Navorsing wat pas bekend gemaak is toon dat werkers wat by die werk skelm dop of ‘n ietsie snuif, die land byna R10 miljard per jaar aan produktiwiteit kos.
Dit is maar die oortjies van die seekoei van die land wat nie optimaal produseer nie weens ‘n spektrum van moraliteitskwessies.
Tenderpreneurskap, waar die land duur betaal vir minderwaardige werk, is nog siekte wat die land se mededingendheid knou. Die stropermentaliteit van so veel as moontlik vir so min werk as moontlik in te palm strek wyd oor die Suid-Afrikaanse ekonomie.
Geen land is ‘n eiland nie. Gister het koerantopskrifte nog gelui dat Suid-Afrika grootliks die skade op aandelebeurse weens die Griekse krisis vrygespring het danksy die vakansiedag. Vandag berig die koerante oor hoe die einste probleem die aandelepryse geknou het.
Talle faktore soos minerale rykdomme en ‘n gunstige landbouklimaat dra by tot ‘n land se internasionale mededingendheid en welvaart. Dit verskaf aan ‘n land ‘n relatiewe voordeel bo ander lande.
Uiteindelik is dit egter werksetiek en produktiwiteit wat dikwels die deurslag gee en bepaal watter lande gaan ploeter, en watter lande gaan kop optel.
Dit is nie maar ‘n ligtelike saak nie.
Etiese waardes moet van jongs af vasgelê word. Dit vereis dat die land se leiers die regte voorbeeld moet stel.