Dan Roodt in gesprek met Deon Maas op RSG, 9 April 2008. Klik hier om te luister (ongeveer 10 Mg groot). Om af te laai, regsklik en "stoor as".
Skrywer: Dan Roodt
Tanzani? verwelkom Olimpiese vlam
Tanzanië se Olimpiese Komittee het vooraf gesê dat geen straatbetogings of pogings om die fakkel te blus verwag word nie.
Die fakkel is Sondag na Oman.
Nog geen oplossing in Zimbabwe nie
Vandag word ‘n uitspraak van die Zimbabwiese Hooggeregshof in Harare verwag ná ‘n dringende aansoek deur die MDC wat die land se verkiesingskommissie wil dwing om die uitslae bekend te maak.
Die verkiesingskommissie beplan egter om stemme in drie-en-twintig kiesafdelings te laat oortel. Die oortelling kan moontlik tot ‘n ZANU-PF-meerderheid in die parlement lei.
Vrydag het die Hooggeregshof die kommissie verbied om enige stemme oor te tel alvorens die uitslae bekend gemaak is, maar volgens die hoof van die verkiesingskommissie het hy nog geen sodanige hofbeslissing gesien nie.
Haaibesigtigingsboot slaan om by Gansbaai
Negentien mense was op die boot toe ‘n fratsgolf dit laat omslaan het. Gelukkig was daar ander bote in die omgewing wat die drenkelinge uit die see kon oppik.
Die drie buitelanders wat verdrink het, het onder die boot vasgesit.
Vyf mense is beseer, waarvan twee vroue. Een het ‘n gebreekte voet en een ‘n gebreekte arm.
Die Nasionale Seereddingsinstituut het die optrede van die privaatbote in die omgewing geprys vir hulle werk om die passasiers en bemanning te red en weer op land te kry.
Terugslag vir demokrasie in Afrika
Biya se tweede termyn verstryk onder die huidige grondwet in 2011, maar hy het dit reeds duidelik gemaak dat hy beplan om aan te bly. Sy party beskik oor ‘n groot meerderheid.
Lede van Kameroen se snelreaksiemag het strate in die hoofstad na afloop van die stemmery patrolleer.
Dit is maar die jongste terugslag vir demokrasie in Afrika. Pogings om termynbeperkinge in Nigerië, Zambië en Malawi in te stel, is ook die afgelope tyd gefnuik.
Malawiese minister kan sit
Die program is ingestel in 1994 deur die korrupte vorige administrasie van voormalige president Muluzi wat in 2004 geëindig het.
Hofamptenare het opgemerk dat Mpasu, wat voorheen as die speaker van die land se parlement opgetree het, geglimlag en gewaai het toe hy na ‘n polisievoertuig vergesel is.
Hy het gesê hy is besig om te ly omdat hy gratis laerskoolonderrig na Malawi gebring het.
Roodt vs. Maas!
Burgemeester laat opponent vermoor
Die graf van die vermoorde Sedibe is uitgewys deur sy oom, volgens ‘n polisiewoordvoerder. Die oorblyfsels sal vir forensiese toetse gestuur word.
Morema en Mosoma het in die Nelspruitse streekshof verskyn, maar die saak is uitgestel.
Honger Ha?tiane kook oor
President Rene Preval, wat gou aangekondig het dat die prys van rys met meer as 15% verlaag sal word, het gesê dat hy dadelik ‘n nuwe eerste minister sal aankondig.
Haïtiaane leef met chroniese honger en sommige inwoners eet noodgedwonge modderkoekies om te oorleef, maar die toestand het onlangs ondraaglik geraak. Hongerpyne het daatoe gelei dat gewelddadige gevegte met VN-vredestroepe uitgebreek het.
Plundery het regoor Haïti oral voorgekom en vyf mense is tydens die opstand gedood.
Mugabe is reg: Britte wil Zimbabwe kaap
Van die begin af was ek nog baie skepties oor die hele veldtog wat daar in die Engelse media (sowel plaaslik as in Brittanje) teen Robert Mugabe van Zimbabwe gevoer word. Immers heers dieselfde of erger toestande in Suid-Afrika en daaroor swyg die Engelse soos die graf.
Om maar een statistiek te noem: slegs 11 blanke boere is in Zimbabwe vermoor terwyl die Suid-Afrikaanse totaal al oor die 2000 staan. Nóg die BBC nóg die Britse pers heg enige noemenswaardige belang hieraan, terwyl Mugabe daagliks verguis en Morgan Tsvangirai opgehemel word as die nuwe demokraties verkose leier van die land oorkant die Limpopo.
Een van Tsvangirai se opmerkings het my veral bygebly: hy is ook ten gunste van grondhervorning en gaan nie die inheemse blanke boere se grond teruggee nie. Die vraag is nou: wat gaan nou eintlik in Zimbabwe verander indien Tsvangirai aan bewind kom?
Vir inheemse blankes in Suider-Afrika gaan ’n Tsvangiraibewind in Zimbabwe geen jota verskil maak nie. Aan die ander kant gaan Brittanje heelwat daarby baat. Eer ons vergeet: Brittanje het oorspronklik vir Robert Mugabe aan bewind geplaas en voer oor die afgelope 40 jaar of meer ’n anti-blanke, anti-Westerse beleid teenoor Suider-Afrika. Brittanje se steun vir sowel die ANC as ZANU PF het ’n revolusie in ons subkontinent veroorsaak wat reeds besig is om erger gevolge as ’n volskaalse oorlog te hê – met hongersnood, vlugtelinge, bevolkingsverskuiwings en selfs volksmoord op die Afrikaner.
Enigiets waarmee die siniese, Machiavelliaanse Britte vorendag kom, sou ek dus met ’n knippie sout neem. Agter die Britte se nuutgevonde kommer oor “demokrasie” skuil niks anders as geldgierigheid nie. Feit is dat Zimbabwiese bates tans teen ’n appel en ’n ei verhandel en daar is waarskynlik ’n hele horde Britse sakemanne wat staan en kwyl by die gedagte om die oorblywende myne en landbougrond in Zimbabwe na ’n bewindsverandering in die hande te kry.
Vir seker word Tsvangirai deur die Britte gefinansier. In die verarmde, hiperinflasionêre toestand waarin Zimbabwe tans vekeer, sou dit vir die opposisieleier onmoontlik wees om ’n noemenswaardige verkiesingsveldtog met eie fondse te voer. Daarom kan sy geld net van die Britse ambassade in Harare afkomstig wees. Brittanje is nou openlik besig om teen Mugabe te agiteer en het reeds die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies genader in sy pogings om van die ZANU PF-leier ontslae te raak.
Tsvangirai verteenwoordig die ideale Britse marionet: hy is finansieel afhanklik, dom en ongekunsteld. Sowel Anglo American as Barclays beskik steeds oor belange in Zimbabwe en onder ’n Tsvangiraibewind sou hulle die room van enige oplewing kon afskep. Zimbabwe het platinumneerslae en met die platinumprys op $2 000 per ons is enige platinummyn so goed soos om oor jou eie nasionale munt te beskik.
Al wat tussen Mugabe en sy uiteindelike ondergang staan, is die buitelandse valuta en ondersteuning wat hy van Sjina ontvang. Volgens die Londense Times, is Britse diplomate reeds op pad na Beijing om die Sjinese te oortuig om Mugabe in die rug te steek. Hulle wil veral die Sjinese verleentheid oor Tibet en slegte publisiteit rondom vanjaar se Olimpiese Spele in Beijing uitbuit om hulle te oortuig dat Mugabe vir vir Sjina net ’n meulsteen sou wees.
Wat die Afrikaner betref, het ons eintlik geen belang by Zimbabwe nie en kan dit ons nie skeel wie in daardie land aan bewind is nie. Dit is nou afgesien van enkele Afrikanerboere wat steeds in Zimbabwe vasgevang is en hul bes probeer om onder die omsgtandighede te oorleef. Trouens, ’n Tsvangirairegering in Zimbabwe kan vir ons sleg wees omdat dit sowel Britse invloed as die illusie van “demokrasie” in Suider-Afrika gaan versterk. Op die duur wil Brittanje met sy bondgenote in Suid-Afrika die Afrikaner finaal vernietig, hetsy deur ons landuit te verdryf, hetsy deur gelate te aanskou hoe ons deur geweld en volksmoord vergaan. Op sy beste wil Brittanje toesien dat die ANC ons taal, kultuur en instellings vernietig sodat ons op die duur deur die sogenaamde Suid-Afrikaners geassimileer word.
Hoe paradoksaal dit ook al mag klink, is ’n Mugabebewind in Zimbabwe vir ons tans verkieslik bo enige “regimeverandering” waaraan die Britte naarstiglik werk. Ek sou my verstout om te sê dat Afrikaners eintlik behoort te probeer om Mugabe aan bewind te hou volgens die oeroue beginsel wat die Britte so getrou toepas: my vyand se vyand is my vriend. Ons behoort enigiets te doen om ’n stok in die wiel van Britse planne te steek. Pleks dat die Britte finansiële voordeel put uit Zimbabwe se vernielde bates wat binnekort so te sê verniet uitgedeel gaan word, waarom kan ons nie daaruit voordeel trek deur toenadering tot Mugabe en ZANU PF te soek nie?
Afrikaners beskik oor die kundigheid om die mynbou en bankwese van Zimbabwe teen ’n goeie fooi te bestuur terwyl die besit daarvan volgens Afrikagebruik in die hande van die regerende elite bly. Die radikale revolusie wat Brittanje oor ons afgeroep het sedert hy met ekonomiese sanksies teen sowel die eertydse Rhodesië as Suid-Afrika begin het, was die mees absurde en onnadenkende inmenging en skending van nasionale soewereiniteit wat daar in onlangse tye plaasgevind het.
Dit mag vergesog klink vir Afrikaners om die Mugabe-bewind te hulp te snel, maar te midde van die grillige vernietiging wat die Engelse al jare lank op ons afdwing met hul steun vir radikale swart denke en bewegings in dié wêrelddeel, is ons genoodsaak om “buite die kassie” te begin dink.
