Olifante se toekoms lyk donker

’n Meerderheid van twee derdes van Cites se lidlande het by die 17de Vergadering (COP17) van die Konvensie op Internasio­nale Handel in Bedreigde Spesies (Cites) in Johannesburg besluit om ivoorhandel finaal die nekslag toe te dien.

Hulle het ‘n raamwerk waarbinne ivoorhandel bespreek en bedryf kan word, verwerp.

Amerika se afgevaardigdes op die beraad het aanbeveel Cites moet sy hulpbronne fokus daarop om olifante te “beskerm”, iets wat ivoorhandel beslis sou kon doen.

Namibië, Zimbabwe en Suid-Afrika het daarom gehoop om Cites te oorreed om van hul verbod teen ivoorhandel af te sien, maar tevergeefs.

Dié lande in Suider-Afrika wil graag hul groot voorraad ivoor van die hand sit om die geld in bewaring terug te ploeg, maar Cites wou geen rede insien nie.

Die Internasionale Fonds vir Dierewelsyn (Ifaw) het gesê dit kom daarop neer dat Suid-Afrika, Namibië en Zimbabwe hul ivoor nie sal kan verhandel nie.

Alhoewel ‘n amptelike besluit hieroor nog geneem moet word, is dit glo blote formaliteit.

Jason Bell, direkteur van Ifaw se olifantprogram, het die nuus as “fantasties” beskryf en gesê “redelikheid” het uiteindelik geseëvier.

Die toekoms van olifante lyk volgens hom nou rooskleuriger, maar die teendeel is egter waar. Daar is slegs 450 000 olifante oor weens stropery. Gereguleerde handel sou die stropers se taak bemoeilik het.

Kenia, die Demokratiese Republiek van Kongo en Tsjad, het die aanslag teen Suid-Afrika gelei.

Kenia verbrand stapels ivoor

Natuurbewaarders van Kenia se natuurlewe dienste (KWS) het olifanttande op ‘n brandstapel in Nairobi se nasionale park uitgepak om te vernietig.

Dié stap is geneem ter voorbereiding van ‘n geskiedkundige verbranding van tonne ivoor, renosterhorings en ander gekonfiskeerde natuurlike trofeë.

Kenia sal op 30 April nagenoeg 105 ton gekonfiskeerde ivoor, byna die hele voorraadstapel van die land, verbrand.

Verskeie Afrika-staatshoofde, bewaringsdeskundiges en hoë profiel filantrope sal die geleentheid bywoon wat hulle hoop ‘n sterk boodskap teen wildstropery sal stuur.

Die vernietiging van ivoor sal die waarde daarvan verder verhoog, en die reeds winsgewende sluik handel verder stimuleer, omdat die produk skaarser raak.

‘n Beheerde mark met streng regulasies kan ‘n oplossing vir baie Afrika-lande wees om ‘n inkomste te genereer en selfs bewaringsinisiatiewe finansier, het Suid-Afrika egter voorheen gesê.

Vier Suid-Afrikaanse lande het geappelleer teen die CITES-ivoorhandelverbod om hierdie rede, waar daar ook ‘n groot voorraad van ivoor is.