Nuwe helde

Twee groot sake, twee helde.

So kan kortliks verwys word na mnr. Paul O’Sullivan en dr. Richard Young, wat onderskeidelik met groot deursettingsvermoë die Jackie Selebi- en die wapenskandale bly takel het.

Beide het lywige dossiere opgebou. In die proses is Suid-Afrika se voormalige polisiebaas reeds skuldig bevind, en gaan Skoor weer, met nuwe getuienis, na die wapenskandaal kyk.

Op 10, 11 en 13 Augustus gaan verskeie instansies en persone voor die parlementêre Skoor moet kom verduidelik.

Hoewel minstens twee prominente mense, Shabir Shaik en Tony Yengeni, reeds weens kantlynbetrokkenheid tronkstraf opgelê is, maar skynbaar spesiale behandeling te beurt geval het, was dit vanuit die staanspoor duidelik dat slegs aan die oppervlak gekrap is. Daar is jare gelede reeds berig dat die destydse ondersoekspan se verslag erg verander is, en oud-pres. Thabo Mbeki se naam is genoem. Nou dien dokumente wat dit blykbaar bewys voor Skoor.

Dat daar lank hard probeer is om die skandaal as afgehandel onder die tafel in te vee, lyk op die oog af voor die hand liggend. Maar die tentakels het bly uitkruip, ook soos buitelandse ondersoeke gevorder het en ‘n notule selfs aan die lig gebring het dat Mbeki ‘n erg omstrede vergadering met ‘n wapenhandelaar bygewoon het. Iets wat hy later aangedui het hy nie kan onthou nie.

Ook die aanklagte teen pres. Jacob Zuma is onder vreemde regsreëls laat vaar en word nou ook in die hof betwis.

Nou word verskeie prominente mense se name opnuut genoem, waaronder mnre. Trevor Manuel en Mosiuoa Lekota. Vir Lekota, wat in sy tweestryd met Mbhazima Shilowa om Cope se hart die morele hoë grond probeer opneem, kon hierdie beriggewing kwalik op ‘n slegter tyd gekom het.

Die tragedie is dat die prosesse skynbaar nooit deurgevoer sou kon word as dit nie vir die buitengewone en jarelange deursettingsvermoë van twee individue was nie. Hulle het vasgebyt, selfs toe dit as nuuswaardigheid op die agtergrond moes staan. Die ondersoeke het hulle persoonlik baie gekos.

Sonder sulke mense sou die land veel armer daaraan toe gewees het.

Vir die regering moet dit ook as ‘n belangrike les dien. Skade word die beste voorkom deur in die eerste plek nie die lang vingers in die koekblik te steek nie.

Die skande is om die misdrywe te pleeg, nie om uitgevang te word nie.

instawowphotoФильчаков

Die geskiedenis en die reg

‘n Ouer persoon wat werk soek het moontlik ál die ondervinding en kundigheid waaroor ‘n werkgewer maar net kan droom, maar hy het nog iets…bagasie. Elke persoon doen in sy lewe bagasie op, wat soos ‘n blok aan sy been hang. Die hartseer is dat van hier bagasie op grond van kwaadwillige bewerings bekom is, en dat die draer daarvan dikwels self onbewus is daarvan en dus nie sake kan regstel nie.

Die deure klap maar voor hom toe.

Ander het wel bagasie opgedoen, maar is deur ‘n kombinasie van politiek en die reg, daarvan gestroop. Die amnestieproses het vir sommige mense op mooi plekke geval – vir sommiges op mooier plekke as vir ander.

Vanoggend word berig dat Robert McBride, die man wat vir die slagting in ‘n Durbanse dameskroeg verantwoordelik was, op die kortlys is van kandidate om die Tshwane Metroraad se nuwe veiligheidshoof te word.

Hy is voorheen uit ‘n soortgelyke pos by die Ekurhuleni-munisipaliteit afgedank, al is die hofsaak waar hy op aanklagte van onder meer regsverydeling en dronkbestuur teregstaan, nog nie afgehandel nie.

Die regverdiging dat hy oorweeg word lê in die ou gemeenregtelike beginsel van natuurlike geregtigheid wat veral die Administratiefreg van die Romeins-Hollandse regstelsel onderlê: Iemand is onskuldig tot hy skuldig bevind is.

Dié beginsel beteken egter nie dat die polisieselle en selfs tronke vol verhoorafwagtendes is nie. Hulle is ook aan niks skuldig bevind nie, maar word aangehou – soms baie lank aangehou.

Uit onlangse uitsprake mag nie na McBride as moordenaar verwys word nie. Sy rekord, waarvoor hy eens op die galgtou gewag het, is skoongevee. Op die ander aanklagte moet hy nog skuldig bevind word, en R10 miljoen belastingbetalersgeld is al aan regskostes aangewend om McBride se rekord skoon te hou. Dié kraantjie is intussen toegedraai.

Nou kry hy weer ‘n kans, ‘n kans wat baie mense nie weer kry nie omdat die bagasie, verdiend of onverdiend, swaarder weeg as die ondervinding en kwaliteite. Hierdie bagasie kan die vorm van sy ouderdom, geslag en selfs ras wees.

So ‘n persoon word die geleentheid ontneem om vir sy gesin te sorg, wat ironies dalk ‘n gestremde kind insluit wat volgens die grondwet nie geleenthede ontneem mag word nie. Sonder geld kan terapie nie bekostig word nie, en word die geleenthede ontneem.

Dikwels word nou voorkeur aan produkte van die nuwe onderwysstelsel gegee, en die daling in kwaliteit raak opvallend. Al hoe meer gruwelike taal- en spelfoute verskyn in gerekende publikasies – die bestaande kundigheid trek eenvoudig noustrop om oral gate toe te stop.

Skaars geletterdes ry met peperduur vuurwaens met hul beste kwalifikasie dat hulle kaders is wat ontplooi word, en waar hulle te veel vasbrand, herontplooi word.

‘n Land waar nepokrasie – hetsy in die vorm van kaderontplooiing, baantjies vir boeties of allerlei kwotas – sit met die blok aan die been. Ook die werkgewers is met bagasie opgesaal.

иг ры для детейАлександр Фильчаков

ANC kelder kernkrag vir onafhanklike Kaap

In die Spaanse hawestad Santander, lê ‘n superswaar 400MW staaltenk van 300 miljoen Rand, spesifiek klaar gemaak vir Kaapstad se eerste korrelkernreaktor.

Minister Marthinus van Schalkwyk het nog die groenlig vir bogenoemde gegee.

Die 400MW reaktortenk was vir Koeberg bestem, as ‘n eerste van vier tot agt identiese kragmodules, vir ‘n totaal van 1600MW tot 3200MW.

Die getoetste heliumturbine vir Kaapstad was ook reeds bestel. Die kragaanleg sou geen tussenstoom gebruik nie, en uiters energie-efffektief wees.

Die modulêre kernkragreaktore sou Kaapstad en Tuinhuis se energie-afhanklikheid van Transvaal via Tswhane verbreek het.

Kaapstad en provinsie sou dus ekonomies onafhanklik en polities kompeterend parallel tot Pretoria kon funksioneer.

Toe dit ANC dit besef, het hulle sonder seromonie die wêreld se mees suksesvolle kernkragprojek summier gekelder.

Die DA wat die Kaapolonie regeer, het tot dusver nog geen openbare protes aangeteken nie.

игры для детеи 6 летлобановский политик

Oor kapitalistiese kommuniste en oor grondsake

Politieke kommentator op politieke kommentator is skepties oor die regering se werklike verbintenis tot die uitroei van korrupsie. En die regering self bied volop rede om bedenkinge te koester. ‘n Gebrek aan deursigtigheid – die begrip wat in die aanloop tot 1994 deur Sanco en die ANC gonswoorde gemaak is – verdiep hierdie persepsie.

Hoewel waarskynlik nie verbandhoudend nie, het die SAKP pas sy steun aan ‘n voorgestelde mediatribunaal toegesê na dit aan die lig gekom het dat sy eie leier en minister van hoër onderwys, Blade Nzimande, ‘n peperduur hotelverblyf agter die blad het. Op die belastingbetalers se rekening.

Terwyl dit gons oor die aangekondigde groenskrif oor grondhervorming, wat gister aan die parlement voorgelê sou wees maar geherskeduler is, is daar ‘n storm aan die broei oor of die DG van landelike ontwikkeling en grondhervorming, Thozi Gwanya bedank het of nie. Volgens verskeie bronne het Gwanya bedank toe die OG ‘n spesiale verslag voltooi het. Nou word dié bedanking ontken, en die OG-verslag se inhoud is nie bekend gemaak nie.

Dié insident herinner sterk aan die Maroga-Eskom- en Gama-Transnet-sages.

Terselfdertyd is berig dat die minister van landbou, Tina Joemat-Pettersson, ‘n brief aan Onderstepoort Biologiese Produkte geskryf het om die skorsing van dié staatsinstelling se hoof, Andile Dyasi, tersyde te stel. Soos in die Maroga-geval, weier die raad skynbaar om kop te gee. Dyasi het geweier om vir sy dissiplinêre verhoor op byna ‘n dosyn ernstige aanklagte op te daag.

Joemat-Pettersson is trouens besig om ‘n redelike reputasie op te bou. Sy ontken wel enige verkeerde handeling in haar optrede, toe nog as Noord-Kaapse LUR, met die invoer van wild uit Zambië, maar ander optredes is moeiliker om onder die mat in te vee. Hieronder tel haar versuim om vir ‘n afspraak met TLU-SA op te daag en waarvoor groot kostes aangegaan is, ‘n artikel in Rapport waarin sy erg foutiewe syfers oor grondhervorming – wat nie haar portefeulje is nie – verskaf het, en oplaas haar gedagte oor 40 % bemagtigde aandeleskap in landbougrond.

Terwyl die sokkereuforie op sy hoogste was, het die vrye media – weliswaar nie almal nie – stories gedra oor hoe die ANC dié euforie gebruik het om gediskrediteerde kaders bloot in soortgelyke poste of selfs hoër te hersirkuleer.

Die werklikheid, so lyk dit, adem die gees wat deur Gwede Mantashe en genl. Nysnda in verskillende fases oor die Gama-fiasko geuiter is – dat Gama steeds hul steun het.

Tim du Plessis, redakteur van Beeld, het onlangs in ‘n rubriek na nog ‘n problematiese faset verwys – dat die hoë bome meen as hulle iets sê, dan is dit gedoen. Dit beteken in wese dat Zuma en sy eietydse Mandaryne voor die media en op sake-ontbyte die mooiste woorde kan uiter, maar dat weinig hiervan in die praktyk neerslag vind.

Trouens, die teenoorgestelde gebeur eintlik daagliks. En dan is daar nog kroonprins Malema ook.

So sal die regering kort voor lank agterkom dat die beeldkapitaal wat met die sokker opgebou is, verteer is. Die gans wat die goue eiers lê is geslag.

банная печь каминФильчаков прокурор отзывы

Die linie van my volk

My belangstelling in Afrikaner-volkskunde het so 20 jaar gelede ontstaan. Toe, nes vandag, was daar baie menings oor wie en wat ‘n Afrikaner nou eintlik is. Ek merk toe dat al die verskeidenheid van definisies en beskrywings een ding in gemeen het: ‘n politieke vertrekpunt. Die liberale Afrikaanse wou die volk definieer op grond van taal, die konserwatiewe Afrikaner wou die volk definieer op grond van ras. 

Volkskunde is die wetenskaplike studie van ons volk se etniese eienskappe en sluit in die ondersoek na volksherkoms, volksgeskiedenis, volkstaal, volkskultuur, ensomeer. In volkskunde word daar onderskei tussen dit wat ‘n volksproduk is en dit wat ‘n beskawingsproduk is. Met ander woorde, die maak van rieme is tradisioneel en ‘n volksproduk, maar leerlooiery is ‘n beskawingsproduk. Volksgeloof is spookstories, beskawingsgeloof is kerklike geloof.

Wanneer jy jou eie volk bestudeer, is die grootste probleem jou subjektiwiteit. Die groot voordeel is dat jy “binne kennis” het, jy weet hoe jou mense dink en voel. Daar is ook ‘n tydsbeperking van toepassing. Die volk is deurgaans in ‘n proses van verandering, wat vandag “tipies” is, is more verouderd. Die beskrywing van ‘n etniese groep is dus gewoonlik van hoe daardie groep ‘n geslag (sê maar 25 jaar) gelede was. Die mees onlangse beskrywing waarvan ek bewus is, is omstreeks 30 jaar gelede gedoen, dus beskryf dit hoe die volk 50 tot 60 jaar gelede was.

Daar is volkseienskappe wat streng gesproke beskawingsprodukte is maar wat wel ‘n invloed het op ons eiesoortigheid. Byvoorbeeld ons kleredrag is vandag nie meer so formeel soos 50 jaar gelede nie en is ook, moontlik weens klimaat, sigbaar anders as wat populêr in Europa is.

Ek merk op dat daar veranderings in ons volk plaasgevind het sedert ek in die vroeë 1960’s op hoërskool was. Dit wat toe ‘n gegewe was, is nie meer so nie. Daar is veral drie terreine waar ek sulke veranderings opmerk.

Wanneer daar met Engelse (of ander Europeërs) ondertrou is, sê maar voor die Anglo-Boereoorlog, het die egpaar of verafrikaans of verengels. Toe ek op skool was, was dit nog so. Daar was ‘n groot onderskeid tussen kinders in Afrikaanse en Engelse skole, ons het nie sosiale kontak met mekaar gehad nie en het gesukkel met mekaar se tale.

Die diensplig stelsel het dit verander. Jong mans is saamgegooi in dieselfde omstandighede en moes met mekaar klaarkom en saamwerk. Vriendskappe het ontstaan en daar is met mekaar se sussies ondertrou. Op ‘n stadium het ek gemeen dat ‘n derde blanke groep, Suid-Afrikaanse Blankes – wat nog Engels nog Afrikaans is – ontstaan het. Tog loop ek deesdae heelwat Engelssprekendes raak wat hulleself as Afrikaners beskou. Iemand het eenkeer gesê: We came with different ships, but now we are in the same boat.

Een van die unieke eienskappe van ons volk is familiale verweefdheid. Verlangs is ons almal familie van mekaar. ‘n Tweede eienskap van ons volk is lotsgebondenheid: ons het ‘n gemeenskaplike verlede, hede en toekoms. Vandag vind ons talle Afrikaners wat hulle bande met die volk verbreek, Engelssprekendes (veral die meer welgesteldes in die groot stede) wat nog steeds op ons volk neersien, maar dan ook Afrikaans- en Engelssprekendes wat hulle met ons volk identifiseer.

Ons stamouers het almal tot een stand, die middelklas behoort. Iewers in die loop van die 20 ste eeu het ons ook sosiale stande gekry: ‘n laer klas, ‘n middelklas en ‘n hoër klas. Toe ek op skool was, was persone soos die dominee, die prokureur en die posmeester hoog geag en het hulle groot invloed gehad in die Afrikanergemeenskap. Kultuurorganisasies se leiers het die elite geword.

Dit het ook nou verander. Toe ons hierdie kultuur- en gemeenskapsleiers nodig gehad het om ons te waarsku teen die Nasionale Party se verraad, het hulle ons in die steek gelaat. Die hoër klas word nie meer gerespekteer nie. Die siening dat dominee of professor beter weet, is besig om te verdwyn. Oral hoor mens dat die volk niks wil weet van politieke- en kultuurorganisasies nie.

Terselfdertyd is ons arm volksgenote ‘n groot kopseer. Hulle is nie net volksgenote nie, hulle is ook verlangs familie. Ons kan nie koud staan oor hulle lotgevalle nie, maar ons is ook magteloos en kan weinig vir hulle doen. Selfs al sou ons more selfbeskikking in ‘n volkstaat kry, gaan dit nie onmiddelik die probleem oplos nie. Talle is swak geskoold en sal volwasse onderrig en opleiding moet kry. Ander se moed is gebreek en hulle selfrespek sal herbou moet word. Terselfdertyd sal ons in ons eie volk ‘n ongeskoolde werksmag moet kweek van mense wat bereid is om huisbediendes en tuinwerkers te wees. Daar sal ‘n denksprong by werkgewers en werknemers moet kom wat sulke werk eerbaar maak en waarin sulke werkers selfrespek kan hê.

In 1902 was 99% van alle Afrikaners waarskynlik lidmate van die susterkerke. Toe ek op skool was, was pinksterkerke reeds goed gevestig. Ry vandag deur ons dorpe en voorstede en jy sien kerke wat nie voorheen bestaan het nie. Waar die lidmaatsrekords van kerke vroeër ‘n goeie aanduiding was van die volk se kerklike meelewing, is dit vandag nutteloos. Mense bedank nie formeel uit een kerk en sluit dan formeel by ‘n ander aan nie, hulle stem met hulle voete. Daar is ook baie mense wat hulleself as Christene beskryf, maar uitdruklik sê dat hulle nie aan ‘n kerkgenootskap behoort of wil behoort nie.

Neem ons die Angus Buchan-verskynsel in ag, lyk dit of Afrikaners se geestelike behoeftes nie voldoende in hulle kerke en deur hulle dominee’s en pastore bevredig word nie. Kerklike tug het nie meer effek nie en mense het groot vryheid om te glo en doen soos hulle goedvind. Deur middel van die internet en boeke kom mense ook met idees in aanraking wat hulle aantrek. Lees ons verder die kommentare van Praag-lesers, hoor jy godsdienstige sienings wat vir jou vreemd is. Hoe beskryf mens die godsdienstige situasie onder ons volk?

Ek sou raai dat die meeste Afrikaners steeds protestants is en die beginsel van sola scriptura onderskryf. Ek kry ook die indruk dat daar ‘n beduidende groep is wat wel ander literatuur hoog aanslaan en dit opbouend vind. Dit is duidelik dat tradisionele opvattings besig is om vervang te word met nuwe opvattings. Ons vind ook dat geestelike leiers vandag faal in hulle taak en dat daar ‘n groot behoefte bestaan aan korrekte leiding wat ware behoeftes aanspreek.

Ons sal eers oor 25 jaar ‘n meer betroubare beskrywing kan gee van hoe ons vandag is. Wat ons wel weet, is dat dit wat ons vandag dink, besluit en doen gaan bepaal hoe ons in die toekoms gaan wees. Daar rus op vandag se volwassenes ‘n verantwoordelikheid ten opsigte van die kinders en ongebore nageslagte. Iewers in die toekoms gaan ons beoordeel word op grond van die hede. Gaan ons in ons volksaard groei en sterker word of gaan ons agteruitgaan en ons eiesoortige volksidentiteit verloor?

Hier sal elke een van ons standpunt moet inneem en dienooreenkomstig moet optree.

Ons Teudiese (Germaanse in die taalkunde) voorouers het ‘n strydkreet gehad:

Kyk! Ek sien die linie* van my volk!

Kyk! Ek staan tussen hulle!

* “linie” is al die geslagte – van die vroegste tye tot in die verre toekoms.

баня хамам фотоАлександр Фильчаков прокурор

Joodse Raad vier sestigste bestaansjaar in Duitsland

Die afgelope Sondag was nie net oud-pres. Nelson Mandela se geboorteherdeking nie. Buite die internasionale oog het ‘n herdenking in Duitsland plaasgevind wat waarskynlik net so ‘n belangrike historiese aanloop het.

Teen 1933 was daar ‘n geraamde halfmiljoen Jode in Duitsland, waarvan ‘n derde in Berlyn gewoon, en het ongeveer een persent van die bevolking uitgemaak het. Teen 1941 het die Nazi-bewind formeel Joodse emigrasie verbied, maar teen daardie tyd was daar nog net sowat 163 000 in die land oor.

Met die Nazi-oorname het bykans 40 000 Jode die land verlaat, meestal na buurlande waar die Nazi’s baie gou toegeslaan het na die Tweede Wêreldoorlog uitgebreek het. Van die geraamde 163 000 Jode voor die oorlog in Duitsland het, volgens bronne, verreweg die meeste in uitwissingsaksie omgekom, en was daar na raming net sowat 25 000 oor.

Vandag is die sestigste bestaansjaar van die Duitse Joodse Sentrale Raad gevier. Die regerende Christen-Demokratiese Unie van kanselier Angela Merckel het die raad met sy herdenking geluk gewens, en sowel die raad en die Jode van die land vir hul bydrae tot die ontwikkeling van die land, asook demokrasie, geluk gewens.

Dié Joodse raad is ‘n korporasie wat in terme van die publieke reg bestaan, en hom op verskeie maniere vir die Joodse belange beywer. In 2003 is ‘n ooreenkoms tussen die Federale Regering, toe onder die leiding van Gerhard Schröder en die Raad gesluit. Dit is bykans as ‘n bilaterale ooreenkoms aangebied. Die funksies is hoofsaaklik religieus en kultureel, maar volgens die beskikbare inligting lyk dit of die erkenning en ondersteuning wat dié organisasie geniet, baie daartoe bydra dat Jode hulle weer tuis in Duitsland voel.

Onlangs het ‘n bekende in Volkstaatkunde op Praag se webwerf die Afrikaner se onvermoë om as vertrekpunt ‘n soortgelyke meganisme tot stand te bring, vergelyk met die manewales om ‘n trop hoenders te probeer aanjaag.

Kort voor die wêreldbeker-sokkertoernooi het verskeie opnames aangetoon dat baie Afrikaners meen hulle voel soos vreemdelinge in hul eie land. Dit is met die sokker-euforie blykbaar in ‘n mate teruggewerk, maar daar is geen rede om te vermoed dat dit nie sal herstel as die euforie grootliks in die post-euforiese depressie omgesit het nie.

Die vraag is enersyds wat die Afrikaners daarmee wil maak, en andersyds wat die regering daarmee wil maak. Veral die akademikus, prof. Amanda Gouws, het in die onlangse verlede in rubrieke die stand van volkskap naas nasieskap onder die loep geneem, moontlik met te veel waarde aan die ontwikkeling van liggame soos die Europese Unie.

Die proses op die ander punt van die skaal, die versterking en selfs herontdekking van volksidentiteit word skynbaar onderskat. Die Friese het hul oorspronklike taal gaan afstof, Brabants het onlangs sy eie Bybelvertaling gekry, ‘n rits Kataloniese dorpe het in ‘n referendum vir die totale onafhanklikheid van Katalonië gestem, daar is kort-kort gewapende skermutselings tussen die Turke en die Koerde …noem maar op.

Presies waar die middelpuntsoekende kragte die midelpuntvliedende kragte ontmoet, hang soveel af van die mate waaronder ‘n volk vreemdheid in sy eie land ervaar.

video gladiatorлобановский александр игоревич класс

Mandela, lekker verjaar maar onthou jou nalatenskap

‘n Mooi gewone dag waarop mense werk toe gegaan het om hulle brood te verdien in Kerkstraat, Pretoria, toe jou ANC-bom se oorverdowende knal n sekonde deur stilte en toe die gekerm en gegil van dié wat nog leef opgevolg is.

Die nalatenskap van ‘n eerstewêreldland wat jy deur verraad en leuens bekom het en binne ‘n skrale 16 jaar op sy knieë gebring en vernietig is.

Toegelaat het deur jou stilswye dat derduisende blankes vermoor, verkrag en vertrap geword het.

Jou eie swart mense tienvoudig verarm is.

Lekker verjaar, mnr Mandela, maar geen dank vir jou nalatenskap nie.

курна для хамама ценаФільчаков прокурор

Stilte voor die storm

Vanoggend moet ek my voertuig neem vir sy beplande diens. Dit is koud vanmore; ek ry haastig sodat ek betyds my weg terug kan vind werk toe. Ek is net so ‘n blok of twee van waar ek werk. So ek loop sommer terug. Na die afgee van my voertuig, durf ek my stappie terug deur die geniepsige koue aan. Dit is steeds pikdonker, my pad terug loop onderdeur ‘n brug wat sowat 30 meter lank is.

By die ingang van die brug verhinder die verblindende rook my om te sien wat daar wegkruip. Rondom gestrooi lê daar baie vullis. Dit stink, iets wat mens nie sal verwag in dié buurt nie. Dit is die enigste paadjie wat ek nou kan stap, dus vat ek maar die kans en begin stap onderdeur die brug. Soos ek deurstap, verbaas ek my hoe die boemelaars daar toegeneem het. Maande terug was daar sowat vyf, nou lê daar ongeveer dertig. Toegevou onder plastiek en papier. ‘n Brandende vuur gloei liggies deur die gate van ‘n drom. Dit ruik skerp, hulle brand plastiek vir hulle bron van hitte; daar is mos nie hout in die stad om te brand nie, dink ek. Ek stap versigtig deur, hoor hoe ‘n man en vrou met mekaar praat, hulle hou mekaar vas. Hulle beleef die groot depressie soos ons dit nog nie ken nie.

Soos ek stap, voel ek hartseer. Ek wens ek kon iets doen, maar daar is so baie, dit is moeilik. My gedagtes dwaal verder soos ek stap. Ek vra myself af: waarom help die regering nie sulke mense nie, ons was bevoorreg toe die apartheidsjare hier was. Die werkloosheid en armoede het die nuwe mense mos oor ons gebring. Ek onthou as kind kon ‘n plaaswerker of onsself na enige hospitaal toe gaan en mens is soos in vandag se privaathospitale bedien, nooit weggewys nie. Ons was arm, dus het ons baie op die regering se subsidies staatgemaak, vir skole, dokters, ens. My pa het selfs vir die staat gewerk, maar die regering was goed vir almal, wit en swart. Dit was veilig in die strate, mense het kos gehad; die anargie wat ons vandag sien, was ongekend.

As mens begin dink, begin mens wonder, as mens begin wonder begin mens jou omstandighede ondersoek. Ek wonder toe: vandag betaal ons ten duurste vir alles, individueel. Niks bruikbaar vir ons is meer op die regering se onkoste nie. Ons betaal mos uit ons sakke direk medies, sekuriteit, vervoer, paaie, basiese dienste, die lys kan aangaan. Nou is die groot vraag; Wat kry ek terug vir die groot porsie van my salaris, wat ek hard voor werk, en net so elke maand aan die regering oorhandig?

Is ons besig om ‘n parasitiese Stalin-regering te onderhou waarby ons volk geensins baat nie? Dít wat hierdie regering vir die blanke teruggee, kan ons miskien met ‘n breukdeel van ons belastinggeld self onderhou. Die regering gebruik ons hard verdiende geld vir partytjies, luukse motors en flambojante lewenstyle. Ons finansier ‘n stelsel wat teen ons eie kinders diskrimineer.

Ek lees graag van ‘n kontroversiële ekonoom in Amerika, Peter Shiff. Hy is vele male uitgejou oor sy doemprofeet-voorspellings oor Amerika se finansiële toestand. Ongelukkig vir Amerika is sy analise haarfyn akkuraat sover gewees. Hulle het hom uitgelag toe hy beweer het dat Amerika ‘n finansiële krisis binnegaan; hy was reg tot op die jaar. Hulle lag hom weer uit omdat hy voorspel dat daar ‘n totale ineenstorting van die Amerikaanse dollar wag. Hulle vermy alle gevaartekens. Net soos hier, verf die liberale ‘n pragtige prentjie op die vrot eier se dop.

Sy voorstelling bring my by die volgende punt: hy reken die belastingbetaler werk om die regering te onderhou. Is dit nie presies wat hier besig is om te gebeur nie, werk ons nie soos slawe om hierdie geldhonger regering te onderhou nie? Hy verneem die rede vir Amerika se bankrotskap is die feit dat hulle geld leen met die verwagting dat die belastingbetaler dit terug moet betaal. Sien ons dit vandag in ons land ook?

Ek haal Peter Shiff graag aan: “I think the workers benefited dramatically from the transition from an agrarian economy to an industrial economy. We eliminated women labor in the country, child labor, because of capitalism. You know the reason – you know, my grandmother didn’t have to work because my grandfather didn’t have to pay any taxes. She was free to take care of eight kids, because that’s what she wanted to do. But today, very few women have the choice to be stay-at-home moms. They are now back in the workforce. Capitalism lifted them out of the workforce but big government bureaucracy, high taxes and the social welfare state – that’s the reason now that so few women, and men for that matter, can choose not to work. They have to work to support the government.”

Hy sê nie ons moet nie belasting betaal nie. Sy punt is onder andere: vir elke sent belasting wat jy of ek betaal, behoort jy ‘n ooreenkomstige diens terug te kry. Iets waaroor jy besluit;  dit is tog jou geld wat jy vir ‘n ander mens gee om te bestuur. Ons is gekondisioneer om onder die dekmantel van “regering” te aanvaar dat geld van die werkende mens afgeneem word en geen sigbare diens of verantwoordelikheid hoef te toon nie. Die onlangse verslag van R1,5 miljard wat van ons geneem is en gebruik is vir hulle eie geriewe is ‘n mooi voorbeeld van mnr. Shiff se stellings.

Alles kom ongelukkig teen ‘n duur prys. Shiff sê as mens die ware toestand van ‘n land se ekonomie wil uitvind, klop aan by die middelklasbelastingbetaler, hoor hoe hy voel. Ek weet nie van u nie, maar op dié stadium voel ek bedruk. Ek persoonlik dink die prys wat ons gaan betaal vir die regering se onderhoud, gaan besonder duur wees. Dit het tyd geword dat ons nie-liberale Afrikaners ‘n regering skep wat vir ons werk en nie andersom nie. Dit het tyd geword dat ons nie-liberale oues van dae, die professore, doktors, regters en hooggeleerdes en gerespekteerde manne opstaan vir hulself en hulle kinders se toekoms.

Ons het ons volkskap met bloed gekoop. Gaan ons geslag hierdie Afrikaner-Boerevolk tot niet maak omdat ons nie kon opstaan nie? Die tyd om ons volk opnuut te herbou, het daadwerklik aangebreek.

tops online comФільчаков Олександр Васильович прокурор

Die Afrikaner het ‘n kultuurprobleem

Ek het ‘n B.Soc.Sc-graad in bedryfsielkunde en sosiologie aan Kovsies verwerf. Inaggenome die voortdurende ongewapende stryd van die Afrikaners wil ek net graag my mening lug en dalk vir u ‘n sinvolle opinie gee.

My Portugese oupa was die seun van ‘n Portugese vise-admiraal. Ons het al die ervarings wat julle nou deurmaak beleef alhoewel ons dit in ‘n baie korter tyd deurgemaak het. My oupa was die stadsklerk van Moçâmedes/ Namibe voor die oorgawe. Aan my ma se kant was my oupa ‘n Wallieser wat jonk dood is aan longkanker (waarskynlik weens slawearbeid in die Walliese steenkoolmyne). My oupagrootjie aan my ma se kant was ‘n Vrystaatse kommandolid wat vermoedelik eers oorgegee het nadat sy twee kinders dood is in Britse sorg (in die konsentrasiekamp).

Ek het maar tweede jaar staatsleer gevolg, maar my doesente het ingesluit dr Natie Luyt, dr Andre Duvenhage en Roy Jankelsohn.

Die grooste struikelblok in u stryd is die Afrikanerkultuur.

Uit ‘n sielkundige en sosiologiese oogpunt het die “Afrikanerkultuur” verskeie swakpunte. Die kultuur is gegrond op autokratiese sosiale en familielewe, ‘n redelik streng geloofsopvoeding en konstante druk om tot die groep se normes en waardes te konformeer.

Slegs ‘n besef van die doetreffende metodes om binne die politieke stryd die doel te bereik sal die korrekte en effektiewe optrede tot gevolg hê. Geen groep gaan sy belange beskerm en doelstellings bereik sonder effektiewe massabewuswording en -protes nie.

Die Afrikanerkultuur verskil van die Boerekultuur in dié sin dat konformering en groepsidentiteit die bydrae van die individu versmoor. Die antieke Grieke het geglo in uitgesproke debat; die moderne Afrikaners vind sulke debat onwenslik. Die Afrikaner sal sy denkwyse en kultuur moet aanpas by die konsep van ‘n bevrydingstryd. Sonder die bewuswording van die rol van kultuur en die verskeie optredes en funksies wat ‘n bevrydingstryd vereis, sal massamobilisering nie plaasvind nie. Afrikaners het nie die kultuur waaroor die Franse, Iere en ander Europese volke beskik nie. Die Afrikanerkultuur is ongelukkig baie leiersgerig en amper Messiaans.

Sonder die vestiging van ‘n besef en kultuur van individuele verantwoordelikheid en vermoë sal vordering nie na wense wees nie. Verantwoordelikheid itv die rol van die individu en die belangrikheid van protes en aksie.

‘n Groot geleentheid bestaan vir die Afrikaner wat betref samewerking met ander Europese groepe binne Suid-Afrika en oorsee. Die Afrikaners moet hul aandag fokus nie net op die binnelandse stryd nie, maar ook op die vestiging van bande met Europa. Inligting en propoganda wat steun in die buiteland werf, kan deuslaggewend wees net soos dit was tydens die Tweede Vryheidsoorlog en die Ierse onafhanklikheidstryd.

vampire school gameФильчаков прокурор харькова

Olieramp versnel soeke na oplossings

Die nuus dat BP uiteindelik daarin geslaag het om die uitvloei van ru-olie uit ‘n boorgat in die Golf van Mexiko te stuit, is die eerste goeie nuus in drie maande rondom hierdie sage.

Namate olie wat vlak onder die oppervlak lê skaarser word, en tegnologie verbeter, word dieper geboor, en ook al hoe dieper onder die oppervlak van die see.

Hoewel taamlik na-aan die kus van die VSA, is die see by hierdie boorgat meer as ‘n kilometer en ‘n half diep. Die gat van die see-oppervlak af is bykans drie keer dieper. Toe sake so diep skeefloop, is BP se fondse en menslike tegnologie tot die uiterste beproef. Op 15 Julie het BP die koste reeds op $3,5 miljard beraam. Al hoe meer berigte lui dat dié ramp BP se einde kan beteken.

Die slegte nuus is dat eers 48 uur na die massiewe blokkasie op die gat geplaas is en die uitvloei gestuit is, finaal bepaal sal kan word of die proses geslaag het. Daar is reeds met die boor van verligtingsgate begin, wat dit eventueel moontlik sal maak om die bestaande gat finaal te seël. Eers dan sal BP sy skade volledig kan bereken, en sal die kusgemeenskappe wat van die seelewe afhanklik hul skade kan bereken. Ekologiese skade is egter moeiliker om in geldwaarde te meet.

Terwyl die drama hom afgespeel het, het die wêreld egter ook deeglik kennis geneem oor die tragedie. Aan die een kant is kennis geneem dat die prys vir voortgesette fossielbrandstofbenutting op verskeie maniere peperduur kan raak. Lande soos Maleisië beskik ook oor groot oliereserwes, maar so diep onder die see-oppervlak dat die prys om ontginning lonend te maak meer as $100 per vat moet wees. Beter tegnologie kan wel die prentjie verander.

Die tweede, meer belangrike impak is egter dat daar wêreldwys ‘n verskerpte besef gekom het dat die groen en blou energiebronne nou dringend verhoogde aandag verg. Dit beteken ook dat die tegnologie om hierdie energie optimaal te kan benut behoorlike aandag verg. Baie word reeds gedoen, maar ‘n volledige omskakeling lê nog te ver in die verskiet.

Maar nou gaan die wêreld eers asem ophou om te kyk of die lekkasie blywend gestuit is.

сколько стоит гипсовая штукатуркаФильчаков прокуратура харьков