Kommer oor die veiligheid van kernaanlegte, met China se hoofkernnavorsingslaboratorium wat naby die sentrum van die aardbewing geleë is inbegrepe, is ook gelug.
'n Beraamde 10 000 mense is steeds vesgekeer, maar daar word geglo dat die meeste reeds dood is.
Syfers van vorige aardbewings wys egter dat oorlewendes na nog byna 14 dae gevind kan word.
'n Nieu-Seelandse koerant, die Herald, berig dat miljarde dollar wat vir Afrika deur die rocksterre Bono en Bob Geldof ingesamel is, gebruik is om wapens aan te koop en terreuroorloë te voer.
Dit is die mening van die internasionale terrorismedeskundige, Dr. Loretta Napoleoni. Sy is tans in Nieu-Seeland om haar boek Rogue Economics bekend te stel.
Sy noem die voorbeeld van Ethiopië, wat tussen 1982 en 1985 nie minder nie as R14,4 miljard ontvang het, waaronder 'n groot skenking van Bob Geldof se Live Aid-projek. Die grootste gedeelte van die geld, R12,8 miljard, is op militêre toerusting uitgegee.
Wladimir Poetin kan met reg trots voel op homself. Alhoewel hy nou die rol van eerste minister van Rusland beklee en nie meer president is nie, is die huidige situasie die gevolg van ’n grondwetlike staatsgreep wat hy self georkestreer het. Dmitri Medwedef is weliswaar die nuwe president, maar geen belangrike besluite word sonder Poetin se instemming geneem nie.
Net voordat hy onlangs as president uitgetree het, het Poetin verklaar: “Ek het hierdie agt jaar soos ’n galeislaaf gewerk, van die môre tot die aand, en het my alles gegee. Ek is gelukkig met die resultate.” In ’n sekere sin kan hy trots wees op homself. Die situasie in Rusland het inderdaad verbeter en die meeste Russe sien Poetin as die antwoord op hulle gebede. Vir Westerlinge lyk Poetin soos ’n diktator, maar die meeste Russe meen dat veiligheid en stabiliteit belangriker is as vryheid.
Poetin spog graag daarmee dat sedert hy agt jaar gelede as staatshoof oorgeneem het, buitelandse beleggings in Rusland sewevoudig toegeneem het. Die bedrag staan tans op $82,3 miljard. Die land se BBP het gedurende dieselfde periode met meer as 70% toegeneem en die gemiddelde Russiese inkomste het verdubbel.
Die situasie is natuurlik grootliks aan Rusland se enorme olie-en gasreserwes toe te skryf. Toe Poetin destyds aan bewind gekom het, het ’n vaatjie ru-olie $16 gekos. Tans het die prys al $120 verbygesteek. Ten spyte van hierdie groot bydrae tot die Russiese staatskoffers pluk die man in die straat nie noodwendig die vrugte daarvan nie. Die onderwysstelsel in die land is power, en volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie is Rusland 130ste op die ranglys van die 190 VN-lidlande se gesondheidstelsels. Op die platteland het dorpe dikwels nie lopende water of gas nie en in vele opsigte kan hierdie lid van die G8-groep as ’n Derdewêreldland beskou word wat die stand van plaaslike infrastruktuur betref. Die Russiese bevolking gaan na verwagting oor die volgende paar dekades van 145 miljoen tot 120 miljoen krimp. Weens vigs en alkholisme word manlike lewensverwagting tans op sowat 58 geskat.
Die vraag kan dus tereg gevra word wat van die land se olie-inkomste word. Volgens ’n verslag wat onlangs deur twee voormalige Kremlin-amptenare uitgebring is, is ’n misdaadnetwerk onder Poetin se bewind ingestel wat meegebring het dat die Kremlin staatsbates goedkoop aan vriende van Poetin verkwansel en dan ander bates weer teen buitensporige pryse van hulle terugkoop. Een van hierdie twyfelagtige transaksies is die 75% aandeel wat die staatsbeheerde Gasprom (wat tot ’n paar maande gelede deur Dmitry Medvedev bestuur is) onlangs in ’n maatskappy genaamd Sifnet aangekoop het. Sifnet behoort aan Roman Abramowitsj, ’n biljoenêr-bondgenoot van Wladimir Poetin. Abramovich het in 1995 $100 miljoen vir Sifnet betaal. Tien jaar later het die Russiese regering dit vir $13.7 miljard van hom gekoop.
In die Weste sou die inhoud van so ’n verslag tot die ondergang van ’n regering kon lei, maar in Rusland, waar Poetin self elkeen van die huidige kabinetsministers aangestel het, is daar weinig kans op ’n indringende ondersoek van die bewerings. Volgens Transparency International is Rusland een van die ergste lande wat korrupsie betref. Buitelandse kenners meen dat sowat $30 miljard per jaar in die land spandeer word aan omkoopgeld. Die gemiddelde Rus aanvaar hierdie korrupte stelsel as ’n feit waaraan hulle weinig kan verander.
Selfs die Russiese howe word as korrup beskou. Enigeen wat die Kremlin probeer uitdaag, word met vervolging vir belastingbedrog gedreig. Toe Mikhail Khodorkowski, eens die rykste man in die land, sy olie-rykdom probeer gebruik het om menseregte te bevorder, het Poetin hom onmiddellik as ’n bedreiging geïdentifiseer. Die staatshoof het hom laat arresteer en skuldig bevind aan bedrog. Hy sit tans in ’n Siberiese tronk om gevangenisstraf van agt jaar uit te dien.
Die media word nie aangemoedig om oor korrupsie en teëstand teen hierdie praktyke te skryf nie. Bykans alle nasionale radio- en televisiestasies word direk of indirek deur die staat beheer en dieselfde geld vir die land se belangrikste koerante. Min joernaliste het die moed om hierdie sake aan die groot klok te hang. Sedert Poetin aan bewind gekom het, is twintig joernaliste in vreemde omstandighede dood gevind. Nie een van hierdie moordsake is al opgelos nie.
‘n Metodistebiskop, Paul Verryn, wat buitelandse swartes in die Johannesburgse middestad onderdak gee, het die huidige gevegte tussen buitelanders en plaaslikes ‘n "oorlog" genoem en gevra dat ‘n noodtoestand ingestel word.
Bendes jeugdiges het gister die kerk aangeval. Tot nou is 13 mense dood in die etniese konflik tussen buitelanders en plaaslikes, met nog 60 wat beseer is. Die konflikgebied strek vanaf Diepsloot ten noorde naby Pretoria tot die Johannesburgse middestad en dwarsoor die Oos- en Wesrand.
Die polisie het Saterdag die Sentrale Metodistekerk gewaarsku dat aanvalle verwag kon word terwyl immigrante hulself met bakstene bewapen het.
Dis nogal hartseer as openbare figure soos Andre P. Brink, alias mnr. Hyde, die stelling maak dat dieselfde mense vir wie hy so ‘n vurige kampvegter was en dalk in sy hart nog is, nou skielik “barbare” is. Mens kan net wonder wat oor sy lewe geloop het. Dat moord gebeur, is deel van die nuwe Suid-Afrika en – so jammer as wat dit is – moet hy saamleef daarmee, net soos die res van ons. Want dis sy nalatenskap aan ons. Dit is ‘n nalatenskap wat deur sy pen geskep is in die jare her.
Ek sal nie kan sê of sy familie dieselfde politieke oriëntering gehad het as hyself nie, maar weereens kom sekere dinge sterk na vore. Die sogenaamde monsters na wie hy verwys, diskrimineer nie, nie as dit kom by diefstal van die presidentswoning se weerligafleiers nie, en ook nie as dit kom by diefstal en moord op familielede van apartheidsaktiviste nie. Ek is jammer meneer, dat verlies deel is van die lewe behoort jy reeds teen dié tyd te weet. Ek voel met jou vir die verlies van julle familie lid. En ongelukkig kan ek niks meer doen as meegevoel hê nie.
Wat ek wel sou wil weet, is hoekom skielik nou, nie ‘n paar jaar terug nie, maar nou, nadat die monsters in jou binnekring begin maai het, is hulle skielik monsters? Of is dit juis die ding? As hulle elders wei, is hulle jou mense, maar sodra hulle aan jou binnekring raak, word hulle monsters. Wel, jy kan ongelukkig nie die brood aan albei kante gebotter hê nie.
Soos die Zombies in die rekenaar speletjie “Return to Castle Wolfenstein” (wat ek sterk kan aanbeveel as ontlaaimeganisme wat briljant werk in ons moderne tyd) nie diskrimineer tussen vriend en vyand nie, is die monsters wat jy in jou pen-en-papier-laboratorium geskep het ook glad nie diskriminerend nie.
Hulle weet nie dat jy deel van die span wetenskaplikes was wat hulle geskep het nie, en hulle weet nie dat daar vriend en vyand is nie. Hulle tree op volgens hulle natuur, soos wat hulle gemaak is, sonder denke, sonder om vrae te vra. Dis die mooi van die saak. Geen vrae nie, geen uitsonderings nie, niks.
Hulle is gemaak met leë skedels wat nie denke toelaat nie, vir die grootste hoeveelheid van hulle en dit is nie my toedoen nie, maar joune. Ek is nie die een wat geskreeu het dat hulle meer regte en beter lewens moet hê nie, maar jy. Dus kan jy nie die mense wat jy gehelp skep het sommer net monsters noem nie, dis mos monsteragtig om so te maak. Hoe is jou hart dan nou?
Dat jy hartseer is en baie gewis nie lekker voel nie kan ek begryp. Maar om hulle monsters te noem, nee man, los dit uit. Net ons rassistiese Afrikanerblankes noem die mense wat sulke dinge doen monsters en jy is nie een van ons nie, so moet jou nie daardie reg aanmatig nie.
Die feit dat jy Afrikaans baie goed magtig is, is maar net ‘n klein tegniese toevalligheid. Dat ons jou naam kan verander na Dr. Jekyll is gewis. Die feite is dat jy in die verlede jou met onheil besig gehou het en die slang wat jy getroetel het, het nou te groot geword om te beheer. Dit het verander in ‘n monsterslang, ‘n reusagtige onstuitbare ding waaroor nie jy of jou geesgenote enige beheer het nie. So moenie nou kla nie. Elke aksie het ‘n reaksie; en die reaksie van jou aksies is op ons, en op jou. Die reaksie is dat jy nou die prys moet betaal. Ons almal moet betaal vir die ondier wat jy en jou soort help skep het.
Dat die ding moes gebeur, is totaal onnodig. Indien jy in die verlede, tesame met jou geesgenote dieselfde energie sou bestee het om die land op te bou en nie monsters te maak nie, was die saak dalk nie vandag op die nuus nie, maar dit het gebeur en niks wat jy nou doen en sê sal meer die verlede verander nie.
Hoewel daar nog ‘n klein kans is indien jy en jou geesgenote die boot kan swaai ná die nodige hartsverandering, selfs ‘n hartoorplanting indien nodig. Dis tyd dat julle vir terapie en sjirurgie sal moet gaan. En dit beter deksels vinnig gebeur ook.
Maar as julle nou niks doen nie, is julle self direk verantwoordelik vir dit wat nog wag, en glo my, ons blanke Afrikaners sien nie tans ‘n mooi toekoms nie. Dis nou die tyd vir julle klomp wat die land in die verlede so afgekraak het om voor die rekenaars te gaan sit en planne te beraam.
Planne om die skeppings van julle te stuit voor dit ons almal verswelg, vernietig en verbrysel, sodat selfs die gedagte van die Afrikaner nie eers meer in die geheue van die eks-Suid-Afrikaners wat oorsee sit, sal oorbly nie.
Die Derde Reich se propagandaminister, dr Josef Goebbels, het gesê dat, mits 'n leuen groot genoeg is, en genoeg herhaal word, die bevolking dit uiteindelik vir die waarheid sou aansien. Minder bekend is die res van Goebbels se siening, naamlik dat die leuen slegs volgehou kan word vir solank die staat die bevolking kan beskerm teen militêre, ekonomiese en politieke gevolge van die leuen.
In 2008 sit die ANC regime met 'n enorme probleem. Dit het uiteindelik tot die breë bevolking deurgedring dat die keiser geen klere aanhet nie. Alexandra en Diepsloot staan in ligte laaie omdat die swart bevolking, wel, gatvol is vir leuens. Dr Goebbels se leuen vereis 'n sterk staat, maar die falende staat wat die ANC se onbekwaamheid tot gevolg gehad het, het nie meer die vermoë om die leuen vol te hou nie.
Daar is sedert 1994 vir die ganse Suid-Afrikaanse bevolking op baie vlakke gelieg. Daar is vir blankes gelieg dat transformasie en regstellende aksie in ons eie belang sou wees. Die snert is aan ons verkoop dat die grondwet ons teen 'n Marxistiese regime se magsmisbruik sou kon beskerm. Die hoof van Ermelo se Afrikaanse skool kan van iets anders getuig. Daar is egter veral vir die swart bevolking gelieg. Aan die swart bevolking is visioene van 'n post-apartheidsparadys voorgehou, waar 'n swart regering die blankes op hulle plek sou sit, en swartes na Kanaän sou lei. Daar sou 'n hoender in elke pot wees, 'n pot wat op 'n elektriese stoof in 'n ordentlike baksteenhuis sou staan, 'n huis wat bewoon sou word deur 'n gesin met 'n werk en volop ekonomiese geleenthede.
Die realiteit was deprimerend anders. Ja, daar was diegene wat voordeel getrek het uit die nuwe bedeling. Hulle was onder andere die voordeeltrekkers uit swart ekonomiese bemagtiging (SEB). Die Patrice Motsepes van die lewe het obsene rykdom ontvang in ruil vir – wat? Motsepe was nie 'n besonder begaafde myner of finansiële ghoeroe nie. Hy het veel eerder die regte mense geken, en is beloon vir sy verbintenisse. Blanke maatskappye het oor mekaar geval om bemagtigingsvennote te bekom, vennote wat dikwels nie 'n jota waarde toegevoeg het nie. Dieselfdes is oor en oor "bemagtig", en die bemagtigdes se kinders word op rassistiese wyse steeds bo arm blanke kinders "bemagtig", selfs al gebruik eersgenoemde goue toilette.
Die ander voordeeltrekkers, al was dit op 'n meer beskeie skaal, was die miljoen of wat nuwe, swart staatsamptenare wat voordeel getrek het uit die etniese reiniging van blankes uit die staatsdiens. Kort ná 1994 kon 'n swarte homself bloot by die kantoor van enige staatsdepartement aanmeld, en hy was bykans 'n pos bykans gewaarborg. Sy kundigheidsvlakke het veel ligter geweeg as sy velkleur. As hy kon lees én skryf, het 'n pos as direkteur gewink.
Ook in voormalig lelieblanke privaatmaatskappye is swartes bevorder tot op vlakke wat min verband gehou het met hulle vlakke van bekwaamheid. Hulle het uiteraard die maksimum voordeel uit die situasie probeer put. Die swart, vroulike hoof van Kansa, die kankervereniging van Suid-Afrika, het byvoorbeeld gholflesse van honderdduisende rande bygewoon. Hoe haar gholfvoorgee kankerpasiënte tot voordeel sou strek, is nie heeltemal duidelik nie, kennelik omdat ek nie getransformeerd is nie.
Die blankes wat uit diens gestel is, het dikwels pakkette ontvang en die pakkette gebruik om hulle eie sake-onderemings te begin. Baie van die voormalige staatsamptenare het hulle dienste begin terugverkoop aan die staatsdiens as konsultante, omdat die nuwe amptenary voorspelbaar nie die mas kon opkom nie.
Al die begunstigdes van SEB en al die reggesteldes in die staat, was egter in totaal minder as drie miljoen mense. Vir die ander vyf-en-dertig miljoen swartes, was die Nuwe Suid-Afrika nie veel beter as die oue nie. Ja, hulle kan vandag stem, maar stemreg verseker nie 'n hoender in die pot nie.
Die netto resultaat van bostaande beleidsrigtings (oorhoofs bekend as transformasie), was dat die ekonomiese leuen vir 'n wyle volgehou kon word. Dit vereis nie 'n Nobelprys in ekonomie om te bedink dat die skielike toevoeging van drie miljoen mense tot 'n relatief klein vorige poel van voorheen sowat vier miljoen, 'n verbruikgedrewe opbloei tot gevolg sou hê nie. BMW-, Jaguar- en Mercedes-handelaars het luukse-, swart motors soos soetkoek verkoop. Restourante in Sandton kon kaviaar verkoop aan diegene wat voorheen hoenderpote geëet het. Vir 'n wyle was veral die drie miljoen bevoordeeldes in ekstase.
Milton Friedman se beroemde stelling: "There is no such thing as a free lunch", sou Suid-Afrika egter onafwendbaar begin inhaal. Al die ander lande wat in die twintigste eeu ekonomiese sukses behaal het, het dit op grond van harde werk, goeie opvoeding, dissipline en veral grootskeepse nywerhede en uitvoere bereik. Japan het uit die as van Hirosjima verrys as gevolg van sy gedissiplineerde arbeidsmag, goeie skoolopvoeding en uitvoere. So ook Suid-Korea, Singapoer en Duitsland. Die nuutste reus om op te staan is Sjina. In al daardie lande was daar nie 'n onmiddellike, uitgebreide skepping van 'n groot groep rykes nie, maar eerder 'n geleidelike verryking van die breë gemeenskap.
Nie een van bostaande is aanwesig in Suid-Afrika nie. Die arbeidsmag is grootliks ongeskoold, beslis ongedissiplineerd en die land se nywerhede boer agteruit. In plaas daarvan dat die ekonomie gegroei het op grond van verbeterde produktiwiteit en uitvoere, is die tydperk 1998 tot 2006 gekenmerk deur 'n verbruikersgedrewe groei. Die ekonomie het nie gegroei omdat Suid-Afrika beter en goedkoper motors kon bou as Duitsland nie, maar omdat Suid-Afrikaners Duitse motors en Koreaanse yskaste gekoop het.
Buitelanders was vir 'n paar jaar bereid om Suid-Afrikaners se rojale koopgewoontes te befonds, en groot hoeveelhede buitelandse kapitaal was nodig om die inkopie-orgie te finansier. Die breë gemeenskap het egter nie ryk geword nie. Dit was eerder indiwidue soos Smuts Ngonyama, wat honderdmiljoene rande ontvang het as 'n "fasiliteerder" vir die Telkom-transaksie (sy insette: onbekend) wat obsene vlakke van rykdom "verdien" het.
In hierdie tyd het Suid-Afrika egter minder produktief en mededingend geraak, ten spyte van die kunsmatige ekonomiese groei. Suid-Afrikaanse arbeid is militant, onproduktief en onmededingend. Die rand sal tot vyftien teen die dollar moet verswak voordat Suid-Afrikaanse arbeid met Sjinese arbeid kan meeding. Cosatu en die verdrukkende arbeidswetgewing moet regstreeks die blaam hiervoor dra. G'n rasionele, oorsese nyweraar sal 'n fabriek in Suid-Afrika oprig as hy beter opgeleide Chinese arbeid vir 'n breukdeel van die koste van Suid-Afrika s'n kan bekom nie. Sjinese arbeiders staak nie so graag soos die vullisverwyderaars van Pretoria nie.
Die leuen dat apartheidsonderwys die swart bevolking teruggehou het, is ook ontbloot. In plaas daarvan om beter te begin doen, het swartmense al hoe slegter begin vaar op skool. Die getransformeerde onderwysdepartement was nie dieselfde as die vorige bedeling s'n nie. Dit was in der waarheid veel slegter, onbekwaam en ondoeltreffend. Terwyl miljoene ingenieurs jaarliks in Sjina en Indië kwalifiseer, sukkel swart matrikulante toenemend om wiskunde deur te kom. Die blote afskaffing van apartheid het toe misterieus nie 'n wiskundige wonderwerk veroorsaak nie – swart matrikulante het nie wonderbaarlik beter begin presteer omdat daar nie meer apartheid was nie.
Vir die armes in Alexandra is daar nie veel ligpunte nie. Ironies juis omdat 'n klein groepie swartes aangestel is in poste ver bokant hulle vuurmaakplek in die Johannesburgse stadsraad en Gautengse provinsiale regering, is goeie dienslewering, behuising en veral goeie onderwys, nie vir hulle beskore nie. Dr Goebbels se waarneming het die ANC ingehaal: dit kos 'n sterk staat om die leuen vol te hou, en die getransformeerde ANC-staat is uit en uit 'n falende staat. Iemand het vir hom gelieg, besef selfs die armste inwoner van Alexandra.
Tans word die swart bevolking se woede egter gefokus op gerieflike sondebokke: onwettiges wat glo behuising "steel". Die ware sondebok, die rampspoedige beleidsrigtings van die ANC, is skynbaar nog nie op 'n breë front in die kollig nie. Vroeër of later gaan ook die swart bevolking egter die regte gevolgtrekkings maak. Die resultate daarvan kan 'n baie interessante uitwerking op die Suid-Afrikaanse politieke landskap hê.
Die aanvalle op vreemdelinge wat die afgelope weke op buitelanders binne Suid-Afrika se landsgrense plaasgevind het, word allerweë aan “xenofobie” of vreemdelingehaat toegeskryf. Maar onderliggend aan die probleem is die feit dat die ANC-regering sy eie wette oor grensbeheer verontagsaam.
Indien daar nie in die eerste plek miljoene onwettiges oor ons grense gestroom het nie, sou die huidige etniese konflik tussen buitelanders en die plaaslike swart bevolking nie ontstaan het nie.
Soos vele internasionale kenners al aangetoon het, lei bevolkingsverskuiwings met gepaardgaande chaotiese verstedeliking vanself tot wrywing en geweld. Soos gewoonlik probeer die linkse koerante en meningsvormers ons oortuig dat dit hier gaan om ‘n morele probleem rondom “xenofobie”.
Inteendeel, dit het niks met moraliteit te make nie, maar met die wetlike orde rondom grensbeheer wat in Suid-Afrika besig is om te verval. In Europa bestaan daar streng immigrasiebeheer. Daar is selfs ‘n organisasie gestig, Frontex, wat veronderstel is om onwettiges te keer nog voordat hulle hul lande van herkoms verlaat. Die kus van Senegal en ander Afrikalande word gepatrolleer om te sorg dat onwettiges nie sulke lande mag verlaat nie.
Onwettige immigrasie is die grootste enkele probleem wat Suid-Afrika in die gesig staar. In Afrika suid van die Sahara woon 600 miljoen van die armste mense ter wêreld op wie die helder liggies van Johannesburg en Pretoria ‘n magnetiese aantrekkingskrag uitoefen. Indien grensbeheer so laks plaasvind soos tans, gaan die menslike golf wat op ons toesak net groter word en gaan die huidige stamgevegte tussen buitelanders en plaaslike swartes net verhewig.
Afrikaners sal ook dringend moet besin oor hoe ons in die huidige omstandighede gaan oorleef. Ons sal móét konsolideer binne ‘n kleiner gebied waar wette gehandhaaf en grensbeheer behoorlik toegepas kan word.
Die skip se vrag is na wat beweer word by Ponte Negra in die DRK afgelaai, maar Zimbabwiese amptenare sê die vrag is in Luanda afgelaai.
Canal de Moçambique sê die wapens is na Harare gevlieg in 'n Russiese Ilyushin Il-76 wat aan Avient Aviation in die VK behoort. Dit is deur regeringsamptenare in Harare bevestig volgens die Weekender.
In Thokoza op die Oos-Rand is ses mense Vrydagnag in hegtenis geneem vir openbare geweld wat verband hou met vreemdelinghaat, sê die polisie. Twee plakkershutte is aan die brand gesteek en 'n aantal mense is beseer.
Ongeveer 50 mense skuil tans by die Thokozapolisiestasie.
Die polisie sê ook die toestand in Diepsloot bly gespanne en buite beheer. Buitelanders is steeds besig om uit Diepsloot te vlug uit vrees vir aanvalle.
Geagte redakteur,
Hartverskeurend is dit om die smart van die Chinese ouers te aanskou na die aardbewing op 12 Mei. Ons was jare gelede daar net nadat die bamboesgordyn van kommunisme begin oopgaan het. Ons het die aaklige swak bouwerk gesien en die tweedehandse skoene in die winkels en die staatskleuterskole waarin die enkelkind per gesin deur die staat versorg word. Hoedat die ouers net twee maal per week die kleintjies kon sien, naamlik Woensdae en Sondae.
Aborsies tot op 8 maande en sterilisasies. Ons het gesien hoedat die kindertjies met alle liefde en aandag deur die ouers bederf word met net die beste wat hulle in die hande kon kry van kleertjies tot Engelse taallesse. Kleuterskole gebou met swak derderangse bouwerk van die kommunistiese mentaliteit. Maar ons het die ongelooflike kunstige innerlike skoonheid van die mensies gesien in hul kunsskatte – gemaak onder die swakste omstandighede ; papiersnywerk en porselein en enkeldraad sy borduurwerk en ivoorsnywerk – te veel om te noem.
Toe sê ek en Beterhelfte vir mekaar dat hierdie geslag bedorwe enkelkinnertjies wanneer hulle groot word eendag nooit die gemors van kommunisme sal verdra nie. En my waarneming was korrek bewys in Rusland maar veral in China. Hulle het opgestaan uit die gemors uit en daarom kan ons afrikaners ook!
Maar dis hierdie geslag enkelkinders wat ons gesien het wat op TV onbeskryflike smart ly langs die rommel van so ‘n verkrummelde skool waaruit hulle nog hul kindertjies kan hoor skree!!
Want 900 families het in een skool uitgesterf!
Kan mens jou die tragedie voorstel? Het die lewe enige betekenis sonder kinders?
Onwillekeurig dink ek dan aan ons eie afrikanerkinders wat onterf en onteien is maar darem die vryheid van die lewe deur die Here se genade gewen het.
En ek wonder of daar enige betekenis vir die lewe vir ons kinders is sonder ‘n tuiste.
JK Bosch
