Nigerië se president, Umaru Yar’Adua, is na ‘n lang siekbed dood, het ‘n beampte in sy kantoor Woensdagaand bevestig.
Olusegun Adeniyi, presidensiële woordvoerder, het gesê Yar’Adua is omstreeks 22:00 by die Aso Rock presidensiële villa dood.
Skrywer: Dan Roodt
Afrikanerverraaiers se ontkenning
Die vorige meningspeiling op PRAAG het die vraag gevra: “Wie is die Afrikaner se grootste vyand?” ‘n Mens kon óf antwoord “Afrikanerverraaiers” óf “die ANC en SAKP”. Nie minder nie as 83% van respondente het “Afrikanerverraaiers” geantwoord!
Nie lank voor PW Botha dood is nie, het ek by Die Anker twee uitgebreide gesprekke met hom gehad. Dit was soos een van daardie wetenskapfiksiefilms waar ‘n mens in ‘n kapsule klim en terug in die tyd vlieg. Oom PW was vyftig jaar in die politiek en het al die groot figure uit die verlede persoonlik geken: Malan, Strijdom, Verwoerd, waarskynlik selfs JBM Hertzog.
Interessant was dat die jong PW aan dr. D.F. Malan die vraag gestel het waarom die skeuring tussen hom en Hertzog in die dertigerjare gekom het. Malan het ‘n rukkie stil gebly en toe harstogtelik teenoor die jong organiseerder vir die Nasionale Party uitgeroep: “Afrikanerverraad!”
Verraad is sekerlik deel van elke volk se geskiedenis. By tye is dit eenvoudig makliker en veral finansieel voordeliger om met die vyand te heul as om by jou eie mense te staan. Maar ek verstout my om te sê: die Afrikanergeskiedenis word meer as dié van ander volkere deur verraad besmet. Ons het dit gesien tydens die Tweede Vryheidsoorlog en natuurlik oor die afgelope dertig jaar, vandat ‘n bepaalde kliek in die Broederbond en die Nasionale Party beheer oor die land en feitlik al sy instellings verkry het. Vir ‘n pot lensiesop het hulle alles – van die Uniegebou, die universiteite en openbare maatskappye, ons museums en wildtuine, die mineraal- en waterregte tot die kaart en transport op ons boere se grond – aan die ANC uitverkoop.
Nadat Roelf Meyer finaal aan Cyril Ramaphosa oorgegee het, het hy glo met laasgenoemde gedans, asof hy in ‘n gay-klub was. Cyril het agterna opgemerk dat, “indien hy soveel soos Roelf prysgegee het, hy dalk nie so vrolik sou gewees het nie”. Vandag, terwyl ‘n tweede volksmoord rondom ons woed, pluk ons die wrange vrugte van Roelf Meyer se vrolikheid.
Afrikanerverraaiers, hoewel hulle tussen ons woon en werk, is nie so maklik om te verstaan nie. Hulle trap op ons vir eie belang of persoonlike gewin, maar dit verteenwoordig nie die hele prentjie nie. Aan die een kant is hulle boos, dog aan die ander kant is hulle ook naïef, dom, wêreldvreemd en identiteitsoekend. Die verraaier beliggaam ook ‘n persoonlikheidstipe: die onderdanige kruiper wat bloot die weg van die minste weerstand volg.
Vandat ek op skool was, was ek daarvan bewus dat daar sulke mense bestaan: kruipers, rugstekers, verraaiers. Met ‘n middelmatige intellek en weinig talent, sit hy gewoonlik voor in die klas en probeer die onderwyser se witbroodjie word. Hy is vroom, skynheilig. Gewoonlik is sulke mense ook goeie Christene of, altans, doen hulle as sodanig voor. Op skool of universiteit is hulle altyd lid van die CSV en natuurlik – in die verlede – lid van die Afrikaanse Studentebond en die Ruiterwag, daarna die Broederbond en elke moontlike organisasie waar jy deur ‘n agteraf gekonkel kon vorder.
As ‘n mens die Afrikanerverraaier as ‘n parasiet sou beskou, met die Afrikanervolk as sy gasheer, dan het hy nou so te sê die finale fase van die parasiet se lewensiklus bereik: hy het sy gasheer doodgemaak. Maar natuurlik is die spesie aanpasbaar en het vele moontlik reeds na Australië ontsnap. Van hulle teer nog op die reste van Afrikanerinstellings en -ondernemings of probeer selfs witvoetjie by die huidige, seekatagtige maghebber soek. Heelparty het ook in die onlangse tyd verengels of ten minste hulle kinders na Engelse skole gestuur omdat hulle die nuwe kultuur wou omhels.
Ek het in ‘n huis grootgeword waar die Broederbond feitlik ‘n vloekwoord was. Sonder twyfel was daar in die vroeë dae goeie Broederbonders, vurige patriotte wat die Afrikaner uit die skande van armblankeskap in die dertigerjare wou ophef, maar iewers is die organisasie deur die parasitiese swakkelinge wat ons Afrikanerverraaiers noem, geïnfiltreer. Van toe af het die woord “Broederbonder” ‘n skelwoord geword en ek is bevrees die naamsverandering na “Afrikanerbond” in die meer onlangse tyd het weinig gedoen om dié negatiewe persepsie hok te slaan.
As ek dus van ‘n sekere soort konformistiese, kruiperige, aangeplak vriendelike Afrikaner met duistere bedoelings praat, dan som die woord “Broederbonder” dit omtrent vir my op, al mag dit onbillik teenoor ‘n gestorwe geslag idealiste wees wat hulle wel met dié term vereenselwig het.
As ‘n mens jou met Afrikanersake bemoei, raak jy gou-gou bewus van die “Broederbonder”-tipe. Afgesien daarvan dat hy sy eie ma met ‘n glimlag sal verkoop, is die Broederbonder ook ‘n bedrewe burokraat en iemand wat van vergaderings hou, veral as daar iewers ‘n aalmoes of posisie ter sprake mag kom.
Wat my egter die meeste van hierdie Broederbondertipes fassineer, is hulle sin vir ontkenning. Moontlik omdat hulle altyd baie fyn luister na die menings van belangrike mense om hulle eie daarby aan te pas, raak hulle so verstrengel in drogbeelde en drogredenasies dat hulle naderhand die werklikheid – of aspekte daarvan – begin ontken.
Ek was al male sonder tal in die geselskap van Broederbonders waar ek met verstomming gesien het hoe hulle eenvoudig ‘n direkte vraag of stelling argeloos kan ignoreer. Gewoonlik staan een van hulle op en vertel met groot omhaal van woorde hoe ons aan versoening moet werk, of darem nou nie negatief moet raak oor alles wat in die land verkeerd loop nie. Die woord “positief” is as’t ware die kenmerkende geluid van die spesie. Al word sy hele gesin deur ‘n bende swart rowers uitgewis, nadat sy vrou en dogter voor hom verkrag is, sal die rasegte Broederbonder getrou bly herhaal: “Ons moet positief bly en ons seëninge tel.”
Die Broederbonder se sin vir die “positiewe” spruit uit die feit dat hy sy weg deur die lewe vind deur ander aan te prys, by hulle te flikflooi, witvoetjie te soek, te kruip en hulle heuning om die mond te smeer. Broederbonders reageer feitlik met verskrikking as hulle iemand teëkom wat vir homself dink en – kan jy glo – so ‘n mening durf uitspreek. Dan maak hulle gou-gou kringetjie in die hoek van die vertrek en sorg dat die bose vrydenker met die banvloek getref of ten minste geskors of stilgemaak word.
Die hoofstroom- Afrikaanse media is natuurlik vrot van die Broederbonders. Hoe meer radikaal die ANC se leierskap raak en openlik sê hoe hulle binnekort plase gaan begin onteien, Afrikaanse skole gaan afskaf en nog meer drakoniese maatreëls vir sogenaamde “swart bemagtiging” gaan instel, hoe meer ontken die bende Afrikanerverraaiers en Broederbonders die werklikheid.
In hulle “positiewe” wêreld waar alles net goed gaan, kan geen krisis groot genoeg wees om raakgesien te word nie. Daar is nog altyd rugby of die jongste rentekoersverlaging om oor opgewonde te raak, al gaan die land en ons volk ten gronde.
Totdat ons finaal in ‘n Zimbabwe verval, gaan hulle mooi broodjies bak, kruip-kruip hier, kruip-kruip daar, en met gierige oë, smakkende lippe en innemende onderdanigheid bly aas wat daar nog te aas is.
Uit die smeltkroes van hierdie verskriklike tye gaan die Afrikanervolk gelouter anderkant uitkom. Hopelik gaan ons sterker as ooit wees en ons vyande met die minagting kan behandel wat hulle verdien.
Maar Afrikanerverraad sal aangespreek moet word. Nooit weer moet ons oorheers of selfs net beïnvloed word deur ‘n persoonlikheidstipe wat tegelyk konformisme en parasitisme kombineer nie.
Soos Van Wyk Louw aan die einde van een van sy mooiste versetsverse, “Julle is die oorheersers”, geskryf het:
…maar as julle dood
en ‘n vrot plek in ons volk is,
dan sal ons ‘n mes vat
en vinnig, genadiglik
sny deur spiere
en vleis tot genesing.
Vrae oor FIFA
Die Department van Toerisme, saam met die Department van Sport en Rekreasie, het groot werk wat voorlê om die FIFA Wêreldbeker-sokkertoernooi ‘n groot sukses te maak.
Daar is ‘n aantal kommerwekkende kwessies wat aandag verdien, volgens adv Anton Alberts van die VF Plus.
1. Die Minister sal moet aandag gee aan veiligheid. Verlede maand is ‘n skerp styging in buitengewoon gewelddadige misdaad opgemerk. Dit het die land byna tot op die rand van vernietigende konflik gedwing. Die baie negatiewe siening wat die buitewêreld van Suid-Afrika huldig hou beslis verband met die gebrek aan veiligheid en sekuriteit wat ons in Suid-Afrika ervaar.
2. Ten tweede is daar sekere ondernemings van Suid-Afrika aan FIFA wat kwel.
2.1 MATCH, die amptelike toerismeliggaam van FIFA het Suid-Afrika nou in een van die duurste toerismebestemmings in die wêreld verander. Hulle onmededingende pryse het Suid-Afrika van talle voornemende toeriste beroof en daarna moes hulle die onverkoopte kaartjies op die land aflaai. Watter soort wanvoorstellings is aan MATCH gemaak wat tot hierdie monopolie en mistroostige toestand gelei het? Gaan die ANC die klein plaaslike toerismebedryf vergoed vir hulle verliese?
2.2 As FIFA nie suksesvol is met die bemarking van die geleentheid nie, gaan mnr Blatter nog steeds spog met ‘n gesonde bankbalans?
2.3 FIFA, ‘n multinasionale organisasie wat sekerlik kulturele diversiteit moet verstaan, het niks gedoen om hulle Wêreldbeker-projek in Suid-Afrika in al 11 amptelike tale te implementeer nie. Inteendeel, FIFA het Engels alleen as gebruikstaal besluit ten koste van die inheemse tale wat ons koester. Sal die Department toesien dat diversiteit deur FIFA gerespekteer sal word?
Nasionale diensplig nie haalbaar
“Die aankondiging van die minister van Verdediging en Militêre Veterane, me. Lindiwe Sisulu, dat sy nasionale weermagdiens weer wil instel, is nie haalbaar nie. Daar is nie eers tans genoeg fondse om die weermag operasioneel op standaard te hou nie, des te meer is daar ook nie fondse om nasionale weermagdiens in te stel nie. Die weermag se bestaande begroting toon reeds ‘n tekort van R3 miljard en oor die volgende twee jaar sal die tekort R4 miljard wees tot 2012. Hieruit is dit duidelik dat die weermag en die land nie ‘n nasionale weermagdiens sal
“Die nuut aangekondigde salarisverhogings in die weermag vereis R1,9 miljard, maar Tesourie het slegs R600 miljoen toegestaan, met ander woorde ‘n tekort van R1,6 miljard. Die gevolg is dat operasionele begrotings in die weermag nou aangewend word om salarisse te betaal. Die gevolg is so erg dat kritieke minimum vlakke van beskikbare ammunisie nie gehandhaaf
“Die minister sal drasties moet ingryp om politiek uit die weermag te haal. Die weermag is verpolitiseer deurdat jou politiek bepaal of jy op ‘n kursus gaan of nie. Jou politiek bepaal of jy bevorder word en jou magsnommer en velkleur sê watter politiek jy aanhang. Tans verskil die magsnommers van die ou statutêre en nie-statutêre magte. Alvorens politiek nie verwyder word nie, sal die weermag nie ‘n professionele weermag wees gebaseer op meriete nie,” sê Groenewald.
Worsdors
Sisulu ‘n ‘moderne Magnus Malan’
Lindiwe Sisulu, minister van verdediging, het Dinsdag salarisverhogings vir soldate en pensioenvoordele vir veterane van Umkhonto we Sizwe en Apla aangekondig, ten spyte van dié departement se beroerde finansies.
Benewens groeiende personeelaanstellings wil Sisulu ook graag nasionale diensplig terugbring. Byna die helfte van alle weermagpersoneel is tans HIV-postief. Sisulu het gesê die weermag se doelk is om die land se buitelandse beleid af te dwing.
Sy het ook klem gelê op die waarde van militêre opleiding omdat die weermag in die VSA glo die nuwe gesig van leierskap verteenwoordig. Sy het verwys na April se uitgawe van Fortune Magazine waar melding gemaak word van groot maatskappye wat militêre personeel werf.
Wal-Mart asook twee studies deur Harvard en MIT wat in 2006 voltooi is, sê die menslike hulpbronkomponent van die weermag is goud werd, volgens Sisulu.
David Maynier (DA) het gewaarsku dat die weermag in ’n gewapende welsynsorganisasie gaan verander. Hy het gesê Sisulu loop die gevaar om in ’n “moderne Magnus Malan” te verander.
Volgens Maynier is die parlement in die duister oor hoe die departement van verdediging bestuur word. Die parlement weet ná amper ’n jaar steeds nie wat die werklike vlak van paraatheid is nie, het hy gesê.
Vrystaat – van modelrepubliek tot Free State Province
Presies waar het sake in die Vrystaat verkeerd begin loop?
Tot baie na-aan die aanbreek van die nuwe bedeling het die Vrystaat besonder goed gevaar in opnames, soos gesindheidsopnames deur die RGN.
Die feit dat die vorige bedeling daarin geslaag het om taamlike hoë stempersentasies te verkry in die destydse hoogs omstrede swart munisipale verkiesings, is in ander provinsies afgemaak as “die ANC is nie juis in die Vrystaat teenwoordig nie” eerder as om toe te gee dat die Vrystaatse amptenary oor sekere kwaliteite beskik.
Selfs ‘n groep jong belhamel-aanhangers van mev. Winnie Mandela, destyds by Brandfort ingeperk, is deur skoliere van ‘n skool waar hulle probeer onrus aangestig het terug tot by Mama Whetu se huis gejaag en afgeransel.
Toe kom die verkiesing en die Vrystaat blyk een van die mees ANC-gesinde provinsies te wees.
Voor die verkiesing was daar ook lastige insidente, soos die dekadelange gesloer met die goedkeuring van Senekal se verbypad, wat nou etlike dekades later steeds nie gebou is nie, en die omstrede mediese skandeerder-voorval waar ‘n reuse span LUK’s en aanhangsels oorsee is, amptelik om een uit te soek, maar waar die professor dit lank reeds gedoen het. Soos ‘n rubriekskrywer tussen die lyne gespot het: Hulle kon hoogstens die kleur gaan uitsoek.
Teen die agtergrond wat deesdae die media haal, klink daardie insidente maar mak. ‘n Burgemeester is vermoor te midde van sterk aanduidings van faksiegevegte. In Bloemfontein moes die polisie taamlik hardhandig teen SAMWU-betogers optree. Die betogers het onder meer spesiale Fifa-T-hemde wat hulle onlangs ontvang het, verbrand.
Soos dit nou al te duidelik blyk: As iemand oor iets ontevrede is, moet hy net die komende sokkertoernooi as hefboom gebruik, al is dit net dreig om te gebruik, en hy het dadelik die regering se volle aandag, en is boonop bykans gewaarborg om ‘n stewige opstopper en bloedneus te kry.
Die feit dat net 5 Vrystaat munisipaliteite onder administrasie is, is geen refleksie van verslae van die ouditeur-generaal, die Groen Druppel-verslae vir drinkwater en vir goed-funksionerende rioolplase nie, dit reflekteer ook nie die provinsies se padtoestande nie, en die gesondheidsdienste bly ongesond.
Pas het dit aan die lig gekom dat die polisie ‘n internasionale skietinsident naby die Lesotho-grens verswyg het, wat sterk herinner aan die Midge Fergusson-insident waar ‘n buitelandse besoeker tydens die Konfed-toernooi vir dood deur rowers gelaat is, en die slagoffer in ‘n hospitaalbesoek van ‘n hoë polisieoffisier die indruk gekry het die polisie is meer oor die beeld-aspek van die saak begaan as dat die insident plaasgevind het. Dié voorval het ook bykans net die buitelandse media gehaal.
In dieselfde tyd is ‘n vrou wat die roof van ‘n hangertjie vir versekeringsdoeleindes gerapporteer het deur ‘n histeriese stasiebevelvoerder gebel en uitgetrap omdat sy “petty crime” gerapporteer het. “n Mens rapporteer nie petty crime nie want dit laat ons syfers sleg lyk.” Die vrou se eie GPF het hom oor dié saak in ‘n muur vasgeloop. Kort hierna het die provinsiale kommissaris ‘n mediaverbod op Volksblad en sy gemeenskapskoerante geplaas. Hoewel dit opgehef is, ervaar ander publikasies effektief steeds ‘n mediaverbod.
Die blote feit dat Skoor op nasionale vlak skynbaar op die punt staan om weer met ‘n arendsoog na die omstrede wapentransaksie te kyk, is afdoende bewys dat ‘n benadering tot volstruispolitiek oor die negatiewe, nie die negatiewe laat weggaan nie.
Ongelukkig is die Vrystaat nie die uitsondering nie, en kan verskeie ander provinsies wat verskeie sake betref, die Vrystaat ‘n paar lesse kom leer om hoe om sake nie te hanteer nie.
Dit is duidelik dat die ANC begin kriewelrig raak oor volgende jaar se munisipale verkiesing. Die gebrek aan leiding en die Malema-stert wat die ANC swaai, laat baie kiesers wat voorheen blind lojaal was nou met nuwe oë die saak betrag.
Zuma se reaksie was soos te wagte is flou. Die kiesers is, volgens hom, onder ‘n morele verpligting om vir die ANC te stem.
“Moreel” en “moraliteit” is sulke vloeibare sake, die president wil ‘n openbare debat hieroor laat voer om dit opnuut te begrens.
Eens het Nero musiek gemaak terwyl Rome brand.
Volksblad vra ook vandag die vraag reguit of Zuma na sy eie beplanningskommissie gaan luister.
Of gaan iemand anders weer die skuld kry? Dit behoef ook geen profeet om te weet wie die sondebokke gemaak gaan word nie.
Met ‘n vorige reeks munisipale oproere deur die Vrystaat het ‘n Vrystaatse LUR, wat weens haar omstrede optredes wat sy self luid aangekondig het die bynaam “Hooterbek” by haar kollegas gekry het, die blaam vir die oproer op opposisiepartye se navorsers geplaas wat die tekortkominge en wanpraktyke onder die kiesers se aandag sou gebring het.
Die begrotings is hierna so ingeperk dat die opposisiepartye effektief sonder navorsers gelaat is.
Nou moet die fout meer generies gesoek word.
Miskien het Sasco met gister se aanhef van die liedjie, “Maak dood die Boere” in Kovsies se studenteparlement die antwoord verskaf oor wie te blameer is. ‘n Mens kan maar net bid dat dit ‘n jeugdige sotheid was, en dat die ANC ook hier nie net lippediens gaan wys nie.
Toeris het slenkdalkoors onderlede
Die eerste geval van ‘n toeris na Suid-Afrika wat met slenkdalkoors gediagnoseer is, is Dinsdag deur die Wêreld Gesondheidsorganisasie (WGO) bevestig.
Dié gevreesde virus het reeds vyftien mense se lewens in die land geëis.
Sedert die siekte aan die begin van die jaar begin versprei het, is dit by 172 mense landwyd gediagnoseer.
Die Duitse toeris wat met die siekte gediagnoseer is, het landelike gebiede en wildtuine langs die kus in die Oos-Kaap en Wes-Kaap besoek, het die WGO gesê.
Die vrou is vergesel van mense wat ook nou vir die virus ondersoek word.
Bevrydingsbewegings van Suider-Afrika byeen
ANC-president Jacob Zuma en sekretaris-generaal Gwede Mantashe het Maandag in Dar es Salaam, Tanzanië, aangekom om ‘n vergadering van die voormalige bevrydingsbewegings van Suider-Afrika by te woon.
Die vergadering, wat byeengeroep is deur Chama Cha Mapinduzi (CCM) van Tanzanië, sluit ook die leiers van FRELIMO van Mosambiek, ZANU-PF in Zimbabwe, SWAPO van Namibië, en die MPLA van Angola in.
Die byeenkoms bied ‘n geleentheid om die bande van kameraadskap en solidariteit wat tussen hierdie bewegings gesmee is tydens die stryd teen die “koloniale regerings en apartheid”, te hernu. Volgens die ANC is mense van Suid-Afrika dankbaarheid aan die partye, wat materiaal en politieke ondersteuning gedurende die bevrydingstryd verskaf het, verskuldig.
Die byeenkoms bied ‘n geleentheid vir die partye om hulle sienings en ervarings oor die uitdagings van ekonomiese en maatskaplike ontwikkeling in hul onderskeie lande uit te ruil.
Dit sal ook fokus op die uitdagings wat die voormalige bevrydingsbewegings na die bereiking van onafhanklikheid en demokratiese regering. Die vergadering sal kyk hoe die partye saam kan werk om hul onderskeie organisasies te versterk.
Die vergadering, wat byeengeroep is deur Chama Cha Mapinduzi (CCM) van Tanzanië, sluit ook die leiers van FRELIMO van Mosambiek, ZANU-PF in Zimbabwe, SWAPO van Namibië, en die MPLA van Angola in.
Die byeenkoms bied ‘n geleentheid om die bande van kameraadskap en solidariteit wat tussen hierdie bewegings gesmee is tydens die stryd teen die “koloniale regerings en apartheid”, te hernu. Volgens die ANC is mense van Suid-Afrika dankbaarheid aan die partye, wat materiaal en politieke ondersteuning gedurende die bevrydingstryd verskaf het, verskuldig.
Die byeenkoms bied ‘n geleentheid vir die partye om hulle sienings en ervarings oor die uitdagings van ekonomiese en maatskaplike ontwikkeling in hul onderskeie lande uit te ruil.
Dit sal ook fokus op die uitdagings wat die voormalige bevrydingsbewegings na die bereiking van onafhanklikheid en demokratiese regering. Die vergadering sal kyk hoe die partye saam kan werk om hul onderskeie organisasies te versterk.
Hoofde van die onderskeie bevrydingsbewegings asook hoofde van politieke partye sal by die geleentheid ontmoet.
Namibië gaan gasarbeid afskaf
Namibië gaan nie langer die invoer van ongeskoolde werkers uit die buiteland wat werksgeleenthede voor die neuse van Namibiërs wegraap, duld nie.
Daarmee saam is die tenderproses so aangepas dat ongeskooldes in die land pleks van buitelanders moet baat. Pres. Hifikepunye Pohamba het Saterdag tydens Werkersdagvieringe op Lüderitz dié goeie nuus oorgedra nadat hy deur ’n vakbondleier oor die benarde werkloosheidsituasie in die land en die toekenning van tenders aan buitelanders voor stok gekry is.
Honderde vakbondlede het vroegoggend op die hawedorp ’n vreedsame optog gehou waarna duisende toeskouers die middag by die stadion saamgedrom het om deur die President toegespreek te word.
Die visepresident van die Nasionale Unie van Namibiese Werkers (NUNW), mnr. David Namalenga, het in sy toespraak nie doekies omgedraai oor werkverskaffing en die toekenning van tenders aan buitelanders nie.
“Plaaslike inwoners het politieke mag verkry, maar kan steeds nie daarin slaag om ekonomiese mag te verkry nie. Ons land is steeds gekenmerk deur erge ongelykheid.”
Hy het voorts gesê dat die ekonomie van enige land in die hande van plaaslike en inheemse mense moet wees.
“Die Tenderraad het die tendens om tenders aan swak kwaliteit lande toe te ken,” en bygevoeg dat “’n arm en honger mens ’n kwaad mens is”.
Die President was egter gereed met ’n teenantwoord: “Ons gaan nie langer meer die invoer van ongeskoolde werkers van ander lande aanvaar nie en as deel van ons pogings om werkloosheid te bekamp, het die Kabinet sekere beperkinge op die betrokkenheid van buitelandse burgers in sekere subsektore van die ekonomie goedgekeur.”
Die subsektore sluit in kleinhandel, haarkappery en intra-Namibië vervoer.