Nuus Archives - Page 863 of 1583

Hongersnood tref Swaziland: Unicef

Een uit vier huishoudings in Swaziland, Suid-Afrika se laaste absolute monargie, word getref deur die stygende koste van voedsel en mense word selfs gedwing om etes oor te slaan, het UNICEF in ‘n verslag Vrydag gesê.

“Die verslag het getoon dat huishoudings met familielede wat met MIV leef, ‘n groter risiko loop vir skokke en vertrou meer op goedkoper etes of etes wat geheel en al oorgeslaan word,” sê die verslag, wat 1334 huishoudings in 2011 gevra het.

Die arm Suider-Afrikaanse koninkryk sukkel met ‘n ernstige finansiële krisis na ‘n skielike verlies aan inkomste verlede jaar uit die plaaslike doeane-unie, die belangrikste bron van inkomste.

Volgens die verslag, ly Swaziland reeds onder “groot maatskaplike uitdagings, waaronder die hoogste MIV-koers in die wêreld”. Kenners sê dit staan tussen 25 en 40 persent.

Wydverspreide armoede raak 63% van die bevolking van 1,1 miljoen en 29% van hulle behoort op sosiale uitkerings te leef.

Die verslag waarsku dat die versuim om staatsbesteding in te kort sowel as arbeidslone te sny, dreig om die land se vordering ter bereiking van hulle millennium-doelwitte in gesondheid, onderwys, en voedselsekuriteit om te keer.

топкарго отзыв

Twintig jaar na die 1992-Referendum

Aan die einde van 1991 het die Nasionale Party (NP) ‘n sleutel tussenverkiesing in Virginia aan die Konserwatiewe Party (KP) afgestaan. Die KP het gekraai dat ons die mandaat om voort te gaan met die grondwetlike onderhandelinge verloor het en het aangedring op ‘n alleenlik blanke verkiesing. Hulle eise was tot ‘n groot mate aangevul op 19 Februarie toe die NP nog ‘n sleutel tussenverkiesing in Potchefstroom verloor het. Die meerderheid van 2 000 stemme wat in die 1989-verkiesing behaal is, is uitgewis en vervang met ‘n KP meerderheid van 2 140. Dit het geblyk dat die KP se aanspraak dat ons die mandaat om te onderhandel verloor het, moontlik geregverdig was.

Ons het vir geruime tyd belowe dat ons ‘n referendum op een of ander tydstip sou hou om blankes die geleentheid te gee om hul menings oor die onderhandelingsproses uit te spreek. Ons neerlaag in Potchefstroom het my oortuig om dit so gou moontlik te doen. Ek het derhalwe my besluit om ‘n referendum te hou die volgende oggend aan die NP leierskap en koukus meegedeel. Ek het nie die besluit tot stemming gebring nie, wat ek heel moontlik sou verloor het, maar het besluit om my magte as partyleier te gebruik om self oor die vraagstuk te besluit. Ek was vasbeslote om te bedank as ons die referendum sou verloor.

Die vraag wat ons aan die kiesers op 17 Maart 1992 gestel het was “Ondersteun u die voortsetting van die hervormingsproses wat die Staatspresident op 2 Februarie 1990 begin het en wat op ‘n nuwe grondwet deur onderhandeling gemik is?”

In die aanloop tot die referendum het ek gehore meegedeel dat ek nie vir ‘n blanko tjek vra nie. Ek het gesê dat ons reeds in die onderhandelinge breë konsensus oor ‘n aantal sleutel beginsels [oorspronklike spelfout] vir die toekomstige grondwet bereik het. Dit het ingesluit ‘n veelparty demokratiese stelsel [oorspronklike spelfout]; ‘n parlement bestaande uit ‘n hoër en laer huis [oorspronklike spelfout]; die noodsaaklikheid van ‘n Handves van Regte; die skeiding van magte; die onafhanklikheid van die regbank; proporsionele verteenwoordiging; ‘n sterk regionale grondslag vir die toekomstige bedeling; die handhawing van taal [oorspronklike spelfout] en kultuurregte; en gemeenskapsgebaseerde onderwys vir diegene wat dit verlang.

Ek het gesê dat daar steeds ‘n aantal vraagstukke is waarop ons konsensus moes bereik. Hulle het ingesluit die voorkoming van oorheersing en die misbruik van mag; effektiewe beskerming van minderhede; die beskerming van eiendomsreg; loopbaansekuriteit vir staatsamptenare; ‘n vrye mark ekonomie [oorspronklike spelfout]; maksimum grondwetlike beskerming vir regionale en munisipale regering; en die verspreiding van die magte wat toe in die hande van die Staatspresident was.

Ek glo werklik dat die grootste meerderheid Suid-Afrikaners op 17 Maart 1992 met beslistheid hul rug op 350 jaar van blanke oorheersing gedraai het. In my oorwinningstoespraak op 18 Maart 1992 het ek gesê dat hulle finaal die boek oor apartheid toegemaak het. “Die blanke kiesers het, deur hierdie oorweldigende oorwinning vir die Ja-stem, uitgereik na al ons medeburgers, na alle ander Suid-Afrikaners, en die boodskap van hierdie referendum is: Vandag, in ‘n sekere sin, is die werklike geboortedag van die nuwe Suid-Afrikaanse nasie.”

Die mandaat wat ons ontvang het, het ons in staat gestel om voort te gaan met die onderhandelinge en om bykans al die doelwitte wat ek in my toesprake voor die referendum uiteengesit het, te bereik.

Dit is ironies dat heelwat van die grondliggende voorwaardes wat ons destyds onderhandel en aanvaar het nou, 20 jaar later, bedreig word.

Op 5 Maart het die ANC besprekingsdokumente vrygestel wat beweer dat die “eerste oorgang” sy doel gedien het en nou moet opsy staan vir die “tweede oorgang”. Die besprekingsdokumente stel voor dat die huidige provinsiale stelsel verander moet word en dat eiendomsregte hersien moet word om grondhervorming te bevorder.

Dit volg op die vorige week se aankondiging dat die regering beplan om ‘n “evaluasie” te doen van die uitsprake van die Grondwetlike Hof, wat gepaard gegaan het met donker verwysings deur die President na die behoefte om die howe se magte te hersien. Dit het ook saamgeval met die Wetsontwerp op Suid-Afrikaanse Tale wat effektief Afrikaans en sewe swart inheemse tale [oorspronlike grammatikafout] hul amptelike status sal ontneem.

Ons Grondwet het ons goed gedien. Dit het ‘n stewige raamwerk verskaf vir die ontwikkeling van ons “reënboog” nasie [oorspronklike spelfout]. Dit het die raamwerk voorsien vir volgehoue ekonomiese groei en indrukwekkende maatskaplike ontwikkeling.

Ons onvermoë om betekenisvolle vordering teen armoede, ongelykheid en werkloosheid te maak [oorspronklike grammatikafout] kan nie toegeskryf word aan enige tekortkoming in die Grondwet nie, maar eerder aan ongepaste beleidsrigtings. Die Grondwet is onder druk nie omdat dit in die weg van transformasie staan nie, maar omdat dit die magte van die uitvoerende en wetgewende gesag om te maak soos hulle wil, beperk.

Die tyd het aangebreek dat al ons gemeenskappe, nie net blanke Suid-Afrikaners soos dit die geval 20 jaar gelede was nie, moet opstaan vir die waardes en regte waarop ons nuwe samelewing gegrond is. Hulle reaksie sal, in der waarheid, die volhoubaarheid bepaal van die nuwe Suid-Afrikaanse nasie, wat ek glo op 17 Maart 1992 gebore is.

Washington Post steek die Rubicon oor

‘n Advertensievennootskap tussen die Washington Post en een van die Chinese regering se propagandablaaie het vrae laat ontstaan oor die regsimplikasies van buitelandse propaganda onder ‘n Amerikaanse mashoof.

Die probleem is die Post se China Watch-publikasie, ‘n druk- en aanlyn-reklame-bylaag wat voorgee om nuus oor China te lewer. Die webwerf huisves talle artikels en stukke wat die beeld die Chinese regering poets en veral sy menseregterekord in ‘n gloeiende lig stel.

Sommige etiek- en joernalistiekkenners en China-waarnemers sê die vennootskap breek etiese grense en mislei lesers oor die Chinese regering se rekord oor ‘n hele aantal belangrike kwessies.

Die China Watch-webwerf, wat die Washington Post se amptelike mashoof gebruik, lyk soos baie ander aanlynnuuswerwe, met video’s, artikels en skyfievertonings. Net ‘n klein blokkie in die webwerf se regterkantste hoek verklaar: “‘n Betaalde bylaag tot die Washington Post.”

Joernalistiekkenners glo dat die Post aan lesers moet verduidelik wat die presiese aard van sy verhouding met China nou eintlik behels.

“Hulle moet die spreekwoordelike olifant aanspreek in die woonkamer: Waarom ‘n kommunistiese regering se geborgde publikasie?” vra Lois Boynton, ‘n joernalistiek-professor by die Universiteit van Noord-Carolina se Skool vir Joernalistiek en massakommunikasie.

“Dit bring ‘n etiese kwessie na vore,” sê Boynton, wat China Watch al gekritiseer het vir sy doelbewuste verdoeseling van feite.

“Daar is kwessies van deursigtigheid wat verband hou met China Watch,” het sy gesê.

“Lesers kan reg deur hierdie afdeling gaan asof hulle beweeg deur die harde nuus na meer in-diepte verslaggewing, en nooit besef dat hulle oorval word met Chinese regeringspropaganda nie,” sê Stephen Yates, ‘n voormalige nasionale veiligheidsadviseur vir vise-president Dick Cheney.

China Watch se inhoud word hoofsaaklik deur China Daily vervaardig, ‘n Engelse koerant met ‘n onkritiese blik op die Volksrepubliek van China en die Kommunistiese Party oor ‘n verskeidenheid kwessies, insluitende die ekonomie en politiek.

Baie van die skakels op China Watch neem die leser direk na China Daily se webblad. Die webtuiste word bedryf onder ‘n China-domein naam, wat beteken dat die inhoud daarvan erg gereguleer word deur die Kommunistiese Party se sensors.

Volgens bronne het hulle onlangs ‘n swaar gedokterde transkripsie van ‘n onderhoud met die Chinese vise-president Xi Jinping geplaas, waar die Chinese regering “vrae en antwoorde van sy eie” verskaf het en die Amerikaanse publikasie se vrae geïgnoreer het.

Ombudsman Patrick Pexton verwys na dié artikel as “meer persverklaring of propaganda as nuus.”

Die Post se kommunikasie-direkteur, Kris Coratti, verdedig die koerant se advertensie-beleid: “Die afdeling is duidelik gemerk as advertensie sodat ons lesers weet dit is nie die Washington Post se nuusinhoud nie.”

China Watch se inhoud verhoog ook vrae oor wette wat die werkinge van buitelandse agente beheer ivm politieke propaganda.

“As ‘n regsaangeleentheid is ‘n mens redelik vinnig in troebel waters,” sê Bill Reinsch, ‘n lid van die VSA en China se Economic and Security Review Commission. Hy sê dit mag jare neem om die kwessie uit te pluis.

China se kritici op Capitol Hill sê China Watch illustreer ‘n veel groter probleem.

“Die Chinese het ons eie vryemark en winsstelsel gebruik, en omgedraai, om die Kommunistiese Party in China te ondersteun,” sê ‘n navorser van Rep. Dana Rohrabacher (R., Kalifornië), ‘n uitgesproke kritikus van China.

Ander vrae is geopper oor wat presies die Chinese regering vir sy geld ontvang.

“Wat kry hulle? Verkeersinligting? Identiteitsinligting” wonder Yates. “Alle soorte dinge sal ‘n spoor laat as jy iets lees, ‘n deel van ‘n artikel, kommentaar. Wie gaan daardie inligting kry?”

Britse premier verneder homself onherroeplik

David Cameron, Britse premier, het behoorlik laag gekruip voor sy Amerikaanse eweknie. Só laag dat die Britse én Amerikaanse publiek naar is daarvan.

Hy het gaan basketbal kyk saam met president Barack Obama en homself soos ‘n tiener wat wil beïndruk gedra. Cameron se “heildronk” aan Obama by gisteraand se staatsbanket was egter die ergste, sê konserwatiewe meningsvormers.

Die toespraak was al die pad afdraande van die begin af.

Eers dam hy Richard Nixon by – die maklikste moontlike teiken vir ‘n byeenkoms van Obamafiele – en sy eie Tory voorganger Ted Heath. Hy maak aaklige grappies oor krieket en Watergate (“roep die loodgieters”) en loof Obama se “krag, morele gesag en wysheid”. Geen woord oor Ronald Reagan en Margaret Thatcher, twee Britse konserwatiewe ikone nie.

Dan kom wat sekerlik een van die mees kruiperige stellings ooit is: “Obama het die herstelknoppie op die morele gesag van die hele vrye wêreld gedruk”.

Onder Obama, ten spyte van sy beloftes en inderdaad ‘n uitvoerende bevel toe hy oorgeneem het, is Guantanamo steeds oop. Onbemande tuie het eksponensieel toegeneem want dis makliker om verdagtes dood te maak as te vang en hulle te ondervra. Militêre ingryping buite die federale stelsel gaan ongestoord voort, soos onbepaalde aanhouding sonder verhoor.

Obama se paar “pragtige woorde”, soos Cameron Obama se vele beloftes beskryf, is lank reeds vergete en die wêreld beskou die VSA toenemend as die aggressor, met Amerikaanse betrokkenheid in Afghanistan as die laagtepunt.

Obama is heeltemal arrogant en afwysend teenoor die Verenigde Koninkryk op ‘n manier wat president George W. Bush nooit was nie, voel baie Britte. Israel is van mening dat die VSA ‘n baie onbetroubare bondgenoot onder Obama is. Iran se groen revolusionêre kan Obama se “morele gesag” bevraagteken nadat hy toegelaat het dat hulle onder Teheran se teokratiese regime vasgevat word,

Dan was daar die heel onnodige kruipery by swartes soos Cameron die name van Rosa Parks en Martin Luther King, vir geen rede nie, afgestof het om Obama se rassebewussyn te streel.

“Die helfte van ‘n eeu gelede, het die ongelooflike moed van Rosa Parks, die visioenêre leierskap van Martin Luther King, en die inspirerende optrede van die burgerregte-beweging daartoe gelei dat politici gelykheid in die wet ingeskryf het en die ware belofte van Amerika aan al sy burgers gemaak het.

“Maar in die stryd vir geregtigheid en die stryd om vryheid, is daar geen einde nie, want daar is soveel meer om te doen om te verseker dat elke mens hul potensiaal kan vervul. Dit is die rede waarom ons geslag ‘n nuwe burgerregtestryd in die gesig staar.”

Die onnadenkendheid van die Britse premier om die Republikeine tydens hierdie reis te ignoreer, kan ‘n potensiële buitelandse betrekking-ramp vir die VK wees. Mitt Romney, die waarskynlike GOP-genomineerde, was glo gister en vandag in New York en is vermoedelik beskikbaar vir ‘n vergadering. Cameron se voorganger, Gordon Brown het met kandidate Obama, Hillary Clinton en John McCain in Washington in April 2008 vergader. President Obama het Cameron in Londen in April 2009 besoek toe die Tory-leier nog in die opposisie verkeer het.

Dié dwaasheid het net versterk wat almal vermoed het: Dat die Verenigde Koninkryk die baie junior vennoot in die veel geprese “spesiale verhouding” tussen die twee lande is.

As ‘n Republikein die Amerikaanse verkiesing wen, gaan die premier met sy hoed in die hand moet gaan bedel. Daarbenewens het Cameron sy land en party se eer onherroeplike skade berokken.

Renosterstropers kan vry stap

‘n Chinese en ‘n Viëtnamese verdagte, aangekla van betrokkenheid by renosterstropery, kan Vrydag uit die Kempton Park-landdroshof as vry mans stap, indien ‘n hofvertaler nie in die hof verskyn nie, het Beeld berig.

Distrikslanddros Eric Mhlari het Donderdag die saak teen die twee uitgestel tot Vrydag, en gewaarsku dat in die afwesigheid van ‘n vertaler, hy die saak van die hofrol sal verwyder.

Vietnamese burger Qifen Chen en Jigua Han uit China, het vir die eerste keer op 21 Februarie in die hof verskyn, volgens Beeld.

Chen is toe in die hospitaal opgeneem met ‘n enkelbesering en die saak is uitgestel tot 29 Februarie, maar hy was nie in staat om die hofsaak by te woon nie, want hy was nog in die hospitaal.

Hofvertaler Melody Lin was nie beskikbaar vir enigeen van die twee hofverskynings nie, dus is die saak uitgestel tot 7 Maart, maar sy kon nie kom nie.

Sy het ‘n boodskap gestuur om die landdros in kennis te stel dat sy net kan tolk uit Chinees, nie Vietnamees nie.

Intussen, het Chen die hof ingelig dat hy in werklikheid vlot Chinees praat, en die saak is uitgestel tot 15 Maart.

Donderdag, het Lin weer versuim om op te daag, nadat sy aan die hof gesê sy het ‘n maagkwaal.

Sy het die hof verseker dat sy beslis die saak Vrydag sal bywoon.

Revisionistiese geskiedenis 101

By die gedenklesing op die 26ste herdenking van die “Laeveldslagting” het Jackson Mthembu, die ANC se nasionale woordvoerder by die KaNyamazane Gemeenskapsaal, die “bloedbad” deur die vorige bewind geskilder en aan die gehoor sy weergawe van die nuwe geskiedenis oorgedra.

Dié “slagting” deur die apartheidsregering en sy veiligheidsmagte het begin met die dood van ‘n student, Mandla Lekhuleni, tydens ‘n studenteprotes. By Lekhuleni se huis vir sy begrafnis, is traangas en rubberkoeëls afgevuur op die opstandige roubeklaers. ‘n Voertuig het Connie Sibiya per ongeluk raakgery in die pandemonium.

Op 11 Maart 1986, by die verhoor van dié wat tydens die begrafnis van Mandla Lekhuleni in hegtenis geneem is, by die Kabhokweni-landdroshof, het die polisie nog twee mense, Mandla Shabangu en Saul Mkhabela, in die oproerige skare gedood wat die hof wou bestorm.

Na dié drie se dood was dit volgens Mthembu duidelik dat ‘n “apartheidstaat, in ‘n gewelddadige moordmasjien verander het”. Tot só ‘n mate dat aartsbiskop Desmond Tutu gehuil het by die WVK, sê hy.

Die gewese, “nie-rassige” aartsbiskop se krokodiltrane het intussen opgedroog vir die duisende wit slagoffers van plaasmoorde sedert 1994. Mthembu se toespraak het geen verwysing na die huidige vlaag moorde bevat nie.

Hy het egter die gehoor aan Mandela se inhuldigingstoespraak op 10 Mei 1994 herinner: “‘n Gemeenskap sal hier gebore word wat die hele mensdom se trots sal wees …. Nooit, nooit en nooit weer sal dit so wees dat hierdie pragtige land weer die onderdrukking van een deur die ander sal ervaar en onder die vernedering sal ly om die muishond van die wêreld te wees nie.”

Hy het Britse kolonialiste en die apartheid regime uitgesonder as die enigste aanspreeklikes.

Volgens Mthembu het swart historici en skryweraktiviste soos Govan Mbeki, Frances Meli, Sol Plaatjie en Moses Kotane ontdek dat ‘n Nederlandse Oos-Indiese Maatskappy een van sy senior amptenare gevonnis het vir die versuim om behoorlik oor die maatskappyfinansies rekenskap te gee.

Hierdie senior amptenaar, Jan van Riebeeck, is na die Kaap gestuur om ‘n halfwegstasie te bou.

“Jan van Riebeeck en die maatskappy het nie die grond gekoop vir die vestiging van hul halfwegstasie nie,” het Mthembu gesê. “Hulle het die land met geweld van die inheemse mense, wat meestal die Khois en die San was, afgeneem.

“‘n Volskaalse oorlog van onteiening is in 1657 aangeteken, inderdaad die eerste oorlog van onteiening in Suid-Afrika. Die Khoi en die San was nie opgewasse teen Jan van Riebeeck en sy troepe nie.” Aldus Mthembu.

“Toe diamante in Kimberly rondom die 1860’s en goud in die Transvaal van 1880 ontdek is, het die Britse imperiale regering begin met ‘n beleid van uitbreiding in Suider-Afrika.

“Die Boere is met geweld verwyder uit die Kaapkolonie deur die Britte en hulle het getrek in wat in die geskiedenis bekend staan as die Groot Trek na die binneland van die land en uiteindelik die skep van die Boere-republieke in die Vrystaat en die Transvaal deur die verowering van die inheemse mense op hul pad.”

OB-besluit om Naspers-DA-transaksie te ondersoek, verwelkom

Die ANC het die besluit deur die Openbare Beskermer, adv. Thuli Madonsela, verwelkom op 14 Maart 2012, om amptelik die stad van Kaapstad en Naspers se multimiljoenrandeiendomstransaksie te ondersoek.

Dié twee partye het na bewering die pryse vir die stad Kaapstad se aankoop van die parkeerterrein van Naspers buitensporig aangepas.

Die ANC meen dat openbare fondse omsigtig aangewend moet word om aanspreeklikheid en waarde vir geld te verseker. In hierdie geval, is die ANC van mening dat hierdie transaksie spreek van korrupsie en onreëlmatigheid, sê Jackson Mthembu, nasionale partywoordvoerder.

Hy sê die publiek moet ingelig word oor hoe belastingbetalers se geld deur die Demokratiese Alliansie misbruik en gemors word.

Die ANC het ‘n beroep op die Openbare Beskermer gedoen om te verseker dat die ondersoek deeglik gedoen word om die besonderhede van hierdie eiendomstransaksie te ontrafel.

Twee kitsbanke opgeblaas

Twee kitsbanke in Rustenburg is vroeg gisteroggend opgeblaas, het die Noordwespolisie gesê.

Kaptein Amanda Funani het gesê vier mans is gesien waar hulle vlug van die toneel.

“Die verdagtes het gevlug in ‘n wit Ford Focus met ‘n onbekende bedrag geld.”

Vroeër het hulle by ‘n vulstasie naby aan die Geelhout-Spar winkelkompleks, waar die twee OTM’s geleë is, aangekom.

Een man het uit die motor geklim en die garagepersoneel gyselaar gehou met ‘n geweer, terwyl die motor weggery het.

Twee ander mans het afgeklim by die winkelsentrum, na bewering met ‘n sak vol plofstof.

Die vierde man was die bestuurder, sê Funani.

“‘n Inwoner van ‘n woonstelblok langs die winkelkompleks het die ontploffings gehoor en gaan ondersoek instel,” het sy gesê.

Die mans het verskeie skote op hom gevuur, en hom gedwing om te vlug.

Absa ontken afleggings

Absa het gerugte Donderdag ontken dat hulle massa-afleggings beplan. Dit was in reaksie op Solidariteit se uitdaging aan Absa se uitvoerende hoof, Maria Ramos, om gerugte te bevestig of te ontken dat “grootskaalse afleggings” op die kaarte is.

Solidariteit sê dat Barclays die opdrag vir die afleggings gegee het.

Die unie SASBO, wat ongeveer 20 000 werkers by Absa verteenwoordig, het belowe om enige moontlike afleggings te beveg.

“Op geen tydstip tydens die gesprekke het die bank afleggings genoem nie, en hulle het belowe as daar enige afleggings is sal hulle met ons konsulteer,” het SASBO se sekretaris-generaal Comfort Duma gesê.

“Die vakbond glo dat die herstruktureringsproses voldoende aangespreek sal word.”

Die vakbond Solidariteit het verlede week in ŉ brief aan Absa daarop aangedring dat die bank oop kaarte speel oor die “herstrukturering” by dié bank.

Dit volg nadat verskeie Solidariteit-lede in Absa se stelselprogrammeringsafdeling in Januarie 2012 skriftelik in kennis gestel is dat hulle funksie met dié van die Africa Technology-span in lyn gebring gaan word. Hierdie herstrukturering sal vereis dat werknemers weer vir hulle poste moet aansoek doen.

Solidariteit hou vol dat dié herstrukturering niks anders as ŉ afleggingsproses is nie, aangesien verskeie Solidariteit-lede reeds gevra is om Absa se perseel te verlaat nadat die maatskappy met hulle beraadslaag het sonder om die vakbond vooraf in kennis te stel.

Die vakbond kon intussen steeds geen verdere inligting oor die herstruktureringsproses ontvang nie, hoewel Absa reeds met die meerderheidsvakbond, Sasbo, daaroor gekonsulteer het.

Volgens Marius Croucamp, woordvoerder van Solidariteit, moet ŉ maatskappy ingevolge artikel 189 van die Wet op Arbeidsverhoudinge met alle vakbonde wat lede verteenwoordig wat deur ŉ afleggingsproses geraak kan word, konsulteer, ongeag die vakbonde se ledetal in daardie maatskappy.

“Indien Absa voortgaan om Solidariteit uit die konsultasieproses te sluit, oortree die maatskappy nie net artikel 189 nie, hy ontneem ook sy werknemers van hulle reg op vrye assosiasie,” meen Croucamp. “Intussen verkeer die werknemers van Absa onder geweldige druk weens onsekerheid oor hulle toekoms by die maatskappy,” voeg hy by.

Александр Фильчаков

DA in KZN teen dié naweek swart

Die Demokratiese Alliansie se top leierskap in KwaZulu-Natal sal swart wees teen die einde van hierdie naweek.

Vir die eerste keer in die geskiedenis van die party, sal twee swart kandidate wedywer vir die leierskap van die provinsie.

Die party se onlangse aanstelling van Lindiwe Mazibuko as sy parlementêre leier is gesien as ‘n eerste stap om die gelaatskleur van die party te verdonker.

Sizwe Mchunu hoop om sy posisie te behou as die party-leier in KwaZulu-Natal teen Siba Jiyane, wat ‘n jaar gelede by die DA aangesluit het.

As ‘n lang-dienende lid, geniet Mchunu die ondersteuning van senior leiers, terwyl Jiyane onverwags oorweldigende steun van partylede in die KwaZulu-Natal se Midlands ontvang.

Jiyane se politieke loopbaan het stamperig begin, want hy het van die Pan African Congress by die Inkatha Vryheidsparty aangesluit. Hy het daarna sy posisie as die IVP se nasionale voorsitter laat vaar om die Nasionale Demokratiese Konvensie te stig.

Na sy hofstryd teen eerwaarde Hawu Mbatha oor die party se presidensiële posisie, is Jiyane na die Suid-Afrikaanse Demokratiese Kongres. Beide partye bestaan nie meer nie.

‘n Jaar gelede, het Mchunu Jiyane se hand gehou toe hy hom as ‘n nuwe DA-lid op ‘n perskonferensie geparadeer het.

Maar met die provinsiale kongres net ‘n paar dae weg het beide politici reeds die provinsie deurkruis om hul leierskapsvaardighede te wys en betrokke te raak in mini-debatte.

Jiyane sê hy is vol vertroue dat die veelrassige ondersteuning wat hy opgedoen het binne die party aan hom ‘n oorwinning sal verseker.

“Ons het baie goeie debatte gehad en ‘n aantal mense stem saam met wat ek gesê het in baie gebiede wat ons besoek het.

“Die belangstelling is so hoog omdat die DA se grondwet gewortel is in die liberale demokrasie, en ek tuis voel wanneer ons debatteer sonder om vyande te maak.”

“Die kans is baie goed vir my want mense van Pietermaritzburg en Durban het my genader om te staan vir die posisie.”

Maar Mchunu is ewe optimisties: “Ek is vol vertroue dat ons na die kongres sal terugkeer met sterk leierskap vir die party vorentoe. Van die debatte is baie opwindend met alle kandidate wat die steun van die lede van die party geniet. Ek het enorme steun ontvang het regoor die provinsie,” het hy gesê.

Daar is 10 kandidate vir die posisie van adjunk-voorsitter, insluitend eThekwini se munisipale raadslede Warwick Chapman en Zwekele Mncwango, Makhosazane Mdlalose, Dianne Kohler Barnard en Abaqulisi se munisipale raadslid Sibusiso Nkosi.