Dan Roodt, Author at praag.co.za

Zuma-teenstand met geweld onderdruk

Twee mense is in hegtenis geneem na aanleiding van geweld tydens president Jacob Zuma ANC se Sefako Makgatho-eeufeeslesing in Kaapstad Donderdag, het die polisie gesê.

‘n Kameraman van SABC is aangerand terwyl hy ‘n betoging teen Zuma buite die sentrum afgeneem het.

“Ons het twee mense hegtenis geneem op aanklagte van aanranding. Die voorval is onder beheer gebring so gou soos dit begin het,” het nasionale polisie-woordvoerder kolonel Vish Naidoo gesê.

“Daar was ‘n opstootjie wat deur ons lede wat daar ontplooi was, opgemerk is, hulle het ingegryp, en ontdek dat twee mense beseer is, een van hulle ‘n joernalis.”

Verskeie ANC-jeugliga-lede is uitgegooi van die Goeie Hoop-sentrum waar hulle tydens Zuma se toespraak begin sing het, het SABC-radio berig. ‘n SABC-kameraman is getref met ‘n stoel, terwyl hy besig was met die verfilming van ‘n anti-Zuma protes buite die lokaal.

African National Congress woordvoerder Jackson Mthembu het aan die uitsaaier gesê die betogers wou Zuma se toespraak duidelik ontwrig.

Die ANC in die Wes-Kaap het die kameraman wat beseer is tydens die geveg intussen om verskoning gevra. Rudi le Roux was besig om die lesing van president Jacob Zuma op te neem, toe ‘n gestoeiery uitgebreek het.

Die ANC het die optrede van ANCYL-lede wat Donderdagmiddag President Jacob Zuma se eeufeeslesing in Kaapstad ontwrig het, veroordeel.

Die provinsiale sekretaris, Songezo Mjongile, sê die party sal optree teen enige van sy lede wat by die voorval betrokke was. Mjongile sê hulle ondersoek die voorval.

Verskeie ANCYL-lede is deur die polisie en Zuma se lyfwagte uit die Goeie Hoop Sentrum verwyder toe hulle begin sing het terwyl Zuma gepraat het, het die SABC berig.

Twee mense is in hegtenis geneem, het die polisie gesê.

“Ons het twee mense in hegtenis geneem. Vir nou is dit op aanklagte van aanranding. Die voorval is so vinnig onder beheer gebring soos dit begin het,” het Vish Naidoo, nasionale polisiewoordvoerder, gesê.

“Daar was ‘n rumoer wat ons beamptes wat daar ontplooi was, opgemerk het. Toe hulle gegaan het om dit te ondersoek, het hulle gesien twee mense is beseer, waarvan een ‘n joernalis was.”

Jackson Mthembu, ANC-woordvoerder, het gesê die voorval is “betreurenswaardig”.

“Dit is betreurenswaardig dat ‘n onskuldige joernalis van die SABC beseer is tydens die skermutseling toe die ontwrigtende elemente uit die lesing verwyder is.”

Hy het gesê die ANC sal ondersoek instel. As daar bevind word dat enige ANC-lede verantwoordelik was, sal daar dissiplinêr teen hulle opgetree word. Die party het ‘n beroep op die polisie gedoen om op te tree teen dié wat lewens in gevaar gestel het by die toespraak.

Zuma het om verskoning gevra aan deelnemers by die lesing.

Zuma het vroeër Donderdag in Johannesburg gesê die ANCYL is deel van die ANC, nie ‘n onafhanklike entiteit nie.

Zuma gesê die ANC-jeugliga is nie ‘n “noodwiel” nie. Sy idees moet aan die ANC self en binne ANC-strukture voorgelê word, en tensy sy voorstelle deur die ANC aanvaar word, is dit nie ANC-beleid nie, het hy gesê.

Op 16 Februarie het ANCJL se adjunk-president Ronald Lamola gesê dat die liga se president Julius Malema nie uit sy pos verwyder sal word deur iemand anders as die strukture van die liga nie.

Malema, sy woordvoerder Floyd Shivambu, liga-sekretaris-generaal Sandiso Magaqa, Lamola, en twee ander liga-amptenare is skuldig bevind in November verlede jaar aan party-oortredeings. Hulle wag op die uitslag van die argumente ter versagting en verswaring van hul skorsings.

VF+ skrik nie vir toldreigemente nie

“Die Vryheidsfront Plus glo dat die minister van Finansies, Pravin Gordhan, ‘n diskriminerende pryslokval vir die padverbruikers van die Gauteng-tolhekstelsel in sy begroting gister gestel het. Die party is nie gelukkig met die klaarblyklike toegewing van ‘n plafon van R550 wat gestel is vir die betaal van tolfooie nie. Die projek moet eerder in sy geheel geskrap word,” sê adv. Anton Alberts, die parlementêre woordvoerder oor Ekonomie vir die VF Plus.

“Die minister het nie die versekering gegee dat hierdie R550 plafon nie jaarliks sal styg nie. Padverbruikers kan daarom verwag dat daar ‘n jaarlikse toename in die maksimum bedrag wat betaalbaar is vir tolfooie, kan wees. Die jaarlikse toename kan oor ‘n periode van 4 jaar geskied totdat die staatskuld vir die projek gedelg is. Die minister stel dus ‘n lokval vir padverbruikers om te glo dat hulle nooit meer as R550 gaan betaal nie,” het Alberts verduidelik.

Die praktyk is ook diskriminerend omdat motoriste wat noodwendig nie van openbare vervoer gebruik kan maak nie, tolfooie gaan betaal terwyl taxi’s en busse geen fooie hoef te betaal nie. Tog maak beide taxi’s en busmaatskappye geld uit die gebruik van die tolpaaie. Die meeste motoriste se begrotings is reeds onder soveel druk en die tolfooie is te veel om in hul begrotings te pas. Selfs met die klaarblyklike toegewings gaan die Gautengse ekonomie geknou word deur die instel van tolfooie in April.

Dit sou meer logies gewees het indien die minister aangekondig het dat die bou en instandhouding van paaie uit brandstofheffings betaal sal word. Indien die regering vanjaar ‘n ekstra R5 miljard in die begroting kon vind vir die afbetaling van die tolpad-projek, kan die regering oor die volgende vier jaar dieselfde bedrag in die begroting vind totdat die regering die skuld afbetaal het. Die regering is ondeurdag met die beplanning van die projek gewees en is onbeholpe met die vind van ‘n oplossing om die skuld vir die tolpad-projek te delg.

“Die VF Plus is nie geïntimideer deur die dreigement van die regeringswoordvoerder, Jimmy Manyi, dat motorist wat weier om tolfooie te betaal, vervolg sal word nie. Die party wil ‘n ferm boodskap aan hom en die regering stuur dat die tolpadprojek immoreel en diskriminerend is en geen legitimiteit het nie. Die party sal daarom afsonderlik en in samewerking met vakbonde en burgerlike organisasies voortgaan met die beplanning vir regstappe en burgerlike protesaksies teen die tolpadtariewe,” het adv. Alberts gesê.

лобановский политик

Wit asielaansoeke klim

‘n Suid-Afrikaanse gesin wat desperaat is om in die VSA te bly weens rassisme in Suid-Afrika, was geskok om te hoor dat die media weet van hulle aansoek.

“Hulle was geskok om te hoor dat ‘n verslaggewer inligting soek en hulle het geen kommentaar nie. Hulle wil beslis nie uitpraat nie as gevolg van privaatheid en veiligheid,” sê hul regsverteenwoordiger.

Intussen het studentemaats van professor Mark Behr, van Rhodes College, in Memphis, Tennessee, wat die gesin se aansoek verwerp het op grond daarvan dat hulle wit en Afrikaans is, gesê Behr het nooit in sy studenteloopbaan Afrikaans gepraat nie, en hulle verstaan ook nie waarom hy skielik na homself as ‘n Afrikaner verwys nie.

Sy bekroonde roman is glo uit Engels vertaal en as ‘n “Afrikaanse” boek aangebied deur sy Kaapse uitgewer.

Jaco Strauss “onthou hom as iemand wat vreeslik graag Engels gepraat het”. Strauss is verbaas oor Behr se aanspraak op Afrikanerskap. “Moet sê dis die eerste keer dat ek hoor iemand verwys na hom as ‘n Afrikaner,” het hy gesê.

Strauss sê Behr sou homself destyds verseker nie as Afrikaner “ge-etiketeer” het nie omdat hy so polities links was.

Dit het ook “jare later aan die lig gekom dat hy ‘n kampusspioen was” sê Strauss. Behr het self later gebieg dat hy ‘n dubbele agent was.

Volgens Strauss het Behr “selfs destyds een nag sy motor se eie bande gesny om slagofferstatus te probeer kry. Nou wil hy nie regte slagoffers bystaan nie.”

Behr – wat ‘n bekroonde Suid-Afrikaanse skrywer is, het gesê hy glo nie enige “regdenkende akademikus” sal die gesin ondersteun nie.

“Dit is, helaas, net ‘n rassisme van hul eie maaksel, in hul eie gedagtes.

“Laat ek byvoeg, dat ek ook praat as ‘n wit Afrikaner, uit ‘n familie van boere, mense wat hulle plase verloor het wat hulle besit het in Afrika, en met my eie diep empatie vir alle mense wat lewe van die grond in Suid-Afrika,” het Behr gesê.

Behr se gesin moes uit Tanzanië na Suid-Afrika vlug nadat hul plaas daar onteien is. Die Behrs was boere in die distrik van Oljorro, Arusha, Tanzanië, toe nog Tanganjika.

Na afloop van die nasionalisering van plase in wit besit tydens die implementering van President Julius Nyerere se Ujamaa-beleid van Afrika-sosialisme in 1964, het die Behr-gesin na Suid-Afrika gekom.

Die wit gesin in die VSA tans is nie alleen in ‘n poging om te vlug van post-apartheid Suid-Afrika nie.

Volgens die jongste statistiek van die Amerikaanse Departement van Binnelandse Veiligheid, is daar aan sowat 129 Suid-Afrikaners tussen 2001 en 2010 asiel verleen.

Immigrasiebeamptes in Nieu-Seeland het gesê dat reeds 48 Suid-Afrikaners sedert 2006 aansoek gedoen het om die status van vlugtelinge. Almal is verwerp.

Duitsland se Federale Buro vir Migrasie en Vlugtelinge het nege aansoeke om asiel tussen 2009 en 2011 ontvang.

Russell Kaplan, die prokureur vir die Suid-Afrikaanse Brandon Huntley, wat nog veg vir vlugtelingstatus in Kanada, het gesê die tendens is aan die toeneem.

“My firma is betrokke in ander Suid-Afrikaanse eise – ek verkies om nie om te sê hoeveel nie – en ek praat voortdurend met baie wit Suid-Afrikaners elke maand wat toenemend vrees vir hulself en hul gesinne,” het Kaplan gesê.

Gary Eisenberg wat spesialiseer in immigrasie-wetgewing, het gesê dat, hoewel die onderwerp baie kompleks is, hy glo dat baie aansoekers ‘n geldige saak het.

“Daar bestaan, byvoorbeeld, inskrywingskwotas vir blankes aan universiteite, en ‘n SEB-beleid, die beperking op die huur van die wit kandidate in die privaatsektor,” sê Eisenberg.

“As hierdie maatreëls geïnterpreteer word as die staat wat diskriminasie borg of ondersteun op grond van kleur of rasseklassifikasie, byvoorbeeld, dan is ‘n dit ‘n duidelike geval van diskriminasie in terme van die asielreëls van Westerse lande, soos die Verenigde Koninkryk, Kanada en die VSA. “

Maar Eisenberg het gesê dit sal moeilik wees vir iemand om vir asiel aansoek te doen op die basis dat hy gevoel het dat die staat die hoë vlakke van misdaad in die land steun of borg.

Adriana Stuijt, ‘n afgetrede Nederlands-gebore joernalis wat in Suid-Afrika gewerk het, het beraam dat daar byna 800 Suid-Afrikaners is wat as vlugtelinge regoor die wêreld woon.

Stuijt het ‘n blog wat die aantal vlugtelinge monitor en is ‘n lid van die Afrikaner Reddings-Aksie Fonds, wat in Nederland begin is om arm Afrikanergemeenskappe te help.

“Die jongste geval is ‘n Suid-Afrikaanse Afrikaans-sprekende man van Duitse afkoms wat drie maande gelede in die noorde van Duitsland aansoek gedoen het. Hy het as gevolg van verskeie voorvalle van geweld en dreigemente vir sy lewe gevlug,” sê Stuijt.

“In die nuutste groep asielsoekers, vanaf 2011 en 2012, vind ek dikwels Afrikanerindividue of gesinne, die meeste van hulle van boerderygebiede.

“Sommige word geborg deur die Amerikaanse gesinne en godsdienstige gemeenskappe en is steeds in die asielproses in verskeie deelstate.”

Honduras het die hoogste moordsyfer in die wêreld – 159 moorde per 100,000 inwoners. In Suid-Afrika is die moordsyfer op boere meer as 300 per 100,000, volgens kriminoloë.

Maar Lucy Holborn, navorsingsbestuurder by die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge, het gesê statistiek toon nie aan dat Afrikaners meer geneig is om misdaadteikens te wees nie.

“Die meerderheid van die slagoffers van misdaad in Suid-Afrika is swart,” sê Holborn.

Dave Steward, uitvoerende direkteur van die FW de Klerk-stigting, het gesê Suid-Afrika is ten spyte van ‘n “paar bedreigings” ivm basiese menseregte, soos die Inligtingswet, hoegenaamd nie in ‘n situasie waar mense moet aansoek doen om asiel nie.

“Die situasie op die plase is redelik krities, maar of dit ‘n gevolg is van regeringsaktiwiteit – dikwels die vereiste vir politieke asiel – is ‘n ander saak.”

Gister het die woordvoerder vir Binnelandse Sake, Ronnie Mamoepa gesê dit is onmoontlik om te sê hoe baie Suid-Afrikaners het asiel of is by vlugtelingeprogramme ingeskakel.

Die reuk van vrot appels

‘n Wit, Afrikaanse familie wil vlugtelingstatus in die VSA hê, omdat hulle “slagoffers van rassisme” sal wees as hulle na Suid-Afrika terugkeer, het The Times berig.

Volgens die berig probeer die familie se regshulp akademici in die VSA oorreed om geloofwaardigheid aan die familie se bewerings te verleen.

Die familie wou nie met die media praat nie as gevolg van “kommer oor privaatheid en veiligheid,” het hul advokaat, Rehim Babaoglu, gesê.

‘n Akademikus by die Universiteit van Memphis het die versoek verwerp om die “wit, Afrikaanse boere” in hul hofaansoek te help.

“Ek stel nie daarin belang om Afrikaners wat beweer dat daar teen hulle gediskrimineer word in ‘n nie-rassistiese, demokratiese, post-apartheid Suid-Afrika, by te staan nie,” het prof. Mark Behr gesê. Behr is ook ‘n wit Afrikaner.

Behr het in 1996, na die publikasie van sy gay-roman, Die reuk van Appels, by die WVK gepraat oor hoe hy as dubbele agent vir die ou regering sowel as die ANC gespioeneer het.

“In my vakkundige opinie is daar geen basis vir hul bewering nie, wat ook al hul getuienis mag oplewer.”

Behr het aan die koerant gesê hy dink geen ander akademikus sal hul bewerings ondersteun nie.

Helpende Hand-werker verkrag glo seun

‘n Hawelose 12-jarige seun is na bewering verkrag deur ‘n amptenaar van die vakbond Solidariteit se liefdadigheidsarm, volgens ‘n berig wat Vrydag verskyn het.

Die kind het sy selfoon gebruik om die verkragting aan te meld. Die insident het glo plaasgevind buite Gordonsbaai by ‘n karavaan wat deur die Helpende Hand Fonds aan die kind se behoeftige ouers geskenk is, het die New Age berig.

Kolonel Andre Taut het aan die koerant gesê die 60-jarige man is Maandag in hegtenis geneem en aangekla van verkragting. Hy het Woensdag in die Strand se landdroshof verskyn.

Die vakbond het sedertdien hulself van die man gedistansieer en beskryf hom as ‘n vrywillige werker.

Terug na die plaas

Hordes mense skuifel verby die tafels van stadig-gebroude koffie, truffelgegeurde koue vleise, en tuisgemaakte roomys met vinkelstuifmeel en perskemoes.

Die voormalige Kaapstadse koekiesfabriek, wat nou omvorm is in ‘n chic stedelike omgewing, is net een van die gourmet-markte wat opgeduik het in Suid-Afrika vir “foodies” oftewel smulpape op soek na handgemaakte goedere teenoor massa-vervaardigde produkte.

“Daar was ‘n ontploffing van kosmarkte, nie net in Kaapstad nie, maar regoor die land spring algar op die idee,” sê Cameron Munro van die besige Neighbourgoods-mark wat ses jaar gelede geopen het.

Dié uiters gewilde mark trek tot 5000 mense elke Saterdag en het verlede jaar na Johannesburg uitgebrei met ‘n soortgelyke naweek. Suid-Afrika se grootste ekonomie bied tans ‘n alternatief vir die winkelrakke.

“Ons is heeltemal omgeboul deur die reaksie wat Kaapstad ons gegee het,” sê Munro wie se mark gelei het tot ‘n swetterjoel van galerye, winkeltjes en outydse aanbiedinge op ‘n vuilerige plek.

“Dit was ‘n lekker geleentheid om mense op te voed oor die ondersteuning van plaaslike produsente en ook die skoonheid van interaksie met die produsent.”

Suid-Afrika se passie vir vinnige kos en winkelsentrums gaan seker nog lank nie die nuwe tendens van Finse-rogbrood of stadig gegiste bier met lemoenskil en koljander verbysteek nie, ten spyte van ‘n voorkeur deur die groot kleinhandelaars na organiese voedsel.

Maar dit is ‘n belangrike tendens in Suid-Afrika se $34,8 miljard kos- en drankbedryf. Die plaaslike maatskappy Flux Trend sien tradisionele kos as een van die top 10 modeneigings vir 2012.

Mense wil dinge wat eenvoudiger, stadiger, onaangeraak is hê en ‘n bietjie van ‘n persoonlikheid in die digitale wêreld, sê tendensvoorspeller Dion Chang, en hy voeg by dat die koper besig is om meer eties te wees oor wat hulle eet.

“Jy het meer en meer mall-sku mense wat nie massageproduseerde dinge wil hê nie, wat nie die generiese globale kleinhandeletiket soort van ervaring wil hê nie, wat iets onafhanklik wil hê,” het hy gesê.

Sosiale media, ironies genoeg, speel ‘n belangrike rol in wat Flux Trends sê, is ‘n “gevoel van globale nostalgie vir ‘n idilliese plaaslewe“.

“Dit is nie die een òf die ander nie, want die nuus oor hierdie ambagsaanbiedinge of organiese markte of voedselmarkte, maak staat op sosiale media sodat die aanlyn en die aflyn baie gelukkig en maklik saamleef,” sê Chang.

Twitter, Facebook, blogs en webwerwe word gebruik om datums, herinneringe en foto’s en video’s te plaas.

“Ons sosiale media is verstommend,” sê Madelen Johansson in Kaapstad wat 10 maande gelede ‘n mark geopen het en ‘n waglys van meer as 150 handelaars het.

In een van die wêreld se ekonomies mees ongelyke samelewings, trek die markte meer welaf kopers met aanbiedinge van oesters tot Franse crêpes [pannekoeke].

“Jy kan rondloop en kies wat jy wil. Daar is net soveel verskeidenheid en baie wat hier beskikbaar is, is nie noodwendig in die Mall beskikbaar nie,” sê ‘n gereelde koper by die Neighbourgoods-mark.

Maar sonder die formele sektor se hoë koste, dien die markte as begin vir klein produsente wat direk met kliënte kan skakel.

Marianne Visser met ‘n nuwe besigheid The Creamery sê: “Dit is ook die beste winsmarge omdat jy nie handel met die middel-man nie.”

Фільчаков прокурор

De Vos begryp nie regsimplikasie van sy tirade

Die ANC-kollaborateur prof. Pierre De Vos van Wes-Kaapland Universiteit beskuldig dr. Pieter Mulder van “historical amnesia” op sy blog.

Die eerste vyf paragrawe van sy emosionele tirade poog om ‘n skuldgevoel by blankes aan te wakker. Daarna beroep hy hom op die volgende twee koloniale wette om aan te toon dat blankes grond van swartes gesteel het; twee wette wat lank voor die ontstaan van die Nasionale Party van destyds in 1914 geskryf is:

Die Glen Grey Act van 1894 en die Native Land Act van 1913.

Die Glen Grey Act “excluded property ownership altogether as a voting qualification for blacks who held under Glen Grey title”. Hierdie wet sou ook Xhosa-mans van hulle land afgedwing het om buite hulle land te gaan werk. Nou-ja, hierdie is die werk van Britse imperialisme waaraan die Afrikaner nie aandadig is nie. Belangrik is egter die gebruik van die begrippe “forcing Xhosa men off their land”. De Vos maak dus tog ‘n onderskeid tussen die grond van die Xhosas teenoor die grond van die koloniale bewindhebbers.

In 1913 het die Unie Parlement, dus slegs drie jaar na Uniewording, die sg. Native Land Act tot stand gebring. Die bedoeling hiervan was om as deel van die sg. “Native Areas” … “to incorpurate all the African reserves”.

Dit nou teen die agtergrond van twee Afrikanervryheidsoorloë teen Britse oorheersing. In die laaste oorlog is die Boere Republieke hulle vryheid ontneem en 27 000 vrouens en kinders en slegs 3000 Afrikaner manskappe het gesterf. Hierdie wet se bedoeling was volgens De Vos:

· Om grondeienaarskap buite die reserwes onmoontlik te maak.

· Om segregasie van die rasse te formaliseer.

· Om 22 miljoen hektaar grond (sowat 7 per sent van die grond in die Unie) tot Naturelle reserwes te verklaar.

· Om te verseker dat slegs swartes (met die uitsluiting van wittes) grond in die Naturelle reserwe sal besit.

Dit wil voorkom asof die 1913-wet dus die kollektiewe besit van stamgrond vir en ten behoewe van die swart stamme deur stamkapteins gelegitimeer het.

De Vos kan gerus, in die lig van die huidige boerderyprestasie van swart landeienaars buite die stamgebiede, ‘n projeksie maak van wat sou gebeur het as die 1913 wet nie op die wetboek geplaas is nie. Anders gestel, hoeveel van die tradisionele stamgrond sou vandag nog in swart hande gewees het as blankes en Indiërs die reg gehad het om genoemde grond destyds op die ope mark te koop. Weinig, indien enige!

Nog verder, het die ANC-regering sedert 1994 die grond in die stamgebiede wat in kollektiewe grondbesit is, vir die gewillige-koper en -verkoper oopgestel? Ek twyfel!

Selfs nou, as stamgronde vir almal oopgegooi sou word, sal swartes nog die grond verloor wat hulle andersins onder die segregasie- en latere sg. apartheidswette as kollektiewe stamgrond behou het.

De Vos redeneer gevolglik op sodanige manier dat hy nie die implikasies van sy kritiek op blankes besef nie. Hy slaan gewoon die kitaar omdat hy as juris deur die ANC ruim vir sy betrokkenheid en legitimasie van ANC-beleid vergoed word.

Фильчаков прокурор

Begroting 2012/13

Vanweë die verrassend meer belasting wat deur die staat geïn is, het minister Pravin Gordhan daarin geslaag om die begrotingstekort onder 5% te hou. Dit behoort die internasionale kredietgraderingsmaatskappye se beoordeling van Suid-Afrika positief te beïnvloed.

Die kompromie wat minister Gordhan rondom die Gauteng tolpaaie-projek moes maak, kos belastingbetalers nou miljoene rand as gevolg van die lomp beplanning en swak hantering van die projek sedert die aanvanklike besluite in 2007 geneem is.

Die stel van ‘n plafon van R550 per maand sal help om die las op motoriste te verlig wat die tolpaaie daagliks moet gebruik. Dit is egter totaal onaanvaarbaar dat Taxi’s niks hoef te betaal nie. Na alles maak Taxis geld uit die paaie terwyl talle arm motoriste nie anders kan as om met hulle motors daagliks op die tolpaaie werk toe te ry nie.

Met inflasie ongeveer 6% is die 20% verhoging van die brandstofheffing totaal uit verhouding hoog. Dit gaan ‘n regstreekse invloed op inflasie hê. Kospryse sal noodwendig as gevolg daarvan styg omdat landbou grootliks van brandstof afhanklik is vir produksie asook om hulle produkte na markte te vervoer. Die ekstra geld wat vir landbounavorsing goedgekeur is, sal hopelik help om te voorkom dat Suid-Afrika verder op hierdie terrein agter raak as wat die laaste paar jaar gebeur het.

Die VF Plus vind dit jammer dat die minister niks gesê het oor hoe hy staatsdiens-salarisverhogings binne perke gaan hou nie. Verlede jaar was dit een van die aspekte wat die grootste styging, ver bo inflasie, in die begroting behels het.

Die maatreëls om belastingvrystelling te gee ten einde individue aan te moedig om te spaar, is ‘n baie positiewe stap. Dit is wel ‘n vraag waarom dit tot so ‘n lae bedrag van R30 000 beperk word.

Die belastingvermindering vir klein en middelslag besighede word ook verwelkom asook die pogings om die staat se rompslomp by die betaal van hulle belasting te verminder. Dit behoort tot werkskepping en die groei van die ekonomie by te dra.

Waarom is plaasmoorde nie prioriteitsmisdaad nie?

“Die moord op nog ‘n boer naby Potchefstroom is onaanvaarbaar en die Vryheidsfront Plus is baie bekommerd oor die toename van plaasmoorde vanaf die begin van hierdie jaar.

“Ons vra lankal reeds dat plaasmoorde, soos transito-rooftogte, as ‘n prioriteitsmisdaad verklaar moet word.

“Ironies het die regering se eie verslag na plaasmoorde bevind dat die kanse dat ‘n boer in ‘n plaasaanval kan sterf, drie keer meer is as dat ‘n sekuriteitswag sal sterf in ‘n transito-rooftog.

“Nogtans word plaasmoorde nie as prioriteitsmisdaad verklaar nie. Die VF Plus sal volhard om dit as sodanig verklaar te kry.

“Pres. Zuma sê grondhervorming moet omsigtig behandel word omdat dit ‘n emosionele saak is. Die werklikheid is dat plaasmoorde nie net emosioneel is nie, maar traumaties en ek hoor nie dat Zuma al ooit plaasmoorde veroordeel het nie.

“Die ANC wil graag voedselsekerheid hê wat deur die boere verskaf moet word, maar hulle gee nie boere sekerheid oor hulle veiligheid en hulle grond nie.

“Die VF Plus sal soos in die verlede hierdie sake bly voer in die parlement,” sê Pieter Groenewald, hoofwoordvoerder van Polisie en provinsiale leier vir die Vryheidsfront Plus in Noordwes.

Groen Narre wurg Swart Superhelde

Suid-Afrika het Nieu-Seeland vandag met 3 lopies in die derde en beslissende T20 sloeg-en-giggel In Auckland gewen en daarmee beklemtoon dat die span wat omtrent alles reg doen nie noodwendig ’n span sal klop wat omtrent heeltemal droogmaak nie. Vra maar vir AB de Villiers en vir Brendon McCullum, onderskeidelik die kapteins van die Proteas en die Swart Pette. Hoe sal hulle hierdie uitslag eendag vir hulle kleinkinders ontleed? De Villiers kan darem nog sy skouers optrek en die klassieke Boy Louw aanhaal: “Checks the scoreboard.” Maar die arme McCullum is gedoem om vir lengte van dae die derms in ’n vergeefse ondersoek uit te ryg.

A, hoe fier en vurig was sy netjies jongmanne nie! Daardie smorende balle wat hulle geboul het in uitvoering van daardie doelgemaakte taktieke, en daardie vangskote! en die uithardlopery! En ja, die woeste haakhoue wat hulle geslaan het, en die laserakkurate dryfhoue en die kunstige skephoue.

Daar om hulle teë te staan, was ’n span wat blykbaar saamgestel is uit die Wie’s Wie van Suid-Afrikaanse Komediante van die Hede en Verlede, van Al Debbo tot Barry Hilton, Tolla van der Merwe tot Marc Lottering, Casper de Vries tot Emo Adams. Ai die kapperjolle! Daar was AB de Villiers se komieklike briekdans na ’n onbesonne truveeghou, Justin Ontong wat genoeg tyd onder ’n hoë bal gehad het om ’n uiltjie te knip en toe blykbaar net ingedut het toe die bal vanghoogte bereik, Justin Ontong wat so woes na ’n traagbal geswaai het dat sy kolf uit sy hande geskiet en halfpad grens toe grond gevat het, Richard Levi wat vir die grap lae balle oor die grens probeer slaan het totdat hy uiteindelik ’n vanger se hande getref het…

McCullum het die loot gewen en die Narre genooi om te kolf. Levi, ook bekend as die Man van Staal na sy rekordbeurt oor die naweek, het ’n bal laag en hard oor die grens geslaan en toe, amper onmiddellik ’n bal laag en hard na ’n veldwerker geslaan. Albie Morkel het ingekom, ’n monsterses geslaan en toe ’n bal van Southee in ’n vriendelike boog na Nicol geskep.

Die Firma De Villiers en Duminy het toegetree: Die een bekend vir sy grenshoue en die ander vir sy delikate grondspel, en delikaat is die balle wel oor die grond gespeel maar dié keer was dit deur De Villiers terwyl die tenger Duminy die balle herwaarts en derwaarts oor die grens gejaag het. Hierdie was die vals somer te midde van ’n lang winter vir die Suid-Afrikaners. Hulle het reeds 109 lopies na die 12de boulbeurt gehad en ’n gewigtige 200-tal was in reikafstand. Maar, nie net was die Proteas komieklik nie, selfs hulle geluk was sirkusmateriaal. De Villiers het ’n bal só netjies, só presies reguit gedryf, maar Nicol, die bouler, het dit per ongeluk gevang, omgedraai en die aantrippelende Duminy uitgehardloop.

De Villiers het die toere opgejaag met ’n paar behendige grenshoue en toe probeer hy nógmaals ’n komiese truveeghou en verrek – wag vir dit! – sy boudspier. Hoe snaaks was dit! Dit het sy gang so belemmer dat hy besluit het om liewer uit te gaan, iets wat hy gereël het deur sy bypen te ontbloot vir Nicol om te tref. Ontong het gekom, sy kolf verder gegooi as wat hy die bal kon slaan, en die arena verlaat.

Johan Botha, wat beter as meeste is om die leidrade van ’n boulaanval te ontrafel, het stelling ingeneem en saam met Parnell elf skoonballe gespeel, voordat hy uit pure verergdheid die bal oor Guptill se kop wou smeer. Dié het hoog gespring soos Rubberman en sy arm so lang gerek soos Plasticman en die bal gevang op ’n manier waarop hy geen reg gehad het nie. Praat van super!

Uiteindelik het die spul hansworse ’n potensiële telling van 220 afgekerf na 165 op ’n kolfblad waar 180 as die drumpel beskou moes word.

Al wat hulle nou moes doen, was om ordentlik, konserwatief, op ’n duimspykerkop, redelik vol buite die wegpen te boul. Nee wat! Dit sou die maklike manier gewees het. Toe boul hulle eerder kort op die bypen. Die Kiwi-oopmakers, Guptill en Nicol, het met groot uitgelatenheid op al dié vrygewigheid geteer en het dig by die 60 lopies in die eerste vyf beurte geslaan voordat Botha vir Guptill verlei het om ’n bal na Amla te slaan.

Dis nou net hier wat Jesse Ryder aangestryk gekom het vir deelname aan die slagting en met hom saam, ’n boeiende storie. Hy, ’n brutale kolwer, die naaste ding wat die Nieu-Seelanders aan ’n David Warner het, is vroeër die span verbied omdat hy as te geset en sy houding as te beroerd beskou is. Hy het die gimnasium getref, sy dieet van kaasburgers afgeskaal na geroosterde toebroodjies, en merkbaar skraler en fikser teruggekeer. Dis onduidelik hoe hy sy houding probeer rehabiliteer het. Wat sy terugkeer meer as enige iets nodig gehad het, was ’n goeie telling. ’n Halwehonderdtal sou net die ding wees.

Hy het behoorlik onder die koddige Suid-Afrikaanse aanval ingeklim en voor jy woerts! of warts! kon sê, het hy op 49 gestaan, een kort van daardie opskrifwekkende vyftigtal. En hoe verantwoordelik is die man toe nie: In plaas van om dit met een van sy blokhamerhoue oor die grens aan te teken, maan hy homself om dit met ’n veilige, bedeesde, wyse grondlopertjie te kry. Dit was in die sewentiende boulbeurt en Nieu-Seeland het ’n speel-speel vyftien lopies nodig gehad om te wen van agtien balle. ’n Wals!, ’n promenade!, ’n skilpadresies tot by die wenpaal.

Johan Botha boul en Ryder, daardie vyftig so groot soos Tafelberg in sy loopbaanplan, druk ’n bal dié kan toe, kap een terug na Botha, vryf nog een om na die bykantveldwerker… en voor jy weet het hy ’n hele boulbeurt opgebruik om daardie een lopie te bekom.

Hy kry dit toe wel in die volgende beurt teen Morné Morkel, maar nou is hy en Franklin bewus daarvan dat hulle versigtig moet kolf want die balle loop tog uit. Hulle konsentreer toe so hard dat hulle vier lopies loswurg, en dit sluit die een in wat Ryder gekry het toe Ontong hom laat val het. Ryder se vyftigtal was ’n baie, baie duur mylpaal. Suid-Afrika was baie gelukkig dat hy nie op 49 uit is nie.

Skielik moes hulle tien lopies in die laaste twee boulbeurte kry, nog steeds ’n heel verwerkbare takie, maar nou sit hulle in donkierat teen die boulery van Johan Botha vas. Ryder, met die verdwaasde uitdrukking op sy gesig van ’n superheld wat skielik besef die draaiboekskrywer het hom verraai, probeer iets uit niets maak en skep die bal oor sy kop na Morne Morkel, wat, as hy ’n sirkusnar was, homself in ’n speelgoedkar sou in- en uitvou vir die skare se vermaak.

Dis die laaste boulbeurt nou, en die bouler van keuse is Marchant de Lange. Hoekom ’n ervare bouler kies terwyl die ouens so vol sports is? Sewe lopies om te kry. Die Nieu-Seelandse skare is vol moed. Maar so het die Swart Pette se sondes hulle tog ingehaal. Ja, hulle kan kolfblaaie vir hulle soort kolwers, en nog meer, hulle poeierkwasboulers, voorberei. Hierdie kolfblad het egter flink gereageer op spoed en De Lange het genoeg daarvan. Vergeet van volballe of enige finesse. Gee dit gas, en dis al! Vyf balle en twee paaltjies later het Nieu-Seeland ses lopies van die laaste bal nodig. Maar hei, ’n poets werk op sy beste as hy uitgerek word en De Lange – gedoriewaar, die ou rakker! – boul ’n voorvoetfoutbal. Dit word vir ’n lopie gedryf en die Proteas moet ophou ten hemele jubel en die bal moet weer geboul word. Die Kiwi’s kort nou net vier… en dit in ’n land en ’n reeks wat sesse soos druppels uit ’n gieter geval het.

Vinnig, jy weet, en kort. Vergeet die finesse. Mis!

En die Narre het die laaste lag… en lag, en lag, en lag.

Ek wil nou nie sê ek het verlede week aangedui dat die Proteas die laaste lag – en dit ’n lang een, dwarsdeur die Eendag- en Toetsreeks – sal hê nie. Maar ek hét so gesê.

Die ligsinnige gordyntrekker is verby.

Laat die krieket begin!