deur Leon Lemmer
Tydens apartheid het die Indiese regering jaarliks in die Verenigde Nasies oor Suid-Afrika se rassebeleid gekla en strafmaatreëls voorgestel. Later het onafhanklike Afrika-lande saam in dié koortjie gesing. Plaaslik was die verweer dat Indië met sy kastestelsel nie die vinger na ons moet wys nie, want hier is geen onaanraakbares nie. Verder is Afrika-lande se binnelandse ellende en agterlikheid met die (relatiewe) voorspoed van en ontwikkeling in Suid-Afrika gekontrasteer.
Die onaanraakbares (Dalits) was die laagste van die laes in die Indiese kastestelsel, wat ruim voorsiening vir uitgeworpenes (“outcasts”) gemaak het. Die Indiese subkontinent was lank ‘n Britse gebied (die Raj, 1858-1947) wat so belangrik geag is dat die regeringshoof die status van onderkoning (“viceroy”) gehad het. Met onafhanklikheid in 1947 is diskriminasie teen Dalits verbied, maar hierdie gevestigde praktyk het uiteraard nie dadelik tot ‘n einde gekom nie. Regstellende aksie het gevolg, wat van die onaanraakbares bevoordeeldes gemaak het. Meer as 16% van die kolossale Indiese bevolking is Dalits en ‘n half miljoen van hulle het ‘n heenkome in Brittanje gevind.
‘n Vorige Britse Konserwatiewe Party eerste minister, John Major (1990-1997), het ‘n boek geskryf, More than a game: The story of cricket’s early years (London: Harper, 2008, 433p). Die boektitel is ontleen aan Thomas Hughes (1822-1896) se roman, Tom Brown’s schooldays (1857), waarin Tom van krieket sê: “It’s more than a game. It’s an institution” (p 174). Soos dit ‘n politikus betaam, beweer Major: “Of all empires, the British was the most benevolent and bequeated the most enduring legacies” (p 357).
Robert Mugabe het in 1991 van krieket gesê: “It civilises people and creates gentlemen” (p 8). Mugabe het óf nooit krieket gespeel nie óf sy stelling is vals. Samuel Johnson (1709-1784) het krieket in sy woordeboek (1755) gedefinieer as “a sport of which the contenders drive a ball with sticks in opposition to each other” (p 66). Vanweë die tradisionele Britse beleid van rassesegregasie kon Indiërs voor onafhanklikheid nie lid van ‘n krieketklub vir Europeërs word nie (p 194).
Indiërs was self nie vry te pleit van rassediskriminasie nie. “Inter-racial rivalry was fierce … Both Parsees [Zoroasters/Mazdaists] and Hindus restricted membership of their clubs to the upper-classes. Low-caste Indians were not welcome. Snobbery and exclusivity were not solely the prerogative of the British” (p 195). ‘n Uitsondering is met Palwankar Baloo (1876-1955), ‘n onaanraakbare, gemaak omdat hy ‘n uitstekende draaibalbouler was. Hy is as lid van ‘n Hindoe-klub toegelaat, “although caste taboos meant that he was left to eat and drink outside the pavilion. Indian caste restrictions mirrored Victorian social exclusion in an extreme form” (p 198). Baloo is nooit toegelaat om kaptein van ‘n span te wees nie.
In die Wes-Indiese Eilande is krieket van die begin van die 19de eeu deur klubs gespeel wat eksklusief vir wittes was (p 204). ‘n Kritikus het dit “illiberalism” genoem (p 206). Hulle eerste buitelandse kriekettoer was na die VSA en Kanada in 1886. Die Wes-Indiese span het uitsluitlik uit wit spelers bestaan (p 205). ‘n Aktivis, Pelham Warner, het daarop aangedring dat “any touring side going to England must include ‘four or five’ black players” (p 206). In 1900 is vyf swartes (p 207) en in 1906 ses swartes (p 208) in die toerspan ingesluit. Deesdae is die span heeltemal swart en geen aktivis opper beswaar nie. Major veroorloof hom die volgende opmerking: “Warner’s brave and far-sighted advocacy of racial inclusion is a refreshing example of the kind of enlightened attitudes that allowed Britain to rule its Empire with dexterity, and to give up its colonial possessions so deftly when the time arose” (p 206).
Wat in die Wes-Indiëse Eilande gebeur het, word in die nuwe Suid-Afrika vordering met transformasie en met die toepassing van die kwotastelsel genoem. In volgende rondtes moet daar elke keer meer (en in elk geval nie minder nie) nie-wittes in die span wees, anders word dit as ‘n terugwaartse stap beskou. Demografie word gou bygesleep, wat in die nuwe Suid-Afrika beteken dat alle sportspanne eintlik 80% (of minstens Fikile Mbalula se 60%) swart moet wees. Hieruit moet nie afgelei word dat spanne 20% nie-swart moet wees nie. Die openingswedstryd in die plaaslike 2010 Wêreldbeker-sokkertoernooi is gespeel sonder ‘n enkele wit Suid-Afrikaanse speler op die veld. Daar word suiwer rassisties verwag dat die getal nie-wit (en veral swart) spelers in ‘n sportspan progressief meer en die getal wit spelers al hoe minder moet word. As ‘n span een keer ‘n nie-wit (en veral swart) afrigter gehad het, moet die volgende een ook nie-wit (en verkieslik swart) wees, anders word dit as ‘n terugwaartse stap en as ‘n transformasieramp bestempel.
Die blanke Ray Jennings, wat jare lank as paaltjiewagter en kolwer met eer in die nasionale krieketspan diens gedoen het, het minder as twee maande gelede as afrigter groot sukses behaal deur die Suid-Afrikaanse onder-19-krieketspan tot sege in die Wêreldbekertoernooi te lei. By sy terugkeer was sy vergoeding nie, soos verwag kon word, dat hy outomaties in sy pos heraangestel is nie. Nee, hy is aan die vernedering onderwerp dat hy heraansoek om sy pos moet doen. Erger, sy aansoek was nie suksesvol nie.
Immer transformerend het Krieket Suid-Afrika (KSA) Lawrence Mahatlane as afrigter aangestel; ‘n mens wat slegs pigmentasiegewys bo Jennings uitgestyg het. Daarby het KSA die grenselose vermetelheid gehad om amptelik te verklaar “dat dit heeltemal onregverdig sal wees om te sê dat politiek ‘n rol daarin gespeel het” (Die Burger, 24 deser, p 28). KSA sou dit myns insiens nie waag om ‘n swarte te behandel soos met Jennings gedoen is nie. Van blankes word eenvoudig verwag om na die groter prentjie te kyk. Daardie prentjie is nie swart-en-wit nie. Daar word veronderstel dat wittes daarmee vir lief mee moet neem dat die prentjie eintlik net swart is.
Christo Buchner onderskei hom van ander sportjoernaliste deur nie altyd polities korrek te wees nie. Oor Jennings se ontslag skryf hy dat dit “verregaande is … om te wil beweer politiek het geen rol in die besluit gespeel nie .” Buchner lys dan sommige van Jennings se afrigtingsuksesse. “Sou die gerug ook waar wees dat Jennings uitgewerk is omdat hy enkele jare gelede nie die seun van ‘n senior krieketadministrateur, wat deel is van die sogenaamde Kaapse kabaal, gekies het vir die o.19-span nie, sal dit net nóg ‘n aanklag wees teen administrateurs wat eie belang bo dié van die spel plaas” (Die Burger, 25 deser, p 19).
Mahatlane is die soort afrigter wat KSA behaag, want “hy wil die ontwikkeling van die spel ‘n prioriteit maak … ‘Ek kan identifiseer met die uitdagings wat daar is om swart spelers na vore te bring'” (Die Burger, 25 deser, p 20). Opvallend is Mahatlane se gebruik van die geliefkoosde ANC-woord “uitdaging.” In sport word die term “ontwikkeling” met swartes geassosieer. Dít word ‘n prioriteit gemaak pleks van om te wen. Mahatlane se aandag is op swart spelers toegespits. Wit spelers word glad nie genoem nie.
Na die oorlye van Basil D’Oliveira (1931-2011) is tot vervelens toe melding gemaak van hoe sleg hy deur die “apartheidsregime” behandel is. Hy was van Indies-Portugese oorsprong, het in Kaapstad krieket gespeel, maar in 1960 na Engeland uitgewyk. In 1968 is hy as ‘n plaasvervanger vir die Engelse toerspan na Suid-Afrika gekies. Die Vorster-regering het hom egter toegang geweier en die Engelse het toe die toer afgelas. In die nuustydskrif Time (4.12.2011) het Trevor Manuel na D’Oliveira se dood uitgevaar teen die “oppressive apartheid regime” en die UDF/ANC-slagspreuk herhaal: “No normal sport in an abnormal society.”
Die vraag kan gevra word: Is die nuwe Suid-Afrika ‘n normale samelewing? Is dit waar, soos die ANC so graag en so dikwels beweer, dat ons nou ‘n nie-rassige samelewing het? Is swart bevoordeling en die gevolglike wit benadeling normaal? Is sport- en ander kwotas normaal? Is dit wys om die doel van mededingende plaaslike en internasionale sport te verydel deur te verwag dat minder verdienstelike swart spelers suiwer op grond van ras of kleur bo meer verdienstelike wit spelers ingesluit moet word? Dit is ‘n waarheid soos ‘n koei dat mense as indiwidue en as groepe verskil. Waarneming dwarsoor die wêreld toon dat party groepe in sommige sportsoorte beter as ander vaar: swartes in bv hardloop en boks, wittes in bv tennis en swem. Dui die sosiogeniëring van die ANC op normaliteit of ideologiese irrasionaliteit?
Oor die Indiese gene van D’Oliveira is daar meer te sê. In Engeland was daar ‘n Indiese krieketspeler, KS Ranjitsinhji (1872-1933), wat in 1896 uit die Engelse span vir die eerste toets teen Australië gelaat is omdat geredeneer is dat hy nie ten regte Engeland kan verteenwoordig nie (Major, p 318). In hierdie verband was daar ook druk van die Britse regering. Toe hy wel vir die tweede toets gekies is, het hy sportief verklaar dat hy sal speel mits die Australiese span nie beswaar het nie. Hulle was tevrede en hy het vir Engeland gespeel. Hierdie billikheid het in die geval D’Oliveira ontbreek. In 1899 was daar weer ‘n poging om Ranji uit die Engelse span te hou. Major noem die voorsitter van die keurkomitee “pig-headed” (p 328).
Oor die Kaapse afkoms van D’Oliveira is daar ook meer te sê. Charles Lawrence het in 1868 ‘n krieketspan bestaande uit uitsluitlik Australiese inboorlinge na Engeland gebring vir wedstryde teen klub- en graafskapspanne. Hulle “amused spectators with exhibitions of how to throw a boomerang” (p 221). In 1878 het die eerste amptelike Australiese krieketspan Engeland besoek. Die toeskouers was verbaas dat dit ‘n eksklusief wit span was (p 226).
Vir Suid-Afrika se eerste kriekettoer na Engeland in 1894 is Krom Hendricks, ‘n bruin snelbouler, as spanlid gekies. Die Britsgebore eerste minister van die Kaapkolonie, Cecil Rhodes (1853-1902), het Hendricks se insluiting geveto “on the spurious grounds that he didn’t want Hendricks to be subjected to insulting native stereotyping, such as the endless requests for demonstrations of spear-throwing that had beset the Australian Aboriginal tour of England a quater of a century before. He was quoted as saying, ‘They would have expected him to throw boomerangs during the lunch interval’ … Rhodes’s real intention was to enable an all-white team to travel, and Hendricks was excluded” (p 202).
Wit Suid-Afrikaanse rugbyspanne was in die apartheidsera nie in Nieu-Seeland welkom nie, maar eksklusief Maori-spanne word in die nuwe Suid-Afrika toegelaat. Die verskil is glo dat eersgenoemde politiek- en laasgenoemde kultuurgebaseer is. In die vorige eeu het internasionale sportliggame venynig met woord en daad teen wit Suid-Afrikaanse sportspanne te velde getrek. Deesdae is daardie selfde liggame stil oor diskriminasie teen wit sportmanne. Daar word met verskillende mate gemeet.
Die jongste is dat die bruin en gewese Springbok-vleuel, Chester Williams, “glo Suid-Afrika kan transformasie aanhelp met ‘n aparte span soortgelyk aan die Nieu-Seelandse Maori’s” (Die Burger, 23 deser, p 18). Dit is die ou storie: wittes moet inklusief wees en mag nie ‘n aparte span vorm nie. Nie-wittes, daarenteen, mag eksklusief wees deur wittes uit te sluit. Apartheid word ‘n misdaad teen die mensdom genoem as dit wittes bevoordeel. As soortgelyke rassediskriminasie ter bevoordeling van nie-wittes toegepas word, ontvang dit goedkeuring en lof. Dan word na rassediskriminasie met mooi woorde soos “regstelling” en “bemagtiging” verwys. Die gediskrediteerde woord “apartheid” word dan nie gebruik nie.
Die voorafgaande toon dat daar heelwat skynheiligheid in die politiek en sport is, dat rasse-segregasie nie ‘n Afrikaner-uitvinding is nie, dat rassediskriminasie nie net by wittes voorkom nie, asook dat raskwotas in sport en die geval D’Oliveira nie uniek is nie. As aktiviste oor meer agtergrondinligting beskik het, kon hulle verkieslik minder oor ‘n geval soos D’Oliveira gekraai het. In die bedryf waarin aktiviste hulle bevind, word woord en daad egter nie maklik deur feite gekniehalter nie.
Die toekoms van sport in Suid Afrika lyk maar somber. Die standaard van rugby en ander sport gaan daal na mate die regering bly inmeng. Kyk na Bafana. Meriete is nie meer van toepassing nie. Dis die kleur van die vel.
Orals waar hulle inmeng, daal standaarde.
Wie nog sport wil kyk (Om waarskynlik vir ‘n wyle te vergeet van ons volk se verkragting en ballingskap) terwyl die stede afbrand en die mense uitgemoor word, het rede tot kommer… Verskoon my sinisme oor wat tans in sports aangaan…
Ek verfoei die g@tlekkery van die sportlui – om ten koste van ons Volk die Afrikane “gelukkig” te hou!
Hoe de dinges hou mens ‘n Afrikaan-sprinkaan versadig?!
Goeie middag Dolk.
Nog ‘n plaasmoord naby Brits !
Van verkragting en ballingskap gepraat – ek HAAT die sogenaamde vryheid vir almal, die dag waarop die land en blanke-lewens weggegee is 20 jaar gelede – dit beteken SLEGS … vry om te verkrag en vermoor.
Wat ‘n skreiende skande dat mense nie eers meer met geliefdes en vriende op jou EIE EIENDOM saam kan kuier nie.
“Twee broers en die een se vrou het in die tuin gebraai toe vier onbekende mans hulle oorval het. Die aanvallers het twee skote gevuur. Die aanval het omstreeks 22:00 plaasgevind.
ʼn 45-jarige man is op die toneel dood en ʼn 51-jarige man het baie ernstige beserings opgedoen. “Hy veg tans om sy lewe in die hospitaal.”
VERVLOEK IS HIERDIE 11DE PLAAG !
AMEN!
Hallo ook Trippie. Dis verskriklik! Ons is soos diere in ‘n hok wat een vir een deur die DREK uitgemoor word!
Hulle vervloekte beker SAL oorloop! (Laat ek eerder nie verder skryf nie!)
Nie goeie nuus nie Trip – Ons bid daardie mense sterkte toe.
GEEN NORMALE mens kan / wil met ‘n vuurwapen aan sy sy, gesellig verkeer nie, maar daar is GEEN ander keuse as om dit te doen nie. Helder oor dag, en saans. Rooikop, dit maak mens bitter ! FW en Kie moet verantwoordelikheid aanvaar vir die gruwelike uitwissing van ons Boerevolk.
Absoluut, ek kan dit nie genoeg beklemtoon, ons moet bid, ernstig bid tot God vir genade en verlossing.
Ongelukkig word dit die norm. Ek het ‘n vriend wat ‘n paar uitgesorteer het etlike jare gelede wat hom en vriende aangeval het. Hy het egter jare se moeilikheid gehad (hy het een keel af gesny) ten spyte van die heupvervanging wat hy nodig gehad het van een van die rowers se koeël. Maar ja, ons moet onsself maar beskerm.
Hy kan nie versadig word nie want hy is al klaar ‘n voetganger wat nie ‘n verteringsstelsel het nie.
Ek kyk vroegoggend op die TV na die program Antiques
Roadshow en onwillekeurig kom die volgende by my op – Dit is die groot verskil
tussen wit en swart – die feit dat swartes geen waarde heg aan enigiets nie,
omdat hulle nooit enigiets van waarde gemaak het wat hulle nageslag kan koester
en waardeer nie. Al wat n swart mens nalaat is geraamte van wat die witman
gemaak het en hulle eie geraamte en selfs dit het hulle nie self gemaak
nie.
Reg so Riempies, die enigste ooreenkoms tussen swart en wit is dat swartes spore trap soos ‘n mens, maar hulle is nie mens nie. Ook is jy reg wat betref, “geen waarde heg aan enigiets nie” – spesifiek – LEWE, dit beteken vir hulle NIKS.
Is dit nie ironies hoe die swart volk hulself op elke gebied van die samelewing wil in wurm nie tussen die blankes nie. Hulle WIL saam met die wittes woon, werk, kerk, sport – noem maar op, orals is donker kolle.
As mens net sien hoe Suid Afrika verniel – verbrand en afgebreek is en die infrastuktuur vernietig is die afgelope 20 jaar kan mens net
wonder of daar nog meer as net die naam Suid Afrika sal oorwees oor nog n verdere twintig jaar.
Vir my is die grootste en onherstelbare skade al die biblioteke wat afgebrand is en ons diersoorte in die wildtuin – nog groter
onherstelbare skade.
Teen die tempo wat die renoster en olifant uitgeroei word, sal die nageslag die diere slegs op internet kan besigtig. Dit grief my om te dink dat ons belastingbetalers ruim bygedra het om biblioteke op te rig, net om deur barbare verwoes te word. Dit neem met rasse skrede toe. Kyk maar na elke optog gehou deur hulle. Alles wat staan MOET vernietig word.
Wederom een lezenswaardig betekenisvol objectief stuk van de heer Lemmer. Woorden als ‘regstelling’ en ‘bemachtiging’ enz. zijn onrechtvaardig in het kwadraat vooral ook omdat er zelfs een Volksmoord op de etnische minderheid van Boere Afrikaner aan verbonden is.
De weg naar ‘gelijkheid’ is met doden geplaveid. Een doodlopende weg(a dead end road)
De ongezonde egoïstische racistische politieke inmenging gaat in SA inmiddels zover omdat het radeloze anc bewind, een paar schunnige partijbonzen, zich graag zou tooien met afgedwongen succes op sportief gebied waarin de paradox besloten ligt. Mielke’s Dynamo was ook zo’n egoïstisch speeltje van machtswellust.
“Waarneming dwarsoor die wêreld toon dat party groepe in sommige sportsoorte beter as ander vaar: swartes in bv hardloop en boks,”
http://rtl-now.rtl.de/rtl-boxen/wladimir-klitschko-vs-alex-leapai.php?container_id=160947&player=1&season=0
Uitzonderingen die 10 jaar duren op het allerhoogste niveau over alle bonden daargelaten…….no rumble in the jungle.
Met jou gebruik van “Rumble in the jungle” vat jy my JARE terug (1974). Wie onthou nog hierdie geveg in Zaire … ook die liedjie wat betrekking het daarop.
IN ZAIRE
Goede morgen, zeker Trip. De tijd vliegt.
Er is overigens nog een film(fliek) in 2010 uitgekomen over de honderd jaar geworden, op sportief en menselijk gebied bokser topper, Max Schmeling.
https://www.youtube.com/watch?v=ifz98y8SWNI
Deze man werd uit socialistisch liberale zogenaamd ruimdenkende Gutmensch hoek verweten zich destijds voor politieke doelen te hebben laten gebruiken. Hoe dan nou ?
Goeie more Hans – inderdaad so, tyd vlieg.
Baie dankie vir hierdie skakel, ek het gaan nalees oor Max Schmeling, BAIE INTERESSANT. Ek gaan netnou nog lees – moet erken, ek het nie van sy bestaan geweet nie 😉
Dit is die voorland vir sport in hierdie land. Net die sportgodaanbidders het rede tot kommer, om te aanskou en beleef dat waar daar kampioenskappe gewen was, iets van die verlede sal wees.
Ja Willy…20 jaar verlede “verkoop” die sportgodaanbidders ons Land met hulle ja stemme vir die droom om rugby en krieket oor die jelle wereld te speel. Nou kan hulle speel…..maar : BLACKS ONLY !
Soos jy daar sê ss. Ek wat hou van sport, kyk maar eerder swem, tot nou toe wit deelnemers en natuurlik die Olimpiese Winterspele. Alles is wit tot die ys. ;~)}
Nog ‘n verdomde speletjie wat gebruik was (en word) om ons mense se oog van die werklike bal af te hou. Gelukkig het die hanskakie smith dit reggerkry om meeste mense van krieket te genees.
Dit is waar wat jy sê Rooikop. Ek was ‘n ruk gelede in Pune en Mumbai vir die Statebondspele in kragoptel. Gevind dat die gewone burgers nie eers mag gaan na die krieketstadium te Mumbai om krieket te kyk nie! In Indië is die ergste rasseklassifikasie denkbaar. Die gewones word ook belet om na sommige inkopiesentrums te mag gaan.
PLAASMOORD
Die nag is swart dis donker maan
ek kan nie meer sien wat aangaan,
alleen en afgeleë hier op ons plaas
is ek nie snags nou meer die baas….
Ook hier oor my geliefde grond,
sluip troppe moordenaars vry rond,
vol haat en afguns bly hul loer
na die bestaansreg van die Boer.
Onrustig gaan ek aan tafel sit
begin op God vertrouend bid:
“O Heer, wil U ons hier bewaar
teen elke onheil en gevaar.”
Maar skaars was hierdie woorde koud
toe hoor ek die gebreek van hout,
ons agterdeur word oopgeskop
toe kon niks hul geweld meer stop.
Soos wolwe storm hul op ons af
terwyl hul wild en wakker blaf,
gewere word op ons gerig
hul grynslag vol haat, bloeddorstig.
My hand soek self na sy geweer
om hul uit wanhoop af te weer,
ek hoor ’n knal voel dan die brand
as pyn skroei deur my ingewand.
My knieë knak toe ek omval
’n oomblik voor hul my oorval
hul kap en steek met groot venyn
my lyf gebreek, deurtrek van pyn.
Dof hoor ek my ou vroutjie skree
“Nee los hom uit, O nee! O nee!”
My oë verdof, daar rol ’n traan,
vir ons ou lewens wat vergaan.
Die ander twee gryp haar dan vas
en sleep haar om die kombuiskas
ek hoor haar gil en smeek en pleit
haar skande, pyn, haar sterwensstryd.
’n Goeie vrou wat net sou sorg en gee,
se gees soos vullis weggevee.
“O Heer het ons so end verdien?
Wil U ons in ons nood aansien.”
Die satans brul en juig en jil
oordonder só haar sterwensgil,
dan in ’n oogwink’s als verby
sy sou tot aan die einde ly.
My slotgedagte’s een van spyt
van diep sielsbitter selfverwyt,
ek kon my vrou nie hier beskut
haar red uit hierdie sterwensput.
En wat sal van ons kinders word,
nou magteloos hier uitgestort-
want vir die Boer’s daar geen asiel-
ons geliefde land’s nou sonder siel
WOW! Het jy dit geskryf?!
Dit is goed geskryf inderdaad, die digter/skrywer is Pieter Bruwer, FB vriend. Sy hart is op die regte plek.
Dis werklik roerend! WOW! Dankies vir die deel hoor.
Uitstekende artikel, wat ongelukkig nie in Nasionale Media mag verskyn nie. Baie goeie navorsing oor ‘n aktuele artikel. Dit wil voorkom asof die “voorheen benadeeldes”, soos tans met die onwettige immigrante uit Afrika, altyd stroom na waar die wittes is. Waar die wittes is, is daar bates opgebou, omdat visie en beplanning deel van die wit kultuur is. Alle sportsoorte in SA se bestuur is oorgeneem deur “voorheen benadeeldes”. Reuse salarisse word aan hulself toegeken, sodanig dat daar gewoonlik ‘n tekort aan geld vir die sportmanne ontstaan. Soos wat in Atletiek SA gebeur het.
Hopelik sal dit gebeur dat wanneer die bates verslind is, die belangstelling in die betrokke sportsoorte ook sal verdwyn.
Nerens kry n mens statistieke oor hiv en vigs
statistieke vir Suid Afrika nie – en as in Amerika meer as 2 miljoen per jaar
sterf aan vigs verwante siektes waar swartes alreeds baie hoeer lewensstandaard
en beskawingspyl as in Suid Afrika handhaaf kan n mens jou eie afleidings maak
en die feit dat dat statistieke hier in Suid Afrika gekook word en weg gesteek
word spreek vanself.
As ek n kontaksportman of vrou is sal ek baie mooi dink
voor ek in gemengde sport gaan deelneem want hoe vertroubaar is die vigs en hiv
toetse?
http://aids.gov/hiv-aids-basics/hiv-aids-101/global-statistics/index.html
http://www.mieliestronk.com/vigs.html
Dankie Leon vir n puik opsomming. Ongelukkig is die proses aan die loop en met n Blanke minderheid, waarvan daar nog “verraiers” is, is dit maar wensdenkery dat die oorweldiging van alle Blanke instansies kan gestuit word. Tensy ons eerstens, die “politieke spelreels” leer en begin toepas, of, tweedens begin verstaan wat eintlik die werlikheid is waarmee one te doene het.
Van die vele faktore wat genoem word wat die hervorming van die huidige beskawing in die NSA bedryf, is daar maar net die een wat werklik die dryfkrag voorsien.
En dit is die uitwissing van alles wat die Swartes aan die Afrikaner oorheersing herinner, terwyll hulle mekaar stoei om by die geldtrog uit te kom.
Ek kry die gevoel dat ons nog steeds soek na n oplossing gebasseer op die ou reels terwyl nuwe reels al 20 jaar gelede in werking getree het. Meeste van die “nuwe planne en reels” wat die regering voorstel is maar gebasseer op buitelandse ontwikkelings, of deur buitelandse “konsultante” voorgele. Is dit nie nou hoogtyd dat ons onsself ook ophoogte bring oor wattter moontlikhede daar bestaan nie?
Leon ek wil n vriendelike versoek aan jou rig: Bestaan
die moontlikheid dat jy dit sal oorweeg om die duiselwekkende finansieele
vermoee van die ANC regering se persoonlike rekenings in die afgelope 20 jaar na
te speur en vir ons te verduidelik – gesien in die lig dat mnr Mandela se boedel
van nul in 1994 na 45 miljoen gestyg het in minder as 4 jaar effektief in die
amp en bv. mnr Ramaphosa se styging as onderdrukte swarte deur blankes in die ou
Suid Afrika na een van die rykste mense in daardie periode van 20 jaar, asook al
die regeringsamptenare se skatte bo verdienste.
Goeie artikel, en goed nagevors Leon. Die kern is hierin opgesluit dat die vyande van die Afrikaners ons baie goed bestudeer het–wat on weklike voorliefdes is, waarvoor on enigiets sal doen. Hulle het besef dit is sport–veral enigiets wat met ‘n bal te doen het. Hulle het ook uitgevind dat ‘n rugby toets vir ‘n Afrikaner byna ‘n herlewing van die 2 de Vryheidsoorlog is , veral as dit ‘n oorwinning oor haar majesteit se bleekbene is.
Toe begin hulle ons te snoep, dmv sport boikotte. Vir ‘n dekade of drie, word ons op ‘n sport honger dieet.Toe dit hulle pas, beloof hulle om die hekke weer vir ons oop te maak INDIEN ons aan hulle vereistes voldoen. En siedaar, soos dit maar met verslaafdes gaan, knak ons ruggies en kry ons water op die kniee, en van al deKlerk se beloftes voor daai referendum bly net die sport oor.
Oo Mao Zedong het per geleentheid beweer–“religion is the opium of the masses “. Toe kom ‘n Ingelsman en bring dit op datum–“sport is the opium of the masses”
Wat ek nie kan begryp nie is dat ouers toelaat dat hulle kinders verneder word op skool deur hulle bloot te stel aan “kwotas”. Niemand het ghoene om op te staan en te se: tot hierso, en nie verder nie. Almal is te bang om vir ‘n Rassis uitgeskel te word-terwyl hulle juis die slagoffers van swart rassisme is !
Wat sou gebeur as so 5 van die top skole in Bloubul land besluit dat hulle nie langer in die unie se skole liga gaan speel nie, en dat hulle kinders ook nie beskikbaar is vir die unie se rassistiese spanne nie ? Gaan hulle geskors word ? Kan die unie so-iets bekostig.? Dit geld ook vir krieket . NIEMAND KAN ‘N KLOMP SEUNS BELET OM SATERDAG TEEN MEKAAR TE SPEEL SONDER DIE GOEDKEURING VAN EEN OF ANDER BEHEER LIGAAM NIE !!
Hoor hoe word die kwotastelsel gepolitoer: “Daar moet ‘n minimum 5 swart spelers in bv. ‘n rugby span wees–geen BEPERKING op die aantal nie.Klink mos heel aanvaarbaar ? Draai dit om–daar mag nie MEER as tien Wit spelers in ‘n span wees nie. Nou klink dit heel anders. Rasse beperking –eintlik naakte rassisme.
Enige span wat onderworpe is aan poltieke inmengery is niks meer as ‘n politieke uitnodigingspan. Wat krieket betref kan KSA gerus hulle embleem verander–van die Protea na ‘n Kakiebos se blom. Dan kan die swartes wat altyd verwys na die Amaboko in rugby maar na die krieket lot verwys na Ama–iets wat met die blom te doen het.
Want dis omtrent hoe hulle speel.