Minstens tien mense het omgekom en 121 is gered, nadat ’n boot wat onwettige immigrante uit Noord-Afrika na Sicilië vervoer het, omgeslaan het, het die Italiaanse kuswag Woensdag verklaar.
Talle mense het die afgelope maande gesterf in ’n toestroming van onwettige immigrante uit konflikgebiede in Noord-Afrika en die Midde-Ooste wat ’n heenkome in Europa gaan soek.
’n Patrollieboot van die Italiaanse kuswag het die oorskot na die Siciliaanse hawe, Augusta, geneem. Die meeste bote wat onwettige immigrante vervoer, vertrek uit Libië.
Libië is gedestabiliseer deur ‘n Amerikaanse inval en word beskou as ‘n falende staat. Die VSA het mbv NAVO die infrastruktuur van die land in puin gelê deur lugbombardemente om die land na die “Steentydperk” terug te neem en ‘n “rebellebeweging” met wapens ondersteun wat tans as ISIS funksioneer.
Libië was voorheen ‘n stabiele en vooruitstrewende land.
het is helaas niet duidelijk en precies in kaart te brengen hoeveel levens uit de oorspronkelijke bevolkingen in Europa door deze soort van ‘massa-immigratie’ zijn verslechterd, in het nauw gebracht en verwoest. Ook is geen enkele omvattende open discussie welke alle kanten belicht, toegestaan door de grootaandeelhouders van het publieke domein. Dit aantal slachtoffers aan de ‘gastheerkant’ moet als deel van de normale dagelijkse praktijk, waarin euthanasie, abortus en zelfmoord en werkloosheid en schulden en verslechterde verzorging van zwakkeren, vol met fouten en fraude en corruptie, een voorname plek innemen op de boeg van de ‘unsinkable Titanic’, in de miljoenen lopen.
De schrijnende wantoestanden in o.m. kringen van bejaarden liegen er niet om en de jeugd wordt in de schulden gejaagd en gezinnen, families, dorpen, steden en landen, culturen en geloof ‘van de rijke Europeanen’ worden tegen elkaar opgezet, gekliefd en uit verband getrokken. Veiligheid, gezondheid en moraliteit, normen en waarden, hollen achteruit met de zegen van bergoglio, vrijmetselaars, mensenhandelaren, de regiemes uit de bananenrepublieken en andere notoire egoïstische misdadigers.
“Laat nog wat naasten barsten en wegkwijnen en Jezus erbij’, is het goddeloze motto in deze donkere tijden. Waarin uit volle borst bezongen materialistische vooruitgang van de geslaagden, de hebberigheid/hebzucht van de ‘wannahaves’ aanzwengelend, wordt verward met achteruitgang van deugd, vrede, vrijheid, veiligheid, welzijn en welvaart in uiterst merkwaardige ‘samenlevingen’.
De uit de monden van ‘volksvertegenwoordigers’ gepredikte ‘verrijking’ die deze invasie zou brengen is ten ene male onvindbaar. Er kan alleen verarming worden waargenomen van de immer verder over de tafel gebroken wordende autochtonen.
Simpel Italianers