Dan Roodt, Author at praag.co.za

Moet ‘God’ weggelaat word?

AfriForum Jeug hou more ŉ referendum by die Universiteit van die Vrystaat (UV) oor die weglating van God se naam uit die universiteit se leuse. Die UV-bestuur het besluit om die woord “God” in sy leuse deur die woord “waarheid” te vervang ná die ontbinding van die verteenwoordigende studenteraad (VSR) by dié instelling verlede jaar. Gevolglik is studenteverteenwoordigers nie oor die kwessie geraadpleeg nie.

Aangesien hierdie besluit sonder ŉ deeglike konsultasieproses met studenteverteenwoordigers geneem is, word die referendum gehou om te bepaal of studente by dié instelling met die besluit saamstem of nie. Volgens Nikke Strydom, AfriForum Jeug-woordvoerder, is studente die hartklop van ŉ tersiêre instelling en besluite van so ŉ omvang kan nie geneem word sonder behoorlike raadpleging met studente nie.

Die referendum sal van 08:00 tot 13:00 plaasvind. Daar sal stempunte by die hoofingang, die mediese ingang en die Roosmaryn-ingang van die kampus wees. Maatreëls word getref om die geloofwaardigheid van die referendum te beskerm en om te verhoed dat buitepersone aan die referendum deelneem of dat enige student meer as een keer stem.

Die uitslag van die referendum sal op 26 Januarie bekendgemaak word.

Doen iets omtrent die water!

Die VF Plus het vandag in ‘n sterk bewoorde verklaring geëis dat die regering sy grondwetlike plig nakom en op ‘n drastiese wyse moet ingryp in die omvattende waterkrisis in Suid-Afrika.

Die Vryheidsfront Plus se hoofwoordvoerder oor Water- en Omgewingsake, mnr. Jaco Mulder, het gesê dat die onlangse hoë reënvalsyfer bewys dat die regering se oorkoepelende water-beheerstelsels totaal ontoereikend is.

Terwyl die departement van Waterwese se hantering van die heersende vloede onder verdenking is vanweë swak monitering en bestuur van watervloei uit damme, is die suur mynwaterkrisis in Gauteng vererger deur die hoë reënval van die afgelope tyd. Die VF Plus waarsku vir ‘n geruime tyd reeds daarteen.

Berigte oor stygende watervlakke in Gauteng by veral die Grootvleimyn aan die Oos-Rand en onlangse visvrektes in die Wieg van die Mensdom dui daarop dat ‘n noodsituasie reeds bestaan.

Daar is swak koördinering tussen die drie sfere van regering asook tussen verskillende departemente onderling. Die regering het tot dusver traag reageer op die waarskuwings en versoeke van die VF Plus en ander omgewingsdrukgroepe.

Die VF Plus eis nou dat die regering onmiddellik ‘n nasionale koördinerende liggaam in die lewe roep om die Suid-Afrikaanse watersituasie as ‘n nasionale prioriteit te hanteer.

Die regering sal moet verantwoording doen vir lewensverlies en skade aan die omgewing.

Bethlehem en kie

Johannesburgers wys nogal graag daarop dat daar in die VSA ook ‘n Johannesburg is, en dat dié boonop naby ‘n plekkie met die naam Randsburg is. Ook plekkies waar eens goud gedelf is.

Maar Bethlehem is Johannesburg eintlik een voor. Een van die VSA se Bethlehems het ‘n bevolking van sowat 100 000 – dus eintlik ‘n stad. Dis die ene in Pennsilvanië wat op Kersfees 1741 deur immigrante van die Morawiese Kerk gestig is.

Dit is ‘n groot staalsentrum.

Maar daar is ook ‘n paar vreemde ooreenkomste met onse Bethlehem hier in die Oos-Vrystaat. Nie te ver weg nie, het daardie Bethlehem ook ‘n New Castle, hoewel die staalskoen nou aan die ander voet is. Boonop is daar ‘n ent verder nog ‘n Harrisburg, die Yanks se weergawe vir Harrismith.

Maar die Amerikaners het op die oog af heelwat by die Afrikaners “afgekyk.” Hulle noem koolslaai “coal slaw,” ‘n erdvark noem hulle ‘n aardvark.

Die “Afrikaans” in die Amerikaners se Engels is natuurlik meer te danke aan die tyd toe New York nog Nieu-Amsterdam en ‘n Nederlandse kolonie was.

Hoewel die geskiedenisboeke dié era as eintlik baie onbelangrik afmaak, het dit tog ‘n groot impak gemaak.

Om te dink, as die Engelse dit nie kom afvat nie, was daar nog ‘n Walletjies, wat nou Wall Street is, maar wat voorheen ook Walle geheet het na aanleiding van ‘n wal wat gebou is om vyandige Indiane weg te hou. Die Nederlanders se goewerneur, Peter Stuyvesant, het nog die naasliggende Sweedse kolonie militêr ook vir die Nederlanders gaan inpalm.

So baie van die Nederlanders van Nieu-Amsterdam was Janne en Kese dat die Engelse na dié bure as die JanKese begin verwys het en Yankees gebore is. Die Nederlanders se geldeenheid was die Riksdaalder, en die Engelse bure het items met Riks Dollars kom aanskaf.

Natuurlik het daar ook ‘n deurmekaarspul gekom. Vandag nog lees ‘n mens in Afrikaanse ensiklopedieë en tydskrifte van hoe die Rooihuide voor die bleekgesigte se koms verwoed koring geplant het. Natuurlik het die Rooihuide nie koring geken nie, en mielies, saam met skorsies, bone, pampoene en vele meer geplant wat die Westerlinge by hulle aangetref het. Maar die Amerikaners neig om mielies “corn” te noem, wat ons ook hier in Engels as “sweet corn” herken, in plaas van maize of mealies, en siedaar, die “corn” word in Afrikaans met “koring” vertaal.

‘n Mens moet natuurlik die Engelssprekende Amerikaners jammer kry. Nederlands is nie ‘n maklike taal om dinge by aan te leer nie. Neem nou maar die woord “vaak” wat in Afrikaans iets soos die teenoorgestelde van wakker beteken, maar in Nederlands “dikwels.” En gaan lees maar op die internet in Nederlandse koerante hoe die Israeli’s en Palestyne mekaar met “rakketten” (vuurpyle) bestook.

Daar by Bethlehem.

‘Ná teregstelling van KZN-boer is volksmoordsaak dringend’

“Die koelbloedige teregstelling van ‘n Afrikanerboer, mnr. Kobus de Vries, deur ‘n groot groep polisiemanne in Kwazulu-Natal toon in watter mate die invloed van Julius Malema se aanhitsing reeds die land op die glybaan van etniese konflik geplaas het,” het dr. Dan Roodt van PRAAG vandag gesê.

Hy sal vandag ‘n dringende skrywe aan die Nasionale Vervolgingsgesag oorhandig, tesame met ‘n afskrif van dr. Pieter Mulder se klag van haatspraak teen Julius Malema wat die adjunkminister van landbou verlede jaar teen die ANC-jeugleier aanhangig gemaak het.

Roodt het reeds verlede week in ‘n brief aan advokaat Menzi Simelane, die nasionale direkteur van vervolgings, gevra dat Malema in terme van die Suid-Afrikaanse wet 27 van 2002 en die internasionale Roomse Statuut van aanhitsing tot volksmoord aangekla word. Die vervolgingsgesag het aanvanklik ontken dat die brief ontvang is en daarna aan Sapa verklaar dat daar geen klag teen Malema bestaan nie.

Intussen het dr. Roodt egter ‘n afskrif van die klag bekom wat dr. Pieter Mulder en amptenare van die Vryheidsfront Plus op 10 Maart 2010 by die Brooklyn-polisiestasie gelê het toe saak nommer 403/3/2010 teen Malema geopen is.

“Hoewel die klag van dr. Mulder slegs op die minder ernstige oortreding van haatspraak betrekking het, is dit genoegsaam om hom insgelyks ook vir die internasionale menseregte-oortreding van aanhitsing tot volksmoord aan te kla,” het Roodt gesê. “Dit is nou wat ons van die owerheid vereis, dat Suid-Afrika sy verdragverpligtinge teenoor die internasionale gemeenskap nakom, asook sy plig om die Afrikaner as nasionale minderheid teen volksmoord en aanhitsing te beskerm.”

Roodt is “uiters bekommerd oor die voorval in Kwazulu-Natal” toe die Suid-Afrikaanse Polisiediens mnr. Kobus de Vries in die rug geskiet het terwyl hy besig was om homself oor te gee. “Volgens ons inligting is ‘n groot aantal voormalige lede en offisiere van die ANC-milisie, Umkhonto we Sizwe, in die SAPD opgeneem. Die SAPD is op rassegrondslag gesuiwer en daar is slegs 14 000 blanke polisiemanne in die diens oor. As blankes word bevordering van hulle weerhou en verkeer hulle op die laer range sonder besluitnemingsbevoegdheid. Die oënskynlike teregstelling van mnr. Kobus de Vries laat dit lyk asof die SAPD toenemend as ‘n ANC-milisie begin optree en dat ons op ‘n tipiese Afrika-scenario afstuur waar menseregteskendings deur verteenwoordigers van die staat in uniform gepleeg gaan word. Met die jongste uitsprake van die ANC en veral Malema oor grondbesit en die onteiening van plase, staar ons ‘n Zimbabwe in die gesig, behalwe dat ‘grondhervorming’ hier met volksmoord of elemente van volksmoord voltrek gaan word.”

Roodt het ‘n beroep op die Verenigde Nasies en die internasionale gemeenskap gedoen om kennis te neem van die rasse- en etniese polarisering van Suid-Afrika ná die aanhitsing van ANC-leiers teen Afrikaners en versoening wat deur weerwraak as die heersende filosofie vervang is. Hy was ook krities teenoor landbou-organisasies wat nie ‘n sterk genoeg standpunt oor geweld en volksmoord wil inneem nie, uit vrees dat hulle hul verhoudinge met die ANC-bewind mag skaad.

“Pragmatisme het egter perke,” het Roodt gemeen. “In krisistye moet die waarheid uit, selfs al maak dit ‘n mens nie gewild nie. Daar is baie op die spel: nie net tienduisende of honderdduisende lewens nie, maar ook voedselsekerheid en Afrikanervoortbestaan in Suid-Afrika.”

Wit gevaar

топкарго отзывы

Polisie skiet boer dood

‘n Welvarende boer van Babanango, KwaZulu-Natal, is deur die polisie doodgeskiet nadat ‘n skietgeveg op sy plaas uitgebreek het. De Vries is volgens sy familie in sy skouer en rug geskiet.

Volgens Kobus de Vries (54) se familie het die polisie hom noodlottig in die rug gewond nadat hulle hom eers verseker het hulle sal nie skiet as hy uit sy huis kom en homself oorgee nie.

Die polisie ontken dié weergawe van die gebeure. Brig. Phindile Radebe, polisiewoordvoerder van KwaZulu-Natal, het Sondag gesê verskeie polisielede het Donderdag op De Vries geskiet nadat hy eerste op hulle losgebrand het.

Die dagblad Beeld berig dat Radebe nie kon bevestig waar De Vries getref is nie.

De Vries was na bewering in ‘n onderonsie met werkers van Eskom en polisielede betrokke, maar wou nie die polisie op sy eiendom toelaat nie.

Hy sukkel reeds geruime tyd glo met Eskom vanweë daaglikse kragonderbrekings op sy plaas. Die polisie het De Vries se huis daarna omsingel.

Een van De Vries se swart werknemers vrees tans vir sy lewe omdat hy die enigste ooggetuie van die gebeure was.

cleopatra slots for free

Mugabe se sterkmanne sak op wit sakeondernemings toe

Ondersteuners van President Robert Mugabe se party het klopjagte op bootklubs en toerisme-oorde buite Harare, die hoofstad se gewildste visvang- en ontspanningsgebied, geloods, het belanghebbendes in die toerismebedryf Sondag gesê.

‘n Safarikamp sowat 30 km wes van Harare het Sondag heropen nadat dit sedert Vrydag deur meer as 200 Zanu-PF-ondersteuners afgesper is, het die kamp se eienaar, Gary Stafford, gesê.

Die Kuimba Shiri-kamp, met sewe wooneenhede, is ‘n gewilde wegbreekplek vir plaaslike en buitelandse besoekers, asook diplomate en personeel van die Verenigde Nasies.

Stafford het gesê die leiers van die ondersteuners het ‘n lys van die oord se besittings opgeskryf en dat daar “geen geweld of stropery” was nie. Hulle het aan hom gesê hulle doen ‘n voorraadopname en evaluering van eiendomme, ter ondersteuning van Mugabe se beleid dat 51 persent van sakeondernemings deur swartes besit moet word.

Een paartjie wat op besoek aan die oord was, was ‘n dag lank vasgekeer en die kamp “kon geen besoekers ontvang het nie”.

Bootklubs en ‘n karavaanpark is ook deur ondersteuners, waarvan sommige met knopkieries gewapen was en slagspreuke van Mugabe se party geskree het, besoek.

blood suckers slot Фільчаков прокурор

Sport en politiek

Die Proteas se oorwinning oor die besoekende Indiese krieketspan in die eendagreeks gister, word bederf deur die regering se hernude inmenging in die binnewerking van die sportsoort.

Die meeste internasionale sportliggame, waaronder Fifa, die IOK en die Internasionale Rugbyraad verbied rassisme en politieke inmenging in sport.

Dit is ‘n reël wat al gesorg het dat verskeie lande soos Griekeland, Kenia en Iran al uit Fifa geskors is, en ander op terme geplaas is. Bykans sonder uitsondering het die regerings dan kopgegee.

Wanneer dit egter by Suid-Afrika kom, geld daar skynbaar ‘n ongeskrewe reël dat dié land ‘n uitsondering mag wees – rassisme in die vorm van kwotas geld breed, en die regering meng openlik in.

In die jongste voorval het die pikante situasie ontstaan dat die minister van sport, Fikile Mbalula, die Protea-kaptein gemaan het om nie sy neus by politiek in te steek nie. Smith het naamlik sy steun aan Krieket Suid-Afrika se uitvoerende hoof, Gerald Majola, toegesê. Majola is haaks met die grootbaas van Suid-Afrikaanse krieket, dr. Mtutuzeli Nyoka.

In bykans enige ander land sou Nyoka sy goedjies gevat en geloop het na die nasionle krieketliggaam ‘n mosie van wantroue in hom gestel het. Dit word egter nou op 12 Februarie bespreek, en intussen meng die regering in die saak in.

Stilswye deur die Internasionale Krieketraad hieroor is kommerwekkend. Suid-Afrika het juis nou te kampe met ‘n regering wat skynbaar nie die grense tussen regerende party en die owerheid ken nie, waarvan sy kader-ontploooiingsbeleid maar een negatiewe uitvloeisel is.

Dit het voorts blykbaar ook nie veel van ‘n begrip oor die skeiding van owerheidsmagte, naamlik wetgewend, uitvoerend en regspraak nie.

Die kwotas wat op die privaat sektor afgedwing word, dui ook daarop dat die owerheid ‘n eina-begrip het oor waar owerheidsinmenging geregverdig is. Niemand sal byvoorbeeld meen die owerheid tree buite perke op as dit ‘n kerk tot orde roep as dit mense wat saamwoon begin teregstel nie.

In die geval van krieket lyk dit boonop of die regering inmeng ter wille daarvan om die bas van ‘n ontplooide kader te red.

Die minste wat die internasionale liggaam kan doen is om die regering te vermaan. Om die regering maar sonder uitsondering straffeloos daarmee te laat wegkom, beteken dat Suid-Afrika se vordering tot ‘n moderne staat in die wiele gery word.

millstream

AfriForum aanvaar Malema uitdaging

AfriForum het in reaksie op Julius Malema se uitspraak gister, naamlik dat hy bereid is om tot in die Grondwetlike Hof te veg om liedere met opruiende slagspreuke te verdedig, gesê AfriForum aanvaar Malema se uitdaging en dat AfriForum se regspan self gereed staan om die saak tot in die Grondwetlike Hof en selfs tot op internasionale forums te beveg.

Volgens Kallie Kriel, uitvoerende hoof van AfriForum, beskou sy organisasie hierdie saak as so belangrik dat geen koste ontsien sal word om Malema tot orde te roep nie. Kriel voer aan dat dit onverantwoordelik van Malema is om voort te gaan om slagspreuke soos “Skiet die Boer” te probeer verdedig in omstandighede waar geweldsmisdaad en moorde krisisafmetings in Suid-Afrika aanneem. “Terwyl Malema probeer aanvoer dat sy opruiende uitsprake nie letterlik bedoel word nie, word mense tans letterlik vermoor,” het Kriel gesê.

Kriel het aangedui dat AfriForum die Stop Malema-veldtog gaan voortsit om soveel mense as moontlik teen Malema se verdelende uitsprake te mobiliseer. AfriForum se veldtog is gister weer in ŉ Sondagkoerant geadverteer en meer as 70 000 mense het reeds hulle steun per SMS of deur AfriForum se Stop Malema-Facebookgroep aan die veldtog toegesê.

casino online Фільчаков прокурор

Emigrasie: Moet ek bly of moet ek gaan?

My doel is nie om aan andere raad te gee oor die wenslikheid van emigrasie nie. Dit is ‘n diep persoonlike saak waaroor elke persoon vir homself moet besluit. Ek is egter ‘n paar keer gevra om ons familie se ervaringe met emigrasie hier op Praag te deel, en dit is al wat ek hieronder doen.

Sowat 15 jaar gelede het ek en my vrou besluit om te verkas Amerika toe. Ons kinders was nog op skool, maar ek was reeds in my vroeë vyftigs en dit was besig om te laat te word vir so ‘n groot aanpassing.

Ek was bevoorreg om in my vroeër jare vele lande te besoek. Lande wat ek besoek het sluit in Kanada, Australië, groot dele van Europa, Israel en plekke in die Ooste, soos Singapoer, Sjina, Taiwan en Hong Kong. Amerika het ek ‘n hele paar keer besoek, en vir my vrou gesê as dit ooit tyd word om te verkas, gaan ons Amerika toe. Daar was ‘n hele paar redes vir hierdie keuse: ‘n Hoë lewensstandaard; daar is ‘n redelike groot aanvraag na tegniese mense en ek is ‘n elektroniese ingenieur van beroep; van al die nasies waarmee ek in aanraking gekom het, het ek die meeste van die Amerikaners gehou. Hulle is vriendelike mense, gewoond aan immigrante en met enkele uitsonderings na, laat hulle jou nie voel soos ‘n “uitlander” in hulle land nie.

Toe ek begin rondkyk het vir werk in Amerika, was die Internet nog in sy kinderskoene. Maar daar was Compuserve, ‘n alternatiewe netwerk wat dwarsoor Amerika gestrek het, tot in Suid-Afrika. Maar Compuserve was duur. Ek kon net bekostig om elke dag ‘n enkele paar minute daarop te spandeer. Ek het werk begin soek op Compuserve en afgekom op ‘n prokureur in Maryland, wat iemand gesoek het wat vir ‘n kliënt ‘n databasis kon opstel en programmeer. Dis werk binne my vermoë en ek het aan hom voorgestel dat ek die werk sal kom doen, as hulle vir my ‘n visum reël om na Amerika toe te kom en daar te werk. So gesê, so gedaan. Ek moes eers ‘n oorhoofse plan opstel om te wys hoe my databasis sal werk. Hulle wou verseker dat ek wel die taak verstaan en kan voltooi. My plan is aanvaar en kort daarna was ek in besit van ‘n visum om in Amerika te woon en werk, saam met my onmiddelike familie.

Ons het ons kosbaarste besittingtjies in ‘n houer laat plaas en die res verkoop, insluitend ons huis. Die moeilikste vir my was die dag toe ek my vyf vuurwapens moes verkoop. Dis net te moeilik om ‘n permit te kry om dit in Amerika in te bring, en vuurwapens is hier vryelik beskikbaar en goedkoop. Maar ‘n Boer en sy roer word maar moeilik geskei. Die afskeidneem van ons familie was bitter swaar. Ek onthou nog hoe my arme vrou gehuil het, toe sy finaal van haar ma moes afskeid neem. Haar pa was reeds oorlede.

Die aand toe ons op Jan Smuts op die vliegtuig klim, het ek vir my vrou gesê dat ons die Suid-Afrika wat ons ken, nooit weer sal sien nie, want al keer ons eendag terug, sal die Suid-Afrika waarvoor ons lief is, weg wees. Min het ek geweet hoe waar die woorde was!

My nuwe werkgewer het iemand gestuur om ons op die lughawe te ontmoet en hulle het ons tydelik in ‘n klein huisie geplaas, tot ons ons voete kon vind. Alles was so vreemd! Die Amerikaners ry aan die verkeerde kant van die pad. Die winkels was so groot en die verskeidenheid items op die rakke was byna oorweldigend. Ons was in Washington DC en die strate se uitleg was anders as ons gewoond was. Die padtekens was vreemd. Afstande word gemeet in myle, voete en duime. Wat beteken dit as ‘n bord langs die pad vir jou sê dat die baan waarin jy is, in 2,000 voet doodloop? Ek het skoon bewerasie gekry die eerste paar keer wat ek moes bestuur. Aanvanklik het ek ‘n kar gehuur, maar binne ‘n paar weke, toe ek my voete beter in die verkeer gevind het, het ek ‘n nuwe Camry gekoop wat ek vandag nog ry. Ons het ook vir my vrou ‘n klein, tweedehandse Ford gekoop, sodat sy by die winkels kon kom om kos te koop. Sy het verbasend vinnig reggekom in die strate. Gelukkig is motors hier goedkoper as in Suid-Afrika.

Na ongeveer 8 maande, was my werk aan die databasis afgehandel, en moes ek rondkyk vir ander werk. Ek het tydelik werk gekry in North Carolina by IBM, waar ek honderde rekenaars saamgestel en aanmekaargeskroef het op hulle produksielyn. Die betaling was maar swak, dit was harde werk en boonop het ek nagskof gewerk. Mens is die hele tyd op jou voete en dis nie ‘n grap as jy reeds oor 50 is nie. My rug was so seer as ek in die vroeë oggendure by die huis kom, dat ek beswaarlik uit my kar kon kom. Die hele tyd wat ek vir IBM gewerk het, het ek meer geskikte werk vir ‘n ingenieur gesoek in die koerante. Ek het dosyne aansoeke gepos, maar nooit ‘n enkele reaksie gekry nie. ‘n Vriend by die werk het aanbeveel dat ek na die kantore van die “Employment Security Commission” moes gaan, want hulle help mense werk kry wat basies sonder werk sit. So gesê, so gedaan. Toe tref die geluk my. Die klerk by die ESC sê vir my ek mors my tyd met koerantadvertensies. Ingenieurs kry werk op die Internet. Ek moet na die “America’s Job Bank” se webwerf gaan. Die Internet was nog redelik vreemd vir my. Ek kon epos stuur, maar dit was omtrent al. Op daardie werf kry ek toe skielik skakels na ‘n halfdosyn ander werwe toe, waar honderde poste vir mense met my kwalifikasies geadverteer word. Vinnig het ek my aansoek oorgesit in elektroniese formaat, sodat ek dit direk kon pos op daardie webwerwe wat voorsiening daarvoor gemaak het, en as epos kon stuur waar daar net ‘n epos adres was. Waar ek voorheen miskien ‘n dosyn aansoeke per week met moeite per pos kon stuur, kon ek nou twintig per dag uitstuur. Binne twee weke is ek genooi na twee onderhoude toe: Een by Intel in Arizona, en een by ‘n firma wat braaiers vir MacDonalds vervaardig het, in Louisiana. My aansoek by Intel was nie suksesvol nie, maar binne ‘n week was daar ‘n werksaanbod vanuit Louisiana. Om ‘n lang storie kort te maak, ons het Louisiana toe getrek, waar ek vir omtrent 8 maande mikrorekenaar-gebaseerde beheerders vir braaiers ontwerp het. Die salaris was egter baie laag en ek het geweet ek kon beter doen. Ek het werk teen beter besoldiging gekry in Maryland by ‘n firma wat broeikaste vir pasgebore babas vervaardig. Ek was ‘n paar jaar by hulle, waar ek mikrorekenaars vir die broeikaste ontwerp en geprogrammeer het. My aftrede het egter op die horison verskyn, en ons wou graag in Florida aftree waar die weer baie meer geskik vir “ou” mense is. Ek het werk gekry in Florida waar ek 8 jaar lank mikrorekenaars vir industriële toerusting ontwerp en geprogrammeer het. Verlede jaar aan die einde van Mei het ek afgetree en woon nou baie rustig in Florida.

Deesdae hou ek myself besig om ‘n webwerf uit te lê wat die algemene agteruitgang in Suid-Afrika, veral sover dit die Afrikaner betref, aan die wêreld gaan toon. Die werk is nog ver van klaar, maar dit vorder.

Intussen het ons kinders al drie grade in die VSA verwerf. Ons oudste seun het ‘n doktorsgraad in Fisika van MIT verwerf en die twee meisies het elk ‘n BA graad in Grafiese Kuns. Al drie is goed ingeburger in Amerika en baie gelukkig hier. Hulle spreek gereeld hulle waardering uit omdat ek hulle uit die Nuwe SA gekry het.

Aan mense wat dit ernstig oorweeg om te emigreer uit SA, wil ek graag die volgende sê:

Of jy suksesvol gaan wees, hang tot ‘n groot mate af van hoe aanpasbaar jy is. Bly in SA as jy nie by ‘n vreemde kultuur kan aanpas nie. Onthou, die mense in jou nuwe land het jou nie genooi nie. Jy het gevra om by hulle aan te sluit. Jy kan nie verwag dat hulle moet verander om by jou aan te pas nie. Jy moet by hulle aanpas. In meeste Westerse lande is godsdiens byvoorbeeld glad nie so belangrik as wat dit vir baie Afrikaners is nie. Vriende van ons in Pretoria het met groot fanfare hulle huis verkoop, hulle goed opgepak en Australië toe verhuis. Ses maande later was hulle terug, sonder hulle huis en sonder meeste van hulle geld, omdat die Australiërs so “goddeloos” was dat hulle nie op Sondagaande kerkdienste gehad het nie. As jy so onaanpasbaar is, bly in SA. Emigrasie is nie vir jou nie.
Moenie die mag van heimwee onderskat nie. Jy gaan verlang na jou familie en jou land. Met tyd stomp die heimweë egter af en raak dit meer draaglik. Die Internet het ook die wêreld klein gemaak. Daar is nie net epos nie, maar dinge soos Skype. My vrou se suster woon in Australië. Haar broer is nog in SA. Hulle sit elke week ure lank en gesels op Skype, met volle beeld, rondom die wêreld!
Jou familie en kennisse gaan op verskillende maniere op jou emigrasie reageer. Sommige wens jou alles van die beste toe, en ander beskou jou as volksverraaier. Ek ken ‘n jong man hier in Amerika wie se ouma nie meer met hom praat nie, omdat hy sy volk verraai het deur te emigreer.
Jy gaan heel waarskynlik swaar leef aan die begin. Jy begin basies van voor af. Jy gaan dalk aanvanklik net werk kry in laer posisies waar die betaling maar swak is. Met volharding sal jy mettertyd jouself bewys en dinge behoort geleidelik beter te gaan. Moet net nie met sterre in jou oë op die vliegtuig klim en dink jy is op pad Utopia toe nie. Jy kan dalk wreed ontnugter word!
Doen navorsing voor jy finaal besluit. Kry brosjures van die lande waarin jy belangstel se ambassades af. Brosjures wat handel oor immigrasie in hulle lande en hulle toelatingsvereistes. Daar behoort ook heelwat op hulle webwerwe te wees.
Dit help as jy ‘n tegniese kwalifikasie het wat in aanvraag in die betrokke land is. Baie lande soek byvoorbeeld ingenieurs, elektrisiëns, motorwerktuigkundiges, verpleegsters, ens. Snaaks genoeg stel Australië glad nie belang in mediese dokters nie. Dit was in elk geval waar 15 jaar terug. Ek weet nie wat die situasie vandag is nie.
Dinge is maar moeilik op die oomblik hier in Amerika met die resessie. Werk is skaars, maar die resessie gaan ook een of ander tyd tot ‘n einde kom.
Wanneer jy eendag ingesweer word as burger van jou nuwe land, gaan daar van jou verwag word om alle getrouheid aan jou land van herkoms af te sweer. Is jy bereid om dit te doen? Vir my was dit maklik, want ek het getrouheid afgesweer aan die “Nuwe” Suid-Afrika. Ek sou baie harder hieroor moes dink dertig jaar vroeër.
Dit beteken NIE dat jy getrouheid aan jou kultuur moet afsweer nie. Ek is nog steeds ‘n Afrikaner en sal dit bly tot my dood. Daar sal altyd ‘n holte in my hart wees vir die Afrikaner.

Ek beskou ons emigrasie as ‘n sukses, alhoewel dit nie sonder probleme verloop het nie.Veral die eerste jaar of twee was swaar. Maar ons is nou gelukkig hier, burgers van Amerika en trots daarop! Afrikaners in ons hart en trots daarop! Ons praat nog steeds Afrikaans in die huis. Een van my kosbaarste besittings is die ou Afrikaanse digbundel wat my ma in haar matriekjaar in die negentien dertigs gebruik het. Die omslae is lankal weg, maar ek lees nog gereeld die ou digters, soos Totius, Eugene Marais en D.F. Malherbe. Al wat weg is uit die inhoud van die boek, is die ou gedig van A.E. Schlengeman, “Die Namibwoestyn.” Ek kan die gedig nêrens op die Internet opspoor nie.

Ons is ontslae van die perverse vrees vir geweld deur jou medemens. Amerika het plekke waar dit onveilig is om te gaan, maar hierdie plekke is by verre in die minderheid en ek het nog nooit die nodigheid gevoel om ‘n vuurwapen te koop nie. Ons vergeet baie aande om ons deure te sluit. Jy hoef nie rond te kyk vir kar-kapers elke keer as jy by ‘n stopstraat stop nie. Hollywood se flieks en TV programme is nie ‘n ware weërspieling van toestande in Amerika nie.

Is emigrasie die oplossing vir jou? Dit hang van jou af en niemand anders nie! Met Afrikanerliefde uit Amerika; oor en uit.