Rubrieke Archives - Page 125 of 214

Are you free or are you dom?

Toe Skoppensboer ‘n maand gelede die Citizen-koerant optel en lees Zille sien rou riool deur die vloerplanke by eMpophomeni opstoot wat… die meubels verniel, het hy gedink dis ‘n grap. Nie die drinkwater besoedel nie, nie ‘n ernstige gesondheidsgevaar inhou nie, nie sleg ruik nie. Nee! Die meubels verniel! Want dit was ‘n berig wat op 1 April verskyn het, sien. Wat hom heeltemal oortuig het, was toe hy lees die dansende DA-dolla sê daarby dis nou hoogtyd dat Suid-Afrika terugkeer na die Freedom Charter.

Soos daai man in die advertensie ‘n tyd gelede aanhou vra het: Are you free or are you dom? Nee, kêrels, ek is defnitief dom. Dit was toe nooit ‘n Aprilgrap nie. Die DA is doodernstig. Daai kniege wat die swartse witvrou in Suid-Afrika – Max du Preez se vleiende beskrywing – so hoog lig, was toe al die tyd ‘n egte Afrika-riel.

Nou hoor ek al algar vra wat de joos is die Freedom Charter. Die Vryheidsmanifes?

Die Vryheidshandves, as jy nou wil hare kloof. Dit is die dokument wat in 1955 te Kliptown, Soweto, aanvaar is. Daar waar Zille haar verkiesingsveldtog simbolies dié jaar afgeskop het. Dié dokument bekragtig die nasionalisering van banke, myne en swaar industrie asook grondherverdeling. Die 156 mense wat die dokument onderteken het, is in 1956 vir hoogverraad aangekeer. Daaaai Freedom Charter. Die een wat die ANC amper al van vergeet het.

Die een se terroris is die ander se vryheidsvegter. Wie het nou ooit gedink kille Zille en al haar grille gaan vir ons vryheid veg? Nee, ek ook nie.

Die vryheid om te steel, in te palm, oor te neem, enige iemand te vermoor en alles wat staan, te vernietig. Die vryheid van die polisie om landsburgers af te maai, regeerders om nie ‘n enkele reël na te kom nie. En wat belowe Zille: Ons gaan deliver! Ek sien die ding. Sy het ‘n weermag van miljoene swartes wat sal seker maak hulle deliver ons vryheid op ‘n skinkbord.

Free is Skoppensboer beslis nie en nou is hy nog dom ook! Toe hy die Kliptown-sirkus sien, het die liggie eers vir hom opgegaan. En aangesien hy nou so stadig van begrip is, het hy ‘n hele leessessie stadig gaan onderneem om agter die kap van die byl te kom… oeps.

Verkeerde beeld. Die byle van misdadigers is reeds aan die kap om skoon te maak hier waar die Britte met hul volksmoord dit nie kon vermag nie. Ek bedoel, Skoppensboer het gaan oplees om te probeer verstaan of die Botoxnaalde deurgedring het tot binne in die brein om ‘n floute te kon veroorsaak het.

Nee, Janneman. Brille Zille was op Werkersdag by haar volle positiewe toe sy in Port Elizabeth – die standbeeld en die naam van die koloniale moordenaars staan nog – weer belowe het die FC gaan seëvier. (Sy het regtig ‘n nuwe bril nodig as sy nie die dik tannie met die bal se beeld raakgesien het om terstond te verwyder nie)

Karl Marx kon dit nie beter gestel het nie: “Die werkers se stryd is Suid-Afrika se stryd. Ons moet die nasie vergestalt soos in die Vryheidsmanifes vervat.” Aldus mevrou-die-Opposisie, Vat-hulle-vas, Wys-die-swartes-‘n-ding DA. Kort tevore op 15 April, het die Oos-Kaap se DA-leier Bobby Stevenson Zille verdedig omdat sy Mandela se visie soos vervat in die Vryheidsmanifes “omhels” het.

Omhels is die werkwoord. Selfs die DA-despoot het blykbaar ‘n behoefte aan ‘n bietjie aandag soos sy knaend al wat roer en nie roer nie, omhels. Dat sy nou ‘n stowwerige, uitgediende dokument gaan opdiep het van reg onder die omgevalle Berlynse muur om aan haar boesem – die een wat so uithang – te wil koester. Al dansende het die DA-doster nou haar fop gewys.

топкарго кидалы

Pasop vir kruipende onteiening

In sy rubriek, Grond? Wat bedoel julle, vra Charl-Pierre Naudé interessante vrae in Beeld van die 26ste April. Ongelukkig maak hy dan aannames en stellings wat op morele of goedklinkende wensdenkery, gebrek aan insig asook absolute naïewiteit getuig.

Hy is reg met sy stelling dat die Malemahaatspraaksaak een van die belangrikste hofsake in ‘n lang tyd is, veral oor die randsake – wat nie sommer gaan weggaan nie. Een van daardie randsake is die kwessie van grondhervorming.

Hy het klaarblyklik nog nooit van kruipende onteiening gehoor nie, oftewel creeping disappropriation soos prof Hercules Booysen dit noem.

Grondhervorming geskied op baie maniere, maar dit wil voorkom dat dit in Suider-Afrika óf op die Mugabe manier of die Kubaanse of Oos Europese manier plaasvind. Onteiening wat bloot op ‘n rassegrondslag berus en in belang van een of ander groep is (die sg algemene belang) kan op ernstige internasionale regsimplikasies afstuur. Dit is niks anders as etniese suiwering nie en ‘n baie kru vorm van apartheid. Deur kruipende onteiening kan daardie regsimplikasies egter stilswyend omseil word. Dit is waarop Afrikaners bedag moet wees.

Kruipende onteiening berus op ‘n stel wette wat ten doel het om boere finansiëel te knak tot ‘n punt waar dit onekonomies word om langer te boer. Dan moet hulle noodgedwonge boedel oorgee. Hul plase word dan teen belaglike lae pryse opgekoop en volgens gewone regspraktyk aan nuwe eienaars toegeken.

‘n Tipiese program nuwe maatreëls word sodoende gebruik. Enkele daarvan is reeds herkenbaar in Suid-Afrika.

Eerstens word ‘n algemene vreespsigose geskep, sodat boerdery nie meer ‘n gesogte beroepsopsie word nie. Dit is in hierdie kategorie waarin die plaasmoorde, veediefstal en gebrek aan owerheidsbeskerming gesien moet word. Die hele beleidsraamwerk asook uitsprake van politici, dra alles daartoe by dat die boeregemeenskap moet afskaal. Malema se aandrang dat die boere niks te vrese sal hê as hulle hul grond vrywillig sou afstaan nie is alles deel van hierdie stelsel.

Boere se mineraalregte word sonder vergoeding onteien. Die implikasie is dat nuwe konsessiehouers vrye toegang vir ontginning en ontwikkeling van hul minerale verkry. Dan is ‘n boer nie meer baas op sy plaas nie.

Dan word die plaas se waterregte deur die staat beheer as synde ‘n ‘nasionale bate’ te wees. Boere betaal mettertyd dan vir die gebruik van hul eie grond- of damwater en mag selfs beperk word in die gebruik daarvan omdat dit in ‘openbare belang’ geag sal word.

Hierop volg grondbelasting, waarvoor geen dienste ontvang word nie, wat aan die plaaslike munisipaliteit betaal sal word.

Daarna word arbeid as tema gebruik om die lewe op plase prakties onhoudbaar te maak. So word minimum woongeriewe met lopende water en sanitasie mettertyd voorgeskryf, minimuim lone moet met lone in die stede vergelyk, mediese en opvoedingsgeriewe word voorgeskryf, ensovoorts.

Lisensies word ook op ‘n listige wyse aangewend. ‘n Jaarlikse lisensie om soveel beeste, skape volstruise, ens., te mag besit sal waarskynlik eersdaags van die staat beding en gekoop moet word. Daarna volg ‘n toesigbelasting om te sorg dat die boerderypraktyke volgens voorgeskrewe gesondheidsregulasies geskied. Jaarliks word die lisensies en belasting dan duurder, of word lisensies vir die geringste rede opgeskort.

Die finale nekslag kom wanneer die helfte van plase se eienaarskap deur ekwiteits – en BEE-wetgewing aan swart mede eienaars moet behoort, hetsy as trusts, BK’s of maatskappye. Malema het juis hierop gesinspeel dat ‘…the land should be shared equally…”

Bogenoemde maatreëls is die vrugbaarste moontlike teelaarde vir korrupsie of magsmisbruik deur gewetenlose amptenare, en is terselfdertyd doeltreffende manier om grond met die minimum bloedvergieting te herverdeel. As ‘n man sy grond vrywillig afstaan omdat dit onekonomies geword het om te boer, kan hy nie agterna in ‘n internasionale hof gaan kla dat die uitvoerprodukte vanaf sy eertydse plaas in werklikheid nog sy eiendom is nie. Op die Mugabe manier kon hy nog vir ‘n hofbevel aangevra het om beslag op die produkte te lê as dit by ‘n hawe aankom.

Honderde Suid-Afrikaanse boere het die tekens reeds gelees en boer tans baie voordelig in lande soos Zambië, Mosambiek, Malawi, ens. Daar word hulle as beleggers beskou en nie as die regmatige prooi van die struggle nie.

Ken jou vyand. As mens weet van hierdie goed, dan moet elke nuwe maatreël, hoe onskuldig of polities welmenend ookal, sonder uitsondering met hart en tand beveg word. Die hele stelsel is absoluut deursigtig en almal moet bedag wees op die kruipende onteiening wat reeds besig is om te gebeur.

mobile casino

Terrorisme: die ANC se suksesresep

Die nuus dat Osama Bin Laden tien jaar ná die aanvalle op 9 September 2001 gedood is, is allerweë met blydskap in die VSA ontvang. As ‘n Suid-Afrikaner met bittere en voortgesette ervarings van terreur, vind ek dit egter moeilik om in die VSA se vreugde te deel. Bin Laden het weliswaar ‘n paar duisend Amerikaners gedood, maar blanke Suid-Afrikaners word deur ‘n terroristebeweging geregeer, uitgemoor, besteel en onderdruk.

Die probleem is dat terrorisme dikwels uiters winsgewend asook suksesvol is, soos vir die ANC. Enkele van die redes is:

Dis goedkoop om terreur te pleeg. Die sogenaamde moeder van die nasie, die veroordeelde ontvoerder en bedriegster, Winnie Mandela, het dit goed geïllustreer deur te sê dat sy en haar mede-gespuis die land sou bevry met bloot ‘n dosie vuurhoutjies en ‘n brandende buiteband of twee. Maatreëls om terreur te beveg, daarenteen, is dikwels geweldig duur.
Terreur hoef nie ‘n militêre oorwinning te bereik of selfs militêre teikens aan te val nie. Die lafhartige bomplanter, Robert McBride, was byvoorbeeld te onnosel om eens sy bom in die regte kroeg te plant, maar dis opmerklik dat hy ‘n kroeg en nie byvoorbeeld die militêre basisse in Durban geteiken het nie.
Terrorisme is asimmetries. Diegene wat terreur probeer bekamp, moet die heel tyd suksesvol wees. Terroriste hoef slegs een keer gelukkig te wees.

En dan natuurlik die sukses wat terreur dikwels kan bereik. Mens hoef nie verder na ‘n voorbeeld hiervan te soek as Suid-Afrika se eie Al-Kaïda, die ANC, nie. Die ANC was en is steeds niks anders as ‘n terreurbeweging nie. Margaret Thatcher het hulle destyds akkuraat as terroriste beskryf en niks het sedertdien verander nie. Die Xhosa-afgodjie, Mandela, is tronk toe gestuur agv sameswering om terreurdade te pleeg. Hy het jare later, vanuit sy tronksel, die Kerkstraatbom goedgekeur, waarin 19 mense, waaronder 8 swartes, op lafhartige wyse vermoor is. Mandela is eers relatief onlangs deur dieselfde CIA wat tien jaar geneem het om Bin Laden op te spoor van die CIA se eie lys van terreurverdagtes verwyder.

Vir sy geweldige heldedaad is die beplanner, Aboobaker Ismael, met ‘n senior pos in die Reserwebank beloon. Mandela self, wat tot vandag toe nog nie geweld afgesweer het nie, het selfs ‘n Nobelprys vir sy eie terrorisme ontvang. Só suksesvol was die ANC se terrorisme dat hulle tydens die skandelike kapitulasie by Kodesa die rykste land in Afrika gegee is om na hartelus te plunder. Al wat dit hulle gekos het, was ‘n paar buitebande, kleefmyne en ‘n paar MK-pionne wat hulle in die proses moes afstaan.

Enige iemand wat steeds twyfel aan presies hoe suksesvol terrorisme as strategie vir die ANC was en steeds is, hoef slegs na Julius Malema se onlangse terreurdreigement wat teen plaasboere gerig is, te luister. Volgens Malema sal plaasmoorde ophou as die boere 80% van hul grond aan swartes oorhandig. Daarmee erken Malema dus in soveel woorde dat daar ‘n doelbewuste terreurveldtog teen plaasboere gevoer word, met die jongste skokvoorval waartydens ‘n boer geskiet en toe agter ‘n bakkie gesleep is. Mens kan ook nie anders as om die gevolgtrekking te maak dat die 3 000 en meer plaasmoorde tot op hede deur die ANC gekoördineer word nie. Dit is niks anders as ‘n voortsetting van ‘n die ANC se terrorisme wat al vir meer as vyftig jaar woed nie. Waarom sou die ANC ophou? Ons mede-Westerlinge sal nie ‘n vinger verroer nie, omdat dit skynbaar aanvaarbaar is as swart terroriste ‘n skrikbewind teen blankes voer.

Is dit dus nie geweldig ironies dat die VSA tans jubel oor die dood van Bin Laden nie, terwyl die einste VSA vriendelike diplomatieke betrekkinge handhaaf met ‘n sielsgenoot van Bin Laden, die ANC, nie?

ф.086-у

Dubul’ ibhunu-saak – ‘n anti-klimaks?

Kykers wat die hofsaak oor haatspraak teen Malema gevolg het, het die afloop seker as ‘n anti-klimaks ervaar.

Watter lesse is daaruit te leer en watter voordeel kan Afrikaners daaruit put?

Ek stem heelhartig daarmee saam dat Afrikaners vir die eerste keer sedert 1994 weer ‘n bedingingsposissie verkry het. Daardie posisie is ‘n gulde geleentheid wat nou ten beste benut kan word.

Rapport se “Broedertwis” as hoofnuus het daardie posisie nog verder verewig. Afriforum is as redelik en gematigd voorgestel, terwyl TLU as onverbiddelik bestempel word. Onthou u nog die “good cop bad cop”-tegniek wat gebruik word om die beste moontlike voordeel tydens ondervraging te verkry?

Daardeur word ‘n vertrouensverhouding tussen die gawe ou en die ondervraagde mettertyd gevorm, want die kwaai ou gaan geen genade betoon nie.

Malema en kie. sal veel liewer met Afriforum wil onderhandel, want hulle word as ‘n redelike party beskou, in vergelyking met die TLU, wat Malema so genadeloos tydens die ondervraging uitgeryg het.

Afriforum/Solidariteit wil klaarblyklik die geleentheid gebruik om Afrikaners en die ANC weer na die onderhandelingstafel te bring, nie net om die haatspraakkwessie te besweer nie, maar ook om op ‘n veel wyer front wal te gooi teen die verslegtende posisie van die Afrikaners in die nuwe Suid- Afrika.

Logies kan dit deur nog hofsake opgevolg word soos byvoorbeeld ‘n klasaksie teen regstellende aksie voor die grondwetlike hof, of in Den Haag.

Insgelyks kan die voorgestelde landbouwetgewing deur die TLU internasionaal betwis word en landbou-uitvoere deur Suid-Afrika kan deur die vernaamste lande vebied word. Enige landbouwet wat uitsluitlik op ‘n rassegrondslag berus, is strydig met die internasionale gebruik. Dit is niks anders as etniese suiwering nie, watter mooiklinkende “demokratiese beginsels” of name ook al daaraan gekoppel word. Volgens ‘n onlangse Wêreldbankverslag is Afrika se talle burgeroorloë almal herleibaar na wedywering oor beheer van natuurlike hulpbronne, soos grond, minerale, water, ens. Dit is presies waarmee die ANC hom wil bemoei, volgens Malema.

Weereens sal ‘n regter kan vra waarom die partye dan nie wil onderhandel nie, aangesien dit nie die regbank se funksie is om die samelewing te orden nie.

Op daardie stadium sal die ANC se mala fides aan die kaak gestel kan word. Die notules en transkripsies van sodanige onderhandelings kan as onteenseglike getuienis dien om te bewys dat die ANC, soos in Mugabe se geval, slegs sy eie kiesers se behoeftes wil bevredig ten koste van die minderhede. Laasgenoemde moet voedselsekerheid en intellektuele energie verskaf om as dryfvere vir die ekonomie te dien.

Dan is daar die kwessie van die uiters belangrike internasionale dekking wat die hofsaak geniet. Sommige mense beweer dat die hofsaak ‘n fout was omdat dit gratis reklame vir Malema en die ANC gegee het. Hulle ignoreer egter ‘n veel belangriker punt, naamlik dat die internasionale gemeenskap die verslegtende toestand in Suid-Afrika fyn dophou. Die hofsaak het ‘n helder beeld van toekomstige ANC-beleid en denke ontbloot, wat die ANC aan die kaak stel. Die VN-afvaardiging wat die klag van menseslagting moet ondersoek is juis binnekort na die land op pad.

Om liedere te verbied en selfs tronkstraf vir die sing of speel daarvan op te lê, is vry algemeen in die buiteland. So is daar byvoorbeeld die “Horst Wessel-lied’ waarvoor mens in Duitsland tronk toe kan gaan. Die punt is reeds vele male bevestig dat die kulturele waarde van strydliedere nie opgeweeg kan word teen burgerlike stabiliteit nie.

Malema se retoriese uitsprake in hierdie hofsaak is dus uiters skadelik vir Suid-Afrika se beeld en is ‘n groot verleentheid vir die departement van buitelandse sake. Zuma sal haatspraak met sy talle buitelandse besoeke kwalik kan regverdig.

Die hofsaak verteenwoordig ‘n ernstige verleentheid vir die land wat leiding in Afrika moet gee. Ek sal dus nie verbaas wees dat die opdrag vanuit die Presidensie gekom het om die hofsaak te staak en na onderhandeling oor te gaan nie. Onderhandeling, eerder as konfrontasie, is immers Suid-Afrika se buitelandse beleid. Waarom dan binnelands op konfrontasie afstuur?

En daarmee is ek dit met beide die TLU en Afriforum eens dat hulle die enigste werklike wapen gebruik waaroor minderheidsvolke in Suid-Afrika beskik, naamlik onderhandeling wat parallel met die dwang van ‘n hofsaak oor ‘n veel wyer spektrum van onderwerpe gevoer word.

Die “good cop bad cop”- tegniek werk gewoonlik baie goed.

star

Afrikaners: slagoffers van nuwe apartheid

Skrywerpolitikus Martin Bosma skryf in sy onlangse rubriek oor Nederlands en sy ietwat windverwaaide sustertaal Afrikaans: “Onze talen zijn diep verbonden.” Die rubriek verskyn in die NRC Handelsblad, Nederland se invloedrykste koerant, en is ook hier op Praag te lees. Daarby siteer hy ‘n aantal Afrikaanse digters, waaronder Eugène Marais, Elisabeth Eybers en NP van Wyk Louw.

Dit gaan egter om veel meer as taal- en letterkunde. Die dapper jong koningin Wilhelmina stuur in 1900 die Gelderland na Delagoabaai om die ou, romantiese president Kruger van Britse inhegtenisname en vernedering te red. Binnekort gaan Suid-Afrika se swart nasionalistiese regering die bekende Koningin Wilhelminastraat in Pretoria se naam verander. Waarmee gaan die ANC Koningin Wilhelmina se naam vervang? Met dié van Aboobaker Ismail, die outeur van die Kerkstraatbom in die einste Pretoria? Nie ver van die wakende bronsoog van Oom Paul se standbeeld op Kerkplein nie het die Kerkstraatbom, die ANC se enigste “militêre triomf”, op 20 Mei 1983 19 mense gedood en 219 erg beseer of vermink. Onder die vele “nuwe vakansiedae” in postrevolusionêre Suid-Afrika word dié blye dag, vreemd genoeg, nie herdenk nie.

Toe ek op skool was, het ons elke jaar Van Riebeeckdag op 6 April gevier. Jan van Riebeeck, ‘n Hollandse amptenaar, was die vader van ons “Dietse volk” hier in Afrika. Ook hierdie vakansiedag het intussen gesneuwel en is deur ander vervang: Sharpevilledag, Sowetodag, Vrouedag, Vryheidsdag; daar is selfs sprake van ‘n Mandeladag wanneer ons die geboorte van die wêreldberoemde Xhosa-politikus sal herdenk.

Dinge gaan nie goed met Afrikaners nie. Al het FW de Klerk die ganse land met sy weermag, polisie, ekonomie en sentrale bank net so op ‘n skinkbord aan ‘n bende onervare oud-terroriste en uitgewekenes uit Londen en die voormalige Oos-Europa oorhandig, bly die ANC en sy volgelinge gruwelik ondankbaar. Soos ‘n honger krokodil, wil hulle altyd méér. Meer mag, meer geld, meer regte, ad absurdum.

Juis verlede week is ‘n hofsaak in Johannesburg gevoer waartydens die regerende ANC ter verdediging van sy jeugligaleier, Julius Malema, aangevoer het dat die liedjie “Skiet die Boer… deel van hul kultuur” uitmaak. Ons boere op die platteland word byna daagliks op die grusaamste wyse in plaasmoorde deur swartes uitgemoor. Maar die ANC en Malema matig hul die reg aan om “kulturele” oproepe tot volksmoord teen ons te mag doen. Suid-Afrika het intussen die mees gevaarlike land ter wêreld geword, in terme van die aantal moorde en verkragtings wat jaarliks plaasvind.

Die beleid van regstellende aksie, ‘n Afrikaanse eufemisme vir “positiewe diskriminasie”, word in Suid-Afrika meer drakonies toegepas as in enige land ter wêreld – om ‘n meerderheid met staatsmag en toenemende beheer van die korporatiewe sektor teen ‘n magtelose minderheid te bevoordeel. Dat honderdduisende geskoolde Afrikaners vandag werkloos in krotwyke (die “plakkerskampe”) krepeer, is dus geen wonder nie.

Oor die Paasnaweek gesels ek met my nefie en niggie wat as eerstejaars aan die Universiteit van Pretoria studeer. Soos al vyf Afrikaanstalige universiteite word die Universiteit van Pretoria tans stelselmatig deur die owerheid verengels. In sekere vakdissiplines word daar ook aktief teen Afrikaners en blankes (mense van Europese afkoms) gediskrimineer. ‘n Swart student met ‘n middelmatige slaagsyfer in die skooleindeksamen van 50 persent mag byvoorbeeld vir mediese studie inskryf, terwyl die briljante Afrikanerstudent met selfs ‘n 90 persent-gemiddeld in al sy skoolvakke weggewys word. Ons kinders mag nie meer aan die universiteite studeer wat ons self gestig, gebou en befonds het nie.

Die “nuwe Suid-Afrika” beteken vir Afrikaners: regstellende aksie (oftewel diskriminasie), plaasmoorde en plakkerskampe. In die praktyk is ons tweederangse burgers en word daar teen ons Afrikaners op grond van ons velkleur gediskrimineer. Wat noem ons ‘n dergelike stelsel? Dit heet apartheid, volgens die Verenigde Nasies se definisie.

N.P. van Wyk Louw is ons grootste digter, maar was ook populêre filosoof, ‘n ware philosophe in die Franse sin. Polities het hy homself as “liberale nasionalis” getipeer. Dog iewers in die vyftigerjare skryf hy: ““Die eise van ‘vryheid’, ‘gelyke regte’, en ‘gelyke kanse’ vir almal is, abstrak gestel, byna vanselfsprekend billik – ten minste wanneer ons die gewone menslikheid as grondslag aanvaar – maar toegepas op Suid-Afrika sou dit beteken dat die klein, relatief hoog ontwikkelde Afrikaanse volk en die Engelse volksdeel sou versink tot magtelose minderhede tussen ’n massa swartes.”

Hoe profeties klink daardie woorde nie vandag waar ons geen reg, selfs nie dié op lewe of gelyke behandeling met ander, meer as vanselfsprekend kan aanvaar nie!

Dr Dan Roodt is ‘n Afrikaanse skrywer / digter en aktivis vir Afrikaans en Afrikanerregte

Hierdie artikel het gister 27 April 2011 in Nederlandse vertaling in die NRC Handelsblad verskyn.

игрь для детей Фильчаков прокурор

Verdien ANC-politici betrokke by seksskandale ons respek?

Die nuus dat die Britse oliemaatskappye, veral BP en Shell, regstreeks by die beplanning van die inval in Irak betrokke was, het vir eens en altyd die internasionale knoeiery van Groot Brittanje ontbloot. ‘n Land wat bereid is om te lieg en ander lande aan te val, bloot terwille van oliekonsessies, is nie net gewetenloos nie, maar uiters gevaarlik.

In Irak het dit bloot gegaan om Frankryk, ‘n Britse bondgenoot in die twee wêreldoorloë asook medelid van die EU, die loef af te steek wat toegang tot Irakese olie betref.

Daar is egter steeds baie naïewe Afrikaners wat dink dat die ANC met ‘n wonderwerk hier aan bewind gekom het, sonder enige Amerikaanse of veral Britse inmenging. Ook die beswaddering van die Afrikaner in die internasionale media het “vanself” en “spontaan” gebeur.

Skoppensboer is bereid om ‘n hele casino daarop te verwed dat die AWB met sy swastikas en ander simbole wat aan die Nazisme herinner met Britse hulp of befondsing tot stand moes gekom het. Daar loop al jare lank gerugte dat die Nasionale Party se inligtingsdienste van destyds met ‘n omvattende plan die “regses” en onafhanklikgesinde Afrikaners moes diskrediteer. En wie was die inligtingsdienste se hanteerders? Vir seker die Britte wat allerlei dinge in hul ore moes gefluister het. Toe die Afrikaner eers met die teerkwas van rassisme en Nazisme bygekom is, is daar besluit dat die korrupte klompie uitgeweke linkses van die ANC en SAKP die land moes kom regeer en is De Klerk nader geroep om die seremonie te behartig.

Ook die ANC in sy huidige grootheidswaan sou naïef wees deur te dink hy kan deur sy lidmaatskap van BRICS teen die Britse belang in Suid-Afrika draai. Uiteindelik sal Brittanje nie huiwer om onder een of ander voorwendsel die land weer aan te val indien toegang tot ons platinum en ander minerale in die gedrang kom nie. En wie gaan vir die Britte op die slagveld sneuwel? Waarskynlik Afrikaners, net soos wat die Afrikaner nou weer as stormram teen Malema gebruik word. Wanneer laas het een van die mynmaatskappye vir Malema gekritiseer? Waarskynlik eet hulle saam in Sandton se duurste restaurante en blameer saam die Afrikaners vir al die kritiek wat die ANC en veral sy jeugleier tans moet verduur.

En al die Afrikanerouers stuur hulle bloedjies Engeland toe om daar ponde te gaan verdien en bietjie Britse kultuur in te kry. Dis nou as Beeld nie die nuus oor die Britse koningsgesin van die lamppale af uitbasuin nie.

Stel iemand belang in seksskandale? Dis mos hoe die politiek in Engeland werk. Elke Sondag is daar ‘n nuwe seksskandaal rondom ‘n ANC-minister op die Sondagkoerante se voorblaaie, asof so iets in Afrika enige punte tel. Maar die betrokke joernalis het seker die koevert met al die sappige besonderhede oor hotelverblyf, die hoeveelheid minnaresse en ander obskure inligting by die Britse ambassade of geheime diens gaan afhaal.

Ten minste hoef die joernaliste nie hard te werk nie en word hul “ondersoekende joernalistiek” vir hulle gedoen.

Iets sê vir Skoppensboer dat die meteoriese opgang wat Helen Zille tans maak ook nie om dowe neute geskied nie. Met Malema wat dreig om die myne te nasionaliseer, het die gevaarligte in Londen lankal aangegaan, veral noudat Anglo en De Beers daar gesetel is.

Brittanje is egter kwalik gekwel oor die Afrikanerboere wat uitgemoor word of op die punt staan om al hul grond te verloor. Soos die blankes van Zimabwe, is ons lankal afgeskryf. Die roofkapitalisme wat Brittanje al jare lank in Irak en in Suid-Afrika bedryf, kan net baat by ‘n korrupte en omkoopbare regering.

En ANC-politici wat nie wil “saamwerk” nie, sal deur ‘n seksskandaal getref word. Met as laaste opsie ‘n militêre inval. Kennelik is die Suid-Afrikaanse Weermag ook met ‘n doel tot sy huidige vlak afgebreek. Iewers in die toekoms sal hy as deurmat gebruik word vir ‘n paar Britse soldate om hul voete aan af te vee.

Skielik verdien diegene wat in seksskandale verstrengel raak, Skoppensboer se respek. Miskien werk hulle vir die Chinese. Of die Russe. Maar beslis nie vir die Britte nie.

Onthou ook om vandag by BP en Shell te gaan volmaak en ‘n bydrae tot jou toekoms buite Suid-Afrika te lewer.

для бани

Liberale sangomas en poligame gay huwelike

Soggens as ek my kinders in die strawwe Johannesburgse verkeer skool toe neem, is daar een besondere verkiesingsplakkaat wat my sommer dwars in die krop steek: dié van mevv. Zille, De Lille en ‘n onbekende swart vrou wat kennelik ook ‘n DA-kandidaat is.

In ‘n land waar kwotas op alle gebiede – vanaf sport tot sake of klassieke musiek – geld, kan ‘n mens nie anders as om op te merk dat die DA se hoofverkiesingsplakkaat met sy “godinne drieënig” geen blanke man bevat nie. Nie so lank gelede nie het ‘n Pretoriase feminis teenoor my genoem dat mans een of ander tyd in die toekoms deur spermbanke vervang gaan word. Of liewer, vermoedelik vroulike wetenskaplikes gaan ‘n paar selle van ‘n ander vrou se binnewang af oes, die helfte van die chromosome verwyder en sodoende ‘n manlike spermsel fabriseer wat dit vir vroue moontlik sal maak om voort te plant sonder die lastige tussenkoms van wesens wat nie die toiletsitplek afslaan nie.

Die skryfster Jackie Nagtegaal en haar eggenote Vera het reeds die spermbank besoek vir so ‘n kind met twee ma’s en geen pa. Eers het Vera aan ‘n seun geboorte geskenk en toe het Jackie volgens ‘n berig in Rapport verlede jaar insgelyks swanger geraak.

Hierdie “dapper nuwe wêreld” à la Aldous Huxley wat op ons wag, lê net om die draai. Maar die veelrassige – of is dit nou “nie-rassige” – Amasones van die DA het dit op ‘n manier reeds verwesenlik. Die spreekwoordelike antropoloog vanaf Mars sal by aanskoue van die DA-plakkaat seker wonder presies wat die verhouding tussen die blanke, kleurling- en swart vroue is? Is hulle susters vanuit die nie-rassige toekoms wat geslagloos soos in die romans van die aweregse Franse romanskrywer Michel Houellebecq gekloon is? Of stel hulle ‘n soort poligame gay huwelik van die toekoms voor?

Terwyl die reg op lewe in Suid-Afrika elke dag vertrap word, is ons samelewing besonder attent op allerhande ander regte. Daar is presies tien lande ter wêreld waar huwelike tussen mense van dieselfde geslag wettig is en natuurlik is Suid-Afrika een van hulle. Die res is, in alfabetiese volgorde: Argentinië, België, Kanada, Nederland, Noorweë, Portugal, Spanje, Swede en Ysland. Soos ons kan sien, is die Skandinawiese lande oorverteenwoordig op dié lys.

Terwyl feministe gewoonlik allermins huiwer om die sondes en foute uit te wys van die heteroseksuele man, daardie paleolitiese oorblyfsel uit die patriargale tykdvak wat gelukkig saam met apartheid en kolonialisme heengegaan het, moet ek nog enige kritiek op die poligame leefwyse van ons president, mnr. Jacob Zuma, lees. Op die ANC se verkiesingsplakkate en reusereklameborde langs die snelweë pryk Zuma trouens man-alleen – as so ‘n seksistiese uitdrukking nog in hierdie verligte en bevryde tye geoorloof is – as leier van sy party. Dus geen drievrouskap vir die ANC nie. Vergeleke met die DA, is dit amper Westers, individualisties.

Bygesê: persoonlik het ek niks teen gay huwelike nie. Dié verskynsel is myns insiens vir die Afrikanervolk minder skadelik as rugby of alkohol. En soos die Joods-Amerikaans rubriekskrywer Charles Krauthammer ‘n paar jaar gelede geskryf het, kan poligamie selfs in Westerse samelewings kwalik uitbly as gay huwelike eers gewettig is. Soos Krauthammer dit stel: “Posit a union of, say, three gay women all deeply devoted to each other. On what grounds would gay activists dismiss their union as mere activity rather than authentic love and self-expression? On what grounds do they insist upon the traditional, arbitrary and exclusionary number of two?”

Soos Krauthammer dan ook aantoon, was daar nog nooit in die geskiedenis en nêrens op aarde iets soos huwelike tussen mense van dieselfde geslag nie. Dit is nou tot onlangs in genoemde Westerse lande, asook Suid-Afrika. Daarteenoor bestaan daar veel groter vooroordeel by Westerlinge teenoor poligamie wat histories in die meeste opgetekende kulture meer algemeen as monogamie was. Die Israelse rubriekskrywer, Greer Fay Cashman, het in kommentaar op Krauthammer gemeen dat Israel gerus ook poligamie onder jode kan instel, in weerwil van die 1000 jaar oue verbod daarop onder die Europese of Asjkenazi-jode.

Nie dat Suid-Afrika meer as ‘n Westerse land gereken kan word nie. Daarvoor het ons te veel slaggate in die paaie en voorbeelde van argitektuur wat nie aan bouregulasies voldoen nie. Ook het ons genoegsaam Afrosentries geraak om Jacob Zuma se poligame tradisionele huwelik sonder veel kommentaar te laat verbygaan.

Mev. Zille maak op my ‘n veel meer rare indruk as die goedige Zoeloe-president. Wie en wat is sy? ‘n Liberale sangoma wat in ‘n blou rok toitoi om haar kiesers te beheks? Die simboliek van die drievrouskap spook by ‘n mens, selfs al staan die verkeer nie.

Myns insiens is dit uiters ironies dat die DA, wat amptelik etnisiteit (en dalk geslag?) in sy beleidstukke ontken, so ‘n berekende kwota-agtige verkiesingsplakkaat moet gebruik. Dit spreek allermins van liberale individualisme wat etniese afkoms, taal, kultuur, geslag, seksuele oriëntasie en dies meer as ewekansige toevallighede beskou. Of gebruik die DA ras en geslag op dieselfde manier as wat motorvervaardigers by hul skoue meisies in skrapse kleding aanwend? As die DA se liberale beginsels nie vir sy kiesers aantreklik genoeg is nie, dan stel hulle dalk belang in ‘n regverdige soort kwotastelsel – teenoor die ANC se onregverdige.

Of redeneer ek nou soos – die hemel help ons, om oorlede Koos Prinsloo aan te haal – ‘n blanke man? Verwag ek ‘n logiese konsekwentheid van die DA en ander politieke partye waar emosie en politieke korrektheid veel meer deurslaggewend is?

Enkele jare gelede het mnr. Koos Bekker, besturende direkteur van die magtige Naspers, sy toespraak deur ‘n jong swart vrou laat voorlees, asof hy besef het dat ‘n middeljarige blanke man soos hy aanstoot gee en liewer uit die openbare oog moet bly.

Elke keer as ek oorsee gaan, poog ek om aan Westerlinge oor te dra dat die krisis wat hulle samelewings beleef op ‘n veel ingrypender wyse in die Suid-Afrikaanse samelewing en veral onder ons blankes manifesteer. Die “Westerse masochisme” en selfhaat waarvan die skerpsinnige Fransman, Pascal Bruckner, praat, is by ons al veel verder gevorder as in die meeste lande. Op 18 Mei gaan die meeste Afrikanermans waarskynlik met hul Bloubulhempies, as’t ware bier in die hand, vir die drie liberale sangomas stem.

Oor die afgelope jaar of wat het ek die mees bisarre ervarings beleef. Onlangs het iemand op boerevryheid.co.za geskryf: “Dan Roodt is ‘n slang.” Max du Preez het my op KykNET ‘n “pavement special” genoem, vermoedelik omdat my oupagrootjie aan moederskant, benewens ‘n Boereheld van die Tweede Vryheidsoorlog, ook ‘n Boerejood was. Dus is ek vir Max du Preez, rasonsuiwer. Aan die ander kant het Leopold Scholtz my in Die Burger as ‘n “rassis” getipeer.

Dat daar wel een of ander psigose oor ras en geslag in hierdie land woed, ly geen twyfel nie. ‘n Mens gewaar dit in die TV-advertensies en op die verkiesingsplakkate.

Terloops, die Amerikaanse TV-reeks oor poligamie, Big Love, waarop Charles Krauthammer oorspronklik in Pandora and Polygamy kommentaar gelewer het, het blykbaar verlede maand ná vyf jaar geëindig. Die held van die reeks, Bill Henrickson, wat as fundamentalistiese Mormoon oor drie vroue beskik, sterf in die laaste episode en laat sy drie weduwees as ‘n “gelukkige gesin” agter. En, reg geraai, die skrywers van die reeks oor ‘n fundamentalistiese Mormoonse gesin was twee gay mans.

Amusante vraag: waarom het die ontknoping soveel met die DA-verkiesingsplakkaat in gemeen?

standard poker rules

Is Beyers Naudé ‘n Paulus?

By die lees van die geskiedenis van Paulus het dit by my opgekom dat Paulus ‘n tipe Beyers Naudé is. Daar is nogal parallelle tussen Paulus en Beyers.

Dit blyk dat Paulus erg beswaard is en in sy terneergedruktheid troos in sy eie advies aan ander kry. Dan sit hy nog met die doring in sy vlees.

In Filippense 4 gee hy aan die gemeente van Filippa goeie raad; raad wat eintlik op homself van toepassing gemaak kan word. “Wees oor niks besorg nie” vermaan hy (Fil. 4:5).

Hy is nie as persoon indrukwekkend nie (2 Kor. 10:10) maar as denker styg hy uit en skryf in die filosofiese idioom van sy tyd.

Toe Beyers Naudé eenmaal die pad van selfafskeiding begin loop het,
het hy ‘n eensmane mens geword en hom van sy eie mense vervreem.

Biografiese besonderhede
Paulus kom uit ‘n familie van Fariseërs (Fil. 3:5). Hy is gebore in Tarsus en geniet ook Romeinse burgerskap. Hy het in die Joodse wet en kultuur grootgeword. By Damaskus ervaar hy die teenwoordigheid van Jesus (1 Kor. 15:8,9) wat deur die metgeselle saam op weg eintlik nie verstaan is nie en ook nie verklaar word nie.

Beyers Naudé was ‘n gesiene predikant van die NGK en vooraanstaande
lid van die Afrikaner Broederbond. Met sy verworpenheid het hy
opgegaan in die struktuur en denke van die Christelike Instituut en
die blad Pro Veritate.

Konflik met hulle eie mense
Na sy “bekering” preek Paulus in Damaskus en word deur sy eie mense uit die Sinagoges verdryf. Aanvanklik het hy goeie verhoudinge met Barnabas, maar verbreek dan verhoudinge oor die persoon van Markus.
Hy kom in ‘n kop-aan-kop botsing met die Messiaanse Beweging van Jakobus (die broer van Jesus) en van Petrus in Jerusalem (Hand.15). In Efese, sy derde sendingreis, word hy gevang en vrygelaat. Hy vertrek na Jerusalem (Hand. 19-21) waar hy onder arres geplaas word, omdat hy ‘n Griek die tempel ingeneem het.
In Jerusalem verskyn hy as aangeklaagde voor Felix en Festus. In die gevangenis in Siscerea beroep hy hom op die Keiser om in Rome bereg te word. In Rome verkeer hy onder huisarres.
Die bewering word gemaak dat Beyers Naude binne die konteks van
die Afrikaner Broederbond aspirasies gehad het om tot nasionale
leier verkies te word. Om so te kon doen moes hy van kompeterende
leiersfigure “ontslae” raak. Die bewering is gemaak dat Naude
geheime van die AB aan Hennie Serfontein weekliks uitgeblaker het.
Serfontein van die Sunday Times het ook bande met
die Nasionale Intelligensiediens van (generaal) Hendrik van den
Berg gehad. So, Hendrik van den Berg, self van die AB, het presies
geweet wie die persoon was wat AB-dokumente uitgelek het.
Op hierdie wyse het die top-echelon van die AB uitgevind wie die
“verraaier” is en Naude gekonfronteer.

Afwykings van die gangbare geloof
Paulus verbreek kontak met die Jode en wend hom tot die heidene (Hand. 13). Paulus breek fundamenteel met die Judaïsme van sy tyd. Vir hom het die ou dinge verby gegaan en ‘n nuwe verbond het in Jesus aangebreek (2 Kor. 5:17). Sy verwerping van die besnydenis as niksseggend (Fil. 3:2) is eintlik ‘n verwerping van die “ewige verbond van God met Abraham en sy nageslag”. Die nuwe verbond tree met Jesus in werking (2 Kol. 5:17). Sy teologie is heilshistories gerig op Jesus.
Hy breek ook met die idee dat Israel die uitverkore volk van God is. Die gemeente of Ekklesia is die liggaam van Christus (Rom. 12:4-8) en die uitverkore volk van God (Gal. 6:16 en 1 Kor. 10:18). Al die weldade wat gerig was op Israel in die eerste testament gaan oor op die Ekklesia in die nuwe testament.
‘n Dualisme in sy denke herinner baie aan die Gnostiek. Hy maak ‘n onderskeid tussen vlees en gees (Rom. 1:3), die immanente en die transendente en natuurlik tussen gees en wet. Die vleeslike mens is onder die wet (Gal. 4:4). Die gees verlos ons van die vlees (Rom. 8:9). Na die vlees is Jesus die seun van Dawid, maar na die gees die Seun van God (Rom. 1:3).
Die geestelike/pneumatiese mens leef onder die invloed van die gees. Die vlees is tydelik en die gees is ewig. Derhalwe is Jesus die eersgeborene van God wat van ewigheid af bestaan. Die sonde is onder die mag van die vlees (Rom. 8:9). Hy beywer hom vir aflegging van die ou mens (Rom. 13:14).
‘n Verdere afwyking is sy teologie is die klem wat hy plaas op sola fide (geloof alleen) as gronde vir regvaardigheid. Hier verskil sy teologie ingrypend van die van Jakobus, die broer van Jesus en hoof van die Messiaanse Beweging in Jerusalem.

Beyers Naudé, daar en teen, het betrokke begin raak by latere leiers van
die Christelike Instituut en by die blad Pro Veritate; beide deur die
Wêreldraad van Kerke geïnspireer. Toe hy een maal op hierdie pad
begin wandel het, het hy ‘n kritikus nie net van die AB
geword nie, maar ook van die beleid van afsonderlike en
geskeie ontwikkeling.

Kritiek op
Paulus leef in konflik. Nie net met Barnabas en Jakobus en Petrus nie, maar tewens met die religieuse leiers van Israel.
Die feit dat hy hom op Rome en op die Romeinse regsisteem beroep is natuurlik in direkte botsing met die Messiaanse Beweging wat soek na die omverwerping van die Romeinse politieke onderdrukkers en herinstelling van die Levitiese Priesterskap en oorname van die Dawidiese koningshuis.

Toe Beyers Naude eenmaal sy rug op die Afrikaner establishment
gedraai het, is hy uitgewerp en vervreem.

Gevolgtrekking
Paulus het hom grootliks geisoleer van sy eie mense en die geloofsinstellinge van die Judaïsme.
Die feit dat hy hom beroep het op Romeinse regsinstellinge, teenoor sy eie mense, tipeer hom as ‘n verraaier van die diepste oortuiginge van die Messiaanse Beweging en van die Jode.

Kritiese vrae oor Paulus
1. Paulus het Jesus nooit geken nie, was nie een van die 12 nie en dit laat die vraag opkom watter bronne hy in sake die leer en lewe van die historiese Jesus oor beskik het?
2. Op wie se gesag kon Paulus die (sg. eerste) ewige verbond van God met Abraham en sy nageslagte ophef en vervang met die nuwe verbond?
3. Hoe regverdigbaar is die antropologie van Paulus, ten aansien van die Grieks-dualistiese teenstelling tussen vlees /gees, immanent/transendent en hemel/aarde daarvan?
4. Op wie se gesag kan Paulus aanspraak maak op die titel die dertiende apostel?
5. Is daar enige bewysvoering in die eerste testament dat die koms van die verwagte Messias die uitverkore volk van Israel sal laat oorgaan tot en oplos in die Griekse Ekklesia?
6. Is dit ongeregverdig om te verklaar dat Paulus die Messiaanse Beweging van Jesus (en later van sy broers Jakobus en Simon deur erfopvolging) verander het in ‘n nuwe godsdiens, wat as die Christendom bekend geword het?

‘n Volkstaat van grafte

Terwyl daar reeds meer as 3000 boere deur swart moordbendes vermoor is, ondersteun die ANC Julius Malema in die saak wat Afriforum en TLU SA teen die ANC-jeugleier in die Gelykheidshof voer. In weerwil van die hofsaak wat in sitting is, sing beide Malema en Shivambu (ook lid van die jeugliga se bestuur) die gewraakte anti-Afrikanermoordliedere buite die hof. Die regering ondersteun hierdie liedere as hul kultuurbesit. Dus, die regering ondersteun liedere wat die massas tot volksmoord teen Afrikaners oproep.

Natuurlik word dit alles as onskuldige kultuurbedrywigheid afgemaak en word Afriforum, en dus by implikasie die Afrikaner, as die skurke uitgemaak. Ons is die “onderdrukkers” wat “swart kultuurgoedere” wil ondermyn. Howel ANC-regeringslede klaarblyklik nie self die moordliedere sing nie ondersteun hulle Malema in sy opsweping van die massas. Blanke kommentators beweer dat dit juis Malema se gewildheid is wat maak dat die ANC hom nie teengaan nie, maar ek glo dit behels meer. Immers ondersteun hulle sy hofsaak. Laat ons nou maar aanvaar dat dieselfde volksmoordbegeerte onder die senior ANC-leierskap heers.

Jare gelede, kort na Suid-Afrika deur die ANC oorgeneem is, het ‘n familielid van ‘n welbekende ANC-lid aan my gese: “My brother-in-law says that the only volkstaat Afrikaners will ever get is a volkstaat of graves.” My swart kennis se swaer was op daardie stadium ‘n lid van die sg “National Council of Provinces” en sou daarna nog verder in die openbare diens vorder. Mens sou kon se dat dit maar een vooraanstaande senior ANC-lid se persoonlike begeerte vir blanke volksmoord is. Tog, gegewe die huidige gebeurde en die ANC se ondersteuning daarvan, is dit duidelik dat hierdie sinistere begeerte die oorhand in die organisasie het.

Die vraag is: wat doen ons aan die situasie? Is blote hofsake genoeg? Selfs al wen Afriforum en TLU SA die saak, sal dit ons enigsins beveilig teen die ANC se moordlus? Dit lyk nie of Afrikaners ‘n sinvolle beweging ter wille van hul oorlewing op die been kan bring nie. Volgende maand is die VVK-verkiesing. Dis veronderstel om die beweging te wees wat hom sal beywer vir ons eie staat vry van die ANC-skrikbewind. Tog, hoeveel Afrikaners weet hiervan? Wie is die kandidate in hierdie verkiesing? Waarvoor staan hulle? Waar bevorder hulle hierdie saak? Intussen word ons mense in dorpe, stede en veral op die platteland uitgemoor. Die vrye volkstaat bly ‘n hersenskim, maar die burgery van die “volkstaat van grafte” neem vinnig toe.ударный гайковерт

DA-wensdenkery

Die volgende onverkwiklike storie is al te bekend vir die Suid-Afrikaanse belastingbetaler: ‘n Swart, linkse voormalige politieke aktivis, bekend vir sy uitspattige lewenswyse, word die burgemeester van ‘n groot stad. Wanbestuur en korrupsie word onafwendbaar endemies in sy stad. Die burgemeester se volslae onbevoegdheid en inderdaad onnoselheid word legendaries. Hy het self ‘n blouligkonvooi wat groter is as die president s’n was, gehad. Toe hy aangevat word daaroor, kon dit net sowel ‘n ANC-politikus aan die woord gewees het: “People have criticized me because my security detail is larger than the president’s. But you must ask yourself: are there more people who want to kill me than who want to kill the president? I can assure you there are.”

Hy word tydens sy ampstermyn in hegtenis geneem vir die besit van onwettige dwelms en word vir ses maande tronk toe gestuur. Sy reaksie, soos ons nou al almal kon voorspel, is om die rassekaart te speel: “The laws in this city are clearly racist. All laws are racist. The law of gravity is racist.”

Bostaande skobbejak kon enige African National Corruption-ampsdraer wees, maar eintlik was hy die burgemeester van Washington, DC, Marion Barry. Sy onbekwaamheid, korrupsie en arrogansie word daagliks duisende keer dwarsoor die aardbol herhaal, vanaf Haïti tot in Pretoria.

Die punt wat ek wil maak is egter nie oor swart regering nie, want dis ou nuus vir Praag se lesers. Ons word daagliks deur die deprimerende nagevolge van ‘n terroristiese, korrupte, onbekwame swart regime (is daar enige ander soort?) gekonfronteer. Dit gaan eerder oor die ongegronde optimisme van die DA en sy ondersteuners oor dié party se vooruitsigte in die komende verkiesing. Byna elke dag groei hierdie optimisme. Botoxzilla meen byvoorbeeld dat die Noordkaap binne bereik is van die DA. Enkele dae gelede basuin The Star uit dat die DA Johannesburg kan wen. Tim du Plessis, ‘n naïewe baba in politieke terme, meen dat die swartes vir die DA sal begin stem omdat hulle van Botoxzilla se eenvrou-Kaapse Klopse gedansery hou, bid jou aan! Die koerante is vol briewe van DA-lofprysers wat meen dat die DA ‘n goeie kans staan, omdat die swartes sien hoe bekwaam die DA Kaapstad regeer en in hulle massas vir die DA sal stem.

Met al hierdie ongegronde optimisme vlieg die werklikhede van die land se demografie by die agterdeur uit. Aarde aan die DA: Julle gaan nié, herhaal nié, hetsy Johannesburg, hetsy Pretoria in die verkiesing op 18 Mei verower nie. Die DA se steun het inteendeel in die vorige twee verkiesings in Pretoria gedaal van 30% na 26%. Julle gaan hoogstens effens beter doen in gebiede met groot hoeveelhede bruines, byvoorbeeld Eersterus of Eldorado Park nav my gimnasium-vriend Jimmy Manyi se gewraakte uitlatings, maar verkiesings in SA sedert 1994 is en bly rasse-sensusse.

Gevolglik het die DA per definisie ‘n boonste limiet aan die aantal stemme wat hy ooit nasionaal sal kan verower, en dis ‘n funksie van die aantal bruin en blankes in die land. Ja, enkele verdwaalde swartes sal vir die DA stem, nes daar ook blanke kalkoene is wat vir ‘n ANC-Kersfees stem. Dus: In sy huidige vorm, met ‘n kliek van Engelse Jingo’s aan die hoof van die DA, sal die DA permanent ‘n opposisieparty met hoogstens 20% van die nasionale steun bly.

Teen hierdie tyd kook die DA-gesinde leser se bloed al. Nee, sal hy sê, die DA is nie net ‘n wit en bruin (cappuccino?) party nie. Hy is die mees diverse party in die land, sal meneer die DA-ondersteuner argumenteer. Die DA-ondersteuner glo vas dat swartes in rasionele eiebelang sal optree, en dat die swart kiesers sal kyk na die DA se rekord in Kaapstad van goeie dienslewering. Helaas is die realiteit anders; daardie einste klipgooier wat die biblioteek in Standerton afgebrand het, gaan op 18 Mei weer ANC stem. Diegene wat meen die swart kieser tree in rasionele eiebelang op nie, maak so vanuit ‘n Westerse oogpunt. Dit spreek van ‘n wanbegrip van die Afrika-psige, iets wat ek kennelik ook nie verstaan nie. Wat vir my as Westerling rasioneel is, soos om vir iemand anders te stem as ek ontevrede is met dienslewering, is klaarblyklik nie vir die Afrikaan logies nie. Ek verstaan byvoorbeeld ook nie waarom jy, wanneer jou trein laat is, die waens aan die brand steek nie, en sodoende sorg dat daar vir die volgende paar dae ook nie treine gaan wees nie. Soos ek in ‘n vorige rubriek uitgewys het, stem die swart stemvee moontlik vir die ANC omdat die ANC homself omvorm het van ‘n terreur-beweging na ‘n reuse, misdadige personeelagentskap.

Kom ons veronderstel egter die DA slaag daarin om homself in ‘n meerderheid-swart party te verander. Dis immers die openlike doel van die DA. Hoe gaan dit in jou as blanke se belang wees? Vir die DA om swart steun te kry, sal hy beleidsrigtings moet aanneem wat lynreg teen jou as blanke se belange is, byvoorbeeld regstellende aksie. Die DA ondersteun inderdaad reeds die rassisme bekend as regstellende aksie en transformasie. Waar was die DA by die saak teen die SAPD gevoer deur kaptein Renate Barnard en Solidariteit? Gaan ‘n meerderheid-swart DA nie bloot meer effektief wees daarmee om rassisme teen jou as blanke te pleeg nie?

Goedkoop anti-Afrikaner optrede soos naamveranderinge is gewild onder die swart kiesers, en dus het die DA gevolglik ook so begin optree. Om swart steun te werf, het die DA gegaan en Afrikaanse straatname in Kaapstad etnies gereinig, maar terselfdertyd sy lojaliteit aan die Britte verklap deur Engelse, koloniale name net so onveranderd te laat. Tot vandag toe weier die DA om teen die naamverandering van Pretoria na Aapstat te stem, weer eens om na swart steun te vry. Kortom: Vir die DA om sy eie droom te verwesentlik, sal hy homself moet transformeer in ‘n rassistiese, anti-blanke, “lite” weergawe van die ANC, wat presies dieselfde rassistiese maar gewilde beleidsrigtings as die ANC sal moet aanneem. Iemand moet tog vir my verduidelik hoe dit my as blanke tot voordeel sal strek as die weliswaar-doeltreffende bestuur van Kaapstad omgesit word in veel meer doeltreffende rassistiese transformasie, regstellende aksie en die veel meer effektiewe moord op Afrikaans. Bogenoemde effektiwiteit sal egter gou uitgewis word deur al die nadele wat inherent deel is van ‘n swart regering.

Wanneer die DA getransformeer is na net nog ‘n swart party, wat maak ons enigsins dink ‘n swart DA-regering sal anders wees as Marion Barry se regering in Washington, DC, die Zanu-PF of die ANC?

bridal head accessories