Dan Roodt, Author at praag.co.za

Regsoptrede oor tolhekke?

“Die VF Plus is van mening dat regsaksie teen die oorhoofse tolhekstelsel steeds ‘n moontlikheid is en wil graag moontlike belanghebbendes in verdere stappe bystaan. Dit volg op ‘n berig in Beeld dat regter Bam in die Pretoria hooggeregshof bevind het dat SANPAB/SANRAL met die eienaar van ‘n advertensiebord moes gekonsulteer het alvorens ‘n oorhoofse tolhek wat die bord se uitsig versper opgerig is. Dit blyk dat alle soortgelyk belanghebbendes wat nie gekonsulteer is nie nou wel so ‘n regsaak kan uitmaak. Die VF Plus nooi daarom alle belanghebbendes uit om in gesprek met die party te tree om gesamentlik stappe teen SANPAB te neem,” het adv. Anton Alberts, VF Plus-parlementêre woordvoerder oor vervoer gesê.

Die VF Plus was van meet af gekant teen die tolhekstelsel en het die afgelope tyd ‘n aksie van stapel gestuur om die tariewe te laat verlaag na ten minste 5c per kilometer. Die party het ‘n aanlynpetisie begin wat nou tot 95 000 handtekeninge gegroei het. “Die ongelooflike steun is ‘n bewys dat die belastingbetaler in Suid-Afrika moeg is om te betaal terwyl die regering oneffektief regeer en korrupsie duld,” het adv. Alberts gesê.

Die VF Plus gaan toenemend hulp aan belastingbetalers verleen om die regering tot verantwoording te roep. Daarom nooi die VF Plus alle belanghebbendes uit wat direk geraak word deur die oorhoofse tolhekstelsel om die VF Plus te kontak.

Liewe ma

Dag ma
Ek lees dat daar ver noord in Egipte die mense weer kwaad is vir die Farao en nou loop hulle en swaai hulle plakkate en dinge. Die Egiptenare lyk my is maar mense wat alles in oormaat doen en dalk sal daar ‘n Moses kom om weer so bietjie orde te kry. Die mense het nou die kar gevang en weet nie lekker wat om daarmee te maak nie.

Maar ma, ons het ‘n probleem met die oues van dae, Matewis en Otto. Ma sal hulle nog onthou van ma se laaste kuier. Ons twee wors honde. Altwee is RSG se “Iets vir iets” honde. Matewis het ons in Johannesburg gekoop nadat hy op “Iets vir Iets” adverteer is en Ollie hier innie Kaap ok nadat hulle hom op “Iets vir Iets” adverteer het. Dit was ou jare terug ma.

Matewis is eintlik ‘n vrouhond. Haar naam kom van daardie ou toneelstuk “Matewis en Meraai” waar Meraai vir Matewis sê “Praat nou” en dan skrik Matewis hom boeglam want hy ken nie van praat nie en Meraai bedoel eigenlik sy wil vry. Toe Lenie Matewis so in die oë gekyk het, het sy gesê – haar naam is Matewis al is dit ‘n vrouhond.

Otto kry sy naam nou weer van hoeka se ou springbok rugby speler Ollie le Roux want toe ons hom sien was hy so sterk en fris hondjie en Japie het gesê sy naam is Ollie. Ollie le Roux het ok mos vir die Vrystaat gespeel as ma sal onthou. Altwee is nou al in mense jare baie oud. Die slimmense sê mos een mense jaar = aan 7 honde jare. Soms voel ek ook so asof ek in een jaar sewe jaar ouer word. Matewis is dan 14×7 = 98 en Ollie 84. Matewis en Ollie is oud ma.

Eers het Matewis se oge so grys geworre en toe sien ons hy loop in alles vas en dat Ollie hom so stamp, stamp en in ‘n koers in druk. Dis erg ma om nie te kan sien nie, want Matewis weet nie wanneer is oggend en môre nie. Toe kom ons agter dat hy ons gefluit nie meer kan hoor nie, stadig maar seker het hy toe doof geword. As ons hulle roep, dan gaan Ollie eers na Matewis se koers en druk hom met sy neus in ons koers. Hy kan darem nog so bietjie ruik en die ou tande is net sulke kort stokkies solat ons hom nou maar pap kos voer.

Maar ma, sy stertjie waai en as jy hom bad of vryf dan kreun hy van die lekkerte en dis net waar ons besluit het dat al is Matewis doof en blind, ons hom gat oppas solank Ollie ons help met die navigasie tussen die huis en hulle hok. Ma, Matewis is grys van kop tot tone, so silwer grys maar die stertjie waai en smiddae as ek hulle se koekies en BoB Martin pille gee, dan is hy so opgewonde want ek weet hy kan ons nog so in sy gedagtes sien. Ollie is ook oud ma, so om die kiewe raak hy ok al grys en deesdae is die ogies ook meer grys as blink.

Ons het toe huisvergadering gehou. Wat moet ons doen met die twee oues van dae? Hulle is so deel van ons, die twee “Iets vir Iets” honde – hoe nou? Die antwoord, solank die veearts sê dat daar nie pyn is nie, bly hulle ons twee oues van dae. Maar, wanneer Ollie nie meer hand kan bysit met die nuisdrukkery en stampery van Matewis as hy so tussen die blomme verdwaal nie, dan sal ons ‘n groot besluit moet neem.

Ma, dit gaan goed met die twee oues van dae en ons hoop dat hulle nog so 7 honde jare vir ons gespaar sal bly, want hoe maak mens sulke waaiende stertjies stil ?

(Ware verhaal van ons twee word honde)
Groetnis ma : Bart

Liewe ma – van Bart is ook in boekvorm beskikbaar. Besoek www.woes.co.za > boekwinkel

Фільчаков прокурор

Die onvoltooide nuusverklaring oor plaasaanvalle

Hier sit ek op ‘n Saterdagaand en slaan weer die toetse oor plaasaanvalle en plaasmoorde.

Ek het al bitter baie oor plaasmoorde en plaasaanvalle geskryf – selfs gedigte, en ‘n paar is gepubliseer. Plaasaanvalle het al dikwels naby aan my gekom. Ons kindertydse vakansiebuurseun by Kleinbrak is saam met sy swaer met masjiengewere afgemaai, my skoonma is al aangeval, en so ook my skoonpa se broer op die plaas langsaan en onder meer met ‘n mes gesteek. ‘n Kollega se pa is aangeval, en so ook my universiteitskoshuismaat se grootmaakpa.

Maar die afgelope dag of twee was daar tog ‘n nuutjie vir my.

As vryskutskrywer skryf ek onder meer nuusverklarings vir ‘n politieke party.

Moderne tegnologie maak dit moontlik dat ek die konsepverklaring in Bloemfontein kan skryf, en dit per e-pos na die partyleier in Pretoria kan stuur, en dan die finale soms baie gou terug te kry om landswyd uit te stuur.

Maar dié keer was dit anders. Nog voor die plaasaanval of plaasmoord se nuusverklaring reg was om uitgestuur te word, was daar weer ‘n plaasmoord of ‘n plaasaanval, en weer een en weer een.

Uiteindelik, so lyk dit, het ons neuse voorgekry en die verklaring uitgestuur. Kort daarna kom die nuus – die boer wat die laaste aangeval en gewond is, het aan sy kopwond beswyk.

En dan maar weer ‘n nota uitstuur.

Ironies is die laaste nuusverklaring juis uitgestuur met ‘n vorige, waarvan die ink nog skaars droog was, daaraan vasgeheg.

Môre, iewers na Nagmaal, moet ek weer op my voete wees om my weeklikse humorrubriek, Herrie se kerrie te skryf.

Dit gebeur dikwels dat ek dit weens die grusame aard van die nuus waarmee ek soms – dalk selfs dikwels – werk, soos hierdie naweek uitstel en uitstel aan die skryf van die rubriek.

Maar môre se rubriek …dit gaan swaar gaan.

Dit word nie makliker en minder ontstellend om oor plaasaanvalle te skryf nie. ‘n Stukkie van ‘n mens se siel sterf nie elke keer nie. Nee, die rou wond word net al pynliker en pynliker, soms kloppend pynlik soos wanneer Willemientjie en Anri kleintyd slagoffers van die wrede werklikheid word.

Anri, die kind wat die land geruk het om vir ‘n salfie teen die eina te vra. Nee, geen pleistertjie, geen salfie, help teen dié pyn nie.

Die syfer waarvan die tellertjie onverbiddelik aantik, word nooit net syfers nie. Agter elke syfer is ‘n hartverskeurde gesin, familie, geskokte bure, ‘n gedemoraliseerde gemeenskap, plaaswerkers sonder heenkome…

Die sielkundiges sê die omstandighede, die afgesonderdheid, magteloosheid …werk saam dat dit erger as trauma is – dit is viktiminlogie.

Dit help ook nie dat sommiges hof toe wil gaan om hul “reg” te verdedig om liedjies te sing oor hoe boere doodgemaak moet word nie.

Syfers, so erg soos dit mag wees, sal nooit die ingrepe vertel – die trauma van ‘n ou man wie se voetsole afgeskil word om te vertel waar sy kluis is wat nie bestaan nie.

Interpol se syfer van 300 boere per 100 000 per jaar wat in Suid-Afrika vermoor word, teenoor die land se gemiddeld van sowat 35 per 100 000 per jaar vertel ‘n kliniese, verdoemende syferverhaal. Maar dit kan nie die emosie vasvang van ‘n dogter wat bel en vertel hoe haar pa gemartel is nie.

Dit kan nie die rou hartseer tydens so ‘n begrafnisdiens uitdruk nie.

En dit word nie makliker om hieroor te skryf nie. Nooit nie.

Ons, wat darem op ‘n afstand staan – bid ons vir genoeg vir troos, vir bewaring?

Of is dit lekkerder ontsnapping om die “geestelike” sy “gevoed” te hou deur in briewekolomme of internet-geriewe ander Christene te veroordeel omdat hulle hul Christenskap effens anders beleef en uitleef?

как мыть сауну topcargo кидалы

Wat het van ‘Stop Zuma’ geword?

Net ‘paniek’ sal stedelinge nog red sê waterkenner

Stedelike inwoners van Suid-Afrika kan teen die jaar 2020 ‘n enorme waterkrisis beleef, het ‘n voormalige direkteur-generaal van die departement van waterwese gewaarsku.

Mike Muller, wat nou professor by die Universiteit van die Witwatersrand is en wat in die nasionale beplanningskommissie dien, het hierdie week by ‘n Water en Energie-forum in Sandton gesê dis tyd dat stadsinwoners begin “paniekerig raak” oor hulle watervoorraad.

“Ek dink regtig in die meeste van ons stede, as ons nie nóú paniekerig raak nie, en as ons nie nóú aksie neem nie, gaan ons teen 2020 ‘n krisis beleef,” het Muller volgens ‘n artikel wat in die Saturday Star-koerant verskyn het, gesê.

“Ons gaan nie ons water opgebruik nie, maar daar is ‘n paar probleem-plekke. eThekwini is eintlik op die oomblik die metropool wat die kwesbaarste is – hulle het tot onlangs weggekom met moord.”

Volgens Muller moes eThekwini eintlik al tydens die sokkerwêreldbeker sonder water gesit het.

“Ons weet baie munisipale verbruikers doen geen beplanning hiervoor nie, of as hulle dit wel doen, voer hulle nie hulle planne uit nie,” het hy gesê.

“Alle belanghebbendes moet… optree of ons gaan moeilikheid kry. Ek dink ons moet op die regte tyd paniekerig raak, en die regte tyd is nóú.”

Все для крещения

Boer leef na kopskoot

‘n Vrystaatse boer is in ‘n kritieke maar stabiele toestand in die hospitaal na inbrekers hom Saterdagoggend in die kop geskiet het.

“Drie mans het by die plaas Mara opgedaag, vermoedelik om ‘n rooftog te pleeg,” het ‘n polisiewoordvoerder, kol. Sam Makhele, gesê. Die mans was swart.

“Die boer is in die kop geskiet en die oortreders het in sy bakkie gevlug.”

Volgens die woordvoerder is die boer in ‘n kritieke maar stabiele toestand in ‘n plaaslike hospitaal.

Die voorval het omstreeks 11:00 Saterdagoggend op die plaas Mara tussen Frankfort en Tweeling plaasgevind.

‘n Saak van poging tot moord sowel as roof word ondersoek, maar geen van die verdagtes is tot dusver in hegtenis geneem nie.

велосипеды цена Фільчаков прокурор

Cosatu: Zille beskerm wit elite

Die Wes-Kaapse premier, Helen Zille, se toespraak Vrydag by die opening van die Wes-Kaapse provinsiale parlement het nie genoeg aansporing om “‘n nuwe omgewing” vir mense te skep, bevat nie, het Cosatu Saterdag gesê.

“Die fokus van die toespraak was dieselfde ou DA-beleid om die wit elite se voordele te bestendig, terwyl die krummels aan die armes uitgedeel word,” het Tony Ehrenreich, Cosatu se Wes-Kaapse provinsiale sekretaris, gesê.

“Daar is geen poging deur die premier om die gemeenskap te integreer nie aangesien sy die huidige skeidings en apartheid in die provinsie tussen swart en wit, en ryk en arm, die heeltyd onderhou.”

Ehrenreich het gesê “die armoedetoestand” wat die meerderheid in die Wes-Kaap raak, is ernstig, maar dat Zille “geen tasbare planne” het om dit reg te stel nie.

“Die Wes-Kaap is die provinsie in die land met die meeste ongelykhede, en ten spyte daarvan word ongelykheid as die grootste faktor wat ontwikkeling belemmer, nie eers genoem nie.

вагонка для бани

‘n ‘Droom’-toespraak

EK sit nou die dag hier op my stoep, (ons boere sit maar so op ons stoep as dit so erg reën) en begin toe sommer so dagdroom. Dit is mos lekker om partykeer sommer jou kop so te laat gaan na al die plekke waar jy dalk nooit self sal kom nie. So met die dromery dink ek toe wat ek vir ons mense sou wou sê as ek nou ’n leier was… Dit het so iets gegaan:

***

“Hulle vertel dat daar op ’n keer ’n groep wetenskaplikes was wat na ’n olifant gekyk het. Hulle moes toe daarna die eienskappe van die olifant in volgorde van belangrikheid lys. Tot almal se verbasing was daar nie ’n enkele lys wat ooreengestem het met ’n ander nie…

Ons, net soos die wetenskaplikes, kyk ook vandag na ’n olifant voor ons, en net soos hierdie wetenskaplikes val ons klem ook op verskillende plekke. Vir party van ons is hierdie ’n Geloofstryd, vir ander ’n politieke stryd, sommiges van ons dink die klem val op die media en ander voel ’n ekonomiese model moet die primêre aandag geniet. Dog kyk ons na dieselfde olifant. Wat ons vandag moet besef is dat die persoon langs jou nie ontken dat die olifant ’n soogdier is nie, bloot omdat die klem vir hom op die ivoor lê nie. Net so beteken dit nie dat ek bereid is om die pad te stap sonder my Skepper, bloot omdat ek die of daardie model ondersteun nie.

Vir te lank het hierdie verdeeldheid onder ons, ons gerem om ons volle potensiaal te bereik. Kom ons wees nie so naïef om te dink ons gaan almal anders oortuig om die olifant soos jy te sien nie. Nee, kom ons sien dit eerder as ’n geleentheid om die totaliteit van die olifant te erken deur op verskillende maniere daarna te kyk, mens weet nooit wat sien die ander ou dalk raak nie…

Die enigste verskil tussen ons en daardie wetenskaplikes is dat ons nie net hier is om die olifant te beskryf nie, maar dat ons weet die blerrie ding moet geslag raak!

Wat ek vanaand hier aan u voorhou is nie die enigste manier waarop jy ’n olifant kan slag nie, maar as ek nou een moes slag, is dit hoe ek dit sou doen:

Bates kan altyd vervang word, paaie kan herbou word en drade kan gelas word, maar mense kan nie deur ons weer lewend gemaak word nie. Dames en here, sonder twyfel is een van die sake wat die swaarste op ons harte moet rus, die van plaasmoorde. Dit is duidelik dat die regering van die dag nie belangstel om ons boere se veiligheid te verseker nie, hulle kan skaars die mense langs die polisiestasie beskerm en in heelparty gevalle word die polisiestasie self afgebrand of beroof. Ons is oorgelaat aan ons eie lot.

Realisties gesproke is daar net twee maniere hoe ons hierdie mense, veral die ouer weerlose mense, se veiligheid kan waarborg. Die eerste is om hulle fisies op te pas. ’n Opsie wat baie moeilik uitvoerbaar is om rede ons mense so yl gesaai is. Daar is geen manier hoe ons elke boer op sy plaas, elke uur van die dag kan beskerm nie.

Die tweede opsie is om hulle te onttrek uit die spervuur.

Daar is baie van ons mense wat nie kan assosieer met die konsep van ’n Volkstaat nie en dit is ook nie wat ek vanaand aan u voorstel nie, maar om die waarde van ’n veilige oord vir ons mense te ontken is dwaas. Ek weet baie mense eis die Boere Republieke terug, maar wat van al die lewens wat ons gaan verloor totdat dit die dag realiseer. Hoekom kan ons nie ons verliese verminder deur ’n stuk Volkseiendom aan te skaf in ’n ylbevolkte deel van die land nie? Indien ons ’n aantal aftree-oorde oprig kan ons hierdie mense baie makliker beskerm. Ons skep ’n veilige hawe waar ons getalle en terrein aan ons kant het op privaat eiendom.

’n Volk se integriteit kan gemeet word aan die manier waarop daardie Volk sy ou mense en sy kinders hanteer.

Kom ons staar ons nie blind teen die idee van ’n Volkstaat nie, maar kom ons sien hierdie vir wat dit is- ’n Reddingsaksie. Ons kan letterlik duisende ouer mense uit die pad van geweld haal met hierdie inisiatief. Ons ou mense sukkel om emosioneel aan te pas met alles wat in hierdie land aangaan, sommiges sukkel finansieel en ander is gedurig bekommerd oor hulle veiligheid.

Maar kom ons stop nie daar nie-

Kom ons bou klinieke en mediese geriewe waar ek en u kan heengaan om mediese sorg te ontvang. Baie van ons betaal duisende Rande aan mediese fondse, net om te hoor dit dek nie dit of dat nie. Hoeveel rustiger sal ons nie almal slaap as ons weet daar is ’n hospitaal wat jou gesondheid op die hart sal dra eerder as jou ‘uitgeputte fondse’ nie?”

Kom ons bou ook skole vir ons kinders waar hulle teen ’n waardige standaard opgevoed kan word. Skole wat nie besmet is van dwelms, pornografie en misdaad nie. Skole wat dit hulle werk maak om u kind die beste opvoeding in die wêreld te gee…

Sou ons net dit doen, is ons klaar halfpad na ’n nuwe Volk-tuiste. Met al die voete van die ouer mense, die kinders en hulle ouers skep ons ’n vrugbare geleentheid vir die ontwikkeling van nuwe besighede, of selfs vir bestaande besighede om nog ’n tak oop te maak. Dit is ’n sneeubaleffek wat plaasvind…

Dames en here… Ons Volk hou daarvan om te bou. Ons is goed daarmee om goed op te bou. Hoekom laat ons toe dat menings en opinies in ons pad staan om ’n nuwe begin te maak? ’n Begin wat nie noodwendig gaan ophou by ’n stukkie grond nie, maar wat kan groei, plaas vir plaas, distrik vir distrik, munisipaliteit vir munisipaliteit totdat daar duisende hektare aaneen terug is onder ons bestuur.

Wat met Suid Afrika gaan gebeur, weet niemand van ons verseker nie, maar as dinge aangaan soos dit nou aangaan, kan hierdie regering nie vir altyd voortbestaan nie. Die mense op die straat sal hulle met tyd uit die stoele lig, ’n bloedbad in die strate is nie ’n vergesogte idee nie. Hoekom wil ons dan tussen-in wees?

God help hulle, wat hulle self help. Ons kan nie verwag om net gerieflik terug te sit nie, ons toekoms is in ons hande. Ons moet begin wys of hierdie taal, Volk en kultuur wat aan ons toevertrou is, vir ons enige iets werd is, ons moet begin woeker met ons talente en ophou om dit te begrawe onder tonne argumente en redenasies…

Wat vra ek van u?

Ek vra dat ons elkeen ons gesindheid teenoor ons toekoms moet verander. Kom ons neem deel aan hierdie plan uit liefde vir ons eie, nie uit protes teen hulle nie. Kom ons maak ons saak reg met ons God en loop die pad in nederigheid en verootmoediging met ons Saligmaker, maar ook met liefde en respek vir hulle wat langs ons loop, al verskil ons oor hoe ons die olifant sien…

Kom ons raak opgewonde oor die plan en baseer nie ons gevoel op leiers, organisasies of teorie en argumente nie. Hier is ’n wettige, praktiese, eenvoudige plan wat geen leed aan enige iemand bedoel nie, ’n plan wat eenvoudig ’n tydelike veilige hawe wil skep vir ons mense. Kom ons maak die plan ons eie… Praat daaroor met passie en opwinding met al jou familie, vriende en kollegas. Maak seker dat almal wat jy elke dag raakloop weet hoe vorder die plan. Laat dit in jou mamma-taal soos heuning afdrup… Maak mense om jou deel, kry hulle betrokke en hou hulle betrokke…

Dra by…

Die realiteit is dat so aksie miljoene Rande gaan kos. Kom ons sit Oranje blikkes uit in elke besigheid en plek waar ons mense al hulle sente kan ingooi, kom ons braai wors en verkoop dit op Saterdae om geld in te samel, kom ons kollekteer glas koeldrank bottels en gaan gee hulle in vir geld… Kom ons reël vertonings en opvoerings om geld in te samel. Ek vra u nie om u hardverdiende spaargeld aan ons oor te teken nie, ek vra u net om dit wat u kan bekostig te belê in ’n inisiatief wat u belange op die hart gaan dra. Kom ons maak soos die mossies en bekommer ons nie oor die geld nie, want ’n boer maak ’n plan.

Wat vra ek vanaand nie van u nie?

Ek vra nie dat u deel word van iets onwettigs nie,

Ek vra nie dat u alles opgee om dadelik na hierdie stukkie aarde toe te trek nie,

Ek vra nie vir u om skielik kakie te dra en ’n baard te groei nie,

Ek vra nie dat u die wapen opneem neem nie,

Ek vra nie dat u, u standpunt oor die olifant moet verander nie,

Ek vra nie te veel nie…

Dames en here… Stel u voor hoe moes die Voortrekkers gevoel het op die vooraand van hulle trek. Hulle moes baie agter los, met geen waarborg oor wat voorlê nie, dog het hulle moed gehou en die pad met durf aangepak. In vergelyking hiermee is dit wat ek vanaand vir u vra nie veel nie…

Wat ons egter moet besef is dat dit vyf minute voor twaalf is voor ons volk… Dames en here, die wa is gepak en u moet vanaand kies of u klim of bly… More as die son breek in die Ooste is daar net een ding om te doen…

“Skouer aan die wiel en voorwaarts!”

Ek dank u…

***

Ek dink dit sou my storie gewees het… Miskien sou party mense my neus daaroor wou breek, miskien sou ander iets daarin gesien het waarvan hulle hou…

Wie weet as mens so op jou voorstoep sit en droom terwyl dit reën?

пуско зарядное

Goeie Ier, slegte Ier

Soos wat ek kyk na die indrukke wat daardie Ierse kaviaarkommunis die afgelope naweek met sy alewige sonbril en cowboyhoed op die menigte agtergelaat het, het my waardering vir Ierland min of meer dieselfde kant opgegaan as hul staatsskuld. Dit het ‘n nuwe dieptepunt bereik. Paul ‘Bono’ Hewson is daardie groot kleinburgerlike weldoener wat bittergraag Afrika van sy neokoloniale kettings wil verlos, maar blykbaar sukkel om te verstaan hoe die sleutel in die slot pas; iets waaroor Paul Theroux hom in 2005 al flink geroskam het (lees “The Rock Star’s Burden” in die New York Times).

Elke keer as Bonehead die Weste weer jammerhartig staan en betig oor Afrika se ellende, doen hy geen enkele moeite om te praat met die gewone swarte wat iewers in ‘n kleihut woon nie, maar wend hy homself direk tot die groot leiers van daardie land. Die munt val blykbaar nie by hom dat hierdie leiers ‘n besonder groot aandeel het om Afrika in armoede te hou nie, juis omdat hulle sodoende op sy Westerse sentimente kan speel om hul eie bankrekenings te spek. Daardie geld vloei uiteindelik tog maar weer na banke in Switserland en in die hande van die groot geldmoonthede.

Bono kan geen fout vind met strydliede soos “Kill a Boer” nie, want as Ierse Republikein is hulle ook gewoond daaraan om sulke ophitserye te uiter. Hy kan dus nie verby sy eie vooroordele sien nie, en vergelyk Afrika se stryd met sy eie…iets wat ons linkse vriende elders ter wêreld op ‘n gereelde basis doen. Nogal ironies hoe die Groot Bewakers Teen Vooroordeel dikwels die mees bevooroordeelde is van almal.

Gelukkig kan ons Ierland nie heeltemaal afskryf nie. Dit is immers die land van Samuel Beckett, James Joyce en Oscar Wilde, die groot drie aardskuddende skrywers wat die Trinity College in Dublin op die wêreldranglys gesit het. Dit is ook die land van CS Lewis, daardie skrywer wat die grootste deel van sy lewe in Engeland gewoon het, maar nooit sy Ierse agtergrond verloën het nie.

CS Lewis was ‘n bedrywige skrywer gewees, maar sy belangrikste werk is een wat helaas nie baie aandag geniet het nie. The Abolition of Man is desnieteenstaande deur die konserwatiewe Edmund Burke stigting uitgesonder as een van die grootste werke van verlede eeu, en kan gratis op die internet gelees word.

The Abolition of Man bestaan uit drie onderdele, te wete ‘Men Without Chests’, ‘The Way’, en derdens ‘The Abolition of Man’. Dit is veral die eerste onderdeel ‘Men Without Chests’ wat besonder aandag verdien. Hierin argumenteer Lewis hoe verkeerd dit is om menslike sentiment te beskou as iets wat geen weerspieëling van ‘n hoër werklikheid is nie. Dit het hy geskryf op ‘n reaksie dat kinders in Engelse skole geleer word dat gekultiveerde sentimente eintlik nie bestaan nie, maar slegs losstaande uitinge is van hoe iemand op ‘n bepaalde oomblik voel.

Die voorbeeld wat hy gebruik is twee mense wat na ‘n waterval kyk. Die een beskou die waterval as ‘subliem’ en die ander een as ‘oulik’. Skoolkinders leer nou van hul onderwysers dat hierdie verskil in waarneming na die waarnemers se eie gemoedstoestand verwys, en dat daar niks inherent is in die waterval wat lei tot ‘n hoër waarderding daarvan nie. Hierdie opvatting is die dood in die pot vir enige vorm van lettere, van waardes, van etiek, teologie en politiek, want met so ‘n siening is jy besig om kinders se siel uit te sny terwyl hulle nog nie eers ontwikkel het nie. Elke literêre ontwikkeling word oorbodig verklaar as dit die geval is.

As kinders (of enigiemand) geleer word dat emosies in geen verhouding tot die werklikheid staan nie, kan mense begin om gekultiveerde emosies as vyandig te beskou, want daar is geen plek vir sulke gevoelens nie. Al wat dan oorbly is die verstand en die basisemosies. Dit is wat Lewis bedoel met mense sonder borskaste. Die hoof staan as simbool van rede, die buik is simbool van die basisemosies en die bors staan vir die delikaat gekultiveerde sentimente wat ‘n mens na sy hoër vryhede stuur. Dit is die kombinasie van rede en hart wat ‘n mens se diepliggende gevoel van moraal help kweek. Lewis se mening is dat daardie gevoel van hoër strewe iets is wat universeel is en sy ontstaan sowel buite as diep binne die mens het. Die begrip wat hy hiervoor gebruik is die Chinese Tao. Dit kan allerweë ook as die mens se gevoel van ‘n godsbesef beskou word.

Die groot gevaar wat kan ontstaan by mense sonder borskaste is dat hulle geen onderskeid kan tref teen werklike en valse senitmente nie. Hiermee kan hulle juis die verkeerde weg inslaan wat vir propagandiste baie nuttig kan wees. Dit lyk verdag veel soos die “Geloof is die opium van die massa”-leuse van Karl Marx. Ware kennis met ‘n hoë mate van waaragtigheid word weggeneem en niks word in die plek daarvan gesit nie.

In die slotparagraaf van Men Without Chests skryf Lewis: “And all the time—such is the tragi-comedy of our situation—we continue to clamour for those very qualities we are rendering impossible. You can hardly open a periodical without coming across the statement that what our civilization needs is more ‘drive’, or dynamism, or self-sacrifice, or ‘creativity’. In a sort of ghastly simplicity we remove the organ and demand the function. We make men without chests and expect of them virtue and enterprise. We laugh at honour and are shocked to find traitors in our midst. We castrate and bid the geldings be fruitful.”

Bono verteenwoordig presies hierdie gevaar wat Lewis geïdentifiseer het. Hy roep op om blanke voedselprodusente dood te maak en verwyt blankes dat hulle te min doen om Afrika van voedsel te voorsien. Soos Lewis sou gesê het is dit nie soseer dat hy ‘n groot kop het nie. Dit lyk net so omdat sy borskas weggekwyn het.

Dalk moet die Sweedse Akademie vir hom maar sy felbegeerde Nobelprys gee. Dan kan hy tesame met Tutu, Mandela, Luthuli en Gordimer bekendstaan as een van daardie groot humanitêre figure wat Droomkontinent Afrika in ‘n lewende hel omskep het.

Gaan Vlaandere ‘n frietrewolusie tegemoet?

’n Wêreldrekord vir politieke onderhandelinge om ’n nuwe regering te vorm, is gister geslaan. Dié nuwe rekordhouer is België. ’n Opskrif in die Vlaamse dagblad De Standaard lui vanmôre: “België breekt het wereldrekord politiek onderhandelen”. Die rekord van 249 dae van onderhandelinge is dus geslaan.

Die vorige rekordhouer was Irak, en ’n Irakese afvaardiging het gister ’n wisselbeker Regeringsvorming op ’n speelse volksfees in die Vlaamse universiteitstad Gent aan die Belge oorhandig. Sowat ’n 10 000 mense het dit bygewoon.

Voor Irak het Nederland die rekord gehou, en Nepal, wat al 233 dae onderhandel, kan maklik die volgende rekordhouer word as die Belgiese politici daarin kan slaag om ’n ooreenkoms te bereik.

Daarvan is egter nog geen sprake nie. Die teenstellinge in die land is te groot. In die Vlaamse televisienuus van gisteraand is ’n paar redes genoem. Naas die links-regse teenstellings is daar natuurlik veral die teenstelling tussen die Nederlandssprekende Vlaminge en die Franssprekende Wale. Groot wantroue bestaan tussen die Vlaamse en Waalse politici en daar is ook verskille in die onderhandelingskultuur.

Oral in België het gister speelse byeenkomste plaasgevind om die rekord te “vier”. In nog ’n Vlaamse universiteitstad, Leuven, is opgeroep tot ‘n “friet-revolusie”. Friet is wat ons in Afrikaans skyfies noem, of anders slap tjips. ’n Student het op televisie gesê: “Friet is die nasionale simbool van die Belge, of hulle Vlaams is of Franstalig”. Soos Tunisië ’n “jasmyn-revolusie” gehad het en Egipte ‘n “priramide-revolusie” moet België ’n “friet-revolusie” kry!

Die Belgiese verkiesing is op 13 Junie verlede jaar gehou, en sedertdien is tevergeefs onderhandel.

Die vorige bemiddelaar, Johan Vande Lamotte (korrek gespel so), het voorgestel dat België uiteindelik ’n unie van vier deelstate moet word, naamlik Vlaandere, Wallonië, Brussel en die Duitstalige gebied.

Die deelstate moet dan ’n groot deel van die owerheidsbeleid oorneem, insluitende justisie en die uitvoering van die sosiale sekerheid. Die federale regering moet hom alleen besig hou met sake soos verdediging, buitelandse betrekkinge, asiel en migrasie.

Vande Lanotte het dit gesê in ’n lesing aan die Gentse universiteit. Hy is leier van die Vlaamse sosialiste en het drie maande vergeefs geprobeer om ’n akkoord te bereik.

вектор 5