Die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty gaan vandag ‘n massaoptog hou na die Wes-Kaapse wetgewer omdat die provinsiale regering na bewering nie vir armes omgee nie, het RSG berig.
Die SAKP se Wes-Kaapse woordvoerder, Masonwabe Sokoyi sê die party vereer die nalentskap van die ANC-stryder, Chris Hani, maar die res van die provinsie doen dit nie.
Hy sê armes word steeds onderwerp aan die beleid wat kolonialisme en apartheid onderskryf.
Sokoyi sê die massaoptog gaan daarom gehou word om aan premier Helen Zille te sê dat sy die afgelope vyf jaar in die provinsie misluk het, en haar moet gereed maak om na 7 Mei haar kantoor te ontruim.
Die DA-leier Helen Zille het intussen gesê dat ‘n DA-oorwinning in die Wes-Kaap nie seker is nie.
Volgens ‘n afskrif van haar toespraak by Groentemarkplein, in Kaapstad, nie dit seker dat die DA sal wen in die Wes-Kaap of Gauteng nie.
Die provinsie spog met die hoogste misdaadsyfer in die land.
Nog ‘n akute gal-aanval sopas gehad !
Terwyl ek so by my lessenaar sit, het ek nogmaals Oom Clive gesalueer en Janusz Walus innig bedank dat hy van ten minste een kommunis ontslae geraak het.
Kyk hoeveel gaan opdaag vir daardie optog vir ‘n terroris wat lank gelede gelewe het. Wonder as hy nog gelewe het, en sy parool was geweier dan was dit ‘n massaoptog, vernaam as dit op ‘n Saterdag was.
Helen Zille se vasberadenheid om haar doelwit te bereik verdien meer as net ‘n pluimpie. NIKS is vir haar te “erg” om te doen nie, self nie eers soentjies en drukkies uitdeel nie ! Moet toegee die vrou het “guts”
om anno 2014 nog deze duivelse stroming, hoofdzakelijk ontsproten uit de zieke breinen van 2 nepfilosofen, te gebruiken alsof er geen totale mislukking met de meest verschrikkelijke onmenselijke gevolgen op niet geëvenaarde schaal heeft plaatsgevonden, getuigd van bijzonder weinig verstand en mensenwaarde. Beiden leidraad en fundament vormend van de 2anc sakp gespoten tong” wat ook in en rond SA in de buurlanden honderdduizenden moorden en ontelbare (arme) geweldsslachtoffers bracht.
Daar kan toch eens ook uit zwarte hoeken onomwonden serieus fijnbesnaard en iets meer rationeel naar gekeken worden waarbij eindelijk eens een meer gewogen, dus verschrikkelijk beeld van onmenselijke haat gedreven snaketongue beul Slovo, de psychopathische beroepsleugenaar, niet zal mogen ontbreken.
Of Hani nu wel of niet de dood vond doet niets af aan de diepgewortelde misdaad cultuur uit deze kring die elk tegengeluid, hoe feitelijk ook, instinctief met geweld bediend.
De verstommende onmiskenbaar met de anc gedeelde harteloosheid van deze zusterpartij sakp(splitsing diende hoofdzakelijk ter uitwissing van sporen van onvoorstelbare misdaden tegen de menselijkheid) is immer ‘paramount’ begeleidt door afgestompte propaganda.
Het is geheel in de aard van deze gewelddadige bewegingen besloten dat de huidige jaarlijkse tienduizenden moorden en honderdduizenden verkrachtingen in dit land worden verdrongen door bovenstaande onpasselijke tamtam.
“Die provinsie spog met die hoogste misdaadsyfer in die land.”
Ek glo dit. Lees hieronder wat op 17 April ’14 met ons in die middestad van Kaapstad gebeur het: (Jammer kan nie foto’s plaas nie – berig is uittreksel soos op FB verskyn het.))
NAGMERRIE-ONDERVINDING IN KAAPSTAD….
Gert Kruger
17 April
Ansia en ouma besluit toe vanoggend dat ons met die “MyCiti”-busdiens na die middestad toe moet gaan. So besluit, so gedoen, min wetend watse nagmerrie daar vir ons wag.
In die middestad is ons in hoëgebou met hysbakke op na derde vloer waar daar ‘n juwelierswinkel is. Nadat Ansia en ouma hulleself vir ‘n hele ruk in al die mooi- en blinkgoed verlustig het en gekoop het wat hulle wou gehad het, is ons af met die hysbak en weer in die strate in om ‘n bus huistoe te haal.
Alhoewel daar baie motors in die strate was, was die sypaadjies nie besonder vol voetgangers nie. Toe ons by die “Grote Kerk” verby is, is daar ‘n deurgang na regs in ‘n stegie.
Ouma en Ansia het altwee hul drasakke waarin hul handsakke ens. in is, stewig oor hul skouers en onder hul arms vasgeknyp. Soos reeds gemeld, was daar nie besonder baie voetgangers nie en op daardie oomblik was daar ook nie enige voetganger naby ons nie. Die volgende oomblik bars ‘n jongerige swartman met gevlegde langhare van nêrens tussen ons deur en gryp na ouma se keel. Voordat ons kon besef wat aangaan ruk hy haar goue nekhangertjie wat sy al jare dra, met geweld van haar nek af en hardloop daarmee in die deurgang met spoed in die naaste straat weg.
Voordat ek en Ouma behoorlik besef wat gebeur het, het Ansia besluit dat sy die booswig agterna gaan sit. Met haar drasak nog stewig onder haar arm vlieg sy met net soveel spoed soos die swarte, straataf agter hom aan en skree uit haar keel uit “keer hom”,”stop him”. Soos sy agter hom aanhardloop en skree hoor ons net haar stemmetjie wegsterf.
Toe ons twee tot verhaal kom is Ansia net weg en Ouma begin te huil van skok en vra aanhoudend waar ons ons haar weer in die hande gaan kry in die vreemde strate en baie mense. Ons stap toe maar aan en toe ons ‘n end vanwaar die voorval plaasgevind het in ‘n dwarsstraat kom en in die straat afkyk sien ons ‘n groot samedromming van mense by die volgende hoek.
‘n Kleurlingvrou wat blykbaar Ansia se geskree agter die swarte aan gade geslaan het, en van vooraf aangeloop gekom het en seker ons twee se skok en verwilderdheid op ons gesigte gesien het, sê op tipies Kleurlingmanier: “moenie worry nie, hulle het hom en hulle het die juwelllery ok!”
Toe ons nader aan die samedromming kom, kom Ansia skielik tussen die mense tevoorskyn. Op daardie tydstip was ons net oor Ansia bekommerd want met al die rondlopers wat in die strate loop en mense wil besteel, weet ons nie wat met haar kon gebeur nie. Toe sy by ons kom het sy nie eers moeg of geskok voorgekom nie. Toe besef ons: moeg sal sy definitief nie wees nie want sy gaan gereeld vir haar drafoeninge in die omgewing of op die strand. Geskok ook nie want sy skrik nie vir koue pampoen nie!
Sy vertel toe dat sover as wat sy gehardloop en geskree het, het mense die booswig probeer voorkeer totdat hy homself in die Stadspolisie, wat toevallig in die omgewing was, vasgehardloop het. Hulle het hom toe met behulp van die publiek gevang en geboei.
Toe die polisie die hangertjie by hom soek kon hulle dit nie kry nie en het hy gesê dat hy dit verloor het. Hulle het hom toe teen ‘n motor vasgedruk waarop hy aanhoudend gesê het dat hy dit verloor het. Die polisie het vermoed dat hy dit ingesluk het en het op hul manier hom maak dit “opbring” waarop hulle dit in ‘n stuk papier toegedraai het en aan Ansia gegee is.
Ek het toevallig my digitale kamera by my gehad en het ‘n foto van sy gesig probeer neem. Eers wou hy nie sy kop van die plaveisel oplig nie (sien foto) maar ‘n swart polisieman het sy kop opgelig sodat ek ‘n foto kon neem (sien foto). Dit het handig te pas gekom toe ons later ‘n beskrywing van hom in ‘n verklaring by die polisiestasie moes gee. Hy is deur van die omstanders as ‘n Tanzaniër geïdentifiseer.
Wat opvallend was, is die behulpsaamheid en goedgesindheid van almal (meestal Kleurlinge en swartes) wat uit nuuskurigheid daar rondgedwaal het. Almal wat met jou gepraat het, het dit uit simpatie gedoen.
Ons moes toe eers vir die SAPD wag om ‘n verklaring van ons af te neem. Na ‘n hele ruk waar ons gelukkig by ‘n hotel se sitkamer sitplek kon kry, is ons deur ‘n sekuriteitspolisieman geroep om na die polisievoertuig te gaan. Omdat ons nie met ‘n eie voertuig daar was nie het hulle goedgunstiglik aangebied dat ons saam met hulle na die sentraal polisiestasie kan ry.
Ansia het saam met die polisie voor in die polisievoertuig (sien foto) en ek en ouma het saam die sekuriteits polisievoertuig voorin gery.
Gelukkig ken niemand ons in Kaapstad nie, so ons het nie nodig gehad om skaam te voel in die polisievoertuie nie! By die polisiestasie, waar daar baie mense was, het die polisie ons eenkant toe geroep en ‘n polisieman het spesiaal die verklarings afgeneem.
Toe hy by die beskrywing deur ons van die booswig kom, was dit maklik en het ek hom slegs die foto op my kamera getoon!
Die professionele hantering van die polisie van die hele aangeleentheid was opvallend en word waardeer.
Wat ‘n tweede laaste dag in Kaapstad!
Baie dankie Ansia vir jou brawe daad want jy het jou lewe in ‘n sekere sin in gevaar gestel en dit net om ouma se hangertjie terug te kry! Ons kan jou nie genoeg daarvoor bedank nie! (6 foto’s)
Heelonderste foto: Binnekant van ‘n raserige Kaapstad Sentraal Polisiestasie.