Die Wolkstaat – haalbaar of nie?

Na aanleiding van die debat rondom ‘n Wolkstaat is daar interessante moontlikhede om hierdie strewe te realiseer. Weliswaar dalk nie maklik nie maar ook nie naastenby so moeilik soos wat sommige mense dink nie.

Deur die eeue het baie volke en kultuurgroepe hulleself en selfbehoud gedefinieer. Dit was dan ook dikwels juis wanneer hulle onder druk was dat die kreatiefste oplossings gevind is. Afrikaners is nou by so ‘n punt in die geskiedenis. Die vraag is gaan die Wolkstaat spontaan realiseer of is daar iewers ‘n groepering wat dit n hupstoot gaan gee.

Die Oraniërs is so ‘n groep wat fisies n gebied beset. Vir talle is dit egter agv praktiese realiteite soos bv. werk en sakegeleenthede nie haalbaar om deel te wees daarvan nie. Daarom is die Wolkstaat-idee indien dit na ‘n werkbare konsep uitgebrei kan word dalk ‘n oplossing.

Indien ek ‘n subjektiewe analise sou doen van wat vandag belangrik vir die deursnee Afrikaner is, sou dit min of meer tot die volgende gevolgtrekking kom:

  • Materiële welvaart en gemak sou redelik hoog op die lys wees.
  • Veiligheid en sekuriteit tuis en by die werk.
  • Goeie opvoedings instansies met relevante opleiding en onderrig vir kinders.
  • Vry en verkose kultuuraktiwiteite en vermaak met behoud van taal en historiese kultuur.
  • ‘n Toekomsvisie van geleenthede in ‘n stabiele omgewing beide vir ouers en kinders in ‘n prestasiegedrewe samelewing.

Omdat tans nie daaraan voldoen word nie, emigreer talle Afrikaners. Die wat nie kan of wil emigreer nie, remigreer. Solidariteit het hierdie verskynsel al goed deurtrap en hierdie skrywe gaan dus nie daaroor nie.

Die wêreldresessie bring ‘n ander realiteit. Nicolas Sarkozy het in dié week by Davos gesê dat kapitalisme herbedink moet word en dat finansieële moraliteit aangespreek moet word. In kort moet die groot korporasies en banke met groter verantwoordeliheid optree. Wat my betref moet die direkteure minder gierig wees.

Wat Afrikaners moet besef is dat daar reeds talle voorbeelde van sg Wolkstate is. Daar is ook voorbeelde uit ons verlede waar korporatiewe ondernemings Afrikaners bevoordeel het. Ek verwys nou na die Sanlams ens. In Argentinië na die ekonomiese ineenstorting van 2001/2002 omdat geen finansiering moontlik was nie en die staat nie kon voorsien nie, het talle kooperatiewe finasieringsorganisasies ontstaan.

Een van hierdie tipe kooperasies is sg. Pools de Siembra of vertaal – Saadpoele. Boere kon geld poel om mekaar te finansier vir die aankoop van insetprodukte. Stedelinge kan egter ook in hierdie poele belê en ‘n goeie rendement verdien.

Om die risiko te verklein is deeglike navorsing gedoen oor watter gewasse die mees winsgewende is en die beste aard. Die gebied waar geplant is, was ook so wyd as moontlik sodat ‘n misoes in een area gesubsideer kon word in ‘n ander.

Om n lang storie kort te maak – hierdie poele funksioneer vandag nog en mense soos George Sorros bedryf so ‘n poel en bewerk iets soos 150 000 hektaar.

Die proses is egter nou ook uitgebrei na waardetoevoeging deur verwerking van produkte. Daar bestaan ook talle ander sulke korporatiewe ondernemings soos bv. banke, behuisingskooperasies ens. Regoor die wêreld kom hierdie verskynsel voor veral waar ekonomies swaar getrek word en regerings nie die wil en kapasiteit het om probleme aan te spreek nie.

In Suid Afrika is meeste kooperasies na maatskappye verander. Verder was ons kooperasies gewoonlik deur ‘n paar groot rolspelers oorheers. Die globale krisis dwing gewone mense egter om nou weer na hierdie oplossings te kyk en aangesien ek van mening is dat die manier waarop die wêreldhandel bedryf is, onherroeplik besig is om te verander. Een van die gevolge volgens my gaan wees dat kredietverlening aansienlik moeiliker gaan word. Maar waar laat dit ons met die Wolkstaat?

Afrikaners is tradisioneel sterk individualisties en kapitalisties georienteer. Na my mening een van die redes waarom daar steeds nie konsensus is oor volkstate en wolkstate nie. Die tyd is egter nou ryp om ‘n paradigmeskuif in denke te maak.

Ek het al by talle geleenthede die mees suksesvolle kooperasie ooit op die planeet as voorbeeld gebruik van ‘n model vir n wolkstaat. Hierdie onderneming doen die volgende:

1.    Genereer sy eie kapitaal (noem dit belasting as jy wil)
2.    Is een van die 10 grootste ondernemings in Europa
3.    Word bedryf deur n enkele volksgroep
4.    Bedryf sy besigheid regoor die planeet
5.    Het sy eie kooporatiewe bank
6.    Het sy eie opleidings instansies en Universiteite in die taal van sy keuse
7.    Voorsien in sy lede se behuisings behoeftes
8.    Voorsien in sy lede se aftree voorsiening en mediesefonds
9.    Bestaan uit talle ondernemings en kooperasies uit waarvan slegs 3 in die afgelope 50 jaar gesluit het. Dit teenoor 70% internasionaal van alle klein ondernemings wat binne 5 jaar tot niet gaan
10.    Dit besit duisende hektare grond
11.    Dit hou reserwes vir toekomstige projekte in kapitaalrekenings van lede waarop hulle rente verdien
12.    Dit voldoen aan (soos deur Sarkozy versoek) finansiele moraliteit en integriteit omdat topstruktuur salarisse in n gesonde verhouding moet wees tot die van wekers.

Hierdie kooperasie in besonder het gemeenskaplikheid tot gevolg gehad en het ‘n saambindende faktor geword vir sy lede omdat hy gefokus is op die belange en aspirasies van sy lede. Hierdie kooperasie het die volk wat dit besit gered van ondergang. Alles dinge waarby Afrikaners kan baat. Tragies genoeg was die entoesiasme vir so-iets in Afrikaner geledere tot dusver baie effens. Van dit is te sosialisties af tot dat dat Afrikaners nie tot so mate kan saamwerk nie.

Ek is oortuig dat daar in Afrikanergeledere genoegsame intelektuele kapitaal bestaan om so ‘n projek suksesvol te inisieer en te bedryf. Verder, met Afrikaners regoor die planeet wat betrek kan word in ‘n mindere of meerdere mate, bestaan daar enorme potensiaal en kan finansiële onafhanklikheid in ‘n Wolkstaat n realiteit word.

Waarna verwys ek? – die Baske se Mondragon-kooperasie.
Ek doen hier amptelik ‘n pleidooi dat wyd gedink moet word, maar veral groot genoeg en dat die verskuiwings en aanpassings in die wêreld tans die ideale geleentheid bied om die denkskuif te maak. Mondragon is die wolkstaat-voertuig na ‘n vry toekoms vir Afrikaners.

линейные светодиодные светильникилобановский класс

Anton Barnard is reg: Afrikanerowerheid eerste

Anton Barnard se skrywe oor die Wolkstaat stuur die gesprek oor Afrikanerselfbeskikking in die regte ringting. Ten eerste is dit belangrike dat die nuwe lewe wat hierdie gesprek ontvang het, volgehou word. Ten tweede moet ons nou realisties praat en raakvat.

Anton se argument, dat om nou reeds oor grense te kibbel voortydig is en dat dit boonop veroorsaak dat die onderskeie faksies vir mekaar die herrie in raak, is gewis die waarheid. Sy argument dat dit die Afrikaner se teenstanders van ammunisie voorsien om Afrikanerselfbeskikking af te skiet, is ook korrek.

Mag ek self enkele voorstelle aan die hand doen? Ek verstaan dat Afrikanerleiers nie ten volle daarvan sal kan wegkom om van grense te praat nie, maar indien hulle dan moet, mog hulle dit hoogstens in baie vae terme doen. Dit doen nie die selfbeskikkingsideaal enige guns deurdat faksionele leiers mekaar se idees van waar die volkstaat moet wees, afskiet nie. Vir die pro-Pretoria-volkstaters om die Oraniërs af te skiet en andersom is, op hierdie stadium, ‘n sinnelose gesprek wat meer skade as goed doen. Dit bring verlamming mee en werk so in die vyand se hand.

Eintlik kan al die onderskeie gebiede uiteindelik deel wees van ‘n volkstaat, of dalk nie een daarvan nie. Die punt wat Anton aanraak en waarmee ek volmondig saamstem, is dat Afrikanerselfbeskiking, ten minste in die kort termyn nie van ‘n volkstaat afhanklik is nie. Hoewel die volkstaat die doel is waarheen gewerk moet word, sal dit raadsaam wees om die strukture, ‘n Afrikanerowerheid (AO), nou reeds op die been te bring.  Daar is tientalle redes waarom die stigting van ‘n AO die eerste prioritiet moet wees. Anton het dit reeds grootliks aangespreek, so ek sal dit vir die oomblik daar laat.

Die idee van ‘n AO wat dienstegeoriënteerd is eerder as ‘n blote politieke spreekbuis klink ook in die kol. Dienslewering sal geloofwaardigheid skep en daarmee saam groei in ondersteuning. Vanuit die staanspoor mag dit nie moontlik wees om dienste te lewer nie, maar Rome is nie in een dag gebou nie. Die feit is dat ‘n AO baie vinnig invloed en mag sal ontwikkel, wat dan weer as vertrekpunt na territoriale selfbeskikking sal dien.

Ook stem ek saam met Anton dat die stigting van die AO op nie-demokratiese grondslag plaasvind. Anton se logika is reg, dat ‘n demokratiese proses te langsaam is en dat dit selfs totstandkoming kan belemmer. Wat wel van kardinale belang is, is dat die stigters hoëprofiel- Afrikanerleiers en ‘n breë front van organisasies moet insluit. Daarsonder sal geloofwaardigheid weereens ‘n probleem wees. Daar behoort wel ‘n rooster neergelê te word vir die demokratisering van ‘n te stigte AO.

En dit is waarskynlik hier waar die wa in die drif gaan vassit. Ons leiers kan maar net nie vir mekaar vind nie en dit blyk dat elkeen koning wil kraai op sy eie mishoop. Dat elkeen hul eie organisasie wil kultiveer om die boom te word wat die vrugte van Afrikanervryheid gaan dra is uiters eng en gevaarlik. Hierdie voortgesette faksionalisme verteenwoordig ‘n roekelose gedobbel met die voortbestaan van die Afrikanervolk.

Hierdie stugge domastrantheid moet ten einde kom. Niemand wen hierdeur nie en intussen is die Afrikaner/Boerevolk die groot verloorder. Ons leiers moet besef dat nie een van hulle die heilige beker van waarheid vashou nie. Elkeen het hoogstens ten dele ‘n waarheid beet. Die grootse waarheid lê langs die weg van kompromievorming.

Ek het voorheen ‘n beroep op ons leiers gedoen om emosionele intelligensie ten opsigte van mekaar aan die dag te lê. Dis tyd dat hulle die ander ou se ego net so belangrik soos hulle eie ag en lig loop om op mekaar se tone te trap. Of ons dit nou wil weet of nie, maar Afrikaners (en Afrikanerleiers) se ego’s is baie meer kleinserig as wat hulle wil voorgee. Eintlik is alle mense maar so. Dit is die normale stand van die menselike psige.

Ons leiers moet egter oorgaan tot een of ander akkoord vir die vorming van ‘n AO. Iemand sal die inisiatief moet neem. Die vraag is egter: “Wie?” Ek mag verkeerd wees, maar my gevoel is dat dit nie sonder aanmoediging gaan gebeur nie. Dis hier waar ek aan die hand wil doen dat ons ‘n nie-partypolitieke petisie op die been bring om die leierskap van alle Afrikanerfaksies tot so ‘n aksie op te roep. Indien hulle in gebreke bly om ‘n populêre oproep te gehoorsaam, kan dit op rekord gestel word dat hulle die volk in sy uur van nood die rug gekeer het.

медицинская справка 86Фильчаков