Ekstreemregs en ekstreemlinks is die twee uiterste pole van die politiek. Tussenin is daar vele skakerings. Die skakerings is meesal besig om verder na links of verder na regs te beweeg. Dikwels beskuldig politieke opponente mekaar daarvan dat hulle ekstreemlinks of ekstreemregs is terwyl hulle in werklikheid nóg die een, nóg die ander is. Veral linkses het ‘n voorliefde daarvoor om enigiemand wat minder links is as hulle, as «ekstreemregs» uit te maak, moontlik omdat hulle nie juis veel ander argumente het nie. «Verregs» is natuurlik ook ‘n sinoniem vir «rassisties».
In Frankryk word Marine Le Pen en die Front National uitgemaak vir « regsekstremiste» omdat hulle dit waag om voorkeur te wil gee aan Franse burgers wat betref arbeidsgeleenthede, behuising en mediese dienste en omdat hulle probeer wal gooi teen die vloedgolf immigrante uit die Derde Wêreld. Sulke standpunte maak van jou in Frankryk ‘n regsekstremis en ‘n fascis.
Maar nou is dit ook so dat ‘n politieke ideologie wat een van die uiterste pole uitmaak soms omswaai en sy eie teenpool word. Dis byna soos die teorie van die ysmassa by die Noordpool wat so swaar word dat dit die aarde se ewewig versteur sodat dit omswaai en die Noordpool die Suidpool word, of inteendeel wegsmelt sodat dieselfde gebeur.
Die Nasionale Party is een van die beste voorbeelde van ‘n regse bewind wat skielik ‘n linkse bewind word. Die Kommunistiese stelsel in die Sowjetunie is nog ‘n voorbeeld van ‘n bewind wat sy eie teenpool geword het. In ‘n groot mate het die Nasionale Party-regering geword wat die Sowjetbewind was. En watter beter simbool kan daar wees van die Nasionale Party se ommeswaai as die patetiese figuur van Adriaan Vlok, wat nadat hy Minister van Polisie was in die Nasionale Party-kabinet en lid van die Veiligheidsraad, die ANC se voete gaan was. Soos dr Roodt dit iewers stel, kon so’n obseniteit net in die verrotte verstand van ‘n Nasionale Party-minister uitbroei. As ‘n mens na onlangse foto’s van Adriaan Vlok kyk, kan jy sien dat die voosheid nou ook na sy gesig versprei het.
Volgens onlangse berigte in die Natbroekpers wil Adriaan Vlok, noudat hy die «einde van sy dae sien naderkom», weereens die tyd uitkoop om boete te doen oor sy onchristelike optrede tydens sy ministersjare. ‘n Mens wonder watter deel van die ANC se anatomie hy nou wil was. Daar verskyn soms foto’s van hom, verloopte ou fascis, ewe voosgesig tussen sy townshipmaatjies, as’t ware ‘n soort ou Trevor Huddleston met ‘n Afrikaanse naam. As hy dan so ‘n behoefte voel om sy medemens van diens te wees, waarom dan nie die verarmde Afrikanerkindertjies in die plakkerskampe help nie? Maar nee, ‘n mens se naaste moet mos altyd noodwendig swart wees en dan gaan die kameras ook mos nie in wit plakkerskampte belangstel nie.
En dan is daar natuurlik nog gevalle. Dink maar aan die groteske harlekyn RF Botha, op sy dag grootbekvolksheld en «kampvegter vir Suid-Afrika», wat ná byna twintig jaar as minister in die Nasionale Partyregering sy knieë deurkruip vir ‘n joppie by die ANC. Dis die soort mense aan wie ons ons lot toevertrou het. Die verrotting in sy brein het ook ernstige skade aan sy gesig berokken. Kyk maar na foto’s van hom deesdae. En dan die ander een: die ou Broederbonder en testosteroonpsigopaat het natuurlik ook ernstige gesigprobleme, simptoom van gevorderde breinverrrotting. Hoe lui die ou gesegde? ‘n Vis vrot van die kop af.
As ek dink aan God, dan dink ek aan misterie.
As ek dink aan Christus, dan dink ek aan lig.
As ek dink aan die kerk, dan dink ek aan skemer.
Onlangs was daar op Praag ‘n interessante bespreking oor die heiligverklaring van Moeder Teresa en oor die Katolieke Kerk in die algemeen. Daar was ook verskeie kommentators wat menings gelig het oor die rol van die Anglikaanse kerk, veral in Suid-Afrika, wat ‘n interessante en belangrike onderwerp op sy eie is. In hierdie stuk sal ligweg aan die Anglikaanse kerk geraak word, hoewel die onderwerp eintlik ‘n boek verdien.
Vir die grootste deel van sy geskiedenis was en is die kerk ‘n siniese en sinistere handlanger van geld en politiek. Dis ‘n mondvol, wat ook ‘n boek werd is. Kom ons beperk ons maar hier tot enkele situasies.
In die jaar 313 is die Romeinse keiser, Constantyn, sogenaamd tot die Christelike geloof «bekeer». In werklikheid was dit sy oogmerk om die Christelike kerk wat in daardie stadium reeds ‘n magtige organisasie was, te koöpteer en deel te maak van sy eie magstruktuur. Uit die staanspoor het magspolitiek dus reeds ‘n wesenlike deel uitgemaak van die aard en rol van die Christelike kerk. Trouens kan gevra word of die kerk reeds in daardie vroeë stadium nog inderdaad «Christelik» was.
Spoedig na die «bekering» van Konstantyn het die kerk ‘n onmiskenbare deel begin uitmaak van die magspolitiek van die Romeinse ryk en inderdaad ‘n staatskerk geword. Die stert het die hond begin swaai. In sekere sin was die aanvaarding van die Christelike kerk as amptelike staatskerk terselfdertyd ook die doodsvonnis daarvan. Vanaf die «bekering» van Konstantyn tot en met die Franse Rewolusie van 1789 het die prinse van die die kerk, die pouse, die kardinale en die biskoppe vir bykans 1700 jaar in ongekende praal en weelde geregeer en fabelagtige rykdomme versamel, meesal afgepers van die «gelowiges» deur middel van afkoopbriewe en ander obseniteite. Hulle magsposisie het hulle ook met alle geweld beskerm deur duisende vervolgings, martelings, lewendige verbrandings ens., onder meer deur die beywering van die «Heilige» Inkwisisie. En alles, natuurlik in die naam van die Vredevors Jesus Christus. Kan so’n organisasie nog vir die wêreld kom lesse voorlees oor reg en verkeerd!
En wat van die sentrale gedagte van die boodskap van Christus : «My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie»? Wat is katedrale en abdye en Pouse en kardinale en biskoppe en konsilia en sinodes en aandele en beleggings in eiendom anders as ‘n koninkryk van hierdie wêreld?
Kom ons keer vir ‘n kort oomblik terug na Moeder Teresa, wêreldberoemd vir haar toeweiding aan die armstes en ellendigstes van hierdie aarde. Sy het gedurende haar bediening in Kalkutta groot somme geld ingesamel van donateurs en weldoeners die wêreld oor met die bedoeling dat dit moes bestee word aan die armes en ellendiges met wie sy gemoeid was. So min as 5% van hierdie somme het uiteindelik gegaan aan die armes en die res aan die «Institute of Religious Works», die bank van die Vatikaan. Kortom was die beskermengel van die armes ‘n flinke geldmakertjie vir die Katolieke Kerk. Geen wonder sy moet nou ook «heilig» word nie.
In Europa is die kerke op die voorpunt van die druk om immigrante by honderdduisende, selfs miljoene, meesal swartes en moslems, Europa te laat binnestroom. Watter Christelike doel word daarmee gedien? Eerstens is dit ‘n poging om ‘n verwronge gewete te sus met die dwaling dat ons besig is om die «regte ding» te doen, maar duidelik is dat dit die uitwerking het om die groot nyweraars ter wille te wees wat hulle lippe aflek vir al die goedkoop arbeid uit die Derde Wêreld wat op hulle voorstoep aanspoel. Hoe goedkoop daardie arbeid is, sal hulle nog leer. Hans Onrust wys daarop dat daar miljoene werkloses in Suid-Europa is wat die Duitsers kan invoer om in hulle fabrieke te werk, maar hierdie Suid-Europeërs sal hulle natuurlik ‘n bietjie meer moet betaal as vir die toestromers uit die Derde Wêreld .
Maar ons wou eintlik iets sê oor die Anglikaanse Kerk. Ons blaai die geskiedenisboek ‘n bietjie terug. Tot in die middel van die sestiende eeu was die Church of England gewoon die Katolieke Kerk met die pous aan die hoof. Die breuk met die Katolieke kerk het gekom toe Pous Clemens in 1534 geweier het om die egskeiding van Hendrik VIII met die katoliek, Katarina van Aragon, te erken. Daarop het Hendrik VIII besluit om alle verbintenisse met die Pous te verbreek. Van belang is om te weet dat die breuk met die Katolieke Kerk nie op teologiese gronde plaasgevind het nie maar op suiwer politieke gronde. Hendrik VIII was trouens ‘n stoere Katoliek wat die protestantisme vervolg en onderdruk het.
Die breuk tussen die Anglikaanse en die Katolieke Kerke het dus in die tyd van die Protestantse reformasie plaasgevind, maar dis net toevallig en het niks daarmee te doen nie. Die Anglikaanse Kerk is in baie opsigte nog steeds ‘n Engelse Katolieke kerk met ‘n haas identitiese liturgie. Weliswaar het daar met verloop van tyd genuanseerde verskille tussen die twee kerke ingetree, soos bv ‘n mindere rol vir die Maagd Maria in die Anglikaanse Kerk, maar die kern van die geskil met die pous was Hendrik VIII se herhaaldelike egskeidings en huwelike – vyf vrouens na Katarina van Aragon , ‘n soort Jacob Zuma van ouds dus, behalwe dat hy darem nie al ses vouens gelyk gehad het nie.
Na die uitval met die Pous het die Church of England die amptelike staatskerk van Engeland geword met Hendrik VIII aan die hoof. Die Church of England is vandag steeds die staatskerk van Engeland en die Britse monarg is vandag nog die hoof daarvan. Dis daarom dik vir ‘n daalder dat die Engelse pers ens. so graag na die NG Kerk verwys het as «an official church» en «the National Party at prayer». Van die 42 aartbiskoppe en biskoppe van die Anglikaanse kerk het 26 sitting in die House of Lords. Hulle word genoem die «Lords Spiritual» . Hulle het dus hul eie situasie netjies op ons geprojekteer. Die Church of England is die Conservative Party at prayer. En moenie vergeet nie, dit was die Conservative Party wat die oorlog teen ons gevoer het. Die Arbeiders (Sosialiste) was daarteen gekant.
Dít, vir sover dit politieke mag aangaan. Op materiële vlak bestuur die Anglikaanse kerk ‘n beleggingportefeulje van agtduisendmiljoen pond . ‘n Mens kan maar net wonder hoeveel daarvan het hulle uit die goudmyne in Suid-Afrika gemaak.
Maar dit is natuurlik ‘n druppel aan die emmer vergeleke met die fortuine van die Katolieke Kerk. Die Katolieke Kerk besit onberekenbare rykdomme wêreldwyd. Onberekenbaar eerstens vanweë die geheime aard van hulle finansiële bedrywighede (hulle is in Amerika bv. nie aan die gewone wetgewing en finansiële beheer onderworpe wat op finansiële instellings van toepassing is nie) maar ook onberekenbaar weens die ontsaglike omvang daarvan. In sy boek The Vatican Billions van 1983 stel die Amerikaanse skrywer en fislsoof Avro Manhattan dit onder meer soos volg: «The Catholic church is the biggest financial power, wealth accumulator and property owner in existence. She is a greater possessor of material riches than any other single institution, corportion, bank, giant trust, government or state on the globe». Wat dit alles met die Christendom te make het, sal net hulle weet.
Trevor Huddleston, wat homoseksueel was, is dikwels saam met swart kinders afgeneem
Ons keer terug na die Church of England. Vanaf die vroeë dae van ons geskiedenis het die Anglikaanse kerk sendelinge gebruik om propaganda in die buiteland teen ons te maak. In die Anglo-Boereoorlog was hulle nogmaals op die voorpunt van die poging om die Afrikaner te vernietig . As ‘n mens in gedagte hou dat hulle die amptelike kerk van Engeland was met koningin Victoria aan die hoof, is dit nie moeilik om dit te verstaan nie. Ook is dit maklik te verstaan dat Nelson Mandela van die Anglikaanse Biskop Trevor Huddleston kon sê: «No white person has done more for South Africa than Trevor Huddleston». Wat hy natuurlik bedoel het, is dat geen ander witmens meer gedoen het nie om swartes aan die mag te bring.
Waar was die Church of England terwyl die Britse imperiale magte besig was om twee boererepubliekies te vermorsel ten einde hulle kloue op die Suid-Afrikaanse goudmyne te kon lê? Waar was die Anglikaanse kerk terwyl duisende vrouens en kinders in interneringskampe gesterf het as direkte gevolg van daardie plunderpolitiek? Besig om iewers, hand op die hart, ‘n swartetjie uit te snuffel wat na bewering deur ‘n wrede boer mishandel is sodat hulle anti-Afrikaanse propaganda daaruit kon maak? Waar is die Anglikaanse Kerk noudat Suid-Afrika besig is om in die dryfsand van wanbestuur, misdaad en korrupsie te versink? Of gaan hulle ook Jacob Zuma die skuld gee ?
Naasteliefde as politieke ideologie: Trevor Huddleston
Die Church of England is ‘n geval by uitstek van ‘n kerk wat naasteliefde omskep het in ‘n politieke ideologie. En die politieke ideologie is eerstens dat Engelse miljoenêrs nog ryker gemaak moet word en tweedens dat swartes ‘n eersgebore reg het om oor wittes te regeer.
Kyk maar na foto’s van Trevor Huddlestone om te sien hoe sy hart klop. My pa het gesê dit lyk of ‘n «Christen» iemand is wat in die kerk sit en sy gesangboek aangee, nie vir die ou sonder gesangboek wat langs hom sit nie, maar oorstap en dit gee vir die een wat aan die ander kant van die kerk sonder gesangboek sit. In die geval van Huddleston moet daardie een ook nog noodwendig swart wees.
Die Engelse sal wil vra, waarom wil julle Afrikaners nou weer teen ons propaganda maak? Maar die antwoord is eenvoudig: julle het nog nooit opgehou om teen ons propaganda te maak nie. Die probleem is net dat die Aftikaners nog nooit geleer het hoe om julle propaganda te hanteer nie. Miskien is dit tyd dat hulle nou begin. Maar hoe kan dit met ‘n Afrikaanse pers wat knaend sappighede plaas oor die Britse koningshuis: hulle verlowings, hulle huwelike, hulle swangerskappe en hulle babas? Babas van die Britse koningshuis is vir die Naspers skynbaar anders as ander babas en verdien spesiale publisitieit.
Trevor Huddleston saam met nog ‘n lakei: Cyril Ramaphosa
Gister op die Praagwebwerf het ons ‘n ope brief aan jou van so om en by 2500 woorde gepubliseer wat deur Robbie Jubber, ‘n oudveiligheidspolisieman, geskryf is, in kommentaar op jou boek “Dwars”.
Daarin vra hy onder andere dat jy bekend moet maak wie destyds die Vrye Weekblad gefinansier het. Dis nogal ‘n interessante vraag, want intussen is allerlei dinge bekendgemaak en sekere Britte spog hoe hulle met hul geldwassery-operasie vanuit die Sint-Pauluskatedraal in Londen miljoene ponde na ons land gekanaliseer het en sodoende die ou NP tot ‘n val gebring het. Van hierdie geld het natuurlik van Swede af gekom en op 27 April 2004 het die Sweedse ambassadeur in Suid-Afrika (op Engels) op RSG gesê dat “sonder Swede sou die ANC nooit aan bewind gekom het nie”; nogal ‘n interessante stelling, hoewel ek blykbaar die enigste is wat so dink, want geen haan het ooit daarna gekraai nie.
Ook so ‘n paar jaar gelede het ek eendag op my selfoon ‘n naamlose sms ontvang wat gelui het: “Max se Vrye Weekblad is deur NI gefinansier!” Ek het dit nie te ernstig opgeneem nie, synde ‘n naamlose sms, maar met die NP’s wat mekaar in die rug gesteek het en die ideologiese stryd in die party, asook tussen die verskillende staatsdepartemente en intelligensiedienste, is so iets seker nie ontmoontlik nie. Met jou aan die linkervleuel wat openlik vir die (Brits en Sweeds gefinansierde) ANC in Afrikaans propaganda maak, het die verligte NP’s skielik gematig gelyk. Daarom sou dit selfs sin gemaak het vir die Broederbond en die NP-hervormers om jou klandestien in jou laat-linkse kruistoggie te ondersteun, net so ‘n jaar of twee voor die Berlynse muur sou val en al die linkses – waaronder Jakes Gerwel en moontlik jyself? – tot trane en verdriet sou stem. Immers kon jy in jou ywer ‘n taamlike rol speel om die volk te oorreed om aan Mac Maharaj, Ronnie Kasrils, Joe Slovo, met of sonder Operasie Vula, oor te gee.
Dus sou dit nogal die lug suiwer as jy, net soos die Sweedse ambassadeur en die aanhangers van Kanon Collins en Trevor Huddleston wat deesdae op die internet en elders met hul waagmoed en vernuf te koop loop, aan ons kon vertel met wie se gunste en gawes jy destyds jou Vrye Weekblad bedryf het?
Ook het ek dit goedgedink om ‘n soort bewonderaarswebwerf vir jou te begin by die domein maxdupreez.co.za. Ek het gister twee tot drie ure van my kosbare tyd hieraan bestee – ter verheerliking van die glorieryke Max du Preez! Ek het trouens ook Robbie Jubber se ope brief aan jou onder die afdeling “Fanmail” gelaai. Hoewel jy so knaend in die Rooitaal vir jou Engelse en swart vriende skryf en hulle oortuig hoe “rassisties” ons Afrikaners is omdat ons kla dat ons so aanmekaar deur “jou mense” beroof, vermoor en verkrag word, beskik jy oor ‘n groot gevolg onder Afrikaners en dalk sal heelwat mense deelneem aan so ‘n bewonderaarswerf vir Mad Max. Jy kan moontlik persoonlik daarop skryf, hoewel jy ontvang mos gewoonlik graag betaling vir die propaganda wat jy produseer, dus staan ‘n vrywillige medium soos die internet jou waarskynlik nie aan nie. Indien jy wel ‘n wagwoord wil hê om self bydraes op maxdupreez.co.za te lewer, laat weet my, dan sal ek dit so opstel. Dit geld natuurlik ook vir enige e-posadresse wat jy sou wou gebruik in die trant van mugu@maxdupreez.co.za of mad@maxdupreez.co.za of hoofindoena@maxdupreez.co.za, ens. Hoewel, ek moet bieg, jou huidige adres “mugu@global.co.za” klink baie meer grandioos, asof jy die aardbol quijoties wil stormloop. Du Preez is boonop ‘n Afrikaanse en Hugenotevan, waarop jy nie danig trots kan wees nie, dus sal jy waarskynlik nie van so ‘n diens wil gebruik maak nie.
Ek – en baie ander mense, daarvan is ek seker – is nou sommer baie nuuskierig oor wie destyds die finansiële steun vir jou Vrye Weekblad verskaf het. Was dit die Britte, die Swede of selfs die Russe? Of dalk NI en die binnekringe van die Broederbond-verligtes? Jy is dit aan die volk verskuldig om nou te sê wie dit was.
Beste Max,