TV-aanbieder Johann Botha gisteraand doodgeskiet in Johannesburgse middestad

Die voormalige aanbieder van die TV-program 50/50, asook aanbieder van ‘n klassieke musiekprogram op Pretoria FM, Johann Botha, is gisteraand tydens ‘n rooftog in die Johannesburgse middestad doodgeskiet. Botha het in ‘n kroeg in die Maboneng-buurt gekuier toe daar ‘n rooftog plaasgevind het. Die kroegeienaar self is insgelyks tydens die rooftog doodgeskiet.

Die direkteur van Pretoria FM, Willie Spies, het in ‘n verklaring gesê dat sy “dood… ‘n reuseverlies vir die land, media en die mense van Suid-Afrika” is. Sy dood onderstreep weer eens die vlaag van gewelddadige misdaad en rampokkery wat Suid-Afrika tans gevange hou.

Die Johannesburgse middestad, waar feitlik geen blankes meer woon nie, is volgens die Suid-Afrikaanse Polisiediens se misdaadstatistiek die derde gevaarlikste polisiedistrik in die land, ná Mitchellsplein en die middestad van Kaapstad.

Die Maboneng-buurt wat aan die oostekant van die stad in Jeppesdorp geleë is, bestaan uit opgeknapte geboue wat deur ‘n jong eiendomsontwikkelaar, Jonathan Liebmann, tesame met kroeë en ander vorme van vermaak, tot stand gebring is. Liebmann is reeds enkele jare gelede as die “ABSA Jewish Report Achiever of the Year” vir sy werk in die Maboneng-buurt aangewys. ABSA borg dié seremonie jaarliks met R4 miljoen.

In 2016 is daar 75 moorde in die Johannesburgse middestad gepleeg, volgens polisiestatistiek.

Brief aan Beeld oor Piet Croucamp

Piet Croucamp
Piet Croucamp

deur Johann Botha

Die volgende brief deur mnr. Johann Botha, wat ‘n klag teen Piet Croucamp by die Universiteit van Johannesburg gelê het, het vanoggend in die aanlynweergawe van Beeld verskyn.

Dr. Piet Croucamp van die Universiteit van Johannesburg het verlede week ’n klag van haatspraak aanhangig gemaak teen ’n voormalige filosofiedosent van Tuks oor ’n vermeende rassistiese uitlating wat sy in haar persoonlike hoedanigheid in ’n Praag-rubriek oor feminisme gemaak het.

Ongetwyfeld is daar geen regverdiging vir rassisme en haatspraak nie, en klaarblyklik wil dit voorkom of Croucamp se klag ’n poging is om dit te bekamp. Tog is sy “edele” motiewe en sy hantering van die saak myns insiens nie bo verdenking nie.

In ’n TV-onderhoud met eNuus beweer Croucamp dat die filosoof in haar rubriek nie net aanvoer dat babaverkragting ’n kulturele fenomeen onder swart bevolkingsgroepe is nie, maar dat swart mense verder “geneties” geneig is daartoe. Die bewering van ’n “genetiese geneigdheid” kom geensins in die artikel voor nie en word ook nie deur die artikelkonteks gesuggereer nie.

Deur sy onakkurate bewering dig Croucamp dus ’n veel gevaarliker interpretasie aan die filosoof se debatteerbare woorde toe en verhef die uitlating gevolglik tot iets veel meer inflammatories, ’n aksie wat ironies genoeg in die rassensitiewe Suid-Afrikaanse samelewing veel eerder kan bydra tot polarisasie as die bekamping daarvan.

Dit op sigself is onverantwoordelik en onprofessioneel, maar die haas waarmee hy die eNuus-span gekontak het insake sy klagte wil dit verder laat blyk dat hy duidelik ’n breër reaksie wou uitlok as ’n blote versekering van die UP-bestuur dat sy klag bevredigend hanteer sou word.

Voeg daarby die feit dat Croucamp reeds ’n geruime tyd in ’n oënskynlike woordestryd met Praag gewikkel is, wil dit vir my voorkom of hy eerder die man (vrou?) as die bal speel en dit, alles in ag genome, reflekteer negatief op sy eie integriteit. – Beeld, briewe op 3 Sept. 2013