Kubabesoek: ‘Moffie’ Obama se slap gewrig maak op- en trefslae

President Barack Obama se besoek aan Kuba word oorskadu deur sy slap gewrig aan die einde van sy mediakonferensie met president Raúl Castro wat sy hand in die lug probeer hou soos wat Mandela destyds met De Klerk gemaak het. Dit lyk egter asof die Amerikaanse president onwillig is dat sy Kubaanse eweknie hom byna letterlik soos ‘n marionet voor die kameras behandel en hy hou sy gewrig slap.

Die beeld wat via Vine miljoene kere op Twitter getwiet en hertwiet is, skep ook volgens sommige die indruk dat Obama “gay” is en dat hy deur ‘n meer manlike Castro gehiet en gebied word.

Castro het ook ‘n vraag van ‘n Amerikaanse joernalis oor “politieke gevangenes” in Kuba, wat in Spaans vir hom getolk is, minagtend beantwoord deur vir ‘n lys name van sulke gevangenes te vra. “As daar politieke politieke gevangenes in Kuba is, sal hulle voor vanaand nog vrygelaat word,” het hy uitdagend gesê.

Verder het Castro die teruggee van Guantanamo-baai aan Kuba deur Amerika geëis. ‘n Amerikaanse vlootbasis wat tans op die eiland gehuisves. Hy het die stand van menseregte in Amerika gekritiseer deur te sê dat daar nie gratis gesondheidsorg en hoër onderwys vir almal in die VSA is nie, anders as in Kuba.

Obama op die Rewolusieplein waar hy hulde aan José Marti bring, met Ché Guevara se muurskildery in die agtergrond
Obama op die Rewolusieplein waar hy hulde aan José Marti bring, met Ché Guevara se muurskildery in die agtergrond

In antwoord het Obama gesê: “Maar die Verenigde State erken die vooruitgang wat Kuba as ‘n nasie gemaak het, sy enorme prestasies in opvoeding en gesondheidsorg. En miskien belangriker, ek het bevestig dat Kuba se lot nie deur die Verenigde State of enige ander nasie bepaal sal word nie. Kuba is soewerein en beskik tereg oor enorme trots. En die toekoms van Kuba sal deur Kubane bepaal word, nie deur enigiemand anders nie.”

Raúl Castro is die broer van die vorige Kubaanse president, Fidel, wat jare lank die kommunistiese Karibbiese eilandstaat regeer het. Obama het insgelyks vir foto’s geposeer voor ‘n muurskildery van die revolusionêre guerillastryder, Ché Guevara.

Dit was die eerste keer in 90 jaar dat ‘n Amerikaanse president ‘n amptelike staatsbesoek aan Kuba gebring het. Daar heers egter steeds ekonomiese sanksies van die VSA teen Kuba. Obama en die Demokratiese Party in die VSA wil graag die sanksies opgehef sien, maar die Kongres word tans deur die Republikeine beheer wat daarteen gekant is.

Hier is die gewraakte video waarin Raúl Castro poog om Obama ‘n Mandelavuis te laat maak, maar nie daarin slaag nie.

Fidel Castro se stryd teen die VSA in Afrika

fidelDeur Madelein Jacobs

Onlangs was Fidel se broer Raul Castro in Suid-Afrika vir die begrafnis van Mandela. Hier het President Obama sy blad geskud.

VSA President John F Kennedy sou dieselfde gedoen het. JFK het op 23 Oktober 1963 gese:

“… there is no country in the world including any and all the countries under colonial domination, where economic colonization, humiliation and exploitation were worse than in Cuba, in part owing to my country’s policies during the Batista regime. I approved the proclamation which Fidel Castro made in the Sierra Maestra, when he justifiably called for justice and especially yearned to rid Cuba of corruption. I will even go further: to some extent it is as though Batista was the incarnation of a number of sins on the part of the United States. Now we shall have to pay for those sins.”

Vir lesers wat nie weet nie: Amerika, Amerikaners en Amerikaanse maatskappye het hul Kubaanse buurland, ekonomie en bevolking, insluitend vrouens en jong meisies, verkrag en misbruik tydens die Batista-bewind.

Soos President John F. Kennedy laat blyk het: Amerikaanse besigheidbeleid jeens Kuba, het die Afrikanerbewind se apartheidsbeleide in Afrika en Suid-Afrika mede-menslik en Christelik laat lyk.

As mens die ANC moet glo, het Fidel, Raul en hulle rewolusionere Kuba ‘n deurslaggewende rol in die “bevryding” van Suid-Afrika gespeel. U, liewe leser, moet die ANC glo.

Die Afrikaner-Republiek het ophou bestaan weens die sondes van die VSA in Kuba.

Kuba is ‘n relatief klein buur-eilandjie van die VSA. Kuba behoort geografies tot Suid-Amerika, die VSA se agterplaas. Kuba is soos Rusland, baie ver gelee vanaf Suid-Afrika.

Gedurende 1959, net na die Kubaanse Rewolusie, het die verregse wit Amerikaner, Francis Parker Yockey, Kuba besoek. Yockey het linkse staatsleiers soos Fidel Castro geadviseer om met Rusland saam te werk, en om die VSA-Weste se globale imperiale mag op sy swakste plek, dit is in Afrika te verminder.

Fidel Castro het die politieke wette soos uiteengesit in Yockey se boek, Imperium, ter harte geneem, en die geweldige groot magsvakuumgeleentheid in Angola in 1975 met beide hande aangegryp. Fidel het vas geglo, of Kuba vul die magsvakuum van 1975 in Luanda, Angola, of die VSA doen dit deur middel van sy streekslakei, Suid-Afrika.

Sou die SAW Luanda in 1975 bereik het, sou die geskiedenis heeltemaal anders verloop het vir Afrikaners. Suid-Afrika sou ‘n bestendige imperiale supermoondheid geword het, en vir Fidel het dit beteken dat die VSA-Weste se wereldmag nog groter sou geword het.

Fidel Castro het die SAW se besetting van Luanda in 1975 gestuit, en so Suid-Afrika verhoed om die magsvakuum in strategiese Angola te vul. Dit het deterministies gelei tot die einde van die Afrikanerstaat binne minder as 2 dekades. Alles wat na 1975 met die Afrikanerstaat se geopolitieke mag gebeur het, was die gevolg van Fidel Castro se strategie in Angola.

Tot en met 1987, het Fidel vas geglo dat Suid-Afrika Luanda en Angola moet beset om polities te oorleef. Fidel Castro was reg. Fidel se geopolitieke analise van Angola was korrek. So ook China se analise van Angola, in 1975, sowel as in die 21ste eeu.

President Zuma besef ook die belang van Angola. Hy het gedurende 2013 hard gewerk om Angola tussen die DRK en Suid-Afrika deur middel van Inga III te integreer. Die VSA is bewus daarvan, en het nou uit die bloute aangebied om die helfte van die koste van Inga III te finansier.

Die globale geopolieke spel vorder onverpoos, maar sonder Afrikaners, wat ter versagting darem instinktief twee keer probeer het om beheer oor Luanda en Angola te verkry. Beide kere het een leier, Fidel Castro, die politieke insig en wilskrag van die hele Afrikanerkabinet geklop.

Was Fidel Castro ‘n Afrikanerleier, sou Suid-Afrika ‘n supermoondheid gewees het.

Geopolities gesien, het President Zuma meer insig as alle oorlede en lewende Afrikanerintellektuele saam. Dog Zuma se onlangse suksesse in Suider-Afrika hang ten nouste af van Afrikaner-Rooivalke, hulle vlieniers, en logistieke ondersteuning, waaronder Russiese vervoerstelsels.

Al is die Afrikanerstaat totaal vernietig beginnende in Angola, kan Afrikaners vandag nog steeds ‘n bydrae maak tot die globale politieke magspel.

U hoef nie as u nie wil nie, maar sommiges sal en doen dit reeds. Vir maksimum effektiwiteit in die geskiedenis, is die aangewese weg om Fidel Castro se geopolitieke insig in Angola te volg.

Lees Fidel Castro se mening oor die stryd in Angola, Mandela en apartheid hier.