Kategorie: Rubrieke

Die besoek van die Amerikaanse eerste dame aan Suid-Afrika het in ‘n week geskied waarin Julius Malema opnuut gedreig het om alle plase wat aan blankes behoort sonder vergoeding te konfiskeer. Dit wil voorkom asof “grondhervorming” of grondgryp na die Zimbabwiese model in die nabye toekoms in Suid-Afrika toegepas gaan word. Binne dié konteks was Michelle Obama se gewerskaf in ‘n groentetuin in Soweto vir ‘n Amerikaanse presidentsvrou voorwaar ‘n vreemde gebaar, asof sy daardeur haar simboliese steun aan die komende konfiskering van blanke landboubates wou verleen.

Ook in dié week het Associated Press berig oor die demografiese kanteling wat in die VSA plaasgevind het, met blanke geboortes wat nou in die minderheid verkeer. Die enorme implikasies hiervan het nog nie eens begin om by ons te registreer nie, want die VSA het sedert die tweede wêreldoorlog triljoene dollar in sy militêre tegnologie belê. Nie net het die VSA hierdeur die wêreld se enigste supermoondheid geword nie, maar ook die eerste wetenskapfiksiemoondheid – vir wie oorlog soos ‘n videospeletjie vanaf rekenaarskerms gevoer word. Nanotegnologie het Amerika in staat gestel om mikroskopiese afstandbeheerde tuie na individue te stuur wat hulle amper soos ‘n insek se byt feitlik ongesiens kan doodmaak.

Die skrikwekkende gevolge indien die VSA se wapenarsenaal en -tegnologie “in die verkeerde hande” sou val, kan elkeen verstaan. Soos ons egter in Suid-Afrika gesien het waar ons weermag en die militêre nywerheidskompleks – die ou Krygkor en sy verwante maatskappye en verskaffers – eensklaps aan die ANC en Suid-Afrikaanse Kommunisteparty oorgedra is, maak rassepolitiek enigiets moontlik. Volkere word nie meer op die slagveld verower nie, maar demografies, sielkundig en met behulp van media en gewetenlose propaganda.

Binne slegs enkele dekades gaan blanke kiesers in Amerika, net soos in Suid-Afrika, in die minderheid verkeer. Radikale regstellende aksie, diskriminerende rassewette en intense propagandaveldtogte oor “die verlede” sal, nes by ons, op die oorblywende Amerikaanse blankes uitgegiet word. In vele opsigte woed die stryd reeds in Amerika en onlangse teendstand teen regstellende aksie en anti-blanke rassevoorkeure sal met die veranderende demografie soos mis voor die son verdwyn. Private en openbare bates in die vorm van aandele in maatskappye, pensioenfondse, skole en universiteite, maar ook landbougrond, sal onder dwang by blankes afgeneem word en aan nydige, “verontregte”, ontevrede en aggressiewe gekleurdes oorhandig word. Hierdie private en openbare bates sluit die Amerikaanse weermag, vloot, lugmag en militêre nywerheidskompleks in. Sportsoorte waarin blankes steeds uitblink, soos gholf, swem, skerm, seiljagvaart, motorsport, ens., sal soos in Suid-Afrika met behulp van rassekwotas “getransformeer” word om die demografie van die land te weerspieël. Natuurlik hoef sportsoorte waarin swartes of gekleurdes uitblink nie demografies verteenwoordigend te wees nie.

Gedurende haar besoek het Michelle Obama geen blanke openbare figure besoek nie. Nie eens diegene wat, soos Bram Fischer, Beyers Naudé, Ronnie Kasrils (en Helen Zille!) aan die kant van die ANC geveg het nie. Vanselfsprekend het sy nie monumente soos die Voortrekkermonumen in Pretoria, die sewentiende-eeuse Kasteel of Afrikaanse taalmonument in die Kaap besoek nie. Inteendeel, sy het slegs swart monumente en figure met haar teenwoordigheid vereer, soos Nelson Mandela, Desmond Tutu, Soweto en die Hector Peterson-monument, asook die linkse Apartheidsmuseum met sy ekstreme, eensydige voorstelling van ons geskiedenis. Haar uitstappie na Robbeneiland waar Nelson Mandela aangehou is, is weens die gure weer gekanselleer.

Jared Taylor van American Renaissance het so pas ‘n boek genaamd White Identity – Racial Consciousness in the 21^st Century gepubliseer wat binnekort ook in ‘n Suid-Afrikaanse uitgawe beskikbaar sal wees. In die boek toon hy met meedoënlose feite aan hoe elke rassegroep in die VSA oor ‘n sterk eie identiteit beskik: swartes, Spaanssprekende kleurlinge (Hispanics) en Asiërs. Oor die algemeen is Asiërs ekonomies suksesvol, presteer akademies goed en pleeg min misdaad, anders as swartes en Spaanssprekende kleurlinge. Maar selfs hulle staan as groep teen blankes saam. Blankes, daarenteen, staan teen niemand saam nie en beskou ‘n rasseidentiteit as uit die bose. Hier by ons hoef ‘n mens maar net die gesanik van die rubriekskrywers van Beeld, Die Burger en ander Nasperskoerante oor “nie-rassigheid” week ná week te lees om te besef dat daar, waar ras ter sprake is, byna geen verskil tussen die Amerikaanse blanke elite en dié van Suid-Afrika is nie. Mnr. FW de Klerk het ná alles sy hele weermag, lugmag en vloot wat volgens Jane’s Defence Weekly op daardie stadium die vyfde sterkste ter wêreld was, aan die swart ideoloë van die ANC en SAKP oorhandig – sonder om ‘n skoot te skiet. Weliswaar was De Klerk onder druk van die VSA, Brittanje en ander Westerse lande, maar hy hoef nie die oorgawe so ekstreem te gemaak het deur sy eie mense, die Afrikaners, in ‘n posisie van volslae onmag sonder eie grondgebied te geplaas het nie.

Michelle Obama se simboliese besoek aan Suid-Afrika is bedoel om aan die toenemende swart bevolking wêreldwyd, in die VSA, Brittanje, Frankryk, Brasilië, die Karibiese eilande en natuurlik Afrika suid van die Sahara, die boodskap oor te dra dat hulle in Suid-Afrika ‘n belangrike eerste geveg in ‘n globale oorlog gewen het. Vir die eerste keer in die geskiedenis het ‘n swart bevolking ‘n nywerheidstaat tot sy beskikking wat grotendeels deur blanke kundigheid, organisasie en belastingbydraes tot stand gekom het. Insgelyks vandeesweek het die ANC teruggestaan wat groter beheer oor die media betref. Die Suid-Afrikaanse Engelstalige media beskik oor dieselfde toerusting, tegnologie en opleiding as in die meeste Westerse lande, maar verkeer reeds onder swart beheer, met swart redakteurs, uitvoerende beamptes en dies meer. Die Suid-Afrikaanse media beskik reeds oor ‘n duidelike anti-blanke rassevooroordeel, waartoe renegaatblankes soos Max du Preez, Christi van der Westhuizen, Marianne Thamm, Leopold Scholtz, Guy Berger, die spotprentkunstenaar Zapiro en ander mildelik bydra. Maar selfs dít is vir die ANC nie genoeg nie en hy wil ‘n meer radikale, pro-swart boodskap in die media sien.

Nie lank gelede nie, het die SAUK-TV op Sondae-aande ‘n reeks propaganda-uitsendings gebeeldsend waarin die rol van Amerikaanse swartes in die destydse propagandaveldtog teen die sogenaamde “apartheidsbewind” opgehemel is. Die swart koukus van die Amerikaanse kongres het president Reagan ‘n vernederende neerlaag toegedien toe die kongres sy presidensiële veto teen die “Comprehensive Anti-Apartheid Act” van 1986 ongedaan gemaak het. Reagan se eie party, die Republikeine, het saam met die swart koukus teen hom gestem en hy met 78 teen 21 in die Senaat en met 313 teen 83 in die Huis van Verteenwoordigers verloor. Dit was die eerste en enigste keer in die twintigste eeu dat ‘n Amerikaanse president se veto oor ‘n buitelandse kwessie gekanselleer is. Amerikaanse blankes het in 1986 reeds gestem om ‘n radikale, pro-kommunistiese beweging soos die ANC en sy bondgenoot, die SAKP, in Suid-Afrika aan bewind te plaas. Net soos wat die Sweedse blankes oor jare heen die ANC se stedelike en landelike terreurveldtog, waaron die Kerkstraatbom van 20 Mei 1983, met ‘n parlementêre begroting gefinansier het.

Swart politici soos Randall Robinson, Andrew Young, Jesse Jackson, asook swart kunstenaars soos Stevie Wonder het hul toegang tot die Amerikaanse media gebruik om tydens 1986 ‘n landwye veldtog teen Suid-Afrikaanse blankes in die VSA te loods. Ander bekende figure wat aan dié demonstrasie van rassesolidariteit met Suid-Afrikaanse swartes deelgeneem het, was Rosa Parks, Coretta Scott-King en die tennisspeler Arthur Ashe. In Januarie 1987 het die Amerikaanse minister van buitelandse sake, George, Schultz vir Oliver Tambo, die destydse leier van die ANC ontvang, wat deur die swart beweging in die VSA as ‘n “belangrike politieke deurbraak” gesien is. Deur diplomatieke kontak op die hoogste vlak, het die VSA ‘n pro-kommunistiese terroristebende soos die ANC vir die eerste keer as ‘n toekomstige regering van Suid-Afrika gesalf.

Die Suid-Afrikaanse eksperiment in rasseverhoudinge het globale implikasies. Die feit dat Suid-Afrikaanse blankes tans ‘n maatskaplike en politieke stelsel aanvaar wat op hul eie uitwissing gemik is, wil sê dat dit dalk wêreldwyd – veral ook in die VSA – aanvaarbaar mag wees. Daar is insgelyks druk op Europa om die ongebreidelde immigrasie van derdewêreld- en Moslemimmigrante te aanvaar, wat blankes aldaar tot ‘n minderheid in hul eie lande sal reduseer. Vanuit Amerika is ons bekendgestel aan regstellende aksie en daardie reeks pro-swart ekonomiese maatreëls wat hier te lande “swart ekonomiese bemagtiging” (SEB) heet. Die meeste blankes in Suid-Afrika ervaar hierdie stelsel as wesentlik rassisties en onregverdig, gegewe die groot somme geld wat hulle vir dekades lank – ook onder apartheid – aan swart opvoeding, gesondheid en welvaart bestee het. Omdat die Suid-Afrikaanse media egter deur hetsy swartes, hetsy liberale of linkse blankes beheer word, word hierdie gevoel van verontregting egter nooit na behore geartikuleer nie. Behalwe natuurlik op die internet en op webwerwe soos praag.co.za.

Die belang van Suid-Afrika vir die huidige Withuis, is vandeesweek deur verskeie mediaberigte bevestig. AFP berig dat ‘n woordvoerder van die Amerikaanse ambassade, Elizabeth Trudeau, die volgende verklaar het: “’n Besoek aan Suid-Afrika is vir hulle as ‘n gesin belangrik. Sy sal vele landmerke uit die strydjare besoek, waaronder die Apartheidsmusem (en) die Hector Peterson-gedenkteken.” Volgens AFP het “die Withuis die belangrikheid van Suid-Afrika se anti-apartheidsbeweging vir die eerste gesin belemtoon, wat president Obama sy eerste politieke saak genoem het”.

Blankes in Suid-Afrika het voor ‘n onverbiddelike drievoudige keuse te staan gekom: ondergang en assimilasie deur die swart meerderheid, emigrasie of laastens: weerstand teen rasseverdrukking. In die nabye toekoms gaan die hele Westerse en waarskynlik Europese wêreld voor dieselfde keuse gestel word. Nie so lank gelede nie, het ek teenoor my vrou opgemerk dat as die ergste gebeur en Suid-Afrika in ‘n burgeroorlog verval, ons ten minste nog jagters met jaggewere aan ons kant sal hê, al het FW de Klerk al die outomatiese wapens en pantservoertuie van die weermag aan Umkhonto we Sizwe oorhandig. Die groot aantal goeie skuts onder Afrikaners sou as skerpskutters kon optree en sodoende die ANC op sy baadjie gee soos wat die Finse skerpskutters met die Rooi Leër tydens die tweede wêreldoorlog gedoen het. “Moenie so optimisties wees nie, het sy gesê. Die VSA het nuwe tegnologie teen skerpskutters ontwikkel wat ‘n klankbeeld van die geweer gebruik om die presiese ligging van die skut te bepaal, waarna hy binne ‘n breukdeel van ‘n sekonde met ‘n teenskoot gedood kan word.”

‘n Vinnige soektog op die internet het bevestig dat sy reg is. BBN van die VSA se “Boomerang”-stelsel, asook “WeaponWatch” van Radiance Technologies in Alabama kan inderdaad die tipe wapen en ligging van skerpskutters oombliklik bepaal en ‘n teenreaksie rig. Tydens ‘n Suid-Afrikaanse burgeroorlog sal die VSA, weereens onder invloed van links-liberale en invloedryke swart drukgroepe, kant kies téén blankes en vír die ANC. Amerika se wetenskapfiksie- militêre tegnologie sal waarskynlik tot die beskikking van die huidige SANW, wat bloot Umkhonto we Sizwe in ‘n ander uniform is, gestel word om enige rebelse Afrikaners of blankes uit te wis.

Vanweë die demografiese revolusie in die VSA, gaan hierdie hoogs ontwikkelde militêre tegnologie egter toenemend deur nie-blankes beheer word, wat dit ook teen dissidente Amerikaanse blankes sal aanwend. Die jare lange arbeid van blanke Amerikaanse ingenieurs en wetenskaplikes om gevorderde wapenstelsels vir die wêreld se enigste supermoondheid te ontwikkel, sal binnekort teen hul kinders en kleinkinders gebruik word om hulle tot onderdanigheid voor hul gekleurde heersers te dwing.

In ‘n sekere sin beleef ons tans ‘n tydvak waarin die derde wêreld op Europa en Noord-Amerika wraak neem vir die vooruitgang wat daar in die Weste sedert die Renaissance plaasgevind het. Dieselfde geld vir Suid-Afrika. Die blote feit dat ons gewaag het om ‘n nywerheidsland op die agterlike Afrika-vasteland op te rig, asook die kontras tussen blanke welvaart en swart ellende in ons eie land, het ons aandadig aan ‘n misdaad gemaak. Ons, die nuwe aankomelinge, het Afrika met sy veelgeroemde “eeue oue kultuur” verneder. Pleks van “kultuur” in die vorm van danse, kralewerk en primitiewe landbou en veeteelt, het ons gestruktureerde kennis in verkeie dissiplines, die geskrewe woord, letterkunde, klassieke musiek, Boeremusiek, meubels en klipgeboue van argitektoniese waarde gebring. Binne minder as honderd jaar sedert 1875 het ons ons miskende Nederlandse dialek uit die sewentiende eeu, Kaaps-Hollands, tot die kultuurtaal Afrikaans uitgebou. Ons sukses en vooruitstrewendheid is die inhoud van ons “rassisme” en “historiese skuld”. Omdat ons soveel in hierdie land opgebou het, moet ons nou ten gronde gaan. Met die seën – nee, die aktiewe ondersteuning – van multikulturele Amerika en sy swart “eerste gesin”.

‘n Wetenskapfiksiekonflik in die nabye toekoms wag op ons, waar Amerika se hoëtegnologiewapens waarskynlik vir ‘n reeks kleinerige volksmoorde op blankes gebruik sal word. Soos in die romans en die films, is ons enigste hoop om binne die militêre nywerheidskompleks self ‘n identiteitskonflik te ontketen, waar militêre wetenskaplikes en verskaffers sal begin wonder aan wie se kant hulle eintlik behoort te veg, dié van Athene of die barbare.

In onlangse gesprekke met denkende Amerikaners, Nederlanders, Britte, Israeli’s, Australiërs en ander, was almal dit eens dat die rassegeweld en onreg wat veral Afrikaners tans in Suid-Afrika beleef, binnekort ‘n wêreldwye verskynsel gaan wees. Ons verteenwoordig bloot die voorhoede van globale Westerse ondergang.

Michelle Obama was nie vandeesweek in Suid-Afrika om slegs die oorwinning oor die gehate wit rassiste van Suid-Afrika te vier nie, maar ook om haar rasgenote en alle vyande van die Weste tot groter hoogtes aan te spoor. Die Afrikaner kon teen die Britse Ryk staande bly, maar nie teen die Swart Ryk van die ANC en sy globale ondersteuners nie.

Hoe moeilik kan dit wees om Noord-Amerika en Wes-Europa ook finaal te verower? Anders as ons, die Amerikaners en die Israeli’s, weet die pasifistiese Wes-Europeërs nie eens hoe om te skiet nie.

эжекторные насосные станциилобановский харьков

Geagte mnr. Trollip,

Oor die afgelope week het u uitlating in ‘n skrywe aan mnr. Jaap Kelder, dat “Afrikaners… Nazi’s is” nogal opslae gemaak. U het intussen bewerings dat u anti-Afrikaans en anti-Afrikaner sou wees, verwerp. Maar die vermoede bly bestaan dat u en u party, die sogenaamde Demokratiese Alliansie, wel by uitstek Afrikanerhaters is.

Onder die partye en groepe wat u as Nazi’s klassifiseer, tel die Vryheidsfront Plus. Waarop grond u hierdie bewering? Is daar enigiets in die grondwet van die VF Plus wat ooreenstem met dié van die Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei van Adolf Hitler? Het dr. Pieter Mulder of enige ander leier van die party al ooit ‘n stelling gemaak wat as anti-Semities, rassisties of wat ook al geïnterpreteer kan word? Ek glo nie.

Maar hier het u so pas, by wyse van u gewraakte interne e-pos aan mev. Steyn wat glo nooit vir die buitewêreld bestem was nie, ‘n kwetsende en onbillike aanmerking teenoor Afrikaners gemaak. Hulle sê mense wat in glashuise bly, moenie met klippe gooi nie. En dit was nie Afrikaners wat Engelse vroue en kinders in dié land in konsentrasiekampe aangehou het nie, dit was andersom, nie waar nie? Indien u na Afrikaners as “Nazi’s” verwys, hoe noem u uself?

Indien hierdie e-pos van u bloot ‘n eenmalige uitlating aan mnr. Kelder was en u en u party nie anti-Afrikaans was nie, sou ‘n mens seker kon verwag dat daar vele Afrkaners in die topbestuur van u party sou dien, nie waar nie? Maar danksy mnr. Ernst Marais, wat vandeesweek ‘n bietjie op die veelgeroemde “groot” opposisieparty se webwerf gaan rondkuier het, weet ons nou dat die etniese samestelling van die DA se toptien parlementslede só daar uitsien:

1. Athol Trollip: Parlementêre leier van die DA

2. Ian Davidson: Hoofsweep van die DA

3. Mike Ellis: Onderhoofsweep van die DA

4. Lindiwe Mazibuko: Skaduminister van landelike ontwikkeling en grondhervorming

5. Patricia Kopane: Skaduminister van sosiale ontwikkeling

6. George Boinamo: Skadu-adjunkminister van arbeid

7. Sejamothopo Motau: Skaduminister van energie

8. Archibold Figlan: Skadu-adjunkminister van huisvesting

9. Emmah More: Skadu-adjunkminister van gesondheid

10. Kenneth Mbubu: Skaduminister van internasionale betrekkinge en samewerking

Onder al hierdie “skaduministers” en “skadu-adjunkte” sien ek geen Afrikaners nie. Trouens, toe ek self hierdie lysie op die DA se webwerf gaan kontroleer het, het ek vergeefs na die Afrikaanse weergawe van u webwerf gesoek. Bestaan daar so iets?

Met ander woorde, ons het nou al drie elemente wat die vermoede dat u en u party wesentlik anti-Afrikaans is, bevestig: u eie kwetsende uitlatings teenoor ons Afrikaners, u Engels-eentalige webwerf en die afwesigheid van enige Afrikaners in die DA se parlementêre toptien.

Soos ons weet, het hierdie hele polemiek ontstaan weens u nasionale partywoordvoerder en “skaduminister van landelike ontwikkeling en grondhervorming”, Lindiwe Mazibuko, se verklaring dat “die ANC-regering se doelwitte soortgelyk aan dié van die DA mag wees” as dit kom by grondhervorming en wat sy “restitusie” noem.

Helaas, u daaropvolgende verklaring dat u ‘n “vyfdegeslagboer” sou wees, verander niks aan die gevolgtrekking dat die DA, ‘n Engels-liberale party, nie net Afrikaners en hul taal minag nie, maar insgelyks beplan om deur radikale grondhervorming Afrikanerboere van hul plase af te sit. Asof die voorbeelde van ZANU-PF en die ANC se onderskeie grondhervormings, wat elkeen klaaglik misluk het, nie reeds genoeg was om ‘n sogenaamd liberale party soos die DA van so ‘n onbekookte beleid te laat afsien nie.

Sedert geboorte moet elke Afrikaner in dié land een of ander tyd die skeltaal van hovaardige, koloniale Engelse verduur, met terme soos “rockspider”, “dumb Dutchmen” en dergelike wat ons toegeslinger word. Die grootste raaisel is egter waar die setel van ‘n “aangebore hoër Britse IK” is, soos prof. Jaap Steyn dit op ‘n keer genoem het, want dis beslis nie in die verstand van Albion se kinders te vinde nie.

Mnr. Trollip of wie ook al sy taamlik onbeholpe briefie vir hom geskryf het, mag onder die indruk verkeer dat hy Afrikaans magtig is, maar dit wemel van lomp en onafrikaanse uitdrukkings. Die woord “huidiglik” bestaan nie in Afrikaans nie. Ons gebruik “tans”. ‘n Mens sit op ‘n stoel, maar neem nie aanstoot “op ‘n siening nie”. Eerder neem ‘n mens aanstoot aan iets of iemand. Trouens, op skrif klink Trollip meer soos ‘n middelmatige hoërskoolseun wat na woorde tas as die parlementêre leier van ‘n party wat seker vir ten minste 50% van sy stemme van die arme “dom” en “Nazi-”Afrikanerstemvee afhanklik is.

As Trollip so ‘n slim, liberale Engelsman is, waarom klink hy so dom? Dit bring my by die politieke punt wat ‘n mens te midde van die stilistiese opdrifsels van Trollip se swak briefie moet ontsyfer. Soos die Engelse Führer van die DA dit in sy geradbraakte Afrikaans stel: “Mnr Kelder se konserwatiewe, ultra-regse en verkrampte sieninge rondom sekere burgers van hierdie land is in lyn met die van groepe soos die FF+, wat streef om NET die belange van sekere minderheidsgroepe te bevorder. Op sulke sieninge, Mr Slabbert, neem ek aanstoot.”

Met ander woorde, Trollip neem aanstoot aan diegene wat die belange van hul eie etniese groep of minderheidsgroep bó dié van ander groepe stel. Mnr. Trollip, ek vra u met trane in my oë, neem u dan aanstoot aan uself? Verwyt u uself dat u die belange van Engelse anti-Afrikaanse Progge soos uself bo dié van ander groepe in ons land stel? Laas toe ek gekyk het, was die blanke Engelssprekendes in dié land – en veral die liberaliste onder hulle – by verre in die minderheid. Terwyl die DA interne regstellende aksie en rassekwotas toepas, bly die aantal Engelse drasties oorverteenwoordig in die party se leierskapsposisies, nie waar nie, mnr. Trollip?

‘n Ander kwessie wat my intrigeer, is waarom die liberale megalomane met hul verhewe aangebore Engelse IK’s in die verlede so hard geveg het om die ANC aan bewind te stel, maar van die Afrikanerstemvee verwag om hul in die huidige opposisie teen die ANC te ondersteun. Is dit nie ‘n effense paradoks nie? Mev. Zille is dan so trots op haar hatige teenkanting teen die vorige Afrikanerregering en sy soldate dat sy blomme by die name van Kubaanse gesneuweldes in Angola by Vryheidspark gaan lê het, dog gee terselfdertyd voor om die ANC uit die regeringskussings te wil lig. Hoe rym dit?

As u eerlik is, mnr. Trollip, sal u onverwyld in die openbaar verklaar dat u party nie langer die stemme van “dom, konserwatiewe, ultra-regse en verkrampte Afrikaner-Nazi’s” wil hê nie, maar eerder dié van “slim”, liberale, vrysinnige Engelse wat sukkel om Afrikaans of dalk selfs Engels te skryf, soos uself.

Sonder die steun van liberale Afrikanerhaters soos uself, sou die groteske linkse revolusie van onlangs nooit in Suid-Afrika plaasgevind het nie. Terwyl die etniese denke van Afrikaners op hul eie vryheid ingestem is, verteenwoordig u en die res van die “skadu”-leiers in die DA ‘n deels etniese, deels imperialistiese strewe om u wil op ander af te dwing.

Ek is doodeerlik as ek sê dat u my as Afrikaner nie in die parlement verteenwoordig nie en ook nooit sal verteenwoordig nie. Ten minste verwag ek ‘n sekere vlak van beskaafde uitdrukkingsvermoë en denke van ‘n “parlementêre leier”.

U mag vir die gemiddelde Engelsman in dié land goed genoeg wees, maar nie vir ons nie. U sal u ou skoene agterna gooi om ooit in dieselfde asem as die groot Afrikanerleiers en -parlementariërs van die verlede, wat u so verafsku, genoem te word.

Waarskynlik sal u ook nie die goeie maniere hê om op hierdie brief te antwoord nie. Want soos ons almal weet, spruit die meerderwaardigheid van die Engelse jingo in dié land veral uit sy heimelike gevoel van minderwaardigheid teenoor sy gehate Afrikaanse medeburger. Vandaar die feit dat u eerder sal toesien hoedat hierdie land soos Zimbabwe ten gronde gaan as wat u ooit sal toegee dat ons Afrikaners nog altyd reg was oor die multietniese aard van die Suid-Afrikaanse samelewing, teenoor u afstootlike kolonialistese een-nasie-fantasie.

Soos mnr. Anton Barnard onlangs in sy artikels op die Praagwebwerf gesuggereer het, verteenwoordig die DA met sy wêreldvreemde kwasi-Britse narciste soos uself ‘n veel groter bedreiging vir die Afrikaner as die ANC. Ons vrees u toekomstige grondhervorming en verdrukking, indien u party ooit aan bewind sou kom, veel meer as dié van Julius Malema of enige ander ANC-heethoof.

многоступенчатый насос ценаАлександр Фильчаков

 Praag se ADSL is nog steeds geheel en al buite werking, glo ‘n probleem met die ondergrondse kabel van Telkom, dus werk ek steeds hoofsaaklik in kafees.

Ek het net ‘n halfuur om vinnig oor Malema se oproepe vir radikale grondhervorming en nasionalisering kommentaar te lewer, dus moet u my enige gebrek aan styl of tikfoute vergewe.

Malema, anders as wat Naspers  en die ander mediagroepe in die land hom voorstel, is nie onder ‘n kalkoen uitgebroei nie. Anders sou hy nie bo-aan die ANC-jeugliga geëindig het nie. Hoewel Naspers en Leopold Scholtz my as “rassis” uitkryt, geniet ek sedert die braaivleis met Zuma eintlik groeie verhoudings met individuele lede van die ANC en respekteer my, al is ek ‘n onbeskaamde voorstander van Afrikanervryheid en ‘n volkstaat.

Malema se onlangse stelling dat “Mbeki ‘n goeie leier” was, word binne die ANC as ‘n uiters vernuftige stukkie voetwerk gesien om Zuma te ondergrawe maar terselfdertyd hom geensins aan enige kritiek binne die party bloot te stel nie. Hy mag mos maar ‘n vorige ANC-leier ophemel, dan nie?

Ingeligtes binne die ANC stel dit onomwonde (en dis my indruk ook): Malema dink voor hy praat. Terwyl Naspers en die ander media-idiote Malema as ‘n soort sinistere grapmaker sonder mag of invloed afmaak, is Malema besig met ‘n berekende politieke spel.

My gesonde verstand sê vir my dat Malema nie op sy kruistog ten gunste van grondhervorming à la Zimbabwe en nasionalisering sou vertrek het indien hy nie steun van ‘n groot internasionale moondheid geniet het nie. DIe VSA en Brittanje, wat FW de Klerk in die vroeë negentigerjare daarin gemanipuleer het om alle mag aan die ANC te oorhandig, wil nie sien dat Suid-Afrika sonder meer in ‘n tweede Zimbabwe ontaard nie. Die groot internasionale beleggers, waaronder Britse en Amerikaanse pensioenfondse, besit ook aandele in ons mynboumaatskappye.

Amerika sou dus potensieel ‘n stokkie voor Malema se nasionaliseringsplanne kon steek en selfs, soos nou in Libië, militêr in ons land kon inmeng. Tensy, tensy… ‘n ander groot moondheid soos Rusland of China hom reeds van hul steun verseker het. Ons weet dat Zuma se oorname van die ANC en die presidentskap vanuit Angola gefinansier is, dus sal dit nie vreemd wees vir China, wat reeds in Zimbabwe bedrywig is, om ‘n bepaalde faksie in die ANC, die Malema-faksie, te ondersteun nie.

Waarom China? Soos iemand dit nie lank gelede nie, aan my gestel het, is “Zimbabwe die enigste klinkklare sukses van Chinese buitelandse beleid”. China is reeds die tweede grootste ekonomie ter wêreld, beskik oor enorme militêre vermoëns en slaankrag, waaronder kernwapens, maar kon tot dusver net in Zimbabwe noemenswaardige invloed verkry. Afrika se grondstowwe is reeds lankal in die Chinese visier en dus: waarom nie ook die eerste prys op die vasteland, Suid-Afrika, nie? Indien Malema van die vier miljoen blankes in die land ontslae sou raak, sou die vraag na opgeleide mannekrag en hulp feitlik vanselfsprekend miljoene Chinese die geleentheid bied om na Suid-Afrika te emigreer en ‘n baie meer aktiewe rol as bestuurslui en eienaars van Suid-Afrikaanse ondernemings te speel.

Nóg die VSA, nóg Brittanje gee ‘n duit vir Suid-Afrikaanse blankes, wat nog te sê Afrikaners en boere, om. Daar sal wel kritiek wees, net soos daar teen Mugabe oor sy anti-blanke optrede was, maar uiteindelik is dit ‘n geval van, soos die Engelse spreekwoord lui: “Sticks and stones may break my bones, but words will never hurt me.”

Die Afrikaner, deur sy eie onnoselheid gestroop van politieke en militêre mag, is nou meer as ooit tevore feitlik totaal aan die noodlot en die giere van iemand soos Julius Malema en sy moontlike Chinese bondgenoot uitgelewer. Die enigste internasionale moondheid waar ons potensieel steun mag verkry, is Rusland. Maar Rusland verkeer tans ook in ‘n magstryd tussen drie faksies: die Joodse oligarge, Poetin se internasionalistiese faksie en die opkomende nasionaliste wat ‘n pro-blanke en pro-Europese standpunt huldig. Indien die nasionaliste in Rusland aan bewind kom, kan ons dalk steun vanuit daardie oord begin kry, mits ons eie leiers die nodige diplomatieke en media-offensief in Rusland loods, bygesê.

Ongelukkig lyk dinge nie goed nie. Die Afrikaner het in die onlangse verkiesing sy rug op enige vorm van nasionalisme of selfbeskikking gekeer en die Angel-Saksiese liberalisme van die DA en mev. Helen ZIlle omhels. En die DA staan, soos Lindiwe Mazibuko enkele dae gelede in die parlement verklaar het, óók radikale grondhervorming voor. Dus mag Malema en Mazibuko teen mekaar begin bie om Afrikanerboere die vinnigste van hul grond te ontneem.

Die vernaamste Afrikanerorganisasies soos Solidariteit het hulself ook onder die liberale sambreel ingewurm en sedertdien by die DA geskaar. Naspers is natuurlik so liberaal dat hy die DA nog verder aanpor in sy meer linkse standpunte, soos radikale grondhervorming en die finale aftakeling van die Afrikaneridentiteit. Soos Leopold Scholtz van Die Burger dit gestel het, “moet die Afrikaner met die bruinmense van die Wes-Kaap versmelt”. Flip Buys van Solidariteit gaan beslis sy neus optrek as ‘n spul Russiese nasionaliste met kaalgeskeerde koppe die enigste internasionale magsfaktor gaan raak wat tussen ons en ‘n tweede Zimbabwe staan.

дубовые лестницы на заказАлександр Фильчаков прокурор