange bedreig het deur voor die wêreldbekersokkertoernooi te staak of te dreig om te staak, ruim slarisverhogings ontvang het, maar dat dié wat lojaal aan regeringsoproepe gebly het om daarmee te wag tot na die staking hulle nou in ‘n veel toeër hand vasloop, dui ook op elemente van die afwesigheid van strategiese beplanning. Die staatskas het gewoon nie die geld om die verhogings waarop aangedring word, toe te staan nie.

Trouens, onder dekking van die sokkereuforie is blatant voortgegaan om kaders wat te erg vasgebrand het, bloot elders in soortgelyke posisies te ontplooi. Hiermee word administratiewe anargie bykans gewaarborg.

Die vraag is nie of die land elemente van anargie, eerder as rewolusie beleef nie. Die vraag is veel eerder waar dit vandaan kom, en of dit gaan eskaleer.

Op sy eenvoudigste gestel, kan dit moontlik daarna herlei word dat pres. Zuma in sy veldtog om die hoogste sport te bereik, aan almal wat bereid was om hom te steun, beloof het wat hulle vra. Na hy verkies is, het hy voortgegaan om by elke belangegroep se vuurtjie mooi broodjies te bak, soos om in Julius Malema se geboortedorp na dié breedsprakige jongman as ‘n toekomstige president van die land te verwys. In die proses het die media gesorg dat wat vir spesifieke groepe se ore bedoel was, ook die ore van ander bereik. Dié manier van doen was dus nie net nie volhoubaar nie, maar boemerang. Dit skep die indruk van ‘n jabroer wat nie leiding kan neem nie, en wanneer hy wél ferm oorkom, soos om stakers met afdanking te dreig, bloot petrol op die vuur te gooi.

Intussen meen sommige ekonome die staking kos die land in die orde van ‘n R1 miljard per dag, terwyl ander dit veel hoër skat.

Intussen is lanklaas van die president se beplanningskommissie gehoor. Te veel drade hang los om anargie in die bek te ruk, en persepsies oor aanvaarbare standaarde vir dienslewering verskil te veel om na ‘n nasionale kohesie en gemeenskaplike visie vir die land te verwys. Die afwesigheid van enige ministers by ‘n pas-afgelope Afrikaanse taalberaad voed boonop die persepsie dat minderheidsregte vertrap word. Selfs die Wes-Kaapse onderwysminister het luidens ‘n berig van Rapport nie op die uitnodiging gereageer nie.

Blood Suckers topcargo

Godsdienstige lewe tydens die Groot Trek

Op enkele uitsonderinge na het die predikante van die NG Kerk die trek afgekeur omdat hulle bang was dat die trekkers sou verwilder, maar veral omdat die trek opstand teen die wettige owerheid was. So het die Sinode van 1837, waarvan die meerderheid Afrikaners was, in ‘n herderlike brief die deelname van soveel lidmate aan die trek veroordeel.

Predikante wat met die meerderheid verskil het, was J.C.L. en H.A. Moorrees en veral G.W.A. van der Lingen, wat diep vir die trekkers gevoel het. Hy was ‘n deel van sy jeug aan die oosgrens, waar hy ‘n kennis van en begrip vir die grensboere se harde stryd opgedoen het.

Kaapse predikante het selfs geweier om kinders van trekkers en voornemende trekkers te doop. Ene Kotie Botha is net voor die Trek in George gebore. Die dominees van George en Cradock het geweier om die kind te doop van ‘n “rebel” teen Haar Majesteit. Eindelik moes die ouers soos arm mense aantrek en die predikant om die bos lei om die kind te kon doop.

J.L. Hatting, wat ook die Trek meegemaak het, het onthou dat dominees van grensdistrikte geweier het om verbytrekkendes se kinders te doop. Ouers moes dan die baba terugneem na hulle vorige woonplek in die Kolonie of deur ‘n ander kerkgenootskap laat doop.

Die trekkers was baie ongelukkig oor die houding van die Kaapse kerk, en het hulle daarvoor beywer om ‘n eie predikant te bekom. Eerw. Erasmus Smit, wat met Gerrit Maritz se suster Susanna getroud was, het die Maritz-trek vergesel. Omdat hy nie volwaardig georden was nie, was hy nie vir al die trekkers aanvaarbaar nie. Hy het nogtans gereeld gepreek en die sakramente bedien. Hy het glo met so ‘n mooi sagte stem gepraat dat mense heeltemal vergeet het hoe lank die preek geduur het!

‘n Paar sendelinge het naderhand onder die trekkers gearbei, soos eerw. James Archbell van die Londense en eerw. Daniel Lindley van die Amerikaanse Sendinggenootskap. Trekkers soos Sarel Cilliers, Karel en Jan Landman en Stephanus Maritz het ook die godsdiens waargeneem. Soos Rhe Carstens in Voortrekkerlewe toon, het godsdiens in die Tregardt-trek ‘n kleiner rol gespeel as in latere trekke, en verneem mens nie van godsdienstige aktiwiteite nie.

Elders is eredienste meestal in kerktente gehou, of waens is na aan mekaar getrek en ‘n seil bo-oor gespan, sodat die diens daaronder kon plaasvind. Sondae is drie dienste gehou, en soms ook op Woensdag- en Saterdagaande. Kollektes is gereeld gehou, maar die opbrengs was klein omdat die trekkers feitlik geen inkomste gehad het nie. Die lidmate in Hendrik Potgieter se laer het vrywillig tot eerwaarde Smit se onderhoud bygedra.

Bidure het dikwels plaasgevind. Nagmaal is elke drie maande gevier, maar dikwels was daar geen wyn nie en is Nagmaal net in die gees gevier. Nadat aanvalle afgeslaan is, en ook ná oorwinnings, is dankdienste gehou; ‘n Franse natuurkundige, A. Delegorgue het na een kommando as ‘n “voorttrekkende bidstond” verwys.

Huweliks- en doopregisters is aangelê. Voor hulle kon trou, moes jong mense katkiseer. Hulle moes ‘n deeglike kennis hê van die Bybelgeskiedenis, en die vrae en antwoorde van die Heidelbergse kategismus van buite ken. Die Bybel en ander geestelike boeke was by ander kosbaarhede in die wakis. (Dit alles volgens Op Trek (deur J. Celestine Pretorius, redakteur, André Malan, Alana Bailey, Sandra Saayman, H.S. (Tia) Hugo en J.F. (Joey) Wilmans)

справка в бассейн

De Klerk poog om sy aansien te red

FW de Klerk se verraad teenoor die Afrikanervolk het absuluut geen einde nie , soos blyk uit vandeesweek se onderhoud met hom, Verraaier? Daai naam pla hom nie. Met die land op die punt van anargie en totale verval poog hy weereens om in te gryp en nogmaals die Afrikaner te probeer misbruik om die swart ANC van hulle eie onvermoë te red.

Die Afrikaners moet nou bydra vir ‘n Afrikaanse universiteit – dink die man hy gaan ons paai met so n onnosel voorstel – of dink hy ons is onnosel?

‘n Foto van sy ma langs sy lessenaar? Sy geliefde Latynonderwyser onthou – terwyl hy net oor Latyn 1 beskik? Wat ‘n teenstrydige belaglikheid.

Ek haal mnr Murray La Vita aan: “Die federalisme van die grondwet is in gevaar; die vryheid van die pers is in gevaar; die vryemarkekonomie is in gevaar; en die onafhanklikheid van die regbank is in gevaar.” Lig mnr FW de Klerk in dat hierdie kwessies nou tienvoudig vererger is deurdat hy sy land en volk met sy verraad vernietig het.

Mnr de Klerk se kanker het niks met die prys van eiers te doen nie; daar is miljoene wat daaraan ly – nie net hy nie. Waarvan hy wel kan kennnis neem, is dat hy daartoe bygedra het om die eerstewêreldgesondheidsorg, wat kankerlyers hier kon kry, te vernietig.

Dus is sy opmerking dat God hom gespaar het om nog ‘n bydrae te lewer totaal verwarrend. Bedoel hy dat die land nie al genoeg vernietig is nie?

FW de Klerk se mening dat die ANC gaan skeur en dat hulle hom nie vertrou nie is heel begryplik – wie sal n man vertrou wat sy eie volk en vrou verraai het?

Dat sy vrou ooral saam met hom gaan, raak ook al hoe moeiliker om te glo want niemand sien haar saam met hom hier plaaslik nie.

Natuurlik sal sy Griekse vrou hier bly om sy pensioen te kry – hopelik teen daardie tyd nie meer met die Afrikanermelkkoei se inkomste nie – wat die kanse op ‘n pensioen aansienlik gaan verminder.

Mnr FW de Klerk moet die veragting van die Afikanervolk maar nou aanvaar as ‘n gegewe. Nie een sal hom ooit weer ‘n voet in die deur gee nie – veral nie diegene wat hy bedrieg het met sy dubbelsinnige leuenagtige praatjies waardeur hulle oorreed is om ja te stem nie.

детская кухня депутат лобановский

Malema wil grond onteien

Grondeienaars wat bedrae tydens onteiening weier se grond behoort sonder betaling weggeneem te word, het die ANC-jeugliga se leier, Julius Malema, vandag gesê.

“Gewillige verkoper, gewillige koper werk nie, Swart Ekonomiese Bemagtiging werk nie,” het Malema aan die Mail & Guardian gesê op ‘n vraag wat die ANCYL daarmee bedoel as hy sê dat leiers nie die koningin (van Engeland) behoort te vertel dat ekonomiese beleid nie sal nie verander nie.

Malema het gesê dat oor die afgelope 10 jaar ‘n sekere persentasie van die grond na die meerderheid van die bevolking oorgedra moes gewees het.

“Dit is ‘n eenvoudige beleid. Ons gaan die grond vat, maar ons sal vergoed en ons sal die prys bepaal.. Ons gaan na [Eugene] Terre’Blanche se plaas en sê: vir hierdie vele hektaar, sal ons u R2-miljoen gee, baie dankie.

“As jy sê dat dit is te min en jy wil nie dit doen nie, dan vat ons die grond en gee jou niks. Dit word onteiening genoem en vergoeding wat deur die staat bepaal word.”

Sonder om president Jacob Zuma by naam te noem, wat vroeër vanjaar na die Verenigde Koninkryk gereis en Koningin Elizabeth II ontmoet, het hy gesê dat toe die ANCYL gevorm is, dit gekant was teen vorme van stryd soos petisies, of “die stuur van afvaardigings na die koningin”.

“Noudat u die mag gegee word deur die mense van Suid-Afrika, gaan u nog steeds na die koningin en gedra uself as u nie die mag van die mense ontvang het nie.

“As u sê dat daar geen verandering in Suid-Afrika se ekonomiese patroon gaan wees nie, sê u dat dit dieselfde gaan bly as tydens die koloniale bewind.”

Tydens sy besoek, in reaksie op ‘n versoek om groter duidelikheid oor praatjies deur die ANCYL dat Suid-Afrika se myne genasionaliseer gaan word, het Zuma gesê dat nasionalisering nie regeringsbeleid is nie.

Staking se gevolge in Diepsloot

Twee kinders drentel buite ‘n slaghuis in Diepsloot, ‘n swart woonbuurt noord van Johannesburg, in die hoop dat genoeg vreemdelinge vir hulle munte sal gee sodat hulle aandete kan koop – skyfies en brood.

Percy en Precious is soos die meeste ander mense in die woonbuurt wat niks het om te doen nie. Hulle het gesê die skool is gesluit en tot die staatsamptenare se staking verby is, sal hulle voortgaan om in die strate van die dorp rond te loop.

Die twee het geen idee wat hulle sal doen wanneer hulle “groot” is nie.

Ruimtevaarder, dokter? Nie een verstaan die vraag nie, maar Percy antwoord: “Ons gaan nie meer skool toe nie.”

Vinolia Nyathi, sit langs haar seun Lenmore in hul eenkamer-, eenbed-huis en sê sy is bekommerd.

Kinders verveeld

Lenmore was verlede week by die skool en is deur die man wat “die hek oop- en toesluit” vertel dat hy dalk volgende week sal kan terugkeer. As die staking verby is.

“Ek mis die skool. Ek is verveeld, “sê hy.

Sy ma praag oor haar skoonpa wat Maandag in die Charlotte Maxeke-hospitaal gesterf het.

“Hy het gehoes. Hy het nie behandeling gekry nie, daar was geen verpleegsters nie. “

Hoewel sy niemand blameer nie, is kommentaar van die ander inwoners in Diepsloot vernietigend; hulle beweer die regering moet meer te doen, en amptenare het nie die reg om hulle in die steek te laat nie.

“Die onderwysers staak vandag, maar nog nooit gedurende hul eie dae van skool was daar ‘n staking deur onderwysers nie,” sê Mofokeng Salomo.

“Laat hulle onderhandel. Laat hulle begin dink aan die toekoms van ons kinders…”

‘Stakende verpleegkundiges is moordenaars’

Mofokeng het harde woorde vir die verpleegsters wat staak.

“Mense gaan dood, die verpleegsters is die mense wat hulle doodmaak. Moordenaars,” sê hy terwyl hy drink aan ‘n kwart bier wat by ‘n nabygeleë sjebien gekoop is.

Maar ‘n pa van drie kinders, Tobohaho Mahlangu, sê dit is jammer dat staatsamptenare gedwing word om te staak, en blameer die president.

“As iemand sterf as gevolg van die staking, sterf hy as gevolg van die president. As iemand sterf in die hospitaal, is dit sy skuld.

“Die president moet verstaan ons het vir hom gestem en spyte van al sy bloedige gevalle … die verkragtingverhoor en nou moet hy na ons kyk.”

Bongani Mntembo voel egter die president kan nie aanspreeklik gehou word nie.

“Dit is net jammer dat sommiges moet ly.”

Soos die son oor Diepsloot sak, gooi kinders en moeders balle aan mekaar buite Vinolia Nyathi se huis.

“Ons doen dit heel tyd,” sê een vrou.

“Die kinders is verveeld, so nou doen ons dit nog meer.”

Terwyl die paraffienlampe aangesteek word, hoop Percy en Precious nog vir aandetegeld buite die slaghuis.

lagoon game topcargo отзыв