As ek mag sou ek graag die n voorstel wou maak dat daar erens, weekliks of tweeweekliks ‘n ruimtetjie afgestaan word vir ‘n gedig of prosa met ‘n kort resensie uit ons baie ryk amper vergete bron van digters en skrywers.
Hierdeur kan ons ons Afrikanertaal en -kultuur lewendig hou.
My kleinkinders word so dikwels as wat ek kan blootgestel aan bv liedjies uit die F.A.K-bundel. Dan druk ek dit uit en as ons op die strand gaan loop, sing almal saam (ook kroonprinsie wat nog nie veel begrip het van lees nie en net sing – baie hard – die woorde wat hy kan onthou) – tot almal se vermaak.
Vir my is dit baie belangrik dat juis hierdie geslag van mense en kinders bedag gemaak word op ons geskiedenis en kultuur – want sou ons nalaat om dit te doen, gaan ons geskiedenis verlore wees vir daaropvolgende geslagte.
My liefde vir A.G Visser se gedigte en Langenhoven se ontuitputlike bron van mensweesplesier – is deur my pa se lees en vertelling in my hart neergelê – amper meer as dít wat ek op skool geleer het.