Menings – Bladsy 37 – praag.co.za

Vegters of rebelle? Olie sal praat

Rebelle het die voormalige Libiese leier Moeammar Gaddafi buite die stad van Sirte gedood. Sy liggaam is weer teruggebring na Misrata, waar dit verfilm is en deur die strate gesleep is. Verskeie volgelinge, insluitende familielede, is aangemeld as gedood of is gevange geneem.

Gaddafi se dood is simbolies belangrik vir die rebelle, maar die val van Sirte is selfs nog meer betekenisvol vir die uitwerking wat dit sal hê op die toekomstige stabiliteit van Libië. Met die Gaddafiweerstand nou gebreek, kan die Nasionale Oorgangsraad (NOR) beweeg om ‘n tussentydse regering te vorm. Maar verskeie gewapende groepe regoor die land sal ‘n beduidende invloed in die regering verlang, wat ernstige implikasies vir toekomstige eenheid inhou.

Alhoewel die NOR wyd in die internasionale gemeenskap erken word as die enigste wettige verteenwoordiger van die Libiese mense, is dit lankal nie meer die geval in die oë van baie Libiërs nie.

Die NOR is maar een van verskeie politieke kragte in die land. Sedert die rebellemagte Tripoli op Augustus 21 binnegeval het, is daar ‘n geleidelike toename van gewapende groepe afkomstig uit plekke soos Misrata, Zentan, Tripoli en selfs Oos-Libië self wat die gesag van die NOR bevraagteken.

In kort is die weg nou gebaan vir ‘n lang uitgerekte stryd tussen die verskillende faksies.

Die NOR is herhaaldelik hierdeur opgehou met die vorming van ‘n tussentydse regering, en in die afgelope weke is die voortdurende stryd teen Gaddafi as die rede daarvoor aangevoer. NOR-rebelle – of soos Media24 graag na hulle verwys, “vegters” – het gesê as die oorlog uiteindelik verby, sal die amptelike “bevryding” van Libië verklaar word en ‘n tussentydse regering sal dan gevorm word. Die val van Sirte en die dood van die kolonel beteken hierdie oomblik is nou op hande.

Met so baie gewapende groepe in Tripoli en elders in Libië, is ‘n vreedsame oplossing egter onwaarskynlik. Die belangrikste groeperings kom van Benghazi, Misrata, Zentan en Tripoli, maar daar is ander, kleiner groepe ook. Die kloof is nie eenvoudig geografies nie, maar ook tussen die Moslems en sekulêres sowel as tussen Berbers en Arabiere. Berbers is van Westerse afkoms.

Hoe die nuwe Libië daar gaan uitsien is baie onseker, maar wat duidelik is, is dat die NOR nie bloot gaan oorneem waar kol. Gaddafi opgehou het nie. Die lande met oliebelange sal toesien dat die nuwe bestel hulle pas, ongeag of die Libiërs “vegters” of rebelle is.

Korrupsie

Terwyl die polisiehoof, Bheki Cele en sy topbestuur in die parlement kleitrap om die polisie se geldsake te verduidelik, en die hoof van die vervolginsgesag op kort kennis nie voor ‘n parlementêre komitee verskyn om verantwoording te doen nie, meen die hoof van die Spesiale Ondersoekeenheid, Willie Hofmeyr dat sy eenheid 7 000 eerder as 700 personeellede nodig het om korrupsie in die land te ondersoek.

Hofmeyr meen die omvang beloop net in die staat se verkrygingsadministrasie jaarliks tussen R25 en R30 miljard. Dit is sowat 20 % van die betrokke begroting wat jaarliks in die stof byt.

Volgens ‘n onlangse berekening betaal Suid-Afrikaners gemiddeld 20 % per item meer as premie om die koste van korrupsie in die land te finansier.

Volgens die Wêreldbank beroof korrupsie ‘n land van sy toekoms. Korrupsie word ook as ‘n aanslag teen demokrasie beskou.

Korrupsie teiken dikwels die mees blootgesteldes en die armes. Pas is ‘n werknemer van die Statistiekdiens in hegtenis geneem omdat hy glo omkoopgeld van mense geëis het om as sensuswerkers aangestel te word. Ander gevalle kom gereeld aan die lig oor hoe mense genadeloos werkloses uitbuit wat desperaat op soek is na werk, of ou mense uit hul beleggings-neseiers swendel.

In Suid-Afrika is die omstrede wapenskandaal waarskynlik die vlagskip van die korrupsiepersepsie – nie net oor wat gebeur het nie, maar hoe tot dusver probeer is om dit toe te smeer.

Dit is egter nie al nie. Die persepsie dat korrupsie aanvaarbaar is en selfs beloon word, word byvoorbeeld versterk deur die wyse waarop kaders wat uitgevang word bloot elders ontplooi word. Hieronder tel ‘n oud-munisipale bestuurder wat, terwyl hy tereg staan op aanklagte van onder meer korrupsie, bedrog en rampokkery, as administrateur aangestel is om ‘n munisipaliteit in ‘n ander provinsie te probeer regruk.

Selfs ‘n LUR bly in sy pos en sy amp in die ANC aan terwyl hy vir korrupsie verhoor word. Selfs die hoof van die Minister se ontplooiingspan het ‘n rits ongunstige OG-verslae in onder meer Bronkhorstspruit en Plettenbergbaai agter die blad.

Die bedenklike aanspreek van korrupsie hou onder andere twee gevare in: Daar kan ‘n deurlopende aanslag vanuit politieke geledere teen die integriteit en onafhanklikheid van die regbank wees, en die vryheid van die media kan onder voortdurende druk wees. Ongelukkig is hierdie simptome ook aanwesig.

Belhar-belydenis gaan blankes verder verdeel

Een van die basiese beginsels van tradisionele Christene is hul geloof in die Bybel as openbaring van die God waarin hulle glo. Die Bybel verskaf sekere riglyne aan mense en word verskillend deur verskillende mense geïnterpreteer. Die drie Afrikaanse susterskerke het sekere geloofsbelydenisse wat deur belydende lidmate onderskryf word en wat gebaseer is op ‘n sekere verstaan van die Bybel. Riglyne wat gebaseer is op die belydenisse, het betrekking op die verhoudings tussen God en mens, man en vrou, die eiendom van ander mense, hoe verkeerd dit is om vir andere te lieg, ens. Wat die blanke Afrikaanssprekende mense se situasie op ‘n manier onderskei van dié van die meeste ander mense, is dat húlle as minderheidsgroep vir baie jare die meeste ander mense binne die land uitgesluit het van basiese politieke besluitneming. Die riglyne wat na bewering vanaf God, die Bybel en die kerke se geloofsbelydenisse afkomstig was, het ook heelwat verskil tussen dít wat vóór 1985 gegeld het en dít wat agterna gangbaar was. Baie blanke Afrikaners wonder deesdae waarom hierdie riglyne dan so verskillend deur verskillende kerkleiers en ander Christene oorgedra is.

Toe vroeëre Afrikaanse kerkleiers met die vraag gekonfronteer is oor die korrekte verhouding tussen verskillende bevolkingsgroepe, het hulle dikwels geantwoord dat dit nié kerkleiers se verantwoordelikheid is om politieke uitsprake te maak nie. Kerke moes dus volgens hulle, rigting verskaf aan hul lidmate i.v.m. minder lewensbelangrike aspekte soos ongetroude paartjies wat saamwoon, homoseksualiteit en pornografie, terwyl dit nié kerkleiers se verantwoordelik is om leiding te verskaf aangaande sake wat vir baie lidmate belangriker is nie! Sommige kerkleiers het egter in die openbaar anti-apartheidsuitsprake gemaak, terwyl andere weer die ou Nasionale Party-regering se beleid ondersteun het. Hierdie skynheiligheid en deurmekaarspul het op die ou end baie blanke Afrikaners vervreem van ‘n godsdiens wat na bewering van God afkomstig was, maar wat nie aan hulle duidelike riglyne kon verskaf aangaande dit wat op die ou end hulle en hul kinders se toekoms bepaal het nie.

Terwyl baie hedendaagse kerkleiers daarop aandring dat apartheid onbybels is en dat die kerke die “sonde” van apartheid behoort te bely, is daar egter nêrens in die Bybel, óf in enige van die Afrikaanse susterkerke se (ou) geloofsbelydenisse, ‘n duidelike riglyn wat daarop dui dat die volledige geografiese skeiding tussen verskillende bevolkingsgroepe immoreel, sondig, ketters of onbybels is nie. Daar is byvoorbeeld nêrens in enige van hierdie genoemde dokumente (behalwe natuurlik die Belhar-belydenis!) iets soortgelyks aan die volgende stelling nie:

Enige land waarbinne slégs mense van ‘n sekere bevolkingsgroep (byvoorbeeld blankes) woon, waarvan die regering slegs bestaan uit mense van daardie bevolkingsgroep en verkies word deur slegs lede van daardie bevolkingsgroep, is immoreel en sondig in die oë van God.

As gevolg van die gebrek aan so ‘n duidelike riglyn, was daar heelwat Christene wat vir baie jare segregasie (sogenaamde klein apartheid) ondersteun het, en is daar tans nog stééds blanke politieke partye soos byvoorbeeld die HNP en Afrikaner Volksparty, wat hulleself as beide Calviniste én ondersteuners van apartheid beskou. Ons moet ook in gedagte hou dat daar aaklige rassistiese gedeeltes is wat veral in die Ou Testament voorkom, wat deur regse ekstremiste vir politieke doeleindes misbruik is.

Uit die voorgaande is dit duidelik dat nóg die kerkleiers, nóg die Bybel, vir baie jare duidelike riglyne aan mense verskaf het met betrekking tot die korrekte maniere van optrede teenoor mense wat aan ‘n ander bevolkingsgroep behoort. Dit is ongelukkig ook so dat verkeerde optredes teenoor mense van ander bevolkingsgroepe die hoofoorsaak is van die hedendaagse gespanne verhoudings tussen Suid-Afrikaners. Dit is dié morele kwessie waarvoor die georganiseerde Christendom geen duidelike antwoord gehad het nie. Die Belhar-belydenis bestaan uit vyf artikels waarvan sekere gedeeltes verwys na spesifieke dogmas van kerke oor o.a. God Drie-Enig. Sekere gedeeltes verwys na Bybelverse waarop dit gebaseer is. Gedeeltes wat verwys na spesifieke politieke en maatskaplike aangeleenthede, het egter geen ooreenstemmende Bybelverse waarop dit gebaseer is nie. Die opstellers van die belydenis kon blykbaar geen “Bybelversie” in die hande kry om hierdie gedeelte wat verwys na die sogenaamde sondige geskeidenheid van mense (apartheid is ‘n sonde?) te regverdig nie:

“Daarom verwerp ons enige leer wat óf die natuurlike verskeidenheid óf die sondige geskeidenheid so verabsoluteer dat hierdie verabsolutering die sigbare en werksame eenheid van die kerk belemmer of verbreek of selfs lei tot ‘n aparte kerkformasie;”

Dit wil voorkom asof die onlangse besluite van die Algemene Sinode van die NG Kerk deel is van een of ander politieke speletjie. Hulle het gepoog om die meer behoudende besluite af te wissel met meer “liberale” besluite. Voorbeelde van behoudende besluite was die diskriminerende besluit teenoor gays waarvolgens slegs monogame huwelike tussen mense van die teenorgestelde geslag as “Christelik” erken word; asook die verwerping van die grootdoop – “Die Algemene Sinode is nogtans daarvan oortuig dat die historiese ontwikkeling van die huwelik in die Bybel en in die geskiedenis vir ons duidelike riglyne bied van wat ’n Christelike huwelik is: ’n vaste, formele ooreenkoms tussen twee persone van die teenoorgestelde geslag...

Voorbeelde van meer liberale besluite was die belaglike besluit dat lidmate self kan besluit of hulle wil glo in die bestaan of nie-bestaan (of selfs uitdryf!) van die duiwel; en natuurlik die aanvaarding van die Belhar-belydenis. Die NG Kerk het egter nog geen duidelike standpunt oor die “skeppingsleer vs. ewolusie”-debat ingeneem nie. Dit is insiggewend dat hierdie besluite van die NG Kerk min of meer dieselfde tyd as die besluit van die Algemene Kerkvergadering van die NH Kerk oor die “onbybelse” status van die apartheidsbeleid, plaasgevind het. Dit herinner nogal aan die keer toe die drie susterskerke jare gelede min of meer dieselfde tyd besluit het dat vroue nie meer hoede hoef te dra wanneer hulle kerkdienste bywoon nie. Die “bottom line” is natuurlik dat sinodes se besluite weinig te make het met die leiding van die Heilige Gees, terwyl dit meer verband hou met politieke en kulturele omstandighede.

Dit is te betwyfel of die onlangse aanvaarding van die Belhar-belydenis deur die Algemene Sinode van die NG Kerk, ‘n noemenswaardige bydrae sal kan lewer tot toekomstige rasseharmonie in die land. Hierdie besluit is egter ‘n duidelike voorbeeld van die geweldige oorvleuelinge wat daar bestaan tussen godsdiens en die politiek; asook van die onmoontlikheid daarvan om veral die Afrikaanse susterskerke volledig te distansieer van die maatskaplike kwessies van die land. Dit kan egter wel lei tot nog verdere verdeeldheid onder die blanke lidmate van die kerk. Waar die vroeëre apatie van kerkleiers jeens die apartheidsbeleid bygedra het tot vervreemding tussen verskillende bevolkingsgroepe, kan die huidige aanvaarding van ‘n grootliks politieke belydenis, lei tot nog verdere verdeeldheid onder blankes – asof daar nie alreeds oorgenoeg verdeeldheid onder hulle is nie!

Die kopseer wat Malema heet

Die uitgesproke ANC-jeugleier, Julius Malema, se tugverhoor word eerskomende naweek agter geslote deure hervat. Die groot vraag op almal se lippe is seker of die ANC dié keer genoeg murg in sy pype gaan hê om die moeilikheidmaker in sy geledere vas te vat?

‘n Nóg groter vraag is egter of die tugverhoor die voorspel tot aanstaande jaar se leierskonferensie gaan wees? Groot kanonne in die ANC, soos Winnie Madikizela-Mandela en die behuisingsminister Tokyo Sexwale gaan in Malema se guns getuig.

Mev. Mandela ontpop die laaste paar jaar al hoe meer as die skimpresident van die land. Sy daag oral op en gebruik haar invloed om selfs veroordeelde bedrieërs kwytgeskeld te kry. Volgens haar is Malema in sy politieke vormingsjare en hy sal later kalmeer – soos sy voorganger Fikile Mbaluke. Sy is woedend omdat die ANC hom voor stok kry en sê dit is die eerste keer in die geskiedenis wat ‘n jeugleier voor ‘n tugverhoor gedaag word.

Mense onthou egter steeds beeldmateriaal waarin sy, jare gelede ‘n dosie vuurhoutjies omhoog hou en dreig om die ANC se versugting na politieke vryheid met brandstigting af te dwing en ook hoe sy voor stok gekry is oor die omstandighede waarin die jeugaktivis, Stompie Sepei, aan sy einde gekom het. Ook hoedat sy skuldig bevind is aan korrupsie en bedrog in die jare wat sy president van die ANC-Vroueliga was. Was dit ook in haar vormingsjare wat sy as die adjunkminister van Kuns en Kultuur die trekpas gekry het?

En wat is minister Tokyo Sexwale se ware agenda? In die Mbeki-tydperk is sy naam gekoppel aan ‘n staatsgreep om die oud-president uit die kussings gelig te kry. Met die ANC se Pietersburg-konferensie het hy sy volle gewig agter mnr. Jacob Zuma ingegooi. Nie lank daarna nie begin dit toe blyk dat hy nie so ‘n Zuma-ondersteuner is as wat hy voorgee nie. Sy houding teenoor blankes het ook algaande koeler geword. Die aanvanklike verdraagsaamheid het uiteindelik omgesit in verwyte soos dat dit plaasboere is wat plakkerskampe skep omdat hulle so baie werkers van hulle grond afsit.

Die behuisingsnood in die land is te veel vir die minister. Dink hy heimlik ook aan nasionalisering as die oplossing daarvoor?

Ontleders sê Malema se tugverhoor gaan beslis die bepalende faktor wees in die aanloop tot die ANC se leierskapskonferensie aanstaande jaar. Hy geniet enorme steun van die werklose jeug en hy maak geen geheim van sy ware gevoelens oor die huidige president nie. Moontlik begin die Mandelas en Sexwales en andere hulle vroegtydig posisioneer om aan die stomp kant van die byl te wees.

Iets is aan die broei en selfs senior ANC-leiers erken teenoor koerante dat hulle onrustig is. Om van Malema ontslae te raak, gaan ‘n waagstuk wees. Om hom te behou, gaan rampspoedig wees. Nie net vir die ANC nie.

Фильчаков

Polisie is medepligtig aan plaasmoorde

Geagte volksgenote,

Oor die afgelope tyd het daar ‘n hele paar nuusberigte verskyn wat bevestig het dat die polisie betrokke is by plaasmoorde. Dit klink seker vir die leser na ‘n wilde stelling, maar dit is die waarheid.

Kom ek stel dit so: Die staat is nie ‘n fiktiewe, denkbeeldige ding nie, maar bestaan uit mense wat in diens van die staat is en die staat verteenwoordig wanneer hulle aan diens is. ‘n Polisiebeampte verteenwoordig dus die hoof van die polisie wanneer hy aan diens is, asook die minister. (Toets gerus my stelling; eise teen oortredings van polisielede word teen die minister ingestel)

Kom ons beskou die ET-saak van naderby. In die hof, onder eed, verklaar die een sersant (sers. Jack Ramonyane) dat sy oorsproklike verklaring vals is, en hy verklaar ook verder dat die ondersoekbeampte kapt. Tsietsi Mano hom gedwing het om dit te doen.

Die staat is die aanklaer in kriminele sake (by monde van die staatsaanklaer) en maak staat op staatsgetuienis en veral die ondersoekbeamptes om skuld te bewys teen misdadigers. Die staatsaanklaer is geheel afhanklik van die inligting voorsien deur die ondersoekbeampte. (‘n Staatsaanklaer het nie sy eie ondersoekspan nie). Indien die ondersoekbeampte dus die saak vol gate aan die staatsaanklaer voorlê sal die skuldige skotvry daarvan afkom ten spyte daarvan dat behoorlike getuienis wel tot skuldigbevinding sou kon lei.

As ons nou kyk wat gebeur in die saak van ET se moord dan sien ons die volgende:

1. Polisiebeampte wat die moordtoneel eerste besoek en onder eed erken dat hy ‘n valse verklaring gemaak het.

2. Die ondersoekbeampte wat die saak moet ondersoek het die polisiesersant wat die toneel eerste ondersoek het, gedwing om valshede kwyt te raak.

3. Beide hierdie polisiemanne was aan diens en verteenwoordig amptelik die polisie en die regering.

4. Die verdediging sal aanvoer dat beide hierdie se getuienis nie aanvaar kan word nie, met ‘n moontlike gevolg dat die moordenaars kan vrystap ten spyte daarvan dat hulle aanvanklik skuld beken het.

Maak die publiek bewus van hierdie feite, en stuur dit aan die media: Die SAPD is amptelik besig met ‘n Volksmoord teen boere!

Om my argument te versterk noem ek dit aan u: Indien jy in ‘n winkel instap en ‘n werker aan diens gee ‘n prys vir ‘n item, is dit afdwingbaar, omdat hierdie persoon die besigheid verteenwoordig. Dieselfde beginsel geld vir die regering.

1. Ek rig hiermee ‘n versoek aan Afriforum om as Burgerregte organisasie aksie te neem in belang van die Suid Afrikaanse gemeenskap.

2. Ek doen ‘n beroep op radiostasies om die juistheid van my feite te ondersoek en aan die publiek bekend te maak

3. Ek doen ‘n beroep op politicie om hierdie inligting aan hulle ondersteuners deur te gee.

4. Ek doen ‘n beroep op volksmanne en gemeenskapsleiers om hul volgelinge bewus te maak daarvan dat die polisie hul amptelike vyand is, en medepligtiges is aan volksmoord.

5. Ek doen ‘n beroep op vriende om hierdie te oorweeg en verder te versprei ten einde ‘n poging aan te wend om druk uit te oefen dat hierdie situasie verbeter.

6. Ek doen ‘n beroep op ons Almagtige Vader om ons straf te verlig, die straf is swaar en ek pleit vir genade alleen.

Stel magsmisbruik van swart owerhede aan die kaak

Ons ou volkie is al so gekondisioneer tot uiterstes, dat daar net aandag gegee word aan moord en geweld. Kleiner lastighede wat ons lewe daagliks ontwrig. word uit dankbaarheid dat ons nog nie vermoor is nie, goedsmoeds aanvaar.

Ons Afrikaners moet begin om die dapperheid te toon van Elna Middel, sodat hierdie vergrype deur die ANC-staat se onopgeleide swart polisie

verwoord word.

Nasperskoerante, kan ‘n mens nou maar aanvaar, sal dit nooit rapporteer nie. Skryf liewer aan die redakteur van Praag.co.za.

Ons moet onbekwame amptenare se openlike magsmisbruik stuit. Naspers sal nooit die moordenaar of boosdoener se ras noem indien die persoon swart is nie, maar sal sonder uitsondering blanke vergrype koppel aan Afrikaners en ons eie rasgenote.

Hoeveel swart onbeskofte en onverantwoordelike bestuurders kom weg daarmee?Hou ‘n pen en papier in jou motor en skryf die motor se registrasienommer neer en rapporteer dit by ‘n polisie stasie EN raporteer dit aan Praag.

Laat elkeen sy kant bring om hierdie brutale rassisme en magsmisbruik deur swartes teen blankes aan die kaak te stel.

Ons het ‘n mondstuk. Dis Praag. Ons word nie meer doodgeswyg nie.

Nog ‘n aanval

Samantha Vice se voorstel dat wittes bietjie moet gaan nadink oor hulle rassisme het inslag gevind by swart denkers.

En wat is nou makliker as die afgestorwe AWB wat nou weer in die nuus is met ET se moordverhoor, vir ‘n kapstok om alle wittes mee by te kom.

Vice doen ‘n beroep op blankes om dislojaal teenoor hul eie ras te wees. Dit is nie ‘n swart rewolusie dat baie blankes vrees nie, maar ander blankes wat wil saamwerk met swartes in hierdie land. Vir hulle is die moontlikheid van ‘n “whitelash” teen wit voorreg ontstellend, sê Mvuselelo Ngcoya.

Die geweld op ‘n paar blankes wat dit gewaag het om te praat oor wit skuld, byvoorbeeld Stellenbosch se prof Anton van Niekerk, is glo kenmerkend hiervan.

Franse en Chinese lek hul lippe af

Suid-Afrika is gereed om die grootste tender in sy geskiedenis uit te reik – ‘n beraamde een-triljoen rand kontrak om ses nuwe kern reaktors te bou teen 2030.

Die departement van energiesake het sy kerntendervoorstel aan die Kabinet voorgelê en minister van energie, Dipuo Peters het gesê die voorstel sal voor die einde van hierdie jaar gefinaliseer word.

Die omstrede wapentransaksie, wat maar ‘n skamele R70 miljard werd is, kan deur hierdie stap verdwerg word aangesien die nuwe kernkragsentrales soveel as 20% van die wêreld se totale kernuitgawes oor die volgende twee dekades kan beteken.

Vyf maatskappye – van Frankryk, China, Suid-Korea, Rusland en ‘n gesamentlike Verenigde State-Japannese konsortium – is in die wedloop.

Al die bieërs is desperaat vir ‘n stukkie van die koek en konstruksiemaatskappye, tenderpreneurs, agente en die middelmanne lek behoorlik hulle lippe af.

Diegene wat naby aan die Franse vervaardiger Areva is, het aangedui dat die Franse en Chinese ‘n gesamentlike bod voorberei. Bronne dui daarop dat die kombinasie van Franse kernkundigheid en Chinese finansiële krag ‘n gesamentlike bod polities onaantasbaar sal maak, gegewe Suid-Afrika se nuutgevonde simpatie met die Ooste.

Areva, wat die Koeberg-kernkragstasie buite Kaapstad gebou het, lei die hongeres in terme van die intensiteit en die doeltreffendheid van sy lobby-masjien.

Die Franse het baie moeite gedoen om die moeilike politieke oorgang na ‘n Jacob Zuma-administrasie glad te laat verloop en sodoende een van die voorlopers gebly.

Zuma vergader reeds met die Franse sedert 2007.

In Februarie vanjaar het die maatskappy ‘n omvattende kernsamewerkingsooreenkoms met die Suid-Afrikaanse Kernenergiekorporasie hernu. Areva beskik dus oor grondslag vir samewerking in alle aspekte van die kernbrandstofproduksiesiklus tot 2013, wat hulle ‘n groot voordeel gee.

Die Industrial and Commercial Bank van China het in 2007 ‘n 20%-belang in Standard Bank wat die Chinese ‘n kanaal bied waardeur die massiewe kernprojek gefinansier kan word.

Adjunk-President Kgalema Motlanthe het verlede week ‘n staatsbesoek aan China afgesluit. Hoewel die kernprogram nie formeel bespreek is nie, kan ‘n $2,5 miljard finansiële samewerkingsooreenkoms tussen die Ontwikkelingsbank van Suid-Afrika en China Development Bank ‘n tweede bron van kernfinansiering word.

Die vorige keer dat Suid-Afrika ‘n kernkragbesluit wou neem, was in September 2008. In dieselfde week het die Zuma-faksie egter vir Thabo Mbeki as Suid-Afrika se president uitgeskop en Eskom het die tender teruggetrek. ‘n Gebrek aan kapitaal is as rede aangevoer.

Kritici het kommer uitgespreek oor die bekostigbaarheid van die projek en of dit die mees koste-effektiewe manier is om Suid-Afrika se energie-toekoms te verseker. In 2009, het die lobby-groep Earthlife Africa, gesê dat die bou van ses kernaanlegte die land bankrot sal maak.

Die VSA se Toshiba-Westinghouse konsortium wat ook meeding, is glo deur die Franse in die stof gelaat.

‘n Ierse diplomaat beweer dat Frankryk “ongeveer €20-miljoen in Suid-Afrika belê het onlangs” wat hy beskryf as ‘n “druppel in die emmer in vergelyking wat hulle sal maai”.

Westinghouse se somber assessering aan die einde van 2009 was dat hulle $10 miljoen belê het in die tenderproses “sonder enige versekering dat daar ‘n kontrak aan die einde sal wees”.

Met ‘n gesonde skeppie van leedvermaak egter, het die VSA aangedui dat “probleme en onderbrekings” by Koeberg – waar Areva tegniese bystand verleen – ‘n “bykomende hupstoot” vir Westinghouse kan wees.

Met die onkangse kernramp in Japan, lyk die ANC egter nie skugter vir nuwe kernaanlegte nie. Die vraag is wie ons gaan beskerm in geval van ‘n noodsituasie. Die Franse?

Ons gee!

Ek wil graag vir ons bekende eerwaarde Desmond Tutu sê, wat voorstel dat ons blankes (wittes) welvaartsbelasting moet betaal, en ook wil ek vir jeugleier Julius Malema sê, wat beweer dat daar ‘n blanke (wit) besigheidsmonopolie in ons land is, dat hulle dit heeltemal agterstevoor en onderstebo het, want :

Ons GEE , ons sorg, ons voorsien, ons deel uit, ons kook sop, ons bak brood, ons maak ons klerekaste leeg, ons “tip” vir die stoot van ‘n trollie by die winkel met twee items in, ons tip vir ons kar se oppas, ons tip vir ons kar se was. Ons betaal vir uitgebreide familielede se begrafnisse tot in die derde geslag, ons betaal skoolgeld en boekegeld vir kinders, neefs, niggies. Ons laat ons huishoudsters leer, ons brei truie, musse, handskoene, ons koop komberse, ons gee klasse in papiere optel, kook, brei, hekel, kleremaak, spit, boer, plant, koeie melk. Ons GEE. Ons koop oorpakke, koop verjaarsdag koeke, koop pille, betaal die taxi, gee ons kosbare padkos langs die pad weg, en sweeties deur kar en treinvensters. Ons GEE. Ons skep werk, ons kry jammer, ons bid, ons tel babas in asblikke op en maak hulle groot, ons gee kerspartytjies in kleuterskole in plakkerskampe, ons laat opereer, ons gee ons harte, lewers, niere, longe en tonge. Ons GEE. Ons is nie rassisties nie, ons is nie wraakgierig nie, ons bly steeds hier in ons land, ons maak skoon, ry aan, laai af, tel op. Ons troos, verduidelik, ons bly kalm, staan in lang rye en glimlag, en laat die een met die krukke eerste gaan. Ons GEE……

Het ek al gesê ons GEE. So, ek dink, iewers tussen êrens en nêrens het julle die kat aan die stert beet, en het julle alles agterstevoor en onderstebo.

депутат лобановский

Het die Afrikaner ‘n bang volk geword?

Vir ‘n geruime tyd begin die frase “bang volk” al hoe meer in my kop draai as gevolg van die menings wat ek op alle gebiede waarneem.

Ons mense wil nie die swartes aanstoot gee deur die waarheid te propageer nie; nou word die leuen aangehang en die waarheid verkrag op ‘n volstruismanier om by ons gewetes verby te kom.

Ons wil nie die swartes aanstoot gee deur openlik vir ons eie lief te wees nie al beteken dit noodwendig dat ons nie ander haat nie, want die risiko is te groot dat dit dalk verkeerd geïnterpeteer kan word.

Ons loop by ons eie mense se ellende verby en help die regering om sy verantwoordelikheid na te kom in ‘n kruiperige soeke na die regering se guns.

Ons word uitgemoor teen ‘n geweldige tempo op die wreedste maniere denkbaar en ons blaas ‘n bietjie tot die volgende blaas met die volgende moord.

Hierdie regering het die afgelope 17 jaar nog niks tot stand gebring nie, net dit waarvoor ons gewerk het afgeneem. Hulle hou aan met afneem sonder om iets self tot stand te bring en wat doen ons? Blaas en raas tot die volgende blaas en raas by die volgende vergryp.

Die belasting wat ons aan die regering betaal, word gesteel en uitgebras; ons mor darrem ‘n bietjie en dan kyk ons maar anderpad.

Ons is bang vir die plaaslike en buitelandse menings en kruip vir goeie wil. Ons kerke doen lustig mee deur die Bybel te misbruik met geïsoleerde versies buite konteks om hulle verraad te verskans.

Intussen trap en verguis en verraai ons Afrikaners mekaar om die skyn van ‘n ruggraat te akkomodeer.

Wat ‘n volk van ruggraatlose swakkelinge het ons nie geword nie, ons verdien niks meer as wat aan ons uitgedeel word nie!

Ek moet aan FW de Klerk en die benewelde Pik Botha die eer betoon wat hulle toekom – hulle het ons Afrikanervolk op een slag effektief die doodskoot gegee.

‘n Voorbeeld vir Afrikaners

Vader Phillip Vietri, ’n Rooms-Katolieke priester by die Oratorium van Sint Philip Neri in Port Elizabeth, is onbeskaamd pro-Afrikaans, al het hy Engels grootgeword. As hy in ’n winkel of bank nie in Afrikaans bedien word nie, dring hy daarop aan om met die bestuurder te praat. In ’n interessante artikel wat op praag.co.uk verskyn, vertel hy waarom hy vir Afrikaans en Afrikaners gekies het.

Klik hier.

Die sogenaamde ‘landswye’ verkiesing

Ek wonder hoeveel Suid-Afrikaners bewus is van die feit dat daar op 24 September 2011 ‘n verkiesing onder “blanke” Afrikaners in die land plaasgevind het?

Die doel van die organiseerders van hierdie verkiesing, die “Volksraad Verkiesing Kommissie (VVK)” [Let op die verkeerde spelling], was om o.a. “…drogredenasies, soos dat ‘ons [blanke Afrikaners] nie kan saamstaan nie en nie leiers het nie’ [te] gaan ontmasker;”.

Na die verkiesing is die verkose “volksraad” blykbaar van plan om met die huidige ANC-regering te onderhandel ten einde ‘n onafhanklike “blanke” volkstaat êrens binne die grondgebied van die huidige Suid-Afrika, in die hande te kry.

Paul Kruger van die VVK het verlede Vrydag oor Radio Pretoria verwys na tussen 30 en 40 duisend geregistreerde “kiesers”. Volgens hierdie artikel het slegs 22826 stemmers aan die verkiesing deelgeneem.

Blykbaar is daar volgens Statistiek SA 50,5 miljoen mense in Suid-Afrika waarvan ongeveer 4,5 miljoen blankes is. Dit impliseer dat slegs ongeveer 1% van Afrikaners aan die VVK verkiesing deelgeneem het!

Ek het gaan loer na die lys van kandidate wat aan die verkiesing deelgeneem het. Andries Breytenbach, die leier van die HNP, het die meeste stemme gekry. Abel Malan, tweede, was nou die dag nog in die nuus ná sy onderonsie met prof. Anton van Niekerk.

Daar is selfs ‘n Jaco Steyn wat as kandidaad deelgeneem het! Ek wil dit net graag duidelik stel dat hy beslis nie ék is nie, omdat hy o.a. as deel van sy standpunte verklaar dat “Ons [blanke Afrikaners] is nie hier geplaas om uitgemoor en onderdruk te word nie maar wel ‘n Christen-volk te wees wat ‘n voorbeeld vir die wêreld stel.”

Henk van de Graaf is ‘n Israelvisie-ondersteuner. Steyn van Ronge is tans die leier van die AWB. Hierdie verkiesing was op die ou end een van die mees patetiese pogings wat al ooit aangewend is om die witmense te laat “saamstaan”.

Miskien sal dit meer raadsaam wees indien die ou spul verregses besluit om maar liewer te wag dat God hulle eendag “verlos uit die kloue van die ANC”. Hulle sal beslis só meer sukses hê.

topcargo кидалы

Was God ooit lief vir die Afrikanervolk?

In die voortdurende debat oor ‘n volkstaat vir die Afrikanervolk of dan enige vorm van beheer oor eie sake, is dit baie duidelik dat ‘n groot persentasie Afrikaners glo dat die volk ‘n uitverkore volk van God is – eintlik dié uitverkore volk.

Die sieninge wissel van die gematigde oortuiging dat God (sien nota hieronder) oor die lotgevalle van mense en volkere beskik en in die verlede dikwels tot die Afrikanervolk se hulp, selfs redding, gekom het en dat dit slegs afvalligheid van volksgenote is wat ons in die huidige ellendige posisie geplaas het, deur minder gematigde sieninge dat God op een of ander wyse gaan ingryp en die Afrikaner weer in sy eie land en onder sy eie regering gaan vestig, tot by die verwronge en misplaaste oortuigings van sekere groepe soos die Israel-Visie/Israel-Waarheid dat die Afrikaner die verlore stam van God se uitverkore volk is en binnekort weer in volle eer en aansien dwarsdeur die wêreld herstel sal word deur een of ander wonderbaarlike ingryping van “Bo”. (Nota: Aangesien hierdie ontleding uit die “oogpunt” van Christene gedoen word, word God en verwante terme in hoofletters geskryf.)

Daar is natuurlik verskillende sieninge en graadverskille binne hierdie breë kwasstreep, maar ten grondslag van almal lê die oortuiging dat God ‘n spesiale liefde vir die Afrikaner het, in die verlede na hom omgesien het en dit weer sal doen, sonder dat daar nou in enige besonderhede oor die hoe, die waar en die wanneer hiervan ingegaan word.

Hoe sterk hierdie sieninge is, blyk onder meer uit ‘n besluit van die “volksvergadering” wat teen die einde van 2009 gehou is. Ek plaas die woord “volksvergadering” liefs in aanhalingstekens want daar was ‘n skrale 400 mense daar teenwoordig. Hoe dit ook al sy, is daar in ‘n verklaring oor besluite wat geneem is, onder meer die volgende gestel:

“Dat die toekomstige staatsmodel van die vrye Geloftevolk, Skrifgefundeerd (op Bybel gegrond) moet wees;

Dat die nakoming van die Volksgeloftes ‘n Teokratiese staatsmodel vereis;

Dat die vergadering deurgaans die Geloftevolk se volle afhanklikheid van ons Hemelse Vader erken en Hom eer vir die ordelike verloop van die volksvergadering.”

Sterk menings wat waarskynlik slegs deur enkeles bevraagteken sal word en as bevestiging gesien moet word van die stelling dat Afrikaners glo dat God al die jare lief was vir hierdie volk, en steeds is.

Maar is dit waar? Is dit ‘n geldige oortuiging of afleiding uit enkele gebeure in die geskiedenis dat God wel ‘n besondere en spesiale liefde vir hierdie volk het?

Heelwat mense sal hoogsontsteld op bloot die stel van hierdie vraag reageer, maar ek het besluit ‘n mens moet dieper delf en dalk met ‘n meer skeptiese oog na gebeure in die geskiedenis kyk en toe ek dit begin doen, duik daar ‘n paar gevolgtrekkings op wat heelwat mense kan skok.

As ek die dinge so bekyk dan het hierdie Afrikanergod die volk wat hom so loof en aanbid reeds die afgelope 200 jaar keer op keer gelooi, ‘n paar keer byna vernietig en die Afrikanervolk nou in ‘n situasie laat beland waaruit hy nie sommer weer gaan verrys nie en binne ‘n geslag of drie geheel en al kan verdwyn!

Ek is maar ‘n bietjie lugtig om hierdie idees en gevolgtrekkings in die openbaar te lug want ek is ‘n “andersdenkende” Afrikaner wat verskeie kere reeds in die openbaar te kenne gegee het dat ek geen aanduiding of “bewys” sien van ‘n godheid nie en baie beslis nie van ‘n beskikkende god nie. Daar sal gou vanuit talle kante op my gespring word en aangevoer word dat ek as “ongelowige” nie die reg het om oor God en die Afrikaner menings te lug nie en dat ek nie ‘n Afrikaner kan wees as ek nie in die God van die Bybel glo nie.

Wat natuurlik pure twak is want daar was deur die dekades groot Afrikanerleiers en meningsvormers, skrywers en digters en andere wat eintlik net lippetaal aan die Afrikaner se sterk godsdienssin betuig het en daar is steeds baie mense wat hulself as Afrikaners (ek bedoel volbloed lede van die volk, nie hierdie sogenaamde “afrikaanses” nie) beskou en ateïste, agnostici, Sabbatariërs, Baptiste, Jehovas, ja selfs Katolieke en Boeddhiste is.

Dit is natuurlik waar dat die oorgrote meerderheid Afrikaners Bybelchristene is. Sommige miskien nie so intens en dogmaties nie, maar tog diepgelowig en sterk belydend. Maar ‘n volk is nie ‘n kerk of ‘n godsdienstige beweging nie. Dis ‘n groep mense wat deur afkoms, kultuur, saamhorigheid, taal, gedeelde waardes en maatskaplike samesyn in ‘n politieke bestel saamgesnoer en verbind word, dikwels oor godsdienstige grense heen, soos die Duitsers, Hollanders, Franse en verskeie ander.

En miskien is juis iemand soos ek wat as’t ware van “buite” kan kyk, die aangewese een om na hierdie verhouding tussen die Afrikaner en sy God te kyk. Ek kan dit neutraal en onbevange doen want ek is nie bang vir “goddelike straf” of so iets as ek ongemaklike vrae stel nie.

Om God se rol in daardie geskiedenis behoorlik te bekyk, is dit natuurlik nodig om van die Christen-standpunt uit te gaan dat God Almagtig, Alwetend en Alomteenwoordig is en dat Hy oor alle volkere en mense se toekoms beskik en bepaal, dat daar niks gebeur wat nie Sy maaksel of Sy wens is nie. Daar sal mense wees wat die “duiwel” en sy werkinge hier wil insleep, maar aangesien dit bitter moeilik is om van enige gebeure te bepaal of dit dan God of die “duiwel” se werk is, benader ek die probleem vanuit die Christelike standpunt dat God uiteindelik ten volle in beheer is. Argumentshalwe sal ek my betoog dienooreenkomstig inklee.

WAAR BEGIN DIT?

Om ‘n antwoord op my vraag te kry, moet ‘n mens eintlik teruggaan na die ontstaan van die Afrikanervolk en die hoogtepunte van sy geskiedenis. En dan die plusse en die minusse vergelyk.

Ons begin dan met ‘n Godsbeskikking om Holland te laat besluit om ‘n halfwegstasie aan die Suidpunt van Afrika te vestig sodat hy sy kolonies en handelsbande in die Ooste meer toeganklik kan maak. Van toe af – en natuurlik eintlik reeds met die “skepping” – het God geweet wat die verloop van die verdere geskiedenis gaan wees en hoe en wat Afrika is en gaan lyk.

Binne enkele jare na Van Riebeeck se landing aan die Kaap het God toegesien dat die eerste Vryburgers hier gevestig word en daarmee het Hy as’t ware die Afrikanervolk geskep. Die groei van die nuwe volk was aanvanklik stadig en ‘n mens kan eintlik argumenteer dat die nuwe volk se karakter en inslag eers behoorlik daargestel is toe daar rondom 1750 boere aan die Oosgrens begin vestig het. Die Afrikanervolk het in daardie dae gedy en selfs floreer, maar slegs drie, vier dekades later laat God toe dat Napoleon Europa oorrompel en die tanende Hollanders roep die Engelse se hulp in om die Kaapse verversingstasie te beskerm.

‘n Mens kan natuurlik heerlik bespiegel oor die moontlike verloop van die geskiedenis indien God wel toegelaat het dat die Franse die Kaap oorneem en ‘n kolonie met ‘n sterk Franse invloed hier laat ontstaan het. Dit sou baie beslis anders gewees het as wat dit onder die Engelse verloop het! Ek dink dit sou uiteindelik baie beter vir ons Afrikaners gewees het as ons een van Frankryk se Afrika-kolonies was, maar dis blote spekulasie.

Met die intrapslag in 1795 was daar reeds aanduidings dat die Engelse die situasie hier na hulle sin gaan verander. In 1803 gee die Engelse egter pad en die “Kaap is weer Hollands”, maar ‘n skrale drie jaar later besluit God dat dit Hom nie behaag nie en die Engelse vat weer oor. Die nuwe en permanente heersers begin aktief met ‘n onverbiddelike proses van verengelsing.

God het die jong Afrikanervolk daarna voor talle uitdagings en bedreigings te staan gebring – veral op die Oosgrens. Maar hulle was ‘n taai klompie en selfs die Engelse poging om hulle te oorrompel deur duisende setlaars die land in te bring, het nie gewerk nie. Maar God het Sy sendelinge gou gestuur om die wêreld nog moeiliker vir die Afrikanerboere te maak en binne enkele jare het die Boere begin trek.

Nogal interessant die rol wat God se sendelinge in die Afrikaner se geskiedenis gespeel het. Hulle was nie net in die Oos-Kaap vóór die trek nie, maar reeds by Dingaan se stat, by Mosjesj in Thaba Bosigo en selfs by Mzilikazi in die verre noorde van die ou Transvaal gevestig toe die Boere daar aankom. Synde die verspreiders van Godswoord, kan ‘n mens hulle anders sien as God se instrumente?

Getrou aan hulle geloof en ingesteldheid het die Voortrekkers nie grond geroof en gesteel nie, maar so ver as wat hulle getrek het, ooreenkomste met swart regeerders aangegaan en selfs grond gekoop of by wyse van teenprestasie bekom – soos die grond suid van die Tugela wat hulle van Dingaan gekry het in ruil vir ‘n strafekspedisie teen Sekonjella wat Dingaan se beeste gesteel het.

Maar God het onrus en vrees in Dingaan se hart gestook en toe Piet Retief en sy sowat 70 manne hul traktaat kom haal het, laat hy hulle doodslaan en hy stuur sy impi’s om soveel soos 200 Voortrekkers by Weenen en Blaauwkrans koelbloedig om die lewe te bring. Dit was so hittete of hierdie groepie Afrikaners in Natal is totaal uitgewis.

Ek wonder al baie jare, maar kon nog nooit duidelikheid hieroor in geskiedenisboeke kry nie, presies wat die rol van die Engelse sendelinge was wat in Dingaan se kraal was? Het hulle nie geweet van Dingaan se planne nie? Het hulle nie dalk ‘n rol gespeel in die skep van sy suspisies en vrees vir die Voortrekkers nie?

Piet Uys het gesneuwel toe hy en Potgieter kort daarna by Italeni deur die Zoeloes op die vlug geslaan is en ‘n Zoeloe-aanval is in Augustus van 1838 by Veglaer afgeslaan voordat die oorwinning oor Dingaan by Bloedrivier behaal is. Die gelofte wat daar afgelê is, word vandag nog deur Afrikaners in ere gehou want hulle sien dit as ‘n Godsbeskikking dat ‘n paar honderd Voortrekkers teen derduisende Zoeloes oorwin het. Maar ek wonder dikwels hoekom was daar nie sulke geloftes by Veglaer en selfs anderkant die berge by Vegkop waar Mzilikazi verslaan is nie? Het die Voortrekkers daar geglo en besluit dat hulle sommer vanself, sonder God se hulp, kan klaarkom?

Die Voortrekker-staat in Natal het nie lank gehou nie. Kwalik drie jaar ná Bloedrivier het die Engelse die hele Natal as Britse gebied verklaar en die Voortrekkers moes noodgedwonge weer padgee om weg te kom van Britse oorheersing. Hoekom, wonder ‘n mens, het God nie hier ingetree soos Hy dan by Bloedrivier sou gesorg het vir ‘n oorwinning nie?

Wes van die Drakensberge het dit nie veel beter gegaan nie. Die Konvensies van Sandrivier en Bloemfontein was kwalik afgehandel en feitlik volle soewereiniteit aan die twee Boere-republieke gegee, toe laat God diamante in die Vrystaat ontdek en voor die Boere hul oë kon uitvee word die diamantvelde van hulle afgevat en by Kaapland ingesluit.

Die Britte het ook nie opgehou met hulle pogings om die Boererepublieke oor te vat nie en in 1877 word Transvaal deur Shepstone ge-annekseer. Dit het aanleiding gegee tot die Eerste Vryheidsoorlog en danksy die Slag van Majuba in 1881 is die Transvaalse Republiek weer in ere herstel. Dit was God se toedoen dat hulle daardie veldslag gewen het, het die Boere geglo en vandag nog word dit so gesien deur baie Afrikaners wat elke jaar daardie oorwinning gedenk.

Maar ‘n mens moet wonder oor God se betrokkenheid of kantkiesery want skaars vyf jaar later beskik God dit so dat goud aan die Witwatersrand ontdek word. Rhodes en sy volksvreemdes neem die plek feitlik oor en kort daarna volg die Tweede Vryheidstryd met nie alleen ‘n neerlaag vir die Boere nie, maar met die uitmergelende verlies van 27 000 vrouens en kinders in Britse konsentrasiekampe. Het God dit so beskik? Hoe kon Hy ‘n “uitverkore” volk so straf en sy getalle so verskriklik uitdun?

Daar volg weer ‘n tydperk van herstel en groei en die Afrikanervolk verkry weer beheer oor homself met die Nasionale Party van Hertzog se oorwinnings by die stembus in 1924 en 1929. Maar laasgenoemde word nog gevier toe slaan die wêreldwye depressie toe en ekonomiese probleme met onder meer die goudstandaard dwing dieselfde Hertzog om ‘n koalisie met Smuts en sy Engelse vriende aan te gaan, wat onder meer daartoe lei dat Suid-Afrika ondanks sterk Afrikaner-teenkanting, aan Engeland se kant in die Tweede Wêreldoorlog veg.

Dit is egter juis hierdie gebeure wat daardie groot Godsman en leier, D F Malan, in staat stel om die verkiesing van 1948 vir die Afrikanervolk te wen en geseën met leiers soos Strijdom en Verwoerd gaan dit vir ‘n goeie klompie jare baie goed met ons volk. Dit is dan ook juis in hierdie jare dat daar in ootmoed teenoor God streng godsdienstige bepalings in wette ingeskryf word soos die bepalings teen Sabbatsontheiliging, nogal streng sensuur van boeke en rolprente en die sterk godsdienstige rol van politieke figure by Geloftedagvieringe, ensovoorts.

Maar ondanks hierdie toewyding van die volk, stuur God vir die Botha’s – PW en Pik – om sake weer lelik om te krap. En met behulp van weer eens “sendelinge en predikers”, maar hierdie keer Afrikaner-geestelikes soos Beyers Naude, W D Jonker, Johan Heyns en enkele ander wat steeds besig is om die Afrikaner te probeer ondermyn, word die Afrikaners se koppe geswaai en mee gemors totdat hulle in 1994 holus-bolus die bewind oor die land en dus oor hulself aan die swartes, die liberales en die kommuniste afgee.

En nou – enkele jare later – staan ons weer voor yslike krisisse en uitdagings, maar hierdie keer, wil dit al hoe meer vir my en ander lyk, gaan die Afrikanervolk nie weer uit die as verrys en herleef nie. Dit lyk of hy die nekslag toegedien is en oor twee, drie geslagte totaal sal verdwyn met dalk net ‘n paar klein kolonies van “Afrikaners” in Australië en Nieu-Seeland.

Desondanks sien die Afrikaners vandag weer kans om te beplan en te organiseer vir ‘n eie owerheid, ja selfs ‘n eie tuisland. Maar – onderneem die leiers van die volksvergadering – ons gaan in diepe ootmoed en dankbaarheid teenoor God ‘n teokrasie in so ‘n staat vestig waar “Sy Wil sal Geskied”!

Behalwe vir die onmiddellike vraag wat opduik WIE in die teokratiese staat hierdie “wil van God” gaan interpreteer, is dit haas ongelooflik dat daar in hierdie dag en eeu nog mense is wat sulke onsinnighede kan kwytraak. Dit laat jou knieë lam word van frustrasie en wanhoop omdat dit lyk of die Afrikaner nooit ooit uit hierdie agterlikheid kan ontwaak nie.

Dit wil eerder voorkom of die verwarring en onsekerheid wat daar in Afrikanergeledere heers, net lei tot meer teruggryping na ekstreme godsdiensidees, na nog meer oproepe van “Terug na God (of Jesus of Jahwe)”, na vreemde groeperings soos die Suidlanders wat dikwels uitwyk na “die berge en die grotte” of diegene wat glo hele naweke op sekere hoogtes gaan sit en wag vir die wegraping.

Daar is sonder twyfel aktiewe pogings deur verskeie individue om mense rondom hulle te skaar deur gebruik te maak van die Afrikaner se diepgesetelde godsdienssieninge. Ek kan nie help om soms te wonder of sommige van hierdie dinge nie maar net ‘n nuwe vorm van verkryging van mag en invloed oor mense is nie.

En helaas is daar ‘n algehele onwilligheid om te wil insien dat om net jou hoop op goddelike ingryping te vestig in die geloof dat God die Afrikaner weer sal red soos “God die Afrikaner by Bloedrivier en elders gered het” (om die VVK se voorwaarde vir Afrikanerskap aan te haal) nie alleen misplaas is nie, maar dit uit hierdie ontleding sekerlik duidelik moet wees dat “God” – indien hy dan wel bestaan – nog nooit aan die Afrikaner se kant was nie.

Dit is onder meer in die hoop dat hierdie uiteensetting ‘n mate van realisme sal bring, dat ek dit durf waag het om hierdie gedagtes op skrif te stel. Maar as ek so na die dinge kyk dan twyfel ek of dit wel gaan gebeur.

Maar ek weet, sonder die geringste twyfel daaroor, dat die Afrikaner vir sy toekoms net op homself aangewese is en hy sal, dalk teen die wil en dank van baie, moet begin besef dat hy eerder self moet beplan en doen as om te hoop op enige bystand, laat staan nog wonderbaarlike ingryping, deur enige godheid. Daar gaan vorentoe nie meer enige plusse wees nie – net minusse.

Лобановский

China of die VSA?

Die bepalende geopolitieke drama van die volgende eeu sal die stryd om mag en invloed tussen China en Amerika wees. Dat die opkomende stryd reeds ongemaklike keuses vir Asiatiese lande opdwing, is gewis. Hulle is tussen die twee globale reuse vasgevang.

Die Amerikaanse Senaat wil ‘n wetsontwerp wat voorsiening maak vir die oplegging van tariewe op Chinese goedere deursien, en dié konfronterende stemming in die VSA is ‘n dilemma vir China se bure.

China is nou die grootste handelsvennoot van Japan, Indië, Australië, Suid-Korea en die meeste lande in Suid-Oos Asië. Maar hierdie lande het steeds belangrike militêre verhoudings met die VSA. Hoe lank kan hul ekonomiese en strategiese belange in verskillende rigtings trek?

Nie vir lank nie, te oordeel aan ‘n redaksionele kommentaar in die People’s Daily verlede week. Die amptelike koerant van die Chinese Kommunistiese Party het uitgevaar teen “sekere lande” wat “dink so lank as wat hulle China kan uitbalanseer met die hulp van die Amerikaanse militêre mag, is hulle vry om te doen wat hulle wil”.

Die artikel is waarskynlik veroorsaak deur ‘n verklaring van Japan en die Filippyne. Die twee lande het belowe om vlootsamewerking ‘n hupstoot te gee en implisiet China se uitgebreide territoriale eise in die Suid-Sjinese See in geskil geplaas.

Maar China se waarskuwing kon ewe seer gemik gewees het op Viëtnam, Indië, Suid-Korea, Australië of Taiwan. Almal het oor die afgelope jaar militêre bande met Amerika versterk.

Amerikaanse hegemonie in die Stille Oseaan kan uiteindelik onvolhoubaar wees. China sal waarskynlik die wêreld se grootste ekonomie teen 2020 wees.

Met die Amerikaanse regering wat 40 sent van elke dollar dat hulle spandeer, leen, en China die grootste buitelandse koper van Amerikaanse skuld, is die Chinese indirek vir die befondsing van Amerikaanse militêre oorheersing van die Stille Oseaan verantwoordelik.

Selfs al versterk Amerika se bondgenote in die streek bande met die VSA, is hulle bekommerd dat Amerika se geldprobleme die land sal dwing om terug te skaal in die Stille Oseaan.

China is ook besig met die opbou van sy eie militêre arsenaal. Amerikaanse beplanners wys op die ontwikkeling van ‘n nuwe reeks Chinese missiele wat die vliegdekskepe waarop Amerika sy militêre oorheersing in die Stille Oseaan baseer, direk bedreig.

China se bure is ook bekommerd oor die land se groeiende spierkrag – en sy gewilligheid om dit te gebruik. Oor die afgelope paar jaar het China se maritieme dispute met Viëtnam en Japan ‘n nuwe bitterheid ingeslaan met botsings op die oop see, gevolg deur ewe bitter diplomatieke onderhandelinge.

Die Indiërs sê China is meer selfgeldend oor sy aansprake op dele van die Indiese grondgebied en Suid-Korea is ook senuweeagtig oor China se verhouding met die Noorde.

Die donker vertolking van China se optrede is dat nasionalistiese kragte op die land inspeel. Die jonger generasie, wat geskool is om te glo dat China geviktimiseer word deur die res van die wêreld is, want die land is swak, het invloed in Beijing.

‘n Ander interpretasie van Chinese optrede is dat die land se ekonomiese belange regoor die wêreld dit onvermydelik maak dat China strenger sal wees in die handhawing van sy belange. Die honger Chinese ekonomie is afhanklik van ingevoerde energie – en kwesbaar vir ‘n see-blokkade.

Maar selfs hierdie betreklik gunstige interpretasie van China se optrede is nie heeltemal gerusstellend nie. Dit dui daarop dat China en die VSA toenemend geneig is om mekaar se optredes en alliansies as bedreigend te interpreteer. Hulle reageer op maniere wat dan die ander kant se persepsie van aggressie voed.

Dit is ‘n patroon van groot kragte wat dalk ‘n klokkie vir studente van die 20ste eeu laat lui.

Miskien behoort president Obama volgende maand wanneer hy die Chinese ontmoet, ‘n uitstappie na Pearl Harbor te reël om almal te herinner van die gevare van strategiese misrekening in die Stille Oseaan.

topcargo отзывы