DA-lid belaster voormalige dienspligtiges in Naarpers se Prawda

delport_manfred_600deur Manfred Delport

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Boetman is vanoggend die bliksem in. Dis Boetman se eie skuld, want hy behoort teen dié tyd beter te weet as om die Afrikaanse weergawe van Prawda, Beeld, te lees. Die gewone leuens en propaganda wat in Naarpers se publikasies verskyn, gewaarborg is om enige regdenkende persoon se bloeddruk gevaarlik hoog te maak. Ek kan my goed indink hoe inwoners van die destydse Sowjet-Unie moes voel toe hulle daardie regime se leuens in Prawda moes lees. Dis dieselfde emosie wat ek ervaar as ek Naarpers se Prawda teen my beter wete in lees.

Vanoggend se bloeddrukstyging is veroorsaak deur nóg ‘n stuk gemors wat te velde trek teen die sangeres en aktivis, Sunette Bridges. Me Bridges het die linksetjies behoorlik op hol, want vir haar is Adriaan Basson, Prawda se liggewig-redakteur, banger as die duiwel vir ‘n slypsteen, te oordeel aan hoe gereeld daar histeriese bangbroek-veroordelings van me Bridges in Prawda verskyn.

Dié prul vanoggend is geskryf deur ‘n DA-raadslid in Durban, ene Martin Meyer, wat die vermetelheid het om homself ‘n trotse Afrikaner te noem. Ek het dit begin lees met die wete dat dit bloot die gewone NSA-rasieleier gemors sou bevat, wat selfs Meyer self moeilik vind om te glo. Julle almal ken dit: hoe boos apartheid kwansuis was, hoe fantasties die dooie terroris Mandela was, en watter wonderlike grondwet die land glo het. Ek het dit verwag, en ek is nie teleurgestel nie. Dit was inderdaad die gewone NSA-lofsingery, komende uit ‘n libverkrampte se besonder onoorspronklike pen. My bloed het egter behoorlik gekook toe ek die volgende lees:

“Onthou jy dat die weermag self in die townships was, ja, die land se eie weermag was ontplooi binne die landsgrense met die opdrag om ons eie mense te dood?”

Nou kyk, meneer Meyer, in jou stuk erken jy self dat jy ‘n snotsnuiter was in die jare tagtig, want jy skryf jy is 37 jaar oud. Kennelik het jou denke ook nie veel verder gevorder vanaf jou snuiterstadium nie. Jy is dus iewers rondom 1977 gebore. Jy was te jonk om diensplig te verrig tydens die jare tagtig, want jy was slegs 13 jaar oud in 1990. Ek weet dus nie wie bostaande snert in jou deurmekaar koppie ingeprent het nie, maar jy was beslis nie persoonlik daar nie. Jy het dit baie beslis nie persoonlik ervaar nie.

Laat ek jou reghelp, meneer Meyer. Ek was dáár. Ek was ‘n dienspligtige in die jare tagtig. Ek was in die lokasies. Jammer nou dat die term lokasie jou, in jou hoogheilige DA-libvertraagdheid, nou ontstig, maar tot vandag toe verwys die swartes self na die “kasi”.  Ek kan jou verseker, meneer Meyer, dat ek en my mede-troepe, en ons Staandemag-leiers, beslis nié daar was om “ons eie mense te dood” (sic) nie.

Inteendeel – ons is opgelei om mense te beskerm. Ons is ten sterkste verbied om mense leed aan te doen. Die doktrine van minimum geweld is oor en oor in ons ingedril. Ons het ons lewens op die spel geplaas sodat snotkoppies soos Meyer veilig in hulle bedjies in hulle mammies se huise kon slaap, ja ook daar in “The Last Outpost”, die liberale Natal, waar Meyer hom bevind. Daar was slegs een insident tydens my eenheid se maande in die lokasies, en dit was toe ‘n troep per abuis sy geweer afgevuur het. Dié troep het niemand “gedood” nie, meneer Meyer, dit was ‘n blote ongeluk, maar nietemin moes die insident ‘n kommissie van ondersoek ondergaan.

Ja, ons kon maklik mense uitgewis het. Ons het immers Ratels en masjiengewere gehad, wat baie effektief sou wees om massamoord mee te pleeg. Maar ons het nie. Weer eens: Ons is die dood voor die oë gesweer sou ons iemand leed aandoen, buiten uit selfverdediging. Daar is wel op ons geskiet met AK-47s. Ons lewens was wel in gevaar. Ons was daar sodat Meyer kon oorleef om vandag sy linksliberale drek en selfhaat te kan spu.

En nou draai hierdie DA- libvertraagde ploert waaragtig om en het die verstommende vermetelheid om te lieg en te beweer dat ons daar was om mense dood te maak. Nou kyk, ek verstaan dat die vermoë om te lieg sonder om te blik of te bloos ‘n voorvereiste vir ‘n DA-politikus is, maar waaragtig, meneer Meyer, jou blatante, propagandastiese leuens en beledigings wat jy teenoor my en duisende ander voormalige soldate pleeg, is onaanvaarbaar. Dit is nie net blatante leuens nie, dit is haatspraak en Nazi-agtige propaganda en beswaddering van eerbare mense.

Ek eis die volgende van al drie oortreders: Prawda se redakteur, Martin Meyer en die DA: ‘n Onmiddelike regstelling van Meyer se blatante leuens in Prawda, gevolg deur ‘n onvoorwaardelike verskoning deur Adriaan Basson, Meyer en die DA vir al drie partye se growwe gebrek aan respek vir ons wat julle in die 1980s veilig gehou het.

Boetman het nou genoeg gehad van die haat, waninformasie, leuens en propaganda wat teen my as Afrikaner gepleeg word.

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op <a href=”https://www.facebook.com/manfred.delport” target=”_blank”>Facebook</a>.

Wit gesin gaan bly maand lank in Mamelodi

Die Hewitt-dogters saam met hul maats in die lokasie
Die Hewitt-dogters saam met hul maats in die lokasie

Max du Preez en vele liberale meningsvormers het mense al aangemoedig om dit te gaan doen, hoewel hulle nooit self tot die stap oorgaan om in ‘n ‘kasi” (swart sleng vir ‘n lokasie) te gaan bly nie. ‘n Welaf gesin van Pretoria-Oos, die Hewitts, het egter besluit om die daad by die woord te voeg en vir ‘n maand lank in Mamelodi in ‘n kaja te gaan woon.

Volgens die Pretoria News het Julian Hewitt, sy vrou Ena, asook hul dogters Julia, 4, en Jessica, 2, hul lewe in Wapadrand agtergelaat en vanaf 4 Augustus hul intrek in die Phomolong-, sogenaamde “informele nedersetting” in Mamelodi geneem.

Hulle hou ook ‘n woernaal in Engels oor hul wedervaringe aan, genaamd Mamelodi For A Month – one middle class family’s experiences living in a shack in Mamelodi.

Om dinge so “lewensgetrou” as moontlik te maak, beskik hulle oor geen lopende water, elektrisiteit of ‘n eie motor nie, en woon hulle in ‘n kaja van 9 vierkante meter, met ‘n begroting van R3 000 vir die maand.

Volgens Ena, “doen ons dit nie om iets te bewys nie. Ons doen dit sodat ons ‘n beter begrip kan kry van die manier waarop ander mense leef. Dis maklik om in ‘n middelklasborrel te leef en uit voeling met die lewens van ander te raak.”

As sy nie in die lokasie bly nie, werk sy as ‘n eiendomsagent en haar man Julian is die genootskapsdirekteur van die Allan Gray Orbis-stigting.

Soos enige lokasiebewoner, maak hulle van openbare vervoer gebruik. Julian neem die trein van Mamelodi af en daarna die Gautrein na Johannesburg, waar sy werk is. Blykbaar is dit die goedkoopste opsie.

Die kinders gaan skool toe per bus en per minibustaxi.

Waarom het hulle op die begroting van R3000 besluit? Waarom nie R2000 nie? Of R8000? Want, volgens die 2011-sensus, verdien die gemiddelde Suid-Afrikaner R3000 per maand.

“Ons beskik oor R100 per dag,” sê Ena, maar sy is heeltemal tevrede daarmee want baie mense moet met minder klaarkom.

Vervoer vreet 60 persent van hul begroting op. Gelukkig kos die huur vir die kaja net R170 vir die hele maand.

Hulle leef nou heel Spartaans, sonder enige weelde of gerief. Daarom ook geen motor, geen verwarmer, geen stoof en geen slaapsakke nie.

Ena sê: “Ons wil van die maand ‘n lewensgetroue ervaring maak en nie ‘n kampeervakansie nie.”

Maar alles is nie maanskyn en rose nie.

Die gesin het nog net een keer vleis geëet in die twee weke wat hulle reeds in Mamelodi woon. Die meeste van hul proteïen is van boontjies en lensies afkomstig.

Hulle kook op ‘n Primus-stoof en daarom neem kosvoorbereiding heelwat langer.

Die gesin bad elke dag in ‘n emmer met ‘n ketel warm water en trotseer die koue, nes miljoene ander.

“Die temperatuurwisselinge in die kaja is ongelooflik, sê Ena. “Gedurende die dag is dit snikheet warm en snags yskoud.”

Hulle slaap al vier op matrasse op die vloer.

“Die kinders het baie vriende in die buurt gemaak en hulle speel almal saam as elkeen smiddae van die skool af terug is.

“Ek is verstom hoe ons kinders net inpas en daar is altyd maats beskikbaar,” sê sy. Hulle het ook geen speelgoed saamgebring nie en het geen televisie nie.

Die meisies verwyl hul tyd deur vuurhoutjiehuisies, -vliegtuigies en kettings met wasgoedpennetjies te bou. Hulle kan dikwels gesien word waar hulle kaalvoet met draadkarretjies in die straat speel.

Ena verlang na ‘n stort, haar groentetuin, haar motor, haar verwarmer en soms haar ruimte.

“As ons eers by die huis is, sal ons dít wat ons het, baie meer waardeer,” sê sy.

Die omliggende gemeenskap is glo baie behulpsaam en hulle gesels met almal tydens hul agtermiddagwandelinge.

“Die gemeenskap is die beste van alles. Mense is aanmekaar oor ons besorg,” meen sy.

Hul bediende woon op dieselfde stukkie grond en hulle het haar al verskeie kere besoek alvorens hulle hierdie “lewensreis” onderneem het.

“Vir ons as gesin is dit besonders, want daar is baie minder dinge wat ‘n mens se aandag aflei,” sê Ena.

Aan die einde van die maand op 31 Augustus keer hulle na hul normale lewe in ‘n oorwegend blanke middelklasbuurt terug.

Standerton gespanne

Betogings in Standerton het Donderdag uitgebreek by die Sakhilelokasie toe inwoners die paaie met klippe en ander voorwerpe versper het, het Mpumalanga polisie gesê.

“Honderde inwoners het die R23 met klippe en bande en ander voorwerpe versper en motoriste verhoed om die pad te gebruik,” het kaptein Leonard Hlathi gesê.

Ontstoke inwoners het vroeg Donderdagoggend begin betoog.

“Hoewel daar nog geen gewelddadige voorvalle was nie, is die situasie gespanne. Daar is ‘n groot polisieteenwoordigheid in die gebied.”

Volgens Hlathi het polisie die versperrings uit die pad verwyder, maar betogers het dit weer gaan oprig.

Die betogings is aangevuur deur ‘n ondersoek wat bevind het dat verskeie amptenare van die Lekwa-munisipaliteit en raadslede hulle skuldig gemaak het aan bedrog, wanbestuur en korrupsie.

Die gemeenskap gaan vanaf Sondag onder gewelddadige betogings gebuk, toe die huis van ‘n munisipale amptenaar met ‘n petrolbom aangeval is.

Die polisie het die toestand daarna aan die media as “vreedsaam” beskryf.

Nuwe betogings het Dinsdagaand uitgebreek en ‘n munisipale administrasiegebou en ‘n gemeenskapsentrum is aan die brand gesteek.

 

карданный светильниклобановский александр биография