Dan Roodt – Bladsy 1005

Nuwe boek oor Nostradamus

The Nostradamus Code. Michael Rathford. Dit is moontlik om 'n PDF-weergawe van die 94-bladsyboek oor die Internet te verkry teen ongeveer $15.

Nostradamus

Die skrywer gebruik moderne tegnieke om sin te maak uit die Nostradamus-kwatryne wat geskryf is in die 16de eeu. Die boek konsentreer op die 3de wêreldoorlog maar kyk ook verder.

Nostradamus beskryf basies dat die oorlog tussen 2015 – 2020 sal begin en vir 30 jaar sal duur. Dit sal begin in die tyd van die 2de pous ná die Pous wat vermoor sal word in die tyd van Prins Rainier van Monaco se opvolger. Een verdere voorspelling gemik op die kerk is dat die Vatikaan van „bo“ vernietig sal word. Inderdaad ’n vingerwysing.

Die oorlog omvat wapens van massavernietiging en vele dooies wat eers Asië, Europa en dan Engeland sal verswelg. Die sogenaamde Antichris is ’n Hitler-tipe massamoordenaar wat alle sielkundige truuks sal aanwend om sy sin te kry. Hy begin egter weerstand te kry vanaf die beroemde Skotte en Iere wat eers met Amerikaanse hulp en later saam met die Noordpoolondergrondse-alliansie van Europa, Amerika en Rusland, hom van sy troontjie afhaal. Snaaks genoeg sien Nostradamus goeie samewerking tussen Frankryk en Amerika.

Wat egter interessant is, is dat die Antichris gesien word as die samevoeging van al die wrede en verkeerde gedagtes van ons mensdom oor die tye. So 'n soort van negatiewe karmadeel wat opstaan om die positiewe karmadeel te vernietig. Die afleiding word dus gemaak dat die heelal 'n soort karma besit waaruit die mens vanaf die middelsirkel deur die speke van positiewe kragte versprei word en dat wanneer die aarde verlate raak sal die wiel van karma die mensdom na ander sterre-eindes toe neem.

Die Groot Geniaal is dan die finale leier wat met positiewe karma die Antichris finaal tot 'n einde bring en die wêreld vertel en help met nuwe ontwikkellings wat die talente en veral transendente vermoëns van die mens na vore bring in 'n enkele filosofie en geloof. Die positiewe karma wen en kan dus nie onderdruk word nie.

Dit lei tot die afleiding dat mens jou toekoms kan beïnvloed deur positiewe gedagtes of gedagtekrag – (mindpower).

Die effek van die mens, sy tegnologie en wapens op die aardbol word ook bespreek en dui aan dat aardskuddings en oorstromings meer gereeld gaan plaasvind en selfs geïnduseer sal kan word en/of dat gebunkerde wapens per ongeluk deur aardbewings geaktiveer kan word.

Hierdie Antichris begin met sy dinge in ’n tyd waar almal apaties toekyk en maar laat gaan.

Hoe het Nostradamus geweet ons sal so ongevoelig, ligsinnig en onbetrokke word ten spyte van die toenemend katastrofiese omgewing waarin ons elke dag lewe? Miskien is dit omdat hy eintlik ’n dokter was in die tyd van die Inkwisisie en hy staat moes maak op die mens se transendente vermoëns om die skok van behandeling te verlig en daardeur die helingsproses te versnel. Dus moes hy intens bewus gewees het van die mens se onvermoë om homself as 'n trotse wese te handhaaf.

Фильчаков прокурор

Praag, TLU-veiligheid, Steve hou vergadering teen misdaad

Praag, in samewerking met TLU-Veiligheid, hou op Saterdagoggend 10 Maart 2007 om 10.00 in die kerksaal van die Lynnwood-gemeente van die NG Kerk, Sussexlaan 439, Lynnwood, Pretoria ’n openbare vergadering om die misdaadkrisis te bespreek. Die sanger Steve Hofmeyr en ander bekende persoonlikhede sal ook daaraan deelneem en elkeen ’n kort spreekbeurt waarneem.

Help ons om so veel mense as moontlik by die vergadering te kry deur die volgende pamflet af te laai en hetsy elektronies, hetsy in gedrukte vorm te versprei:

Genoeg! in Word-formaat. Genoeg! in PDF-formaat.

Laai die pamflet hier af!

Tydens die vergadering sal ’n omvattende misdaadplan wat buurtwagte, plaaswagte en kommunikasiestelsels insluit aan die publiek voorgelê word. Veral lede van bestaande buurtwagte en gemeenskapsveiligheidstelsels word uitgenooi om aan die vergadering deel te neem.

Praag is reeds geruime tyd uiters bekommerd oor die verval in wet en orde in Suid-Afrika. Tydens sy toespraak op Randfontein by geleentheid van die anti-misdaadbetoging rondom die moord op die vyfjarige Danielle Esterhuizen, het dr. Dan Roodt gesê dat “daar geen verskil is tussen hierdie moord op ’n onskuldige kind en die tipe gruweldade wat elders in Afrika soos in die Ituri-provinsie van die Kongo of Darfoer in die Soedan gepleeg word nie”. Dr. Roodt het in sy rubriek op die herontwerpte Praagwebblad reeds op 16 Januarie vanjaar ’n oproep om ’n “volksaksie teen misdaad” gedoen.

Soos dr. Bertie du Plessis enkele dae gelede in Beeld geskryf het, gaan nóg die polisie, nóg die bestaande weermag enigiets doen om die veiligheid van gewone Afrikaners te verseker. Die vergadering op 10 Maart is bedoel om die begin van so ’n volksaksie teen misdaad in te lui wat moet uitloop op die gekoördineerde beveiliging van alle gebiede waar Afrikaners woon. Alle belanghebbende Afrikaanse organisasies word uitgenooi om ook die vergadering by te woon en met Praag in verbinding te tree by inlig@praag.org ten einde die sakelys vir die oggend te finaliseer.

Mnr. Anton Barnard van Praag is tans besig om ’n sms-kommunikasiestelsel te toets waarmee lede van die publiek in Gauteng ’n sms sal kan stuur om blitssnel tydens ’n aanval hulp te ontbied van ander lede van ’n burgerlike reaksiemag in die omgewing. Meer besonderhede sal binnekort op http://praag.org aangekondig word, asook op die nuwe webwerf http://www.burgerwag.co.za/. Die naam “burgerwag” is gekies weens die historiese gebruik daarvan toe Kaapse burgers aan die einde van die agtiende eeu so ’n wag moes vorm om hulle teen straataanvalle ná donker te beskerm.

Oor die volgende weke sal die vergadering deur middel van die internet, sms, pamflette en plakkate geadverteer word. Onderhoude en artikels sal op http://www.praag.org geplaas word in aanloop tot die vergadering om perspektief te verskaf. Die Praagwebwerf word reeds vanaf begin Januarie deurlopend met intydse nuusartikels, rubrieke en kommentaar bygewerk.

Eerskomende naweek hou die Praag-bestuur tesame met afgevaardigdes van TLU-Veiligheid ’n bosberaad om die vergadering van 10 Maart en verwante aksies te beplan. Die doelwit is om ’n landwye netwerk van buurtwagte en plaaswagte te organiseer wat ’n omvattende burgerlike veiligheidsnetwerk sal uitmaak.

“Hoewel Praag nie afwysend staan teenoor die groot aantal petisies en briefveldtogte wat gevoer word om die ANC-bewind voor sy verantwoordelikhede te plaas nie, beskou ons enige vertoë aan Mbeki of Nqakula as ’n futiele oefening. Laasgenoemde het immers gesê dat as ons nie tevrede is nie, behoort ons te emigreer. Ons enigste hoop op oorlewing is om beheer oor ons eie veiligheid te verkry,” het dr. Roodt bygevoeg.

сайт игрушек

Afrikaners staan saam oor Ermelo

Ermelo-hoërskool verkeer op die voorpunt van die taalstryd en ‘n groot aantal Afrikaanse organisasies ondersteun die skool se weerstand teen gedwone verengelsing. Op Dinsdag 27 Februarie het ‘n massavergadering op die skoolterrein plaasgevind. Hier is ons verslag.

Leerlinge van Ho?rskool Ermelo help PRAAG-plakkate versprei

Die New York Times het onlangs berig dat die Afrikaners ontevrede is met die ruwe Suid-Afrika, ‘n plek waar misdaad, omgekeerde diskriminasie en die onderdrukking van Afrikaans gedy.

Oor die afgelope weke het ons kennis geneem van Hoërskool Ermelo se stryd teen die afddwing van Engels en die draaie wat dit in die hof gaan loop het. Waarom die onderwysdepartement van sogenaamde Mpumalanga die skool teiken, was voorheen vir my onduidelik.

Die oomblik toe ons egter deur die skoolhek ry nadat ons uit Joubertstraat afgedraai het, besef ek onmiddellik waarom Ermelo in die onderwysdepartement se visier verkeer. Soos ‘n onderwyseres ná die protesvergadering oor die vingerete trots aan my gesê het: “Ons het nie ‘n skoolterrein nie; ons het ‘n kampus.”

Die wonder, maar hoe lank nog?

Van die statige hoofgebou met sy hoë plafonne, gietysterrelings op die trappe en marmerinskripsie wat verklaar: “Die wonder van Afrikaans”, tot by die ouditorium met sy aanskyn van ‘n jong operahuis – die skool voer wel operettes op waarvan stelle op die verhoog te bespeur is – kom mens onder die indruk van die deeglikheid, die liefde, die dissipline, die toewyding wat in hierdie kampus en in hierdie skool gestort moes gewees het om so ‘n resultaat te bereik. Op die skool se webblad verskyn ‘n foto, humoristies getitel, “Die groen massa”, verwysende na die kleur van Hoërskool Ermelo se uniforms. As ons by die hek inry word ons begroet deur die groen massa: een en almal stralende jong Afrikanerkinders wat gekom het om hul steun aan die skool se regsaksie teen die onderwysdepartement te betoon. Die stemming is een van opgewonde erns. In die verbyry neem ek enkele foto’s.

Ermelo is ‘n voortreflike skool; juis daarom wil die sogenaamde onderwysdepartement van Mpumalanga hom “hê”. Die afguns wat hierdie skool by onderwysamptenare en sommige ouers uit ander groepe moet wakker maak, is voor die hand liggend. Vandeesweek skryf Andrew Kenny juis in die Citizen dat die hoofrede waarom daar soveel vyandigheid teenoor Afrikaners bestaan, afguns is. Geslagte Afrikaners het hard gewerk, geld ingesamel en gebou om hierdie skool wat meer as blote skool is, eerder kultuursentrum, bakermat en alma mater, te skep. ‘n Mens wil nie graag dink dat ‘n onderwysdepartement wil afbreek nie, maar ek vermoed dat die onderwysamptenare juis wíl aftakel, wil stroop, wil gelykmaak in die sug na vernietiging wat alle moderne revolusies kenmerk en waarvan Afrika natuurlik die kuns vervolmaak het. Lees maar Paul Theroux se Dark Star Safari en veral die gedeelte oor sy besoek aan die skool in Malawi waar hy eens les gegee het.

Hier is die verloop van sake tot dusver in Ermelo se stryd om ‘n reg wat in byna elke land ter wêreld as vanselfsprekend beskou word, uit te oefen, soos dit in die skool se heel eerste omsendbrief van die jaar, “nr. 1/2007: Taalkwessie”, uiteengesit word:

Op 9 Januarie 2007 gee die Departement vir die Hoof opdrag om Engelstalige leerders tot die skool toe te laat en hulle moet in Engels onderrig word. Die E H S se taalbeleid soos deur die Beheerliggaam goedgekeur, is dat die E H S se onderrigtaal Afrikaans is. Die Hoof word met dissiplinêre aksie gedreig.

Op 10 Januarie 2007 daag ‘n klompie leerders en hul ouers op om in Engels onderrig te word. Ons verduidelik die situasie en met 8 ouers en leerders word onderhoude gevoer. Die Departement beweer daar is 113 leerders wat plek soek. Hul lyste het slegs 69 name op en daar is name wat gedupliseer is. Hulle vertrek en ons hoor niks verder van leerders of die Departement nie.

Op 25 Januarie 2007 bring die Kringbestuurder, mnr Frank Hlatshwayo, ‘n brief gerig aan die Beheerliggaam waarin die magte van die Beheerliggaam om die skool se taalbeleid op te stel, teruggetrek word. Terselfdertyd word ‘n Komitee aangestel om ‘n nuwe taalbeleid vir die E H S op te stel met spesifieke voorskrifte vanaf die Departement. Nadat mnr Paul Colditz van Fedsas gekonsulteer is, word besluit om die saak teen te staan.

Advokaat Johan du Toit en prokureur, Johan van der Wath, hanteer die aansoek.

Op Maandag 29 Januarie 2007 word ‘n dringende aansoek voor die Hooggeregshof gebring. Regter Legodi stel dit op ‘n tegniese punt uit.

Dit beteken dat die Engelssprekende leerders by die skool kan inskryf want die Komitee het die taalbeleid verander na Afrikaans en Engels op ‘n parallelle basis (aparte klasse).

Tot Vrydag 2 Februarie 2007 kon hulle inskryf en van die beweerde 113, skryf net 13 in.

Vrydag 2 Februarie word die saak aangehoor en regter Prinsloo staan die dringende bevel toe dat die komitee se taalbeleid nie meer geldig is nie.

Die Regter-President, regter Ngoepe doen navraag oor die 113 kinders en die staat bring ‘n dringende aansoek teen die Beheerliggaam.

Op Maandag 13 Februarie dien die saak voor regters Bernard Ngoepe, Wille Sereti en Natvarial Ranchod. Hulle herroep regter Prinsloo se uitspraak en die Komitee se taalbeleid geld nou weer.

In sy boek Negrologie beskryf die Franse joernalis, Stephen Smith, Afrika as ‘n “Ubuland sonder grense”. ‘n Mens hoef net bogaande chronologie te lees om te besef dat Ermelo-hoërskool hier blootgestel word aan ‘n Ubu-eske vertoon van Afrikakragdadigheid wat ‘n Idi Amin, ‘n Robert Mugabe, ‘n Mobutu of ander diktator waardig sou wees.

Dit word duidelik tydens mnr. Paul Colditz van Fedsas se uiteensetting van die regsaspekte van die saak in die skoolsaal van Ermelo. “In my 37 jaar as regspraktisyn het ek dit nog nooit teëgekom dat ‘n regter ‘n uitspraak kan lewer sonder om redes te verstrek nie. Tydens regter Bill Prinsloo se oorspronklike uitspraak ten gunste van die skool se reg om sy taalbeleid te bepaal, het hy na die Mikro-saak verwys. Mikro was ‘n Appèlhofsaak, daarom is die Transvaalse Hooggeregshof gebind om die Appèlhof se mening in ag te neem. Maar hier kom regter Ngoepe en steur hom nie daaraan nie.”

Dit wil dus voorkom asof die ANC-bewind, as ‘n hof nie die soort uitspraak lewer wat hy wil sien nie, hy soos ZANU-PF in Zimbabwe eenvoudig ‘n ander regter of regters aanstel om dieselfde saak te verhoor, waarna die gewenste uitspraak sal volg.

Dr. Christo Landman, kommissaris van die Kommissie vir die beskerming en bevordering van godsdiens-, kultuur- en taalregte, noem in sy betoog dat die taalkwessie by Ermelo polities van aard is en “op politieke vlak opgelos moet word. Dis ‘n maaksel van (oudpres.) F.W. de Klerk en sy onderhandelaars by Kempton Park. Hulle moet uit hul gate kruip en met pres. Thabo Mbeki gaan praat”. Hy het ook verwys na die amptenare van die onderwysdepartement “wat Napoleon probeer speel”.

Mnr. Paul Colditz het voorts aangetoon dat die bydrae wat die onderwysdepartement per jaar aan die skool maak, R18 000 uit ‘n begroting van R3,7 miljoen beloop! Verder verkeer die helfte van die onderwysers steeds op die departement se betaalstaat. Maar die res van die lopende uitgawes waarvan net water elektrisiteit R60 000 per maand verteenwoordig, word deur die ouergemeenskap betaal.

‘n Samehorige gees het by die skool geheers en ongeveer ‘n dosyn Afrikaanse organisasies is op die verhoog verteenwoordig (waaronder PRAAG, FAK, Afriforum, Tussentydse Afrikanerraad, Dames Aktueel, Blanke Ekonomiese Forum, Afrikanerbond, Akademie vir Wetenskap en Kuns, Vryheidsfront, Demokratiese Alliansie, ens.), terwyl afwesiges boodskappe van solidariteit aangestuur het. Onder andere het die voormalige goewerneur van die SA Reserwebank, dr. Chris Stals, ‘n boodskap van ondersteuning gestuur waarin hy meld dat veeltaligheid en moedertaalonderrrig van die strewes van die Afrika-unie verteenwoordig.

Ekself het daarop gewys dat die Afrikaner in ‘n nuwe stryd verkeer en dat ons nie weet waar daardie stryd gaan eindig nie. Op ‘n vraag aan die gehoor of hulle gaan toelaat dat Ermelo Engelsmedium word, het die skare soos een man “Nee!” geskree.

Een of twee sprekers het dit benadruk dat die taalkwessie by Ermelo nie oor ras gaan nie. Maar is dit waar? wonder mens. Die onderwysdepartement wil immers die taalmedium van die skool verander sodat meer swartes toegelaat kan word. Nadat regter Bill Prinsloo ‘n uitspraak op suiwer regsgronde ten gunste van die skool gelewer het, is twee swart en een Indiërregters aangestel om dit ongedaan te maak.

Swart nasionalisme is in Suid-Afrika, soos in Zimbabwe, besig om ‘n verterende mag te word wat blanke regte, soos in Zimbabwe, wesentlik aantas.

Interessant was dan ook die gesprekke wat agterna oor die vingerete in die hotelskool se lokaal plaasgevind het. Een onderwyseres het gekla dat mens glad nie met die amptenare van die onderwysdepartement kan redeneer nie. Sy het die gevoel dat die skool met sy rug teen die muur staan. Gaan die verengelsing van een hoërskool in die provinsie die onderwysdepartement se probleme oplos? is gevra.

Verskeie persone was dit eens dat die onderwysdepartement van Mpumalanga gemotiveer word deur, enersyds rassehaat jeens die hoofsaaklik blanke leerlingkorps en blanke personeel van die skool en andersyds deur afguns oor die skool se uitmuntende prestasies, asook sy pragtige terrein en geboue wat oor jare heen deur die ouergemeenskap van die skool opgebou is.

Die feit dat daar ‘n leë kloosterskool op die dorp bestaan wat deur die onderwysdepartement besit word, is ‘n aanduiding dat dit geensins gaan om “genoeg plek” vir swart leerlinge sonder ‘n heenkome te vind nie. Uiteindelik word Hoërskool Ermelo as ‘n Afrikanerinstelling gesien wat onbeskaamd ‘n bepaalde etos in Afrikaans uitdra. Dít wil die onderwysdepartement vernietig.

Die voorgenome verengelsing van Ermelo is daarom slegs deel van die uiteindelike verafrikanisering daarvan op ‘n rassegrondslag.

Soos mnr. Crawford von Abo, die bekende Vrystaatse boer wat vyftien plase in Zimabwe verloor het, die mentaliteit van Afro-nasionalisme op ‘n keer aan my opgesom het: “Al gee jy vir hom die bestanddele, wil hy nie sy eie koek bak nie. Hy wil jóú koek hê.” In dié verband het aanbiedinge van Ermelo se hoof en personeel om die onderwysdepartement te help om ‘n Engelstalige hoërskool in die bestaande leë gebou op die dorp te vestig op dowe ore geval.

Ermelo-hoërskool is in ‘n taalstryd gewikkel, maar in die groter prentjie verteenwoordig die skool daardie smaaklike koek wat deur Afrikaner-vernuf, dissipline en hardwerkendheid opgebou is. Die rasbewuste onderwysminister en haar amptenare het besluit hulle wil dit hê en dit verteer in die tragiese vernietigingsdrang wat sedert 1960 so deel van die Afrika-kontinent geword het. Die Afrikaan se sin vir “alles kom my toe” verteenwoordig nie net die dilemma van Afrika-armoede en ellende nie, maar ook van Ermelo-hoërskool.

Dat soveel Afrikanerorganisasies die vergadering saam met die ouers bygewoon het, is ‘n aanduiding dat ‘n lyn tussen Naledi Pandor en die Afrikanervolk getrek word. Vir die eerste keer in baie jare is Afrikaners verenig in hul strewe om hul taal en kultuur gehandhaaf te sien.

Ermelo-hoërskool staan dus in die brandpunt van die toenemend openlike konflik tussen die ANC-bewind en die Afrikaner.

барбі русалочка

Universiteite: Dieper die duisternis in

Net verlede week het persberigte verskyn waarin beweer word dat die Tshwane Universiteit van Tegnologie (TUT) tegnies bankrot is. Daar gaan’n ongelooflike R650 miljoen spandeer word om sommige fakulteite na die kampusse in Soshanguve en Garankua te verskuif, maar die instelling is R50 miljoen in die rooi en sal hierdie jaar geen salarisverhogings aan personeel kan toestaan nie. Die groot probleem wat die TUT in die gesig staar, is die feit dat studente tans self besluit wat hulle bereid is om te betaal. Daar kom gevolglik nie genoeg fondse in nie.

Hierdie nuus kom teen die agtergrond van ’n situasie wat baie vinnig versleg.

Prof Adam Habib, direkteur van demokrasie en regering by die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing (RGN), het op 8 Februarie vanjaar’n vergadering oor “transformasie en hoër onderwys” by Wits toegespreek. Volgens hom het hoër onderwysinstellings in hulle pogings om “swart boude op sitplekke te kry” agteruitgegaan. Instellings gaan uit hulle pad om die teiken van 60% swartes te bereik, al beteken dit dat geen blanke aanstellings gemaak mag word nie. Die gevolg hiervan is dat dienste nie gelewer word nie en dat standaarde agteruitgaan. “So kry’n mens ’n situasie waar die adjunk-president dan aankondig sy moet Indië toe gaan om vaardige mense te kry.”

Habib meen die syfers lyk nie sleg nie, maar van die 60.9% swart studente wat in 2005 op universiteit was, kom net 40.9% deur. Hy vra voorts hoe universiteite na hulleself as “wêreldklas-Afrika-universiteite” kan verwys as’n universiteit soos Wits se navorsinguitsette van 1 100 in 1998 tot 700 in 2005 gekrimp het. Die Mangosutho Technikon lewer slegs een navorsingsdokument per jaar. Tans word 63% van navorsingsuitsette in Suid-Afrika deur net vyf universiteite geproduseer. Daar word nie slegs méér hulpbronne vir hoër onderwys benodig nie; ook die beter benutting daarvan is essensieel.

As ’n mens Unisa en Technikon SA uitsluit, beëindig een uit drie universiteitstudente en een uit elke twee technikonstudente tans hulle studies.

Volgens Mandla Seopela, voorsitter van die South African Students’ Congress, is ’n gebrek aan finansies die hoofrede waarom studente nie hulle studies voltooi nie. “Die oplossing is gratis onderwys…die regering kan dit bekostig. Ons het met hulle gepraat, maar hulle sê dat hulle nie geld het nie. Dit is’n mite.”

Swak akademiese geletterdheid en onvoldoende voorbereiding speel ook ’n groot rol. Derek Swemmer, registrateur by Wits, stel dit baie versigtig soos volg: “Studente neem besluite, gebaseer op slegte advies, om tot die hoër onderwys toe te tree sonder om noodwendig die regte ingesteldheid te hê.”

Minister Naledi Pandor het al verskeie kere haar kommer uitgespreek oor die groot aantal studente wat druip of hoër onderwysinstellings verlaat voordat hulle grade of diplomas behaal.

Gebrekkige kennis van Engels en Afrikaans beïnvloed natuurlik ook studente se prestasie. Daarom is dit juis ironies dat die regering amptelik elf landstale respekteer, maar nie’n oog knip as Afrikaans, met sy indrukwekkende ervaring as akademiese onderrigtaal, onderdruk word nie. Prof Niek Grové van die Universiteit van Pretoria meen egter dat moedertaalonderrig as ‘n kode vir Bantoe-onderwys en apartheid gesien word. Volgens hom het Afrikaans steeds nie “die juk van 1976” afgeskud nie.

Die afgelope twaalf jaar het emigrasie en ’n dalende demografie tot ’n afname van sowat 20% in Afrikaanse studente aan openbare universiteite gelei. Universiteite wat poog om in meer as een amptelike taal klas te gee, word nie finansieel hiervoor deur die staat vergoed nie. Die histories Afrikaanse universiteite word verder met die toekenning van subsidies gepenaliseer, omdat daar nog nie genoeg swart studente is nie. Dosente voel reeds dat die las om in Engels en Afrikaans lesings aan te bied, te veel is.

Volgens prof Grové is die vlakke van akademiese geletterdheid van nuweling-studente aan die Universiteite van Pretoria, Noordwes en Stellenbosch die afgelope paar jaar getoets. Die doel met die toets was om studente te identifiseer wie se gebrekkige akademiese geletterdheid van hulle ’n risiko maak om nie die program waarvoor hulle inskryf, suksesvol te kan voltooi nie.

Tabel 12: Nuweling-eerstejaarstudente aan UP – Persentasie studente wat weens lae akademiese-geletterdheidsvlakke as akademiese risikogevalle beskou word
Jaar	2000	2001	2002	2003	2004	2005	2006	Gemiddeld
% akademies nie geletterd nie	28	33	30	29	31	30	30	30

Die syfers in bogemelde tabel weerspieël slegs ten dele die waarheid. Nuweling-studente wat van voorneme is om in Engels te studeer, druip in verhouding baie meer as wat die geval met die Afrikaanse studente is.

Tabel 13: Nuweling-eerstejaarstudente aan UP – Persentasie studente wat weens lae akademiese-geletterdheidsvlakke as akademiese risikogevalle beskou word* *Onderskeid word getref tussen studente wat die Afrikaanse en dié wat die Engelse weergawe van die toets geskryf het .
Jaar	2003	2004	2005	2006	Gemiddeld
% wat die Afrikaanse toets nie geslaag het nie	22	26	25	26	25
% wat die Engelse toets nie geslaag het nie	34	35	35	32	34

Volgens Sipho Seepe en Annette Lansink het die pogings van die afgelope twaalf jaar nie ’n duik gemaak in die uitdaging wat die hoër onderwysstelsel in die gesig staar nie. Die uitdagings van “ontwikkeling, vaardighede, kwaliteit, gelykheid, regstelling en verhoogde toegang, herverdeling van hulpbronne en diversifisering van kennisproduksie is steeds daar.

Histories swart instansies bly onderontwikkeld, “terwyl die histories wit instansies bly voordeel trek uit die geskiedenis van oorallokering van hulpbronne (menslik en kapitaal) en regeringsteun en borgbefondsing in uiteenlopende areas.” Kennisproduksie het ook nie verander nie. Blankes dra 92% by, terwyl die bydrae van swartes aan navorsing ’n skamele 3% beloop.

Volgens Allan Bloom verteenwoordig onderwys ’n beweging van die duister na die lig. Die vraag kan met reg gevra word of ons nie eerder al dieper in die duisternis beweeg nie.

free gambling game

Mao, Ch? en De la Rey

Anton Barnard gee onlangs op Litnet ‘n uiteenseting van Saci Macozoma se onderhoud waarin hy beweer dat dit net Afrikaners is wat oor misdaad begaan is. Geruime tyd reeds is dit duidelik dat die Xhosa-heersersklas besig is om teen ons te groepeer en ook poog om die hele nie-Afrikaanse bevolking teen ons op te maak.

Maar, soos Voorsitter Mao in sy Rooi Boekie gesê het:

"Alle reaksionêre is papiertiere."

Viva la revolu?ion?

Die Xhosas is reaksionêr in die sin dat daar geen vernuwing in hulle denke is nie: hulle klou vas aan die swart nasionalisme en Afrosentrisme van vyftig jaar gelede, van Kwame Nkrumah en die Afro-Amerikaners. Hulle dink dat hulle op grond van beskuldigings van rassisme ons vir altyd gaan intimideer, beheer en regeer.

Mao het nog die volgende stelling gemaak:

"’n Revolusie is nie ‘n dinee nie, of behels nie die skryf van ‘n essay, die verf van ‘n skildery of om borduurwerk te doen nie; dit kan nie so verfynd, so gemaklik en so sag wees nie, so gematig, so gaaf, galant, beperk en vrygewig nie. ‘n Revolusie is ‘n opstand, ‘n gewelddaad waarmee een klas ‘n ander omverwerp."

Die R-woord is nie eintlik deel van my woordeskat nie, maar onlangs het ek met iemand gesels (‘n Afrikaner wat boonop ‘n ANC-lid is). Toevallig het sy die Bok van Blerk-konsert by die Hillfox-sentrum in Roodepoort bygewoon. Blykbaar was daar veel meer mense as wat die koerante berig het, selfs soveel as 6 000. Die helfte van hulle het "De la Rey" uit volle bors saamgesing en die ander helfte was te aangedaan om te sing en het net gestaan en huil. Op ‘n stadium het Bok van Blerk geskree: "Elkeen van julle is julle eie generaal!" waarna die skare "berserk geraak het". In haar eie woorde het "sy nog nooit so iets beleef nie". Sy het bygevoeg: "Na dese is ek oortuig dat Suid-Afrika wel in staat is om ‘n revolusie te beleef."

"’n Revolusie van die ANC? Hul fameuse tweede revolusie?" het ek in my naïwiteit gevra.

"Nee, ‘n Afrikanerrevolusie. Ek kry die gevoel hier is ‘n swaar vragmotor wat besig is om by ‘n bult op te kruip en hy is nou by die bopunt en sy wieletjies gaan nou al hoe vinniger begin tol as die swaartekrag hom ondertoe begin trek. Het Suid-Afrika die remme om hom te stop?"

Sy het nog verder uitgebrei. "Almal kla die Afrikaners het nie leiers nie. Maar dis juis die punt: as hulle leiers gehad het, sou hulle met die ANC kon onderhandel en die vragmotor kon stop! Maar ‘n revolusie word juis deur skrywers, sangers, kunstenaars, filosowe en die volk veroorsaak en nie deur leiers nie. Ons is besig om ‘n klassieke revolusie te beleef en mense is te dom om dit raak te sien."

Agterna het ek gedink: sy het gelyk! Wat Mbeki die "nasionale demokratiese revolusie van 1994" noem, was geen volksopstand nie. Dit was ‘n Xhosa-staatsgreep wat deur die ANC se buitelandse vleuel en die Broederbond bedink is. Tot ‘n jaar gelede had ek die indruk dat ons besig was om ons tyd te mors en dat die Afrikaner nooit in beweging gaan kom nie. Skielik het dit met ‘n handomkeer verander. Nou begin ek ook die momentum van daardie swaar vragmotor wat die keerpunt bereik het, voel…

Bok van Blerk het iets ongeloofliks reggekry. Hy het die boodskap regdeur al die sensuur en beheer oor die massamedia soos Wilhelm Tell se pyl deur die appel op sy seun se kop geskiet. Die politiek korrektes wat nou begin bang word en probeer wal gooi soos daardie pateet Max du Preez, het te laat wakker geskrik. Die kalf is in die put, die koeël is deur die kerk, die pyl is deur die appel. Selfs al word "De la Rey" môre verbied en Bok van Blerk saam met die Boeremag opgesluit, gaan dit nie die beweging keer nie.

Haal maar jou ou Beatles-plate uit (die liedjie "Revolution") en stof Mao se Rooi Boekie af. Hier kom ‘n ding. In die komende konfrontasie tussen Xhosa en Afrikaner, sal die ander groepe in die land moet kies. In sulke situasies gaan dit gewoonlik om die kant van die uiteindelike wenner te kies.

As ek ‘n Zoeloe, ‘n Indiër of ‘n Engelsman was, sou ek een kyk na die Oos-Kaap en sy chaotiese regering gegee het en besef het: die geel mense se vroue mag dit doen, maar hulle gaan nie die pyp teen die Boere kan rook nie.

Soos daai man op die T-hempies, Ché Guevara, altyd gesê het: "Viva la revoluçion!" Hasta la victoria siempre…

En John Lennon:

You say you want a revolution
Well, you know
We all want to change the world

topcargo

Die slag van Majuba

Hoeveel Afrikaners onthou nog dat die luisterryke slag van Majuba vandag, op 27 Februarie 1881, naby Volksrust plaasgevind het?

Majoor-generaal George Colley het gedurende die nag van 26 Februarie met sy 400 troepe teen die suidekant van die koppie stelling ingeneem. Kort tevore het hy bitter neerlae teen die Boere by Laingsnek en Schuinshoogte gely. Ten spyte hiervan het hy in sy dagboek opgemerk dat die Boere se triomftog slegs ‘n “flash in the pan” was.

Op 16 Februarie 1881 het Colley gesê hy sal ophou met die oorlog mits die Boere hulle hoop op onafhanklikheid vir die Transvaal sou opgee. Onderhandelinge het op niks uitgeloop nie. Op 26 Februarie 1881 het Colley gevolglik besluit om na Majuba op te ruk.

Genl. Nicolaas Smit

Daar was geen artillerie nie en Colley het dit verder nie nodig geag om sy manskappe te beveel om hulleself op die koppie in te grawe nie. Hulle was moeg ná die lang nag van steiltes uitklim. Die Boere, onder aanvoering van generaal Nicolaas Smit, het 450 vrywilligers uit verskillende kommando’s bymekaar gemaak om die koppie te bestorm. “Julle wat geen lafaards is nie, volg my!” was Smit se wekroep.

Die Boere het net voor dagbreek op 27 Februarie aangeval en die Britse soldate dadelik onder druk geplaas. Hulle uitstekende skuts het die Engelse teen die hellings teruggehou en die res van die Boerevegters in staat gestel om teen middagete die koppie in te neem.

Kaart van Majubaslag

Veldkornet Fanus Roos en sy manne moes reguit na Gordon’s Knoll beweeg. Kommandant Joachim Ferreira en sy manne het parallel met Roos aan sy westekant beweeg. Veldkornette Malan en Trichardt met hulle manskappe het parallel met Roos aan sy oostekant beweeg. Die koppie is dus van drie kante af, noord, oos en wes, beset. Van agter die skuiling van die groot terras het die ouer Boerevegters (wat die beste skuts was) voortdurend met hulle koeëls die Britte op die kruin onder druk geplaas.

Die reserwe Britse soldate is agter ‘n lang randjie, wat van wes na oos loop, geplaas. Hulle was egter magteloos teen die vuur van die Boere wat van drie kante af gekom het – Roos en sy manne vanuit die noorde, Ferreira en sy manne vanuit die weste en Malan en sy manskappe vanuit die ooste. Die Britte het suidwaarts oor die kruin gevlug. Hulle verliese was groot: van die 400 het net 120 niks oorgekom nie. Van die 280 ongevalle is 92 dood, 135 gewond en 53 gevange geneem. Die 120 Skotte van die 92ste regiment het die ergste deurgeloop – slegs 24 kon daarin slaag om te ontsnap.

Colley is doodgeskiet net nadat hy die bevel gegee het om terug te val. Terwyl die oorblywende Engelse met die agterste hellings van die koppie na onder gevlug het, het die Boere aanhou skiet.

Die taktiek wat deur generaal Smit aangewend is om die vyand te oorwin, is as baie gevorderd vir daardie tydvak beskou. Uitstaande skietwerk en die doeltreffende aanwending van kamoeflering was belangrike elemente in die veldslag.

Generaal Smit (1837 – 1896), was ‘n uitstekende militêre leier. Hy het die agting van sy manskappe geniet. Ná die oorlog het hy volksraadslid vir Ermelo geword. Pruise het aan hom die Ridder van die Rooi Adelaar toegeken en in Nederland het hy Kommandeur van die Orde van die Nederlandse Leeu geword.

Die slag van Majuba het gelei tot die ondertekening van die vredesverdrag tussen Brittanje en die ZAR, wat ‘n einde aan die Eerste Vryheidsoorlog gebring het. “Remember Majuba”, het die Britte egter vir mekaar gesê, en dit was hulle inspirasie toe die Tweede Vryheidsoorlog aangebreek het. Die neerlaag van Majuba moes gewreek word.

gold hair comb топкарго кидалы

Seerowers roof $16 miljard p.j.

Jaarliks word 16 miljard dollar se bates aan seerowers afgestaan. In Januarie 2006 is ‘n verdrag onderteken tussen Asiatiese lande asook Australië om seerowery te bekamp wat in die afgekope tyd ‘n drastiese toename getoon het. Tussen 2003 en 2004 is 500 gevalle van seerowery wêreldwyd aangemeld.

Om die weskus van Afrika maak oliemaatskappye reeds van privaatmaatskappye gebruik om hul skepe te beskerm en vanaf 2008 word voorsien dat die AU die ooskus van die kontinent tussen Mosambiek en Somalië met ‘n Suid-Afrikaans-opgeleide taakgroep sal beveilig.

In 1988 was aanvalle met die motief om te roof rondom die kus van Indonesië beperk tot ongeveer 7 gevalle per jaar. Die aantal het intussen gestyg na 271 in 2002. Dieselfde toename is opgemerk aan die kuste van China, die Karribiese eilandgroep, Nigerië en Somalië.

Volgens ‘n berig wat op 17 Februarie 2004 in The Star verskyn het, is die 96 skepe wat jaarliks aan die ooskus van Afrika aangeval word òf onderweg na Suid-Afrika of kom daarvandaan. In die berugte geval van die Cherry 201 het die vaartuig by Richardsbaai aangedoen voordat dit aangeval is en van die bemanning gedood is

Trouens, skepe met ‘n tonnemaat wat 500 oorskry word deur die Maritime Bureau van die Internasioonale Handelsorganisasie (ICC) verplig om alarmstelsels aan boord te dra sodat aanvalle dadelik aangemeld word.

Dieselfde Maritime Bureau beweer ook dat tussen 80% en 90% van aanvalle geskied met die doel om te roof. Die res is waarskynlik nouer verbind met politieke oorsake en die vrees bestaan dat dit sal toeneem.

Net in 2003 het 42% van alle see-aanvalle in die duisend kilometer van die Malakkaseestraat plaasgevind, waarskynlik vele ook met ideologiese motiewe.

Die Malakkaseestraat is eweneens ‘n strategiese roete soos die straat van Hormoez waardeur duisende olietenkers jaarliks vaar.

sumake пневмоинструмент Данильченко Харьков

Amerikaanse oorlogskip na Somali? teen seerowers

‘n Amerikaanse oorlogskip is na die kus van Somalië gestuur waar ‘n vragskip wat deur die Verenigde Nasies gehuur is deur seerowers gekaap is.

VN-personeel sê die gekaapte skip, die MV Rozen, lê tans geanker nadat dit voedselhulp aan noord-oostelike Somalië gelewer het.

Daar is geen berigte van eise wat deur die seerowers aan boord gestel is nie. Hulle is gewapen met AK-47’s, maar dis nie bekend of enige van die 12 skeepslui beseer is nie.

Seerowery kom algemeen in Somalië voor, maar het gedurende die onlangse Islamitiese heerskappy tot stilstand gekom.

Sedert die omverwerping van die Unie van Islamitiese Howe aan die einde van verlede jaar, is Somalië egter besig om te verval in die geweld en chaos wat oor die vorige 16 jaar gesien is en hierdie jongste insident het vrese van ‘n hervatting van wetteloosheid ter see laat herrys.

‘n Segsman vir die Wêreldvoedselprogram, Said Warsame, sê die Amerikaanse oorlogskip is steeds in internasionale waters, maar dit is besig om die hawe van Bargal in die Puntlandgebied te nader waar die MV Rozen vasgemeer is.

VS-amptenare in Nairobi het nog nie die berigte bevestig nie.

“Die administrasie in Puntland is betrokke by pogings om die vrylating van die vaartuig en sy bemanning te verseker,” het mnr. Warsame gesê.

Puntland se minister van hawens, Saïd Mohamed Raage het gesê dat drie polisiesnelbote beplan het om die seerowers te omsingel.

Die bemanning bestaan uit ses Keniane en ses Sri Lankane, waaronder die kaptein.

“Ons het hulle gevra om nie verder te gaan nie want ons grootste bekommernis is die veiligheid van die 12 bemanningslede aan boord,” het kol. Abdi Ali Hagafe gesê.

Die Wêreldvoedselprogram sê daar was tot dusver geen lospryseise nie.

“Ons weet dis gekaap deur seerowers maar ons weet nie hoeveel seerowers daar is nie,” het Stephanie Sevariaud van die Wêreldvoedselprogram gesê.

Me. Savariaud het gesê die Rozen het 1800 ton voedselhulp aan die semi-outonome Puntlandgebied van Somalië afgelewer en was besig om na sy tuishawe van Mombasa in Kenia terug te keer.

Die Rozen is verlede jaar net buite ‘n hawe suid van Mogadisjoe aangeval, maar het toe daarin geslaag om die seerowers te ontwyk, het die WVP gesê.

In Oktober het Kenia ‘n groep Somaliese seerowers tronk toe gestuur nadat hulle deur die Amerikaanse vloot neffens die kus van Somalië gevang is.

Intussen is vyf mense beseer toe ‘n onbekende aanvaller ‘n ploftoestel na ‘n stalletjie geslinger het wat brandstof in die Somaliese hoofstad, Mogadisjoe, verkoop.

‘n Polisiebeampte is onder diegene wat deur die ontploffing in die noorde van die hoofstad gewond is.

Ooggetuies het gesê die aanvaller wat in ‘n voertuig wat van die toneel weggejaag het, het ontsnap.

hair accessories

VSA stuur misdadigers as soldate na Irak

Sedert die begin van 2003 het daar reeds 3136 Amerikaanse soldate in Irak gesneuwel. Om die tekorte aan personeel op die terrein aan te vul, het die Pentagon vandeesweek bekend gemaak dat die National Guard gevra gaan word om nog 14 000 soldate vir diens beskikbaar te stel.

Dit kom ná ‘n oproep van die owerhede aan die einde van verlede jaar dat 2 500 reserviste van die vloot inderhaas moet aanmeld vir “nie-vrywillige” diens.

Die State Department kon tewens ook nie genoeg vrywilligers vind om die 350 poste van diplomate en buitelandse personeel in Irak te vul nie, en moes met 200 tevrede wees. Dit ten spyte van aansienlike vergoedingspakette wat aangebied was om alle risiko te dek.

Die vakante poste word nou tydelik deur militêre personeel gevul om die nypende problem die hoof te bied.

Die VSA se weermag van 1,4 miljoen mense het byna die perke van sy vermoë bereik met moeilike en uitgerekte opdragte nie net in Irak nie maar ook in Afghanistan.

Om kwotas te vul word standaarde en aansluitingskriteria aanhoudend verlaag. Trouens 8 129 oud-kriminele het laasjaar aangemeld as soldate. Dié syfer behels 10% van nuwe innames en dui eweneens op ‘n toename van 65% in vergelyking met 2003, die jaar toe Irak binnegeval is.

Diegene wat op hierdie manier toegang verkry het tot die weermag is dikwels nie fisies besonder geskik vir hul taak nie vanweë probleme soos oorgewig, maar die meeste het ‘n rekord van inbraak, ernstige aanranding of manslag.

Die New York Times berig dat die weermag ‘n soort bose kringloop betree het met hierdie verlaging in standaarde waaruit hulle moeilik sal ontsnap. In 2005 is 20 soldate verhoor na ‘n menseslagting in Haditha, en in 2006 in Hamdaniya en Mahmoudiya is 5 soldate verhoor vir die verkragting van ‘n 14-jarige. Steven Green wat skuldig bevind is op alle aanklagte het ‘n geskiedenis van aanranding met die doel om te beseer.

для автодиагностики

SA sakemanne geesdriftig oor grondhervorming

Op 20 Februarie het ‘n groep Afrikaanse sakelui voorstelle oor grondhervorming aan president Mbeki en minister Lulu Xingwane voorgelê.

Die groep het bestaan uit Ton Vosloo (voorsitter van Naspers), prof Willie Esterhuyse (kenner van sake-etiek en een van die figure wat destyds ‘n leidende rol in die samesprekings tussen die ANC en die NP gespeel het), mnre Mof Terreblanche (oud president van die Afrikaanse Handelsinstituut en Vrystaatse sakeman ), Thys du Toit (hoof van Coronation), Hendrik du Toit (hoof van Investec se batebestuurdepartement), G.T. Ferreira (voorsitter van Rand Aksepbank) en Giuseppe Ciucci (hoof van Stonehage Wealth Management).

Hulle het ‘n verslag oor die Renosterrivierprojek, wat beoog om ‘n model vir grondhervorming te wees, aan die president voorgelê. Mof Terreblanche, wat self ‘n plaas het in Edenville (naby die Renosterrivier-projek) en die koördineerder is van die proefprojek, meen swart boere is gedoem tot mislukking wanneer grond aan hulle gegee word sonder dat hulle oor die nodige vaardigheid beskik. Dan is daar ook die swak winsgewendheid van die landbousektor, die tekort aan finansiering en die gebrekkige ervaring van opkomende boere wat ‘n rol speel.

Volgens die verslag behoort daar nie soveel klem op die oordrag van grond geplaas te word nie, maar eerder op die volhoubaarheid van die nuwe ondernemings. Swart boere moet opgelei word en daar moet van “agterdog en wantroue” ontslae geraak word. Die privaat sektor gaan ‘n ondersteuningsentrum stig om boere te help. Vennootskappe tussen swart boere en gevestigde boere om saam beeste te voer en te bemark, word ook beplan.

‘n Woordvoerder van Mbeki het die vergadering, wat by Genadendal plaasgevind het, as “vrugbaar” bestempel.

Ton Vosloo (eienaar van verskeie wonings in Frankryk) en G.T. Ferreira (eienaar van die wynplaas Tokara) het reeds R1.5 miljoen van hul eie fondse tot die projek bygedra.

Lyke op straat? ‘n Ope brief aan Allan Boesak

Geagte dr. Boesak,

U het u verlede jaar op die SAUK se televisiediens teen Standaardafrikaans uitgespreek. Nou bemerk ek dat u in gister se By u taalkundige siening verder radikaliseer:

"Die Taal van binne die laer is nie my taal nie. Dit is eerder die strydbyl, die hamer en sekel op die vierkleur, die eiendomlike apokaliptiese Afrikaans wat nog maar gister vir lyke op ons strate gesorg het."

Die beeld van die hamer en sekel op die vierkleur begryp ek nie mooi nie. Is die vierkleur nie iets negatiefs (die nasionale simbool van die ou ZAR) en die hamer en sekel iets positiefs (die strewe na gelykheid) nie? Al het kommunisme ook nou gesorg vir 100 miljoen dooies, kan ons mos nie hierdie mooi ideaal laat vaar nie, kan ons?

Ek sou geantwoord het in die By, maar weens die sistematiese sensuur en onderdrukking van kritiese (dissidente) menings in hierdie verrotte, gewelddadige, korrupte en uiteindelik totalitêre samelewing, weet ek by voorbaat dat die kanse skraal is dat hierdie ope brief daarin gepubliseer sou word. As dit nie vir die internet was nie, sou ek en vele ander nie aan die openbare debat kon deelneem nie, want ons is mos nie bewonderaars van die Groot Linkse Droom van Gelykheid nie, nóg die Afronasionalisme wat homself oor en oor gemanifesteer het in al die onlangse katastrofes op die Afrikakontinent.

Soos Kirby van der Merwe in die artikel naas u s’n oor die De la Rey-lied skryf: "wýs hulle Mugabe, wýs hulle". Gister was mos die groot held se verjaardagpartytjie waar hy "hulle" weer eens "gewys" het terwyl twee miljoen kinders volgens Associated Press in Zimbabwe deur hongersnood bedreig word.

Maar, om terug te keer tot u verwysing na "lyke op straat" waarvoor u "die strydbyl van Afrikaans" blameer: Soos Jaap Steyn al uitgewys het, is Engels ‘n honderd jaar gelede aan ons kinders in die Transvaal en in die Vrystaat (die sg. Orange River Colony) bekendgestel in die konsentrasiekampe. Sargent het mos op 3 Junie 1901 aan Milner geskryf:

“Ons militêre polisie het die grootste gedeelte van die kinderbevolking in hierdie kampe byeengebring en… ek voel dat dit ‘n gulde geleentheid is om hulle gedurende die volgende jaar te kry om Engels te praat.” (Aangehaal deur Steyn, J.C. in “Die taalstryd na die Anglo-Boereoorlog”, bydrae op LitNet http://www.litnet.co.za.)

Indien Afrikaans ‘n "strydbyl" is, verteenwoordig Engels ‘n wapen van massavernietiging wat tans, soos soveel kere in die geskiedenis al – in die 1820’s soos in die vroeë 1900’s – teen ons ingespan word met die oogmerk om die ou ideaal te bereik wat Chamberlain, as ek dit nie mis het nie, so geformuleer het: "to erase the last vestiges of Afrikanerism from South Africa".

Redelik onlangs was ek, Steve Hofmeyr en Joost van der Westhuizen op Randfontein voor die landdroshof waar die twee beskuldigdes verskyn het wat Danielle Esterhuizen, ‘n Afrikanerdogtertjie van vyf, koelbloedig op haar ma se skoot langs ‘n dam waar haar pa besig was om vis te vang, doodgeskiet het. Soos haar ma dit gestel het: "Hulle het dooierus op my kind gevat."

Die moordenaars van Danielle Esterhuizen het Engels gepraat, hoewel hulle waarskynlik nie Engelssprekend is nie. Maar in u verwronge siening van die werklikheid tel Danielle Estherhuizen en die vele ander Afrikanerkinders, -vroue, -bejaardes, -boere en -mans wat in die huidige verskrikking, ‘n "Saturnusfees" soos Stephen Smith dit noem, omkom vir niks nie. Hierdie lyke – en lykies – op straat moet ons maar aanvaar as die wonderlike gawe van ‘n Afrikademokrasie. Soos ‘n lid van die ANC-jeugliga dit onlangs aan my gestel het, "Dis die pynlike deel van demokrasie. Dis die wil van die meerderheid wat geld." Ons moet maar aanvaar dat ons skole, soos op Ermelo, sal Engels word. En as ‘n beduidende gedeelte van daardie meerderheid hom tot lukrake, nihilistiese geweld teen bejaardes, vroue en kinders wend, moet ons dit ook aanvaar. Ons moet kruip soos daardie patetiese Adriaan Vlok en ons meesters se voete was om ons onderdanigheid te betoon.

Hierdie wonderlike, o so Engelse regime waarvan u en ander die lof besing, het ons land in ‘n sadistiese verskrikking omskep waar mense op ‘n groot skaal vermoor, verkrag, gemartel en soos klein Danielle Esterhuizen koelbloedig tereggestel word.

In een maand is daar nou meer "lyke op straat" as in veertig jaar van apartheid, die sogenaamde "misdaad teen die mensdom" waarteen u in die truspieël fulmineer terwyl u in u luuksemotor oor al die kinderlykies van vandag ry sonder om agter te kom dat die voertuig effens onder u begin skud.

Suid-Afrikaner beskuldig Israel van ‘apartheid’

Genève – ‘n onafhanklike verslag wat deur die Verenigde Nasies aangevra is, vergelyk Israel se optrede op die Wesoewer en Gazastrook met apartheid in Suid-Afrika – ‘n aanklag wat snydende ontkennings van Israel ontlok het.

John Dugard

Die verslag is opgestel deur John Dugard, ‘n Suid-Afrikaanse regsgeleerde wat voorheen aan die Universiteit van die Witwatersrand gedoseer het en oorspronklik aan Stellenbosch gestudeer het. Tans is Dugard die sogenaamde onafhanklike ondersoeker na die Israeli-Palestynse konflik vir die VN se Menseregteraad. Sy verslag sal eers aanstaande maand voorgelê word, maar is reeds op dié liggaam se webwerf beskikbaar.

In die verslag sê Dugard dat “Israeli-wette en –praktyk in die (Palestynse gebiede) kom beslis ooreen met aspekte van apartheid”.

Die verslag sit ‘n hele lys van klagtes jeens die Joodse staat uiteen wat wissel van beperkinge op Palestynse bewegings, huise wat platgestoot word en voorkeurbehandeling wat aan Joodse setlaars op die Wesoewer gegee word.

“Kan dit ernstig ontken word dat die doel van sulke optrede is om oorheersing deur een rassegroep – Jode – oor ‘n ander rassegroep – Palestyne – tot stand te bring en te handhaaf, asook om hulle sistematies te onderdruk?” skryf hy in die verslag.

Israel hou vol dat sy optrede bedoel is om Palestynse selfmoordbomme te verhoed, asook ander aanvalle wat meer as 1 000 Israeli’s oor die afgelope ses jaar gedood het. Amptenare het gesê dat geweld in 2000 uitgebreek het nadat Israel se voorstel verwerp is om die grootste gedeelte van die Wesoewer en Gaza in ruil vir vrede te verlaat.

Israel se ambassadeur in Genève het Dugard gekritiseer omdat hy slegs die Joodse staat aanval.

“Enige gevolgtrekkings wat hy mag maak is daarom fundamenteel skeef en opsetlik bevooroordeeld,” het Yitzhak Levanon gesê.

Die verslag sal aanstaande maand by die Menseregteraad wat uit 47 nasies bestaan, voorgelê word. Die nuwe liggaam is wyd gekritiseer – selfs deur die stigter, die vorige VN-sekretaris-generaal Kofi Annan – omdat slegs ‘n enkele regering ter wêreld, dié van Israel, oor beweerde vergrype uitgesonder word.

Dugard se verslag beweer dat beide kante oorlogsmisdade gepleeg het, maar hy rig sy felste kritiek op Israel.

“Dit is van toepassing op Palestyne wat Kwassam-vuurpyle in Israel inskiet; en soveel te meer op lede van die Israeli-weermag wat sulke misdade op ‘n veel groter skaal gepleeg het,” skryf hy.

Dugard is in 2001 aangestel as ‘n onbetaalde deskundige by die vorige VN-menseregtekommissie wat slegs oortredings van die Israeli-kant ondersoek het, wat Israel en die Verenigde State daartoe oorreed het om sy verslae as eensydig te verwerp. Israel het geweier om hom toe te laat om ‘n feitesending ten opsigte van sy Gaza-offensief verlede somer te onderneem.

Die vorige Amerikaanse president, Jimmy Carter, is verlede jaar gekritiseer weens die titel van sy mees onlangse boek oor die Israeli-Palestynse vredesproses, Palestine: Peace not Apartheid.

Die verwysing na apartheid het sekere Joodse leiers ontstel omdat dit skynbaar die Suid-Afrikaanse stelsel met Israel se behandeling van Palestyne gelykstel.

Carter het geantwoord dat sy gebruik van die term “apartheid” nie van toepassing was op omstandighede in Israel self nie, en dat hy verwys het na die begeerte van ‘n minderheid Israeli’s vir Palestynse grondgebied en die gevolglike gewelddadige onderdrukking van betogings.

best free

Zimbabwe nader die eindspel

Zimbabwe is besig om die eindspel te nader met die laaste, desperate stuiptrekkings van ‘n bewind wat een van Afrika se min suksesvolle ekonomieë vernietig het en sodoende miljoene mense in gruwelike armoede gedompel het wat tot die dood van tienduisende weens wanvoeding en gebrekkige gesondheidsorg gelei het.

Kinders vind eiers op Harare-vullishoop

Dit mag nie vandag gebeur as president Robert Mugabe sy 83ste verjaardag met koek en sjampanje by ‘n partytjie van $1,2 miljoen vier terwyl honderdduisende Zimbawiërs sukkel om op brood en water te oorleef nie.

En waarskynlik sal dit nie in die aanloop tot 18 April, die 27ste herdenking van die einde van blanke heerskappy en Mugabe se magsoorname wees nie.

Maar jare van wanbesteding en verwaarlosing is besig om in onhoudbare krisisse te ontaard.

“Die mense se woede is besig om te styg,” sê die Zimbabwiese politieke wetenskaplike John Makumbe. “Hulle is nie meer bang om op straat te gaan nie en ek die regering vrees wat volgende mag gebeur.”

Die wêreld se ergste hiperinflasie is besig om buite beheer te raak, en daarmee saam kom tekorte aan kos, brandstof, medikasie en elektrisiteit. Die polisie het betogings in die opposisievestings in die hoofstad, Harare, vir drie maande verbied. En kritiek binne Mugabe se regerende party, wat verdeel is oor wie hom gaan opvolg en wanneer, is besig om toe te neem.

“Een en elke individu in die boonste lae” is besig om vir posisies te baklei, het Mugabe Woensdag op sy eintlike verjaardag tydens ‘n uitsending op die land se enigste staatsbeheerde televisiestasie gesê.

Maar hy het kategories verklaar: “Daar is geen vakante poste nie want ek is steeds hier.”

Mugabe blameer sanksies, droogte en die vorige koloniale mag Brittanje vir die ineenstorting van ‘n ekonomie wat op die uitvoer van ‘n verskeidenheid landbou- en minerale produkte gebaseer is.

Ander blameer die grondroof van die afgelope aantal jare waartydens Mugabe swartes aangemoedig het om die meeste van die 5 000 blanke kommersiële boere met geweld uit te dryf wat 40 persent van alle landbougrond besit het en 75 persent van alle landbou-uitset geproduseer het.

Blanke boere het die land se grootste arbeidsmag in diens gehad en hul uitsetting het tot die verplasing van 300 000 gesinne gelei. Die plase wat meesal aan Mugabe se familie, bondgenote en handlangers gegee is, het sedertdien in onbruik verval en Zimbabwe beskik nie oor die buitelandse valuta om voedsel in te voer nie.

Die Wêreldbank beraam dat dit meer as 20 jaar sal neem vir Zimbabwe se ekonomie om tot die vlakke van 1980 terug te keer toe die land as die broodmandjie van die streek beskou is.

Die verbod op betogings volg ná botsings oor die naweek waartydens polisie traangas en waterkanonne teen opposisievergaderings gebruik het. Die opposisie het beplan om te protesteer teen die hoë lewenskoste, asook Mugabe se plan om sy termyn tot 2010 te verleng.

Mugabe “maak oorlog” teen sy eie mense, het die opposisieleier Morgan Tsvangirai vandeesweek verklaar.

Die Nasionale Gronwetlike Vergadering, ‘n koalisie van menseregte-, kerk- en voetsoolvlakorganisasies, het gister, Vrydag, ‘n verklaring uitgereik waarin die polisieoptrede gekritiseer word.

“Dis nie ‘n misdaad om ‘n mens teen ‘n onwettige aanval te verset nie en indien nodig behoort mense hulself teen ‘n partydige, gewelddadige polisiemag te beskerm wat poog om ‘n diktatuur en die lyding van die gewone volk te verleng,” lui die verklaring.

Intussen vind mense dit toenemend moeilik om net te oorleef.

Die hiperinflasiekoers, wat tans naby aan 1600 persent verkeer en deur ekonome as ‘n reguit lyn boontoe op ‘n grafiek beskryf word, het die bevolking in opstand. Die aantal Zimbabwedollars wat ‘n drieslaapkamerhuis met’n swembad en tennisbaan in 1990 kon koop, sal vandag net ‘n baksteen koop.

Die maandelikse pensioen van iemand wat lewenslank in die staatsdiens gewerk het, kan nie meer ‘n brood koop nie. Liefdadigheidsorganisasies berig oor depressie, selfmoord en wanvoeding onder pensioenarisse – waarby ‘n tipe van vitaminetekort wat die tandvleis, bene en hare aantas, inbegrepe is.

Kinders ly die ergste onder hierdie toestande, met een uit vier Zimbabwiese kinders wat wees gelaat is en meer as 2 miljoen wat hongersnood in die gesig staar, het die VN se Kinderfonds laat weet.

Die regering probeer om die inflasie te beheer deur geld te druk en die wisselkoers te beheer. Verlede jaar, toe ‘n halfdosyn eiers meer as ‘n miljoen Zim-dollars gekos het en die armste Zimbabwiërs miljoenêrs was, het die regering eenvoudig drie nulle van die geldeenheid verwyder. Die minimum maandelikse salaris van ‘n bediende het van $15 miljoen tot $15 000 gedaal. Die amptelike wisselkoers is op 250 Zim-dollar per VS-dollar vasgestel, maar in werklikheid verhandel dit teen 5000 teen een.

Sekere Zimbabwiërs word ryk uit die ellende. Party- en regeringsamptenare met toegang tot buitelandse valuta koop dit teen die amptelike koers aan en verkoop dit dan teen die straatwaarde, waardeur hulle reusewinste maak.

азота Данильченко Харьков

Afrikaanse skole ‘reeds 50% te min’

Volgens die onderwysvereniging TABOK bestaan daar reeds ‘n tekort aan Afrikaanse skole van 50%. Resultate van omvattende navorsing wat vir TABOK gedurende 2006 gedoen is, het getoon dat skole wat na parallelmedium oorskakel, wel deur ‘n geforseerde proses gaan waar die oorwig van getalle die instellings deur die dubbelmediumstadium na Engels-enkelmedium binne ‘n redelike tyd voer.

Dit bevestig ook dat die bestaande etos van die skool onomwonde deur die afdwing van ‘n ander taalmedium verander.

Die navorsing het ook getoon dat daar reeds ‘n tekort van 50% Afrikaanse skole in sowat ses provinsies, met inagname van die getalle van Afrikaanse leerders in daardie provinsies, is. Dit is vanweë hierdie tendense dat die proses stelselmatig alle Afrikaanse skole na Engelsmedium transformeer. Die genoemde navorsingstuk is op aanvraag by TABOK beskikbaar. Dit verteenwoordig verdere bewys dat dit slegs voorheen blanke model-C Afrikaanse skole is wat landswyd aan hierdie druk blootgestel word.

Volgens TABOK, "toon hierdie navorsing, die optrede van die Onderwysdepartement se amptenare en in besonder die Minister se toetrede tot Ermelo-hoërskool se geval, ‘n onomwonde kleur van etniese dikriminasie teen die etos van die Afrikaner, asook die miskenning van sy grondwetlike regte om sy eie taal, kultuur en godsdiens binne eie onderwys- sowel as ander kulturele- en godsdienstige instellings te behou. Hierdie regte is verskans in die RSA Grondwet, sowel as die internasionale reg onder die bepaalde definisie van die regte van etniese, kulturele, taal- en godsdienstige minderheidsgroepe, waarvan die Afrikaner by uitstek een is. Dit is nie net taalbeleid en magte van beheerliggame wat ter sprake is nie, maar die totale omvang van al die genoemde regte."