Kategorie: Dan Roodt

Dan Roodt het aan Wits en aan die Universiteit van Parys gestudeer, onderskeidelik in die letterkunde en die filosofie. Hy is die stigter van PRAAG en die skrywer van, o.a. Om die waarheidskommissie te vergeet, Moltrein en Scourge of the ANC. Sy mees onlangse boek is Aweregs.

Antiblanke rassisme en ‘Durban III’

Aanstaande maand vind daar weereens ‘n opvolgkonferensie in New York plaas ná die sogenaamde Wêreldkonferensie teen rassisme wat in 2001 in Durban gehou is. Vandaar dan ook die benaming van die New Yorkse konferensie teen rassisme wat as “Durban III” bekendstaan.

‘n Vorige opvolgkonferensie, “Durban II” is vanaf 20 tot 24 April 2009 in Genève gehou. Dit wil dus voorkom asof die opvolgkonferensies nou meer gereeld gaan plaasvind.

Gisteraand het adjunkpresident Kgalema Motlanthe tydens die Ruth First-gedenklesing aan die universiteit van die Witwatersrand verklaar dat korrupsie ‘n groot probleem in Suid-Afrika verteenwoodig, maar dat “rassisme” die nommer-eenprobleem is. Met ander woorde, groter nog as korrupsie, die endemiese geweld, riool in die strate en die riviere, gate in die paaie en verval van infrastruktuur, toring die gevaar van rassisme bo alle ander kwessies uit!

Die rassisme wat Motlanthe in gedagte het, is ook nie die soort etniese antipatie wat plaasmoordenaars daartoe dryf om hul slagoffers ure lank op allerlei sadistiese en gruwelike maniere te martel nie, maar rassistiese gevoelens wat blankes teenoor swartes sou koester. Eintlik gaan dit ook oor ‘n bedekte eis op blanke bates, want vanuit die perspektief van “rassisme” het geen blanke in dié land nog ooit gewerk vir wat hy bekom het nie, maar is sy besittings van swartes “afgeneem”.

Vir baie blankes doen die swart beheptheid met “rassisme” vreemd aan omdat hulle nie besef dat soveel maatskaplike en politieke kwessies deesdae na ras te herlei is nie. Vele van ons land se probleme kan regstreeks aan swart rasseoorheersing toegeskryf word. Nie net heers daar ‘n ongekende graad van maatskaplike wanorde en verval nie, maar die grypsug van die heersersklas is besig om Suid-Afrika finansieel en andersins te laat doodbloei. Onlangs het ek die bekende film oor Idi Amin, The last king of Scotland, bekyk en ‘n mens neem eintlik al die simptome van Oeganda onder Idi Amin in die huidige Suid-Afrika waar.

“Rassisme” het egter ‘n politieke slagkreet geword wat oor die aardbol weerklink. Dit beskik oor die potensiaal om die diverse groepe mense in die Derde Wêreld, tesame met China, Brasilië en ander teen die Weste en alle blankes te verenig. Karl Marx en Friedrich Engels se beroemde slagspreuk uit die Kommunistiese Manifes, “werkers van alle lande, verenig u!”, het in ons tyd geword: “Anti-rassiste van alle lande, verenig u teen die blankes!”

Ek en my vrou Karin was van die min Afrikaners en blankes wat die oorspronklike Durbanse konferensie teen rassisme bygewoon het. Uiteindelik het die konferensie baie min met antirassisme te make gehad en veel meer met die Palestynse en Arabiese veldtog teen Israel. Die woord “apartheid” wat Trevor Huddleston van die Anglikaanse Kerk en sy vriende by Britse koerante ‘n internasionale vloekwoord gemaak het, is ook op Israel van toepassing gemaak. Eers was daar net “Apartheid-Suid-Afrika”. Nou is daar ook: “Apartheid-Israel”.

Alles dui daarop dat die New Yorkse “Durban III” aanstaande maand insgelyks op ‘n anti-Israelveldtog sal uitloop. Daarom het die Westerse lande wat redelike noue bande met Israel handhaaf reeds die Verenigde Nasies in kennis gestel dat hulle nie die tweede opvolgkonferensie oor antirassisme gaan bywoon nie. Die Verenigde State, Kanada, Israel, die Tsjeggiese Republiek, Italië en Nederland boikot die konferensie.

Wat het hierdie lys lande met mekaar in gemeen, benewens goeie bande met Israel? Op die oog af, en benewens Kanada, is dit almal ook lande waar daar ‘n beduidende “regse” of konserwatiewe beweging bestaan, soos die Amerikaanse Tea Party, die Italiaanse Liga Nord en Nederlandse PVV. Dit wil dus voorkom asof hierdie konserwatiewe bewegings ook die hoofstroom- buitelandse beleid van lande begin beïnvloed. Logies sou ‘n mens ook kon verwag dat Afrikaners, wat aan die ontvangkant van antiblanke rassisme verkeer, by die publiek in daardie lande ‘n mate van simpatie sou geniet.

Omdat ons al keelvol vir die slagkreet van “rassisme” is, is ons geneig om dit te ontken of te wil ignoreer. Boonop word dit deur gure individue, joernaliste en organisasies misbruik om ander se regte en veral spraakvryheid te ondermyn. In die jongste uitgawe van die tydskrif American Renaissance verskyn ‘n artikel deur die briljante mnr. Jared Taylor waarin hy die skynheilige en haatdraende metodes van die Southern Law Poverty Centre (SPLC) in die VSA bespreek. Die Southern Law Poverty Centre maak groot geld uit die sogenaamde stryd teen rassisme en voer ‘n heksejag teen enigeen in Amerika wat kritiek teen antiblanke beleid soos regstellende aksie of oop grense uitspreek. Sulke mense en organisasies word deur die SPLC as “haters” geklassifiseer en by hul werkplekke en elders vervolg.

Dus het die stryd teen sogenaamde “rassisme” die aanskyn van ‘n godsdiensoorlog aangeneem. Diegene wat die skynheiligheid, teenstrydighede en onregverdigheid van antiblanke maatreëls insien en hul daaroor uitspreek, word as ketters beskou. Soos Jode in Nazi-Duitsland of dissidente in Stalin se Rusland word hulle met ostrasering en die skandpaal gedreig. Hier by ons voer dr. Leopold Scholtz en ander rubriekskrywers van Nasperskoerante soos Die Burger ‘n soortgelyke veldtog teen vryheidsgesinde Afrikaners wat nie langer met plaasmoorde, korrupsie, taaldiskriminasie en verval gediend is nie. Die stryders teen rassisme, ook hier by ons, verteenwoordig ‘n nuwe Spaanse Inkwisisie wat afvalliges wil uitsnuffel en bestraf.

Op geen manier gaan ons egter ontkom aan ‘n debat oor ras en rassisme nie, hoe onsmaaklik en riskant so iets dikwels mag wees. Wat tans in ons guns begin tel, is die dikwels gewelddadige en irrasionele gedrag van gekleurdes. Terwyl die gedrag van swartes in Suid-Afrika met hul halssnoermoorde, brandstigting en onluste jare lank oor die hoof gesien is omdat hulle kwansuis “slagoffers van apartheid” sou wees, ervaar die meeste Westerlinge vandag sulke gedrag aan eie bas.

Die onlangse onluste in hoofsaaklik swart buurte in Londen was in dié opsig vir ons ‘n godgegewe geskenk. Vir die eerste keer in baie jare is die verborge setels van blanke logika geprikkel deur die barbaarse gedrag van swart jeugdiges met enkele blanke meelopers. Selfs in polities korrekte Brittanje het die BBC begin om dissidente nuus en menings uit te saai. Op die program Newsnight het die historikus David Starkey die bewering gemaak dat “die blanke jeug in Brittanje swart geword het”, te oordeel aan hul gedrag. Hy het ook na die historiese dog omstrede “Rivers of blood”-toespraak deur die voormalige Konserwatiewe parlementslid Enoch Powell verwys en veral die gedagte dat “die swartman oor 15 of 20 jaar die oorhand (whip hand) oor die witman sal verkry”. [YouTube-video hier] Starkey se uitlatings het vir hewige kritiek vanaf die voormalige en erg linkse Arbeiderminister van buitelandse sake, David Miliband, gesorg. In die Guardian en elders is Starkey op stereotipe wyse as ‘n rassis uitgekryt. Maar vanaf die breë publiek in Brittanje het Starkey heelwat steun vir sy uitgesproke eerlikheid en besorgdheid oor die stand van rasseverhoudinge in sy land ontvang.

Meer onlangs het onluste in Göteborg, Swede, uitgebreek waar Moslemjeugdiges die Sweedse polisie aangeval en selfs hul oë met groen lasers bestook het wat tot oogskade kan lei. In Berlyn, Duitsland, is motors insgelyks aan die brand gesteek in voorvalle van openbare geweldpleging.

Dwarsdeur die Westerse wêreld, is dit asof die profetiese roman deur die Franse skrywer, Jean Raspail, Omsingel die laer van die heiliges bewaarheid word. In dié boek gaan Frankryk en die hele Westerse wêreld ten gronde omdat mense nie meer bereid is om hul beskawing en grondgebied teen ongewapende immigrante uit die derde wêreld te verdedig nie. Die boek is ook in die vroeë negentigerjare in Afrikaanse vertaling deur die Oranjewerkers uitgegee.

Daarom is ‘n mens dalk geneig om met adjunkpresident Kgalema Motlanthe saam te stem dat ras en rassisme die belangrikste politieke kwessies van ons tyd geword het. Vir die nie-blanke bied die diskoers en aanklag van rassisme die morele grondslag vir sy aanslag teen die Westerse beskawing en die oorblywende blanke magststrukture in Europa en die VSA. Terwyl blankes en Afrikaners in Suid-Afrika uiteraard slagoffers van antiblanke rassisme is, sukkel ons om ‘n samehangende reaksie daarteen te monster, juis vanweë ons onsekerheid en probleme met ons eie rasseidentiteit.

Vir swartes en kleurlinge is rassetrots en ‘n sterk rasseidentiteit byna verpligtend en iets wat skaamteloos uitgelewe word. Vir blankes egter word die geringste identifikasie met ander blankes of mense van hul eie kultuurgroep soos die Afrikaners as gruwelike “rassisme” gesien wat deur wetgewing of ander maatreëls verbied of bestry moet word.

Toenemend konvergeer die wêreld se probleme egter na een kwessie toe: ras en etnisiteit. In dié opsig was Afrikanerdenkers uit die verlede hul tyd vooruit omdat hulle reeds in die vyftiger- en sestigerjare ingesien het dat ras die spil gaan wees waarom alle toekomstige konflik gaan draai. Vandag ervaar ons en Westerlinge elders ter wêreld, ook die Iraeli’s, dit aan eie bas.

Miskien moet ons oorweeg om ‘n PRAAG-afvaardiging na “Durban III” te stuur om daar die saak teen antiblanke rassisme te gaan stel, iets waarvoor ons Westerse en Europese eweknieë, nog nie kans sien nie want hulle beskik nog oor politieke mag in hul eie lande en onderskat steeds die omvang van die probleem.

Soos die vorige ideologiese konflik tussen kommunisme en kapitalisme tydens die twintigste eeu, gaan die stryd rondom ras en tussen rasse die aard van die een-en-twintigste-eeuse politiek bepaal.

где купить справкуалександр лобановский харьков класс

Leopold Scholtz sit sy veldtog voort

Leopold Scholtz gaan met sy persoonlike veldtog teen my in Die Burger en Beeld voort en meen dat my denkwyse met dié van ander “ekstremiste” soos Stalin, Hitler en Malema ooreenstem. Stalin en Hitler het mijoene mense laat doodmaak terwyl Malema insgelyks die liedjie “Skiet die Boer” sy persoonlike slagspreuk gemaak het. Mnr. Malema staan benewens volksmoord op Afrikaners ook die nasionalisering van myne (met vergoeding) en plase (sonder vergoeding) voor.

In Scholtz se verwronge logika, is alle ekstremismes, hetsy Marxisties, hetsy godsdienstig of van watter aard ook al, verwant. Hierteenoor staan die “gematigdes” in hul reine onskuld en bloesende deug, waaronder dr. Scholtz seker homself wil indeel. Weens my skerp kritiek teen regstellende aksie, plaasmoorde, taaldiskriminasie en nasionalisering is ek ‘n ewe groot ekstremis as Stalin, Hitler of Malema.

Dr. Scholtz verlaat hom byna konstant op ad hominem-argumente, as hy nie argumentum ad populum (“wat almal glo”) inspan nie. In wese is hy, soos ‘n groot aantal Afrikanerjoernaliste en -politici uit die ou bedeling, ‘n konformis. Om die stroom te volg in ‘n gebalanseerde, ordelike samelewing is goed en wel, maar waar bring napratery jou in ‘n land wat deur radikale leiers met ekstremistiese of revolusionêre beleid oorheers word? Soos Nazi-Duitsland, die Sowjetunie of, les bes, ANC-Suid-Afrika?

Die Russiese skrywer Solsjenitsin is na ‘n strafkamp in Siberië gestuur omdat hy redelik en ‘n Christen was en nie die kommunistiese stroom wou volg nie. Suid-Afrika is ook reeds ver heen op die pad van revolusie en nasionalisering, om nie van plaasmoorde en xenofobiese aanvalle op buitelanders te vergeet nie.

Scholtz en baie ander wat die huidige bestel klakkeloos verdedig, is reeds moreel aandadig aan die grootskaalse menseregtevergrype en strukturele geweld wat ons ervaar. Immers het hulle jare lank gepleit dat die Malemas ons behoort te regeer, as hulle nie terreur soos die Kerkstraatbom vergoeilik het nie.

Die Anders Breivik-geval in Noorweë word tans deur die liberale en linkse media ingespan om die nasionalistiese of anti-immigrasiepartye in Europa swart te smeer. Getrou aan sy instinkte, stem dr. Scholtz se rubriek byna woordeliks ooreen met onlangse artikels oor Breivik in Time, The Economist en ander globale publikasies. Die feit dat Breivik ‘n psigopaat is, maak nie van elke behoudende denker ter wêreld ‘n potensiële massamoordenaar nie; dis tog absurd!

Teenoor Breivik, die individuele psigopaat, staan die psigopatologie van die ganse Suid-Afrika waar sadisme en elke ander afwyking botvier. As ons kinders soos Willemientjie Potgieter of Danielle Esterhuizen vermoor word, moet ons steeds matige kritiek lewer en soos skape die ANC se helde vereer?

детская спортивная одежда для мальчиковОлександр Васильович Фільчаков

Die Afrikanerrevolusie is hier – ‘n onderhoud met Dan Roodt

‘Want moet ‘n mens nie self korrup wees om ‘n korrupte stelsel te ondersteun nie?’

In hierdie onderhoud met Gustav Venter, praat dr. Dan Roodt van PRAAG padlangs oor die revolusionêre gees wat hy tans onder Afrikaners bespeur en wat op selfbeskikking en onafhanklikheid moet uitloop. Hy verwys ook na die Akkoord oor Afrikanerselfbeskikking van 23 April 1994 en die Kosovo-uitspraak van die internasionale geregshof in Den Haag van 22 Julie 2010 wat dit vir Afrikaners moontlik maak om summier van Suid-Afrika af te stig.

GV: Dis nogal ‘n gewaagde stelling om te maak, om te sê dat die Afrikanerrevolusie hier is. Wat bedoel jy daarmee?

DR: Mense wat my ken, sal weet dat ek hoë agting vir W.A. de Klerk (die skrywer, geen familie van FW nie!) se boek The Puritans in Africa koester. Daarin praat hy van die puriteinse revolusies wat hulle oral in die nuwe wêreld, in die VSA, maar ook Suid-Afrika onder Afrikanerregering, afgespeel het. Dit was veral nywerheidsrevolusies wat groot ontwikkeling meegebring het.

GV: Is die huidige Afrikanerrevolusie dus iets soortgelyks, ‘n soort tegnologiese revolusie?

DR: Nee! Hoewel ons tegnologie daarvoor inspan, staan ons nou miskien vir die eerste keer in ons geskiedenis, voor ‘n volskaalse revolusie wat die Afrikanersamelewing geheel en al gaan verander, wat iets nuuts tot stand gaan bring. Ek sou dit veral met die Franse revolusie van 1789 wou vergelyk. Afgesien daarvan dat hulle die aristokrate se koppe afgekap het, was dit ook ‘n revolusie van idees, wat natuurlik deur skrywers en filosowe gelei is. Voltaire was die groot bevryder van Frankryk, eerder as Danton of Robespierre. Hierna het die Franse revolusie natuurlik oor die hele Europa gespoel en die Duitse Romantiek en nasionalisme tot gevolg gehad.

GV: Watter tekens van revolusie bespeur jy tans?

DR: Ek dink vir die eerste keer sedert ek ‘n kind in die sestigerjare was, bespeur ek die verlies aan beheer van, noem dit maar, die Afrikaner-establishment, die reste van die ou Broederbond en Nasionale Party wat nog steeds met ons is, in allerlei gedaantes, in die kerke, die universiteite en natuurlik Naspers, die land se grootste mediamaatskappy. Sonder die internet sou dit natuurlik nie moontlik gewees het nie, want voorheen is elke aanstelling, elke publikasie, elke brief in ‘n koerant gekeur om te sorg dat dit nie afwyk van die groot meesterplan wat deur ‘n paar invloedryke mense bedink is nie.

GV: Maar het die Broederbond en NP se meesterplan nie misluk toe die ANC die land oorgeneem het nie?

DR: Ek sou sê ja en nee. Verwoerd was ‘n soort buitestaander en sy gedagte van ‘n etniese konfederasie met die balkanisering van Suid-Afrika het nie oral byval gevind nie. Ná sy dood is dit laat vaar en het daar ‘n nuwe meesterplan gekom wat sou uitloop op ‘n soort naasbestaan van Afrikaners met Engelse, bruines en swartes, kortom, die multikulturele samelewing wat ons vandag met al sy verskrikkinge beleef. Vryheid was nooit deel van die Afrikaner-establishment se meesterplan nie, en veral nie vryheid vir die Afrikaner nie. Die risiko wat De Klerk en die destydse kabinet geloop het, tesame met Naspers wat hul oorgawe-ideologie gepropageer het (en steeds propageer!), was dat die Afrikaner hetsy geassimileer sou word, hetsy uit Suid-Afrika vedryf sou word. Maar dit het hulle nie vir een oomblik gepla nie. Die risiko dat hulle beheer sou verloor of dat gewone Afrikaners op hul vryheid en selfbeskikking sou aandring, was vir hulle ‘n veel groter probleem. Dis waarom die “regse gevaar” geskep is, met Eugène Terre’blanche as gelukbringer, driebeenswastika’s en al. Malema is op die punt om alle Afrikanergrond te konfiskeer, maar steeds beskou Naspers en die res van die heersende kabaal hul eie mense en hul vryheidsdrang as die groter gevaar? Was daar al ooit in die geskiedenis so iets doms gewees?

GV: So jy dink die Afrikaner-establishment is dom? Was De Klerk en Roelf Meyer dus net onnosel, nie ook verraaiers nie?

DR: Ja, ek dink so, dat hulle geweldig dom is. Mense kan deesdae insien watter groteske flater De Klerk en Roelf Meyer begaan het deur die sogenaamde Pretoria-minuut te aanvaar. Kyk hoe die Israeli’s oor elke duim grondgebied veg, met die wapen of by die onderhandelingstafel. Of kyk hoe Brittanje steeds aan Noord-Ierland vasklou, hoe hulle 30 jaar die Ierse Republikeinse Leër se bomme getrotseer het. En dis nie eens hul eie grondgebied nie. De Klerk het sekerlik in 1994 verraad gepleeg, maar daar was ‘n groot element van onnoselheid daarby. Hy het eenvoudig nie die gevolge van sy daad besef nie, was sonder die verbeelding om te dink hoe die land radikaal kon verander om meer soos ‘n mislukte Afrikastaat te word. Vandaar sy patetiese uitsprake in die onlangse tyd, soos om Malema as “laf” te bestempel. Hy is self die grootste nar in die geskiedenis wat deur ‘n langtermyngevangene vanuit ‘n tronksel uitoorlê is!

GV: Maar daar is tog slim Afrikaners ook?

DR: Sekerlik, ja. Ons het oor die afgelope veertig jaar of so net nie baie van hulle in die politiek of die media gesien nie. Ons moet besef dat as jy deur dom mense regeer word, dan dwing hulle uiteindelik hulle norme op jou af. En oor dekades heen is die Afrikaner verdom. ‘n Tyd gelede praat ek met Koos Malan wat sy boek vir my gebring het om te lees. Toe sê hy vir my: die Universiteit van Pretoria is ‘n hoërskool. ‘n Redelike goeie hoërskool wat mense van grade voorsien, maar daar is nie werklik navorsing of denke wat daar geproduseer word nie. In ‘n lewe-en-doodsituasie soos dié waarin die Afrikaner tans verkeer, het jy vir seker navorsing en denke nodig. Ons kort planne. Maar ZB du Toit het mos die De Klerk-geslag as “Boere sonder planne” beskryf. En ek is bevrees tot onlangs toe was ons sonder planne.

GV: Wat is die aard van die revolusie wat ons tans beleef?

DR: ‘n Revolusie begin met ‘n idee. Die idee wat mense tans beet het, is selfbeskikking, oftewel hoe ons aan hierdie moorddadige, korrupte bestel kan ontkom wat De Klerk en die buiteland in 1994 in hul onkunde en onnoselheid op ons afgeforseer het. Van Wyk Louw het mos gepraat van opstand wat net so noodsaaklik in ‘n volk is as getrouheid. “Dit is nie eens gevaarlik dat ‘n rebellie misluk nie; wat gevaarlik is, is dat ‘n hele geslag sonder protes sal verbygaan.” Maar wat ook belangrik is, is kritiek. Ook kritiek in eie geledere. Dis wat my opgewonde maak, dat die Afrikaner vir die eerste keer in ‘n lang tyd krities oor alles begin raak, eweneens oor onsself en ons eie tekortkominge.

GV: Maar wat is die nut van kritiek? Kan kritiek nie ook naderhand verlammend raak en net die huidige verdeeldheid onder ons mense vererger nie?

DR: Daar is ‘n mooi woord in Afrikaans vir iemand wat kritiek op sigself of as ‘n stokperdjie beoefen: ‘n kritikaster. Dis nie waarvan ek praat nie. Ek praat van kritiek met ‘n doel, van die kaf van die koring te skei, van die mes wat ingelê word om van al die onnodige bagasie van die verlede en die hede ontslae te raak. Daar is ‘n baie mooi, revolusionêre gedig van Van Wyk Louw waarin hy insgelyks van opstand praat onder die titel: “Julle is die oorheersers.” In die laaste strofe sê hy: “maar as julle dood/ en ‘n vrot plek in ons volk is,/ dan sal ons ‘n mes vat/ en vinnig, genadiglik/ sny deur spiere/ en vleis tot genesing.” Die soort kritiek wat ek in gedagte het, is om van die vrot plek in die volk ontslae te raak. Kritiek moet ook sorg dat die beste en mees samehangende idees oorleef terwyl swakker idees uitgeskakel moet word, ‘n bietjie soos die proses van evolusie wat telkens die mees geskikte lede van ‘n spesie selekteer. Lenin, die groot linkse revolusionêr, het dit ook as die krag van die vroeë Russiese Kommunistiese party gesien, dat hy hom deur debat en kritiek van binne af versterk.

GV: Daar is tans ‘n meningsopname op Praag waar ‘n mens kan stem hoe gou Afrikaners ‘n staat kan kry. Dit lyk asof die meerderheid stemmers dink dit sal eers oor tien jaar gebeur en nie binne ‘n jaar of twee nie. Hoe het jy self in hierdie opname gestem?

DR: Ek het gestem vir die opsie dat ons binne ‘n jaar of twee ‘n eie staat sal kry. Die omstandighede was nog nooit so rooskleurig nie, sowel plaaslik as internasionaal.

GV: Maar as dit nie in al die tyd sedert 1994 of selfs in die tyd sedert Verwoerd gebeur het nie, waarom sou dit nou gebeur?

DR: In die eerste plek vanweë die verswakking van die Afrikanerheersersklas, diegene wat voortdurend kompromieë wou aangaan, eers met die Britse Ryk en toe met die Nguni-ryk van die ANC. Malema is eintlik ook besig om namens ons hierdie mense te neutraliseer. Die tweede element is dat Britse en Amerikaanse invloed in Suider-Afrika besig is om te taan, met Zimbabwe wat nou volledig onder Chinese invloed staan en Suid-Afrika goed op pad daarheen onder Malema. Die Britte en Amerikaners wou hierdie multikulturele, reënboognasiebestel hier gehad het en daarvoor het hulle hul Afrikaner-meelopers soos die De Klerks (FW en Wimpie) en die destydse Broederbond gebruik. Ons sien dus nou vir die eerste keer in dekades ‘n vloeibaarheid wat vir ons beweegruimte bied. In ‘n sekere mate kan ons nou dink wat ons wil, sê wat ons wil en binnekort ook doen wat ons wil.

GV: Maar hoe gaan ‘n volkstaat of eie republiek binnekort kan realiseer?

DR: Hier op die Praagwebwerf is daar ‘n hele debat daaroor aan die gang. Maar die derde element by die vorige twee wat bykom, is die gunstige omstandighede vir selfbeskikking wat sedert 1989 geld, met ongeveer 50 nuwe state wat internasionaal ontstaan het. En dan natuurlik die heel onlangse Kosovo-mening van die internasionale geregshof wat op 22 Julie 2010 beslis het dat enige volk oor die reg beskik om homself vry te verklaar, sonder enigeen se toestemming. Al wat nou nodig is, is dat Afrikaners daardie selfbeskikkingsreg moet uitoefen.

GV: Maar daarvoor het ons grondgebied nodig. Wat van die algemene gevoel dat swartes oral in die meerderheid is en ons dus nêrens oor ‘n eie gebied beskik nie?

DR: Ons weet almal dat dit nie waar is nie. In ‘n sekere sin het apartheid geslaag, want hoewel jy in enige winkelsenrum ‘n multikulturele bevolking aantref, woon ons steeds grootliks in ons eie gebiede. Waarskynlik is dit minder die oorblyfsel van die ou groepsgebiedewet as iets wat spontaan gebeur, dat swartes verkies om tussen swartes te woon, Afrikaners tussen Afrikaners, Indiërs tussen Indiërs, ens. Wat nou moet gebeur, is dat ons die gebiede met Afrikanermeerderhede moet uitmerk soos ek en ander reeds voorgestel het en sodoende die grense van ‘n eie staat moet vasstel. Wat die plattelandse gebiede en landbougrond betref, gaan dit eintlik baie maklik wees, want ten eerste het die platteland tydens Suid-Afrika se chaotiese verstedelikingsproses ontvolk en ten tweede besit ons boere steeds daardie grond. Ons sal egter gou moet speel, want soos ons weet, staan Malema en die 8 000 jeugdige soldate wat hy besig is om op te lei, gereed om ons grondgebied te beset en te onteien. Voordat daardie onteiening plaasvind, sal ons formeel onafhanklikheid moet verklaar! Die onderhandelinge oor grense mag dalk jare duur en sal ook deur internasionale bemiddeling geskied, waarvoor die sogenaamde “Akkoord oor Afrikanerselfbeskikking” van 23 April 1994 voorsiening maak. Ons sal egter vroeër eerder as later onsself formeel onafhanklik van Suid-Afrika moet verklaar.

GV: Maar wie moet onafhanklikheid verklaar? Tans beskik ons nog nie oor ‘n skaduregering nie.

DR: Dis nou wat so interessant aangaande die Kosovo-uitspraak van die internasionale geregshof in Den Haag is. ‘n Groep individue wat as verteenwoordigers van die volk optree, kan daardie onafhanklikheid verklaar en dus die bal aan die rol sit. Teoreties kan tien Afrikaners bymekaarkom, hulself as verteenwoordigers van die volk konstitueer en tot ‘n eensydige onafhanklikheidsverklaring oorgaan, net soos die Kosoware teenoor Serwië in 2008 gedoen het. In die praktyk egter dink ek ‘n groterige groep Afrikaners wat ook afgevaardigdes van organisasies en politieke partye sou insluit, sal groter legitimiteit aan die onafhanklikheidsverklaring verleen.

GV: Hoe bewoord ‘n mens so ‘n onafhanklikheidsverklaring?

DR: (Lag). Wie weet? ‘n Mens kan ‘n baie formele, filosofiese dokument soos die Amerikaanse onafhanklikheidsverklaring van 4 Julie 1776 uitvaardig, of dit kan ‘n betreklik eenvoudige sin of twee wees waarin ons onsself as volk onafhanklik van Suid-Afrika verklaar in terme van die volkereg, artikel 235 van die huidige Suid-Afrikaanse grondwet, asook die Akkoord oor Afrikanerselfbeskikking van 23 April 1994. In die Kosovo-geval was dit so ‘n eenvoudige verklaring, want hulle het verwys na ‘n vorige VN-plan vir selfbeskikking wat deur Martti Ahtisaari opgestel is. Die Kosovo-deklarasie lui soos volg:

“Ons, die demokraties verkose leiers van ons volk, verklaar Kosovo hiermee ‘n onafhanklike en soewereine staat. Hierdie verklaring weerspieël die wil van ons volk en stem ten volle ooreen met die aanbevelings van die VN-spesiale gesant Martti Ahtisaari en sy Omvattende Voorstel vir die vasstelling van Kosovo se status. Ons veklaar Kosovo ‘n demokratiese, sekulêre en multietniese republiek, wat deur die beginsels van nie-diskriminasie en gelyke beskerming onder die reg gerig sal word.”

GV: Dus, drie sinne op papier is al wat nodig is?

DR: Presies! Maar gegewe die Afrikaner se voorliefde vir meer formele en literêre taal, moet ons miskien iets nader aan die Amerikaanse verklaring opstel, wat nogtans verwys na die regsbegsinsels en dokumente wat vir ons onafhanklikheidsverklaring ter sake is. Hier dink ek aan die Akkoord oor Afrikanerselfbeskikking van 23 April 1994, ons vestiging in die land sedert 1652 en die selfregering wat ons by tye in die verlede geniet het, in die Boererepublieke, asook die periode van 1910 tot 1994. Ook die vredesverdrag by Vereeniging van 31 Mei 1902 bevat ‘n artikel wat selfregering in die vooruitsig stel, met die belangrike punt dat stemreg of politieke regte vir swartes eers ter sprake sal wees nadat selfregering aan ons toegestaan is.

GV: Waarvoor wag ons dus?

DR: Ek weet regtig nie! Sedert 31 Mei 2003 is PRAAG eintlik besig om Afrikaners bymekaar te probeer kry en daar is vele ander groeperinge en organisasies wat insgeslyks ‘n vorm van Afrikanereenheid probeer bewerkstellig. Op 3 September gaan daar ‘n vergadering in Pretoria plaasvind waarheen alle Afrikaanse organisasies en belanghebbendes uitgenooi sal word. Ek en mnr. Jaap Kelder van die Nasionale Belastingbetalersunie is net besig om te besluit in watter lokaal dit moet plaasvind. By daardie vergadering moet konkrete stappe bespreek word om onafhanklikheid en selfbeskikking te verwesenlik. Intussen wil ek begin werk aan ‘n konseponafhanklikheidsverklaring wat onder Afrikaners en Afrikaanse organisasies versprei kan word. Hoewel, ek is ook lugtig vir die Afrikaanse organisasies waarvan sommige steeds deur die Afrikaner-establishment beheer word en teen Afrikanervryheid gekant is. Daarom wil ek ook persoonlik ‘n mandaat van die breë publiek bekom om die idee van Afrikanerselfbeskikking te steun. Ek het ‘n eenvoudige sinnetjie wat ek per internet, e-pos en sms gaan versprei: “Ek stem toe dat dr. Dan Roodt van PRAAG eendrag ander Afrikaners moet skep en selfbeskikking verwesenlik.” Dit stel die beginsel, die besonderhede sal oor die volgende paar weke in vergaderings uitgehamer word. Die wonderlike ding van die internet is, dat die volk – elkeen van ons – aan die proses kan deelneem en voorstelle kan maak. Dus is ons onafhanklikwording van meet af aan ‘n demokratiese proses, anders as in 1992 toe mense in die referendum “ja” gestem het en mnre. FW de Klerk en Roelf Meyer dit geïnterpreteer het as carte blanche om aan Umkhonto we Sizwe oor te gee sodat ‘n rassistiese, anti-blanke bestel na die model van Robert Mugabe of selfs Idi Amin in Suid-Afrika gevestig mag word. Dié keer sal elkeen weet waaroor dit gaan en sy insette kan lewer.

GV: Maar gaan vele mense, soos die Nasperskoerante en -meningvormers, dit nie afskiet nie?

DR: Natuurlik sal daar baie Afrikaners wees wat teen selfbeskikking gekant is, omdat hulle self tenderpreneurs in die nuwe stelsel is of besig is om hul kinders te verengels ten einde beter aan te pas. Die mbongi’s van die huidige stelsel gaan histeries raak as hulle dink dat ons uit hulle prettige gestig met sy regstellende aksie, SEB, korrupsie, geweld, wit skuld, ens., gaan ontsnap, maar elke verandering word altyd deur ‘n sekere groep konserwatiewes teengestaan. Dis mense wat nie verandering kan hanteer nie en die status quo wil sien voortduur. Maar hulle is verbeeldinglose swakkelinge wat deur die huidige Afrikanerrevolusie uit die pad gevee gaan word. Hul argumente is verslete en hul motiewe is verdag. Want moet ‘n mens nie self korrup wees om ‘n korrupte stelsel te ondersteun nie?

ресивер компрессора этоЛобановский

Links-radikales bedreig spraakvryheid

Sowel Leopold Scholtz as Amanda Gouws het onlangs in Die Burger ‘n pleidooi vir groter verdraagsaamheid en meer genuanseerde debat gelewer sodat ons nie sonder meer as hetsy “fasciste”, hetsy “bose wittes” uitgeskel word nie.

Scholtz meen dat onverdraagsaamheid “van regs” kom, maar die meeste regses in dié land lees die oorwegend linkse koerante en stuur hul kinders na “voorheen Afrikaanse universiteite” wat vandag ewe links as hul eweknieë in Wes-Europa of die VSA is. Volgens meningsopnames stem 86% van alle Amerikaanse akademici vir die Demokratiese Party terwyl meer as 80% van Franse onderwysers en dosente die Sosialistiese Party ondersteun. Daarom is ‘n kursus in die geesteswetenskappe vandag iets tussen ‘n Marxistiese heropvoedingskamp en katkisasie in die multikulturele evangelie.

Indien daar enige twyfel bestaan het dat Suid-Afrika in die greep van ‘n links-radikale revolusie verkeer, het mnr. Julius Malema dit onlangs uit die weg geruim. Gematigde of behoudende standpunte word kwalik verdra en die blote term “regse” het in ons land ‘n skelwoord geword, op die vlak van “rassis”, “fascis” en baie ander. ‘n Voorstander van die vryemarkstelsel, die gesin met twee heterosekuele ouers of Standaardafrikaans, kan verwag om een of ander tyd in ‘n muur van linkse verguising vas te loop.

Die internet het die hegemonie van Links verbreek. Die gevaar bestaan egter dat die Breivik-geval in Noorweë tot groter beheer en sensuur gaan lei. Want, soos die Amerikaanse rubriekskryfster Anne Coulter dit stel: “Enige misdaad deur ‘n blanke is ‘n regse komplot, enige misdaad deur ‘n nie-blanke is die regering wat iemand se burgerregte skend.”

Myns insiens bestaan gesonde dialoog en verdraagsaamheid tussen Afrikaners van allerlei oortuigings reeds. Onlangs het ek ‘n beskaafde gesprek van Afrikaanse organisasies bygewoon wat almal van dr. Lets Pretorius, ‘n aangeklaagde in die Boeremagsaak, tot die voorsitter van die Afrikanerbond ingesluit het. Sedert 2003 beywer ek my vir ‘n permanente Afrikanerforum of -volksraad waar politieke en kulturele debat sonder venyn gevoer kan word.

Hierteenoor moet die media en die universiteite aan ons bewys dat hulle bereid is om nie-linkse standpunte te verdra. In die ou Suid-Afrika het ek byvoorbeeld as student na Winnie Mandela op die kamus van Wits kon luister, selfs toe sy ‘n ingeperkte persoon was. Sedert 2005 word ek egter op die kampus van Stellenbosch verbied, bloot omdat ek in artikels verwys het na die hoë voorkoms van geweldsmisdaad onder jong swart mans, wat ‘n onbetwisbare feit is.

Nie net verdraagsaamheid nie, maar ook die waarheid loop gevaar om te sneuwel. Daarom moet ons aanhou om die hegemonie van Links uit te daag, in die voetspore van Solsjenitsin en die Franse “nuwe filosowe”.

освещение лестницы в деревянном доме фотоФильчаков прокурор харькова

Afrikaneronafhanklikheid: ons politieke middelgrond

Afrikanerpolitiek is weer hoog mode en haal koerantvoorblaaie. Waarom? Omdat die Afrikaner se toekoms nooit in 1994 aangespreek is nie. De Klerk en Mandela was bloot begaan oor die oprigting van ‘n staat vir “Suid-Afrikaners”, hoofsaaklik swart en Engelssprekend. Met ‘n towerslag is die Afrikaner uit die land weggewens asof Jan van Riebeeck, die Vryburgers, die Groot Trek, twee vryheidsoorloë en ons magtige taal- en kultuurbeweging van die twintigste eeu nooit plaasgevind het nie.

Toenemend verteenwoordig Afrikaneronafhanklikheid die politieke middelgrond in Suid-Afrika. ‘n Eie staat vir Afrikaners sal vele van ons huidige probleme oplos: rondom taal, kultuur, etnisiteit, geweldsmisdaad en volksmoord teen boere, onderwys, regstellende aksie, grondhervorming en alles wat daarmee saamhang.

Diegene wat daarteen gekant is, is die ekstremiste wat aan die voorpunt van Suid-Afrika se linkse revolusie verkeer: die SAKP, Naspers en ander “liberale” mediagroepe, asook die ANC-jeugliga onder Julius Malema met sy rasnasionalistese projek om alle blanke bates te konfiskeer.

Redelike Afrikaners uit alle lae van die samelewing sê vandag: “Só kan dit nie langer aangaan nie”. Ons is aan die ontvangkant van té veel geweld, té veel haatspraak, té veel diskriminasie en onreg, te veel breinspoeling deur Afrikanervyandige, staatsonderdanige media. Daarom moet ons die ewe redelike keuse maak wat alle volkere deur die geskiedenis gemaak het en dit is om onsself te regeer.

Die ekstremistiese, linkse, revolusionêre “hoofstroom” in Suid-Afrika glo dat minderhede in die land oorheers en uiteindelik verdryf moet word. Maar daar is ook ‘n vorm van regse ekstremisme of konserwatisme wat onder Afrikaners in allerlei ultrakonserwatiewe bewegings manifesteer. Ek wil niemand etiketteer nie, maar om in die een-en-twintigste eeu te wil sê jy wil in ‘n uitsluitlik Christelike staat woon waar almal heteroseksueel moet wees en boeke met gekruide taal verbied moet word, verteenwoordig ‘n ultrakonserwatiewe, selfs verregse houding. Ongelukkig lyk dit asof die VVK-groep onder mnr. Paul Kruger dikwels hul eie sienings van moraliteit, godsdiens en selfs sport op ander Afrikaners wil afdwing. So skep hulle ‘n nuwe onvryheid, teenoor die onvryheid van die ANC en sy meelopers.

Die beweging vir ‘n eie Afrikanerstaat wat tans losbars, wil ‘n moderne staat met vooruitstrewende beginsels skep wat gemaklik met ander Westerse state sal kan assosieer. In daardie staat moet daar vryheid vir elke Afrikaner wees, van die mees konserwatiewe dweper wat nie dans nie of sy dogter toelaat om verder as standerd agt skool te gaan nie, tot vrysinnige kunstenaars wat iewers binne perke ‘n boheemse lewe wil lei. Almal sal gebind word deur ‘n gemeenskaplike Afrikaneridentiteit en taal, asook ‘n sterk patriotrisme en lojaliteit aan ons staat wat aan niemand anders behalwe onsself sal behoort nie.

Ultrakonserwatiewe Afrikaners moenie die verkryging van ‘n Afrikanerstaat ondergeskik maak aan die aanvaarding van hul eie beginsels nie, maar moet besef dat hulle maar een groepering onder baie Afrikanergroeperings verteenwoordig. Die staat moet vir almal wat hulself met Afrikanerskap vereenselwig, nagestreef word. Debatte oor godsdienstige en morele waardes moet vir die Volksraad ná onafhanklikheid gehou word. En watter plesier gaan dit nie wees om met mede-Afrikaners oor sulke kwessies in debat te tree nie!

Afrikaneronafhanklikheid en -vryheid is die middelgrond waarop ons almal bymekaar moet kom, weg van die ekstremismes van Suid-Afrika wat die huidige staat reeds op die pad van verval na die Zimbabwe- en Afrikamodel geplaas het.

Dit is die redelike alternatief. Meer nog: vir ons voortbestaan, is dit, benewens emigrasie en verengelsing in die vreemde, die énigste alternatief.

варианты освещения прихожейалександр лобановский супермаркет класс

Van konflik tot vreedsame Afrikanervolkstaat

Die ANC en sy bondgenote voer reeds dekades lank ‘n stryd teen die Afrikaner waarvan die einddoelwit ons verdrywing uit die land is. Mbeki het immers van ons gepraat as die “setlaars wat versuim het om te vertrek”. Die huidige intensifisering van die “nasionale demokratiese revolusie” deur Malema en die ANC-jeugliga maak deel uit van ‘n konsekwente ideologiese en politieke aanslag waarna mnr. PW Botha destyds met groot stelligheid as die “totale aanslag” verwys het.

In die verlede en selfs sedert 1994 het die ANC al openlik na “die oorlog” verwys wat hy teen “apartheid en kolonialisme” voer. Laasgenoemde twee begrippe vertaal etnies in die oorblywende Afrikanerbevolking in die land.

Die Amerikaanse weermag beskik oor ‘n definisie vir “lae-intensiteitskonflik” (LIK) wat oral op die internet aangehaal word:

Low-intensity conflict: a political-military confrontation between contending states or groups below conventional war and above the routine, peaceful competition among states. It frequently involves protracted struggles of competing principles and ideologies. Low-intensity conflict ranges from subversion to the use of the armed forces. It is waged by a combination of means, employing political, economic, informational, and military instruments. Low-intensity conflicts are often localized, generally in the Third World, but contain regional and global security implications.

As ons bogaande definisie aanvaar, moet ons erken dat die graad van geweld in SA, asook die voortsetting van intense propaganda, tesame met politieke en ekonomiese dwangmaatreëls, wel op ‘n vorm van LIK dui.

In die verlede het die konflik deur middel van terreurdade, aanvalle op burgerlikes, globale propaganda en belastering geskied. Soos Julius Malema ons onlangs verseker het, was die sogenaamde “onderhandeling” in 1994 bloot daarop gemik om takties die oorhand te verkry en ‘n tussentydse oordrag van politieke, militêre en gebiedsmag aan die ANC te verseker, waarop die verdere fases van die revolusie volvoer sal word.

Tans word daar van besetting van plase gepraat. Maar besetting deur die ANC geskied ook op vele ander gebiede en daar word kort-kort daarna verwys om “blanke gebiede” waar mense vir opposisiepartye stem “in te neem”. Besetting vind dus tans nie soseer militêr deur Umkhonto we Sizwe se magte plaas nie, maar nie-gewelddadig, met bepaalde etniese, politieke en ekonomiese implikasies. Dit volg meer die model van ‘n “inval van die armes” soos dit in die Franse skrywer Jean Raspail se beroemde roman Omsingel die laer van die heiliges geskets word.

Die vraag is hoe die Afrikaner op hierdie vreemde vorm van konflik, “oorlog met ander middele”, moet reageer? Kennelik moet die eerste vorm van reaksie wees om onsself teen sporadiese geweld, “misdaad” en dergelike te beskerm. Dit geskied reeds deur sogenaamde privaatveiligheidsmaatskappye, maar die besettingsprobleem word nie deur hulle aangespreek nie, weens die afwesigheid van enige territoriale bewussyn of selfs net ‘n besef van wat werklik aan die gang is, volgens die LIK-definisie.

As ons dus praat van maniere hoe die Afrikaner sekere dele van die land kan herower of herbeset, dan sal ons uiteraard een of ander vorm van Afrikanerveiligheidsdiens of “milisie” moet verkry, soos wat die ou kommando’s was. Dit gaan nie om enige militêre weerstand teen besetting nie, maar om blote beskerming teen die verdrywingsproses wat tans aan die gang is, waar ons mense deur geweld van plase af verdryf word of tot emigrasie oorreed word.

Myns insiens lê die sleutel tot die vestiging van homogene Afrikanergebiede in wetstoepassing, om met ander woorde funksies van die SAPD wat hy nie meer verrig nie, oor te neem. Die herinstelling van wet en orde, asook streng reëls, in sekere gebiede sal vanself die kriminele/gewelddadige element na ander dele van die land verplaas. Voeg daarby die toepassing van bestaande wetgewing teen straatsmouse, informele behuisingstrukture, onpadwaardige voertuie, oorlaai van voertuie, vervalste lisensies, vervoer van gesteelde goedere, ens., en ons kan sien dat “eerstewêreldenklawes” met reëls en wette herskep kan word.

Soos ‘n joernalis van Beeld onlangs vir my geskryf het: “Dit alles staan en val op die WAAR. In die begin 90’s was daar ‘n hele battery volkstaters wat in en uit die World Trade Centre beweeg het. Elkeen het ‘n ander plek gehad waar dit moet wees. Nie een was werkbaar nie. Die grap was later gemaak dat elkeen se volkstaat sy eie plaas/besigheid/huis as die middelpunt het.”

Vyf of ses jaar gelede het dr. Willem van Heerden sy boek “Hartland vir die Afrikaner” vir my gestuur wat in 1990 verskyn het. Dis myns insiens die deeglikste stuk navorsing wat daar oor die onderwerp gedoen is, want hy is ‘n ingenieur en werk met statistieke, ekonomiese faktore, landbougrond, ens. Daaruit het ek ‘n rowwe kaart gemaak wat myns insiens die beste deel van die land met die minste “allochtone” – ek hou van dié Nederlandse term wat daar algemeen gebruik word – verteenwoordig. Daar is min detail op die kaart, maar ‘n mens kry die algemene idee.

{jathumbnail off}Afrikaanse republiek of volkstaat

Ek skat dat Afrikaners so veertig persent van die bevolking op my rowwe kaart uitmaak, behalwe die gebied rondom Bloemfontein wat Mangaung insluit. Op Van Heerden se kaarte word Mangaung uitgesluit. Maar ek redeneer dat daar in elk geval ‘n mate van bevolkingveskuiwing gaan plaasvind. Aan die einde van die tweede wêreldoorlog moes 15 miljoen Duitsers uit hul Oos-Europese nedersettings padgee en ‘n miljoen Franse moes Algerië ná onafhanklikwording verlaat. Om nie te praat van die vier miljoen ZImbabwiërs wat sedert Mugabe se “groot sprong vorentoe” oor ons grense gestroom het nie. Ek hou van die Spaanse gedagte om immigrante te betaal om huis toe te gaan. Sodra daar geen maatskaplike toelaes of regstellende aksie meer in die volkstaatgebied is nie, sal daar in elk geval ‘n natuurlike uitwaartse beweging plaasvind wat aan ons die demografiese meerderheid in die gebied sal besorg. Trouens, ons behoort vir sewentien jaar lank regstellende aksie ten gunste van ons eie mense toe te pas om weer die balans te herstel. McDonald’s of Standardbank sal dan Afrikaners agter hul toonbanke moet begin aanstel as hulle in die Afrikaanse Republiek wil handel dryf!

Suid-Afrika – eintlik die hele kontinent – beskik oor ‘n baie beweeglike bevolking wat gedurig agter werk of hulpbronne aan trek. Dis eenvoudig verbysterend hoe Gauteng of die ou PWV-gebied se bevolking jaar na jaar styg, ook met buitelanders wat oor ons grense stroom. Die Afrikaner sal ook ‘n deel van die PWV vir homself moet toeëien, anders sal hy nie ekonomies die mas opkom nie.

‘n Voordeel van verstedeliking vir ons is egter dat groot dele van die platteland besig is om drasties te ontvolk. ‘n Mens kan kilometers ry sonder om ‘n mens teë te kom. Dus gaan dit meer oor watter stedelike konsentrasies by die volkstaat ingesluit word en watter nie.

Oor ‘n week of twee sien ek iemand wat ook met ‘n “hartland” werk en wat blykbaar insgelyks die deel oos van Pretoria tot by Richardsbaai insluit. Ek het ook al gedink ‘n mens kan so ‘n “korridor” na Richardsbaai toe trek en sodoende darem Paul Kruger se droom van ‘n hawe aan die Ooskus verwesenlik.

Die hele volkstaatkonsep sal egter staan of val by die gebruik van vreemde arbeid. Tot dusver is Orania en Kleinfontein die enigste twee plekke in die land waar mense geheel en al sonder gekleurde arbeid klaarkom. Myns insiens sal ‘n volkstaat outomaties of vanself ontstaan sodra ons mense nie meer swart tuiniers, bediendes, kelners en ander laag besoldigde dienswerkers in diens neem nie. Afrikaans is ook ‘n faktor want ons het nou al gesien dat Afrikaanstalige skole hoofsaaklik homogeen bly omdat die res van die “Suid-Afrikaners” – ‘n wanbegrip want eintlik het Suid-Afrika in 1994 opgehou bestaan en moes dit lankal na “Azanië” herdoop gewees het – Engels as hul kultuur- en opvoedingstaal verkies.

Op pad na ‘n volkstaat kan daar egter outonome kantons uitgeroep word. Dis min of meer Jaap Kelder se idee. Soos in Sannieshof, moet Afrikaners begin om hul eie munisipale dienste te verskaf en hul rug op die ANC-munisipaliteite te keer. Eintlik is dit wat Orania en Kleinfontein reeds doen. Indien dit gepaardgaan met ‘n volkseie arbeidstrategie, sal sterk homogene gebiede binne slegs enkele jare ontstaan wat agterna by mekaar kan aansluit om groter staatkundige eenhede en ‘n uiteindelike volkstaat te vorm.

Onlangs op die Praagwebwerf was daar ‘n satiriese stuk deur Skoppensboer wat die punt maak dat sekere kantons of volkstaatgebiede selfs by die Nederlandse koninkryk kan konfedereer!

Feit is dat Suid-Afrika soos ons hom ken ‘n maaksel van Brittanje se koloniale beleid is. Swaziland en Lesotho is onafhanklik en ons nie omdat die Britte dit so besluit het. Selfs die ANC is ‘n skepping van Trevor Huddleston en die Anglikaanse Kerk. Swede se finansiële bydrae het ook deur Huddleston se toetrede geskied. Indien Afrikanerkundigheid en -belastings van ANC-strukture onttrek word, sal hulle grotendeels in duie begin stort, veral op plaaslike vlak.

Dit sal dan nuwe staatkundige moontlikhede begin skep en met Brittanje wat geopolities verswak het, kan ons dié keer ‘n ordentlike stuk grondgebied bekom en ons soewereiniteit terugkry. Die huidige multi-etniese staat is eenvoudig nie volhoubaar nie, tensy jy ‘n arsenaal wetgewing en reëls het soos in die EU met amptenare wat ernstig is oor die nakoming daarvan, wat ons nooit gaan hê nie. Ons sien tans met die Griekse krisis watter ekonomiese spanning die verskille tussen die suide van Europa en die res veroorsaak.

Intussen moet Afrikaners egter ‘n paar pionne op die skaakbord kry deur hul eie gemeenskappe op plaaslike vlak te begin administreer en te beveilig.

Ons grootste enkele probleem is media en die feit dat die groot Afrikaanse media so erg onder Britse en Amerikaanse invloed verkeer, met die slaafse navolging van die sogenaamde multikulturele samelewing wat nóg in die VSA nóg in Brittanje werk en reeds in vele Europese lande as onhaalbaar bestempel is. Indien Afrikaners oor eie media beskik het, sou die probleem lankal opgelos gewees het, want daar sou rigting in ons politiek gewees het. Terwyl ons nou al vir twee, drie dekades rondval en fatalisties ons gestadigde ondergang aanvaar.

Prakties kan ons ‘n volkstaat tot stand bring deur op die volgende elemente te fokus:

Afrikaans

Ek dink ons kan met veiligheid sê dat Afrikaans reeds dekades lank ‘n speelbal is van die sielkundige oorlog wat in hierdie land woed. As lokus van Afrikaneridentiteit moet dit onderdruk word en uit die openbare sfeer geweer word. Afrikaans beskik egter ook tans oor ‘n sterk afstotende krag. Dikwels kla swart rubriekskrywers in Engelse koerante byvoorbeeld oor Afrikaans wat steeds op medisynepakkies vertoon, naas Engels. In Israel het ek gesien hoe Hebreeus as openbare taal, naas Engels en Arabies, as instrument van die Israelse nasionalisme gebruik word. In voortaan veilige eerstewêreldkantons of -enklawes wat van plakkerskampe gesuiwer word, sal Afrikaans op openbare borde net soos in Israel of Vlaandere onmiddellik ‘n “taalgrens” trek. Selfs blanke nie-Afrikaners sal onwelkom in ‘n nie-Engelse omgewing begin voel en waarskynlik wegtrek na die meer Britse/Amerikaanse “res van Suid-Afrika”.

Nie-gewelddadige besetting deur ons eie mense

Bestaande armblankes, oumense en ekonomies onaktiewe Afrikaners kan stelselmatig na die voorgenome volkstaatgebied verskuif word. ‘n Mate van dwang kan selfs gebruik word! Ná die Camp David-ooreenkoms tussen Israel en Egipte, het die Israelse regering Joodse setlaars in die Gasastrook met geweld verwyder. In elk geval is ANC-stadsrade vyandig teenoor blanke plakkers en sal nie omgee indien die Afrikanermilisie, tesame met Afrikanerorganisasies, plakkers uit hul gebiede verwyder nie. Natuurlik moet daar egter ook aantreklike nuwe vooruitsigte aan dié mense gebied word.

Kibboetse

Sowel armblankes as jong buitelanders kan op kibboetse werk en sodoende voedsel produseer, maar ook die plaaslike bevolking versterk.

Aandrang op “volkseie arbeid”

Die een groot sukses van Orania en Kleinfontein is dat daar, ondanks geweldige probleme, ‘n kultuur van sogenaamde “volkseie arbeid” gevestig is. In die hele gebied, terwyl dit nog onder ANC-heerskappy staan, sal daar stelselmatig van eie arbeid gebruik gemaak moet word. Sodoende sal allochtone werkloosheid natuurlik styg en ‘n uitvloei na die “res van Suid-Afrika” bewerkstellig. Myns insiens is die huidige maatskaplike toelaes nie genoeg om die allochtone bevolking ekonomies te laat oorleef nie, veral ook waar die informele ekonomie deur streng wetstoepassing aan bande gelê word.

Openbare druk op groot maatskappye

Sodra die volkseie-arbeidsbeginsel onder ons eie mense, boere en klein sakemanne gevestig is – geen geringe taak nie! – kan verbruikers en die publiek teen groot maatskappye gemobiliseer word wat steeds aanhou om allochtone agter kasregisters en toonbanke in diens te neem. Deur onderhandeling met maatskappye kan kwotas beding word wat algaande opgeskuif sal word soos wat ons die demografiese oorwig in die gebied begin behaal. Natuurlik sal die taalkwessie en intense taalstryd wat oral in die gebied, soos in Vlaandere, sal woed, verdere druk op maatskappye verseker om Afrikaners in diens te neem.

Eie plaaslike rade

Die oprigting van eie plaaslike rade in mededinging met die ANC-rade na mnr. Jaap Kelder en die Nasionale Beastinbetalersunie se model sal ten minste die behoud van plaaslike belastings vir besteding in Afrikanergebiede verseker. ANC-stadsrade, ook weens die kultuur van wanbetaling onder ANC-kiesers, tesame met die verslegtende ekonomiese posisie van sulke kiesers weens volkseie arbeid, sal veroorsaak dat oorblywende ANC-rade deur die sentrale regering “gedra” sal moet word. Vir die eerste keer sal die ANC se besetting van die Afrikanergebied hom dus begin geld kos, wat nie sonder meer van die Afrikaner-onderdane verhaal sal kan word nie. Soos die VSA, Rusland of China, sal hy sy imperialistiese aptyt teen sy finansiële vermoëns moet begin opweeg. Sal hy kan bekostig om sy kaders, polisie, weermag, onderwysers en ander amptenare in ‘n gebied te ontplooi waaruit hy nie meer veel belastings of inkomste – ‘n tipiese “duur kolonie” – verkry nie?

Sodra die Afrikaner begin besef dat hy inderdaad met ‘n oorlewingstryd besig is en dat die “oorlog” waarvan die ANC al dekades lank praat glad nie geëindig het nie maar nou bloot à la Von Clausewitz “met ander middele” voortgesit word, sal ‘n legio van strategieë na vore kom. As ek enigiets uit bogaande sou kon opsom, sou dit die volgende wees: nougesette wetstoepassing, Afrikaans as openbare taal en volkseie arbeid sal ‘n “onvriendelike” omgewing vir allochtone inwoners skep wat deur ‘n proses van osmose die demografie in die gebied in ons guns sal laat kantel. Sodra dit gebeur het, kan ons by wyse van ‘n referendum onsself formeel ten gunste van onafhanklikheid uitspreek. Die slag sal egter reeds gelewer wees en soos in Soedan, sal die sentrale regering genoodsaak wees om afstigting toe te laat. Nes die Boererepublieke sal die nuwe Afrikaanse republiek waarskynlik universeel erkenning deur sowel die VN as ander lande geniet.

Voel vry om kritiek op my idees uit te spreek. In die praktyk het Orania en Kleinfontein egter bewys dat dit gedoen kan word indien mense genoegsaam gemotiveer is en hulself ideologies tot ‘n Afrikanergebied verbind. Dit moet bloot op ‘n baie groter skaal gedoen word en daar moet finaal van die koloniale of apartheidsverhoudinge afgesien word waar Afrikaners groot getalle ander mense in diens neem, vir hulle verantwoordelikheid aanvaar en allerlei welsynsdienste verskaf, net om deur hulle met rasnasionalistiese vyandigheid en stemme vir die ANC terugbetaal te word.

Inderdaad moet ons “apartheid” as naasbestaan tussen wit en swart finaal beëindig en voortbeweeg na ‘n staatkundige afskeiding wat vir die internasionale gemeenskap veel meer begryplik en aanvaarbaar is. Daar is die heel onlangse voorbeeld van Suid-Soedan, maar ook vele ander soos Kosowo, Slowenië, Kroasië en ander lande wat eers deel van die ou Joego-Slawië was, die Baltiese state, asook Georgië, Oekraïne en ander lande wat uit die ou Sowjetunie afkomstig is.

ложный камин своими рукамиданильченко юрій Харків

Dis die parfúúm van revolusie, Max

Beste Max, Mugu of wat ek jou ook al moet noem,

Jy het seker nie beswaar dat ek op die apartheidstaal vir jou skryf nie, of moet dit liewer in Ingels wees? Jy is mos so trots op jou Ingels; net jammer jy het nooit uit die Britse invloedsfeer ontsnap en ‘n bietjie in Europa gaan kuier soos omtrent elke Afrikaanse skrywer van betekenis deur al die jare gedoen het nie.

In elk geval, ek het amper van my bed af geval – met die skoolvakansie deesdae staan ek laat op, hoewel ek steeds baie vroeg wakker en op my skootrekenaar aan die gang is – toe ek jou The sickening smell ‘revolution’ lees ná Steve Hofmeyr se hertwiet daarvan op Twitter.

Nee wat, Max, dis nou te laat. In my prille jeug het ek mos ‘n gediggie aan Nadine Gordimer in my digbundel Kommas uit ‘n boomzol opgedra waarin ek dit het oor “chic-radikaal”. Het jy al ooit Tom Wolfe se Radical chic and mau-mauing the flak catchers gelees? Nie dat jy ‘n danige leser is nie, behalwe nou van jou eie slimstories in die Broederbond se propagandakanaal, die magtige Naspes of Nazi-pers wat ons daagliks verpes en verguis. Ek meen Tom Wolfe het die term “chic-radikaal” gemunt.

Nou die dag het die Business Day ‘n brief van my geplaas wat ek ietwat bygewerk het vir ons Engelse webwerf, onder die titel Rise of the Left spells disaster for South Africa.

Hierdie land smag na revolusie. Ek weet dit en jy weet dit. Richard M. Weaver het mos gesê: Ideas have consequences. Dertig, veertig jaar al grawe ons in die ou visbalies van Rusland, Kuba, die China van die kulturele revolusie, Kwame Nkroema en so meer. Om nie van die eksteem-linkse Amerikaanse akademici, die sogenaamde tenured radicals, se rare rasseteorieë en fanatiese geloof in regstellende aksie te vergeet nie. So pas het hulle nog ‘n hofsaak teen die gewone mense van Michigan-staat gewen sodat hulle nou weer lustig teen blankes aan die universiteite kan begin diskrimineer, nes in Suid-Afrika waar ons hulle beleid klakkeloos toepas.

Jy en jou mede-chic-radikales onder die simpel ou Engelse waarmee ek by Wits saam gestudeer het, het die saad gesaai, het die geweer gelaai. Of liewer, al 500 000 outomatiese wapens in die magasyne wat FW in sy wysheid aan Umkhonto we Sizwe oorgedra het! En wat Malema en sy kindersoldate binnekort gaan begin uithaal en olie. Hy wil mos hoeka al “diensplig vir werklose jongmense” instel… Dit gaan ‘n aardige affêre wees, want ons weet mos hoe revolusie en oorlog in Afrika werk, sonder genade.

Dis nie die stank van revolusie nie, Max, dis die parfuum. Synde ‘n Franse leenwoord, nogal manlik, le parfum. Nou weet ons almal ook Frans, anders as jou polities korrekte Engels, is ‘n seksistiese taal.

Wat sê hulle, Vive la révolution? Maar die ANC en veral die Jeugliga van Mandela, Mokaba en nou Malema verkies mos Spaans of Portugees; ek dink nie hulle weet self nie, want vreemde tale is nie ‘n sterk punt van die ontslape Kader Asmal se nuwe uitkoms-gebaseerde Bantoe-onderwys nie, nie waar nie?

Dus miskien eerder, saam met Ché op Spaans:

¡Viva la Revolución!

Almal nou in een koor met Juju en Winnie, vuiste gebal: Viva!

возможно ли обмануть полиграфФільчаков Олександр Васильович

Beeld onderdruk polemiek rondom Tim du Plessis se ‘Yeats’-rubriek

Suid-Afrika is meer en meer besig om in volslae absurditeit te verval. Een van die teenstrydighede is die “liberale” media soos Beeld wat allesbehalwe liberaal is as dit daarby kom om ander se menings te verdra.

Juis gister is twee taamlik onskuldige reaksies van my by Tim du Plessis se jongste rubriek op Beeld verwyder, asook ‘n ander bydrae deur mnr. Leendert van Oostrum. Waarom? Ek laat dit aan my lesers oor om self ‘n oordeel te vorm oor die liberale verdraagsaamheid van Beeld en diegene wat sy kommentaarruimtes modereer.

Die vraag kan tereg gevra word: Gaan Yeats ons van ondergang red?

My eerste reaksie op Beeld

Janee, Leendert, ek kan nie meer met jou saamstem nie. Ek het al in 2000 gesien waarheen ons op pad is met die ANC se swart-nasionalistiese arrogansie en het in Rapport en elders daaroor en oor die gruwelike geweldsmisdaad probeer skryf. Maar ek is in die Nasperskoerante, veral Die Burger as ‘n “rassis” en reaksionêr uitgekryt. Eers is mense op ‘n dwaalspoor gelei en noudat die skrif so groot aan die muur is dat selfs die blindes dit kan sien, word daar na strooihalms soos “Things fall apart” gegryp. Asof Chinua Achebe van Nigerië nie al in die laat vyftigerjare ‘n boek met daardie Yeats-titel geskryf het nie.

Terloops, Tony Leon, met wie ek op universiteit was, is allermins ‘n kenner van letterkunde. Dis net die soveelste cliché wat een of ander ligstraaltjie van “insig” moet bied in ‘n donker gat waarin ons op georganiseerde wyse ingestoot is, met Naspers en FW de Klerk voor in die koor!

My tweede reaksie op Beeld

@Frik Hoe sou ons ons kon verskans? Soos Israel… Ek weet dis nie ‘n baie positiewe voorbeeld nie, maar ons vyande is nie so magtig soos dié van Israel nie. Swart Suid-Afrikaners is nie naastenby so fanaties soos Moslems nie en beskik ook nie oor olie nie, dus sou daar ‘n politieke balans tussen hul getalle en ‘n Afrikanerstaat ontstaan het wat vir die hele Suider-Afrika tot voordeel sou gewees het. Die feit dat ons nie almal op een plek woon nie, kon deur ‘n kantonstelsel soos in Switserland aangespreek word. Jacques du Toit hier onder is reg dat die NP nie onderhandel het nie, maar bloot gekapituleer het. ‘n Kompromie was moontlik destyds, want ons het steeds die Weermag, Lugmag en Vloot agter ons gehad, terwyl die ANC grootliks die dreigement van getalle en propaganda/negatiewe publisiteit gehad het.

Ná die mislukking van 1994 kon ons steeds Afrikaners rondom die idee van selfbeskikking en intellektuele argumente soos rondom 2000 gemobiliseer het, maar danksy die verdagmakery, verguising en propaganda van die Naspersmedia teen kritiese denkers/Afrikanerdissidente het daardie geleentheid ook verbygegaan. Vandaar die tien verlore jare. Noudat die krisis regtig groot is, word daar van ons verwag om een of ander haas uit die hoed te pluk, maar ons is van alles gestroop: van ons wapens, ons instellings, ons identiteit, ons taal en kultuur, selfs ons menswaardigheid en reputasie. Maar die feit dat ons erkenning kry dat ons reg was, is darem ‘n oorwinninkie en skep hoop.

My derde reaksie op Beeld

Beeld se moderators verwyder sowaar my en Leendert se kommentaar op Tim du Plessis, sulke eksemplariese liberale! Waarom? Vrees u dat die “stemme van rede” dalk die gebrom van domheid en sikofansie mag oorweldig? Wat sou ons sonder praag.co.za gemaak het waar ‘n mens ten minste kan debatteer sonder hierdie Broederbondsensuur uit die jare toet! U sanik so oor apartheid (wat u een en almal gedien het), maar as daar nou ooit “apartheidsdinousourusse” was, is dit diegene wat ons steeds probeer sensureer, ons menings onderdruk en kritiek in die kiem probeer smoor. Wat Tim du Plessis hier bo sê, is nie kritiek nie, want dit bevraagteken geen veronderstellings van hierdie korrupte en bose orde nie. Dis blote wensdenkery dat “nuwe swart leiers” sal opstaan om die waansin te keer, terwyl ons apaties moet terugsit en rugby kyk, met ‘n Klipdrift en Coke byderhand. Gelukkig plak ek ook my kommentaar op roodt.org, dus kan Beeld maar aanhou verwyder, sensureer en spraakvryheid inperk…

Lees ook Dan Roodt se rubriek in Engels vandag: The rise of the Left spells disaster for South Africa.

 

все для скважинтопкарго развод

Michelle Obama, gesant van anti-wit Amerika

Die besoek van die Amerikaanse eerste dame aan Suid-Afrika het in ‘n week geskied waarin Julius Malema opnuut gedreig het om alle plase wat aan blankes behoort sonder vergoeding te konfiskeer. Dit wil voorkom asof “grondhervorming” of grondgryp na die Zimbabwiese model in die nabye toekoms in Suid-Afrika toegepas gaan word. Binne dié konteks was Michelle Obama se gewerskaf in ‘n groentetuin in Soweto vir ‘n Amerikaanse presidentsvrou voorwaar ‘n vreemde gebaar, asof sy daardeur haar simboliese steun aan die komende konfiskering van blanke landboubates wou verleen.

Ook in dié week het Associated Press berig oor die demografiese kanteling wat in die VSA plaasgevind het, met blanke geboortes wat nou in die minderheid verkeer. Die enorme implikasies hiervan het nog nie eens begin om by ons te registreer nie, want die VSA het sedert die tweede wêreldoorlog triljoene dollar in sy militêre tegnologie belê. Nie net het die VSA hierdeur die wêreld se enigste supermoondheid geword nie, maar ook die eerste wetenskapfiksiemoondheid – vir wie oorlog soos ‘n videospeletjie vanaf rekenaarskerms gevoer word. Nanotegnologie het Amerika in staat gestel om mikroskopiese afstandbeheerde tuie na individue te stuur wat hulle amper soos ‘n insek se byt feitlik ongesiens kan doodmaak.

Die skrikwekkende gevolge indien die VSA se wapenarsenaal en -tegnologie “in die verkeerde hande” sou val, kan elkeen verstaan. Soos ons egter in Suid-Afrika gesien het waar ons weermag en die militêre nywerheidskompleks – die ou Krygkor en sy verwante maatskappye en verskaffers – eensklaps aan die ANC en Suid-Afrikaanse Kommunisteparty oorgedra is, maak rassepolitiek enigiets moontlik. Volkere word nie meer op die slagveld verower nie, maar demografies, sielkundig en met behulp van media en gewetenlose propaganda.

Binne slegs enkele dekades gaan blanke kiesers in Amerika, net soos in Suid-Afrika, in die minderheid verkeer. Radikale regstellende aksie, diskriminerende rassewette en intense propagandaveldtogte oor “die verlede” sal, nes by ons, op die oorblywende Amerikaanse blankes uitgegiet word. In vele opsigte woed die stryd reeds in Amerika en onlangse teendstand teen regstellende aksie en anti-blanke rassevoorkeure sal met die veranderende demografie soos mis voor die son verdwyn. Private en openbare bates in die vorm van aandele in maatskappye, pensioenfondse, skole en universiteite, maar ook landbougrond, sal onder dwang by blankes afgeneem word en aan nydige, “verontregte”, ontevrede en aggressiewe gekleurdes oorhandig word. Hierdie private en openbare bates sluit die Amerikaanse weermag, vloot, lugmag en militêre nywerheidskompleks in. Sportsoorte waarin blankes steeds uitblink, soos gholf, swem, skerm, seiljagvaart, motorsport, ens., sal soos in Suid-Afrika met behulp van rassekwotas “getransformeer” word om die demografie van die land te weerspieël. Natuurlik hoef sportsoorte waarin swartes of gekleurdes uitblink nie demografies verteenwoordigend te wees nie.

Gedurende haar besoek het Michelle Obama geen blanke openbare figure besoek nie. Nie eens diegene wat, soos Bram Fischer, Beyers Naudé, Ronnie Kasrils (en Helen Zille!) aan die kant van die ANC geveg het nie. Vanselfsprekend het sy nie monumente soos die Voortrekkermonumen in Pretoria, die sewentiende-eeuse Kasteel of Afrikaanse taalmonument in die Kaap besoek nie. Inteendeel, sy het slegs swart monumente en figure met haar teenwoordigheid vereer, soos Nelson Mandela, Desmond Tutu, Soweto en die Hector Peterson-monument, asook die linkse Apartheidsmuseum met sy ekstreme, eensydige voorstelling van ons geskiedenis. Haar uitstappie na Robbeneiland waar Nelson Mandela aangehou is, is weens die gure weer gekanselleer.

Jared Taylor van American Renaissance het so pas ‘n boek genaamd White Identity – Racial Consciousness in the 21st Century gepubliseer wat binnekort ook in ‘n Suid-Afrikaanse uitgawe beskikbaar sal wees. In die boek toon hy met meedoënlose feite aan hoe elke rassegroep in die VSA oor ‘n sterk eie identiteit beskik: swartes, Spaanssprekende kleurlinge (Hispanics) en Asiërs. Oor die algemeen is Asiërs ekonomies suksesvol, presteer akademies goed en pleeg min misdaad, anders as swartes en Spaanssprekende kleurlinge. Maar selfs hulle staan as groep teen blankes saam. Blankes, daarenteen, staan teen niemand saam nie en beskou ‘n rasseidentiteit as uit die bose. Hier by ons hoef ‘n mens maar net die gesanik van die rubriekskrywers van Beeld, Die Burger en ander Nasperskoerante oor “nie-rassigheid” week ná week te lees om te besef dat daar, waar ras ter sprake is, byna geen verskil tussen die Amerikaanse blanke elite en dié van Suid-Afrika is nie. Mnr. FW de Klerk het ná alles sy hele weermag, lugmag en vloot wat volgens Jane’s Defence Weekly op daardie stadium die vyfde sterkste ter wêreld was, aan die swart ideoloë van die ANC en SAKP oorhandig – sonder om ‘n skoot te skiet. Weliswaar was De Klerk onder druk van die VSA, Brittanje en ander Westerse lande, maar hy hoef nie die oorgawe so ekstreem te gemaak het deur sy eie mense, die Afrikaners, in ‘n posisie van volslae onmag sonder eie grondgebied te geplaas het nie.

Michelle Obama se simboliese besoek aan Suid-Afrika is bedoel om aan die toenemende swart bevolking wêreldwyd, in die VSA, Brittanje, Frankryk, Brasilië, die Karibiese eilande en natuurlik Afrika suid van die Sahara, die boodskap oor te dra dat hulle in Suid-Afrika ‘n belangrike eerste geveg in ‘n globale oorlog gewen het. Vir die eerste keer in die geskiedenis het ‘n swart bevolking ‘n nywerheidstaat tot sy beskikking wat grotendeels deur blanke kundigheid, organisasie en belastingbydraes tot stand gekom het. Insgelyks vandeesweek het die ANC teruggestaan wat groter beheer oor die media betref. Die Suid-Afrikaanse Engelstalige media beskik oor dieselfde toerusting, tegnologie en opleiding as in die meeste Westerse lande, maar verkeer reeds onder swart beheer, met swart redakteurs, uitvoerende beamptes en dies meer. Die Suid-Afrikaanse media beskik reeds oor ‘n duidelike anti-blanke rassevooroordeel, waartoe renegaatblankes soos Max du Preez, Christi van der Westhuizen, Marianne Thamm, Leopold Scholtz, Guy Berger, die spotprentkunstenaar Zapiro en ander mildelik bydra. Maar selfs dít is vir die ANC nie genoeg nie en hy wil ‘n meer radikale, pro-swart boodskap in die media sien.

Nie lank gelede nie, het die SAUK-TV op Sondae-aande ‘n reeks propaganda-uitsendings gebeeldsend waarin die rol van Amerikaanse swartes in die destydse propagandaveldtog teen die sogenaamde “apartheidsbewind” opgehemel is. Die swart koukus van die Amerikaanse kongres het president Reagan ‘n vernederende neerlaag toegedien toe die kongres sy presidensiële veto teen die “Comprehensive Anti-Apartheid Act” van 1986 ongedaan gemaak het. Reagan se eie party, die Republikeine, het saam met die swart koukus teen hom gestem en hy met 78 teen 21 in die Senaat en met 313 teen 83 in die Huis van Verteenwoordigers verloor. Dit was die eerste en enigste keer in die twintigste eeu dat ‘n Amerikaanse president se veto oor ‘n buitelandse kwessie gekanselleer is. Amerikaanse blankes het in 1986 reeds gestem om ‘n radikale, pro-kommunistiese beweging soos die ANC en sy bondgenoot, die SAKP, in Suid-Afrika aan bewind te plaas. Net soos wat die Sweedse blankes oor jare heen die ANC se stedelike en landelike terreurveldtog, waaron die Kerkstraatbom van 20 Mei 1983, met ‘n parlementêre begroting gefinansier het.

Swart politici soos Randall Robinson, Andrew Young, Jesse Jackson, asook swart kunstenaars soos Stevie Wonder het hul toegang tot die Amerikaanse media gebruik om tydens 1986 ‘n landwye veldtog teen Suid-Afrikaanse blankes in die VSA te loods. Ander bekende figure wat aan dié demonstrasie van rassesolidariteit met Suid-Afrikaanse swartes deelgeneem het, was Rosa Parks, Coretta Scott-King en die tennisspeler Arthur Ashe. In Januarie 1987 het die Amerikaanse minister van buitelandse sake, George, Schultz vir Oliver Tambo, die destydse leier van die ANC ontvang, wat deur die swart beweging in die VSA as ‘n “belangrike politieke deurbraak” gesien is. Deur diplomatieke kontak op die hoogste vlak, het die VSA ‘n pro-kommunistiese terroristebende soos die ANC vir die eerste keer as ‘n toekomstige regering van Suid-Afrika gesalf.

Die Suid-Afrikaanse eksperiment in rasseverhoudinge het globale implikasies. Die feit dat Suid-Afrikaanse blankes tans ‘n maatskaplike en politieke stelsel aanvaar wat op hul eie uitwissing gemik is, wil sê dat dit dalk wêreldwyd – veral ook in die VSA – aanvaarbaar mag wees. Daar is insgelyks druk op Europa om die ongebreidelde immigrasie van derdewêreld- en Moslemimmigrante te aanvaar, wat blankes aldaar tot ‘n minderheid in hul eie lande sal reduseer. Vanuit Amerika is ons bekendgestel aan regstellende aksie en daardie reeks pro-swart ekonomiese maatreëls wat hier te lande “swart ekonomiese bemagtiging” (SEB) heet. Die meeste blankes in Suid-Afrika ervaar hierdie stelsel as wesentlik rassisties en onregverdig, gegewe die groot somme geld wat hulle vir dekades lank – ook onder apartheid – aan swart opvoeding, gesondheid en welvaart bestee het. Omdat die Suid-Afrikaanse media egter deur hetsy swartes, hetsy liberale of linkse blankes beheer word, word hierdie gevoel van verontregting egter nooit na behore geartikuleer nie. Behalwe natuurlik op die internet en op webwerwe soos praag.co.za.

Die belang van Suid-Afrika vir die huidige Withuis, is vandeesweek deur verskeie mediaberigte bevestig. AFP berig dat ‘n woordvoerder van die Amerikaanse ambassade, Elizabeth Trudeau, die volgende verklaar het: “’n Besoek aan Suid-Afrika is vir hulle as ‘n gesin belangrik. Sy sal vele landmerke uit die strydjare besoek, waaronder die Apartheidsmusem (en) die Hector Peterson-gedenkteken.” Volgens AFP het “die Withuis die belangrikheid van Suid-Afrika se anti-apartheidsbeweging vir die eerste gesin belemtoon, wat president Obama sy eerste politieke saak genoem het”.

Blankes in Suid-Afrika het voor ‘n onverbiddelike drievoudige keuse te staan gekom: ondergang en assimilasie deur die swart meerderheid, emigrasie of laastens: weerstand teen rasseverdrukking. In die nabye toekoms gaan die hele Westerse en waarskynlik Europese wêreld voor dieselfde keuse gestel word. Nie so lank gelede nie, het ek teenoor my vrou opgemerk dat as die ergste gebeur en Suid-Afrika in ‘n burgeroorlog verval, ons ten minste nog jagters met jaggewere aan ons kant sal hê, al het FW de Klerk al die outomatiese wapens en pantservoertuie van die weermag aan Umkhonto we Sizwe oorhandig. Die groot aantal goeie skuts onder Afrikaners sou as skerpskutters kon optree en sodoende die ANC op sy baadjie gee soos wat die Finse skerpskutters met die Rooi Leër tydens die tweede wêreldoorlog gedoen het. “Moenie so optimisties wees nie, het sy gesê. Die VSA het nuwe tegnologie teen skerpskutters ontwikkel wat ‘n klankbeeld van die geweer gebruik om die presiese ligging van die skut te bepaal, waarna hy binne ‘n breukdeel van ‘n sekonde met ‘n teenskoot gedood kan word.”

‘n Vinnige soektog op die internet het bevestig dat sy reg is. BBN van die VSA se “Boomerang”-stelsel, asook “WeaponWatch” van Radiance Technologies in Alabama kan inderdaad die tipe wapen en ligging van skerpskutters oombliklik bepaal en ‘n teenreaksie rig. Tydens ‘n Suid-Afrikaanse burgeroorlog sal die VSA, weereens onder invloed van links-liberale en invloedryke swart drukgroepe, kant kies téén blankes en vír die ANC. Amerika se wetenskapfiksie- militêre tegnologie sal waarskynlik tot die beskikking van die huidige SANW, wat bloot Umkhonto we Sizwe in ‘n ander uniform is, gestel word om enige rebelse Afrikaners of blankes uit te wis.

Vanweë die demografiese revolusie in die VSA, gaan hierdie hoogs ontwikkelde militêre tegnologie egter toenemend deur nie-blankes beheer word, wat dit ook teen dissidente Amerikaanse blankes sal aanwend. Die jare lange arbeid van blanke Amerikaanse ingenieurs en wetenskaplikes om gevorderde wapenstelsels vir die wêreld se enigste supermoondheid te ontwikkel, sal binnekort teen hul kinders en kleinkinders gebruik word om hulle tot onderdanigheid voor hul gekleurde heersers te dwing.

In ‘n sekere sin beleef ons tans ‘n tydvak waarin die derde wêreld op Europa en Noord-Amerika wraak neem vir die vooruitgang wat daar in die Weste sedert die Renaissance plaasgevind het. Dieselfde geld vir Suid-Afrika. Die blote feit dat ons gewaag het om ‘n nywerheidsland op die agterlike Afrika-vasteland op te rig, asook die kontras tussen blanke welvaart en swart ellende in ons eie land, het ons aandadig aan ‘n misdaad gemaak. Ons, die nuwe aankomelinge, het Afrika met sy veelgeroemde “eeue oue kultuur” verneder. Pleks van “kultuur” in die vorm van danse, kralewerk en primitiewe landbou en veeteelt, het ons gestruktureerde kennis in verkeie dissiplines, die geskrewe woord, letterkunde, klassieke musiek, Boeremusiek, meubels en klipgeboue van argitektoniese waarde gebring. Binne minder as honderd jaar sedert 1875 het ons ons miskende Nederlandse dialek uit die sewentiende eeu, Kaaps-Hollands, tot die kultuurtaal Afrikaans uitgebou. Ons sukses en vooruitstrewendheid is die inhoud van ons “rassisme” en “historiese skuld”. Omdat ons soveel in hierdie land opgebou het, moet ons nou ten gronde gaan. Met die seën – nee, die aktiewe ondersteuning – van multikulturele Amerika en sy swart “eerste gesin”.

‘n Wetenskapfiksiekonflik in die nabye toekoms wag op ons, waar Amerika se hoëtegnologiewapens waarskynlik vir ‘n reeks kleinerige volksmoorde op blankes gebruik sal word. Soos in die romans en die films, is ons enigste hoop om binne die militêre nywerheidskompleks self ‘n identiteitskonflik te ontketen, waar militêre wetenskaplikes en verskaffers sal begin wonder aan wie se kant hulle eintlik behoort te veg, dié van Athene of die barbare.

In onlangse gesprekke met denkende Amerikaners, Nederlanders, Britte, Israeli’s, Australiërs en ander, was almal dit eens dat die rassegeweld en onreg wat veral Afrikaners tans in Suid-Afrika beleef, binnekort ‘n wêreldwye verskynsel gaan wees. Ons verteenwoordig bloot die voorhoede van globale Westerse ondergang.

Michelle Obama was nie vandeesweek in Suid-Afrika om slegs die oorwinning oor die gehate wit rassiste van Suid-Afrika te vier nie, maar ook om haar rasgenote en alle vyande van die Weste tot groter hoogtes aan te spoor. Die Afrikaner kon teen die Britse Ryk staande bly, maar nie teen die Swart Ryk van die ANC en sy globale ondersteuners nie.

Hoe moeilik kan dit wees om Noord-Amerika en Wes-Europa ook finaal te verower? Anders as ons, die Amerikaners en die Israeli’s, weet die pasifistiese Wes-Europeërs nie eens hoe om te skiet nie.

эжекторные насосные станциилобановский харьков

Ope brief aan mnr. Athol Trollip van die DA

Geagte mnr. Trollip,

Oor die afgelope week het u uitlating in ‘n skrywe aan mnr. Jaap Kelder, dat “Afrikaners… Nazi’s is” nogal opslae gemaak. U het intussen bewerings dat u anti-Afrikaans en anti-Afrikaner sou wees, verwerp. Maar die vermoede bly bestaan dat u en u party, die sogenaamde Demokratiese Alliansie, wel by uitstek Afrikanerhaters is.

Onder die partye en groepe wat u as Nazi’s klassifiseer, tel die Vryheidsfront Plus. Waarop grond u hierdie bewering? Is daar enigiets in die grondwet van die VF Plus wat ooreenstem met dié van die Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei van Adolf Hitler? Het dr. Pieter Mulder of enige ander leier van die party al ooit ‘n stelling gemaak wat as anti-Semities, rassisties of wat ook al geïnterpreteer kan word? Ek glo nie.

Maar hier het u so pas, by wyse van u gewraakte interne e-pos aan mev. Steyn wat glo nooit vir die buitewêreld bestem was nie, ‘n kwetsende en onbillike aanmerking teenoor Afrikaners gemaak. Hulle sê mense wat in glashuise bly, moenie met klippe gooi nie. En dit was nie Afrikaners wat Engelse vroue en kinders in dié land in konsentrasiekampe aangehou het nie, dit was andersom, nie waar nie? Indien u na Afrikaners as “Nazi’s” verwys, hoe noem u uself?

Indien hierdie e-pos van u bloot ‘n eenmalige uitlating aan mnr. Kelder was en u en u party nie anti-Afrikaans was nie, sou ‘n mens seker kon verwag dat daar vele Afrkaners in die topbestuur van u party sou dien, nie waar nie? Maar danksy mnr. Ernst Marais, wat vandeesweek ‘n bietjie op die veelgeroemde “groot” opposisieparty se webwerf gaan rondkuier het, weet ons nou dat die etniese samestelling van die DA se toptien parlementslede só daar uitsien:

1. Athol Trollip: Parlementêre leier van die DA

2. Ian Davidson: Hoofsweep van die DA

3. Mike Ellis: Onderhoofsweep van die DA

4. Lindiwe Mazibuko: Skaduminister van landelike ontwikkeling en grondhervorming

5. Patricia Kopane: Skaduminister van sosiale ontwikkeling

6. George Boinamo: Skadu-adjunkminister van arbeid

7. Sejamothopo Motau: Skaduminister van energie

8. Archibold Figlan: Skadu-adjunkminister van huisvesting

9. Emmah More: Skadu-adjunkminister van gesondheid

10. Kenneth Mbubu: Skaduminister van internasionale betrekkinge en samewerking

Onder al hierdie “skaduministers” en “skadu-adjunkte” sien ek geen Afrikaners nie. Trouens, toe ek self hierdie lysie op die DA se webwerf gaan kontroleer het, het ek vergeefs na die Afrikaanse weergawe van u webwerf gesoek. Bestaan daar so iets?

Met ander woorde, ons het nou al drie elemente wat die vermoede dat u en u party wesentlik anti-Afrikaans is, bevestig: u eie kwetsende uitlatings teenoor ons Afrikaners, u Engels-eentalige webwerf en die afwesigheid van enige Afrikaners in die DA se parlementêre toptien.

Soos ons weet, het hierdie hele polemiek ontstaan weens u nasionale partywoordvoerder en “skaduminister van landelike ontwikkeling en grondhervorming”, Lindiwe Mazibuko, se verklaring dat “die ANC-regering se doelwitte soortgelyk aan dié van die DA mag wees” as dit kom by grondhervorming en wat sy “restitusie” noem.

Helaas, u daaropvolgende verklaring dat u ‘n “vyfdegeslagboer” sou wees, verander niks aan die gevolgtrekking dat die DA, ‘n Engels-liberale party, nie net Afrikaners en hul taal minag nie, maar insgelyks beplan om deur radikale grondhervorming Afrikanerboere van hul plase af te sit. Asof die voorbeelde van ZANU-PF en die ANC se onderskeie grondhervormings, wat elkeen klaaglik misluk het, nie reeds genoeg was om ‘n sogenaamd liberale party soos die DA van so ‘n onbekookte beleid te laat afsien nie.

Sedert geboorte moet elke Afrikaner in dié land een of ander tyd die skeltaal van hovaardige, koloniale Engelse verduur, met terme soos “rockspider”, “dumb Dutchmen” en dergelike wat ons toegeslinger word. Die grootste raaisel is egter waar die setel van ‘n “aangebore hoër Britse IK” is, soos prof. Jaap Steyn dit op ‘n keer genoem het, want dis beslis nie in die verstand van Albion se kinders te vinde nie.

Mnr. Trollip of wie ook al sy taamlik onbeholpe briefie vir hom geskryf het, mag onder die indruk verkeer dat hy Afrikaans magtig is, maar dit wemel van lomp en onafrikaanse uitdrukkings. Die woord “huidiglik” bestaan nie in Afrikaans nie. Ons gebruik “tans”. ‘n Mens sit op ‘n stoel, maar neem nie aanstoot “op ‘n siening nie”. Eerder neem ‘n mens aanstoot aan iets of iemand. Trouens, op skrif klink Trollip meer soos ‘n middelmatige hoërskoolseun wat na woorde tas as die parlementêre leier van ‘n party wat seker vir ten minste 50% van sy stemme van die arme “dom” en “Nazi-”Afrikanerstemvee afhanklik is.

As Trollip so ‘n slim, liberale Engelsman is, waarom klink hy so dom? Dit bring my by die politieke punt wat ‘n mens te midde van die stilistiese opdrifsels van Trollip se swak briefie moet ontsyfer. Soos die Engelse Führer van die DA dit in sy geradbraakte Afrikaans stel: “Mnr Kelder se konserwatiewe, ultra-regse en verkrampte sieninge rondom sekere burgers van hierdie land is in lyn met die van groepe soos die FF+, wat streef om NET die belange van sekere minderheidsgroepe te bevorder. Op sulke sieninge, Mr Slabbert, neem ek aanstoot.”

Met ander woorde, Trollip neem aanstoot aan diegene wat die belange van hul eie etniese groep of minderheidsgroep bó dié van ander groepe stel. Mnr. Trollip, ek vra u met trane in my oë, neem u dan aanstoot aan uself? Verwyt u uself dat u die belange van Engelse anti-Afrikaanse Progge soos uself bo dié van ander groepe in ons land stel? Laas toe ek gekyk het, was die blanke Engelssprekendes in dié land – en veral die liberaliste onder hulle – by verre in die minderheid. Terwyl die DA interne regstellende aksie en rassekwotas toepas, bly die aantal Engelse drasties oorverteenwoordig in die party se leierskapsposisies, nie waar nie, mnr. Trollip?

‘n Ander kwessie wat my intrigeer, is waarom die liberale megalomane met hul verhewe aangebore Engelse IK’s in die verlede so hard geveg het om die ANC aan bewind te stel, maar van die Afrikanerstemvee verwag om hul in die huidige opposisie teen die ANC te ondersteun. Is dit nie ‘n effense paradoks nie? Mev. Zille is dan so trots op haar hatige teenkanting teen die vorige Afrikanerregering en sy soldate dat sy blomme by die name van Kubaanse gesneuweldes in Angola by Vryheidspark gaan lê het, dog gee terselfdertyd voor om die ANC uit die regeringskussings te wil lig. Hoe rym dit?

As u eerlik is, mnr. Trollip, sal u onverwyld in die openbaar verklaar dat u party nie langer die stemme van “dom, konserwatiewe, ultra-regse en verkrampte Afrikaner-Nazi’s” wil hê nie, maar eerder dié van “slim”, liberale, vrysinnige Engelse wat sukkel om Afrikaans of dalk selfs Engels te skryf, soos uself.

Sonder die steun van liberale Afrikanerhaters soos uself, sou die groteske linkse revolusie van onlangs nooit in Suid-Afrika plaasgevind het nie. Terwyl die etniese denke van Afrikaners op hul eie vryheid ingestem is, verteenwoordig u en die res van die “skadu”-leiers in die DA ‘n deels etniese, deels imperialistiese strewe om u wil op ander af te dwing.

Ek is doodeerlik as ek sê dat u my as Afrikaner nie in die parlement verteenwoordig nie en ook nooit sal verteenwoordig nie. Ten minste verwag ek ‘n sekere vlak van beskaafde uitdrukkingsvermoë en denke van ‘n “parlementêre leier”.

U mag vir die gemiddelde Engelsman in dié land goed genoeg wees, maar nie vir ons nie. U sal u ou skoene agterna gooi om ooit in dieselfde asem as die groot Afrikanerleiers en -parlementariërs van die verlede, wat u so verafsku, genoem te word.

Waarskynlik sal u ook nie die goeie maniere hê om op hierdie brief te antwoord nie. Want soos ons almal weet, spruit die meerderwaardigheid van die Engelse jingo in dié land veral uit sy heimelike gevoel van minderwaardigheid teenoor sy gehate Afrikaanse medeburger. Vandaar die feit dat u eerder sal toesien hoedat hierdie land soos Zimbabwe ten gronde gaan as wat u ooit sal toegee dat ons Afrikaners nog altyd reg was oor die multietniese aard van die Suid-Afrikaanse samelewing, teenoor u afstootlike kolonialistese een-nasie-fantasie.

Soos mnr. Anton Barnard onlangs in sy artikels op die Praagwebwerf gesuggereer het, verteenwoordig die DA met sy wêreldvreemde kwasi-Britse narciste soos uself ‘n veel groter bedreiging vir die Afrikaner as die ANC. Ons vrees u toekomstige grondhervorming en verdrukking, indien u party ooit aan bewind sou kom, veel meer as dié van Julius Malema of enige ander ANC-heethoof.

многоступенчатый насос ценаАлександр Фильчаков