Kategorie: Peter Murray

Peter Murray: Afrikaneremigrasie is ‘n werklikheid

Of u nou daarvan hou of nie, emigrasie is ‘n werklikheid. Ek gaan nie kant kies nie, want dan gaan my teenstanders my stenig.

Die jongste opnames toon dat daar waarskynlik vanjaar nog in 2018 ‘n emigrasierekord opgestel gaan word.

Amptelike inligting toon dat landgenote wat vanjaar nog na die Verenigde Koninkryk wil emigreer, met 22% gestyg het.

Daar is alreeds sowat 200 000 Suid-Afrikaners in die VK, waarvan die meerderheid in Londen woon.

In Australië woon 190 000 Suid-Afrikaners, waarvan die meerderheid in Perth gesetel is. Daar is ook ‘n redelike groot aantal in Brisbane.

Daar word beweer dat Afrikaans Australië se tweede grootste taal is, en dat daar alreeds Afrikaanse skole en kerke gestig is.

Ander lande met groot getalle van ons mense, is: Nieu-Seeland, Kanada en die VSA.

Die redes vir emigrasie is velerlei. Mens sal ook seker nooit weet wat die werklike redes vir almal is nie, omdat baie mense bang vir intimidasie is.

Veiligheid en sekuriteit is die twee vernaamste redes wat deur die meeste mense aangevoer word waarom Suid-Afrikaners hul geboorteland verlaat.

Ander redes is: “Ons land se onderwysstelsel is skrikwekkend, en ons kinders het geen toekoms in die Nuwe Suid-Afrika nie.”

Die RSA se swak geldeenheid (die rand) is ‘n verdere bekommernis vir vele. Vandeesweek het die rand verswak tot R18,00 per Pond Sterling. In 1961 was dit R2,00. Teen die VS-dollar trek dit al oor die veertien rand per dollar, R14,08 om presies te wees, asook R16,07 per euro.

Werkloosheid, en die gebrek aan werksgeleenthede, is insgelyks ‘n belangrike rede waarom Suid-Afrikaners die land wil verlaat. Onder jeugdiges is die werkloosheid nou sowat 50%. Ander ouderdomsgroepe ly ook daaronder. Die amptelike syfer is nou byna 28%.

Japan vaar met 3% die beste ter wêreld; die wêreldgemiddeld is 6%; en Portugal, wat 47ste is, spog met 12% werkloosheid. Suid-Afrika se 27,8% is meer as dubbeld soveel as Portugal s’n. Skrikwekkend!

Werkloosheid veroorsaak armmoede; armoede veroorsaak honger, dakloosheid en misdaad.

Politieke onstabiliteit sorg vir groot onsekerheid onder inwoners. Beskaafde mense veral, is gewoond aan stabiliteit en wil graag die versekering hê dat die land se regering gesond is. As daar swak administrasie, bedrog, korrupsie, onbevoegdheid; ens., in die landsbestuur is, kan geen beskaafde mens gelukkig en tevrede wees nie.

Die spreekwoordelike “laaste druppel aan die emmer”, is die regering se aankondiging van “onteiening sonder vergoeding”. Ons geskiedenis leer egter vir ons dat ons voorvaders nie grond van swartes gesteel het nie. Grond is gekoop of geruil.

As jy jou lewe lank hard gewerk het — soms nadat jy baie geld, sweet en trane vir studies betaal het — en jou gewete sê vir jou: “Hierdie plaas (of huis of ander eiendom) is wettiglik my eiendom”, gaan jy mos nie tevrede wees as dit sommer so van jou vervreem word nie!

In 1980 was daar ongeveer 180 000 boere in Suid-Afrika. In die jaar 2018 word die getal op 33 000 geskat. Wat het van die res (147 000) geword? Ons hoor dat sowat 4 000 vermoor is. Dan hoor ons van boere wat na ander Afrikalande — soos Nigerië, Zambië, Malawê, ens. — uitgewyk het.

Ons hoor ook van Georgië, die VSA, Australië, Kanada, en Suid-Amerika, waarheen Suid-Afrikaanse boere verhuis het.

Maar, sluit dit almal in? Is dít waarheen 147 000 blanke boere — hoofsaaklik Afrikaanssprekendes — verhuis het?

Soos reeds genoem, mens sal nooit weet wat elke emigrant se eerlike antwoord gaan wees oor waarom hulle hul geliefde vaderland en geboorteland verlaat het nie, maar feit is dat ons land vir hulle “onaanvaarbaar” geword het.

Deskundiges reken dat daar veel meer emigrante sou gewees het, as dit maar net vir hulle makliker gemaak sou gewees het. Nou wat is dan die “steen in die weg” van laasgenoemdes? Wel, ook in hierdie geval gaan ons baie antwoorde kry.

Om wettig te emigreer, kos in baie gevalle meer as ‘n miljoen rand, en om vir asiel aansoek te doen, is veel moeiliker!

Armoede, bejaardheid, gestremdheid, onvoldoende kwalifikasies (om maar net ‘n paar te noem), diskwalifiseer baie voornemende emigrante.

Dus sal diegene wat agterbly maar die goeie stryd moet stry, al is dit net om te oorleef.

Peter Murray: SA se probleme sal nooit opgelos word nie

Volgens ‘n opname wat onlangs deur die oudpolitikus Tony Leon gedoen is om te bepaal wat die Suid-Afrikaanse regering as prioriteite behoort te beskou, het 35% van die 1 000 ondervraagdes gesê dat werkskepping nommer een behoort te wees. Ongeveer 27% het aangedui dat onderwys en opleiding die belangrikste saak is.

Slegs 1% het grondhervorming as belangrik geag. Die verslag sê nie wie en wat daardie 1 000 ondervraagdes was, en of hulle darem verteenwoordigend van alle gemeenskappe in die land was nie. As ‘n mens na die linkse media en linkse politici luister, kry mens die indruk dat die oorweldigende meerderheid van alle Suid-Afrikaners “onmiddellik” van landbougrond voorsien moet word.

Inwoners van die swart woonbuurt in Hermanus het sommer tot aksie oorgegaan en ‘n stuk “onbewoonde” grond (wat aan Hermanus se munisipaliteit behoort) geannekseer. Daar is van die munisipaliteit geëis om “onmiddellik” die gebied van water en elektrisiteit te voorsien.

Dit is bekend dat die leier van die EFF party gereeld sy ondersteuners opsweep om grond te onteien. “If you see a house or a farm you like, take it, it is your’s. Everything the white man has, he stole from the blacks!”

Soos reeds genoem, dit is nie seker wie almal aan Tony Leon se opname deelgeneem het nie, want toe die EFF (Economic Freedom Fighters) van Julius Malema die voorstel in die parlement ingedien het dat grond van blanke boere sonder vergoeding van hulle weggeneem moet word, het nie net alle EFF-lede nie, maar ook alle ANC-lede, daarvoor gestem. Dit is dus nie seker hoe betroubaar Tony Leon se opname is nie, want dit weerspieël nie die houding van swart politici in die parlement nie. Die opname sou ‘n beter weerspieëling wees van opposisiepartye en blanke partye in die parlement. Maar, wie die geondervraagdes dan ook was; dit sou verblydend wees as daar n groep van 1 000 lede is, waarvan slegs 1% vir “grondhervorming” gestem het.

Alle beskaafde mense behoort te besef dat; as die werkloosheid onder die jeug 50% is, en onder volwassenes 27% is, dan behoort werkskepping die belangrikste prioriteit te wees. Onderwys en opleiding gaan hand-aan-hand met werkskepping. Die regering behoort voltyds nuwe skole en woonhuise te bou, aangesien daar ‘n tekort aan duisende skole in Suid-Afrika bestaan.

Swart skole het ‘n gemiddeld van meer as 50 leerlinge per klas (en per onderwyser). Dit veroorsaak dat leerlinge buitengewoon swak op skool presteer, en ‘n onnodige swaar las op onderwysers se skouers laai. Die tekort aan hoog opgeleide swart onderwysers in Suid-Afrika beloop tienduisende.

Té veel blanke onderwysers word gedwing om in swart skole te onderrig. Die ervaring het geleer dat moedertaalonderrig by verre die beste is, en dat kleiner klasse ook beter vaar. Daar behoort niks meer as 30 leerlinge in een klas te wees nie.

Die owerheid behoort ook toe te sien dat: swart leerlinge nie skoolgeboue afbrand nie; swart leerlinge nie toerusting en leermateriaal steel nie; swart onderwysers elke dag by die skool is en nie in werkstyd alkohol misbruik, en skoolmeisies molesteer nie; daar vele meer swart onderwyssers opgelei word, veral in wiskunde, wetenskap, en tale. Daar is ‘n reusetekort aan hoogsopgeleide mense in Suid-Afrika: Medici, ingenieurs, vlieëniers, rekenmeesters, en vele meer.

Politici verwyt graag die “ongelykhede” in ons land en blameer apartheid, rassisme, diskrimminasie, en “blankes wat nie gelykheid wil bevorder nie”, vir die ongelykheid. Maar, dis swartes self wat nie in gehalte belangstel nie. Dis die ANC wat die kwotastelsel ingestel het, en die merietestelsel verwerp het. Hulle redeneer dat “swartes op alle gebiede van die samelewing die demografie van die hele land moet verteenwoordig”. Blankes se beleid is dat “meriete op alle gebiede gehandhaaf moet word”, sodat die beste gehalte bereik sal word.

Dít wat in Suid-Afrika gebeur, is wat mens kry as Eerste Wêreld en Derde Wêreld integreer – om dan sodoende – “gelykheid” af te dwing.