Dan Roodt, Author at praag.co.za

Politieke moorde gaan oor geld

Politieke moorde in Suid-Afrika gaan nie oor ‘n politieke idee nie, maar oor geld, sê die adjunk-uitvoerende hoof van die SA Instituut vir Rasseverhoudinge.

“Sommige van hierdie ouens het letterlik gekom uit uiterste armoede en as hulle uitgeskop word, sal hulle weer daar wees,” sê Frans Cronjé.

“Dis hoë risiko… dit gaan oor geld.” Die aantal politici wat vermoor is die afgelope vyf jaar het toegeneem, veral tussen 2010 en 2012, en KwaZulu-Natal en Mpumalanga blyk die ergste geraak te wees, met 41 en vyf moorde onderskeidelik.

Cronje het gesê die kwessie was vir veels te lank onder die mat ingevee en is iets wat oor die volgende vyf jaar vir baie omstredenheid gaan sorg.

Лобановский

Zim se ‘holocaust’: Watter een?

Terwyl RW Johnson meen dat linkse Afrikaniste Robert Mugabe se grondhervormingsprogram sedert 2008 ophemel, is die ideologiese basis eintlik baie lank gelede gelê deur die organisasie by name PLAAS, wat steeds deur Brittanje en Amerikaanse organisasies ondersteun word.

Dit is vreemd dat Johnson nie bewus is hiervan nie, en slegs Moslems soos Samir Amin en Magmoed Mamdani uitsonder as die “linkse” sondebokke. Nietemin maak die skrywer interessante opmerkings oor die jongste Zimbabwiese holocaust. Ongelukkig maak hy egter geen melding van die een wat al dekades lank in die Angelsaksiese media verswyg word nie en wat aanleiding tot die jongste een gegee het nie.

Johnson probeer Mugabe se “Murambatsvina”-veldtog as die enigste mensetragedie skets, maar rep geen woord oor die Gukurahundi nie.

Die voorstanders van Mugabe se soort grondgryp is beslis bedrywig, soos Johnson opmerk, want hierdie Dinsdag gesels professor Bernadette Atuahene oor haar boek getiteld ‘We Want What’s Ours-An Evaluation of South Africa’s Land Restitution Program’, in die Seminaarkamer, Chalsty-konferensiesentrum, op die Weskampus van die Universiteit van die Witwatersrand. Gaan luister gerus na haar om Johnson se bekommernis te begryp.

Duidelik het die gesamentlike ideologiese offensief teen Afrikaners nou ‘n nuwe wending ingeneem aangesien die internasionale media se behandeling van wit boere as die tragiese slagoffers van die krisis in Zimbabwe seker uitgewoed sal raak as Suid-Afrika aan bod kom.

Daar was onlangs ‘n hele aantal artikels wat die voordele van “grondhervorming” ten behoewe van swartes uiteensit soos die opvallende voorbeeld van Lydia Polgreen se “In Zimbabwe Land Takeover a Golden Lining” (New York Times, 20 July 2012). Johnson was dus kennelik genoodsaak om in te spring met ‘n “nuwe” problematiek – die hiperboliese hedendaagse holocaust – noudat die Britte se agenda in Suidelike Afrika volvoer word en hulle dalk verantwoordelikheid moet neem daarvoor.

Me. Polgreen poog om te fokus hoofsaaklik op die 60 000 nuwe swart tabakboere, wat voortploeter op klein stukkies grond om £330,000,000 se tabak te lewer, ver van die 2000-oes van £522,000,000. Sy hemel ook Ian Scoones van die Universiteit van Sussex op oor die “mite dat grondhervorming ‘n ondeurdagte ramp” was. Landboukundiges is in elk geval nie verbaas oor enige opbrengs nie; Zimbabwe se klimaat is uiters geskik vir tabak.

Wat Zanu-PF-ondersteuning van swart boere betref, maak dit vir haar sin dat rykdom “meer billik verdeel word” want dit gee mense ‘n “gevoel van waardigheid en eienaarskap”. Dit is nie heeltemal duidelik hoe sulke positiewe gevoelens kan inspeel op ‘n honger maag nie.

Die World Food Program meen Zimbabwe verkeer op die vooraand van ‘n nuwe hongerseisoen waar 1,6 miljoen mense kos en bystand nodig sal hê – 60% meer as in die laaste hongerseisoen, as gevolg van nog ‘n rampspoedige graanoes van net 1.076.772 ton.

Wit kommersiële boere was in staat om voldoende oeste van hul lande af te haal, selfs tydens volskaalse droogtes, danksy hul gesofistikeerde besproeiingstegnologie.

Dis jammer dat RW Johnson nie sulke doodeenvoudige kwessies voorheen geopper het nie, destyds toe die Britse regering Robert Mugabe se groot ondersteuner was. Dalk was hy toe te doenig met anti-apartheid.

Malema in Londen op sjarme-offensief

Die voormalige leier van die ANC-jeugliga, Julius Malema en die geskorste woordvoerder Floyd Shivambu het blykbaar na Engeland gereis om met Britse beleggers te vergader, het SABC-nuus Saterdag berig.

Die twee het die naweek in Londen aangekom om maatskappye te probeer oorreed om in Suid-Afrika te belê.

Volgens berigte sal Malema Britse sakemanne oor sy standpunt oor die nasionalisering van myne en die onteiening van grond sonder vergoeding inlig.

Die Britse media het die afgelope tyd heelwat ruimte aan Malema afgestaan, met prominente berigte asook ‘n tuisonderhoud met The Sunday Telegraph waarin hy onder meer vertel dat Zuma geen ooghare vir Mugabe het nie.

Die Britse regering beoog tans om sanksies teen Zimbabwe te laat vaar, wat die gewilde bejaarde Zimbabwiese leier se aansien ongetwyfeld sal verhoog en sy magsbasis sal bestendig.

Malema se reisplanne val saam met die wêreldwye aandag wat die stad op die oomblik geniet die aanbieding van die Olimpiese Spele.

Die hoof van Unisa se African Renaissance Institute, Lesiba Tefo, het gesê Malema is in ‘n beter posisie nou omdat hy buite die liga se programme kan voorspraak maak.

“Malema is net so besig soos hy was voor sy skorsing. Hy wil relevant bly in die politieke domein, in teenstelling met wat gebeur het met ander geskorste lede van die ANC.

Sy agenda is om te verseker dat daar is ‘n algemene mengsel en verandering van leierskap in Mangaung plaasvind,” het Tefo gesê.

Hillary kom SA toe

Hillary Clinton, die VSA se sekretaris van buitelandse sake, sal Suid-Afrika in Augustus besoek, het die departement van internasionale betrekkinge Sondag gesê.

Clinton en Maite Nkoana-Mashabane, minister van internasionale betrekkinge en samewerking, sal op 7 Augustus samesprekings voer, het Clayson Monyela, woordvoerder van die departement gesê.

“[Gedurende] die vergadering sal daar na verwagting verskeie sake van gemeenskaplike belang bespreek word,” het hy in ‘n verklaring gesê.

Monyela het gesê die verhouding tussen Suid-Afrika en die VSA is sterk, en dat die Amerikaanse administrasie daarin belangstel om op plaaslike en streeksvlak met Suid-Afrika saam te werk.

“Hoëvlak besoeke… deur adjunk-president Joe Biden aan Suid-Afrika in 2010 en die besoek deur adjunk-president Kgalema Motlanthe in 2011 aan die VSA, dui op die sterk verhouding tussen die twee lande, het hy gesê.

Leë sitplekke by Spele ontketen ondersoek

Organiseerders van die Olimpiese Spele in Londen het gesê hulle sal dringend ondersoek instel oor waarom daar Saterdag so baie leë sitplekke by Olimpiese byeenkomste in verskillende dele van die stad was.

Belangstelling vir kaartjies vir Olimpiese items was oorweldigend toe dit meer as ‘n jaar gelede vir die eerste keer te koop aangebied is.

Rye-na rye oop sitplekke, veral by die swembyeenkomste en die Wimbledon-tenniskompleks, het sportliefhebbers Saterdag egter woedend gehad, met talle mense wat hulle ongelukkigheid op sosiale netwerke laat blyk het.

“Ons is bewus daarvan dat daar in sommige plekke leë sitplekke was,” het ‘n woordvoerder van die organiseringskomitee aan die nuusagentskap AFP gesê.

“Ons dink die leë sitplekke is in blokke vir aangewese sitplekke, en ons is in die proses om uit te vind wie in daardie sitplekke moes gewees het en waarom hulle nie daar was nie.”

Jeremy Hunt, die Britse minister in beheer van die Spele, het gesê die situasie is “baie teleurstellend” en dat hulle indrigend daarna kyk.

Volgende 5 jaar maak of breek vir landbou

“As die huidige onsekerhede in die landbou nie binne die volgende vyf jaar opgelos word nie, gaan daar waarskynlik nie oor 100 jaar weer ‘n herdenking van die stigting van die Afrikanerbeestelergenootskap wees nie, vanwee die verlies van kundigheid,” het dr. Pieter Mulder, adjunk-minister van Landbou, Bosbou en Vissery gesê.

Dr. Mulder het as spreker opgetree by ‘n glansdinee in Thabazimbi waar die honderdste bestaansjaar van die Afrikanerbeestelergenootskap gevier is. In Junie 1912, te midde van die onsekerhede na die Anglo-Boereoorlog, het ‘n aantal beestelers bymekaargekom en die Afrikanerbeestelers-genootskap gestig.

“Die grootste probleem tans in die landbou is onsekerheid oor grond en onsekerheid oor verdere regeringsinmenging in die landbou,” het Mulder gesê.

Hierdie onsekerheid word veral veroorsaak deur onverantwoordelike propaganda stellings wat vir kort termyn politieke gewin gemaak word sonder om die effek daarvan op landbou in ag te neem.

Al wat nodig is om hierdie onsekerhede uit die weg te ruim, is die politieke wil om die regte besluite oor grondhervorming te neem en minder staatsinmenging in die landbou.

Enige politieke leier wat vandag oor grondhervorming praat en nie terselfdertyd ook oor die invloed daarvan op voedselsekerheid praat nie, weet nie waarvan hy praat nie, volgens Mulder.

Veertig persent van alle beeste in Suid-Afrika behoort aan kommunale en klein boere. Die probleem is dat hierdie boere slegs 5% bydrae tot die vleisproduksie in die land. As hierdie persentasie vermeerder kan word, kan dit ‘n groot bydrae maak om armoede in hierdie plattelandse gebiede aan te spreek, het dr. Mulder gesê.

Dr. Mulder het die Afrikanerbeestelers geprys vir hulle bydrae oor honderd jaar om voedsel, melk en vervoer aan die bevolking te voorsien. Die feit dat hierdie beesras op monumente pryk, deur digters vereer is en in volksliede besing word, bevestig die belangrike rol wat dit oor honderd jaar gespeel het.

Фільчаков прокурор

Max, die uurglas loop leeg

Wat Max du Preez in Bosnië en in Serwië, sowel as in Rwanda, Duitsland en Chili gesien het, is dat mense soos hy baie probleme optel omdat hulle ‘n totalitêre bewind staande hou.

Miskien was dit onvermydelik dat dit met hom sou gebeur: ‘n Ontkenning van die lelike hede, ‘n poging om die vergrype te herinterpreteer om die onaangename reuk van die huidige bewind reukloos te maak.

‘n Mens kry selde nog een van hierdie ou afgeleefde revisioniste van die Kommunistiese hemel-op-aarde. Al is Max effens subtieler, bly hy ongetwyfeld een: Swart apartheid is nie heeltemal so sleg nie, dit is gebaseer op edele bedoelings, swart Suid-Afrikaners ly nie net onder swart apartheid nie, maar baat ook daarby. En eintlik baat “ons almal” daarby, want Max baat daarby.

Wel, ons weet as Max nie sy rympie herhaal nie, is sy voorland dalk die Goelag. Erger nog, dit sal waarskynlik soos ‘n nuwe WVK wees, ‘n regte een, waar mense soos hy persoonlik “versoen” word met hulle wense van wit uitwissing.

Die korrupsie en onbevoegdheid van die huidige ANC-regering en sy hartelose houding teenoor die armes is nie water op die meul vir mense soos Max nie. Onderwys, misdaad en werkloosheid is erger nou as onder apartheid, en dit maak Max mal, want die ANC wil niks daaraan doen nie, en Max se uurglas loop leeg.

Hy sê apologete vir die verlede fokus gewoonlik op die ekonomie en die materiële voordele vir ‘n paar swart mense tydens die apartheidsjare en hulle kry ‘n groot vreugde om die lot van swartes in Suid-Afrika te vergelyk met dié in die res van Afrika. Maar wat Max vergeet is dat die Wêreldbank ook dieselfde doen. Dis slim linkse ekonome wat met syfers kan werk en nie net goed kan tik met ‘n woordeskat van 300 woorde soos hy nie, wat dit raaksien.

Dis soos daardie vertrek in die strokie Wayside op CartoonNetwork, waar die mure al hoe nader kom en die vertrek krimp. Die Wêreldbank is seker oor ‘n nare “apologeet vir die verlede” in die mense van Swapeland se gedagtes.

Irrasionele verklarings dat miljoene mense dood is tydens apartheid, en dat apartheid ‘n vorm van volksmoord was, is nie nodig nie, sê Max, want… “apartheid was boos genoeg”. Hiperbool, nie syfers of bewyse nie, is al wat Max nodig het om die ANC mee te ondersteun.

Hy vind die hele debat, sê hy, die poging om die ekonomiese en infrastruktuur aspekte van apartheid te bespreek, afstootlik. Ek kan net dink hoe erg dit vir hom moet wees. Dom, agtergehaal, aan die verkeerde kant as gevolg daarvan, en bang dat hy dieselfde lot as die totalitêre massamoordenaars van Bosnië, Serwië, Rwanda, Duitsland en Chili tegemoet gaan, dit moet vreeslik wees.

Hy bekommer oor die skade van gedwonge verskuiwings, die dompas-stelsel, werkreservering en die trekarbeidstelsel wat families vir generasies geraak het, maar skoon water, verstedeliking, voortslepende geweld, dalende lewensverwagting, ongebreidelde swart nasionalisme, plaasmoorde, ‘n Afrikanervolksmoord-in-wording en ‘n ekonomiese krisis, het hy klaarblyklik nie opgemerk nie.

Gelukkig het hy geen morele verantwoordelikheid as hy aanhou om in die verlede te leef nie, dink hy. Ongelukkig is daar te veel mense wat sy aandeel in hierdie hel wat Suid-Afrika vandag is, onthou.

Brandstapel vir ‘n sterwende volk

Die Olimpiese skouspel in Londen was weer ‘n donquichotiese oefening in self-advertensie.

Die destydse Arbeidersregering het al voorheen daaraan gedink om die land te verenig deur te kom met wat hulle ‘n Britse “verklaring van waardes” genoem het.

Dié probeerslag het byna in ‘n algehele klug geëindig ‘n paar jaar gelede toe die publiek dit begroet het met hoonlag eerder as entoesiasme. The Times van Londen was moedswillig genoeg om ‘n leusewedstryd te borg, en die wenner was “Geen Leuse Asseblief, Ons Is Brits.”

Toe, net soos nou, sukkel Brittanje met ‘n handelsmerk wat die klasse-, rasse- en identiteitsverdelings op hulle eiland saamvat. Behalwe die vlag, die Union Jack, wat hulle deesdae soos die Amerikaners graag rondswaai by vieringe vir hul monarg, is daar ‘n leemte as woorde of beelde gevind moet word om Britsheid te beskryf.

Die seremonie van Vrydagaand was ‘n vreemde gedoente. Een Twittergebruiker het dit selfs ‘n “reuse brandstapel vir ‘n sterwende land” genoem. [That was not an opening ceremony. It was a funeral pyre for a dying country]

Die meeste Britte dink dis hul oulike aweregse gees en hul vermoë om lekker vir hulself te lag wat die wêreld gister aanskou het. Hoekom hulle sulke kwaliteite as Olimpies beskou, is nie seker nie. Vir die meeste van ons lyk dit na wat verloorders van hou. Miskien was daar net niks anders om te vertoon as die middelmatige suksesse van televisie-akteurs oor die afgelope dekades nie.

Dit is moeilik om te dink, byvoorbeeld, dat die Chinese, ‘n komiese akteur Rowan Atkinson (Mr Bean) in die openingstoneel van “Chariots of Fire” sal inspan, wat die ander deelnemers uit die pad stoot en eindig met ‘n onbeskofte geraas wat hulde bring aan Britse toilethumor.

Gelukkig sê die Britte, was daar geen politiek nie. Daar was miskien nie grappe oor die vroue en kinders wat in Suid-Afrikaanse konsentrasiekampe gesterf het, plaasaanvalle, of die oorlog vir olie nie, maar die seremonie is gewis deur linkse Arbeidersentiment gedryf.

Dit is opvallend dat lede van ‘n vakbond in ‘n optog van politieke opstokers van die verlede gestap het, Afro-Karibiese immigrante wat vir minderheidsregte geveg het, en die Jarrow hongerstakers, wat geprotesteer het teen die werkloosheid in 1936, deel was van die “sportiewes”.

Brittanje se eerste lesbiese soen van ‘n 1993-episode van ‘n TV-sepie “Brookside”, is vertoon, asook dansers wat die wapen vir die Kernontwapeningsveldtog nageboots het. Amerikaanse toeskouers wat dit glo gewaag het om hul vlae te vertoon, is met minagting behandel.

Die assistent van die Britse minister van Vervoer, Aidan Burley, wat verlede maand uitgeskop is nadat hy ‘n partytjie met ‘n Nazi-tema in ‘n Franse ski-oord bygewoon het, het nietemin gedink die seremonie was hopeloos te links.

Danny Boyle, wie se film “Slumdog Millionaire” agt Oscars in 2009 gewen het, was die brein agter die opening. Hy het ontken dat hy ‘n politieke agenda het.

“Nie almal sal daarvan hou nie, maar mense sal in staat wees om dit te erken as regtig eerlik en opreg… Daar is geen stront in nie, en daar word geen punt gemaak nie.”

Die Britte, wat veels te veel geld op die byeenkoms uitgegee het, staar moeilike ekonomiese vooruitsigte in die gesig. Die geloof dat Brittanje finansieel kan baat by die Spele is tasbaar by die bestuur van die skouspel. Is dit waaraan hulle gedink het toe hulle besluit het om kinders wat op hospitaalbeddens rondrits, by ‘n sportbyeenkoms se opening in te sluit?

Tweede Boeremaglid skuldig bevind

Beskuldigde nommer twee in die Boeremag-hoogverraadverhoor, André du Toit, is skuldig bevind aan hoogverraad in die Noord-Gautengse Hooggeregshof. Regter Eben Jordaan het vanoggend begin om die getuienis teen Du Toit op te som.

Du Toit se broer en beskuldigde nommer een, Mike, is Donderdag ook skuldig bevind aan hoogverraad. Twintig mans staan tereg op 42 aanklagte wat daarmee verband hou om die regering omver te werp.

Die beskuldigdes staan tereg op aanklagte van hoogverraad, moord, poging tot moord, sowel as ander aanklagte wat verband hou met sabotasie, terrorisme en die vervaardiging van plofstowwe en die onwettige besit van vuurwapens.

Die aanklag van moord hou verband met ‘n vrou wat in 2002 dood is terwyl sy in ‘n plakkershut in Soweto geslaap het. Ná ‘n bomontploffing by ‘n spoorlyn het ‘n stuk metaal sowat 400 m ver geskiet haar getref.

Die aanklag van poging tot moord hou verband met die mans se beweerde plan om oudpres. Nelson Mandela om die lewe te bring.

PRAAG breek deur na 140 miljoen mense

Gisteroggend het PRAAG se Engelse webblad www.praag.org die nuus oor die grusame marteldood van Amaro Viana op Walkerville begin versprei, met skakels wat op Facebook en Twitter geplaas is. Teen gisteraand het die feite oor Amaro Viana die wêreld se twee grootste nuuswerwe, Huffington Post en Mailonline met gesamentlik 140 miljoen gebruikers bereik. Enkele reëls vanuit PRAAG se berig is woordeliks deur albei webwerwe gebruik.

In die loop van gister het die daaglikse verkeer op www.praag.org met twintig vermenigvuldig. Webwerwe wêreldwyd het skakels na die PRAAG-storie geplaas en daar was ook terugpiengs in tale soos Sweeds en Italiaans.

PRAAG se skakelbeampte, Rike Bosman, het vanoggend met Dan Roodt oor hierdie internasionale deurbraak en ander kwessies gesels.

Word deel van die avontuur! Sluit by PRAAG aan

Rike Bosman: Dan, waaraan skryf jy hierdie ongelooflike deubraak toe, waardeur PRAAG die anti-blanke geweld in Suid-Afrika wêreldkundig gemaak het?

Dan Roodt: Ek dink dis ‘n kombinasie van tydsberekening, taalbeheer, ideologiese insig, begrip van internasionale politiek en nogmaals tydsberekening. En geluk! Toe praag.org gisteroggend die storie in Engels gebreek het, was dit nog nie op News24, The Sowetan of enige ander Engelstalige webwerf nie. Selfs nie eens SAPA, die groot Suid-Afrikaanse nuusagentskap, het dit gehad nie.

RB: Watter rol het PRAAG se internasionale netwerk hierin gespeel?

DR: ‘n Taamlike groot rol, sou ek sê. Ons het aanvanklik skakels op Twitter en Facebook geplaas, veral op die Facebook-profiele van mense en organisasies oorsee wat ons goedgesind is. Van daar af het dit begin sneeubal.

RB: Het PRAAG erkenning ontvang vir sy aanvanklike verspreiding van die grusame voorbeeld van Suid-Afrikaanse geweld?

DR: Ja. Die Mailonline, wat die wêreld se tweede grootste nuuswerf is, met 70 miljoen gebruikers, het wel na praag.org as een van die bronne vir hul storie verwys. Sommige van die kleiner webwerwe het ook skakels na praag.org geplaas, maar nie die Hufpost nie. Die feit dat hulle sommige reëls uit ons storie woordeliks gekopieer het, toon egter dat hulle ons gelees het, regstreeks of onregstreeks.

RB: Wat is die groter betekenis van hierdie gebeurtenis? Hoe bevorder dit ons Afrikanerstryd?

DR: Ons moet verstaan dat die Afrikaner vóór 1994 deur propaganda en leuens oorwin is. Vandaar die uitbuiting van Sharpeville, Soweto en veral natuurlik die foto van die dooie Hector Pieterson wat rondom 16 Junie 1976 deur die Britse koerante die wêreld ingestuur is. Soos ek egter vanoggend getwiet het, het Hector Pieterson gister ‘n tweede dood gesterf, want hy is vervang deur ‘n twaalfjarige Portugese seun, Amaro Viana, wat deur twee jong swart mans doodgemartel is. Vandag se geslag onthou nie meer Hector Pieterson nie, ook nie as simbool nie. Die nuwe simbool is Amaro Viana, wat ons gister geskep het.

RB: Jy het in jou onlangse rubriek en op Twitter gesê dat PRAAG daarna kyk om plaaslike verteenwoordigers in 50 groot Amerikaanse stede aan te stel, en van daar af ‘n globale kommunikasiestrategie in werking te stel? Jy het ook gesê dat Eschel Rhoodie oorspronklik so ’n idee gehad het, maar dat die destydse Inligtingskandaal hom daarvan weerhou het om dit toe te pas… Hoe kan PRAAG as Afrikaanse organisasie egter slaag waar die ou regering met miljarde rande aan geheime fondse, ambassades in al die luuksebuurte dwarsdeur Westerse hoofstede, asook die geheimediens, weermag, ens., misluk het?

DR: Net voor sy dood het ek by twee geleenthede met mnr. P.W. Botha gesels, die tweede keer saam met joernaliste van die grootste Japannese dagblad en die grootste gedrukte koerant ter wêreld, die Asahi Sjimboen. Mnr. Botha was natuurlik in beheer van daardie magtige organisasie, die staat van die ou Suid-Afrika. Maar ek hou nog al die tyd vol dat dit nie organisasie of hulpbronne is wat ‘n mens in staat stel om te oorwin nie, maar denke en begrip. Ek dink ons het dit gister gedemonstreer. Dis net jammer dat Oom P.W. dood is, anders kon ek hom daarvan vertel het.

RB: Wat gaan PRAAG volgende doen?

DR: Gister het ons ook die perskonferensie van dr. Gregory Stanton bygewoon. Daar het hy verduidelik dat die Amerikaanse regering nou ‘n amptenaar met ‘n hoër rang as ‘n ambassadeur by die ambassade aangestel het, wat dui op kommer oor Suid-Afrika by die Amerikaners. Die gedagte dat daar ‘n dreigende volksmoord in Suid-Afrika is, soos Stanton dan gister bevestig het met sy klassifikasie van Suid-Afrika as ‘n kategorie-5-land, word ook in die Amerikaanse buitelandse diens ernstig opgeneem.

PRAAG sal sorg dat die Afrikaner as slagoffervolk die ou en uitgediende ANC-propagandabegrip van ons as “dadervolk” en as ‘n klomp neo-Nazi’s en rassiste, in die internasionale media vervang word. Ons beplan om geweldige internasionale steun vir ons saak te werf.

RB: Wat is “ons saak”?

DR: Ons saak is Afrikanervryheid, Afrikanerselfbeskikking, die reg om oor ons eie onderwys, veiligheid, gesondheid en kultuur te mag besluit. Ook om self beheer oor ons tradisionele grond wat ons al dekades en eeue besit, uit te oefen.

RB: Benewens die verspreiding van inligting en nuus op die internet, wat doen PRAAG nog om die Afrikanersaak te bevorder?

DR: As mense moet weet watter ingewikkelde geostrategiese debatte ons in die binnekringe van PRAAG voer, sal hulle nogal verbaas wees! Dikwels praat ons meer oor oliepyplyne in die Midde-Ooste of Mitt Romney se mees onlangse uitlating oor Brittanje as oor Afrikaanse taalsake. Maar soos ek reeds onlangs te kenne gegee het, is ons besig om namens PRAAG, maar ook namens Afrikaners, vyf lande te nader omdat ons in hulle potensiële bondgenote en vriende sien. Dis geensins die gewone lande waaraan mense sal dink wat nie ons unieke perspektief en visie vir ‘n onafhanklike, herbore Afrikanervolk deel nie. Ook is ons natuurlik besig met klagtes by internasionale organisasies oor Afrikanermenseregteskendings. En binnekort enkele grondwetlike hofsake in Suid-Afrika.

RB: Onlangs op Twitter het jy laat val dat jy, Steve Hofmeyr en Pieter Mulder ‘n hele middag lank saam geëet het. Wat was die doel van die ete of was dit net sosiaal?

DR: Nee, natuurlik het ons ‘n doel gehad. Daar was ook ‘n vierde persoon van een van die groter Afrikaanse organisasies teenwoordig wat tans nie sy naam genoem wil hê nie. Ons het gesels oor die Afrikaner se hede en toekoms en natuurlik was daar plek-plek meningsverskil. Aan die einde het ons al vier egter ooreengekom dat ons eksterne selfbeskikking vir die Afrikaner nastreef. Ons enigste verskille gaan oor hóé dit bereik moet word.

RB: Maar hoe gaan PRAAG vryheid vir die Afrikaner verwesenlik?

DR: Presies soos die ANC en SAKP hierdie land verower het, met behulp van internasionale politiek.

RB: Maar die ANC het die Anti-apartheidsbeweging, Trevor Huddleston van die Anglikaanse Kerk en die Sweedse regering, om nie van die Sowjetunie en Oos-Duitsland te vergeet nie, agter hom gehad. Watter land gaan hom vandag oor ‘n onbenullige minderheid blankes in Suid-Afrika ontferm?

DR: Politiek gaan oor mag. Daar is twee maniere om ‘n rots op te tel: met brute krag óf deur middel van ‘n hefboom. Ek hou van die hefboomidee. Ons as Afrikaners kan só slim en goed georganiseerd raak, met al die tegnologiese middele tot ons beskikking, dat ons wel daardie rots gaan oplig.

RB: Goed en wel. Maar Stalin het mos gevra: “Hoeveel divisies het die Pous?” Mnr. P.W. Botha het die ou weermag opgebou van die dae toe hy minister van verdediging was tot die vierde of vyfde magtigste ter wêreld. Nogtans moes ons die knie buig voor die ANC en sy terreur, asook sy magtige propagandamasjien, Nelson Mandela as internasionale ikoon, ens. Stalin sou ook vra: “Hoeveel divisies het PRAAG?”

DR: Haha, ja. PRAAG beskik oor geen enkele divisie nie. Anders as die Pous of die Anglikaanse Kerk, het ons nie eens priesters in uniforms nie! Maar Huntington het tussen “sagte mag” en “harde mag” onderskei. P.W. Botha se fout was dat hy te veel op die harde mag gekonsentreer het en die sagte mag buite rekening gelaat het. Gister na afloop van die perskonferensie met Gregory Stanton, het ek by iemand gehoor dat die AWB steeds aan die gang is en oor 94 000 lede beskik, dus is daar iewers nog ‘n bietjie harde mag onder Afrikaners oor. Ons brei die Afrikaner se sagte mag en sy internasionale slaankrag in die media, by regerings en internasionale organisasies, geweldig uit.

RB: En soos PRAAG so pas gedemonstreer het: die pen is dikwels magtiger as die swaard…

DR: Inderdaad.