bosbou en visserye – praag.co.za

Swartvlek-kwessie oor SA sitrus na WHO

Die krisis wat die EU oor swartvlek by SA se sitrus veroorsaak het, is op hoë vlak met die WHO opgeneem.

Sitrusboere het die stap van die Departement van Handel en Nywerheid verwelkom om die swartvlekkwessie na die Wêreldhandelsorganisasie (WHO) te neem, maar gesê ander EU-kanale moet ook oop bly.

Mnr. Rob Davies, Minister van Handel en Nywerheid, het die kwessie met die sanitêre en fitosanitêre komitee van die WHO opgeneem omdat die Europese Unie dreig om te weier dat sitrusvrugte uit Suid-Afrika die gebied binnekom omdat hulle glo bang is dat die siekte na boorde in die gebied oorgedra kan word.

Davies meen dat die EU se standpunt daarop gemik is om sy lidlande te beskerm deur hoogs mededingende sitrus uit Suid-Afrika te beperk, eerder as wat die unie oor plantgesondheid besorg is.

Hy sê wetenskaplike kennis ondersteun nie die EU se aantyging dat swartvleksiekte Europese boorde kan besmet nie. Volgens hom het die EU ‘n voorstel van Suid-Afrika om die EU in verskillende sones te verdeel en strenger regulasies in te stel vir sitrus wat na sitrusproduserende gebiede in die suide van Europa uitgevoer word, geïgnoreer.

Mnr. Pieter Nortjé, voorsitter van die sitrusprodusentevereniging (CGA), sê hulle verwelkom die stap, maar meen dat die aangeleentheid dalk uitgeklaar kan word vóórdat dit na die WHO gaan. “Daar is reeds gunstige verwikkelinge deurdat Europa ‘n onafhanklike paneel van kundiges saamgeroep het om die feite oor swartvlek om ‘n tafel te bespreek. Indien dit in ons guns afloop, sal die saak nié voor ‘n paneel van die WHO hoef te dien nie.”

Hy glo dat die deurlopende inligting wat hulle aan die Departement van Handel en Nywerheid deurgegee het, verseker het dat die minister baie goed ingelig is oor die aangeleentheid.

Nortjé sê gevestigde en nuwe sitrusprodusente is onder geweldige finansiële, operasionele en administratiewe druk om simptoomvrye vrugte te lewer. “Die sitrusbedryf se koste uit eie sak was vanjaar byna R1 miljard. Die Departement van Landbou, Bosbou en Visserye is onder net soveel druk om die proses te administreer.”

Tog is dit nie net slegte nuus nie. “Die goeie wat hieruit ontstaan het, is dat die sitrusbedryf en Departement van Landbou mekaar gevind en bygestaan het sodat ons nou net ‘n sterker uitvoerder gaan word.”

Bron: landbou.com

Miljarde verkwis op landbou-‘ontwikkelingsprogram’

Die parlementêre portefeuljekomitee oor landbou het vandeesweek gehoor hoe miljarde rande verkwis is op swart boerderye as deel van die “Omvattende Landelike Ontwikkelingsprogram”.

Dié program, wat in 2009 van stapel gestuur is, het geheel en al misluk om landelike armoede te verlig of enige “ontwikkeling” te bring, volgens LP’s wat die vergadering bygewoon het. Swartmense wat die ontwikkelingsfondse ontvang het, het dit uitgegee en agterna weggetrek om as huisbediendes of tuiniers te gaan werk.

Die program was veronderstel om swart bestaansboere in staat te stel om eers kleinboere en dan kommersiële boere te word.

Nokuzola Mngxashe, ‘n parlementêre “inhoudsadviseur” vir die portefeuljekomitee oor landbou, bosbou en visserye, het gesê dat die grondhervormingsprogram gekortwiek word deur regeringsdepartemente wat “in afsondering van mekaar” werk, pleks daarvan om hul beperkte hulpbronne te gebruik om mekaar by te staan.

Swart boere wat “gementor” moes word, is nie deur die program gehelp nie. Volgens uitsprake by die vergadering van die portefeuljekomitee, “heers daar ook ‘n gebrek aan toesig oor grondhervormingsprojekte. Dit het daartoe gelei dat begunstigdes van dié projekte amper niks leer nie.”

Die gebrek aan kundigheid in die landboudepartement word as ‘n “wesentlike probleem” beskou. Daar is ook ‘n “kritiese tekort” aan gespesialiseerde vaardighede, soos veeartse en regstellende aksie by Onderstepoort verlig dit blykbaar nie.

Volgens Mgxahse, heers daar ‘n “volslae gebrek aan vertrekpuntdata oor kleinskaal- en bestaansboere, hul aantal, ligging, toegang tot grond, produktiewe potensiaal en navorsingsbehoeftes”.

“Dit is baie baie moeilik om ‘n program se implementeringsukses te beraam as daar geen vertrekpuntdata is nie,” het Mgxhashe gesê.

Bek-en-klouseer kom weens tekort aan entstowwe

Die uitbreek van bek-en-klouseer vier jaar gelede het Suid-Afrika R4 miljard per jaar in verlore uitvoere gekos en was grootliks te danke aan die ineenstorting van die staat se vermoë om entstowwe te vervaardig.

Suid -Afrika het vir meer as 80 jaar ‘n internasionale reputasie gehad vir die ontwikkeling bek-en-klouseer entstowwe.

Die direkteur-generaal van departement van Landbou, Edith Vries het gesê die Onderstepoortmaatskappy het die vervaardiging van die entstof gestaak omdat daar geen belegging in toerusting en sy vermoëns was nie.

Ervare personeel het Onderstepoort ook verlaat om beter betalende werke te kry.

Die regering sê daar is nou ‘n besef dat navorsing- en ontwikkelingsbesteding verhoog moet word.

Die minister van Landbou, Bosbou en Visserye, Tina Joemat-Pettersson het tydens ‘n nuuskonferensie Woensdag die opheffing van die verbod op rooivleis-uitvoere deur die Wêreld Dieregesondheidsorganisasie (WAHO) geloof.

Sy het gesê die departement het meer as R8 miljoen bestee in die aankoop van nuwe toerusting vir plaagdodertoetsing.

Die regering vee egter van die probleme by Onderstepoort Biologiese Produkte en die Dierenavorsingsraad onder die mat.

In 2010 is R400 miljoen toegeken vir die bou van ‘n nuwe fabriek om net bek-en-klouseer entstof te produseer. Die aanleg is egter nog nie operasioneel nie.

Sowat 1% van die land se rooivleisproduksie, hoofsaaklik wildsvleis, word uitgevoer. Ander uitvoere sluit diervelle en wol in.

Die direkteur van dieregesondheid by die departement, dr Mpho Maja , het gesê die uitbraak van bek-en-klouseer is nie weens rondloperdiere en ‘n gebrek aan grensdrade gekoppel nie.

Die siekte is endemies in buffels, en dikwels word dit na vee oorgedra. Die verspreiding van die siekte is in die wiele gery deur die onvermoë van die staatsbeheerde Onderstepoort Biologiese Produkte om die vereiste entstof te produseer.

Die produksie van entstof het in 2005 opgehou en Suid-Afrika moes 500.000 dosisse invoer vanuit Botswana.

Rooivleisuitvoerverbod opgehef

‘n Uitvoerverbod van drie jaar op Suid-Afrikaanse rooivleis is opgehef en die land is weer as “siektevrye-sone” gelys.

Die welkome stap kom nadat die rooivleisbedryf het ‘n geskatte R4 miljard per jaar verloor het sedert die verbod in werking getree het in Februarie 2011.

Die departement van Landbou sê die Wêreld-organisasie vir Dieregesondheid in Parys het Suid-Afrika se status herstel as ‘n bek-en-klouseervrye land.

Die direkteur-generaal van die departement van Landbou, Bosbou en Visserye, Edith Vries, het die opheffing van die verbod verwelkom.

Vries beskryf dit as “goeie nuus waarvoor die regering krediet moet ontvang”.

Die Organisasie het die hoofdirekteur in beheer van dieregesondheid in die departement in kennis gestel van die besluit nadat hulle die land besoek het en vasgestel het dat voorkomende maatreëls in plek gestel is

Gerhard Schutte, die hoof uitvoerende beampte van die Rooivleis Produsente-organisasie, het gesê hy is verheug oor die besluit.

“Dit is goeie nuus, nie net vir die rooivleisbedryf nie, maar vir die stoetbedryf, wol- en melkbedryf. Almal van hulle het probleme gehad as gevolg van die verlies van die bek-en-klouseervrye status,” het hy gesê.

“Die wolbedryf het groot probleme gehad om hul wol in China te kry.

“Die melk kon nie na buurlande gaan nie want daar was ‘n verbod op suiwelprodukte om uit te gaan.

“En die stoetdiere, hoofsaaklik beeste , maar skape ook, Hulle kan nou na buurlande gaan.”

Mulder verwelkom Amerikaanse belangstelling in Afrika-landbou, -handel

Nuwe handelsbetrekkinge en beleggings is baie belangrik vir sub-Sahara-Afrika aangesien die gebied groot groeipotensiaal het. Daarom verwelkom hy die moontlikheid dat Amerika op hoë vak ondersoek instel na die moontlikheid om handelsbetrekkinge in die gebied uit te brei sê dr. Pieter Mulder, adjunkminister van landbou, bosbou en visserye.

Dr. Mulder het vanoggend op ‘n konferensie in Johannesburg aan ‘n hoëvlak-afvaardiging van Amerika, wat die land se adjunkminister van landbou, me. Krysta Harden insluit, gesê dit is belangrik dat Amerika handelsbetrekkinge met die streek versterk om voedselsekerheid te waarborg.

Die Amerikaanse afvaardiging het senior verteenwoordigers van Amerikaanse handelsverenigings en uitvoerders ingesluit. Vanuit die sub-Sahara-streek was aankopers van verskeie lande ook teenwoordig.

Dr. Mulder het gesê Afrika is besig om deurlopend te ontwikkel en ‘n groeiende middelklas bring ‘n aanvraag na nuwe voedselprodukte wat plaaslik nie altyd beskikbaar is nie.

Hy het ook gewys op die ongekende groeipotensiaal van die streek. Hierdie groei en ontwikkeling veroorsaak dat die gepaardgaande koopvermoë ontstaan. Van die gespesialiseerde produkte in aanvraag word wel in die streek vervaardig, maar Suid-Afrika speel ‘n groot rol in die voorsiening daarvan.

Volgens dr. Mulder kan veral sakelui in die groothandel-kettingbedryf van die tendens kennis neem.

Hy sê navorsing dui daarop dat sowat 85 miljoen huishoudings in Afrika tans sowat 5000 Amerikaanse dollar per jaar verdien. Teen die jaar 2020 kan dit vermeerder tot 128 miljoen huishoudings.

Afrika se moontlikhede en enorme potensiaal word veral geïllustreer deur die feit dat sowat 60% van die wêreld se onbewerkte, vrugbare grond, of grond wat nie ten volle benut word nie, in Afrika is. Tog produseer dié kontinent net 10% van die wêreld se voedsel.

“Die McKinsey-verslag noem dat Afrika gereed is vir ‘n ‘Groen Revolusie’ soortgelyk aan dié wat landbou in Asië en Brasilië ingrypend verander het,” sê dr. Mulder.

Volgens dr. Mulder is daar groot ruimte vir groei in handelsbetrekkinge tussen Suid-Afrika en Amerika op landbougebied. Alhoewel Amerika baie van Suid-Afrika invoer, is daar weinig of geen groei op die gebied nie en die department van landbou, bosbou en visserye is begerig om dit te verbeter tot die voordeel van albei lande,” sê dr. Mulder.

Dr. Mulder en me. Harden, Amerikaanse adjunkminister van landbou, voer more onderhandelings oor die verbetering van landbouverhoudinge tussen Suid-Afrika en die VSA.

piesangobama — Obama pak piesangs en ander kruideniersware

Harden wat pas in die plek van Kathleen Merrigan aangestel is, kom uit die soja-, tabak en grondboontjie-lobbies in Washington en word as een van Obama se sterk ondersteuners getel.

SA se huidige kiesstelsel die beste

Die huidige proporsionele kiesstelsel is die geskikste kiesstelsel vir Suid-Afrika het Dr. Pieter Mulder, VF Plus-leier en adjunk-minister van landbou, bosbou en visserye verklaar. Omdat dit die beste kiesstelsel vir Suid-Afrika is, behoort dit behou te word en nie verander te word nie. Dit is die bevinding van ’n navorsingstudie oor kiesstelsels wat vir ’n doktorsgraad aan die Noordwes Universiteit gedoen is.

Die Vryheidsfront Plus se parlementêre leier, Pieter Groenewald, het hierdie week sy doktorsgraad in Politieke Studies by die Potchefstroomkampus van die Noordwes-Universiteit ontvang met hierdie studie. Die titel van sy proefskrif is: “Die Suid-Afrikaanse nasionale kiesstelsel – ’n kritiese ontleding en alternatiewe.” Die studie is gedoen onder leiding van prof. Andre Duvenage van die Noordwes-universiteit.

Die doel van sy studie was om te bepaal of die bestaande geslotelys- proporsionele verteenwoordigende kiesstelsel die geskikste kiesstelsel vir Suid-Afrika is. In sy studie het dr. Groenewald twaalf verskillende kiesstelsels se voor- en nadele ontleed. Dit is gedoen aan die hand van ’n evalueringsmodel wat hy ontwikkel het. Die evalueringsmodel bestaan uit verskillende kriteria waarteen elk van die twaalf kiesstelsels gemeet is. Sy bevinding was dat die huidige geslotelys- proporsioneel verteenwoordigende kiesstelsel, die geskikste kiesstelsel vir Suid-Afrika is, en ook behou moet word.

Die kritiek teen die huidige kiesstelsel is dat dit te veel mag aan party strukture gee en nie die verantwoording van verteenwoordigers verseker nie. Dr. Groenewald het bevind dat kiesstelsels nie die mate van verantwoording van verteenwoordigers verseker nie. Dit word verseker deur die interne reëls en dissipline van die verteenwoordigers se politieke partye. Dit is ook nie kiesstelsels wat kandidate in ŉ verkiesing aanwys nie, maar die onderskeie politieke partye. In enige aanwysing van kandidate sal die leierskap en partyburokrasie ŉ bepaalde rol speel, ongeag die tipe kiesstelsel.

Die VF Plus se verteenwoordigers in die parlement is tans die hoogs gekwalifiseerde span in die parlement met drie doktorsgrade en ’n advokaat in hulle midde.