Die voormalige Kaapstadse koekiesfabriek, wat nou omvorm is in ‘n chic stedelike omgewing, is net een van die gourmet-markte wat opgeduik het in Suid-Afrika vir “foodies” oftewel smulpape op soek na handgemaakte goedere teenoor massa-vervaardigde produkte.
“Daar was ‘n ontploffing van kosmarkte, nie net in Kaapstad nie, maar regoor die land spring algar op die idee,” sê Cameron Munro van die besige Neighbourgoods-mark wat ses jaar gelede geopen het.
Dié uiters gewilde mark trek tot 5000 mense elke Saterdag en het verlede jaar na Johannesburg uitgebrei met ‘n soortgelyke naweek. Suid-Afrika se grootste ekonomie bied tans ‘n alternatief vir die winkelrakke.
“Ons is heeltemal omgeboul deur die reaksie wat Kaapstad ons gegee het,” sê Munro wie se mark gelei het tot ‘n swetterjoel van galerye, winkeltjes en outydse aanbiedinge op ‘n vuilerige plek.
“Dit was ‘n lekker geleentheid om mense op te voed oor die ondersteuning van plaaslike produsente en ook die skoonheid van interaksie met die produsent.”
Suid-Afrika se passie vir vinnige kos en winkelsentrums gaan seker nog lank nie die nuwe tendens van Finse-rogbrood of stadig gegiste bier met lemoenskil en koljander verbysteek nie, ten spyte van ‘n voorkeur deur die groot kleinhandelaars na organiese voedsel.
Maar dit is ‘n belangrike tendens in Suid-Afrika se $34,8 miljard kos- en drankbedryf. Die plaaslike maatskappy Flux Trend sien tradisionele kos as een van die top 10 modeneigings vir 2012.
Mense wil dinge wat eenvoudiger, stadiger, onaangeraak is hê en ‘n bietjie van ‘n persoonlikheid in die digitale wêreld, sê tendensvoorspeller Dion Chang, en hy voeg by dat die koper besig is om meer eties te wees oor wat hulle eet.
“Jy het meer en meer mall-sku mense wat nie massageproduseerde dinge wil hê nie, wat nie die generiese globale kleinhandeletiket soort van ervaring wil hê nie, wat iets onafhanklik wil hê,” het hy gesê.
Sosiale media, ironies genoeg, speel ‘n belangrike rol in wat Flux Trends sê, is ‘n “gevoel van globale nostalgie vir ‘n idilliese plaaslewe“.
“Dit is nie die een òf die ander nie, want die nuus oor hierdie ambagsaanbiedinge of organiese markte of voedselmarkte, maak staat op sosiale media sodat die aanlyn en die aflyn baie gelukkig en maklik saamleef,” sê Chang.
Twitter, Facebook, blogs en webwerwe word gebruik om datums, herinneringe en foto’s en video’s te plaas.
“Ons sosiale media is verstommend,” sê Madelen Johansson in Kaapstad wat 10 maande gelede ‘n mark geopen het en ‘n waglys van meer as 150 handelaars het.
In een van die wêreld se ekonomies mees ongelyke samelewings, trek die markte meer welaf kopers met aanbiedinge van oesters tot Franse crêpes [pannekoeke].
“Jy kan rondloop en kies wat jy wil. Daar is net soveel verskeidenheid en baie wat hier beskikbaar is, is nie noodwendig in die Mall beskikbaar nie,” sê ‘n gereelde koper by die Neighbourgoods-mark.
Maar sonder die formele sektor se hoë koste, dien die markte as begin vir klein produsente wat direk met kliënte kan skakel.
Marianne Visser met ‘n nuwe besigheid The Creamery sê: “Dit is ook die beste winsmarge omdat jy nie handel met die middel-man nie.”
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.