Rubrieke Archives - Page 133 of 214

Die ondergang van ‘n eens trotse vloot

Die ondergang van Suid Afrika se infrastruktuur is steeds besig om mens se verstand te bowe te gaan. En nou praat ek nie van net paaie, water en elektrisiteitsnetwerke nie. Die ANC kry dit reg om alles wat die blankes opgebou het tot sierade vir ‘n klein landjie aan die suidpunt van die Welsynskontinent, wat gebuk gegaan het onder sekerlik die mees volledige internasionale sanksieveldtog in die geskiedenis, stadig maar seker te laat verkrummel tot roes, stof en geraamtes.

Van die eens magtige SAW het daar nou net ‘n ongeorganiseerde, ongedissplineerde VIGS-bataljon oorgebly, wat so ‘n paar jaar gelede deur een van die swakste weermagte in die wêreld, Lesotho, nerwe af geskiet is. Volgens ‘n berig nou die dag in Beeld, daag baie soldate op vir werk om 8-uur in die oggend, net om weer 9-uur huistoe te gaan. Ek merk op dat as jy deesdae ‘n weermagvoertuig iewers sien ry, dit opmerklik is in watter swak toestand daardie voertuie is. Ry jy verby enige weermagbasis, kan jy sien dat hulle nie eers die trots in hulle het om die tuine en geboue te versorg nie. Alles is in verval.

Onlangs het ek met ‘n oudsammajoor gepraat wat sy ontslag aangevra het. Hy sê as hulle durf waag om ‘n troep of laer rang aan te spreek oor dissipline of wanprestasie, is hulle skuldig aan viktimisering, of word ‘n klag van rassisme teen hulle gelê. Troepe het geen respek vir offisiere of onder-offisiere nie, en beroep hulle in elke saak op hulle unies.

Die grootste skok van alles is dat die veel besproke wapentransaksie, waaraan die ANC miljarde rande bestee het vir die aankope van vliegtuie, skepe en korrupsie, alles verniet was. Wat die lugmag betref, is daar nie geld om daardie peperduur vliegtuie te laat vlieg nie, en daar is ‘n totale gebrek aan ordentlike opleiding van vlieëniers. Die swart kandidate wat wel die keuring slaag, kan nie hulle eksamens deurkom nie, en dus staan die vliegtuie nou maar in die lootse, en vlieg net so af en toe as daar ‘n wit vlieënier opgeroep word om te kom help. Onderhoud is min of meer afgeskaf as gevolg van ‘n gebrek aan geld en kundigheid.

Net gister, ontvang ek per e-pos ‘n artikel, geskryf deur Stephen Goodson, oor die toestand van ons eens trotse vloot. Dit is in Engels, dus gaan ek maar vertel wat dit sê, en nie probeer vertaal nie. Die volgende punte staan uit:

Met die wapentransaksie is ‘n tender vir vier korvette en drie klas-209-duikbote uitgesit. ‘n Spaanse vervaardiger het ‘n tender ingesit vir minder as R 6 miljard, vir meer korvette, maar die Duitse firma, Blohm und Voss, het die kontrak gekry vir meer as R 6 miljard, om voorsiening te maak vir die omkoopgeld van ministers en hulle lakeie.
Die volgende jaar het die Vloot sy regstellende-aksiebeleid in werking gestel, en is daar van 384 hoogsopgeleide blankes ontslae geraak, waarvan sommige meer as 20 jaar diens en ondervinding gehad het. Dit is so skielik gedoen dat weinig kennis en vaardighede aan die nuwe swart personeel oorgedra kon word. Die nuwe personeel is toe na Kiel in Duitsland gestuur vir opleiding op spesifiek die duikbote. Die Duitsers wou die nuwe personeel nie sertifiseer nie, omdat bevind is dat hulle nie die kapasiteit kon ontwikkel om die duikbote onderwater aan te wend nie. Toe word die personeel na Indië gestuur, omdat die ANC gehoop het dat ‘n ontwikkelende land meer toegeeflik sal wees. Uiteindelik wou ook die Indiese vloot nie die Suid-Afrikaanse personeel sertifiseer nie, dus het SA drie duikbote wat nie mag duik nie.
Nege maande gelede het ‘n swart tegnikus een van die duikbote opgekoppel aan ‘n elektrisiteitstoevoer van 440 volt, terwyl die bote vir 110 volt bedraad is. Dit het al die elektroniese toerusting, rekenaars en bedrading uitgebrand en die boot totaal onbruikbaar gemaak. As gevolg van ‘n gebrek aan geld, is daar nog steeds nie besluit om die boot na Duitsland te sleep vir herstelwerk, of om die Duitsers hierheen te vlieg om die boot reg te maak nie. Volgens Goodson sal dit beter wees om die romp maar te los, aangesien die boot in elk geval nooit sal duik nie.
As gevolg van ‘n gebrek aan onderhoud, is geen van die vloot se skepe seegereed nie. Die enigste onderhoud wat gedoen word, is op die elektrisiteitstoevoer na die kwartiere, sodat die offisiere darem lekker kan slaap en eet.
In November 2009 het die Amerikaanse vloot die SA vloot genooi om gesamentlike maneuvers te doen, sonder ammunisie. Dit het net ‘n vaart ingesluit. Om deel te kon neem, moes die vloot ‘n groot aantal reserwemagoffisiere en -tegnici oproep, wat natuurlik blank was. Ná die oefening, het die Amerikaners ‘n register van die reserwemaglede opgestel, om hulle te gebruik indien hulle die SA vloot sou nodig kry.
Die moreell en dissipline in die SA vloot is baie laag, en die enkele wit offisiere wat nog oor is, is gedurig op stresverlof.
Die hoof van die vloot, viseadmiraal J Mudimu, is ‘n oud-MK-lid, met geen vlootkwalifikasies nie. Hy het nie eens ‘n kleinbootkursus in sy lewe voltooi nie.
Die amptelike webblad van die vloot is lanklaas bygewerk, en gee verskeie skakels na leë blaaie waarop niks verskyn nie. Volgens die webblad is die missie van die vloot “om te kan veg en wen ter see. Dus, met skepe wat nie seegereed is nie, en bemanning wat nie oor die opleiding beskik nie, is dit seker die see van vergange?

Александр Фильчаков

Grondwetlikheid vir ‘n ses

Veel meer as wat dit op die oog af lyk, is op die spel met die ANC se besluit dat ‘n kommissie na die toekoms van provinsies moet kyk. Een van die opsies wat oorweeg moet word is die wegdoen met provinsies.

Met die Kemptonparkse onderhandelings is ooreengekom op ‘n stel grondwetlike beginsels. Dit is as bylae in die oorgangsgrondwet opgeneem, en was volgens sommige staatsregkenners veronderstel om in elke toekomstige grondwet te geld. Ander meen dit het nie die ab infinitum-bedoeling gehad nie. Maar selfs dan was die verwagting dat bindende konvensie hierdie beginsels sou laat voortleef. Dit is immers die verstandhouding van enige vredesooreenkoms – ‘n eensydige verbreking impliseer immers die hervatting van vyandelikhede.

Artikel XVI van die grondwetlike beginsels bepaal dat Suid-Afrika se regering op nasionale, provinsiale en plaaslike regeringsvlak gestruktureer sal word. Verskeie ander artikels spel die gesag, regeerwyse, grensebepalings en ander verbandhoudende faktore rondom nasionale en provinsiale regerings uit. Vir ‘n aantal jare is daar egter al sprake dat groeperings binne die ANC van die provinsies ontslae wil raak, dit wil verminder, of op ‘n ander wyse wysig.

Een van die vreemdste redenasies is dat provinsies moet wegval omdat dit nie werk nie. Sou hierdie argument geldig wees, moes munisipale vlak regering egter voor in die tou gestaan het vir afskaffing, en sou verskeie staatsdepartemente wat in 1994 reeds ontspoor het en steeds spartel om op ‘n aanvaarbare vlak te kom, waaronder Onderwys, afgeskaf moes wees.

‘n Variasie is die gedagte om die Oos-Kaap se grense ten koste van dié van die Wes-Kaap uit te brei. Die opsigtelike doel is om so veel as moontlik opposisiekiesers in die Oos-Kaap te huisves, waar die ANC speelruimte het, met die hoop dat dit die ANC in staat sal stel, soos dié party dit stel, die Wes-Kaap te bevry. Dit is immers reeds met die Noord-Kaap gedoen.

Die mees ooglopende gevaar is egter daarin geleë dat dit ‘n stink boodskap laat oor verbintenis tot grondwetlikheid. Val die een, wat word van ander grondwetlike beginsels? Hieronder tel die artikel wat nie net die taal- en kulturele verskeidenheid erken nie, maar die staat tot die uitbou daarvan verbind. Nog een bepaal die vrye toegang tot inligting en dat daar verantwoordbare regering op alle vlakke sal wees.

‘n Getorring aan provinsies bied natuurlik ook potensieel benutbare opsies. Die provinsiale grense is aan die hand van verskeie kriteria bepaal, waarvan een was die geografiese neerslag van die swart volke. Die amptelike tale waarop provinsies besluit het dui aan tot watter mate die huidige provinsies ook dien as voortsettings van die ou tuislande. Weens die geografiese verspreidheid van die Afrikaner is sy provinsiale akkommodasie, afgesien daarvan dat Afrikaans ‘n provinsiale amptelike taal van al die provinsies is – hoewel dit selde tot sy reg kom – nie werklik verreken nie.

Die gevolg, ook weens die koue skouer- en selfs vyandige houding wat soms van die regering ervaar word, is dat al hoe meer stemme opgaan dat gekyk word na artikel 235 van die grondwet. Hierdie artikel maak voorsiening daarvan dat ‘n gemeenskap wat op grond van taal en kultuur geïdentifiseer kan word, om selfbeskikking binne die landsgrense kan beding.

Afrikaner selfbeskikking is waarskynlik die laaste ding wat die ANC in die oog het met sy besluit dat ‘n kommissie saamgestel moet word om provinsies onder die loep te neem. Trouens, wanneer ‘n Afrikanerafvaardiging selfbeskikkingsvoorleggings aan die te stigte kommissie kom doen, sal dit waarskynlik met skok en verbystering begroet word.

Die onmiddellike kwessie op die tafel is egter dat die grondwetlike beginsels in die tande geskop word.

Dit demonstreer hoe belangrik dit was dat die onderhandelende partye nie hul, soos ‘n bekende joernalis-historikus dit by geleentheid gestel het, derde span se reserweonderhandelaar kaptein van die onderhandelingspan moes maak nie.

Kuberterrorisme, persvryheid, die Trojaanse perd en WikiLeaks

“Die internet het net soveel veranderings vir die mensdom gebring as die ontwikkeling van die spoorweë.”

Hierdie waarheid is pas onderstreep deur die wêreldwye geskarrel oor onthullings wat WikiLeaks maak. Dit laat egter ook vrae ontstaan oor Kuberterrorisme.

Die internet word as ‘n baie belangrike waarborg teen die onderdrukking van persvryheid beskou. Lande wat tradisioneel die pers met ‘n ysterhand onder die duim hou, vind dit al hoe moeiliker om inligtingsvloei te keer, omdat die inligting, met beeldmateriaal en al, gewoon via die internet wêreldwyd versprei. China en verskeie ander lande probeer nog hard hierdie sif se gaatjies toeprop. Volgens Verslaggewers Sonder Grense was daar vanjaar reeds 112 Internetgebruikers in aanhouding, teenoor 149 joernaliste.

Kuberterrorisme neem verskeie vorme aan. Al Kaïda word gereeld genoem as voorbeeld van ‘n bekende terreurorganisasie wat ook die internet inspan om sy terreur-aanslag te ondersteun. Selfs state maak volgens bronne gebruik van die internet om staatsterreur te voer.

Kuberkrakers rig allerlei soorte skade aan, onder meer deur mense se bankrekenings elektronies te stroop. Die verspreiders van pornografie, waaronder kinderpornografie, voldoen ook aan sekere definisies van terreur.

Uiteindelik is daar ook die klein mensies, hulle wat agter anonimiteit skuil en ander deur persoonlike aanvalle, leuens en wanvoorstellings terroriseer.

Sielkundiges som kuberterroriste op as gewoonlik sosiaal wanaangepaste mense. Hierdie terroris is gewoonlik baie meer op sy gemak agter die rekenaar as tussen mense. Dit herinner aan die klein mannetjie wat agter ‘n kragtige vuurwa se stuurwiel inklim, en hom dan heel magtig genoeg ag om links en regs vingertekens vir ander te wys. Hy self is nou onaantasbaar.

Uiteraard kan nie alles wat op een soort kuberterroris van toepassing gemaak word, op die hele spektrum van toepassing gemaak word nie. Volgens die bronne is sommiges se dryfveer gewoon sielkundige probleme, terwyl ander polities of selfs godsdienstig gemotiveer kan wees.

Bykans enige besoek aan ‘n koerant se webwerf toon presies hoe snedig, smerig, onverdraagsaam en / of onfatsoenlik van die naamlose deelnemers kan raak. Die ironie is dat ook deelnemers wat, volgens hulle self, vir die Christendom intree, net so gestroop van liefde kan optree, dikwels erg wyd met die waarheid kan omgaan, en selfs blatant ‘n mosie van wantroue in God se oordeelsvermoë kan plaas en self die oordeelswerk opneem – as’t ware mense tot hul Christelike insigte probeer bekeer deur hulle met vrese vir die hel af te dreig.

Net soos wat die pers argumenteer dat verskerpte optrede teen persvryheid onnodig is omdat bestaande wette en regsreëls mense se digintas voldoende beskerm, net so is daar teoreties voldoende regsreëls om kuberterroriste vas te vat. Volgens verskeie hofuitsprake word iets wat op die internet geplaas is as gepubliseer beskou, en kwalifiseer dit dus om deur strafregtelike laster aangespreek te word. In die praktyk word van die blogs en webwerwe waar die laster gepleeg word, vanuit die buiteland bedryf en is dit nie so maklik om die identiteit van kuberterroriste deur ‘n lasbrief vas te stel vir vervolging nie. En so lank hierdie mense daardie soort beskerming geniet, sal sosiaal wanaangepaste mense dade pleeg soos om onskuldige meisies se name op ’n sosiale netwerk op ‘n sletlys te plaas.

Skaars het die boek oor ‘n Trojaanse perd in die NG Kerk bekend geword, of ‘n webwerf maak daarop aanspraak dat van die skrywers – wie se name genoem word – eens ‘n smerige e-posveldtog teen mense by daardie webwerf gevoer het.

Die ironie is dat fluitjieblasers, wat korrupsie aan die kaak stel, ten spyte van wetgewing dikwels steeds aan die korste ent trek.

En dan is daar die kwessie van staatsveiligheid. En daarby die toesmeer van ongure inligting onder die dekmantel dat die openbaarmaking staatsveiligheid aan die kaak stel.

Baie individue, instansies en state gaan nog erg bloei voor die koring van die kaf in die internetwêreld geskei gaan wees – voor verskillende mense se regte effektief gebalanseer gaan wees.

Bells on Fire

Die Mugabe-aanslag teen die media

Die Belgiese politikus, Yves Leterne, het bekendheid verwerf onder meer deur sy stelling dat die vrye pers die vierde, weliswaar nie-amptelike been van demokrasie is.

Nie baie lank na sy eerste sterk standpunt-inname hieroor nie het ‘n onthulling sy eie politieke loopbaan tydelik ‘n knou gegee. In baie ander lande sou die insident nie ‘n duik op ’n persoon se politieke loopbaan maak nie.

In die aanloop tot die daarstelling van ‘n moontlike nuwe bedeling in Zimbabwe, wat ‘n nuwe grondwet en ‘n werklike vrye verkiesing behoort in te sluit, reageer Mufgabe al hoe meer soos ‘n despoot en lyk Afrika se aandrang op die opheffing van geteikende sanksies teen Mugabe en sy kornuite al hoe lawwer.

Baie van die vergrype is teen die media gemik, en die internasionale persvryheidswaghond, Verslaggewers sonder Grense, se aandag is nou vierkantig op dié land gefokus. En Mugabe gee rede vir dié spesiale fokus.

In die jongste voorval is die redakteur van die The Standard, Nevanji Madanhire gearresteer. Hy het tien dae lank weggekruip voor hy, vergesel van sy regsverteenwoordiger, homself oorgegee het. Hy is na sowat 24 uur op borgtog vrygelaat.

Dié insident volg kort op die aanhouding van ‘n ander verslaggewer, Nqobani Ndlovu, wat na nege dae vrygelaat is. Hy is aangehou selfs na ‘n magistraat sy vrylating gelas het.

Verslaggewers sonder Grense meen die aanslag teen die media is deel van Mugabe se dreigemente dat hy van plan is om na die verkiesing nie meer met ‘n koalisie te regeer nie. Die organisasie wys voorts daarop dat Mugabe se magte besig is om kortgolfradio’s te konfiskeer wat nie-regeringsinstansies onder veral die landelike bevolking versprei. Hierdie radio’s word gebruik om na alternatiewe uitsendings vir die Zimbabwiese regeringsbeheerde uitsaaiwese te luister. Hierdie uitsendings vir Zimbabwiërs word deur uitgewekenes vanuit Suid-Afrika, die VSA en Brittanje gedoen. Hiersonder het veral plattelandse Zimbabwiërs slegs toegang tot regeringspropaganda.

Indien die Suid-Afrikaanse regering vrese oor sy eie voornemens om die media te muilband wil besweer, sal verwag word dat die Suid-Afrikaanse regering Mugabe baie hard sal aanspreek. Swye daaroor laat weer bedenkinge ontwikkel oor die ANC se verbintenis tot persvryheid as hoeksteen vir demokrasie.

goldilocks and the wild bears

‘n Kersboodskap aan Afrikaners

Ek deel graag my siening oor die Godheid met my mede- Afrikaners, sodat hulle ‘n religieuse inhoud aan vanjaar se Kersvierings kan gee.

Dit het deesdae mode geword om prontuit te erken dat jy homoseksueel is, of dat jy nie aan God glo nie. In so ‘n mate dat ‘n waardeoordeel oor ‘n mens se intelligensie of volwassenheid daarvan afgelei word.

Die anti-Godmense redeneer dikwels vanuit ‘n pseudo-wetenskaplike invalshoek dat daar eenvoudig nie ‘n God kan bestaan nie. Hul strikvraag, gebaseer op die begrip van heersende fisiese dimensionele begrippe, lui so:

“Is jou God binne of buite die heelal?”

Daardeur wil hulle beweer dat as Hy buite die heelal staan, al die wetenskaplike definisies en uitlegte van die heelal dus foutief is. Ja, selfs die naam “heelal”. As Hy binne die heelal bestaan, dan kon Hy nie die heelal geskape het nie.

Dan word die begrip van ‘n Drie-enige God ook by die venster uitgegooi, dws, die Heilige Gees en Jesus van Nasaret ook.

Maar hierdie simplistiese benadering oor ‘n God doen die mensdom ontsaglike skade en ondermyn die Westerse wêreld se waardestelsels, wat op die leerstellings van Jesus gebaseer is.

Daar is genoeg bewyse dat Jesus wel geleef het. Ons vier sy geboortedag elke Kersfees. Daar hoef dus geen ander sogenaamde wetenskaplike bewyse vir sy bestaan en leerstellinge gesoek te word nie. Trouens, die ganse Westerse beskawing is in die Christendom gewortel.

Stellings soos “…mense wat nog in Kersvader en Liewe Jesus glo, is intellektueel vertraag,” om ‘n bekende Beeld-skryfster verlede jaar aan te haal, is óf oningelig óf bloot kwaadwillig.

Hiermee wil ek beweer dat as dit nie vir jou moontlik is om God soos ‘n kind te aanvaar nie, dat jy die hele begrip daarvan verwerp, is dit jou eie saak. Dit is mos immers wat godsdiensvryheid beteken.

Maar wanneer jy aan die vesel van die Westerse beskawing begin torring, deur Jesus Christus daarmee saam te verwerp, dan het jy ‘n gevaar vir die hele gemeenskap geword.

Die begrip Christelike onderwys en Christelike beginsels, of die pad wat Hy uitgewys het waardeur mens jou saligheid kan verwerf, was nog altyd die hoeksteen van ons volk se etiese kode.

Die grondslag van ons waardestelsel kan uit die boek van Mattheus afgelei word, en ek som dit hieronder op met verwysing na ‘n vriend in die VSA:

Wees nederig in jou verhouding met jou medemens.
Kom al jou pligte getrou na.
Moenie wankel nie, maar staan vas in die geloof.
Straal integriteit uit.
Wees lojaal en getrou aan jou kollegas en vriende.
Bestuur jou sake volgens hierdie waardes.
Wees beskikbaar en standvastig teenoor ander.
Hou jou finansiële sake in orde.
Moenie vatbaar wees vir enige vorm van omkopery of bedrog nie.
Spandeer jou tyd en geld aan goeie dinge.
Verwag om altyd aan iemand verslag te doen.
Aanvaar verantwoordelikheid vir jou woorde en dade.
Slegs produktiewe en verantwoordelike optrede word beloon.
Wees waardig, paraat, pro-aktief en reageer positief.
Wees ingestel op verpligtings en konflikte.
Wees ernstig, maar opgeruimd daarby.
Toon begrip vir die onderwerp wat behandel word.
Soek raad, ondersteuning en toeligting.
Toon empatie, teerheid en besorgdheid teenoor jou medemens.
Lei deur jou voorbeeld en dien jou medewerkers.
Wees gefokus en oplettend.
Kom die ooreengekome plan getrou na.
Wees ingelig, geoefen en toegerus voordat jy uitvoering gee.
Prestasie word verlang, beloning volg vanself.
Wees vrygewig en verwag dat ander dieselfde sal doen.
Toon respek aan jou medemens.
Wees bedag op botsende agendas.
Wees bereid om alleen te staan vir ondersteuning en aanmoediging aan ander.
Bly realisties en voorspel en aanvaar die gevolge daarvan.
Doen wat reg en nodig is, liewer as om wetlike voorskrifte na te jaag.
Verwag dat wat jy saai sal jy maai.
Wees altyd gereed vir ondersoek en kritiese hersiening.
Moenie tou opgooi nie, maar volhard in wat jy doen.
Versoening is ‘n werklikheid, verfyn dus die besonderhede en die proses daarvoor.

Hierdie lysie vorm die grootste deel van Afrikaners se praktiese waardestelsel en is afgelei vanuit die nuwe testament. Toe Afrikaners uit hul gesagsposissies op eerste-, tweede- en derdevlakregerings, asook in sakeondernemings geboender is, het die waardestelsel ongelukkig ook daarmee verdwyn en is dit met Afrika se waardestelsel vervang.

Hierdie punt is seker gans te subtiel vir vandag se heersersklas, wat hule eie optrede, uitsprake, korrupte dade en uitspattigheid volgens hul eie vreemde stelsel beoordeel.

Maar, deur getrou te bly aan Jesus se leerstellings en om hom as Saligmaker te aanvaar, hoef jy jou nie te bekommer of daar ‘n God bestaan of nie.

Wees dan net getrou aan die hoeksteen van jou beskawing soos deur die Skrif uitgespel word.

Daarmee kan u Kersdag met ‘n lied in die hart vier met die wete dat u lewe meehelp om ‘n beter plak van planeet aarde te maak.

play real life Данильченко Харьков

Voorlopige repliek op my kritici

Inleiding

Ons Boere het ‘n beskrywing vir ‘n chaotiese toestand. Ons noem dit ‘n kraaines – julle weet as ‘n tou so gekoek het dat jy sukkel om al twee punte te kry, of te probeer kop of stert uitmaak hoe om die ding te “ontkoek”. Om jouself in die Afrikanerpolitiek en die soeke na oplossings vir ons volk te begeef, is soos om hierdie massiewe kraaines te probeer ontrafel. Daar is soveel opinies, planne, waarskuwings, teregwysings, kritiek en dan natuurlik pleinweg negatiwiteit. Ek dink enigeen wat homself in hierdie opsig in ‘n “voorloopposisie” stel, moet sy kop laat lees.

Dit is egter deel van menswees, en deel van spesifiek ons Afrikanervolk se karakter. Ons het baie “chiefs” as dit by planne en opinies kom, en bitter min “Indians”. Maar daarmee wil ek nie sê ons mense mag nie opinies en planne hê nie. Ons moet net kyk na ‘n fyn balans tussen ‘n plan of opinie te hê vanuit jou leunstoel aan die een kant, teenoor om ‘n plan en opinies te hê terwyl jy jou blootstel om voor te loop, iets te begin doen, en tot aksie oor te gaan aan die ander kant. Soos een van ons ander gesegdes lui: “Die beste stuurlui staan altyd aan wal.”

Voor ek begin repliek lewer op enkele kommentare op my artikel Kom ons begin die pad na vryheid, ‘n versoek aan ons volksgenote: As jy werklik glo in jou eie opinie, en glo jóú plan is die beste en aangewese roete, kom stap saam voor, stel jouself bloot aan die risiko, en kom wees ‘n leier. Moenie agter jou rekenaar skuil, en op jou leunstoel bly sit nie. Want dan is jy niks meer as agtergrondgeluid wat vir ander net tot irritasie is. Die tyd vir vreeslike baie planne en kritiek is verby.

Ons vertrek op ‘n onbekende reis, waarvoor daar ‘n kaart kan wees, maar geen waarborge nie. Ek sê weer, dit gaan nie maklik wees nie, en gaan toewyding en waagmoed verg wat nog geeneen van ons tevore ervaar het nie. Vir vele gaan die moeite en opoffering te veel wees/word, en sal hulle weer gelate in onderdanigheid hulle lojaliteit aan die swart kommuniste verklaar. Daar gaan mense wees wat vir ons kwaad raak, en dan teen ons gaan draai en ons verraai.

Ons volg nie ‘n politieke model nie, maar wel ‘n besigheids- en welvaartskeppingsmodel. Jy moet eers ekonomies selfstandig en selfversorgend word, voordat jy kragdadig verder kan gaan. Soos sommige wyse skrywers gesê het, jy moet eers kruip voor jy kan loop, voor jy kan hardloop. Ons gaan voor niemand kruip nie, maar wel vorentoe kruip, en hopelik uiteindelik nie weghardloop nie, maar oor die mense en kragte wat ons wil opponeer. Die politiek sal vanself volg, en ‘n al hoe belangriker rol bgin speel. Dit is ‘n natuurlike ontwikkelingsproses in ‘n komplekse saak soos hierdie.

Repliek

Ons bestudeer al die kommentare, en die gereelde “kommin-tare” wat voorkom. Ek het reeds met sekere persone wat gereageer het, kontak gemaak, waaruit daar baie positiewe moontlikhede vir oorweging aan ons beskikbaar gestel is.

Ek gaan hier net op enkele mense reageer, wat vinnige reaksie regverdig. Vir die res, dankie vir die ondersteuning en bydraes – daar het goeie en uitstekende idees en gedagtes na vore gekom, wat wel deeglik oorweeg sal word.

Tom vR en JP – Ek dink voordat ons mekaar begin raadpleeg oor wat ons moet doen en weer dieselfde foute soos in die verlede maak. Moet ons as Boerevolk eers na die Here gaan, Hom raadpleeg en dan Sy raad volg.

Godsdiens en geloof speel ‘n belangrike rol in ons Afrikanerboere se lewe. Ek is ‘n gelowige, en glo dat ek gelei word deur ons hemelse Vader in wat ek doen, maar Tom, hoe antwoord die Here ons gebede en maak Sy wil aan ons bekend? Daar is nie meer ‘n hoëpriester wat direk met Hom gesprek voer nie. Dus – Hy laat dinge gebeur wat in Sy raadsplan val, en gebruik maar net mense om dit uit te voer.

Ons praat nou al so lank oor uitkoms, en vra die vraag: “Wat moet ons doen?” Miskien is hierdie wat Hy wil hê moet gebeur. As dit nie Sy goedkeuring wegdra nie, sal dit seker nie gebeur nie, of misluk, of lei tot ander moontlikhede. Dít wat ons wil doen – enige plan – is maar 80% geloof dat dit sal goedgaan. Die ander 20% is ons mense se “planne en idees”. Ons kan maar net probeer, want om net te bly bid, en niks verder te doen nie, is verraad en ‘n misdaad teenoor onsself, en ons nageslag.

Gas en andere – Hoeveel mense moet dit dan nou nog vra voor ‘n mens reaksie kry: Waar gaan hierdie gebied/plase wees?

As jy 1 000 Afrikaners wat wil trek bymekaar sit, en vir hulle vra: “Waarheen?” gaan jy 1 000 verskillende antwoorde kry. Party dink emosioneel oor die vraag en wil die familieplaas red, ander onthou met deernis hulle kinderdorp en wil daarnatoe gaan, ander hou baie van die see, ander hou van die stadsliggies, ander wil ondergrondse minerale bekom, ens, ens, ens, ens., ad infinitum. Die grootste gevaar is: “Ons wil so naby as moontlik aan die huis en werk wees.”

Dus, as ons ernstig wil verstrengel raak in ‘n lewenslange debat hieroor, moet net een van ons nóú sê: “Ons gaan daarheen.” Net daar krink die helfte hulle waens en gaan huistoe, en die ander begin so onder mekaar stry dat die osse later daar in die tuie sal vrek van honger en dors.

Daar is so baie faktore en feite wat in gedagte gehou moet word, dat mens se kop begin draai. En elke keer wat die onderwerp ter sprake kom, is daar nuwe feite, idees, hindernisse en dies meer wat die vorige “goeie” moontlikheid laat dom lyk. Hierdie is ons grootste enkele uitdaging, en op een of ander tyd moet die besluit geneem word, en sal almal maar daarby moet inval.

Hierdie besluit moet klinies, sonder enige emosie geneem word, en die belangrikste faktore is a) water, b) energie, c) handels- en landboulewensvatbaarheid en d) militêr verdedigbaar. Ons werk daaraan.

Leverson – As julle ernstig is koop grond in Orania (VAB) of rondom Orania (Kambro). Die meganismes is alreeds daar en bewys.

Ons is reeds in gesprek met Orania, en gaan volgende jaar ook met Kleinfontein se mense praat. Hulle het reeds waardevolle lesse geleer en is die pioniers wat sekerlik al die handboek kan skryf. Ons wil nie die wiel oor ontwerp nie, en gaan by hulle leer.

Elke groep het egter sekere einddoelwitte, wat ongelukkig fundamenteel van mekaar kan verskil. Ons gaan ons bes doen om daardie verskille te identifiseer, en oplossings te kry om saam te werk, eerder as weereens verdeling en opponering te bewerkstellig. As daar ‘n groep is wat nie soewereine onafhanklikheid as einddoel het nie, gaan dit moeilik wees.

Chris – Daai eie arbeid bekommer my. Dit gaan goedkoop arbeid moet wees om die eenvoudige alledaagse take te verrig. Hoeveel wittes is bereid om graaf te spit en kool te plant/oes teen n vergoeding wat n boerdery ekonomies sal maak. Om eerlik te wees, dit gaan arm blankes uit ons plakkers kampe wees wat vir daardie poste kwalifiseer en baie van hulle sal eerder by die verkeerslig staan en geld bedel as om n sweet uit te pak vir minder geld. Dit sal meskien werk as n soort sosialisties stelsel in werking gestel word, maar al die betrokkenes sal moet gelukkig wees met die opset.

Die sosiale en menswaardigheidheropbou van ons arm en werklose volksgenote is ‘n groot uitdaging. As ons ons plase kan kry om te werk soos besighde en nie ‘n “baas-kneg”-verhouding nie, kan dit werk, maar daar sal altyd uitdagings in dié verband wees. Vra jouself die vraag af: “Hoe werk boere in die res van die wêreld, waar daar nie swart plaasarbeiders is nie?” Hoe funksioneer die res van die wêreld ten opsigte van straatbouers, rioolplaaswerkers, ens, ens? Ons Afrikaners moet ‘n paradigmaskuif in ons koppe maak hieromtrent, en dít, soos ek sê, is ‘n uitdaging.

Geen gemeenskap kan dooie hout beskostig nie, en as mense verkies om nie te werk nie, sal hulle sekerlik nie welkom wees nie. Dit is elkeen se eie keuse.

Johanw – Daar is egter staatkundige realiteite wat aangespreek moet word. Groot plase is steeds belastingpligtig aan die narre van NSA. Ontwikkeling is onderhewig aan BTW in die NSA. Regstellende aksie en SEB is op die wetboeke. Daardie grondgebied (plaas) sal onafhanklikheid moet verklaar.

Dit is korrek Johan, en een van daardie feite wat ons (vir eers) nie van kan wegkom nie. Wat die belasting betref, sal ons vir eers seker moet saamwerk. Wat regstallende aksie en SEB betref? Nee. Nooit weer nie.

Shannon en Outoppie – Sal ons weet wie die bestuurslede is? En; Hein, geen onwettigheid nie.

Natuurlik sal julle weet wie die bestuurslede is, en elke belegger en/of lid sal gereeld terugvoer kry, tot op die vlak van geouditeerde state, maar elke ding op sy tyd. En Outoppie, ons sal mos nooit onwettige dinge aanvang in ‘n swart kommunistiese land onder ‘n onderdrukkende regering wat nie regtig legitimiteit het nie?

Ons wil nie hê ons lede moet in die tronk beland nie. Wel, nie in ‘n Suid-Afrikaanse tronk nie, en ook wil ons nie hê ons mense moet geld verloor nie. Die ANC en vriende vat genoeg daarvan vir hulle eie sakke. Daarom is daar regsgeleerdes in ons span.

Tienie Bekker – Sal dit n ontwikkeling wees in die belang van die Afrikaner of is die winsmotief vir n paar mense die oorheersende faktor.Die gedagte moet ondersteun word maar alle planne moet deurentyd deursigtig wees.Die Afrikaner is tot n groot mate reeds verarm deur verskeie verwikkelinge op politieke vlak en kan nie nog n Piramiede skema bekostig nie.As die planne deursigtig en eerlik is hoef daar nie te veel sogenaamde geheimhouding te wees nie.Hierdie gedagte rigting kan n deel van die Afrikaner se probleme aanspreek.!!!

Tienie, ons is ‘n paar “hard core”-Afrikaners, wat almal ‘n groot liefde vir ons volk en mense het. Alle planne sal op ‘n toepaslike vlak aan die beleggers en lede bekendgemaak word, en die nodige “wigte en teenwigte” sal in plek gesit word. Hierdie is nie ‘n priamideskema nie, want niemand wat belê, sal enige rykdom belowe word nie. Wat ons wel hoop om te bereik, is die grootste rykdom van almal – Vryheid.

Julle moet aanvaar, dat om so ‘n geweldige taak aan te pak, gaan dit nodig wees om permanente mense in diens te stel, en sodanige mense sal moet salarisse kry om aan die lewe te bly. Pap en tik vir hierdie personeel, gaan geen lojaliteit en toegewyde fokus verseker nie. Die aantal personeel en die vlak van salarisse sal bepaal word deur: a) die nodigheid, b) hoe ver in die projekfases dit is, c) die gerealiseerde en gereelde inkomste en d) deur te vergelyk met byvoorbeeld Solidariteit, Afriforum en Orania.

As enige sakeman , boer of enige iemand daaraan dink om te kom woekerwinste uit ons mense maak deur middel van die projek, sal dit nie geduld word nie. Daar sal ‘n tydelike sterk dosis sosialisme toegepas moet word aan die begin, totdat ons op sodanige vlak is dat vryemarkkragte die besighede en entrepreneurskap kan bepaal en lei.

Die aspek van “geheimhouding” gaan oor strategiese sekuriteit en risikobestuur, maar dit behels nie die finansies nie.

Louis – Slegs bedrieers verkoop aandele sonder prospektus. hier kom nog ‘n Blue Zone, Sharemax ens

Vir wat ek vir jou wou sê, sal ek vanaand op my knieë gaan om vergifnis vra. Jy beledig die intelligensie van al die mense op hierdie forum, so dit is vir jou beter om weg te bly.

Ons het nog aan niemand aandele aangebied nie, ons het gevra wie sou belangstel. Ons het dit duidelik gestel dat daar ‘n vergadering gehou sal word, en ek glo daarna gaan daar nog baie vergaderings volg. Hierdie is ‘n proses.

Vir almal wat belangstel – moenie die hoogte en steilte van hierdie berg onderskat nie. Dit gaan moeilik wees en ons gaan baie hindernisse moet oorkom. Sukses gaan afhang van ons toewyding tot die saak en sy uiteindelike doel.

Ad libertum persequor.

games casino online free

Annelie Botes, Leopold Scholtz en Willemien Potgieter

Saam met enige regdenkende blanke het ek nie die woorde om my woede en afgryse oor die rassistiese gru-moord op die driejarige Willemien Potgieter en haar ouers uit te spreek nie. Nie net sal ek graag met my kaal hande die sub-menslike drek wat die moord gepleeg het welverdiend die ewigheid in wil help nie, maar is ek ook woedend vir die politiek-korrektes wat steeds die realiteit van die rassistiese, swart-op-wit volksmoord wat aan die gang is in Suid-Afrika probeer ontken, en het ek eweneens nie woorde om te beskryf hoe die politiek-korrektes se ontkennery van die werklikheid van die volksmoord en swart-op-wit rassisme my walg nie.

Daardie PK-juigkommando het laasweek hul grofgeskut op Annelie Botes gerig, omdat laasgenoemde durf waag het om eerlik te wees oor haar gevoelens oor swartes. Sy hou nie van swartes nie, het sy gesê, omdat sommiges onder hulle geweldsmisdaad pleeg. Me Botes se bejaarde buurvrou is aangeval en verkrag. En, jou wrintiewaar, ‘n paar dae later bewys die bende drek-wesens (ek kan myself nie bring om sulke absolute skuim en gemors eens diere te noem nie, want om dié goed selfs met ‘n vigs-virus te vergelyk, sou ‘n erge belediging vir selfs die laagste vorm van mikrobiale lewe wees) wat Willemien Potgieter en haar ouers “tereggestel” het, dat Annelie Botes honderd persent reg was om in vrees te leef.

Nietemin is Annelie Botes se misdryf in die oë van die PK-juigkommando veel, veel erger as die moord op Willemien Potgieter. Annelie Botes se uitlatings het dus ‘n groot polemiek in die pers ontketen. ‘n Ganse bende gatsuiende meepraters het uit hul gate gepeul en me Botes in die pers gestriem. Onder hulle was ‘n sogenaamde skryfster, Linette Lindveldt, wat selfs so vêr gegaan het om me Botes ‘n ou draak te noem. Lindveldt, in ‘n onbeheerste uitbarsting van linkse verontwaardiging, skree soos ‘n maer vark dat me Botes se uitlating haar, Lindveldt, se menswaardigheid aangetas het. Dis nou natuurlik in teenstelling met die Potgieters se menswaardigheid, kan ek seker byvoeg.

Daar is geen beter voorbeeld van hierdie PK-juigkommando as Naspers se dr Leopold Scholtz nie, wat met hoogheilige prekerigheid vir ons vanuit sy veilige tuiste in Europa in Die Burger en Beeld meen te vertel dat ons nie moet veralgemeen nie. Scholtz se rubriek is waarskynlik geskryf voordat die moord op die Potgieters rugbaar geword het, maar daar is grusame ironie aan sy rubriek. Hy gebruik naamlik die voorbeeld van veralgemenings oor blankes, en skryf die volgende: “Hulle sit Sondae met ’n heilige gesig in die kerk, maar by die huis slaan hulle hul vroue, bediendes en plaaswerkers.” Let terloops op hoe hy die blaam vir plaasmoorde op die slagoffer – die boer wat sy werkers kwansuis mishandel – verplaas. Maar natuurlik, dr Scholtz. Dis mos alles apartheid of die bose wit rassis se skuld, ook die moord op ‘n driejarige dogtertjie.

Terwyl Scholtz te velde trek teen sogenaamde blanke rassiste en ons maan om nie te veralgemeen nie, wis die drek-bende die Potgieter gesin in, ja, ‘n plaasmoord, uit, en weerspreek hulle optrede Scholtz se snert op die mees direkte en skrikwekkende wyse denkbaar. Wie wil my egter wed dat hetsy Scholtz, hetsy Rapport se PK-juigkommando wat so vinnig was om me Botes te striem, nie ook in die komende Sondag se Rapport hektare kolomspasie gaan afstaan aan ‘n soortgelyke verdoeming van die moord op die Potgieters nie? Die stilswye oor hierdie rassistiese moord sal, in vergelyking met die strontstorm oor me Botes se uitlating, dawerend wees.

Dit is die ou-ou storie: Sou iemand vir die PK-juigkommando sê dat dit ‘n bende (k-woord) was wat Willemien Potgieter vermoor het, sou hulle veel meer geskok wees oor die gebruik van die k-woord as oor die moord self.

Howe, grondwet en die middelgrond wat knor

Op een dag het twee howe baie gedoen om vertroue in die regbank ‘n paar kerwe op te stoot.

In die een saak het die ANC se aansoek om verlof tot appèl teen die verbod op die sing van die liedjie, Skiet die Boere, nie op die teerpad beland nie. Hoewel uitspraak eers volgende jaar gelewer sal word, het die regter duidelik langtand aan die aansoek gebyt. Regter Leon Halgryn het na die aanhoor van die ANC se argumente gesê na sy mening is dit steeds haatspraak, opswepery en ‘n misdaad.

In nog ‘n saak het Hooggeregshof in Johannesburg die aansoek om verlof van appèl teen regter Nkola Motata se skuldigbevinding aan dronkbestuur van die hand gewys.

Dié twee sake het ‘n besondere raakvlak: Na regter Motata in die muur vasgery het, het hy uiters onsmaaklike dinge met ‘n rassisme-strekking kwytgeraak, en is dit op ‘n selfoon opgeneem. Motata het in sy aansoek om verlof tot appèl aangevoer dat dié opname vals is, wat deur die regters verwerp is.

Veel meer as die vraag of die regter gekoring was toe hy met sy motor in die middernagtelike ure in ‘n muur vasgery het, is of ‘n regter wat sulke taal gebruik hoegenaamd op die regbank tuishoort, selfs al was hy doodnugter?

Die land hou binnekort weer verkiesing. In ‘n demokrasie behoort ‘n regerende party op grond van sy regeerprestasies, in die besonder in algemene belang, beoordeel te word. Wat dié aspek betref, kan die regering maar sy eie beuel blaas so veel hy wil, die riool in die strate en waterstrome, slaggate in die paaie, vullis wat soms nie verwyder word nie, en verslae van die ouditeur-generaal vertel ‘n ander verhaal.

Die versoeking sal dus bestaan om te teer op die polarisasie wat in die land aanwesig is. En waar die middelgrond soms veld wen, word gewoon weer emosies opgesweep deur blatante onwaarhede en foutiewe persepsies aan die groot klok te hang. Die middelgrond kwyn. Dan word die verkiesing weer ‘n etniese sensus waarvan die uitslag op ‘n paar persentasiepunte na nou reeds bereken kan word. Trouens, in die afgelope Sondag se Rapport het Jan-Jan Joubert die uitslag in bykans soveel woorde uitgespel.

Vandag, in die rubriek Brandpunt in Volksblad, skryf prof. Theo Neethling, hoof van die UV se departement Politieke Wetenskap onder meer die volgende: “Soms lyk dit egter asof ons nie besig is met skaafwerk aan ons (ontluikende) demokratiese bestel nie, maar eerder wegbeweeg van goeie demokratiese praktyke – minstens gemeet aan gevestigde demokrasieë.”

Dit demonstreer die leemtes in die grondwet wat deur prof. Koos Malan uitgewys is, naamlik dat ons by uitstek ‘n grondwet het van voornemens. So ‘n grondwet se praktiese neerslag beteken min as diegene wat uitvoering moet gee, nie aan dieselfde soort dwingendheid onderwerp word nie, en nog minder oor die politieke wil daartoe beskik.

Na elke verkiesing gaan die versugtinge op dat Kemptonpark heronderhandel moet word. Dat die land ‘n grondwet moet kry wat meer met die internasionale reg gesinchroniseer moet wees soos wat in dié van die Europese Unie, België, Spanje, Indië en vele meer bestaan.

Slegs die mees naïewes kan nog verbaas wees dat die middelgrond noustrop trek en polarisasie as politieke hefboom vir verkiesingswins aangewend word.

игровой коврик

Skrap Versoeningsdag?

Op die vooraand van Desembermaand is daar besonder baie ooreenkomste met die geskiedkundige aanloop tot die Gelofte en die Slag van Bloedrivier.

Onder die interessante vrae is of die grondwet van sy funderingsideale gestand gaan doen, en of dit soos die Retief-Dingaantraktaat by beendere in die wind en weer gaan verweer?

Die historiese Bloukrans- en Wenen-aanvalle kry nou gestalte in die ANC se aansoek vir verlof om te appelleer teen die verklaring van die liedjie, Maak dood die Boere, tot haatspraak. Die motivering vir die reg om die liedjie te sing is juis in die historiese gesetel. Voeg hierby onlangse uitsprake van die Vrystaatse Premier waarin hy ‘n alternatiewe weergawe oor meer onlangse geskiedenis voorhou, en juweeltjies lewer soos dat swart mense in die vorige bedeling nie toegelaat is om wiskunde en wetenskap te studeer nie.

Met die Kemptonparkse onderhandelings is hoë verwagtings gekoester dat die gevolglike grondwet nie die weg van die traktaat sou gaan nie. Dié dokument, so het minstens sommige van die onderhandelaars gehoop en geglo, sal die grondslag lê dat die land vreedsaam die weg van ‘n eenheidstaat sal kan loop.

Die hoogtepunt van die verwagtinge was om Geloftedag en die ANC se stigtingsdag, beide 16 Desember, op die amptelike kalender met Versoeningsdag te vervang.

Is daar nog ‘n noemenswaardige versoeningselement oor? Uit regeringsgeledere kom uitsprake wat daarop dui dat verdelende faktore soos affirmative action en transformasie nog lank ingespan gaan word waar ‘n duidelike grens tussen ‘n ons en ‘n julle getrek word wat verskillend behandel moet word – eersteklas burgerskap, en afskeepburgerskap. Dis nou afgesien van die hedendaagse Mandaryne, ‘n nuwe adelstand, wat ryklik oes aan die land se bates. En uiteraard is daar ‘n teenreaksie en word polarisasie verskans.

Wanneer ‘n mens Retief se manifes lees, soos dit in die Grahams Town Journal gepubliseer was, is dit opvallend hoeveel toestande vir die Voortrekkers in die Kaapkolonie, veral die Oosgrens, ooreenstem met dit wat Afrikaners nou beleef. Destyds is die trekpad aangedurf.

Baie Afrikaners is reeds op trek – sommiges fisies na die buiteland, ander fisies na Orania en Kleinfontein, ander in hul geestelike volkstate. Geloftefeeste word volgens een van die organiseerders al hoe beter bygewoon. By baie is die tekens daar van ‘n herlewing van die Victoriaanse Brittanje se beleid van “splendid isolation” en die Amerikaanse Monroe leer. Bitter min blankes het trek vir die dienstechaos weens die amptelike beleid van kaderontplooiing.

Trouens, het dit nie tyd geword om daaraan te dink om Versoeningsdag te skrap nie? Die doel van dae soos Erfenisdag, Versoeningsdag, Vrouedag en ander is immers nie dat hierdie doelwitte een dag per jaar aan die bod kom nie, maar dat die deurlopende uitleef daarvan minstens een keer per jaar behoorlik belig word. Om die hele jaar verdeeldheid en haat aan te blaas, en dan op Versoeningsdag ‘n ander deuntjie te sing, is so walglik as ‘n man wat sy vrou die heel jaar verniel, maar op Vrouedag die kalklig met mooi woorde steel.

Dan verdamp die bedoeling en simboliek. Dan laat dit ‘n wrang smaak en verdiep verdeeldheid.

Dan herinner dit net aan hoe die ideaal geminag word.

прокурор Фильчаков

Kom ons begin die pad na vryheid

Ek lei af uit die kommentare en bydraes van lesers op Praag, dat dit tyd geword het om die pad te begin stap, om die Afrikaner en blanke in die algemeen se vryheid te herwin. Laat ons reguit en eerlik wees met mekaar, dat hierdie pad nie maklik gaan wees nie, en dat ons baie hindernisse sal moet oorkom. Dit gaan opoffering en toewyding vra, en “ghoene” so groot soos strandballe.

Maar die vraag wat ek myself vra, is: Hoe lank moet ons nog sit en praat, en kla en kerm? Dit kan nie so aangaan nie, en een of ander tyd moet ons net eenvoudig begin doen. Die tyd daarvoor is nou, en ek rig hierdie skrywe aan die agbare lesers om bekend te maak dat Praag ‘n plan aanvaar het, waardeur ons die Afrikaner weer wil vry maak. Daar is ongelukkig nie kitsoplossings nie, en ook is daar nie oplossings wat maar net uit die lug gaan val nie.

Ons wil die blankes in hierdie land eerstens weer ekonomies mobiliseer, sodat hulle beheer oor hulle eie finansies kan terugkry, en deur die insameling van geld, daardie fondse aanwend om vir ons ons eie veilige biosfeer of lewensruimte te bekom.

Eerstens moet ons die vraag vra: Wat beteken die begrip vryheid? Ons kan hier in ‘n ellelange filosofiese debat vasgevang raak oor die begrip vryheid en die verskillende vorme daarvan, maar vir die doeleindes van hierdie debat wil ek vasstaan by praktiese vryheid vir ‘n volk. Daardie faktore wat bepaal of ‘n volk vry is, of nie. Hier gaan ek bly by die nasionalistiese begrip van vryheid, eerder as die liberale konsep van vryheid. Die Concise Oxford Dictionary se definisie van vryheid, punt 4, beskryf dit as: “the power of self-determination attributed to the will; the quality of being independentof fate or necessity”. Dit is nodig dat ons hierdie definisie ontleed.

Duidelik is die eerste aanduiding dat vryheid beteken om “self-determination to the will” te ervaar, jy oor jou eie omstandighede kan besluit, in terme van jou eie wil. Ons blankes se “will” verskil van die swartmense se wil, en omdat hulle “demokraties” die meerderheidstem het, moet ons altyd konformeer tot hulle wil. Vir ons is dit nie vryheid nie.

In “the quality of being independent of fate or necessity”, is dit ook duidelik dat ons as blankes se “fate” of dan lotsbestemming, nie onafhanklik is nie, en noodwendig afhang van die besluite wat deur die ANC-regering geneem word, of dit ons tot nadeel strek of nie. Ons moet noodwendig, ter wille van vermyding van vervolging, sodanige besluite aanvaar.

Dus, in terme van die Oxford-definisie, ervaar ons geen vryheid nie, en word ons meegesleur deur ‘n Afrka-roofkultuur wat aan ons vreemd en onaanvaarbaar is.

Die filosoof Isaiah Berlin het onderskei tussen negatiewe en positiewe vryheid. Berlin het negatiewe vryheid omskryf as daardie vryheid wat jou toelaat om alles te doen wat jy wil, tot nadeel van ander, en dit is die tipe vryheid wat die ANC-regering toelaat om teen blankes, en veral Afrikaners en ons kultuur te diskrimineer en tot ons nadeel besluite te neem en wetgewing te maak. Hy skryf verder dat waar gemeenskappe saambly, ‘n vorm van kompromie benodig word om te voorkom dat negatiewe vryheid in ‘n tipe lisensie verander word om te doen wat jy wil. Ons as blankes, het geen toegang om te probeer kompromieë aangaan nie, omdat ons effektief uit enige besluitnemingsproses uitgesluit is.

Volgens Berlin is dit geregverdig dat iemand wat negatiewe vryheid ervaar, optree om dit te verander in positiewe vryheid, wat omskryf word as vryheid om sekere doelwitte te bereik. Met ander woorde, ‘n tipe van magtiging vir individue of groepe om hulle eie potensiaal, doelwitte en ‘n staat van persoonlike outonomiteit en selfbeskikking te bereik. En dit is wat ons onsself ten doel gestel het – outonome selfbeskikking in ‘n soewereine onafhanklike staat.

Ons moet aanvaar dat daar baie Afrikaners is wat nie in hierdie ideaal glo nie, en dit nie nodig ag om hierdie swaar pad te begin loop nie. Hulle dink, solank hulle nog kan kom en gaan soos hulle wil, en darem nog ‘n werk het, is hulle vry, ongeag die feit dat:

Ons kinders gedwing word om ondeurdagte sub-standaardonderwys te ontvang,
Gesondheidsdienste in die land van die swakste in die ontwikkelende wêreld is,
Infrastruktuur in haas elke munisipsaliteit in die land in duie stort,
Dat ons taal en kultuur so stukkie-stukkie vernietig word,
Dat ons van die hoogste belasting in die wêreld betaal, waarvan ‘n geraamde 30% + in die sakke van die ANC vetkatte en hulle vriende beland,
Dat daar blatant in terme van die grondwet teen blankes gediskrimineer word met regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging,
Dat die staat nie sy deel tot die sosiale kontrak, waarvoor ons belasting betaal, nakom deur ons van misdaad, korrupsie en swak dienslewering te vrywaar nie,
Dat die belastingbetaler elke keer meer geld moet opdok om vir die ANC-regering se swak bestuur te betaal, soos in die geval van Eskom en nou, die voorgenome nasionale gesondheidskema, en
Dat daar al hoe meer ‘n verskuiwing in beleid na ‘n sosialistiese staat in die ANC is, en myne en landbougrond in gevaar staan om genasionaliseer te word.

So kan mens aangaan en ‘n boeklange lys opstel, wat al ad nauseum op hierdie forum beskryf en bespreek is. Mens moet jouself die vraag afvra; Wat moet nog verkeerd gaan, voordat gewone intelligente mense besef dat ons die einde van die pad bereik het en dat ons nie meer enige legitimiteit aan die ANC regering kan toeken nie? Ons het net een opsie oor, en dit is dat ons nou ons eie heil moet begin bewerkstellig.

Ten laaste oor Isaiah Berlin – hy het soos volg geskryf: “Those who have ever valued liberty for its own sake believed that to be free to choose, and not be chosen for, is an inalienable ingredient in what makes human beings human.”

Die vraag wat almal my altyd vra as die gesprek oor Afrikanervryheid gaan, is: “Maar waar gaan die geld vandaan kom, en hoe gaan ons dit regkry?” Die antwoord is eenvoudig: Ons gaan self die geld voorsien, en ons gaan self ‘n gebied koop en beset. Daar is geen ander manier nie, en ja, dit gaan nie maklik wees nie, maar ons moet begin.

In die dertiger- en veertigerjare van die twintigste eeu was die Afrikaner arm en het omtrent geen deel aan die ekonomie van die land gehad nie, maar ‘n paar sakemanne met geloof in die toekoms en groot planne het eers Federale Volkbeleggings, later Sanlam en nog later Volkskas begin, wat gegroei het tot die sakereuse wat hulle vandag is. Die feit is dat die Afrikaner in sy verarmde toestand ná die Vryheidsoorlog, die Rebellie en die Depressie van 1929 tot 32, uit hulle karrige inkomste sjielings, pennies en ponde bygedra het, tot heil van hulleself en hulle eie mense. Ons moet dit weer doen, en ons wil dit soos volg doen.

Praag gaan ‘n koöperasie stig, wat die uitsluitlike doel gaan hê om die Afrikanerkultuur en ‘n eie grondgebied te bevorder. Hierdie entiteit sal streng beheer word deur ‘n Algemene Raad en Direksie, ten volle geouditeer en finansieel deur professionele rekenmeesters geadministreer. Ons bied aan u die leser en volksgenoot die geleentheid om aandele in hierdie koöperasie te koop teen R 5 000,00 per aandeel, welke aandeel u 500 vierkante meter grond sal waarborg in ‘n gebied wat met die opbrengs gekoop sal word. Die bedrag van R 5 000,00 kan ook renteloos oor drie jaar afbetaal word, en daar sal ‘n maandelikse bestuursheffing van R 50,00 per maand teen elke aandeelhouer verhaalbaar wees. ‘n Deel van die inkomste sal gebruik word om ‘n Afrikanerbank te befonds.

Daar is reeds ‘n komitee, bestaande uit professionele ingenieurs, regsgeleerdes en ander dissiplines wat kyk na ‘n geskikte gebied(e), en sal binnekort aanbevelings in hierdie verband doen. Die plan is dan ook om so veel as moontlik van ons werklose mede-Afrikaners so gou moontlik na hierdie gebied te repatrieer, en binne ‘n eie ekonomie vir hulle werk te skep, as voorlopers vir die hervestiging van die blankes en Afrikaners. Dan Roodt en ek besoek Amerika volgende jaar, om met ‘n paar invloedryke mense te gaan gesels en ons saak in Amerika te gaan stel, en dan doen Dan natuurlik nog steeds sy deel om ons saak in Europa op die voorgrond te hou. Ons is ook reeds in gesprek met Orania en sal Kleinfontein vroeg volgende jaar besoek, om gedagtes en idees uit te ruil en by mekaar kers op te steek.

Om veiligheidsredes is dit moeilik om al die detabesonderhede van die plan bekend te maak op ‘n openbare forum, maar daar sal vroeg volgende jaar ‘n vergadering van Praaglede gehou word, waar almal ten volle ingelig sal word. Maar intussen, laat weet asseblief julle gedagtes, en gee ‘n aanduiding of julle sal aandele koop. Ons moet nou begin, nie later nie.

In 1775 het Patrick Henry tydens die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog teen Engeland die volgende gesê: “Is life so dear, or peace so sweet, as to be purchased at the price of chains and slavery? Forbid it Almighty God! I know not what course others may take; but as for me, give me liberty or give me death!”

справка 095у купить Фільчаков прокурор