Dan Roodt, Author at praag.co.za

Taalstryd wen Majuba

Die Slag van Majuba het gedurende die Eerste Vryheidsoorlog op 27 Februarie 1881 plaasgevind. Generaal-majoor Sir George Pomeroy Colley was die opperbevelvoerder van die Britse magte in Suid-Afrika, asook die goewerneur van Natal en Hoë Kommissaris oor die Britse Kolonies in Suidelike Afrika, ŉ briljante man met uitstekende militêre rekord en voormalige professor aan die Sandhurst Militêre Akademie in Engeland.

Hy het, vanaf sy basis Mount Prospect, suid van Laingsnek, met 405 man die kruin van Majuba stilletjies die vorige nag beset met die doel om die Boere uiteindelik te verslaan en die pad na Pretoria oop te maak vir die Engelse magte in aantog vanaf Durban.

Toe genl. Piet Joubert, een van die driemanskap en van die Boeremagte, besef dat die Engelse die berg deur die nag beset het, gee hy vir sy twee generaals Frans Joubert en Nicolaas Smit die bevel: “Die Engelse is daar bo en julle gaan hulle daar afhaal… dadelik!”

Die res is geskiedenis…

In die lig van die hele aanloop tot die veldslag en die rol en invloed van taalstryders soos ds. SJ du Toit, was dit vir die GHA ŉ besondere eer en voorreg om vanjaar se fees aan te bied.

Min mense besef watter invloed die taalstryd in die Kaapkolonie en die opborrelende Afrikanernasionalisme wat dit ontketen het, gehad het op die uitkoms van die Eerste Vryheidsoorlog.

Met die Engelse bewind aan die Kaap (aanvanklike besetting: 1795 – 1803); (tweede besetting: 1806 – 1961) het die owerhede probeer om die Kaap te verengels. Die verengelsing is aanvanklik vergemaklik omdat die koloniste verdraagsaam en toegewend was, maar namate die onderdrukking van Nederlands toegeneem het, het verset ingetree.

Lord Charles Somerset, die goewerneur van die Kaap, se Taalproklamasie van 1822 het Engels nie alleen tot die eerste nie, maar weldra ook tot die enigste amptelike taal verhef. Dié amptelike anglisering bereik sy hoogtepunt in ŉ “koninklike” besluit van 11 Maart 1853, wat aan die Kaapkolonie sy eie grondwet gee en terselfdertyd Nederlands alle regte in die bestuur van die land ontsê. Met behulp van Engelse en Skotse predikante is die skool en kerk oral geïnfiltreer.

Met die vervanging van Hollands-Afrikaanse instellings en gebruike deur die Engels, het die Nederlandse taal dus al hoe ernstiger in gedrang gekom: in die administrasie, die gereg en howe, die skoolwese, die Hollandse kerke, die sosiale verkeer en tot in die huiskring. Veral jongmense het bygedra tot dié tendens van toenemende, gewillige verengelsing.

Klink dit bekend?

Hierdie stand van sake het “Oom Jan wat versies maak” (C P Hoogenhout) raak opgeteken in sy oorbekende gedig:

Engels! Engels! Alles Engels!
Engels wat jy sien en hoor;
In ons skole, in ons kerke,
Word ons moedertaal fermoor.
Ag, hoe word ons folk ferbaster,
Daartoe werk ons leeraars saam.
Hollans nog in sekere skole:
Is bedrog, ŉ blote naam!

Wi hom ni laat anglisere,
Word geskolde en gesmaad.
Tot in Frystaat en Transvaal al,
Oweral dieselfde kwaad.

“Dis fooruitgang!” roep die skreeuwers,
“dis beskawing wat nou kom!
Di wat dit ni wil gelowe,
Di is ouderwets en dom…”

Uit die behoefte aan ŉ Bybel in Afrikaans, die druk van verengelsing deur die owerheid en die opwelling van weerstand daarteen, die opbruising van nasionalisme en die idealisme van jong Afrikaners het die GRA op 14 Augustus 1875 ontstaan – die Genootskap van Regte Afrikaners.

Die leuse van die GRA was: om te staan vir ons Nasie, ons Taal en ons Land. Hierdie stigting het ŉ rimpeleffek gehad, nie net in die Kaap nie, maar ook in die Vrystaat en Transvaal.

In sy oproep tot die volk om hulle by die GRA te skaar, skryf ds. SJ du Toit, dat daar Afrikaners met Engelse harte is, Afrikaners met Hollandse harte en Afrikaners met Afrikaanse harte. Hierdie laaste groep, het hy gesê, is die WARE AFRIKANERS en dat dit hulle is wat moet saamstaan.

Min mense besef die rol wat die Taalstryders van die Paarl gespeel het in die oorwinning by Majuba en ook daarna.

Ds. SJ du Toit, stigter van die Genootskap van Regte Afrikaners het in Die Patriot, wat ook in die Vrystaat en Transvaal versprei is, die Boere aangemoedig om die Engelse die stryd aan te sê. Die gewildheid van die blad het grootliks toegeneem weens die onbewimpelde nasionale beleid daarvan, soos veral sedert 1877 geblyk het na die anneksasie van Transvaal deur Brittanje. Die koerant het reeds vroeër die kandidatuur van SJP Kruger gesteun, maar na Shepstone se anneksasie word die blad nou die raadgewer van die Transvaalse Boere. Eers het die redaksie die Transvalers tot leidelike verset gemaan, maar toe alle onderhandelingspogings met Engeland misluk om Transvaal sy vryheid te laat terugkry, was die boodskap van Die Patriot: “Lydelike verset is ydellike verset.” Die Transvaalse leiers het die implikasie verstaan, sodat genl. Nicholaas Smit na die lees daarvan sou gesê het: “Burgers, maak skoon jul roers”, skryf PD van der Walt in sy boekie SJ du Toit.

Die Eerste Vryheidsoorlog het in die guns van die Zuid-Afrikaanse Republiek verloop, en Die Patriot, wat die Boeresaak so getrou gesteun het met versoekskrifte in hul guns, ontmaskering van die Britse beleid, ‘n fonds vir die noodlydendes, mediese hulp, ens., het gebaat by die daaropvolgende algemene nasionale oplewing.

Na die oorwinning verskyn dié gedig van ds. SJ du Toit in dié blad:

Die Vierkleur van ons dierbaar land
Die waai weer oor Transvaal,
En wee die Godvergete hand,
Wat dit neer wil haal!

Nie net is die gedig, Dit is Godsvinger deur Du Toit verskryf nie, maar is daar ook ‘n oorwinningsfees gereël: die Gimnasiumsaal is versier, die foto’s van Kruger en Joubert het by die ingangsportaal gehang, ‘n feesmaal is geniet, en toesprake en koorsang is aangebied.

Paul Kruger was so ingenome met ds. du Toit se standpunt oor Christelik-gefundeerde moedertaalonderrig dat hy hom aangestel het as Superintendent van Onderwys in Transvaal. Die Patriot van 28 April 1882 het daarop gewys dat Hollands vir die Afrikaanse kind byna net so vreemd was as Engels en dat Afrikaans dus as onderrigtaal gebruik moes word.

In Maart 1882 kom ds. Du Toit in Pretoria aan. Onder sy praktiese en versiende beleid het die onderwys in Transvaal met rasse skrede vooruit gegaan. Tydens die opening van die Opleidingskool vir Onderwysers in Pretoria aan die begin van 1883, kon hy daarop wys dat daar reeds 70 skole vir elementêre onderwys in die land was. Toe hy daar begin het, was daar slegs drie skole.

Onder ds. Du Toit was daar drie elemente in sy onderwysstelsel wat vir ons van belang is:

Opleiding van eie onderwysers;
Onderrig in Afrikaans; en
Vrye Christelike skool, gesubsidieer deur die staat, maar onder die stuur van die ouers.

Dit is geen oordrywing nie om te beweer dat die GRA onder die geniale leiding van ds. SJ du Toit op ‘n uiters kritieke tydstip in ons volksbestaan die fondament gelê het vir die herrysenis van die Afrikanernasie.

Malemamobiel van R1 miljoen

{jathumbnail off}

Praag se motorredakteur, André Olivier, het vandag vir Julius in sy splinternuwe Malemamobiel, ‘n spierwit Mercedes Benz C63 AMG-koepee van R923 000 gesien. Met opsionele ekstras kan die motor tot R1 250 000 kos.

Dít alles danksy die belastingbetaler en die vet Limpopo-tenders wat ons vir die tenderpreneur befonds…

Die groot vraag is waarom Malema ‘n wit motor in plaas van die gebruiklike swart verkies?

Afrikaanse sirkulasiesyfers daal – weens Naspersmonopolie?

Die sirkulasie van Afrikaanse koerante is besig om drasties te daal, waarskynlik weens die monopolie wat Naspers oor die gedrukte woord in Afrikaans beskik. Volgens die Ouditburo van sirkulasie se jongste syfers, wat enkele dae gelede vrygestel is, “daal naweekkoerante in Afrikaans 2,8 keer vinniger as hul Engelse eweknieë”. Wat dagblaaie betref, daal die Afrikaanse titels 40% vinniger as Engelse titels.

Rapport, wat ongeveer ‘n dekade gelede nog byna 500 000 eksemplare verkoop het, se sirkulasie het die afgelope jaar met ‘n bykomende 10% gedaal en beskik nou oor ‘n sirkulasie van slegs 201 983.

Gerugte wil hê dat die voormalige redakrise van Rapport, Liza Abrecht, afgedank is nadat sy einde verlede jaar na Media24 se elektroniese platforms verskuif is. Die presiese rede vir Albrecht se afdanking is nog nie bekend nie.

Dit is bekend dat Naspers geen nuwe toetreders tot die Afrikaanse mark verdra nie. Weens die grootte en oorheersende posisie van die maatskappy, is die lot van Afrikaans as mediataal ook nou aan die lot van Naspers se publikasies gekoppel. Volgens mnr. Tim du Plessis, ‘n voormalige redakteur van Rapport, lees 50% van dié koerant se lesers slegs een koerant per week: Rapport.

Sedert 1994 het Naspers en sy filiaal Media24 egter ‘n toenemend linkse aanslag ontwikkel en vele tradisionele Afrikanerlesers van hul koerante vervreem. Vandaar die snelle afgang van die Afrikaanse koerante wat aanmekaar sirkulasie verloor.

Dit mag ook wees dat die oorskakeling na die internet en digitale media onder Afrikaanstaliges vinniger as onder Engelse lesers plaasvind en dat die gedrukte media dus sneller sirkulasie verloor. Interessant is dat die Pretoria News, wat weens sy ligging in Pretoria insgelyks oor ‘n aansienlike persentasie Afrikanerlesers beskik, insgelyks die vinnigste van alle Engelse koerante gedaal het, naamlik ‘n jaarlikse vermindering van 12,5%.

Dat Afrikaanse lesers egter besig is om hul rug op die Nasperskoerante te keer, is ‘n neiging wat uit die jongste sirkulasiesyfers afgelei kan word. Die vraag is watter ander heenkome daardie lesers gevind het en of hulle steeds Afrikaans lees…

Данильченко Харьков

Skopkanon kan Leeus nie stuit

Die Leeus en die Cheetahs het hulle Super Rugby-veldtog met ’n soort lae-intensiteit skermutseling van stapel gestuur, en, soos meermale in die verlede, het die katte van die Noorde die Sentraalkatte met twee punte geklop. Dié keer was die telling 27-25.

In hierdie fase van elke seisoen is die begrip “roes” ter sprake, maar gister op Ellispark wat deesdae na ’n gaskoeldrank vernoem is, was die gebruiklike onbehendigheid nie so ooglopend nie; dit was meer ’n geval van twee spanne wat versigtig speel, wat dinge nog nie teen volspoed doen nie, wat die bal versigtig aangee en seker maak van hulle posisies op die veld.

Die hitte van die stryd het net een drie – gedruk deur die Vrystaatse stut, WP Nel – die telkaart gehaal. Die res was skoppunte, 20 vir die Cheetah-losskakel Johan Goosen en 27 vir sy regstreekse teenstander Elton Jantjies. Die Transvaler het, om die waarheid te sê, die rekord vir stelskoppe in ’n Super Rugby-wedstryd geslaan en nege gebank.

Die groot hoeveelheid skoppunte was die gevolg van wedstrydbenadering, veral van die spanne op die aanval. Met die skerpheid en onverskrokkenheid van verlede seisoen, sou baie van hierdie offensiewe tot drieë gelei het. Die deurdringing en dringendheid het geskort en die konserwatisme van die spanne het tot ’n ander ingesteldheid gelei. Beide spanne in topvorm is vooraanstaande eksponente van voetbal-Blitzkrieg, waar bresse geslaan word met toegespitsde aanslae, makkers met vernuftige aangeë deur oopgerekte gapings gestuur word en die bal wat vinnig en presies aangestuur word tot waar die verdediging die ylste is. Gister, egter, is die aanval meer gebruik om genoeg druk op die vyand te plaas sodat hulle sou oortree wat die skopgeskut in spel sou bring.

Inderwaarheid was dit die Cheetahs wat hiermee die suksesvolste was. Elton Jantjies is ’n belangrike teëltjie in die Leeu-mosaïek maar die bloedjong Johan Goosen lyk op die vooraand van ’n legendariese loopbaan in die Cheetah-trui te wees. Daar skort met sy algemene spel niks, maar hy het doodeenvoudig die gekonsentreerde skopkrag van drie muile in sy regterskoen. As hy ongeskonde bly, gaan hy die landskap van Super Rugby hierdie seisoen verander. Spanne gaan baie meer konserwatief by die afbreekpunte so ver as sestig meter van hulle pale moet speel, en dit gaan vir Heinrich Brüssouw soveel dodeliker op die baljag maak.

Gister het Goosen so in die harwar van los spel die bal ontvang, twee treetjies getrippel en die bal vyftig meter ver per stelskop deur die pale versend. ’n Minuut later het die Leeus onwettig omgegaan by ’n afbreekpunt, ’n goeie sestig meter van hulle pale. Goosen het die bal op sy eie tientreëstippellyn geplaas, kort aanloop uitgemerk, gestorm en geskop. Geen probleem! Hy kan die faktor word waarvoor Frans Steyn eens bestem was – die langafstandkanonnier wat opponente oor tweederdes van die veld lamlê. Iets so ooglopend funksioneel en roetinegewys as ’n posisionele skop uit die kwartgebied sal heroorweeg moet word, want kry Herr Goosen dit in die hande, gaan dit nie as ’n taktiese mog’t-troffe hersend word nie. Die pale gaan onder skoot kom.

Soos wat dit is, het die Leeus gewen omdat Goosen twee keer nie ’n stelskop, wat die wedstryd sou wen, kon neem nie, bloot omdat hy nie op die veld was nie, die eerste keer weens ’n geelkaart en die tweede keer omdat hy reeds deur Sias Ebersohn vervang is. Ebersohn, en voor hom Tewis de Bruyn, het albei die kol gemis met skoppe wat maar net ’n formaliteit vir Goosen sou wees.

Nie een van hierdie spanne is Super Rugby-gunstelinge nie, maar dit sal besondere onnoselheid van ander spanne vat om hulle te onderskat. En tog, so seker as wat roes ’n besprekingspunt aan die begin van ’n seisoen is, so seker is dit dat sommige spanne tog die Leeus of die Cheetahs gaan vlak kyk. En daar sal agterna wonde gelek word.

Stormers, onder Rassie se skaduwee uit, planloos en hopeloos

Was die WP/Stormers-masjien van verlede jaar eintlik die maaksel van Rassie Erasmus, en indien wel, wat sal daarvan oorbly na hy daar vort is? In alle waarskynlikheid, en bitter min, blyk die antwoorde te wees na die Kapenaars se skokkende vertoning in hulle wedstryd gisteraand teen die Hurricanes.

Die Kaapse spanne van verlede jaar was niks indien nie goed afgerig nie. Spelers het hulle aanwending in hulle posisies verstaan en elkeen het sy werk gedoen. Die Stormers het verlede jaar die beste verdedigingsrekord in die Super Rugby-kompetisie gehad en die WP in die Curriebeker. Die spanlede se werk was só goed gedefinieer dat hulle hulleself selfs kon herontplooi om ’n halfdosyn losskakels toe beserings verwoesting in dié posisie gesaai het.

Dat die Kapenaars nie een van die twee kompetisies kon wen nie – inderwaarheid was hulle laaste silwerwaresukses die Curriebeker van 2001 – kon nie met enige regverdiging aan afrigting toegeskryf word nie. Waarskynlik het hulle net nie die spelersmateriaal of die rugbykultuur van die Bulle of die onstuitbare entoesiasme van die Leeus gehad nie. Maar dit was steeds ’n goedgedrilde, netjies afgerigte span, een met ’n skelet wat ferm genoeg is om hulle staande te hou in die uitgerekte hitte van twee uitmergelende kompetisies.

Die span wat ons gisteraand gesien het, nou ja! Al die belangrikste onderdele is nog daar, maar blykbaar nie verbind nie, soos skroewe en stawe in ’n koekblik wat geskud word. Die agterlyn het al die grasie en samehorigheid van hoenders in ’n haelstorm gehad. Die voorspelers het nie oë vir die bal gehad nie en was besluiteloos by die afbreukpunte. Die verhouding tussen voorpak en agterlinie was stief ten beste en ten ergste het dit gelyk asof hulle teen mekaar speel. Groot name het nie soseer tot ’n val gekom as bloot net vervaag nie. Habana was op die veld, reg?, wie weet, miskien…

O, daar was indrukwekkende oomblikke: Die voorpak het soms goed gedryf en veral doeltreffend van die lynstane af gemaal. ’n Paar Stormers het bal-onder-die-arm verwoestend gestorm, vernaamlik Andries Bekker, Tiaan Liebenberg en die jong slot Eben Etsebeth. In die agterlyn het die knalbuksies, Joe Pietersen en Gio Aplon, so vinnig en dodelik as altyd op die aanval gekom. ’n Swak wedstryd word gereeld beskryf as een “wat gou vergeet sal word.” Die Stormers en die voetbalkykers sal hierdie een net kan vergeet na volgehoue terapie oor ’n lang tydperk.

O ja, die Stormers hét gewen, met ’n skaflike telling van 39-26. Hulle hét drie drieë gedruk: Gio Aplon het op volle vaart langs die lyn af gesweepklap, binnekant toe gehuppel, ’n beknopte gaping tussen twee verdedigers gekloof en gaan druk. Die ander twee drieë was voorspelerpunte; eers is ’n standaard, tuintipe rolmaal van ’n lynstaan teenaan die doellyn af deur instaanflank Kolisi voltooi, en daar was ’n strafdrie na nog ’n rolmaal. So, van ’n goedbeplande, netjies saamgestelde drie – WP-drie! – was daar geen teken nie.

Hulle oorwinning kan aan een rede toegeskryf word: Die span teen wie hulle gespeel het, die Hurricanes, was nie bloot disfunksioneel nie, dit was gisteraand ’n span van rampokkers, oënskynlik daarop uit om elke oortreding in die reëlboek te oortree, sommige daarvan oor en oor. Dis asof hulle vyftien Sean Fitzpatricks was, elkeen met ’n diploma van die Bryce Lawrence Slypskool vir Gevordere Voetbalbegrip. As enige vertoning ’n mens sal laat dink dat wedstrydknoeiery in rugby opgedaag het, dan was hierdie die een.

Hierdie was die soort wedstryd wat skeidsregters in boepensstuipe laat uitslaan, en Marius Jonker moet homself maar styftrek vir ’n donker wolk van kritiek uit Nieu-Seeland. Nie dat hy regtig enige iets veel anders kon doen nie. Die Hurricanes het nie in die eerste plek soveel strafskoppe op die lyf geloop omdat Marius Jonker hulle gestraf het nie; hulle is so baie gestraf omdat hulle so baie oortree het. Hulle het skrums afgetrek, ingeskrum, teenstanders laat geloop, in die lynstane afgetrek, gepootjie en hulle het oor die bal geval, en geval en geval, soos Griekse pilare in ’n aardbewing. Hulle het selfs obskure oortredings probeer, soos Vito op agsteman wat die skrum met ’n konsertinabeweging probeer span het.

So het dit dan gekom dat albei die Hurricane-stutte op dieselfde tyd van die veld gegeelkaart is, en hier was die geleentheid vir die Stormers om ’n oninhaalbare hoeveelheid punte te boek. As daar enige videogetuienis teen die breinvriestrust van die Kapenaars was, was dit die spel wat gevolg het. Die ooglopende – en onkeerbare – keuse sou wees om nóg ’n lynstaan naby die doellyn te neem. Die stut Ben May is so pas afgestuur omdat hy ’n lynstaan afgetrek het, en hoewel die Hurricanes ’n smaak vir boewery vertoon het, het hulle duidelik geen erg daaraan gehad om die Stormers se naderjaende voorspelers in die oë te kyk nie. So, neem die lynstaan, vang die bal, druk drie. Maklik.

Wat die Stormers wel gedoen het, was om ’n niemededingende skrum te kies, die bal na die halsoorkopagterlyn te stuur en die Hurricanes die kans te gun om die aanval in die middeveld te snuit. Die ergste is dat die Stormers in die beweging nog ’n strafskop gekry het en die genie op losskakel, Gary van Aswegen, dit goed gedink het om die bal oor die pale te skepskop om so sewe punte na drie te snoei.

Dertien man of te nie, dit was die Hurricanes wat in dié strook van die spel gedy het. Die Stormers het nog gewonder wat hierdie ovaalvoorwerp is wat heen en weer oor die veld trek, toe gryp die Hurricanes die Gilbert-bal en gaan druk ’n drie.

Rassie Erasmus wurg seker iewers in sy agterdogwekkende ballingskap. Ten spyte van die Hurricanes se rampokkery wat genadeloos deur Jonker gestraf is, was die telling teen die middel van die tweede helfte 23 punte elk. Daarna het die Stormers wel daardie strafdrie en twee strafskoppe se punte behaal om 39-23 te wen.

Erasmus was nie lank op Nuweland nie toe sy afrigterspligte oënskynlik op Alistair Coetzee afgeskuif is. Die persona van Coetzee as goedhartige afrigtingster is geskep. Hy is voorgehou as argumentontlonter teen gewaande rassiste wat altoos skepties sal wees oor ’n kleurling se vermoë om ’n span te brei. Dit was ’n belangrike reklameset in ’n tydperk wat Peter de Villiers besig was om Suid-Afrikaanse voetbal se naam met ’n wingerdstok te slaan. Die agteraf vraag was hoeveel van die WP/Stormer-sukses Coetzee toegekom het en hoeveel daarvan in die skadu’s ontwerp, aangebied en afgedwing is deur Rassie Erasmus.

Hierdie vrae, na gister se triestige vertoning van die Kaapse span, sal nou net in toonhoogte en volume toeneem.

Данильченко

Afrikaners, Nederlanders en Vlaminge – ná Martin Bosma se besoek

Een van die merkwaardige dinge wat die afgelope jaar of twee gebeur het, is die wyse waarop die Afrikanerproblematiek, selfs die Afrikanersaak, in die Nederlandse media as ‘n belangrike kwessie gevestig is. Dit het gebeur, grootliks danksy die Partij voor de Vrijheid van mnr. Geert Wilders en veral die party se skrywer en skakelman, mnr. Martin Bosma.

Die besoek van Martin Bosma vandeesweek aan Suid-Afrika het hier én in Nederland opslae gemaak. Oënskynlik is dit kwalik omstrede vir ‘n Nederlandse parlementslid om in ons land “vakansie te hou” en met ‘n paar Afrikaners te gesels, soos hy gedoen het. Die Naspersdagblaaie – sowel Die Burger as Beeld – het hul egter in ‘n hoofartikel skerp negatief oor Bosma se besoek uitgelaat. Heel waarskynlik is die gewraakte Naspershoofartikel deur dr. Leopold Scholtz, daardie fanatiese voorstander van neomarxistiese multikulturalisme, geskryf want hy is bekend om sy afkeer van die PVV en Bosma. Scholtz is so ‘n politieke boelie en gomtor dat hy hom al selfs in die openbaar onbeskof teenoor Bosma, ‘n galante en goedgemanierde Nederlander, gedra het.

Beeld en Die Burger gooi woorde soos respek en haat rond as daar gesê word: “Afrikaans kan kwalik respek van die meerderheid vra as sy vennote (die PVV) die minderheid in hul eie land haat. ” Maar “haat” die PVV die Moslem-minderheid in Nederland? Of is dit eerder radikale Moslems wat die Westerse kultuur haat? Immers het ek nog nooit verneem van Nederlandse Moslems wat teen PVV-kiesers beskerm moet word nie, maar Geert Wilders kan nie eens toilet toe gaan sonder vier gewapende wagte nie omdat daar ‘n Islamitiese vloek oor hom uitgespreek is.

Wat seker is, is dat Leopold Scholtz en Naspers die Afrikaner “haat”. Mnr. Ton Vosloo, die voorsitter van Naspers, het al gesê dat “die begrip Afrikaner aanstoot gee” en ons weet dat Max du Preez, Christie van der Westhuizen, Jakes Gerwel en ander meningsprekers van die mediagroep meen dat Afrikaners in Suid-Afrika moet verdwyn. Hetsy deur assimilasie, hetsy deur geweld… Daar is ‘n onderliggende strukturele geweld aan Naspers se standpunte wat vir my amper meer kommerwekkend as Julius Malema s’n is.

Beeld en Die Burger is eintlik handelaars in “stigma”. Om jou opponent te stigmatiseer, verteenwoodig heel dikwels die inhoud van hul denke oor politiek, taal en kultuur. Die “smet van rassisme” het aan Afrikaans gekleef en om een of ander onverklaarbare rede is daardie smerigheid nou “afgewas”. Hoe? Deur oorgawe en De Klerk se verraad? Of moontlik deur Afrikaans se nuwe, gewaande verbintenis met Islam? Want ons het vandeesweek gehoor dat “vele Afrikaanssprekendes ook Moslems” is. Al wat ‘n mens kan sê, is: Allah akbar! Noudat die NG Kerk die Belhar-belydenis aanvaar het, is ‘n buiging in die rigting van Mekka seker volgende op die lys.

Afrikaners is die afgelope dekades taamlik doelbewus verdeel om hulle gemaklik te kan verower. So pas het die ANC in Pretoria ook aangekondig dat die strate in die middestad vernoem gaan word omdat hulle “nie meer die demografie van die stad weerspieël nie”. Met ander woorde, Pretoria is verower en sal hernoem word om by die kultuur en die taal van die veroweraars aan te pas. Wat met Paul Kruger se standbeeld op Kerkplein gaan gebeur, weet nugter, want hy is deesdae in ‘n demografiese “minderheid van een”, soos mevrou Margaret Thatcher sou gesê het.

Daarom bespeur ‘n mens ‘n nuwe breuklyn onder Afrikaners en in Afrikaans, tussen diegene wat bondgenote in “nie-Westerse Afrikaanssprekendes, veral Moslems” sien, en hulle wat liefs ‘n pad met Nederlanders of Vlaminge sou wou stap. Wat ook al die onmin van ‘n dekade of drie gelede tussen Nederlanders en Afrikaners, word ons verhouding kwalik deur koloniale of “wit skuld” teenoor ressentiment gekenmerk. Die lekker ding van ‘n gesprek tussen Nederlanders en Afrikaners is dat ons as natuurlike gelykes met mekaar praat, en dat so ‘n gesprek nie deur enige “meester-slaafdialektiek” (groete aan Hegel) beduiwel word nie.

Die Britse skrywer Oscar Wilde het opgemerk: “We have really everything in common with America nowadays, except, of course, language.” Iets wat ewer seer vir ons verhouding tot Nederland geld! Ons godsdiens, letterkunde, politieke kwessies en heelwat ander dinge is soortgelyk, behalwe dat ons ‘n gemeenskaplike taal nie dieselfde praat of skryf nie.

Een van Martin Bosma se uitsprake vandeesweek was juis dat Afrikaans nader aan hul standaardtaal, die sogenaamde “Algemeen Beschaafde Nederlands”, is as omtrent veertien dialekte wat in Nederland self gepraat word. Blykbaar bestaan daar 41 dialekte van Nederlands. As Afrikaans in sy graad van afwyking van Nederlands onder die 41 ingedeel moet word, sal sy in die 27ste posisie val.

Globalisering en die koms van die internet het egter daarvoor gesorg dat daar geen geografiese grense meer is nie, bloot taalgrense. En die “taalgrens” tussen Afrikaans en Nederlands, indien daar ooit so iets bestaan het, is ook al hoe meer besig om te vervaag soos wat mense op Facebook en via e-pos met mekaar kommunikeer en Nederlanders Afrikaanse webwerwe lees en andersom. Ek weet nie veel van Noors nie, behalwe dat daar twee standaardvorme daarvan bestaan: Bokmal en Ninorsk. Vanuit sewentiende-eeuse Nederlands het daar dus twee variante ontwikkel: Afrikaans en die ABN.

Nog ‘n nagevolg – ‘n wins sou ek sê – van Martin Bosma se besoek dié week is die feit dat die Nederlandse politiek skielik weer deel van die Afrikanerpolitiek geword het. Danksy die PVV en veral hom, is die Afrikanersaak reeds lankal deel van die Nederlandse politiek. Maar die debat rondom Pim Fortuyn, Geert Wilders, Islam en immigrasie, figureer nou skielik in die Afrikaanse media. Ons is nie meer blote voyeurs by die ANC se binnegevegte, asook Brittanje en Amerika se verkiesings of die manewales van die Britse koningsgesin nie. Goddank!

Vanjaar op 6 April gaan dit 360 jaar wees sedert Jan van Riebeeck in die Kaap aangekom het. Argumente van linkse Engelse, asook hul meelopers soos Max du Preez, dat ons nie “inheems” is nie, is eenvoudig absurd en suiwer op ras gegrond. As ons egter terugdink aan ons geskiedenis en die rede waarom die Kasteel in Kaapstad in die eerste plaas gebou moes word, dan gaan dit om ‘n langdurige oorlog met Brittanje. Sedert die 1600s, moes onsself voortdurend teen die aanslag vanuit die Britse Ryk verweer. Noudat ons alles, ons land, ons stede, ons skole en universiteite, binnekort selfs ons grond, verloor het, hou die Engelse aanslag steeds nie op nie.

Die Naspersdagblaaie se finale argument teen ons bondgenoot, die Partij voor de Vrijheid, verteenwoordig juis ‘n appèl op Britse gesag: “Wilders en sy party is só berug dat die Britse regering hom in ’n stadium belet het om die land te besoek.” Ek weet nie of Die Burger en Beeld daarvan bewus is nie, maar dié twee koerante is besig om ‘n soort Super-SAP-status te bekom en streef die standaarde wat onder Jan Smuts gestel is ver verby. As ‘n persoon of party vir Brittanje onaanvaarbaar is, moet Afrikaners hom ook as ‘n uitgeworpene behandel! Binnekort gaan die Naspersredakteurs seker uit hul kantore hardloop om die naaste konsentrasiekampkerkhof te gaan skend, want sulke plekke vereer mos nie eintlik Moedertjie Engeland nie.

Niks verhoed ons vandag om die nabye vrienskapsverhouding wat daar in die negentiende eeu tussen die Boererepublieke en Nederland geheers het, te herstel nie. In sowel Nederland as Vlaandere is daar steeds vele strate en buurte met Afrikanername. Trouens, binnekort gaan daar meer Afrikaanse straatname in die Lae Lande wees as in Suid-Afrika! Dink daaraan. Die ANC het reeds meer as een openbare Afrikaanse boekversameling verwoes. Indien ons huidige oorlewingstryd faal, sal Afrikaans en ons hele kultuur van 360 jaar as ‘n soort museumstuk in die Nederlandse taalgebied gekoester word. In Londen, waar die standbeeld van Nelson Mandela staan, sal daar sekerlik geen traan oor ons heengaan gestort word nie. Inteendeel, daar sal eerder gejuig word.

Maar indien Nederland teen 2050 ‘n Moslemland raak en Nederlanders, soos Afrikaners in Suid-Afrika, ‘n “magtelose minderheid” in eie land word, sal die kanse op die oorlewing van Afrikaans én Nederlands soveel skraler wees. Trouens, behalwe die Afrikaanse poësie wat Martin Bosma in die Tweede Kamer, die Nederlandse parlement, openlik lees, is hy ook ‘n ywerige leser van N.P. Van Wyk Louw, veral sy politieke en filosofiese opstelle. Die term “magtelose minderheid” kom daarin voor.

Afrikaners, die weeskinders van die Weste, wat deur die VSA, Brittanje, Frankryk, Duitsland, Swede en ander moondhede verwerp is ten gunste van ‘n radikale, pro-Moslem-, pro-Palestynse, pro-Chinese terreurgroep, die ANC, het ironies genoeg die “kanarie in die steenkoolmyn” vir die hele Westerse beskawing geword. Die feit dat ons, asook ons taal en kultuur, besig is om te sterf onder die aanslag van ‘n nie-Westerse meerderheid, voorspel niks goeds vir die voortbestaan van die Westerse beskawing as sodanig nie. Soos Patrick Buchanan, daardie formidabele konserwatiewe Amerikaanse denker, ook in sy meer onlangse boeke voorspel, lê “die dood van die Weste” voor die deur. Ons is egter eerste op die lys, die eerste Westerse volk om in die moderne tyd onder te gaan.

Ek is al siek en sat vir die alewige gesanik oor rassisme, asof dit die enigste politieke begrip is wat daar sedert Plato of Aristoteles in die wêreld uitgedink is. ‘n Groter wedersydse betrokkenheid tussen Afrikaners, Nederlanders en Vlaminge sal ook die Afrikaanse politieke debat uit die moeras waarin dit tans verkeer, red.

Daar was ‘n tyd toe vele streng Calvinistiese Afrikaners gedink het God het ons aan die suidpunt van Afrika geplaas om die swartmense te kersten en Sy lig, tesame met die Westerse beskawing, hier uit te dra. Ek dink ons moet erken dat Suid-Afrika in die onlangse tyd in so ‘n barbaarse, heidense toestand verval het dat selfs menslike offerandes ons nie meer sal skok nie. In elk geval bring ons elke dag reeds soveel menslike offerandes aan die Afrodemokrasie, aan Mammon en ander gode dat ons menselewens ewe waardeloos ag as die barbaarse opperhoofde van weleer. Of selfs die dienaars van Baäl in ou Carthago waar eersgeborene babas lewendig verbrand is.

Indien die Afrikaner wel oor ‘n roeping beskik, is dit moontlik om Nederland en die res van die Weste te waarsku oor die fatale proses van aftakeling wat hier by ons in die naam van multikulturele demokrasie aan die gang is. In ons land is daar “oorgrensparke” waar die wild vrylik mag rondloop. Maar ons het oorgrensdebatte méér nodig.

Die wedersydse betrokkenheid van Afrikaners, Nederlanders en Vlaminge by mekaar moet dus sover moontlik gestimuleer en uitgebrei word.

Die een goeie ding wat Beeld vandeesweek gedoen het, is om ‘n brief ter verdediging van Martin Bosma – in die oorspronklike Nederlands – in die koerant te publiseer. Selfs in die koue transformasiehart van Naspers is daar dus tog hier en daar ‘n sweem van agting vir die oop gesprek en om darem die ander kant van die saak ook te laat hoor.

Hierdie kan ‘n groot avontuur word. Soos Skoppensboer op hierdie webwerf al grappenderwys voorgestel het, kan ons ons soos die Nederlandse Antille, onder die heerskappy van die Nederlandse kroon plaas! Ons sal steeds onafhanklik wees, maar die euro en die beskerming van NAVO geniet. Die ANC van weleer het in Brittanje sy vernaamste bondgenoot gevind en uiteindelik ‘n Afro-Saksiese identiteit en Engels as enigste amptelike taal aangeneem. In ons stryd figureer Nederland reeds hoog op die lys van potensiële bondgenote en praat en skryf ons ‘n vorm van Nederlands waarvoor daar in die Lae Lande, selfs onder linkses, groot waardering bestaan.

Maar in ons gemeenskaplike stryd kan daar dalk tussen ons, Nederland en Vlaandere, ‘n breër soort “Wes-Germaanse” identiteit, met sy sentrum in die Lae Lande en sy antipode in ‘n toekomstige Afrikanervolkstaat in Afrika, ontstaan. Ons gemeenskaplike mark is een van 25 tot 30 miljoen mense waarbinne goedere, kultuur en taal – maar veral idees – vrylik mag sirkuleer.

Soos wat Afrosentriese Suid-Afrika ons en ons taal toenemend verwerp, kan ons deel word van ‘n nuwe entiteit wat op gelyke vennootskap en nie op die huidige uitbuiting deur die ANC-belastinggaarder berus nie.

VSA hou vol dat Iran nie kernbom wil bou nie

Terwyl die Verenigde Nasies se kernwaghond in ‘n nuwe verslag Vrydag beweer dat Iran sy uraan-verrykingsprogram versnel het, het Amerikaanse intelligensie-ontleders voortgegaan om vol te hou dat daar geen harde bewyse is dat Iran besluit het om ‘n atoombom te bou nie.

Onlangse verslae deur Amerikaanse spioenasie-agentskappe is oor die algemeen in ooreenstemming met ‘n 2007-intelligensiebevinding wat tot die gevolgtrekking gekom het dat Iran sy kernwapenprogram al jare gelede laat vaar het, volgens huidige en voormalige Amerikaanse amptenare.

Die amptenare het gesê dat die jongste assessering grootliks herbevestig wat ‘n 2010-Nasionale Intelligensieberaming bevind het, en dat dit steeds die konsensussiening van Amerika se 16 intelligensie-agentskappe verteenwoordig.

In die middel van die debat is die troebel vraag wat die uiteindelike ambisies van die leiers in Teheran is. Daar is geen geskil tussen Amerikaanse, Israeliese en Europese intelligensie-amptenare dat Iran kernbrandstof verryk nie en die nodige infrastruktuur vir kernkrag ontwikkel nie. Maar die CIA en ander intelligensie-agentskappe glo dat Iran nog moet besluit op ‘n parallelle program om voort te gaan om ‘n kernkop te ontwerp – ‘n program wat hulle glo in wese gestaak is in 2003. Iranse beamptes beweer dat hul kernprogram vir burgerlike doeleindes bestaan.

In die Senaatsgetuienis op 31 Januarie, het James R. Clapper jnr, die direkteur van nasionale intelligensie, uitdruklik gesê dat Amerikaanse amptenare glo daar is geen bewyse dat Iran besluit het om ‘n kernwapen te bou nie. David H. Petraeus, die CIA-direkteur, het saamgestem. Ander senior amptenare, insluitend verdedigingsekretaris Leon E. Panetta en genl. Martin E. Dempsey, die weermagstafhoof, het soortgelyke stellings in onlangse televisie-optredes gemaak.

Kritici van die Amerikaanse aanslag in Jerusalem, en ‘n paar Europese hoofstede wys daarop dat Iran groot vordering gemaak het in die moeilikste stap, naamlik die verryking van uraan. Dit is ook die bevinding van ‘n reeks verslae deur die Internasionale Atoomenergie-agentskap se inspekteurs, wat Vrydag nuwe bewyse gelewer dat Iran met die verryking van uraan in ‘n ondergrondse fasiliteit begin het.

Israeliese amptenare het die uitgangspunt van die 2007-intelligensie-assessering gekritiseer, en gesê hulle glo nie dat Iran ten volle al sy werk op ‘n wapenprogram gestaak het nie.

‘n Ongeklassifiseerde opsomming van die 2007-intelligensieraming oor Iran se kernprogram wat aandui dat werk aan ‘n bom laat vaar is, verteenwoordig ‘n skerp ommeswaai van die intelligensiegemeenskap se 2005-skatting. Sowel Europese en Israeliese amptenare, as konserwatiewe kenners, voer aan dat dit deel van ‘n groter poging deur die CIA is om Amerikaanse militêre optrede teen Iran te verhoed.

Die verslag was so omstrede dat baie buite-ontleders verwag het dat die intelligensiegemeenskap noodgedwonge die raming sou hersien en repudieer ná nuwe getuienis oor Iran se program, veral van die Verenigde Nasies se inspekteurs.

Iran se pogings om sy kernfasiliteite weg te steek en die Weste te mislei oor sy aktiwiteite het ook twyfel versterk. Maar sommige Amerikaanse ontleders waarsku dat sulke gedrag nie noodwendig ‘n bewys van ‘n wapenprogram is nie.

Лобановский

Konsternasie heers in Kaboel

Twee NAVO-beamptes is in die ministerie van binnelandse sake in die Afghaanse hoofstad Kaboel vermoor, het amptenare gesê.

NAVO het gesê ‘n “individu” het sy geweer op die offisiere gerig, maar vroeëre berigte ontken dat hy ‘n Westerling was.

Afghaanse veiligheidsmagte het gesê die dooies is ‘n Amerikaanse kolonel en majoor. Plaaslike berigte in die media noem die voorval ‘n “verbale skermutseling”.

NAVO-bevelvoerder genl. John Allen het gesê al die NAVO-personeel is van Afghaanse ministeries om sekuriteitsredes teruggeroep.

‘n Britse ambassadewoordvoerder het vroeër gesê alle Britse burgerlikes is uit die ministeries onttrek en die hoop uitgespreek dat dit ‘n tydelike maatreël sal wees.

Die skietery kom te midde van vyf dae van dodelike protes oor die verbranding van afskrifte van die Koran deur Amerikaanse soldate.

Die ministerie van binnelandse sake verkeer in totale afsluiting [lock-down] ná die skietery, het amptenare gesê.

Die BBC se Orla Guerin in Kaboel, sê agt skote is binne-in die gebou gehoor, wat een van die veiligste in die hoofstad moet wees, en dat ‘n Afghaanse burger wat die aanval uitgevoer het, die hoogste veiligheidsklaring sou moes gehad het.

Plaaslike berigte in die media sê die aanvaller was ‘n Afghaanse polisieman, maar dit is nog nie bevestig nie.

Genl. Allen het gesê dat hy die aanval veroordeel en bygevoeg: “Ons het al die leidrade en sal streef om die aanvaller, ‘n lafaard, wie se optrede nie onbeantwoord sal bly nie, aan die kaak te stel.”

Vroeë verslae dui daarop dat die twee beamptes midde-in die ministerie se bevel-en-beheer-sentrum geskiet is.

Bilal Sarwary van die BBC in Kaboel, sê dit is waar verteenwoordigers van 34 provinsies ontmoet om veiligheid te beplan.

Hy haal bronne aan wat meen dat die minister van binnelandse sake Bismullah Khan besig was om ‘n vergadering met senior Westerse amptenare elders in die gebou te hou toe die skietery plaasgevind het.

Obama-verskoning vir Koranverbranding ‘n ‘grap’

Die Republikeinse presidensiële kandidaat, Newt Gingrich, het Donderdag gesê dat president Obama “oorgegee” het toe hy om verskoning gevra het aan die Afghaanse regering vir die verbranding van verskeie Korans by ‘n Amerikaanse militêre basis naby Kaboel.

Met verwysing na die brand van “radikale Islamitiese materiaal” wat die Korans insluit, het die voormalige Huisspeaker gesê die voorval is “in ‘n groot gebeurtenis deur verskeie fanatici in Afghanistan opgeblaas.”

Hy het gesê terwyl die president om verskoning gevra het vir die verbranding, het hy nie gevra dat die Afghaanse regering ‘n verskoning uitreik vir die dood van twee Navo-soldate nie. Hulle is deur ‘n man met ‘n Afghaanse weermaguniform gedood tydens die toenemend gewelddadige betogings oor die “ontheiliging” van die Moslem-boek.

“Daar blyk niks te wees wat radikale Islamiste kan doen om Barack Obama se aandag op ‘n negatiewe manier te trek nie,” het Gingrich gesê, “en hy is voortdurend besig om om verskoning te vra vir mense wat nie die verskoning van die president van die Verenigde State verdien nie, punt.”

Obama het ‘n brief aan die Afghaanse president Hamid Karzai gestuur waarin hy skryf, “ek wil my diepe spyt uitspreek oor die gerapporteerde voorval. Ek bied aan u en die Afghaanse mense my opregte verskoning aan.” Volgens die New York Times, kom dié aanhaling uit Karzai se perskantoor. Obama wil glo nie die volledige teks vrystel wat ‘n brief van drie bladsye beslaan nie. Die koerant beweer die brief bevat verskeie kwessies “tussen die twee lande, en slegs ‘n paar sinne wat met hierdie saak verband hou”.

Alhoewel presidensiële verskonings skaars is, is dit nie ongehoord nie. President George W. Bush het al ‘n verskoning aangebied en gesê hy is “jammer vir die vernedering wat deur die Irakse gevangenes en deur hul families gely is”, na aanleiding van die Abu Ghraib-skandaal.

Maar Gingrich, wat Obama konsekwent beskuldig dat hy die radikale Islamitiese terroristebedreiging minag, beskuldig nou die president van die “(weiering om) die integriteit en die lewens van die mense wat onder hom dien, te verdedig”.

“As die president van Afghanistan, Hamid Karzai, nie lus voel om om verskoning te vra nie, dan moet ons sê, ’totsiens en beste wense, ons het nie nodig om hier te wees en gevaar te trotseer, ons lewens en ons geld te mors op iemand wat nie omgee nie’.”

Gingrich het ook die president oor sy energiebeleid gekritiseer, en noem dit “so snaaks dat dit op Saturday Night Live as grap behoort te wees”. Die kandidaat het toenemend gefokus op die hoë prys van petrol, en gesê alle vorme van energie moet ontgin word.

Sy plan sluit in ‘n uitbreiding van olie-ontginning op die Amerikaanse kuslyn, volgehoue ondersteuning vir alternatiewe energiebronne en die gebruik van nuwe tegnologie in skalie-eksplorasie.

Obama voel die druk van Gingrich en die ander GOP-presidensiële kandidate oor die kwessie. Hy het Donderdag gesê hy sal op meer plaaslike olieproduksie, die ontwikkeling van alternatiewe energie en strenger brandstofdoeltreffendheid fokus.

Geloftevolk roskam Zuma

Die ANC het ‘n poging deur die regse groep die Geloftevolk om ‘n klag van haatspraak teen pres. Jacob Zuma te lê, verwerp.

“Dit het mode geword vir onbekende en nie-verteenwoordigende regse randorganisasies… om aandag te probeer trek deur ons president en struggle-geskiedenis te gebruik,” het Jackson Mthembu, woordvoerder vir die ANC, Saterdag gesê.

“Hulle klag wat poog om ons historiese erfenis sleg te praat en dit as ‘n bron van haat te probeer voorstel, sal nie onbetwis bly nie, want ons geskiedenis kan nie anders verduidelik word op ‘n ander wyse of wat voldoen aan diegene se weergawe wat dit wil wegwens nie.”

Die Menseregtekommissie (MRK) in Johannesburg het Vrydag bevestig dat die Geloftevolk en sy leier, André Visagie, ‘n reeks amptelike klagtes ingedien het.

Die eerste klag van die groep is teen die haatspraak wat pres. Zuma gebesig het. Hy het glo die ANC-liedjie met die woorde “skiet die Boer” vroeër vanjaar tydens die ANC se eeufeesvieringe in Bloemfontein gesing.

Die groep het ook ‘n klag teen die minister van polisie gelê omdat die polisie nie ingegryp het toe swartes by die moordverhoor van die vermoorde AWB-leier Eugene Terre’blanche plakkate omhoog gehou het met die woorde “Boere word gebleksem” (sic) nie.

Die derde klag hou verband met die ANC-regering se “mislukking” om ‘n spesiale taakmag aan te wys om boere na die ontbinding van die kommandostelsel te beskerm.

Mthembu het ontken dat Zuma die lied “Bubul’ ibhunu” by die ANC se eeufees gesing het, maar bevestig dat die ANC gekant is teen die verbod en hulle dit sal beveg.

“Ons wil die feit weer stel dat president Zuma tydens die eeufees in Mangaung nie die lied gesing het wat deur die Gautengse hooggeregshof verbied word nie… en wat ons tans teenstaan nie.”

Hy het gewaarsku teen die “polarisering” van die Suid-Afrikaanse samelewing wat deur die klagtes aangemoedig kan word.

“Ons vind hul bewering dat President Zuma is nie hul president is nie en dat hy anti-wit is, absurd en jammer,” het hy gesê.

“Die ANC het en sal voortgaan om ‘n voorstander van nie-rassigheid in hierdie land te wees en sal nie afgeskrik word deur enige persoon of organisasie [wa]t hierdie land na die koloniale en apartheidsbewind wil terugneem nie.”

Visagie het gesê hy hoop die saak sal die internasionale media se aandag trek, want “ons word in hierdie land vermoor, net omdat ons wit velle het”.

Die Geloftevolk is deur Visagie, voormalige sekretaris-generaal van die AWB, gestig.

[Praag wil lesers se aandag daarop vestig dat hierdie SAPA-berig, soos talle ander, ‘n volledige vertaling van die oorspronklike berig verteenwoodig wat in Media24 slegs in ‘n “aangepaste” vorm verskyn. Red.]