Dan Roodt, Author at praag.co.za

Zuma vra dat Zim-sanksies opgehef word

Pres. Zuma gaan Europese leiers Dinsdag in België versoek om sanksies teen Zimbabwe op te hef.

Die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (SAOG) moet verseker dat die ooreenkoms wat in 2008 tussen twee strydende partye in Zimbabwe gesluit is, toegepas word. Zuma tree as afgevaardigde op.

Hy sal met José Manuel Barroso, president van die Europese Kommissie, en Herman van Rompuy, president van die Europese Raad, in Brussel oor die aangeleentheid vergader.

Daar kom steeds geweld in Zimbabwe voor en volgens die Suid-Afrikaanse regering sal die opheffing van sanksies daartoe lei dat Zanu-PF die morele hoëgrond kwyt is. Tot dusver gebruik Mugabe se volgelinge sanksies as verskoning vir hul gewelddadige optrede.

Die sukses van die Zimbabwiese eenheidsregering word deur sanksies in die wiele gery, volgens die Suid-Afrikaanse afvaardiging.

Die VSA het reeds vroeër in ‘n verklaring gesê dat sanksies teen Zimbabwe nie opgehef sal word nie, vanweë politieke geweld en intimidasie wat steeds voorkom.

Die EU se Afrika-beraad sal in November in Libië plaasvind.

Тепловой

Media bedreig demokrasie

Die gedrukte media in Suid-Afrika is ‘n bedreiging vir demokrasie, het die minister vir hoër onderwys, dr. Blade Nzimande, luidens ‘n berig wat Dinsdag gepubliseer is, gesê.

“Ons het ‘n groot liberale aanval op ons demokrasie… die gedrukte media is die groot skuldige van hierdie liberale denke,” het Nzimande gesê by Nehawu, vakbond vir onderwysers en gesondheidswerkers, se kongres in Ekurheleni, oos van Johannesburg.

Nzimande is ook sekretaris-generaal van die SAKP.

Volgens die Business Day het hy gesê die voorgestelde mediatribunaal is nodig om die toekoms van sosialisme in Suid-Afrika te beskerm.

“Hulle (die media) het hul vriende oor die wêreld heen se hulp ingeroep, insluitende dié in Amerika, om mense te kry om teen die tribunaal te staan.

“Hoe kan ons die Amerikaanse joernaliste, wat Irak binnegeval het en toe deur die generaals daar aangesê is wat om te skryf, vertrou? Ons benodig ‘n rewolusionêre – en nie ‘n liberale nie – bekermer van ons grondwet.”

Hy het enkele dae nadat die ANC se nasionale hoofraad besluit het om die parlement instruksie te gee om self-regulering, transformasie en eienaarskap in die gedrukte media te ondersoek, gepraat.

free poker

ANC-regering het verouderde denke oor minderhede

“Die Suid-Afrikaanse regering het verouderde denke oor minderhede en is besig om al verder agter te raak by die nuutste ontwikkelinge op hierdie gebied,” het dr. Pieter Mulder, VF Plus-leier, gesê tydens ‘n besoek aan Genève, Switserland.

Dr. Mulder het daar ‘n UNPO (Unrepresented Nations and Peoples Organization) vergadering oor minderheidsregte bygewoon asook sittings van die Verenigde Nasies se Menseregtekommissie. Dr. Mulder is tans nog in Genève en keer later hierdie week terug na Suid-Afrika.

Dr. Mulder het die vergaderings bygewoon as VF Plus-leier en as lid van UNPO se presidensie of dagbestuur. Hy is vroeër vanjaar op UNPO se presidensie verkies.

“Minderheidsgroepe in Suid-Afrika soos die Afrikaners, Griekwas, Indiërs en Khoisan kan baie leer by Europese maatreëls om minderhede te beskerm. Van hierdie maatreëls sluit in die beskerming van moedertale, van plekname en die totstandbringing van eie kultuurrade.

“In Estonia besluit die Russiese minderheid self oor hulle monumente, radiostasies en onderwys. In Suid-Tirool het die Duitssprekende minderheid ‘n groot mate van outonomie al is hulle deel van Italië,” het Mulder gesê.

“Minderheidsgroepe in Suid-Afrika sal ook moet leer om internasionale instrumente soos die Verenigde Nasies se Menseregtekommissie te gebruik wanneer die groepe voel dat hulle regte misken of onderdruk word,” het Mulder bygevoeg.

uk mobile casino Данильченко

Ly die Afrikaner aan Swartdoodsindroom?

Die optrede en reaksie van sommige Afrikanergroepe op die bedreiging vir ons voortbestaan, vergelyk kommerwekkend baie met die reaksie van mense in Europa ten tyde van die Swartdood.

In die eerste helfte van die veertiende eeu, het die Swartdood, of Buboniese Plaag oor Eurasië, en veral Europa gespoel, en binne ‘n paar maande is ongeveer 50% van Europa se bevolking, en veral sekere streke se bevolkings dood. In sommige gevalle is hele dorpe of stede uitgewis. ‘n Italiaanse skrywer, Giovanni Boccaccio, wat die effek van die plaag opgeteken het, het dit soos volg beskryf: “How many valiant men, how many fair ladies, breakfast with their kinfolk and the same night supped with their ancestors in the next world! The condition of the people was pitiable to behold. They sickened by the thousands daily, and died unattended and without help. Many died in the open street, others dying in their houses, made it known by the stench of their rotting bodies. Consecrated churchyards did not suffice for the burial of the vast multitude of bodies, which were heaped by the hundreds in vast trenches, like goods in a ships hold and covered with a little earth.”

Gedurende die hoogtepunt van die plaag, het die troebadoer Peire Lunel de Montech die uiters hartseer liriese gedig “Meravilhar nos devo pas las gens”geskryf. Een strofe hieruit lei: “They died by the hundreds, both day and night, and all were thrown in … ditches and covered with earth. And as soon as those ditches were filled, more were dug. And I, Agnolo di Tura … buried my five children with my own hands … And so many died that all believed it was the end of the world.”

Uit bogenoemde kan duidelik gesien word dat Europa se mense bedreig was met ‘n ogelooflike uitwissingsramp, en natuurlik het hulle vrae gevra oor wat aan die gang is omdat hulle nie die wetenskaplike kennis en tegnologie gehad het om die oorsaak van die siekte vas te stel en te oorkom nie. Die plaag het ‘n geweldige sosiale uitwerking gehad.

Stede en dorpe het hulleself probeer beskerm deur die stadspoorte te sluit, en enige vreemdelinge is weggejaag of doodgemaak. Sommige streke het pateties ‘n klipmuur op die grond gepak tussen hulle en ‘n streek waar die plaag voorgekom het. Maar daar moet onthou word dat die mense van Europa oorwegend gelowige Katolieke was, en die priesters in die kerke het probeer om ‘n Bybelse verklaring te gee. Hierdie verklarings het wyd verskil, en was dus die oorsaak van verskillende reaksies, waarvan die grootste die volgende was:

Sommige mense het geglo dat dit die einde van die wêreld was ingevolge die boek van Openbaring, en dus het sommige probeer wegkruip en hulle afgesonder, terwyl ander weer besluit het, dit is dan nou die tyd om vir oulaas te leef, te drink en sonde te pleeg, want hulle gaan in elk geval sterf.

Sommige het geglo dat God die mensdom straf as gevolg van die sondige lewenstyl hier op aarde, en dit het die gevolg gehad dat party heeldag gebid het, maar die uiterste effek was ‘n groep wat deur die geskiedskrywers die “Flagellants” genoem word. In Afrikaans sou ons hierdie mense die “Selfkasteiers” kon noem. Hulle het geglo dat God hulle en die mensdom sou vergewe, as hulle hulleself straf deur rond te gaan en hulleself op die rûe te slaan met swepe en gesels. Andere het hierby nog kruise ook gedra soos hulle van dorp tot dorp geloop het. Geskiedskrywers beskryf hierdie groep, wat maer en verhonger van dorp tot dorp geloop het, met minimum klere aan, en hoe hulle met bebloede rûe en roepend tot God gestap het. In sommige dorpe is hulle aangeval en doodgemaak.

Sommige groepe het geglo dat daar identifiseerbare mense in die samelewing was, wat die oorsaak was van hierdie plaag as straf van God, omdat hulle nie Katolieke was nie, en in hierdie geval is die Jode grootliks geteiken. Daar het onbeskryflike aanvalle op Jode plaasgevind, waarin hulle vermoor en verdryf is. Skrywers meld dat in sommige Joodse gemeenskappe man, vrou en kind doodgemaak is.

Buite die godsdiens, het gemeenskappe mekaar aangeval, net omdat hulle geglo het die ander gemeenskap is om een of ander rede die oorsaak van die plaag.

Die gevolge van al hierdie sosiale onrus en gebeure het ‘n geweldige uitwerking op Europa gehad, en dit het hulle 150 jaar geneem nadat die plaag verby was, om te herstel. Sommige skrywers meen dat 10% van die mense wat gedurende die plaag gesterf het, nie as gevolg van die siekte gesterf het nie, maar aan die hand van hulle medemens.

Dit is ‘n feit dat die mense van Europa bedreig was met totale uitwissing, en dat die oorsaak van hierdie geheimsinnige siekte ver bo hulle begrip was; vandaar die radikale oorsake wat hulle uitgedink het, en waarmee hulle probeer sin maak het van hulle omstandighede ten tyde van die plaag. Daardie wanhopige redevoering was ook die oorsaak van hulle ekstreme en vergesogte optredes.

Vir sommige mense en groepe word die Afrikaner ook vandag met uitwissing bedreig. Die pers is vol van die aanslag op ons taal, die moorde op die plase, en ons weet hoeveel Afrikaners het al geëmigreer, en hoeveel praat daagliks of dit nie beter gaan wees om die land te verlaat nie. Verder is daar natuurlik die ANC se beleid van Swart Bemagtiging waardeur blankes nie toegang tot die arbeidsmag gegun word nie, ‘n swak onderwysstelsel wat ons kinders ‘n substandaard-skoolopleiding gee, en al hoe meer wetgewing wat sakemanne en boere wil dwing om sonder meer groot blokke aandele in ondernemings wat hulle deur harde werk opgebou het, net eenvoudig aan swartes te gee.

Ons is ontnugter, verdwaas, kwaad en daardeur soekende na die oorsaak van ons huidige omstandighede. En dit is hier waar ons mense hulle nou aan dieselfde wanhopige redes en optredes begin skuldig maak, as die mense van Europa tydens die plaag. Ons soek nou na ‘n adder aan eie boesem. So, waar is die ooreenkomste met die optrede van die Europeërs tydens die Swartdood?

1. Sekere mense het klaar oorgegee, en glo dat die einde in elk geval al verby is – dat die Afrikaner nie meer bestaan nie. Hulle het vrede gemaak met die nuwe SA, en neem heelhartig daaraan deel. Ons drink, hou partytjie, woon dorps- en kunstefeeste by asof dit nooit genoeg sal wees nie. Hulle omhels die nuwe SA. Dis mos in elk geval verby.

2. Sekere groepe glo dat God die Afrikanervolk straf, en dat ons ons moet bekeer en elke dag verootmoedig om aan Sy straf te ontkom. Daar word teruggegryp na die Ou-Testamentiese God van vuur en wraak oor die vergrype van Sy volk. Die simptome stem verstommend ooreen met Europa in die tyd van die Swartdood. Dit is net nie meer die inding om jouself fisies te straf nie, maar hulle straf hulleself geestelik genadeloos.

Ek het al reaksies op artikels, wat oproepe doen op Afrikanereenheid onder alle Afrikaners, op Praag se webblad gesien waarin dit duidelik is dat sekere Afrikanergroepe hulleself as die verteenwoordigers van God op aarde sien, en dat enigeeen wat nie soos hulle glo nie, “uitgewerp word in die buitenste duisternis”. Ek glo, as ons in die Middeleeue geleef het, sou die “uitgeworpene” ook doodgemaak word.

Een kommentator het geskryf: “As jy nie saam met my my God aanbid nie, is jy nie my broer nie!” Ek sou graag aan die skrywer wou vra; Watter God? Die God van vuur en swael, en wraak, of die liefdevolle God wat sy Seun gestuur het om as Lam gemartel te word, en aan die kruis te sterf vir ons sondes?

3. Op ‘n ander Afrikanerwebblad lees ek dat daar ‘n Boerevolk, en ‘n Afrikanervolk bestaan, en dat hierdie twee se paaie moet skei. Dan kry jy die “liberale Kaapse Afrikaner” wat geen plek tussen die Transvalers en Vrystaters het nie. Die feit dat ons almal van dieselfde stamouers afstam, dieselfde taal praat en dieselfde kultuur het, dra by hierdie mense of groepe geen gewig nie. En die grootste “uitvaagsels” is die Afrikaners wat “ja gestem” het.

Daar is geen rasionele denke oor die werklike oorsake van die Afrikaner se huidige dilemma nie, en ek kon nog nie vasstel hoe daar gedink word oor die einste Transvalers en Vrystaters wat ook in duisende ja gestem het nie. En hoe nou gemaak as daardie einste ja-stemmers nou tot inkeer of “openbaring” gekom het dat hulle “skuldig” was aan hoogverraad, en nou wil hulle ook dinge weer verander om vir die Afrikaner ‘n regverdige bedeling of Vryheid te bewerkstellig?

Die Jode van die Swartdood word nou onder ons eie mense gesoek! Die verleiding van die Nasionale Party en die Broederbond word nou genegeer tot onbelangrik, want dit is die mede-Afrikaners wat gesondig het, verraad gepleeg het, Mammon aanbid het. Die adder in eie geledere wat God se wraak en straf oor ons gebring het!

Ons volk is so paniekerig, kry so seer en is so verward, dat ons onder mekaar byt en baklei, want iemand moet skuldig wees en iemand moet nou beetgekry word. Dit is soos ‘n spul rotte wat die sinkende skip wil verlaat, en nou trap ons mekaar onder die water in, en byt mekaar net om tog bo te wees, om weg te kom van die pyn en verskrikking en om uit die gevaar en bedreiging te kom.

Hierdie toedrag van sake strek ons nie tot eer nie, inteendeel dit is ‘n skandvlek op ons naam, en laat my wonder; Is die Afrikaner vandag by sy eie Toring van Babel? Ons kan mekaar nie meer vandag sommer doodmaak nie, so pak ons nou maar ewe pateties klipmure tussen mekaar, om die Swartdood uit te hou? Die ondergang en vernietiging van ons volk gaan nie as gevolg van die ANC, of die Liberaliste en Geldmag wees nie! Dit gaan hierdie bittere en venynnige onderlinge twis en tweespalt wees.

Vir die volksgenote, wat andersdenkendes onder die volk wil veroordeel, uitwerp en “stenig” wil ek met deernis herinner aan Jesus ons Verlosser se woorde: “Laat die een van julle wat sonder sonde is, die eerste klip gooi”. Die Afrikaner sal net heel, gesond word en suksesvol word, as hy begin saamstaan, en almal hande vat om ons droom van soewereine Vryheid waar te maak. Ons het genoeg vyande en teenstanders buite, ons hoef nie onder mekaar oorlog te maak nie.

Of moet ons wag vir die uiterste krisis, soos in HG Wells se boek “War of the Worlds”? In die boek beskryf die verteller hoe die mense van Londen wegvlug voor die masjiene van Mars, waar die armes, rykes, siekes, ou mense, kinders sonder aansiens des persoons saam hulle bondeltjies dra en skouers skuur soos hulle vlug van die verskrikking af. Moet ons werklik eers gelouter word tot op daardie punt, of gaan gesonde verstand begin seëvier?

липецк траверсы Лобановский

‘n Goeie en gepaste grondwet

Pas het ‘n belangrike ANC-kongres afgeloop. Die verrigtinge het die media ‘n week lank totaal oorheers, in der mate dat belangrike nuusgebeurtenisse uit die openbare oog gebly het. ‘n Uiters belangrike brief wat die gesaghebbende internasionale Verslaggewers Sonder Grense aan die ANC gerig, en gemaan het om te herbesin oor mediaplanne, is feitlik volstrek deur die groot media geïgnoreer, volkome in teenstelling toe Freedom House Suid-Afrika onlangs van mediavrye land tot gedeeltelik mediavrye land geherklassifiseer het.

Die feit dat die ANC-kongres so oorweldigend mediadekking geniet het is te verstane teen die agtergrond daarvan dat dié organisasie ook die land se regerende party is, en met basies ‘n twee derde meerderheid regeer.

Dit is egter ook so dat bitter min van die lesers van sommige van die koerante wat so ‘n groot ophef gemaak het, vir die ANC stem. Volgens die ANC self het wit steun van 4 na ses persent toegeneem.

Die rede is voor die hand liggend. Die amptelike beleid van regstellende aksie, ook deur kwotas, is regstreeks teen die manlike wit bevolking gemik, maar in die praktyk ook teen wit vroue, en alte dikwels teen bruin mense ook. Die ANC se effektiewe afwesigheid van die veroordeling van plaasaanvalle, ‘n hoogs emosionele kwessie omdat die vermoorde slagoffers hiervan by verre, volgens Interpol se syfers, die hoogste identifiseerbare groep ter wêreld oplewer, help ook nie om met die bewindhebbende party te identifiseer nie. Pleknaamsveranderings is nog ‘n emosionele kwessie. Liedjies soos: Maak dood die Boere, en die ANC se aandrang op die reg om dit te sing, help ook nie veel nie.

‘n Mens moet erg stiksienig wees om nie te verwag dat daar onder hierdie omstandighede in verskillende vorme versugtinge oor selfregering uitgespreek word nie. Die teenreaksie hierop is dat dit rassisties sou wees, dat dit outyds sou wees, en onprakties sou wees. In die plek daarvan word die deugde van Suid-Afrika se grondwet besing, en word gereeld opgegee dat dit ‘n moderne en goeie grondwet is.

In Staatsregtelike kringe is die entoesiasme hiervoor nie altyd ewe groot nie, en weinig stem saam dat die grondwet so volmaak is.

Trouens, die lande wat heterogeniteit die beste grondwetlik en staatkundig ondervang, is dikwels die mees stabiele lande. Nigerië het eers in ‘n mate staatkundige stabiliteit verkry na die land se federale streke se grense meer in ooreenstemming met die belangrikste bevolkingsgroepe, die Hausa, Yaroba’s en Ibo’s se verspreidingsgebied aangepas is. Indië is ook ‘n etniese federasie, baie soos België. Boonop maak die Indiese grondwet voorsiening vir ‘n aantal gewaarborgde setels vir die inheemse, pre-Indiese bevolking wat verspreid oor die land woon.

Indië is egter nie die enigste voorbeeld nie. In Nieu-Seeland is die aantal gewaarborgde Maori-setels geleidelik van 4 tot die huidige sewe uitgebrei. Hoewel die parlement uit 122 setels bestaan, is 62 hiervan proporsionele setels, en sewe Maori. Selfs al sou die Maori’s nie daarin kon slaag om geografiese setels in te palm nie, kan die sowat halfmiljoen Maori’s wel deeglik ‘n aantal proporsionele setels inpalm. In koalisievorming kan dit die Maori’s in ‘n belangrike bedingingsposisie plaas, en die neiging is dus om eerder die Maori-guns te probeer wen, as om teen hulle te diskrimineer.

Die vermoë om selfregering word egter meer spesifiek uitgedruk. Van 1892 tot 1902 was daar ‘n Maori-parlement, wat in 1962 deur ‘n Maori-raad opgevolg is. Op 13 Julie 1990 is die Maori-kongres in die lewe geroep. Dié kongres sien om na belange soos ekonomiese, maatskaplike, omgewingsake en politieke aangeleenthede. Dit word self gefinansier, onder ander uit uitgekontrakteerde werk, maar word grootliks gerugsteun deur ‘n Departement van Maori-sake.

Dit maak nie dat Nieu-Seeland ‘n primitiewe grondwet het nie. Sri-Lanka, wat ‘n soortgelyke grondwet as Suid-Afrika het, het uiteindelik Tamil-aspirasies met die swaardmag besleg.

детектор лжи

Vierde boer naby Clarens aangeval

Die Volksblad berig dat die vierde boer sedert Julie in die Clarens-omgewing aangeval is.

Mnr. Eddie Cressy (65) is deur vier swartes, vermoedelik van Lesotho, op sy plaas Beginsel op Erfenisdag oorval.

‘n Woordvoerder vir die polisie Majang Mosupa het gesê een van die swartes het ‘n saag teen Cressy se keel gedruk terwyl ‘n ander die loop van ‘n .22-geweer in sy mond gedruk het.

Blykbaar wou die rowers geld gehad het. Omdat Cressy nie enige geld by hom gehad het nie, het die rowers hom geskop en geslaan alvorens hulle in ‘n minibus-taxi weggery het.

Na bewering het die aanvallers die grens na Lesotho oorgesteek.

Die enigste vermiste item is ‘n kamera.

no deposit casino

Verdien Suid-Afrikaanse media hul mediavryheid?

Om hierdie artikel te skryf, is soos om met die hande agter die rug vasgemaak te skryf omdat ek nie ‘n vertrouensposisie met ‘n paar mense wil skend nie. Ek vra dus by voorbaat verskoning vir vaaghede as dit by sekere “bewyslasse” kom.

Dié verhaal het hom Donderdagmiddag begin ontvou. Ek het gewag vir die goedkeuring van ‘n paar mediaverklarings sodat ek dit kon uitstuur, waaronder ‘n party se Erfenisdagverklaring vir die volgende dag.

So saam met hulle, amper ongemerk, kom ‘n verklaring in van die mediavryheidsdrukgroep, Verslaggewers sonder Grense. In Engels staan hulle as “Reporters without Borders” bekend, maar omdat hul hoofkantoor in Parys is, staan hulle meer dikwels onder hul Franse naam bekend.

Die verklaring is in Engels, met die Frans daaronder.

Dis ‘n stukkie geskiedenis oor hoekom die verklaring by my uitgekom het. Jare lank monitor ek hul webwerf gereeld, want onder meer hou hulle die wêreldwye persvryheidsindeks by. Hulle hou ook rekord van hoeveel joernaliste tot dusver die jaar in die uitvoering van hul werk gesterf het, en hoeveel in aanhouding is. Hulle hou afsonderlike data vir mense wat by hul regerings teenspoed kry oor internet-nuusverspreiding, ook by.

Hul databasis is besonder akkuraat en vinnig van die merk af.

Toe Suid-Afrika in 2006 ook mediawetgewing oorweeg het, het Suid-Afrika van die 22ste posisie in 2003 van die 44ste posisie op die persvryheidsindeks in 2006 teruggesak. Bykans oornag het Suid-Afrika van die mees persvrye land op die kontinent by ‘n hele paar Afrikalande verby teruggesak. En hoewel Suid-Afrika geleidelik na die 33ste posisie teruggeklim het, is lande soos Ghana en Mali steeds meer persvry as Suid-Afrika.

Maar toe die ANC nou met sy jongste beoogde mediawetgewing, waaronder die mediatribunaal, begin, toe swyg Verslaggewers sonder Grense. Toe ‘n joernalis gearresteer is, steeds.

In ander Afrikalande kan die regering nie skuins kyk vir die media nie, of daar is berigte op Verslaggewers sonder Grense se webblad, en oproepe om sagter met die media om te gaan.

Kan die hoof van die organisasie se Afrikalessenaar nie Engels genoegsaam volg nie, dat so op Franssprekende Afrika gefokus word? Maar Soedan is deurlopend in die spervuur. Dus raak dit nie kant of wal nie. Dit bly nog onbeantwoord.

Ek het begin Engelse berigte oor die tribunaal aanstuur. Hieronder tel ‘n berig oor die New Yorkse Freedom House wat Suid-Afrika van ‘n mediavry land na ‘n land met gedeeltelike mediavryhied afgradeer. Naderhand maak ek ‘n “group” van alle moontlike beskikbare adresse van Verslaggewers sonder Grense, in die VSA, Switserland, Duitsland, Swede – almal. En ek stuur!

En hier, op die vooraand van die afsluiting van die ANC se kongres, kom die mediaverklaring, en ek stuur dit op my adreslyste aan.

Gedagtig aan hoe die media op Freedom House se herklassifisering gereageer het, verwag ek ‘n groot storie.

Ek stel dus ook dadelik ‘n konsep-mediaverklaring vir die party op wat ek met hul mediaverklarings help, ‘n klein konserwatiewe Christen-demokratiese party. Vroeg Vrydagoggend het ek die groen lig, en stuur dit uit. Terselfdertyd stuur ek my daaglikse nuuskommentaar uit wat ek oor dieselfde onderwerp geskryf het.

Omtrent die eerste reaksie wat ek kry, is dat ‘n streekkoerant in die Overberg vra dat hulle van my adreslys verwyder word. Heel toevallig het die KZN Witness ‘n dag of wat tevore dieselfde gevra toe die CDP in ‘n verklaring bietjie onder die ANC (met die kongres in Durban) ingeklim het. Na ek vanoggend die Witness se redakteur se kwota-artikel in Rapport gelees het, is ek nie verbaas dat sy koerant gevra het om van die adreslys af te kom nie.

Persoonlik beskou ek dit as kleinlik, veral omdat ek vir ander instansies ook soms mediaverklarings uitstuur, gewoonlik gratis. Soos die outismevereniging, omdat my eie jongste ook outisties is.

Dat A nie van B wil hoor nie, is ek al gewoond. Die “briljante” politieke verslaggewer van ‘n groot Afrikaanse koerant het ook al versoek dat hy van die CDP se adreslys gehaal word na ek in ‘n ander hoedanigheid die betrokke joernalis se kop bietjie deurmekaar gekrap het toe hy twak geskryf het. Selfs ‘n brief aan die redakteur om die lug te probeer suiwer, het niks gehelp nie. Daardie groot koerant ignoreer die CDP steeds soos ‘n stopstraat. En die CDP was nie deel van die onderonsie nie. Dis soos om die supermark te boikot oor hulle ook brood aan jou slegte buurman verkoop.

Kinderagtigheid kom voor, al is die betrokke koerant hoe groot.

Maar gegewe die groot bohaai oor die ANC se beplande media-aksies, verwag ‘n mens dat verslaggewers by die persoon agter die verklaring verby sal kyk, en die verklaring op sy meriete sal hanteer. In dié verklaring word die ANC in geen onduidelike taal nie gewaarsku om te herbesin.

Boonop, let ek, het SAPA (wat ook op my adreslys is) die verklaring twee keer uitgestuur. Uiteraard is my naam nêrens ter sprake nie. Uit de elektroniese argiewe kom ek agter dat beide News 24 en IOL die Sapa-berig gedra het.

Behalwe dat Praag die betrokke nuuskommentaar dra, is daar so ver ‘n mens uit die verskillende argiewe kan agterkom, nog bykans niks.

‘n Groot uitsaai-instansie het wel dankie laat weet, hulle gaan op ‘n gegewe tyd in hul aktualiteitesprogram oor die naweek iets daarvan maak. Saterdag luister ek, maar in plaas hiervan, word iets uitgesaai oor buitelandse joernaliste wat hul positiewe menings uitspreek oor hoe die aanbied van die sokker-wêreldbeker hul persepsies oor Suid-Afrika positief beïnvloed het.

Het die base dalk vooraf op die voorgenome insetsel afgekom en dit laat vervang met iets wat meer in lyn met die ANC se beklemtoning, tydens sy Durban-kongres, van die sokker-eenheid is?

Ook binne die gedrukte media spring ‘n senior persoon in om die belang te beklemtoon, maar skynbaar sonder sukses.

Toegegee, die verklaring kon beswaarlik op ‘n slegter tyd gekom het. Ten eerste was dit die Donderdagmiddag laat, waar die Vrydag ‘n vakansiedag, en dit dus ‘n langnaweek is. Baie koerante sou dus in daardie stadium met ‘n verminderde personeelsterkte werk, en boonop meestal onervare personeel.

Maar juis dit is rede tot kommer. Al hoe meer kom ‘n mens agter dat die nuwe generasie verslaggewers wat algemeen kennis en nuusinsig betref, net nie van dieselfde stoffasie is as die ouer mense is, wat boonop op groot skaal uitgewerk word nie.

Dié probleem kom al ‘n ruk aan – ‘n generasie wat die produk van nuwe persepsies is waar retoriek ongelukkig te dikwels in die plek van feite geplaas word. Nuuskabouters in plaas van nuushonde, dus.

Nuusoordeel bly subjektief. In die vroeg 80’s het ek ‘n artikel geskryf oor die olie wat op die Agulhasbank ontdek is. Volksblad het dit iewers diep in die koerant as ‘n smal kolomberig geplaas. Niks aardskuddend nie.

Presies tien jaar later is ek toevallig in die Kaap en lees die Burger. Op die voorblad word groot aangekondig oor die olie wat op die Agulhasbank ontdek is. Trouens, die berig is amper woordeliks dieselfde as my berig van tien jaar tevore.

Die vraag dus: Was daar onder die naweekjoernaliste nie een wat geweet het hoe belangrik Verslaggewers sonder Grense se waarskuwing aan die ANC was nie? Is almal aan diens waaragtig mediamamparras?

Uiteraard was die ANC-kongres die groot nuus. Dit is enersyds hartseer, want dit is so simptomaties van ‘n de facto eenpartybedeling.

Maar andersyds – juis omdat die ANC so groot nuus is, en so ook die planne van onder meer ‘n mediatribunaal – juis daarom sou Verslaggewers sonder Grense se waarskuwing hierdie berigte impetus gee. Rapport se hoofartikel handel trouens oor die ANC se mediaplanne. Die skrywer(s) hiervan het duidelik nie van die verklaring van Verslaggewers sonder Grense geweet nie, wat beteken iemand in die pyplyn was vas aan die wakker, of het die belang onderskat, wat net so swak reflekteer.

As die media dan self so onbevange is oor sake wat hul toekoms raak, is dit dan nodig dat ander aktiviste hulle so moet uitsit vir mediavryheid?

Daar is inderdaad ‘n ander saak ook uit te maak.

Kom ons laat Pallo Jordan se jongste uitsprake daar oor hoekom ‘n mediatribunaal nodig is (dis in elk geval duister hoe hy meen die mediatribunaal kan as “oplossing” beskou word vir die “probleme” wat hy identifiseer).

Vroeër vanjaar verskyn die Reitz 4 weer ‘n keer voor die hof sodat die saak uitgestel kan word. Die landdros waarsku by dié geleentheid die media en die politici om nie die uitspraak vooruit te loop nie. En die vier prematuur skuldig te bevind nie, en rig juis die waarskuwing omdat dit in soveel oorvloed besig was om te gebeur.

Die eerste Sondag hierna plaas Rapport ‘n brief van ‘n leser wat na die Reitz 4 as misdadigers verwys en wat nog nooit om verskoning gevra het nie. Nie alleen word die woes met die landdros se opdrag omgegaan nie, maar ook met die waarheid. Die Reitz-vier het al by geleentheid om verskoning gevra, en die berig was onder meer in Volksblad en Beeld gedra, maar nie Rapport en Die Burger nie (geoordeel aan die koerante se elektroniese argiewe nie). Sapa het dit ook gedra, en so ook minstens twee koerante oorsee, maar so ver as wat vasgestel kan word, nie ‘n enkele Suid-Afrikaanse Engelstalige koerant nie. Dit het onder andere daartoe bygedra dat die ACDP (ek het geen respek vir hierdie party nie) geweier het om te aanvaar dat die Reitz 4 wel verskoning gevra het (daar word net op die Engelse pers gereageer).

Rapport word by die Persombudsman verkla, wat die saak afwys. Soveel vir selfregulering.

Dit wil voorkom asof ook die gedrukte media besef dat die selfregulering gebrekkig is, want al hoe meer stemme gaan op dat dié kwessie weer onder die loep geneem moet word.

Daar is ‘n ander dimensie. So half uit die bloute, op 23 Augustus vanjaar (2010), verskyn daar in verskeie koerante en ander media ‘n berig oor hoe wonderlik persvry Suid-Afrika is. Die skrywer gebruik die byna jaar-oue 33ste plek wat Suid-Afrika op die Verslaggewers sonder Grense se persvryheidsindeks beklee. Niks word vermeld dat Suid-Afrika ‘n paar jaar vroeër nog die 22ste plek en mees persvrye land in Afrika was nie (destyds het die regering se kommunikasiearm wel groot gewag daarvan gemaak, en die vorige jare se plasings kan op dieselfde webwerf gelees word).

In die artikel van 23 Augustus word groot gewag gemaak van die feit dat Suid-Afrika onder die mees persvrye land op die kontinent val. (Asof die land hoegenaamd kompetisie behoort te hê).

Oor die artikel kan ‘n mens net vra: “Vanwaar gehasie?”

Kom ek span bietjie paranoia in en vra: “Hou dit nie miskien verband met die skade van die berig oor Freedom House se herklassifikasie van Suid-Afrika tot net gedeeltelik persvrye land nie? Het die regering / ANC nie dalk een van sy mediastringers ingespan om hierdie berig in die media te plant nie?

Sal iemand sy joernalistieke naam so met ‘n plank slaan sonder dat hy / sy darem nie op ‘n manier ruim kompensasie ontvang nie?

Kry ‘n mens nie hieruit dalk ook ‘n antwoord oor hoekom Verslaggewers sonder Grense se Afrikalessenaar so besonder stram was om oor verwikkelinge in Suid-Afrika in rat te kom nie?

Hoekom is die persvryheidsindeks so belangrik?

Ek “plak” ‘n paar stukke hieronder. Die stuk oor die vergelyking tussen die verskillende indekse is in die begin van 2009 geskryf en die data is dus effens verouderd, maar nie die beginsel nie.

Gaan Google my naam saam met woorde soos persvryheid, mediavryheid, press freedom, media freedom, en ‘n mens kry sowat 13 000 trefslae in totaal. (Max du Preez, wat as een van die grootste persveryheidsagitators in SA beskou word, het sowat 31 000 ooreenstemmende trefslae) Ek kan dus seker as ‘n persvryheidsaktivis beskou word.

Maar nou, jammer, g’n niks meer aktivisme van my kant nie. Daai geveg kan die media self veg. Van my kant sal ek vanuit my vakgebiede, politieke wetenskap en staatsreg, steeds wys op die verband tussen ‘n vrye, verantwoordelike media en die demokrasie, asook die stryd teen korrupsie.

Môre is die koerante se meeste groot kanonne waarskynlik terug (al is dit nou skoolvakansie) en sal ‘n paar koerantsnotkop-agterente waarskynlik geskop word. Maar al word die nuus nou gedra, is dit in die nuusomgewing maar ‘n geval van gister se nuus wat vandag se geskiedenis is.

In die politiek word graag gesê in ‘n demokrasie kry die bevolking die regering wat hulle verdien. As die land prulmedia wil hê, dan is dit nou maar so.

Dan word die onus swaarder op die internet, woernale wat nie skroom om inligting te gee nie al is dit polities sensitief, politiek inkorrek, al is dit gestroop van regeringsretoriek.

Comparison of SA’s position on different indexes, February 2009

The position of countries, including South Africa, has a remarkable correlation between their positions on various indexes.

Business Bulleting compared South Africa ’s position on the available indexes after the country 61^st position on the Heritage Foundation’s most free economies, after improving its position slightly by 0,4 percent.

On the latest press freedom Index of Reporters without Borders South Africa also marginally improved its position to share the 36^th position with a number of countries. A number of years ago South Africa held the 22^nd position, well ahead of any other African country.

On the corruption perception index, South Africa lies 45^th.

On the free economy index South Africa is lower than Mauritius and Botswana , on the press freedom index lower than Mali , Ghana and Namibia , and on the corruption perception index, lower than Botswana .

To complicate matters further, another recent report judged South Africa to be the 15^th most violent countries in 21 evaluated on the continent. Of those countries evaluated, South Africa came out as 21^st most violent country in the world. South Africa ’s murder rate of above 40 per 100 000 per annum is far in access of the world average of 5 per 100 000. South Africa , with probably the highest HIV levels in the world, is also regarded as the rape capital of the world, despite only one in ten to one in 30 rapes being reported to the SAPS. The official rate is almost 80 per 100 000 per annum.

Recent reports also indicated stock theft to be a mayor problem, being described as “the largest money making enterprise in the country.” This adversely affects the government’s land reform policies, as black farmers are often totally whipped out by stock thieves.

“The image of our country needs to be improved if we want to draw fixed foreign investment,” said Dennis Dykes, chief economist of Nedbank in reaction to the Heritage Foundation’s report.

The Heritage Foundation slammed the racial nature of Law influencing South Africa ’s economy, as well as the labour laws of the country which dampens economic growth and employment levels.

Тепловой

Clive Derby-Lewis word in die tronk mishandel

Clive Derby-Lewis kan nog steeds nie uit die hospitaal ontslaan word nie, ongeag die verbete stryd deur ses dokters om sy gesondheid te verbeter.

Volgens sy prokureur, mnr. Marius Coertze, is Derby-Lewis op Maandag 20 September in die hospitaal opgeneem as gevolg van ‘n akute toestand van gangreen in sy regteronderbeen.

Hy is Dinsdag 21 September daarvoor geopereer en dooie weefsel van 8cm x 6cm (omtrent se groot soos ‘n man se vuis) is uit sy been verwyder. Hy is daarna met binne-aarse antibiotika behandel om die gangreen te probeer stop. Die wond is oopgelaat om te dreineer en die wonddekkings word gereeld gewissel in ‘n poging om die wond steriel te hou.

Die been is tans nog geswel en die kursus antibiotika is voltooi. Die swelling dui daarop dat die stryd teen die gangreen nog nie gewen is nie. Mnr Derby-Lewis is op ‘n tweede en sterker kursus antibiotika geplaas om die gangreen te keer.

Hy is egter in ‘n erge verwaarloosde en mishandelde toestand uit die gevangenis opgeneem en dit is nog nie seker of sy been gered kan word nie. As die gangreen nie vinnig verbeter nie, sal sy regteronderbeen afgesit moet word om verspreiding van die gangreen na die res van sy liggaam te voorkom.

Hoë bloeddruk

In die kliniese ondersoek van mnr Clive Derby-Lewis by sy eerste opname in die hospitaal, het dit geblyk dat sy bloeddruk lewensgevaarlik hoog is (172/140). Die medici het begin om medikasie te verskaf om sy bloeddruk onder beheer te bring. Volgens Coertze, is “sy bloeddruk tans onder beheer, maar sal heel waarskynlik weer onstabiel raak, sodra hy terugkeer tronk toe en die goeie mediese behandeling wat hy tans ontvang, ontbeer”.

Kanker

By opname het die dokters ‘n verspreide velkanker aan Clive se regtervoorkop bemerk. Die kanker strek van die haarlyn by sy regterslaap tot by die oogbank en dek ongeveer ‘n area van 5cm X 5cm. Volgens die sjirurg, dokter Durand, se medeling aan Clive, neem velkanker ‘n geruime tyd om so groot te word en dui dit daarop dat dit reeds oor ‘n lang periode (twee jaar of langer) presenteer het. Die kanker is so diep dat dit spontaan bloei. Biopsies van die velkanker het bevestig dat dit wel aggressiewe velkanker is wat dringend behandel moet word.

Verdere bloedtoetse wat op mnr Derby-Lewis gedoen is, dui daarop dat hy waarskynlik ook prostaatkanker kan hê. ‘n Uroloog se dienste gaan betrek word om hierdie diagnose te bevestig.

Behandeling

Dr. Durand het Clive meegedeel dat sy toestand die gevolg is van growwe nalatigheid en mishandeling van Clive. Hy is van mening dat enige mediese praktisyn sonder moeite die diagnose van verskeie siekte-toestande waaraan Clive ly, kon maak.

Marius Coertze, Clive se prokureur, sê dat “Korrektiewe Dienste duidelik bewus was van sy kroniese en akute mediese toestand, maar dit waarskynlik verwyg en verwaarloos het, in die hoop dat Clive aan sogenaamde ‘natuurlike oorsake’ sal sterf. Korrektiewe Dienste se klandestiene en onmenslike verwaarlosing van Clive sou dan maklik onder die mat ingevee kon word.”

Mishandeling

Die departement van Korrektiewe Dienste se skokkende mishandeling van Clive, ‘n 74-jarige bejaarde man, duur steeds voort, selfs binne-in die hospitaal, volgens mnr Marius Coertze. Tydens die operasie van sy been, het Clive se twee bewaarders daarop aangedring om rondom die operasietafel te staan in die teater, terwyl die operasie uitgevoer word. Dit het die werk van die dokters belemmer en was ‘n oorlas.

Eers nadat Marius Coertze, Clive se prokuereur, gedreig het om die bewaarders vir minagting van die hof te laat vervolg, het hulle ingestem om buite die deur van die teater te wag en deur die venster die operasie dop te hou. Die span dokters het erg beswaar gemaak oor hierdie insident in die teater. Dit belemmer die dokters se werk en veroorsaak ‘n risiko van infeksie en die verspreiding van kieme in die teater. As ‘n reël word geen persone wat nie deel van die teaterspan vorm in die teater toegelaat nie.

Die tronkbewaarders het mnr Derby-Lewis aan sy hospitaalbed vasgeketting. Hy kan glad nie opstaan en rondbeweeg nie. Dit is noodsaaklik dat ‘n pasiënt post-operatief voldoende beweging kry om bloedklonte te vermy. Bloedklonte wat nou ontstaan, kan trombose in die been of hart of embolisme in die long veroorsaak. Ten einde hierdie trauma en selfs dood te voorkom, word hy nou behandel met bloedverdunnende middels. Dit is die gevolg van Korrektiewe Dienste se houding om ‘n 74-jarige bejaarde man aan sy hospitaalbed vas te ketting.

Dokters is geskok dat die tronkpersoneel onbeskaamd en openlik, terwyl mnr Derby-Lewis onder mediese behandeling is, poog om sy gesondheid te benadeel deur die dokters te verhinder om hom te behandel en in stryd met die medici se opdragte op te tree. Een bewaarder wou selfs vir dokter Durand verhinder om Clive op die oggend van 24 September te ondersoek omdat hy sê hy ken nie die dokter nie en weet nie of hy in die kamer toegelaat mag word nie.

Volgens Marius Coertze is die nuutste voorval van Korrektiewe Dienste se onmenslike houding teenoor Clive Derby-Lewis dat mev Gaye Deby-Lewis nie toegelaat word om hom te besoek nie. Sy is slegs een besoek aan mnr Deby-Lewis vergun. Sy het hom gister besoek. Sy word gedwing om telkens meer as ‘n uur te wag vir ‘n skriftelike toestemming om hom te besoek. So ‘n skriftelike toestemming is slegs vir een besoek van 45 minute geldig. Dan moet sy die volgende dag weer na die tronk toe gaan vir ‘n nuwe toestemming. Die Pretoria-Sentraalgevangenis se administrasie is gesluit vir die lang naweek, met die gevolg dat niemand hom gedurende die naweek sou kon besoek nie.

Die tronk het ook aan hom vorms verskaf om te teken. Hy sê dit kom daarop neer dat hy persoonlik vir die bewaarders wat hom oppas se vergoeding moet betaal. Mnr Coertze kon hom nie adviseer oor die regsimplikasies van die vorm nie, aangesien hy toegang tot mnr Derby-Lewis geweier word.

запчасти насос Лобановский Харьков

Alonso wen onder die straatligte van Singapoer!

Fernando Alonso in sy rooi Ferrari het dit twee in ‘n ry gemaak met sy oorwinning tydens die 2010 Singapoer-Grand Prix. Hierdie oorwinning was nie genoeg om Mark Webber van die bopunt van die punteleer te lig nie, maar dit het die Spanjaard heelwat nader aan die titel gebring. Daar is nog net vier wedrenne oor in vanjaar se kampioenskap en vir die tweede agtereenvolgende wedren kon Lewis Hamilton nie klaarmaak nie.

Die aandren was eintlik baie tragedies vir Hamilton; nadat hy in die 36ste rondte in Webber vasgery het was sy wedren so te sê verby. Jenson Button het nog ‘n baie klein kansie om sy titel te vededig, maar hy sal al vier die oorblywende wedrenne moet wen om dit te kan doen. Die maksimumpunte vir die oorblywende wedrenne is 25 en dit is dan ook die verskil tussen die boonste vyf jaers in vanjaar se F1-reeks.

Fellipe Massa, wat reg van agter weggespring het omdat hy tegniese problem in die laaste kwalifiserende rondte opgedoen het, het tiende geëindig om sodoende Ferrari se kanse om die vervaardigerstitel in te palm te versterk.

2010 F1 SINGTEL SINGAPOER GRAND PRIX

Plek	Nr	Bestuurder	Span	Rondtes	Tyd/Uit	Wegsp	Punte
1	8	Fernando Alonso	Ferrari	61	1:57:53.579	1	25
2	5	Sebastian Vettel	RBR-Renault	61	+0.2 sek	2	18
3	6	Mark Webber	RBR-Renault	61	+29.1 sek	5	15
4	1	Jenson Button	McLaren-Mercedes	61	+30.3 sek	4	12
5	4	Nico Rosberg	Mercedes GP	61	+49.3 sek	7	10
6	9	Rubens Barrichello	Williams-Cosworth	61	+56.1 sek	6	8
7	11	Robert Kubica	Renault	61	+86.5 sek	8	6
8	10	Nico Hulkenberg	Williams-Cosworth	61	+112.8 sek	17	4
9	7	Felipe Massa	Ferrari	61	+113.3 sek	24	2
10	14	Adrian Sutil	Force India-Mercedes	61	+122.4 sek	15	1
11	12	Vitaly Petrov	Renault	60	+1 Rondte	12
12	17	Jaime Alguersuari	STR-Ferrari	60	+1 Rondte	11
13	3	Michael Schumacher	Mercedes GP	60	+1 Rondte	9
14	16	Sebastien Buemi	STR-Ferrari	60	+1 Rondte	13
15	25	Lucas di Grassi	Virgin-Cosworth	59	+2 Rondtes	20
16	19	Heikki Kovalainen	Lotus-Cosworth	58	+3 Rondtes	19
Uit	24	Timo Glock	Virgin-Cosworth	49	Hidrolies	18
Uit	22	Nick Heidfeld	BMW Sauber-Ferrari	36	Ongeluk	14
Uit	2	Lewis Hamilton	McLaren-Mercedes	35	Ongeluk	3
Uit	20	Christian Klien	HRT-Cosworth	31	Hidrolies	22
Uit	23	Kamui Kobayashi	BMW Sauber-Ferrari	30	Ongeluk	10
Uit	21	Bruno Senna	HRT-Cosworth	29	Ongeluk	23
Uit	18	Jarno Trulli	Lotus-Cosworth	27	Hidrolies	21
Uit	15	Vitantonio Liuzzi	Force India-Mercedes	1	Ongeluke	16

Die volledige punte leer vir bestuurders en vervaardigers lyk so;

Bestuurders:

1. Mark Webber (Aus) Red Bull 202 punte

2. Fernando Alonso (Spa) Ferrari 191

3. Lewis Hamilton (GB) McLaren 182

4. Sebastian Vettel (Ger) Red Bull 181

5. Jenson Button (GB) McLaren 177

6. Felipe Massa (Bra) Ferrari 125

7. Nico Rosberg (Ger) Mercedes 122

8. Robert Kubica (Pol) Renault 114

9. Adrian Sutil (Ger) Force India 49

10. Michael Schumacher (Ger) Mercedes 46

Vervaardigers:

1. Red Bull 383 punte

2. McLaren 359

3. Ferrari 316

4. Mercedes 168

5. Renault 133

6. Force India 62

7. Williams 57

8. Sauber 27

9. Toro Rosso 10

лампы для

Toepaslike name

Seker die mees toepaslike naam wat Herrie in ‘n lang tyd vir iemand gesien het, is die van die burgemeester van Delhi waar die Statebondspele binnekort moet plaasvind.

En sake haper nog erg.

Die burgemeester, mnr. Dikshit, sê die Statebond hoef nie te komkommer nie. Hulle kan maar net kom. Alles sal reg wees en daar sal nie nog brûe inmekaar val nie, en al die kakkerlakke sal uit die baddens van die atletedorp wees.

Of mnr. Dikshit praat boel*&t en hy is in dik s&^%t, of hier kom ‘n ligte wonderwerkie.

Gewoonlik, skooltyd, as die onnie eers die rottang uit die kas haal voor hy nog begin kyk het of die klas hul leerwerk gedoen het, is daar in die klas gemompel hier kom diep *&#t. Sommiges het suiwerder Afrikaans, naamlik van *&%, gepraat.

Dit was maar moeilik om nie minstens kniediep in die *&% te wees nie. Herrie se skooltas was naderhand amper so groot soos Paris Hilton se reistas, en heelwat swaarder. Dit wou nie op die fietse se rooster pas nie, en het mens hom nog daarop vasgewoel gekry, het die rooster weggebuig. Herrie was dus gewoond om die tas voor op die fiets se dwarsyster (daai pyp wat dit van ‘n meisiefiets laat onderskei) te sit, met die helfte wat voor oor die handvatsel gesteek het.

Maar selfs dan moes nog kopgekrap word oor watter boeke die dag by die huis kan bly, want alles wou nie in die tas pas nie. Vir biologie alleen het ons drie boeke gebruik, die een groter en dikker as die ander, en dan nog ‘n plakboek waarin afgerolde notas gekom het. En die boek waarin die huiswerk gedoen moes word. Vir wiskunde was daar net soveel boeke, alles in Grieks geskryf (want wiskunde was en is vir Herrie Grieks).

En beplan soos mens wil, die boeke wat agterbly is juis die boeke wat die onnies daai dag wou gehad het ‘n mens moet saambring.

Dan is ‘n mens weer in dik &%$.

Herrie het dikwels gevoel ‘n mens beland darem heel onbillik in diep (*&.

Maar na 1994 was Herrie darem regtig onder vreemde omstandighede in diep &^%$t.

Die plaas met die jeugsentrum, Roodewal, is by Herrie se subdirektoraat geplaas. Terselfdertyd is ‘n horde ontslaande stakers van Botshabelo heraangestel, maar omdat daar reeds ander werkers in hul plek aangestel was, was daar nie werk vir die oues nie. Herrie kry toe ‘n klomp bome by die staatskewkery, en vra of die surplus-arbeiders nie op Roodewal by die atletiekbaan kan kom gate graaf vir die bome nie. So gesê, so gemaak.

Na ‘n week pleit die plaasbestuurder dat Herrie die spul laat onttrek. Hulle het nog nie ‘n halwe gat gegraaf nie, en nou begin die plaaswerkers ook kopsku raak vir werk.

En hulle het van sit op die grawe, die grawe se skepgedeeltes omgebuig! Herrie het nie eens geweet dis moontlik nie.

Herrie gaan graaf toe self. Kyk nie eens in die rigting van die grawers nie. Wil net wys wat die term “werk” beteken. Herrie graaf drie gate, voor sy hande te veel waterblase het. Die “werkers” het so half tien op Roodewal aangekom. Toe word eers gebrekvis. Na brekvis is dit teetyd, en kort hierna, etenstyd. Na ete word ‘n uiltjie geknip, toe word die grawe so bietjie heen en weer gesleep, en toe tee gedrink, en toe opgepak sodat hulle tsjailatyd (seker so half drie) weer in Botshabelo kan wees.

En toe is Herrie in dik *&%4. Herrie is verkla dat hy hulle gaan “optsjek” het.

So twee jaar gelede is die plaas as restitusieplaas aan ‘n gemeenskap “teruggegee.” Herrie het nog nie gaan kyk of die drie bome wat geplant is (in die gate wat Herrie gegraaf het) nog staan nie.

регулятор давления