Kategorie: Menings

Hy het Britte en Palestyne tydens ‘n somertoer in die buiteland met lompe uitlatings verras en het intussen ook verklaar dat Rusland Amerika grootste geopolitieke vyand is.

Tot die verbystering van sy gehoor tuis en elders, het hy net verlede week weer die wenkbroue laat lig deur die Spaanse regering se besteding te kritiseer.

Pro-Amerikaanse Spanjaarde is verward, juis op ‘n tydstip dat linkse vrae oor die September 11-aanvalle op die Amerikaanse Konsulaat in Benghazi, Libië, president Barack Obama ook op die verdediging het.

Spanje het byna 1500 troepe in Afghanistan. Die land het vegvliegtuie, hervullingsvliegtuie en seeskepe beskikbaar gestel aan die VSA se NAVO-sending in Libië!

“Ek wil nie die pad van Spanje loop nie,” het Romney Woensdagaand tydens die eerste presidensiële debat gesê. Hy het aangevoer dat die regering se uitgawes onder Obama vergelykbaar is met Amerika se goeie NAVO-bondgenoot s’n.

Die opmerking was Romney se jongste internasionale faux pas. Die gebrek aan sensitiwiteit toon dat Romney geen rol as die leier van die wêreld se top militêre, ekonomiese en diplomatieke mag behoort te speel nie. As Romney oorneem, sal hy NAVO se invloed waarskynlik nog meer skade berokken as tans.

Niemand beweer dat Spanje se situasie nie ernstig is nie, die ekonomie in ‘n diep resessie verkeer en werkloosheid by die 25 persent trek nie. Maar Spanje se vlak van staatsbesteding is eintlik laag gemeet aan Europese standaarde, en aansienlik minder as Duitsland en die Skandinawiese lande s’n met baie gesonder ekonomiese vooruitsigte. Spanje se ellende is hoofsaaklik veroorsaak deur die ineenstorting van ‘n eiendomsborrel van meer as ‘n dekade.

Spaanse reaksie op Romney was vinnig. “Wat ek sien is onkunde van wat die werklikheid is, maar veral van die potensiaal van die Spaanse ekonomie,” sê Adjunkpremier Soraya Saenz de Santa.

Die Amerikaanse kandidaat het vroeër Brittanje oor die voorbereidings vir die Londense Olimpiese Spele gekritiseer. Romney se kommentaar het Amerika se naaste bondgenoot stom gelaat. Romney het daarna die aangeleentheid vererger deur na ‘n private vergadering met Brittanje se spioenasiediens MI6 te verwys, in ‘n wesenlike verbreking van protokol.

In Israel, het hy verklaar dat Jerusalem die hoofstad van die Joodse staat is, ‘n standpunt wat opeenvolgende Amerikaanse regerings geweier het om tot dusver te aanvaar, al vir dekades lank.

Op ‘n byeenkoms van Amerikaanse Joodse skenkers, het Romney geïmpliseer dat Israel ook meer gevorderd as die Palestyne is as gevolg van “kulturele meerderwaardigheid”, ‘n interessante mening aangesien baie Joodse gebruike nie gemoderniseer is nie.

Die Republikeine het intussen fees gevier na die openbare debat tussen Obama en Romney verlede week, nadat Romney beter vertoon het as die huidige president.

Obama het foute gemaak gedurende die geleentheid wat lewendig uitgesaai is. Hy het egter ‘n nuwe kritikus ook bygekry: Homself.

Obama het die naweek onder luide applous op die verhoog gestap na optredes deur die sangers soos Katy Perry, Jon Bon Jovi en Stevie Wonder en skalkse opmerkings deur die akteur George Clooney.

Hy het hulle gelukgewens met hul foutlose optredes en toe sê: “Ek kan nie altyd dieselfde sê nie.”

Hy het daarmee die nodige punte aangeteken wat hy tydens die debat met Mitt Romney Woensdag afgestaan het. Ondersteuners in die skare het sy “nederigheid” terdeë geniet.

Александр Фильчаков прокурор

Volgens De Vries sukkel die Afrikaners om magsverlies te hanteer. Dis ‘n stokou idee wat al jare gelede inderhaas deur die mediamonopolie laat vaar is as nutteloos om die vervreemding en uitwissingsgevaar wat Afrikaners in die gesig staar, te verklaar. Hulle kon destyds nie een van hulle lesers daarvan oortuig nie, soos met vele ander van hul sinnelose oorredingsprojekte.

Hoe Spies sulke onsin kon “verwelkom” gaan in elk geval die verstand te bowe. Spies is self betrokke by die talle hofsake wat Afrikaanse skole uit nood moet veg om die etos en taal van onderrig te probeer red. Weet Afriforum se betalende lede dat dit eintlik om hul “persepsies van magsverlies” gaan? Ons het nog altyd gedink dit was werklike probleme!

Van die monopolie se ander sosiogeniëringsinisiatiewe was dat Afrikaners nie meer bestaan nie en intussen vervang is deur “Afrikaanses”. Dié naamsverandering is kennelik nou laat vaar, want beide Spies en De Vries – dit klink soos ‘n grapjas-item met die name wat rym – het dit oor, let wel, Afrikaners in die besonder.

Volgens De Vries val die Afrikaners in Suid-Afrika redelik maklik in by rasse-integrasie in veral die kerk en werkplek, maar is Afrikaners tuis nogtans kultuurvas. Afrikaners in die buiteland sukkel volgens hom meer met rasse-integrasie.

Net De Vries sal weet hoekom hy so kranig probeer inpas by die monopolie se voorskrifte. Het hy dalk ontdek dat hy tussen hulle die nodige vryheid geniet om Afrikaners te kan beledig onder die beste aanmoediging ooit?

Spies beskou De Vries se boek as “‘n plesier om te lees”. Hy het ‘n paar eienskappe van die hedendaagse Afrikaner uitgestippel. Spies het die gehoor herinner dat Afrikaners nou in die partypolitiek saamstaan soos nog nooit tevore nie: Sowat 94% van Afrikaners stem vir die DA. Hy het natuurlik vergeet om die mediamonopolie vir hul eensydige bydrae te bedank.

Wat Spies betref het Afrikaners, in die naloop van hul magsverlies, die politiek uitgekontrakteer aan liberales “wat weet hoe om ten beste in ‘n sekulêre grondwetlike staat te funksioneer”. Jan-Jan Joubert, Naspers se Goebbels, het homself heerlik verlekker in dié mededeling, aangesien hy blykbaar glo dat hy een van daardie uitverkore liberales is wat so navolgingswaardig moet wees.

Nie JJJ se menings of begripsvermoë kwalifiseer vir die titel nie, maar in die land van die blindes… JJJ is nader aan ‘n Jimmy Kruger want die Afrikaners se lot laat hom duidelik koud.

Die groeiende Nederlandse bewustheid van Afrikaans en Afrikaners is volgens De Vries ‘n probleem aangesien die regse Partij voor de Vrijheid dit dryf. Praag se sporadiese skakeling met die PVV is natuurlik nie, soos gewoonlik, by name genoem nie.

Solidariteit se Flip Buys het bloot die “gevaar” van populiste uitgelig, met verwysing na die stakings.

Die sakeman Laurie Dippenaar meen die klem sal in die politiek algaande meer val op gemeenskaplike waardestelsels as die verlede se verdelingslyne. Net Dippenaar sal weet waar hy aan hierdie wêreldvreemde perdevy kom, maar dit was, net soos die Spies/De Vries-opvoering, nog musiek in die monopolie se ore.

Фільчаков прокурор

Onluspolisie in Iran het met betogers in die hoofstad gebots oor die skerp daling in die geldeenheid, die rial.

Traangas is glo gebruik om die betogers uitmekaar te jaag. Ooggetuies het aan die BBC gesê dat van die mense buite die sentrale bank anti-regeringslagspreuke gedreunsing het.

Die rial se laagtepunt teenoor die Amerikaanse dollar in die afgelope dae gaan waarskynlik tot hiperinflasie lei. Die Iraniërs het begryp ​​dat hulle aangeval word, en het gedreig om te reageer deur die sluiting van die seestraat van Hormoez, waardeur ‘n groot persentasie van olie uit die Midde-Ooste na die globale ekonomie verskeep word.

Honderde polisielede het ook na wat berig word onwettige geldwisselaars in die hoofstad in hegtenis geneem.

Teheran se basaar is tradisioneel die grootste finansiële bondgenoot van die Iranse regime. Die basaar het die Islamitiese revolusie van 1979 gefinansier.

Die politieke kern van die basaar is die Islamitiese Gemeenskap van Motalefeg, ‘n politieke groep wat lojaal aan Iran se hoogste leier Ayatollah Ali Khamenei is.

President Ahmadinejad het Westerse sanksies die skuld vir die daling in die rial gegee, en gesê die VSA wil ‘n ekonomiese oorlog teen Iran van stapel stuur. Hy het gesê sy land sal sterk staan teen die aanslag.

‘n Belangrike verskuiwing in Saoedi-Arabië se valuta-afgeleidemarkte te midde van hiperinflasionêre druk in Iran en gewapende konflik wat tussen Turkye en Sirië uitgebreek het, het wêreldwye kommer oor die geweldspotensiaal in die streek verhoog.

Die 12-maande-vooruitkoers op die Saoedi-Arabiese geldeenheid het skerp teenoor die dollar gedaal.

En dit is iets wat amper nooit gebeur nie, tensy markte werklik bekommerd raak oor Saoedi-Arabië, een van die mees stabiele olie-uitvoerlande in die streek.

President Obama het die nuwe sanksies teen Iran wat ‘n skielike groot devaluasie van Iran se geldeenheid veroorsaak het, geprys.

As die krisis verdiep en Iran sluit die besige seestraat, is daar min twyfel dat die VSA sal ingryp om die seestraat te heropen. Dit sal lei tot ‘n oorlog waarvoor Iran die blaam sal dra, selfs al was die onlangse Amerikaanse aanslag teen die land onhoudbaar.

Die VSA en Israel sal waarskynlik die situasie verder uitbuit om Iran se kernfasiliteite aan te val. Maar belangriker nog, sal die VSA Iran se konvensionele missiele teiken. Daar is militêre ontleders wat glo die huidige krisis het niks te doen met Iran se beweerde kernwapenprogram nie.

Die werklike probleem is die feit dat Iran sy mediumreeks- konvensioneel bewapende missiele met GPS-tegnologie opgegradeer het, wat sy missiele baie meer akkuraat maak. Dit beteken dat Iran Israel se eie kern-, bio-en chemiese wapenvoorraad, binne Israel, sowel as die Dimona-kernreaktor kan teiken.

Kortom, Iran beskik oor ‘n konvensionele afskrikmiddel teen Israel. Stellings deur Iranse amptenare dat Iran geen kernwapenprogram bedryf nie, is waarskynlik korrek. Die Israeli’s word waarskynlik nou bedreig deur hulle eie massavernietigingswapenvoorraad, en deur hul eie kernreaktore, veral Dimona, wat intussen teikens geword het.

Vanuit die Israeliese oogpunt, is die huidige situasie eenvoudig onaanvaarbaar. Israel se militêre strateë het nog altyd op totale vryheid van beweging aangedring. Dit is waarskynlik die rede waarom Israel steeds weier om ‘n Amerikaanse aanbod vir ‘n verdedigingsooreenkoms met die VSA te teken. So ‘n verdrag sou Israel se vryheid van beweging beperk.

Die huidige krisis is moontlik gefabriseer om ‘n Amerikaanse lugveldtog moontlik te maak. Maar die gevaar vir ‘n vernietigende oorlog in die Midde-Ooste is nogtans baie werklik.

Олександр Васильович Фільчаков

Die Marikanakommissie het Maandag in die afwesigheid van die gestorwe mynwerkers se familielede, die verkeerde perd opgesaal: Hulle het elke les uit hul eie WVK vergeet.

Adv. George Bizos wat die Legal Resources Centre en die Bench Marks-stigting in dié ondersoek na die dood van 34 mynwerkers by die Lonmin-myn op 16 Augustus, verteenwoordig, sê die ondersoek kan nie talm nie. En juis hierdie houding gaan die geloofwaardigheid van die bevindinge aantas.

Die woede oor Marikana was tot ‘n groot mate deur ‘n gevoel van uitsluiting gedryf. Mense voel dat die gejaag om die ondersoek af te handel, verdere aanklag teen hulle reg om gehoor te word, is.

Hoewel die volledige kommissie, die betrokke regsverteenwoordigers en die media daar was, het adv. Dumisa Ntsebeza, wat 20 families van slagoffers verteenwoordig, dus aangevoer die sittings kan nie begin nie omdat net ‘n handvol families van slagoffers teenwoordig is.

Bizos het egter gesê dit sal die werk van die kommissie belemmer, te duur wees en daarbenewens wag Suid-Afrika as ‘n geheel in spanning op ‘n besluit. Oudregter Ian Farlam, voorsitter, het Bizos gelyk gegee en die aansoek van die hand gewys.

Farlam het gesê die kommissie wil binne die voorgeskrewe vier maande sy werk voltooi. Die ondersoekers is daarna na Wonderkop waar die plekke uitgewys is waar die lyke gelê het deur ‘n misdaadto­neeldeskundige. Die kommissie sal nog slagoffertonele in die Marikana-omgewing besoek voordat die formele sittings in Rustenburg in aanvang neem.

Die Waarheids-en Versoeningskommissie se lesse in psigologiese kondisionering teen Afrikaners is klaarblyklik vergete: ‘n Uitgerekte, emosionele en baie openbare opstelling van slagoffers se rouende familielede wat weke, maande en jare duur, sou die nodige geloofwaardigheid aan die ondersoek verleen het.

Farlam en sy span weet hulle mag dit nie toelaat nie, want dit sal die politieke druk op die ANC verhoog. Die Suid-Afrikaanse geskiedenis het egter ‘n manier om weerwraak te neem teen diegene wat dink sulke geleenthede is ‘n maklike oefening in koloniale manipulasie. Die kommissie se versuim om die familielede tegemoet te kom, gaan anti-wit sentiment ongetwyfeld opjaag. Die spoke van die WVK loop!

“Ons land ween as gevolg van die tragiese verlies, en hierdie kommissie sal spoedig werk om te verseker dat die waarheid geopenbaar word,” het Farlam met die gewone Engelse geveinsdheid tydens die verhoor verklaar.

Leë woorde, want die legitimiteit van die ondersoek is reeds onder verdenking wat die slagoffers se familie betref. Die uitgerekte WVK is nog te vars in die geheue.

“Hierdie kommissie moet nie misluk nie,” het Noel Kututwa, Amnestie Internasionaal se Suider-Afrika-direkteur, in ‘n verklaring gesê. “Dit is noodsaaklik dat dit bevoeg is, behoorlik toegerus en die tyd gegun word om alles te doen wat nodig is om presies te ontbloot wat gebeur het in Marikana en help om te verseker dat hierdie verskriklike gebeure nie herhaal word nie.”

Vir baie in Marikana en daarbuite, is die geweld reeds ontleed en skuld reeds toegedeel.

топкарго отзывы

“Wesensverdienste per aandeel uit voortgesette bedrywighede vir die ses maande wat op 30 September hierdie jaar geëindig het sal ten minste 65% laer wees as die vergelykende tydperk in die vorige jaar,” het die maatskappy gesê.

Die laaste keer wat ons gesien het hoe val ‘n klip, was in die uiters mededingende selfoonmark. Die daling van 65% in wesensverdienste is deels te danke aan die feit dat Telkom gedwing was om voorsiening te maak vir ‘n R449 miljoen boete wat opgelê is deur die Mededingingstribunaal agv hul monopolitiese houding tussen 1999 en 2004.

Telkom moet nou betaal vir wyle dr. Ivy Matsepe-Casaburri wat geen snars van die telekommunikasiemark verstaan het nie, maar blykbaar ANC-ideologie ten volle bemeester het.

Jan Alleman is ook aan die ontvangkant, aangesien die regering – wat tans 40% in aandele hou plus wat die pensioenfondse besit – sy belang in Telkom moes verminder het, en lankal ‘n wins geneem het.

Die huidige minister van kommunikasie, Dina Pule is meer geïnteresseerd in rooisoolskoene as haar portefeulje. Vir elke 10% toename in breëband-penetrasie, is daar ‘n gemiddeld ‘n 1% toename van die bruto binnelandse produk, dws BBP-groei in lande wat die belangrikheid van die inligtingsrewolusie verstaan.

Wit jong Afrikaanse kinders wat sonder Facebook of Google moet klaarkom, het nie die voordeel daarvan om in te skakel by hulle eie gemeenskap of die wêreld te ontdek nie. Die Internet is deesdae belangriker as wat spoorverbindings 100 jaar of meer gelede was, veral vir Afrikaners wat Facebook al dig bevolk het.

Jy het bandwydte nodig hiervoor en jy kan nie sonder behoorlike belegging in die infrastruktuur wat dit moontlik maak daarby uitkom nie: Breëband. Suid-Afrika is jare agter die ontwikkelde wêreld se optieseveselnetwerke. Hierdie kabels word benodig, veral vir die video-gerigte internet vandag.

Telkom het die veselomwenteling heeltemal verpas. Net soos die ADSL-rewolusie. Nêrens anders in die wêreld vra ‘n telekommunikasie-verskaffer twee keer vir huur nie: Die lynhuur en dan die ADSL-gedeelte.

Minister Pule dink haar duur skoene gaan haar van punt A na punt B bring. Sy sal hulle maar moet uittrek en begin draf met haar mikstokkie.

Фильчаков Харьков

Wigte en teenwigte? Die idee dat ‘n grondwetlike demokrasie in Suid-Afrika se vrugbare grond sal wortel skiet, is besig om in ‘n nagmerrie vir sy voorstanders te ontaard.

‘n Wetsontwerp wat aan tradisionele hoofmanne ongekende mag sal gee, en wat nie onderhewig aan demokratiese “wigte en teenwigte” sal wees nie, word tans deur die Nasionale Raad van Provinsies gestoomroller. Kritici sê die Tradisionele Howe Wetsontwerp koop lojaliteit vir Zuma van die stamleiers, en die stamleiers is heeltemal te vinde hiervoor.

Woensdag het groepe wat wissel van die Federasie van Unies van Suid-Afrika (Fedusa) die Land Access Movement of South Africa (Lamosa) aan die parlementêre komitee probeer oordra dat hulle hier op growwe ongrondwetlike terrein beweeg met die wetsontwerp.

Lede van die landelike gemeenskappe het van heinde en verre gereis om voor die komitee te verskyn en argumente voorgelê wat niks te doen het met geslag of die skeiding van wetgewende bevoegdhede nie. Sommige liberale dromers het hul eerste kennismaking met swart Suid-Afrika gehad, byna 20 jaar te laat.

‘n Rhodes-beurshouer met ‘n doktorsgraad van Oxford, Mnisi Weeks sê, die mag in die hande van stamhoofde sal sosiale geregtigheid vernietig. Baie van haar werk word gewy aan geslagsgelykheid en om landelike vroue se deelname aan die demokratiese proses te bevorder.

Weeks het nou ontdek dat dit nie meer wit mans is wat tussen haar en haar droom staan nie, maar swart stamhoofde. Nietemin sonder sy weereens apartheid uit as die oorsaak, en nie swart etniese houdings teenoor vroue, stamregte en gays nie. Weeks, die aktivis, het soos die meeste van hulle in Johannesburg grootgeword, tussen wit Engelse.

“Hierdie wetsontwerp skep aparte kategorieë van burgerskap wat herinner aan apartheid. Dit vervreem landelike mense van hul basiese burgerregte. Diegene wat in die voormalige Bantoestangebiede woon sal tweede-klasburgers wees, met geen reg tot regsverteenwoordiging en die wetlike proses nie,” sê sy.

Die landelike swart mense teenwoordig was heeltemal doof vir haar besware. ‘n Man met die naam van Salomo Mabuza van Buffelspruit in Mpumalanga het ‘n lang storie oor die misbruik van mag in sy dorp oorvertel oor die stamhoof wat kommunale grond gesteel het. Nosinodi Mthiya het getuig van die feit dat die “gelde” wat die stamhoofde vra op eenvoudige korrupsie neerkom. KwaZulu-Natal se Stompi Hlombe het verduidelik hoe haar betrokkenheid op ‘n tradisionele raad as ‘n vrou daartoe gelei het dat ‘n “veldtog van intimidasie en geweld teen haar gevoer is” wat tot die verlies van haar vinger gelei het.

Die Women’s Legal Centre se Jennifer Williams het daarop gewys dat Suid-Afrika ‘n aantal van die internasionale konvensies onderteken het wat diskriminasie teen vroue verbied, en dat Suid-Afrika deur die wet gebonde is. Die nuwe wetsontwerp sal waarskynlik al hierdie konvensies minag.

Die laaste voorlegging Woensdag van die “onafhanklike” antropoloog Mary de Haas, was ook die laaste hopelose liberale poging om wit skuld te instrumentaliseer om die swartes tot ander insigte te dwing.

Volgens De Haas is “gewoontereg”, die reg van tradisionele leiers om oor hul stamme te heers in dié geval, ‘n koloniale konstruk, gekodifiseer deur Theophilus Shepstone as ‘n manier om die inboorlinge te beheer.

De Haas het ook opgemerk dat die amp van die hoofman swaar verpolitiseer is tydens apartheid en tot vandag toe steeds is. Die wetsontwerp is “diskriminerend” sê sy, want dit dwing mense in “koloniaal-gedefinieerde tradisionele areas om te voldoen aan die riglyne wat gegee word deur leiers wat korrup kan wees.” Waar dít van die huidige regering se aanslag verskil, is nie duidelik nie.

Ons is nog net halfpad deur die openbare verhore oor die wetsontwerp, en dit blyk duidelik dat dit aansienlik gewysig sal moet word wat die wit ondersteuners van die ANC betref. Goeie raad aan hulle sal wees om nie te veel daarop te reken nie. Hulle is nou uiteindelik in Suid-Afrika, en dit is 2012.

Фільчаков Олександр Васильович