Na aanleiding van die Amerikaanse hooggeregshof se uitspraak dat gay-huwelike nie teen die Grondwetlike bepalinge van die Verenigde State indruis nie, sien ons wêreldwyd ‘n oplewing van pro-gay vreugevieringe en aktiviste wat mekaar op die skouer klop oor hul oorwinning. Orals word die kleurvolle gay vlag gehys (en die Konfederale vlag gestryk), homoseksuele stelle het massaal in die huwelik getree en Facebook gebruikers het uit solidariteit hul profielfoto’s aangepas met die kleure van die gay vlag.
Soos ‘n oorwinning van ‘n voetbalwedstryd is die vreugde groot en is die verwagting dat hierdie aksie binnekort so algemeen sal word dat die taboe daaromheen iets van die verlede sal wees. Die gedagtes in hierdie tydsbestek bestaan alreeds uit onbegrip oor die tyd wat dit geneem het om dit wettig te verklaar, en dat dit absurd is dat homohuwelike nie eerder erken was nie.
Soos met enige nuwe instelling wat wettig verklaar word is mense geneig om hierdie nuwe vryheid onkrities te aanvaar sonder om te besef dat die uiteinde hiervan geen vryheid beteken nie, maar liewer die pad van goeie bedoelings is wat na die hel lei.
Ek maak nou ‘n groot waagsprong, maar net soos apartheid die verskeie volkere in Suid-Afrika beskerm en onkundig gehou het oor die barbarisme van Afrika, is die kans groot dat die destydse wetgewing teen gay huwelike ook die publiek onkundig gehou het oor die gevare wat nou kan ontstaan wanneer die homoseksuele ‘hek van die dam’ is, om ‘n Nederlandse uitdrukking te gebruik.
Homoseksualiteit is al so oud soos die mensdom self en kom oral voor. Dit is ook nie ‘n doelbewuste keuse nie, maar ‘n aangetrokkenheid tussen mense van dieselfde geslag. As hierdie aangetrokkenheid eenmaal ontstaan het, doen die sosialisering in die gay-gemeenskap die res.
Die gevaar is egter wanneer gay-aktivisme die politiek begin beïnvloed. In die sestiger jare en verder het verskeie aktiviste manifeste geskryf waarin hulle hul geaardheid tot uitdrukking wil bring, dikwels ten koste van die gevestigde orde wat – natuurlik – as verdrukkend beskou word.
Kom ons kyk na enkele uittreksels van hierdie gay-manifeste:
Michael Swift, ‘n gay-regte aktivis en skrywer van die “Gay Revolutionary” het in die publikasie Gay Community News van Februarie 15-21 uit 1987 geskryf:
“We shall sodomize your sons, emblems of your feeble masculinity, of your shallow dreams and vulgar lies. We shall seduce them in your schools, in your dormitories, in your gymnasiums, in your locker rooms, in your sports arenas, in your seminaries, in your youth groups, in your movie theater bathrooms, in your army bunkhouses, in your truck stops, in your all male clubs, in your houses of Congress, wherever men are with men together. Your sons shall become our minions and do our bidding. They will be recast in our image. They will come to crave and adore us.”
“If you dare to cry faggot, fairy, queer, at us, we will stab you in your cowardly hearts and defile your dead, puny bodies.”
“Our writers and artists will make love between men fashionable and de rigueur, and we will succeed because we are adept at setting styles. We will eliminate heterosexual liaisons through usage of the devices of wit and ridicule, devices which we are skilled in employing.”
“The family unit-spawning ground of lies, betrayals, mediocrity, hypocrisy and violence–will be abolished. The family unit, which only dampens imagination and curbs free will, must be eliminated. Perfect boys will be conceived and grown in the genetic laboratory (my kursivering). They will be bonded together in communal setting, under the control and instruction of homosexual savants.”
Soos ons kan aflei, is daar ’n groot mate van militante sentimente onder sommiges wat selfs bereid is om tot primitiewe eugenetika oor te gaan. Daarmee gepaardgaande sien ons ‘n wil om die kerngesin af te breek, net soos Marx en Engels wou. Ons sien dus ’n hele ideologiese rioolput van vuigheid gekombineer met kommunistiese en Nazi-agtige gedagtes wat agter die kleurvolle baniere skuilgaan. Deur gayregte tot politiek te verhef sal hierdie sentimente ’n werklikheid word, net soos die Swart Gevaar ook ’n werklikheid geword het die afgelope twintig jaar.
Let wel, hierdie woorde is geen stompsinnige uitbarstings van ’n gefrustreerde gay puber nie, maar ’n outentieke wetenskapsartikel wat in die Amerikaanse Kongresbiblioteek bewaar word!
In ’n ander uittreksel van ‘n gay vergadering wat in 1972 in San Francisco gehou was – die Gay Rights Platform – was die voorstel geopper om alle wette te onttek wat seksuele omgang onder ’n bepaalde leeftyd verbied, asook om huwelike toe te staan met ’n onbeperkte aantal mans en vrouens wat saam in die eg verbind word. ’n Paar jaar later, in 1993, was ook eise gestel om verpligte miv toetse af te skaf en gratis behandeling toe te dien vir vigspasiënte en dwelmverslaafdes.
Vir diegene wat belangstel kan die volledige artikel hier ingesien word.
Die motief is die volgende: ‘n Oorseksualisering van die massas en ‘n vernietiging van goeie karakter wat net ‘n gesonde kerngesin kan waarborg. Dit het ten doel om mense te verslaaf aan alle vorme van walging en ekstreme seksuele wangedrag wat geen meerwaarde vir die samelewing inhou nie en juis die samelewing se ondergang bespoedig. Seksualiteit onder gays het ‘n ander betekenis as by heteroseksuele stelle. In heteroseksuele verbande is dit die bedoeling dat ‘n nageslag voortspruit en die ouers moet hul kennis en wysheid aan die jong generasie oordra sodat hulle eendag die roer van hul kultuur kan oorneem. Aangesien daar geen kinders kan voortspruit uit ‘n homoseksuele verhouding nie word seksualiteit meer beskou as ‘n genotmiddel, byna soos dwelms op ‘n partytjie: Eers begin ‘n mens met een, daarna begin dit verveel en begin ‘n mens meer in te neem en meer uitspattig om te gaan om die grense te verlê van hierdie vorm van genot.
As iemand dink ek oordryf, verwys ek na gebeure soos “bareback” partytjies waar homoseksuele stelle onbeskerm met mekaar omgaan met die doelbewuste intensie om te sien of hulle mekaar met die miv virus kan infekteer. Hulle speel met ander woorde Russiese roulette met hul gesondheid. Dit is ook nie uitsonderlik dat hulle in een aand tot dosyne kontakte met ander mans gehad het nie. Die gevare van hierdie omgangsvorme vir die algemene volksgesondheid behoort vir almal duidelik te wees nie net wat die miv virus aanbetref nie, maar ook ander siektes soos hepatitis en diverse oordraagbare infeksies.
Die redes waarom daar sedewette bestaan is dieselfde as waarom daar verkeersreëls en motorvoertuiglisensies is, naamlik om te sorg dat mense verstaan wat hulle doen en die moontlike gevare van hul optredes besef, uiteindelik sodat hulle nie hulself of ander onnodig in gevaar kan stel nie. Snaaks genoeg begryp ons almal die gevare van wat sou gebeur as ons besluit om die verkeersreëls massaal te verontagsaam, maar op seksuele gebied kan ons dit nie raaksien nie. (Laat ek raai, binnekort gaan ons seker hoor dat verkeersreëls ook verdrukkende Westerse chauvinistiese wit-manvark instellings is.)
Wat ons gesien het met die Olimpiese Winterspele in Sotsji, was dat die hoofsaaklike rede vir protes vanuit die gay gemeenskap gehandel het om die wetgewing teen nie-tradisionele sekspraktyke vir minderjariges ongedaan te maak, wat eintlik beteken dat hulle die Russiese regering wil dwing om die dun lyn tussen pedofilie en homoseksualiteit nader aan mekaar te bring. Immers, nêrens in die Russiese wetgewing word verwys na homoseksualiteit nie, maar die wet wil slegs voorkom dat minderjariges blootgestel word aan nie-tradisionele sekspraktyke.
Duidelik het die dom massa meelopers geen idee wat die uiteindelike resultaat is van hul eie aktivisme nie.
Vanuit hierdie redenering is dit belangrik dat ons die volgende weet, naamlik dat by pedofilie is die grondmotief beslis nie om ‘n “alternatiewe” vorm van geslagsgemeenskap te bevorder nie. Pedofiele word gemotiveer deur ‘n behoefte om ‘n kind se onskuld te skend. Die hele beginsel van kind-wees en onskuld wil hulle vernietig.
Die “vryheid” wat hulle voorstaan is geen hoë vryheid nie, maar juis ‘n lae vryheid. Met lae vryheid bedoel ek onmiddelike behoeftebevrediging, en met hoë vryheid die kultivering van passie en kultuur met die uiteindelike bedoeling om te selfaktualiseer. Die insette by hoër vryhede is groter, maar die beloning is heelwat treffender en belangriker vir die algemene voortbestaan van almal.
Deur die lae vryhede te benadruk probeer hierdie drukgroepe die aandag van die hoër vryhede af te lei sodat mense uiteindelik soos verwarde kinders word met geen geestelike krag om hulself uit benarde posisies te help nie, en maak mense dus vatbaar vir ‘n Huxleyaanse dapper nuwe wêrelddiktatuur. Die rigtingloosheid en nihilisme wat hieruit sal onstaan is genoeg om enige mens se wil te breek wat verder vooruit wil gaan in die lewe.
Vandaar dat ons rekening moet hou watter onheimlike magte ons gaan verwelkom deur gayregte te steun.
Soos baie linkse stokperdjies is dit geen nuutgevonde vryheid nie, maar ‘n soveelste manier om die Westerse beskawing ten val te bring.