praag.co.za

Author: Joseph Secrève

  • Coronakorrupsie in piesangkoninkryk Nederland

    Die Nederlandse regering, met name die Eerste Minister Marc Rutte, staan onder druk. Die afgelope 17 maart het ons ‘n landelike verkiesing gehou en die meerderheid Nederlanders het gehoop dat ons na meer as 10 jaar uiteindelik afskeid kon neem van “Marx” Rutte. Nie net het hy Nederland stewig na links gestuur nie, maar het sy volk uitverkoop aan die Eurokrate in Brussel, sy onderminister Kasja Ollongren – ‘n lid van die linkse hippieparty D66 – het bykans ‘n volledige monopolie oor die Nederlandse hoofstroommedia bekom, hy is tot aan sy ore onder die “Kindertoeslagaffaire” toegesneeu (wat veral nie-blanke arm gesinne duisende euro in die skulde gedruk het en dit jarelang stilgehou het), hy word beskuldig dat hy dokumente agtergehou het oor Vlug MH-17 wat in 2014 bo Oekraïne afgeskiet was met 193 Nederlanders aan boord. Ook het hy, ondanks negatiewe referendumuitslae die Marrakeshverdrag bekragtig (waardeur migrante onbeperk Europa mag binnekom), die Oekraïneverdrag deurgesit, terreurgroepe in Sirië gefinansier en ‘n parlementêre mosie geblokkeer om ondersoek hierna in te stel.

    Soos in baie gevalle wanneer daar sprake is van grootskalige korrupsie, is daar tog iewers ‘n edel siel te bekenne wat al hierdie skandes uit die kas gehaal het, en in hierdie geval betref dit die Christendemokraat Pieter Omtzigt. As erkenning vir sy integriteit het Rutte en sy nuutste onderminister Sigrid Kaag – ook so ‘n vervloekte D66 skepsel – besluit om Omtzigt vir sy moeite te beloon met die woorde “functie: elders”. Daar is ewe skielik geen plek meer vir hom in die nuwe kabinetsformasie nie.

    Wat ook nogal die wenkbroue laat frons is die prominente posisie wat hierdie twee linkse partye, Rutte se VVD en Kaag se D66 aan die stembus behaal het. Die nuwe regse party Forum voor Democratie (FvD) onder leiding van die jong, aantreklike Thierry Baudet het wél ‘n groot wins behaal maar word nog steeds tot die kleiner partye gereken, ondanks die feit dat die FvD met sy 45 000 lede byna dubbel so veel volgelinge het as VVD (25 000) en D66 (27 000) saam.

    Wat egter die belangrikste nederlaag vir Rutte sou wees (hoop ek van harte) is die manier waarop sy polisie-eenhede hardhandig op anti-grendelstaatdemonstrante losgeslaan het in Den Haag en Amsterdam. Daar is in Nederland twee soorte polisie-eenhede, naamlik die Mobiele Eenheid (ME) wat skarebeheer toepas, en die Arrestatie Eenheid (AE), wat geen linies vorm nie, maar tussen die skare inbeweeg en persoonlike arrestasies verrig. In die volksmond staan die AE bekend as Romeo’s.

    In plaas daarvan egter dat hierdie Romeo’s teregte arrestasies verrig, word hulle deesdae ingesit om juis die demonstrerende menigte tot agressie aan te hits. Hulle is oor die algemeen stewig geboude knape en loop onopvallend rond in burgerklere. Hul gesigte is bedek en daar is al genoeg beeldmateriaal wat uitgelek het hoedat hulle vredeliewende demonstrante voor ryende polisie vangwaens instamp, hardlopend op die vuis afgaan teen alles en almal wat in hul pad staan, demonstrante wat op die grond inmekaargesak lê met knuppels bewerk, en selfs ‘n hond dwing om die platgeslane demonstrante te byt (teen die hond se wil in). Vervolgens word die skare onrustig en word die ME ingeskakel om die menigte “onder beheer te bring”. In baie gevalle weet die ME nie eens dat hierdie “gewelddadige” demonstrante deur Romeo’s uit hul eie korpsleiding aangehits is nie, maar dit het in elk geval gelei tot ernstige stresklagtes by sommige ME-agente, waarvan sommiges getraumatiseer by die huis sit en nie meer hul werksaamhede kan verrig nie. Dit het as gevolg hiervan bekend geword dat daar sprake is van ‘n groepsdrukkultuur en intimidasie binne die polisie.

    Danksy die werk van die dapper ondersoeksjoernalis Flavio Pasquino, wie se huis al bestorm was deur die polisie as gevolg van sy kritiese onderhoude, kan ons nou meer insigte verkry in die aard en omvang van hierdie korrupsie en hoe Rutte hierdie kultuur regverdig en na die demonstrante verwys as “doorgesnoven (kokaiënsnuiwende) hooligans”.

    Die woede is te verstane.

    Nie net is mense wanhopig as gevolg van die streng Coronamaatreëls en polisieoptredes nie, maar Rutte het sy land uitverkoop aan die Duitse magshonger psigopaat Klaus Schwab; argitek van die Groot Herstel, wat weldra die hele ekonomie gaan transformeer in ‘n sosialistiese helstaat waarin jy binnekort slegs mag eet as jy goed te boek staan by die outoriteite.

    Om die waarheid te sê het Schwab al vir Sigrid Kaag voorgelei om Eerste Minister van Nederland te word sodra Rutte die pad sou vat, en daardie Kaag vroumens is ook bepaald geen suiwer koffie nie. Sy is getroud met ‘n radikale Palestyn wat onder Arafat gedien het en lid was van sy Fatah beweging, wat deur die EU en VSA as terroristeorganisasie erken word. Sy het in 1993 in die geheim getrou met hierdie Anis Al-Qaq en toe dit uitgelek het, moes sy haar eertydse funksie by die Ministerie van Buitelandse Sake opsê. Sy woon in ‘n riante herehuis in Den Haag met ‘n geskatte waarde tussen € 840 000 en 890 000 en staan in die woonregister bekend as “ongetroud”.

    Met ander woorde, as Rutte sou voetsek, kry ons ‘n erger produk daarvoor terug, danksy hierdie Euro-Soros genaamd Klaus Schwab. En ons gepeupel het niks te vertelle oor ons eie land nie.

    Met al hierdie onstuimigheid wat ons nou sien, die polisie wat geweld uitlok, ‘n Eerste Minister wat geen omkyk het na sy eie burgers nie, eerlike politici wat die pad moet vat en ‘n onsuiwer bedrogpleër wat die hoogste amp dalk gaan betree, sien ons hoe die ondergang van ons demokratiese regstaat besig is om ‘n werklikheid te word.

    En dit is nou ‘n land wat so heftig teen Suid-Afrika opgetree het ten tye van polisiegeweld in die townships, maar kyk hoe maak hulle teen hulle eie mense!

    Ek het geweet dat daar ‘n dag sou aanbreek dat boontjie sy loontjie sou kry, maar die wyse waarop bly maar altyd ‘n misterie.  Ek het egter nooit gedink dat dit so maklik sou wees om van moraliteit te verander as jou baas se beursie begin opswel nie.

    Van ‘n Nederlander het ek egter meer integriteit verwag.

     

  • Orwell se grootste nagmerrie bewaarheid.

    Orwell het hierdie roman in 1948 geskryf en die datum omgedraai as titel.

    Dit sal seker menige lid van die publiek opgeval het hoe dramaties die wêreld besig is om te verander. En hierdie verandering voorspel nie veel goeds vir die mensdom nie. Ons leef deesdae in die wêreld van skadu’s, van morele verval, van sedeprekers wat geen agting vir waarheid het nie, en moordenaars, verkragters en skurke wat die nuwe vryheidsstryders geword het.

    Dit het my nou-die-dag laat dink aan die slagspreuke van George Orwell se werk Nineteen Eighty Four:

    Oorlog is vrede

    Vryheid is slawerny

    Onwetendheid is krag

    Ek moet eerlik toegee dat ek nie die boek gelees het nie, maar ek het wel die film gesien enkele jare gelede.

    Toe ek die film gesien het, het dit gelyk soos ‘n wetenskapfiksieverhaal. Dit was ‘n werklikheid ver van ons bestaande werklikheid af. Egter, soos wat die tyd aanstap, begin daardie werklikheid steeds meer te oorvleuel met ons huidige realiteitssin.

    So sien ons hoedat die Nobelkommitee ‘n paar weke gelede die subwersiewe Black Lives Matter voorgedra het vir die Nobel Vredesprys. Dit is nou ‘n organisasie wat – ondanks sy miljard dollar aan steunfondse – geen enkele swart student van ‘n studiebeurs voorsien het nie, geen enkele swart woonbuurt opgeknap het nie, geen enkele armlastige swart Amerikaner gehelp het nie, nóg mediese steun gebied het aan die mense wat dit die meeste nodig gehad het. Al wat hulle gedoen het is om amok te maak, onskuldige mense dood te skop en slaan, winkels en pakhuise af te brand en bakstene deur vensters te gooi, en was op hierdie manier verantwoordelik gewees vir die grootste skadevergoedings wat die Amerikaanse versekeraars nog ooit betaal het.

    Want oorlog is vrede.

    In 1865 is slawerny formeel beëindig in die Verenigde State en onwettig verklaar. Daar is op hierdie stadium geen enkele Amerikaner wat slawe geëien het nie, en ook geen gebore en getoë Amerikaner wat in ‘n staat van slawerny verkeer het nie. Elkeen wat sedert 1865 in die Verenigde State gebore is, is in vryheid gebore. Desnieteenstaande is daar ‘n konstante beweging wat nou steeds meer kop begin opsteek waarin van wit Amerikaners verwag word om swart Amerikaners te kompenseer vir slawerny. Selfs hier in Nederland hoor ek sommige radikale swart aktiviste wat dieselfde begin roep.

    In my beskeie hoedanigheid sal ek gerus swart Nederlanders wil kompenseer vir hul slawernyverlede, maar dan wil ek eers my pond vleis eis by die Marokkane, Algeryne en Turke wat die wit Europeërs ontvoer het na Noord-Afrika en daar in slawerny aanhgehou het. Die Christenslawe, oftwel Witgoud, het méér mense se lewens ontwrig, langer geduur en was blootgestel aan veel drakonieser maatreëls as die swart slawe na die Nuwe Wêreld. Wat oorbly van my kompensasie van die Marokkane, Algeryne en Turke sal ek gerus aan swartes gee.

    En passant, ek wonder egter wat sou gebeur as ons ‘n tydmasjien gehad het, en ‘n swart slaaf van weleer sou oorbring na ons tyd toe. Wat sou daardie slaaf dink as hy kyk hoe swart Amerikaanse jeugdiges – wat so ywerig om kompensasie vra – vandag leef. Bykans almal het ‘n blink geverfde motorkar, dra die nuutste modeklere, bedek met goue kettings en ringe, is gewapend, het ‘n telefoon op sak wat toegang bied tot al die kennis wat die mensdom nog ooit gehad het, woon in ‘n huis, koop en verkoop onwettige narkotika en verheerlik geweld met hul rêpmusiek.

    Ek sien al in my geestesoog hoe daardie swart slaaf kopskuddend en wanhopig terugklim in sy tydmasjien.

    Selfs die vermaarde Harvard Looneyversity (ek kan nie aan ‘n beter uitdrukking dink nie) beweer nou dat Covid minder gevaarlik sou gewees het as swartes eerder vir slawerny gekompenseer was.

    Want vryheid is slawerny.

    Die Orwelliaanse nagmerrie bekruip ons steeds opvallender. Orwell was immers ‘n hooggeplaaste inligtingsoffisier vir die Britse MI6 gewees, en hy het sy werke gebaseer op die binnekennis wat hy onder oë gehad het.

    Daardie binnekennis was vroeër bekend gewees nie net binne die bewaakte fort van Groot Brittanje se skaduregering nie, maar kon ‘n mens doodgewoon in die biblioteek raadpleeg. ‘n Verbasende groot aantal afgevaardigdes verlede eeu het juis die werke van Nesta Webster, H.G. Wells, John Robison, Alexis de Tocqueville en ander gelees, wat ‘n goeie oriëntasie bied van die aard en omvang van die Wêreldrewolusionêre Beweging wat al sedert die Franse Rewolusie bekokstoof was.

    Verwoerd het destyds nog sy angs uitgespreek dat as Nelson Mandela ooit president van Suid-Afrika sou word, sou die hele wêreld aan Kommunisme val. En nou sit ons nie net met ‘n dwaas soos kameraad-president Biden in die Withuis nie, maar die gesaghebbende New York Times beweer sowaar dat hul lesers voortaan nie te krities die nuusgebeure moet ontleed nie. Laat staan nog die ontslape kameraad Zbigniew Brzezinsky se dogterlief Mika wat meen dat dit hul (die hoofstroommedia se) werk is om te beheer wat ons mag dink.

    Want o wee! die laaste ding wat die gevestigde orde wil hê is mense wat vir hulself dink. Geen vrae oor die koronavirus, Rusland, sleg wittes, terroriste en dies meer mag gevra word nie. Waar dit nog enkele jare gelede as ondersoeksjoernalistiek beskou was om kritiese vrae te stel, is dit nou ewe skielik herdoop tot komplotdenke, en soos ons weet is komplotdenke ‘n teken van malheid wat hoofsaaklik aangehang word deur mense met ‘n lae IK, lae selfbeeld, onsekerheid en sosiaal wanaangepas is.

    Want onwetendheid is krag.

    Van alle hoeke en kante kan ‘n mens deesdae dopgehou word. Jou slimfoon kan gekraak word om na jou gesprekke te luister selfs al is dit uitgeskakel, volgens Edward Snowden altans. Julian Assange word nog steeds gemartel oor sy WikiLeaks webwerf sodat ons in onkunde mag leef.Donald Trump is met grootskalige verkiesingsbedrog uit die Withuis verwyder, en die World Economic Forum het al planne klaar om ons teen 2030 volledig van ons eiendomme te vervreem.

    As ons al hierdie in oënskou neem, bly daar maar net een vraag terg: Hoekom is daar geen opstand teen hierdie elites nie? Met al die gruwel wat onder die Sowjet Unie nog binne menseheugenis afgespeel het, waar is die oproerkraaiers, die ware vryheidstryders om teen hierdie komende onheil te verweer?

    Dit is ‘n vraag wat ons nog vir heelwat generasies gaan pla, net soos dit Orwell gepla het.

     

  • Tim, Arrie en die Trump-offensief

    As ons die media dophou van die afgelope paar dae, sien ons dat dit nie net Tim du Plessis is met sy skimprede oor die vermoorde Amerikaanse oorlogsveteraan Ashli Babbitt in die Capitolgebou in Washington nie. Ek ontdek toevallig hierdie artikel in die Vrye Weekblad wat deur korrespondent Arrie Rossouw geskryf is in die nasleep van die Trump nederlaag in Washington. Ook hierin word ‘n parallel getrek tussen die vermoorde Amerikaner en die AWB-lede in Bophutatswana.Dit verbaas seker nie, maar sedert die tyd van Max du Preez het die VW nog glad nie die geringste moeite gedoen om hulself op die hoogte te stel oor gebeure in die wêreldpolitiek nie.  Suid-Afrika is totaal vernietig as gevolg van die rampspoedige beleidsrigting wat deur die VW gesteun is, en nou is die Verenigde State aan die beurt.

    As ons die Vrye Weekblad van een ondeug sou beskuldig, sou dit seker selektiewe verontwaardiging wees. Toe Black Lives Matter enkele maande gelede daardie land op sy knieë gedwing het, het die wêreld se linkse gekke en dwase hierdie gesien as ’n fantastiese daad van solidariteit. BLM was verantwoordelik gewees vir die hoogste skadevergoeding ooit wat deur die versekeraars uitbetaal moes word in die geskiedenis van Amerika (meer as 9/11 met ander woorde), en almal wat ’n ander menig gehuldig het was skielik hul lewens nie meer seker nie. Selfs die All Lives Matter aanhangers het klappe gekry vanuit die ekstreemlinkse hoek, ondanks die feit dat aansienlik baie Black Lives Matter ondersteuners lelieblank was.

    Desnieteenstaande kan ek goed indink hoekom mense gefrustreer wou wees met die verkiesingsuitslae. Daar is meer as genoeg bewys dat die verkiesings nie eerlik verloop het nie. Honderde mense het ’n beëdigde verklaring afgelê waarin hulle onreëmatighede tydens die stemmetellery gekonstateer het. Op videobeeld sien ons hoe in die middel van die nag ’n hele koffer met (Biden) stemme afgegee was by die stemburo’s, terwyl die pro-Republikeinse toesighouers al huistoe gestuur was. Die vensters van ’n stemburo in Michigan was met borde toegedek sodat die publiek nie na binne kon kyk nie, terwyl die wetgewing duidelik stel dat dit nie mag gebeur nie. Almal het die reg om te sien hoe stemme getel word. Die ander toesighouers moes vanaf 10 meter afstand met verkykers die tellery dophou terwyl die wet stel dat toesighouers tussen die tellers moet rondloop. Sommige getuies het melding gemaak hoedat Biden stemme tot 24 keer deur dieselfde telmasjien gevoer was om sy syfers kunsmatig te verhoog. In die middel van die nag het die firma wat die stemme tel besluit om hul sagteware “op te waardeer” wat gelei het dat in twee state tegelyk Biden se steun pylreg opgeskiet het om Trump verby te streef. In ander gevalle het argelose burgers na die stemburo’s gegaan om te gaan stem, om dan te verneem dat “hulle alreeds gestem het”. In ander gevalle was stemme uitgedeel van mense wat in 1900 gebore was, met ander woorde 120 jaar oud is. ’n Vragmotorbestuurder het instruksie gekry om meer as driehonderd duisend stemme van een staat na ’n ander te ry om opnuut getel te word.

    Die firma AT&T in Nashville  het op die punt gestaan om ’n forensiese oudit te doen op die stemme, maar op Kersdag het Biden en sy agterban ’n wonderlike geskenk gekry toe hierdie kantoor ewe skielik deur ’n bom opgeblaas was. Voor die bomontploffing het daar selfs ’n publieke noodoproep uitgegaan dat almal onmiddelik die gebied moes verlaat.

    Dat daar grootskalige genoeiery was met die stemmetellery, en dat selfs die regters in die hooggeregshof die stemme as legitiem beskou het, bewys hoe grootskalig en indringend die korrupsie in Amerika geword het. Dit laat onmiddelik ’n liggie brand oor die 1994 eerste groot landelike verkiesings in Suid-Afrika waarin die “onafhanklike” verkiesingskommissaris regter Kriegler agteraf aan Jaap Marais toegegee het dat ’n “mens kan nie kuis bly in ’n bordeel nie”.

    Andersyds is die geloofwaardigheid van ’n Biden-oorwinning maar baie gering. Selfs met ’n beroemdheid soos Lady Gaga aan sy sy, kon hy nouliks 80 mense na sy kampanjes lok, en nou ewe skielik het hy 81 miljoen stemme gewerf, die hoogste ooit in die geskiedenis van die Verenigde State. Biden het totaal geen charisma nie en is duidelik seniel. Hy kan geen sin klaarmaak sonder om eindeloos te haper en stotter nie, en praat dikwels onsamehangend. In ’n ander situasie het hy te midde van ’n toespraak van die verhoog afgestap. Selfs na die eerste (en enigste) presidensiële debat het Biden agteraf gedink dat hy met George Bush gedebateer het, en die dabatfasiliteerder het Trump verbied om vrae oor Biden se seun te stel.

    ’n Mens wonder, as Trump so ’n golf van teenstand het, hoekom is ‘n pateet soos Biden die enigste demokratiese kandidaat wat hulle kon kry uit 81 miljoen demokratiese stemmers?

    Ondertussen is Biden nog steeds onderhewig aan ’n kriminele ondersoek teen hom vanwee die situasie met sy seun, die crack-rokende pedofiel Hunter Biden. Sonder enige goeie rede sit Hunter op die raad van ’n Oekraïense oliebedryf terwyl hy niks van olie af weet nie, en geen kennis van Oekraïene het nie, maar hy verdien wel dollarbedrae met vyf nulle links van die komma. Laat staan nog dat pappa Biden die Oekraïense outoriteite ’n miljard dollar omkoopgeld betaal het om ’n kriminele ondersoek na sy seun te laat vaar. Toe Trump die Oekraïeners opgebel het om hierdie verhaal te verifieer, wou die demokrate Trump afsit weens magsmisbruik.

    Rossouw meen verder in sy skrywe hoe Trump, die narsistiese psigopaat, met misleiding, leuens en samesweringseorieë en roekelose leierskap nie aan Biden kon afstaan nie omdat hy blykbaar nie kan vat dat hy die verkiesing verloor het nie.

    Ek wonder of Rossouw homself vergewis het met die skandaal wat ondertussen bekend staan as Obamagate. Met medewete van Biden het Obama destyds vanuit die Withuis willens en wetens Trump se gesprekke in Trump Towers afgeluister in ’n poging om sy kampanje te sink. Obama se aangestelde CIA hoof John Brennan het selfs met ’n vervalste paspoort na Oekraïene gereis om te sien of hy iets teen Trump kon vind om hom te ondermyn. Sulke aksies vorm ’n groter skandaal as Nixon se Watergate, maar word deur die linkse kop-in-een-mus hoofstroommedia onder die mat gevee.

    Ondertussen is Trump se prestasies welbekend:

    • Onder sy leierskap het die Dow Jones index met ’n derde in waarde toegeneem binne die eerste halfjaar van sy aanstelling, die vinnigste en hoogste sprong ooit.
    • Die Swart en Hispaniese Amerikaners het die laagste werkloosheidsyfer behaal in die geskiedenis van die VS onder sy presidentskap.
    • Toe Hillary Clinton nog in die wedloop was, het die wêreld op DefCon 3 gestaan. Dit is ’n verhoogde staat van paraatheid ten tye van kernoorlog. Met Trump se oorwinning het die DefCon teruggeskaal na 5, met ander woorde veilig.
    • Hy is die eerste president in meer as 43 jaar wat geen nuwe oorlog begin het nie. Sy voorganger Obama is die mees krygslustige president in die geskiedenis van die VSA, en het teen sewe lande tegelyk oorlog gemaak. Dit is drie lande meer as sy voorganger George W. Bush. Ook het Obama tien keer(!) meer hommentuigaanvalle geloods as Bush.
    • Onder Trump het die aantal geweldsmisdade afgeneem vergeleke met Obama.
    • Ondanks die linkses se ewige geweeklag oor die muur en deportasies van onwettige immigrante, het Trump nog minder onwettiges laat arresteer as Obama. Almal was teen Trump se muur, maar oor die mensonterende hokke waar onwettiges in aangehou was onder Obama, swyg die media soos die graf.

    Die Obama/Biden kabinet se prestasies is ook bekend.

    • Die Pigford skandaal: Obama het teen die Hooggeregshof se besluit in ’n opdrag bekragtig om 90 000 swartes ten onregte te kompenseer vir landonteiening, terwyl slegs hooguit 2 000 nasate van swart boere aanspraak hierop gehad het. Dit het die Amerikaanse belastingbetaler vier en ’n half miljard dollar gekos. Obama het letterlik voor swart kerkgemeentes sonder aansien des persoons opgedaag en gesê dat hulle kompensasies mag opeis. Sommiges het tot soveel as vyftig duisend dollar opgestryk.
    • Die Tea Party belastingskandaal: In ’n poging om die konserwatiewe bewegings en stigtings in die VSA dwars te lê het Obama ’n grootskalige belastingoudit geëis van hierdie organisasies, terwyl linkse stigtings skotvry daarvan afgekom het. Agteraf het die outoriteite toegegee dat dit gedoen was om konserwatiewes te fnuik en te treiter.
    • Die Fast and Furiousskandaal: Onder Obama het die ATF-polisiediens Amerikaanse wapenleweransiers opdrag gegee om wapens aan Meksikaanse dwelmkartels te verkoop. Die rede was dat hulle “wou sien waar hierdie wapens heen gaan” sodat hulle die hele kartel kon ontdek en arresteer. Toe hierdie wapens egter in die hande van die kartels beland het, het hulle vervolgens niks gedoen nie, en het hierdie kartels het ’n golf van terreur veroorsaak in Meksikaanse stede.
    • Die Benghazi affêre: Hilllary Clinton het onder Obama ’n hele aantal vertroulike eposse uit laat lek, waarvan onder andere die agenda van hul ambassadeur Stevens in Benghazi, Libië. Vervolgens kon sy afsprake ingesien word deur Jan en alleman en was dit kinderspel gewees om hom te vermoor, wat inderdaad gebeur het. Die moord op Stevens het Obama/Clinton gebruik as casus beli om Libië en Khadaffi te vernietig. Daardie land is tot op hede volledig in chaos en anargie gedompel, en blykbaar het die Clinton Libië se goudreserwes gesteel om die oorlog teen Sirië te finansier.
    • Die bogenoemde Obamagate, waarin hy Trump afgeluister het om sy presidentskap te ondermyn. Dit is niks minder as ’n staatsgreep nie.
    • Sy Obamacare leuen: Ondanks sy beloftes dat vir die gewone versekerde Amerikaner niks sou verander nie, is die waarheid dat in baie gevalle het medies versekerde Amerikaners berig ontvang dat hulle premies nie voldoen aan die Affordable Care Act se kriteria nie. Om hulle mediese verdekering te behou sou hulle dubbel so veel premie betaal. Die fluitjieblaser in hierdie verband is die versekeringsagent Rich Weinstein.
    • Die CIA se oormatige inmenging met die nuusmedia: Volgens die afgedankte verslaggewer Sharyl Attkisson het John Brennan ’n hele netwerk van ondersoek en intimidasie opgerig om Obama se skandale toe te dek. Attkisson self het ook haar werk verloor as gevolg van Brennan. Sy het ’n boek hieroor geskryf genaamd Stonewalled: My Fight For Truth Against the Forces of Obstruction, Intimidation and Harassment in Obama’s Washington.
    • Die bekragtiging van die Monsanto Act: Hierdie omstrede bedryf met hul geneties gemanipuleerde sade en inentings, wat alreeds siektes en kanker veroorsaak het, is nou immuun teen vervolging.

    Ondertussen het ekstreemlinks die Verenigde State op sy knieë gedwing die afgelope paar maande, maar CNN het hierdie aksies bestempel as “vurig maar meestal vreedsaam”, terwyl die agtergrond oranje gegloei het van afgebrande geboue. Om maar te swyg oor die Russiese inmenging verhaal om Trump verkose te kry, wat toe uiteindelik ’n stil dood gesterf het nadat geen enkele bewys of ondersoek hierdie gerug kon onderbou nie.

    Feit van die saak is dat die Amerikaners vir die eerste keer in ’n lang tyd ’n president gehad het wat resultate gelewer het. Dit is ’n groot verskil met die leë beloftes van die beroepspolitici voor hom. Andersyds vrees Amerika nog verdere tirannie onder Biden. Al daardie ou krygshere het Biden weer binnegehaal en gaan die eindelose konflikte waaronder ISIS, Al Kaïda ensovoorts weer voortgaan. Onder Biden gaan die Amerikaanse middeklas verder verarm, die regering gaan groter word, persoonlike vryhede gaan ingeperk word.

    Daar is ‘n dun straaltjie van hoop egter.

    Met die bestorming van die Capitol het die betogers ‘n groot aantal skootrekenaars gesteel, waaronder die van die ekstreemlinkse Trumphater Nancy Pelosi. As daar genoeg belastende bewys op hierdie rekenaars gevind kan word, kan ons met ‘n bietjie geluk hoop op grootskalige arrestasies van die Washingtonse binnekringe. Dit is uiteraard die rede waarom die demokrate twee weke voor sy vermeende uittrede alweer ‘n poging waag om Trump af te sit. Ook om te keer dat hy nie in 2024 weer ‘n gooi kan doen na presidentskap nie.

    Trump het in die verlede af bewys dat hy op die laaste oomblik telkemale teruggebons het na ‘n nederlaag.

    Kom ons hoop dat ons weer ‘n soortgelyke spektakel gaan sien. Daarna hoef ons hopelik ons finaal nie meer te steur aan ‘n Tim du Plessis of Arrie Rossouw nie.

  • Hoe fascisme antifascisme geword het

    Hoe fascisme antifascisme geword het

    As ons na die ontploffing van geweld kyk wat hoofsaaklik in die Verenigde State losgebars het die afgelope paar maande kan ons konkludeer dat daar sprake is van ’n eindspel van een of ander aard. Duisende misleide jeugdiges is besig om amok te saai en om brute geweld te gebruik teen onskuldige winkeleienaars en willekeurige omstanders. Ondertussen is daar heelwat beelde op YouTube te sien (waarvan ‘n groot aantal ook al weer verwyder is) hoe winkeleienaars, oumense, vroue, kinders en selfs huisdiere die woede van die menigte moet ontgeld. As ‘n mens sou vra wat die rede is vir hierdie woede, word natuurlik verwys na die krimineel en dwelmgebruiker George Floyd wat ‘n dodelike slagoffer geword het van polisiegeweld nadat hy hom teen sy arrestasie verset het.

    Wat hierdie protese interessant maak, is dat ons destyds dieselfde gesien het met die opkoms van fascisme in Italië en natuurlik die nasionaalsosialiste in Duitsland. En net soos die betogings van vandag, was die ekstreem nasionalistiese betogings van weleer ‘n produk van finansiering deur groot maatskappye. Mussolini het immers gesê dat ‘n mens fascisme net sowel korporatisme kan noem. As dit nie was vir die chemiebedryf IG Farben nie, sou Adolf Hitler waarskynlik nie meer as ‘n kanttekening in die geskiedenis gewees het nie.

    Net soos wat die Nazi’s Joodse winkels en eiendomme vernietig het tydens die beruge Kristallnacht in November 1938, doen die hedendaagse Antifa en hul vennote Black Lives Matter presies dieselfde vandag. En net soos die perse en gegoede burgers in Duitsland hierdie terreur gesteun het, steun die perse en hoofstroom die BLM-betogings vandag.  In die hiperskakel (‘n artikel uit 2017) gaan die skrywer selfs sover soos om te beweer dat “Antifa die mees redelike mense” in die VS geword het.

    Inderdaad kan ons weereens verneem dat die groot bedrywe hierdie geweld gebruik om hul eie belange te bevorder. Die oproerkraaiers is bloot voetsoldate van die groot kapitaal.

    Die vraag is egter: Wat is die verskil? Hoekom was ideologiese geweld vroeër sterk nasionalisties en hoekom is dit vandag sterk antinasionalisties?

    Die antwoord sou te make hê met die bekende ou gemeenplaas, naamlik: volg die geld. Net soos die hoogs geïndustrialiseerde lande van Europa destyds met trots gevul was oor hul tegnologiese produkte, was die verleiding groot gewees om hulself as ‘n hoogs bekwame volk te sien. En hoe meer mense in die gehalte van hierdie produkte begin glo, hoe beter weerkaats dit terug op die prestasie van die volk. ‘n Goeie volk maak goeie produkte, en goeie produkte verkoop beter. So ontstaan daar ‘n suksessiklus. Die aandeelhouers van hierdie groot bedrywe was bykans almal landgenote van daardie bedrywe self gewees, en hierdie kapitaal het die nodige energie verskaf om nasionalisme as ‘n groot deug te sien.

    En net soos vandag, het die voorbokke van hierdie bewegings radikaal entoesiasties geword totdat nasionalisme ‘n karikatuur van sy oorspronklike bedoeling geword het, en daarna het dit bergafwaarts begin gaan. So is Antifa en BLM besig om radikaal hul doel verby te skiet en ‘n karikatuur te maak van hul oorspronklike bedoeling. Hulle glo al lankal nie meer in die edelmoedigheid van die stryd nie, maar wil net chaos veroorsaak – as daar ooit sprake was van edelmoed, bygesê.

    Aangesien bedrywe in ons tyd nie meer landsgebonde is nie maar vanweë globalisme internasionaal werksaam is, is dit nie meer bevorderlik om nasionalistiese sentimente by mense te bewerkstellig nie. Waar landsgrense destyds gedien het om bedrywe daartussen te koester en te ontwikkel, het hierdie bedrywe nou so groot geword dat landsgrense en valutabeheer as ‘n belemmering gesien word, en terwille van verdere groei en ontwikkeling presteer hierdie bedrywe nou beter sonder grense. Die grootaandeelhouers is ook nie meer mense vanuit dieselfde land nie, maar dit kan nou enige persoon wees orals ter wêreld. Vandaar dat die verleiding nou groot is om mense massaal te indoktrineer en te intimideer teen enige vorm van nasionalisme.

    Die gevaar is egter dat sonder ‘n gesonde dosis nasionale identiteit, geloof en deug gaan volkere tot niet. Hulle word slegs na waarde geskat as hulle ‘n produktiewe bydrae kan lewer tot die groot geldmasjien. Sodra hulle geen betekenisvolle bydrae kan lewer nie, is hulle van ‘n eksistensiële ondergang verseker. Daar is geen sprake meer van die ouer generasie wat die jonger generasie met insig, wysheid en skoonheid opvoed nie, geen fakkel wat aan die nuwe generasie oorhandig word nie. Almal is soos kinders, die hoofstroommedia is die dominee, en repressiewe toleransie (die verdrukking van afwykende stemme) is die dogma.

    Pleks van hierdie tradisionele strukture word daar nou ‘n nuwe stelsel opgerig wat verbasend ooreenstem met die 10 stappe van kommunisme, soos wat in die Kommunistiese Manifes staan. Die belangrikste verskil is dat Marx en Engels die staat as eienaar van alle produksiemiddele wil hê, maar vanweë die aard en omvang van hierdie bedrywe is hulle al lankal in die geleentheid om state onder hul beheer te bring. Agter die staat sit met ander woorde privaat eienaars. Tog is hul doelstellings vir die gewone mens dieselfde. John D. Rockefeller het mos op ‘n stadium gesê dat hy ‘n wêreld van werkers wil hê en nie ‘n wêreld vol denkers nie, soortgelyk aan Marx en Engels se ideaal van ‘n werkersparadys.  So sien ons hoe kommunisme, die groot kapitaal en fascisme (gemaskeer as antifascisme) hul kragte gebundel het om nou in opstand te kom teen nasionale en kulturele belange.

    Aangesien die grootste deel van die werkende bevolking vanweë die korona-epidemie vanuit die huis moet werk, weet ons ongetwyfeld wie hieraan verdien om die nuutste rekenaars en programmatuur te verskaf dat mense nog met mekaar kan vergader. Uiteraard gaan mense ook boeke en handelsware deur amazon.com bestel vanweë die kleinhandelaars wat hulle deure gesluit moet hou. Vervolgens het hierdie pandemie Jeff Bezos, Bill Gates en vennote tientalle miljarde dollars wins opgelewer, en in die geval van Bill Gates gaan hy nou entstowwe ontwikkel om ons met allerlei ongetoetste middele te vergiftig.

    Die ironie is dat waar IG Farben destyds gifstowwe soos Zyklon B ontwikkel het, gaan IG Farben se dogteronderneming Bayer-Monsanto help om sy entstowwe te ontwikkel om die res van die wêreld siek te maak. En aangesien president Obama destyds die Monsanto Act bekragtig het, is hierdie bedryf gevrywaar van juridiese vervolging, en staan dus bo die wet.

    Terwyl al hierdie narigheid gebeur is die elite besig om van die polisie ontslae te raak met hul “Defund the Police” aksies, en blykbaar is die rede hiervoor om voortaan mense gade te slaan met hommeltuie, kamera’s en ander tegnologiese middele. Dit beteken dat geregtigheid vanuit ‘n sentrale rekenaarkamer gaan geskied, en nie meer deur ‘n polisiekonstabel op die toneel nie. Die menslike oordeel is afwesig, wat dit makliker gaan maak om enige misdadige insident vir politieke doeleindes te misbruik. Immers, ‘n videobeeld wat buite konteks aan die publiek oorgedra word is ‘n skitterende propagandamiddel.

    En so is die BLM/Antifa-oproerkraaiers geleidelik besig om die wêreld onveilig, grimmig en weerloos te maak. Goeie burgers is die nuwe kriminele en die kriminele is nou die moderne vryheidstryders. Hierdie chaos het suksesvol in Suid-Afrika gewerk en word nou wêreldwyd ingevoer. Dit mag dalk verklaar waarom die perse oorsee nooit veel aandag skenk aan die ernstige misdaadgolf in Suid-Afrika nie, en selfs hul bes probeer om dit stil te hou. Dit is moontlik ‘n strategie om die res van die wêreld slaapwandelend in hierdie nuwe distopia te lei deur te verwys na Suid-Afrika se “suksesverhaal”.

    En so het fascisme antifascisme geword.

  • Joseph Secrève: Je suis Afrikaner

    Joseph Secrève: Je suis Afrikaner

    In verband met ’n intense studie wat ek gedoen het die laaste paar jaar was ek effens weggewees van rubrieke skryf, maar noudat die situasie wêreldwyd uiters sorgwekkend afteken, dink ek dit is belangrik om die publiek van ’n paar pertinente gedagtes op die hoogte te stel.

    Toe die Paryse gemorsblad Charlie Hebdo enkele jare gelede slagoffer geword het van ‘n djihadiese aanslag met noodlottige afloop, het stemme en spandoeke regoor die wêreld Je suis Charlie uitgeblaker. Almal het in solidariteit met die slagoffers gestaan, net om enkele maande later te verneem hoe die Bataclan-nagklub aldaar ‘n heelwat groter moordaanslag beleef.

    Net soos almal in solidariteit met hierdie spotblad saamgestaan het, sien ons nou hoe die hele Westerse wêreld dieselfde ellende trotseer as wat die Afrikaner mutatis mutandis ondergaan het tydens die Groot Verraad van 1990. Mandela is vrygelaat, wat sommige Suid-Afrikaners met hoop gevul het en ander somber gestem het.

    Vandag, ses-en-twintig jaar na die magsoorname, is die gruwel in Suid-Afrika so erg dat al sou ‘n mens spreekwoordelikerwys terug in die tyd kon reis en ons grootouers videobeelde van vandag vertoon, sou dit na alle waarskynlikheid met ongeloof begroet word. Dink maar aan die duisende gestroopte plase, infrastruktuur in verval, geraamtes van woonstelle in Hillbrow en Berea, kamikazivlieëniers gemaskeer as taxibestuurders, ensovoorts. Selfs Desmond Tutu het die huidige situasie al bekla as “erger as apartheid” maar die bende Kruiperkaners soos Max du Preez en vennote staar hulself blind teen die klere van die keiser en kan eenvoudig nie ophou met anti-Afrikanerpropaganda voer nie.

    Kortweg, ons leef in ‘n era van volslae verstandsverbystering!

    Die tyd is nou in feite reg dat die hele wêreld se Westerse volke in die skoene van die Afrikaners staan. En net soos met die Afrikaner sien ons ‘n mengsel van skok en ongeloof enersyds, en andersyds ‘n histrioniese smeekbede om vergifnis aan die donker-getinte medemens.

    Ondertussen is daar al genoeg mense, wittes en swartes in die Verenigde State wat omgekom het as gevolg van hierdie aanhitsery en professionele oproerkraaiers wat betaal word om vernieling en aanranding te veroorsaak. Soos u in die hiperskakel kan sien, het selfs die ekstreemlinkse Christenhaters The Young Turks hierdie nuusbrokkie uitgelek.

    Die vraag is: Hoekom nou? Wat sit hieragter?

    Eers het die wêreld vir twee maande binnegesit vanweë Bill Gates se bedrogepidemie, wat die wêreldekonomie ‘n knou toegedien het wat nog jare sal vat om te herstel. Dit is aanneemlik dat die frustrasie wat hieruit ontstaan het die gemoedere laat oplaai het, en soos ‘n stoomketel druk afblaas, word enige geweldsinsident tans gebruik as gasheer om hierdie frustrasie ‘n gesig te gee. Daarteenoor staan dat die werkloosheid dalk wat mense genoop het om George Soros se tjek te aanvaar in ruil vir amok saai, soos ons in die boonste skakel kan sien.

    Ek dink egter nie dat dit die werklike rede is nie, aangesien mense tot sulke drastiese optredes oorgaan vanweë ‘n bepaalde kernoortuiging en nie sommer vir ‘n paar dollars nie, maar mense verskil nou eenmaal.

    Daar is ook ‘n ander moontlike rede, naamlik dat niemand minder nie as Barack Obama hieragter sit. Die ondersoeksjoernalis Paul Sperry het hierdie gebeurtenis ondersoek dat Obama se stigting besig is om duisende jong linkses met Saul Alinsky-agtige taktieke op te lei, en hulle is nou besig om hul slag te slaan. Die (alternatiewe) perse begin nou steeds harder te roep oor “Obamagate” naamlik dat Obama op Trump se telefoonoproepe bespioneer het toe hy nog president was, en dit blyk nou dat hy aktiewe pogings onderneem het om Trump se presidentskap te verhinder. Dit is niks minder as ‘n staatsgreep nie.

    Dit gebeur min of meer op die vooraand van die voorbereidings van die nuwe presidentsverkiesings, en soos ons nou al goed weet, is die linkse elite doodsbang dat Trump nog ‘n keer president gaan word. Hulle het al hul boesemvriende Jeffrey Epstein, Harvey Weinstein en ander sedemisdadigers verloor as gevolg van Trump se klandestiene ingrepe om hierdie figure te arresteer, en hulle reageer angstig op wie volgende sal val.

    ‘n Hele ander verklaring vir hierdie geweld kan in die sterre gevind word. Dit klink natuurlik soos bog, maar daar is ‘n rede hoekom ek dink dit in oënskou geneem moet word. Blykbaar is daar een of ander astrologiese ontwikkeling wat maak dat die wêreld die komende paar maande ontwrig gaan word. Dit sou piek on Oktober en daarna weer geleidelik afneem. Wat hierdie verklaring ‘n bietjie meer rugbaarheid gee is dat die wêreld se rykstes glo hierdie dinge. Soos die bankier J.P. Morgan destyds gesê het: “Miljoenêrs glo nie in sterrewiggelary nie. Miljardêrs wel!” As sulke ryk en invloedryke mense sulke goed glo, word dit meestal ‘n waarheid. Onthou die woorde van die sosioloog W.I. Thomas: “If people perceive situations as real, they will become real in their consequences.”

    Of daar werklik iets bonatuurliks hieragter sit of nie, is irrelevant. Hulle gaan sorg dat dit waar word. En soos gewoonlik is hul gunsteling taktiek juis om tweedrag te saai deur mense teen mekaar aan te hits en uit te speel. Per definisie beteken dit dat die feitlike gebeure nie saak maak nie. Die lont in die kruidvat – die dood van die swart valsgeldbetaler George Floyd – word aangevoer as oorsaak, maar is in werklikheid ‘n verskoning om hierdie skielike drif om te verniel te regverdig.

    In elk geval ervaar die wêreld so min of meer dieselfde ellende wat vir die Afrikaner nou al gemeenplaas geword het. Wat kan ‘n mens daaraan doen, is natuurlik die volgende vraag. Die lot van die Afrikaner is bykans vergeet in die wêreld, aangesien mense elders nou te besig is om hul eie vure te blus.

    In elk geval weet almal nou wat dit is om ‘n Afrikaner te wees.

    Ek wonder hoe lank dit nog die Europeër of Amerikaner gaan vat om Van Wyk Louw se beginsel van voortbestaan in geregtigheid te ontdek?

     

  • Is hy ‘n regte Moslem?

    Oeps! Verkeerde hand.

    Oor die hele wêreld het mense geskok en met afsku gereageer toe die Russiese ambassadeur in Turkye, Andrei Karlof op 19 Desember plotseling in die rug geskiet was deur die 22-jarige jihadistryder Mevlüt Mert Altintas. Sonder ‘n skyn van kans het die ambassadeur – wat besig was om in ‘n kunsgalery ‘n toespraak te lewer – inmekaargesak soos wat die koeëls vanagter deur sy borskas gebars het.

    Gewapenderhand en onder luide paniek het die skutter homself as Islamis voorgehou met sy uitinge van “Allahoe Akbar!”, oftewel “God is groot”. Daarmee het hy ook opmerklik sy wysvinger in die lug gesteek om sy oortuiging nog sterker by die publiek oor te bring. Die hoofstroommedia het ongesensureer hierdie beeld aan miljoene kykers aan die wêreld gebring om hierdie gruwel nog verder op ons netvlies te brand.

    En dis hier waar ek in my naiëwe onskuld onraad begin ruik het.

    Dit is bekend dat Islamiste hul wysvinger in die lug steek om hulself dusdanig te identifiseer (Let wel, die begrip “Islamis” verwys uitsluitend na radikale en militante Moslems). Hierdie handgebaar staan bekend as die Sjahada, en beteken dat daar geen ander god as Allah is nie. Die gebruik van hierdie teken het veral begin toeneem met die opkoms van die Islamiste van die laaste paar jaar.

    Hierdie gebaar word altyd met de regterhand gemaak. Die jong Turkse Islamis het egter met sy linkerhand hierdie gebaar gemaak, en dit is ‘n growwe belediging.

    Aangesien die linkerhand in die Islamitiese tradisie gebruik word om hul sitvlak af te vee, is enige vorm van verwysing met hierdie hand ‘n belediging. Selfs om na iemand te waai met die linkerhand word onder Moslems as onwelgevallig beskou, laat staan nog die verwysing na die allerhoogste.

    Ten minste doen Obama dit reg.

    Vandaar onstaan by my die vermoede dat hierdie pistoolswaaiende knaap geen ware gelowige is nie, maar iemand is wat ingesit is om ‘n streep te trek deur die verhoudinge tussen Rusland en Turkye, wat ‘n bietjie te vriendlik begin word het. Laat ons nie vergeet nie dat Turkye nog steeds ‘n formidabele NAVO-lid is en op Amerika na oor die grootste weermag in daardie Noord-Atlantiese blok beskik. Deur ‘n gespanne situasie te skep tussen Turkye en Rusland kan ‘n poging wees om hierdie verlore skaap weer terug in die NAVO kamp te lok teen Rusland.

    Amerika se rol in die Midde-Ooste word steeds minder duidelik. Aan die een kant wil hulle van die Siriese leier Basjar al-Assad ontslae raak, maar tegelykertyd meen hulle teen die Islamitiese Staat te baklei. Turkye, Jordanië en die Golfstate het belang daarby om Sirië te breek, aangesien Sirië, Iran en die Hezbollah in Libanon ‘n Sjihitiese as vorm,  wat die aartsvyande van die Soennimoslems is, waar die eersgenoemde lande – en ISIL – ook aan behoort. Toegegee, Sirië is ‘n ingewikkelde kwessie, met ‘n meerderheid Soennimoslems, maar Assad is as Alawiet (sy stamverwantskap) ook geneig na die Sjihitiese oortuiging selfs al is hy sekulêr en tolerant teenoor minderhede.

    Die radikale ISIL kon egter die hele tyd op Amerikaanse steun reken, totdat hulle in 2014 hul mandaat oortree het en in Mosul in Noord-Irak begin optree het, wat Amerikaanse oliebelange aldaar in gevaar gebring het.

    As gevolg van Amerika se onduidelike en onbetroubare rol – laat staan nog die seer wonde van die mislukte Gülen staatsgreep van enkele maande gelede – vind Turkye ‘n beter bondgenoot in Rusland as in hul eie NAVO lede. Hulle voel dat Amerika hulle bedrieg het, en ISIL weet ook nie meer of hulle op daardie land kan vertrou nie. Een oomblik ontvang hulle wapens en finansiële steun van die VS en die Golfstate, en die ander oomblik word hulle aan hul lot oorgelaat en word slagoffer van die Siriese teenoffensief. Die “gematigde rebelle” het egter ook radikale oortuigings, maar hulle is nie dieselfde as ISIL nie. Die laasgenoemde is baie beter georganiseer en het veel groter ambisies, terwyl die sogenaamde gematigdes – wat eintlik ewe bloeddorstig is – slegs op plaaslike vlak vrede vir hulself wil bewerkstellig.

    Die situasie raak steeds meer Orwelliaans, met geen duidelike vriend of vyand nie. Rusland moet oppas om nie in dieselfde verwarring betrokke te raak nie.

    Hulle moet wel bedagsaam wees dat sulke taktieke van bruikbare idiote om belangrike diplomate te vermoor meestal vanuit ‘n skadunetwerk georganiseer word, soortgelyk aan die Serwiese student Gavrilo Princip wat ‘n lid van die Swart Hand was. Soos ons weet het hierdie netwerk genoeg mag gehad om die hele Europa in ‘n bloedbad te omskep in 1914.

    Net soos wat Rusland gehelp het om van Sirië se chemiese wapens op diplomatieke wyse ontslae te raak – tot die groot verdriet van die VS – kom ons hoop dat Poetin en Sergei Lawrof weer hul kaarte reg sal speel met hierdie nuutste poging om Rusland in ‘n oorlog te lok.

  • Soos bo, so ook onder

    As ons kyk na die nasleep van die verkiesingsoorwinning van Donald Trump, sien ons hoe diep verdeel die Verenigde State geword het. Dit is egter nie soseer ‘n verdeling tussen ryk en arm nie, of tussen wit en swart nie, maar eerder tussen wys en dwaas.

    Baie internetkwetteraars en hoofstroompraatjiesmakers reageer geskok en ontsteld oor die onverwagte opmars van hierdie New Yorkse sakeman en hulle hamer voortdurend op sy onvermoë om die Verenigde State te regeer. Omdat hulle blykbaar vervreem is van hul eie volksgenote, word die oorwinning as ‘n patologiese reaksie omskryf en kom allerlei amateuragtige Freudiaanse teorieë aan bod om dié skielike oorwinning te verklaar.

    Terwyl CNN se blankehater politieke kommentator Fareed Zakaria Trump as ‘n kanker omskryf en allerlei skynstatistieke te voorskyn haal om die indruk te wek dat dit slegs laag-opgeleide wittes is wat op hom stem, sit hy nou met ‘n mond vol tande. Sy laaste skrywe was op 3 November gewees en hy het gedurende die hele verkiesing niks meer van homself laat hoor nie.

    Die rede vir Trump se oorwinning het niks met charisma te make nie, maar met praktiese en saaklike oorwegings. Trump se uitstaande kenmerk is dat hy anti-globalisties is. Blykbaar ontgaan dit baie mense dat die Amerikaanse middelklas tans in ‘n diep krisis verkeer. ‘n Groot persentasie opgeleide jongmense tussen 25 en 35 jaar is tot aan hul ore toe onder studieskulde en daar is geen werk vir hulle nie. Hulle moet nog by hul ouers woon, en leef van elke klein werkie wat hulle kan opraap. Vanweë globale verdrae soos TTP en die toestroom van onwettige geluksoekers word hulle kans op werk slegs kleiner, en dreig daar ‘n nuwe verlore generasie te ontstaan. Laat staan nog dat die onaflosbare studieskulde ‘n tweede groot resessie kan veroorsaak. Veral sedert Bill Clinton se presidentskap, het die middelklas in ‘n neerwaartse spiraal begin verkeer.

    ‘n Ander groot gevaar is dat onwettige werkers die werke van wettige burgers gaan afneem, en laasgenoemde moet dan tevrede wees met staatstoelae of werke wat nie naastenby hul rekeninge kan betaal nie. Onwettige werkers word aan die einde van elke week uit die kasregister betaal en betaal ook geen belasting nie. Hulle kan ook nêrens heengaan as hulle ‘n dispuut het nie omdat daar geen rekord is van hul indiensname nie. Die goeie mense word met ander woorde aan die kant gesit en die onwettige werkers verkeer in ‘n staat van moderne slawerny. Só wen die rykes weer.

    Die middelklas is immers die motor van die ekonomie, en om aan hul griewe geen gehoor te gee nie kan ‘n vernietigende uitwerking op die beskawing as geheel vorm. Net soos Freud se persoonlikheidsteorie bestaan uit ‘n id, ego en superego, bestaan moderne samelewings uit ‘n soortgelyke indeling, met die id in die onderklas, die ego in die middelklas en die superego in die hoogste klas. En hier raak dit interessant…

    Die linkses onder Hillary wil juis die middelklas vernietig. Hulle is die hamer en aambeeld wat die morele meerderheid tussenin wil verpletter. Die konsep “superego” is egter in hierdie formulering misplaas, want dit sou die gewete van die samelewing wees,en Hillary se kliek is totaal gewetenloos.

    Dit is egter juis hierdie gewetenloosheid wat die onderklas stimuleer om op soortgelyke wyse hul gesonde gewete en moraal opsy te sit en om blind en dom amok te saai.

    Donald Trump – sy lomp uitsprake ten spyt – kom nie naastenby in dieselfde dampkring as die vasgeroeste demokrate en hul skadumeesters nie.

    Terwyl Hillary se skandale ‘n hele loopbaan strek, van histeriese woede-uitbarstings tot seksuele intimidasie van vroue, dwelmhandel, wapenhandel en oneerlikheid, word sy en haar binnekring as die “redders” van die ondergang voorgehou.

    Wie Hillary se vriende nader sou betrag, kry vinnig ‘n hele ander indruk. Kom ons kyk na haar kampanjebestuurder John Podesta. Hierdie vent en sy broer Tony Podesta is bevriend met die satanis en kunstenaar Marina Abramovic. Slegs ‘n oppervlakkige internetsoektog na haar kunswerke sê al genoeg oor die onderwerpe wat haar fassineer, en dan verstaan ons waarom sy bekendstaan as die Aleister Crowley van ons tyd. Naas die pentagram wat sy met ‘n skeermes op haar maag gekerf het, bak sy gereeld koeke in haar of ander se beeltenis waar sy naak en dood op ‘n outopsietafel lê. Die spons van die koek is ook rooi van kleur en as hierdie koek dan gesny en uitgedeel word, lyk dit gruwelik en kannibalisties.

    As sy sulke lugubere partytjies hou vir die publiek, wonder ‘n mens wat agter geslote deure plaasvind.

    John Podesta 'fishing for teen'.
    John Podesta ‘fishing for teen’.

    Die Podestas word ook in verband gebring met die verdwyning van die Engelse peuter Madeleine McCann in Portugal. Naby die plek waar McCann vir die laaste keer gesien was, is ‘n luukse kuuroord vir die wêreld se rykstes, en het ‘n berugte reputasie as uitvalbasis vir illuminatipedofiele, waaronder Clement Freud, kleinseun van die beroemde kopdokter.

    Andersins het Hillary Clinton in 2010 ‘n huldeblyk getoon aan haar “vriend en mentor”, die ontslape senator Robert C Byrd. Naas die feit dat Byrd ‘n vooraanstaande figuur in die KKK was, was hy volgens Cathy O’Brien ook betrokke in daardie duistere wêreld en was ‘n baie sadistiese man gewees wat haar by tye bruut verkrag het. Byrd was onder andere bevriend gewees met dr. Michael Aquino, wat ‘n kolonel in die Amerikaanse weermag was en ‘n uitgesproke satanis is. Albei hierdie menere het O’Brien gemartel en getraumatiseer om haar in ‘n dissosiatiewe trans te hou, maar volgens haar was Byrd by verre die ergste.

    En waar sulke afskuwelike figure in die hoë torings sonder vrees vir gevolge hul ellende kan voortsit, sien ons dieselfde gebeur met hul aanhangers in die onderklas.

    Die anti-Trump proteste in die strate van die VS begin ekstreme proporsies aan te neem. Beelde word uitgesaai van ‘n tuislose swart vrou wat deur Hillary-ondersteuners gemolesteer en uitgeskel word terwyl sy hulpeloos op die grond lê. Anders sien ons hoe ‘n maatskaplike geregtigheidstryder haar behoefte op ‘n Trump plakkaat doen, en haar ontlasting oor die plakkaat smeer. Die feit dat swart youtubers hul walging en verontwaardiging uitspreek oor die optrede van ‘n wit vrou, spreek boekdele oor die tipe mense wat Hillary in haar agterban het.

    Soos met die Bolsjewiste en Jakobyne van oudsher, is die maatskaplike geregtigheidstryders onder Hillary die nuutste inkarnasie daarvan. Hulle is die nuwe geslag nuttige idiote en jeugdiges sonder moraal. Waarskynlik omdat Hillary en haar skurke weet dat die middelklas besig is om te verdamp, begin hulle dieselfde kommunistiese taktieke in die VS toe te laat. Veral noudat George Soros ‘n spreekwoordelike bloedneus oorgehou het aan haar verkiesingsnederlaag, gaan hy sy skape onderaan ekstra hard inspan om Trump se presidentskap so onaangenaam moontlik te maak.

    Die gesondste skakel in enige moderne samelewing is die middelklas. Hulle het die selfdissipline, die geestelike krag, die ervaring en die integriteit om te sorg dat die ekonomiese motor kan bly draai. Juis as gevolg daarvan is hulle ook die grootste vyand vir die ander twee klasse, die rykes en die armes, wat net belangstel in meer mag en geen moraal het nie.

    Hierdie verkiesing demonstreer weereens die geheime alliansie tussen baie ryk en arm. Hulle is uiterstes, maar ook eenders, daardie perfekte sintese wat kommunisme moontlik maak.

    In daardie opsig is Trump se presidentskap, om sy eie woorde te leen, die laaste redding vir die beskawing.

     

  • Die stand van die Amerikaanse wedloop

    v.l.n.r. Hillary, Evelyn, Bill Lynn. Die wêreld se gevaarlikste skurke in een foto.
    v.l.n.r. Hillary, Evelyn, Bill en Lynn. Die wêreld se gevaarlikste skurke in een foto.

    Soos wat die aanloop na die presidentverkiesing van die Verenigde State vorder, word die stryd meer verbete en persoonlik. Albei partye probeer mekaar roskam oor hul slegte gedrag uit die verlede. Dit is natuurlik ‘n gerieflike strategie om die aandag af te lei van die werklike kwessies wat ter sprake is.

    Net die afgelope Saterdag 8 Oktober het dit uitgelek dat Donald Trump iets onfatsoenliks kwytgeraak het oor vroue in ‘n privaat onderhoud met iemand, en soos ‘n kaarthuis wat instort, eis die Republikeinse agterban sy uittrede. Selfs die Piet Snot nuusmedia in Nederland het Trump se uitlatings voorbladnuus gegee. Van die Bush familie tot bykans dwars oor die linie begin die opwelling teen hom. Die idee hieragter is dat Hitlery die presidentskap moet oorneem, en net soos Poetin, word Trump ook nou as geestelik onstabiel en gevaarlik voorgehou.

    Sodra ons hierdie elitewêreld van skadu’s en intriges betree, is dit belangrik om te weet wat mense motiveer, aangesien die magte agter die skerms uiteindelik bepaal wat werklik aan die gang is en wat moet gebeur, en nie soseer die president nie.

    Hoewel Trump nog al die jare nou betrokke was by die politiek en partye gefinansier het, blyk dit dat hy inderdaad nie heeltemaal onderdanig gaan wees soos die grootbase in die VS sou wou nie, en daarom nou as ‘n bedreiging gesien word.

    Sy opponent, Clinton, se gesondheid is egter so bedenklik dat dit af en toe lyk asof sy kunsmatig in lewe gehou word, en ‘n mens wonder hoekom sy nie maar die handdoek wil ingooi nie. Dit is asof die duiwel agter haar sit.

    En dit is hierdie laasgenoemde stelling wat aandag geniet.

    Clinton se verlede is baie meer bekend, en uiters, uiters grimmig. Sy is ‘n gewetenlose monster soos wat ons kan sien hoe sy as prokureur ‘n verkragter verdedig het en sy 12-jarige slagoffer uitgelag het. Hierdie slagoffer het uiteindelik vyf dae in ‘n koma gelê en was vir tien jaar in psigoterapie gewees vanwee hierdie aanval, terwyl die dader – danksy Clinton se geknoei en gelieg – slegs twee maande tronkstraf gekry het.

    Andersins het ook geblyk dat sy indirek agter die moord van ambassadeur Chris Stevens in Benghazi, Libië was. In haar uitgelekte eposse het sy die ambassadeur se hotel, afsprake en beveiligingssituasie verklap en het sodoende ‘n skietskyf van hom gemaak. Agterna het sy die vermetelheid gehad om te beweer dat sy eie nalatigheid sy lewe gekos het. Desnieteenstaande was dit vir haar die perfekte verskoning gewees om van Khaddafi ontslae te raak en van sy land – wat die welvarendste in Noord-Afrika was – ‘n mislukte skurkestaat te maak. En nou sit Europa met die gebakte pere in die vorm van swart geluksoekers vermom as ‘asielsoekers’ wat die misdaadsyfer in Europa aansienlik laat styg het.

    Ook is dit bekend dat sy die terreurgroep ISIS van wapens voorsien het en dat sy (mede)verantwoordelik was vir die belangrikste politieke krisisse van ons tyd. Die asielsoekers, die puinhoop in die Midde-Ooste sedert Irak, Jemen, die NAFTA-verdrag wat middelklas Amerikaners hul werk gekos het, is aan haar te danke. Daarbenewens het sy tydens haar eerste presidensiële wedloop in 2012 gesê dat sy Iran van die aardbodem wou vee en blykbaar het sy Libanon ook in die visier. Om maar te swyg oor Rusland.

    Kortom, as Clinton aan bewind kom, gaan die Derde Wêreldoorlog uitbreek.

    Origens, vir die belangstellendes kan hier gesien word hoe sy en manlief hul korrupte emporium opgebou het met geld uit kokaïene en hoedat hulle selfs minderjarige kinders aan hierdie gif verslaaf het. Dit is domweg verbysterend hoe hulle soveel mag en invloed kon monster met hierdie kriminele geskiedenis, volledig met ‘n hele aantal vermoordes wat ‘n bedreiging vir hulle gevorm het. ‘n Mens sou byna dink dat Al Capone meer integriteit gehad het. Selfs die MK Ultraslaaf Cathy O’Brien het in haar werk TranceFormation of America (uit 1996) geskryf hoedat sy in die tagtiger jare Bill Clinton se dwelmkoerier was en dat Hillary haar seksueel gemolesteer het. Dit is ook bekend dat Hillary die vroue wat deur haar man seksueel aangerand is, afdreig en tot swye intimideer.

    Daar is egter enkele aannames om te beweer dat die duiwel wél agter Hillary aan is, en dit mag verklaar waarom sy ondanks haar siektetoestand nie durf om te stop nie.

    Waar Obama die marionet van die Poolse kommunis en Ruslandhater Zbigniew Brzezinski is, lyk dit asof Clinton die dienaar van die Groot Satan homself is, naamlik Sir Evelyn de Rothschild.

    In ‘n eposwisseling uit 2010 blyk haar onderdanigheid aan Lynn Forester de Rothschild, die vrou van Evelyn, waarin Hillary as Minister van Buitelandse Sake (Secretary of State) haar nederige om verskoning gevra het, kompleet met die woorde “Let me know what penance I owe you”, wat nogal verdag klink vir ‘n minister. Ek dink haar wedloop, ondanks haar siekte, is haar boetedoening.

    Sir Evelyn is ‘n bekende globalis en het al gepleit vir die invoering van ‘n globale munteenheid, en dit mag ‘n verklaring bied vir die vernietiging van Libië, wie se munteenheid aan die goudstandaard gekoppel was. Iran se Sjariabanke val ook buite sy beheer en nou weet ons hoekom Hillary daardie land ook wil vernietig. Vergelyk dit met Griekeland wie se ekonomie heeltemaal vernietig is as gevolg van die hoë Euro en dan weet ons dat die invoering van ‘n globale munteenheid die wêreld se arm lande op soortgelyke manier gaan beskadig met onbetaalbare staatskulde, oorlog, resessie en massamigrasie as resultaat.

    Enkele maande gelede het mevrou Rothschild ‘n fondsinsamelingdinee vir die Clintons gehou op die landgoed van haar neef Jacob de Rothschild, teen ‘n honderd duisend dollar per bord. Overgezet zijnde beteken dit dat hulle haar nou eien, en net soos wat ‘n mens geen paaie sou wou kruis met ‘n bedugte maffiabaas nie, durf nòg die Clintons, nòg die hoofstroommedia teen die wil van die Rothschilds te gaan. Onthou, PW Botha het destyds ook omkoopgeld van Jacob de Rothschild geweier en het kort daarna ‘n “beroerte” gehad; ‘n vriendlike versoek om sy amp neer te lê, sou ‘n mens byna sê.

    Terwyl die hoofstroommedia ‘n hele spektakel oor Trump se opmerkings maak van meer as tien jaar gelede, word die realiteit verswyg oor die situasie van sy teenstander Hillary Clinton.

    Hoewel ek bepaald geen simpatie vir haar het nie, werp die bogenoemde inligting ‘n ander perspektief op haar verbete aanvalle op Trump en haar siekte. Haar Faustiaanse verbond met die Rothschilds vermoed ek is die werklike rede vir haar deursettingsvermoë ondanks haar swak gesondheid en nie Trump se opmerkings nie.

    Ongelukkig is die werklikheid in ons tyd altyd grimmiger as wat ons dink.

    Kom ons hoop maar dat Trump sy beloftes sal nakom en gespaar sal bly van enige “beroertes”.

  • Hoe linkse politiek geweld in die hand werk

    Hillary Clinton nadat sy Libië vernietig het.
    Hillary Clinton nadat sy Libië vernietig het.

    Die afgelope paar jaar het ons vanuit allerlei hoofstroommediabronne verneem oor dade van agressie wat gepleeg was deur uiteenlopende figure, van geloofsfanatici tot mense wat geestessiek is. Soos dit die gewetenloosheid van die politiek betaam, probeer almal hier munt uit te slaan, hetsy deur strenger wapenwette, hetsy deur die bevolking se gemoedere te bedaar met allerlei praatjies. Sodra hierdie geweld geen politieke doel dien nie, word dit summier doodgeswyg en moet die alternatiewe media hierdie verhale aan die publiek bring.

    Ons sien byvoorbeeld na die insident in Nice van afgelope Julie het die Franse sosialistiese premier Manuel Vallis lakoniek geantwoord dat die bevolking maar gewoond moet raak aan terreuraanslae. Dit is nou musiek in die ore van enige geloofsfanaat.

    In Swede het een of ander slimkop besluit om armbande aan vroue uit te deel waarop staan “Los my uit” wat blykbaar gaan help om die verkragtingepidemie teen te werk. Tot dusver het daar egter dadels van gekom.

    Sodra al die wêreld se geleerdes bymekaar kom en diskussies voer oor hoekom daar sulke geweld plaasvind, word soos gewoonlik verwys na verdrukking, die wit patriargie of ‘n eenling met ‘n geestessiekte wat die rede hiervoor was. Die werklike oorsaak word nie bespreek nie, en enige effektiewe manier om dit te stop, word onder die tapyt van rassisme gevee.

    Figure soos Michael Moore probeer ons oortuig dat die Amerikaanse leefwyse die rede hiervoor is en beroep homself op allerlei abstrakte argumente wat nòg kant nòg wal raak, terwyl swart Suid-Afrikaners se geweld tot vervelens toe verklaar word deur die, groot bose wolk van apartheid wat oor hulle hang; iets wat Max du Preez en kie daagliks aan die publiek verkoop.

    In die huidige Amerikaanse presidensiële wedloop sien ons presies dieselfde. Die hoofstroommedia probeer hul bes om Trump van al die wêreld se ellende te beskuldig, terwyl al die voornaamste probleme van die wêreld vandag – die mislukte state van Irak en Libië, die oorlog in Sirië, die opkoms van ISIS, die vlugtelingestroom – te danke is aan die beleid wat Hillary Clinton gevoer of gesteun het.

    ‘n Interessante studie wat onlangs gedoen is bied ‘n verfrissende nuwe perspektief hierop. Die navorser Tage Rai is van mening dat mense in die meeste gevalle tot geweld oorgaan nie omdat hulle geen moraal het nie, of dat hulle een of ander sadistiese behoefte het tot geweld nie, maar omdat hulle juis gehoor gee aan hul moraliteit. Hulle gebruik met ander woorde geweld omdat hulle meen dat dit moreel geregverdig is. Dat mense hulself moreel wil reinig is ‘n tendens wat bekend is by ons, en in baie kulture word dit belangriker beskou as die blote strewe na lewensgeluk. Onder Islamiste is daar heelwat bruikbare idiote wat bereid is om hulself op te blaas vir die “groter doel”, en nie omdat dit vir hulle aangenaam is nie, maar omdat hulle dink dat hulle die regte ding doen.

    Deur geweld onder bepaalde omstandighede te gebruik, versterk ook die gevoelens van die lede van die binnegroep onder mekaar. Dit help om hul unieke groepsidentiteit te vorm, en kan ‘n verklaring bied hoe die meesterbrein agter die Paryse Bataclan-slagting vir maandelang in die Brusselse wyk Molenbeek beskerming geniet het van sy mede-geloofsfanate. Geweld werk nie moreel verlagend vir die geweldenaars nie, maar juis moreel verhogend.

    Ek is egter nie seker of Rai se bevindinge vir kriminele politici geld nie, maar dit is ‘n hele ander diskussie.

    ‘n Ander studie wat gedoen was deur Tage Rai en Keith Holyoak het ook gewys hoedat wegrelativering van bepaalde kernwaardes ‘n mens se neiging tot agressie verhoog. In eksperimentele groepe waar mense se opvattings met onbetwisbare kernwaardes “gelaai” was, was hulle minder geneig om bedrog te pleeg op opvolgende toetse as ander proefpersone wie se gedagtes met relatiwisme geaktiveer was.

    En dit sien ons in die wêreld vandag. Terwyl die Weste voortdurend die hand in eie boesem moet steek en moet twyfel aan sy eie kultuur, is bewegings soos ISIS besig om met ekstreme barbarisme oor te neem. In die Bataclan teater, byvoorbeeld, het hulle nie net op die konsertgangers geskiet nie, maar ook sommige onthoof en hul ingewande uitgeryg. Laasgenoemde feit was uit die hoofstroommedia verswyg waarskynlik om geen slapende honde wakker te maak oor die ware aard van die slagting nie. Dit lyk soos dieselfde taktiek tydens die Sowjet Unie se Groot Terreur van 1934 – 1939.

    Tydens Oujaarsaand in Keulen het sowat 1200 Duitse vroue melding gemaak van seksuele mishandeling en verkragting wat gepleeg was deur ‘n groep van sowat 2000 Islamitiese jong mans, heelwat meer as wat aanvanklik beweer was. Dit het egter George Soros se feministe nie gestop om die skuld te probeer lê by die etniese Duitse mans nie, so asof hulle die daders was. Myns insiens is die enigste “misdaad” wat hierdie Duitse mans gepleeg het om nie met genoeg agressie die vroue te beskerm nie. Dit sou in elk geval weer gelei het tot die narratief van die outoritêre Duitsers wat die arme onskuldige Moslems aangeval het, wat die media weer skaamteloos sou uitbuit.

    Hierdie laasgenoemde insident kan ook help dat hierdie vroue, wat nie meer op hul eie etniese volksgenote kan vertrou nie, juis die beskerming van die Islamiste self gaan opsoek, en uiteindelik gedwing gaan word om tot Islam te bekeer wat die oprukkende Islamdemografie ‘n handige hupstootjie sal gee.

    Selfs daar in Engeland is die splinternuwe Eerste Minister Theresa May ‘n groot aanhanger van die Koran en haal gereeld strofes aan vanuit daardie geskrif. Tony Blêr lees ook gereeld die Koran en meen dat Mohamed ‘n “enorme beskawende krag” was. Daarbenewens is May ‘n ook voorstander van adopsieregte vir pedofiele. Engeland mag dalk uit die Unie gestap het, maar met so ‘n Jan Salie as Eerste Minister soos sy, is daar in elk geval geen angel in die Angelsakse meer nie.

    Dit wil voorkom dat, net soos die gevreeste Zika virus in Brasilië vir verkleining van die hoofde van baba’s verantwoordelik is, het daar ook ‘n soortgelyke “virus” vanuit Suid-Afrika oorgewaai. Ons noem dit die efwee de klerk virus, en dit verklein die breine van wit politici.

    Soos Tage Rai ietwat ambisieus stel, dat sodra mense van alle oortuigings besef dat geen geweld goed is nie, sal geweld dan eers begin afneem.

    Ons neem aan dat hy ook geweld van linkse aktiviste teen wittes hiermee bedoel.

     

  • Trump en die binnekring

    Trump en die binnekring

    Die miljardêr eiendomsagent en sakeman Donald Trump het tot dusver goeie oorwinnings behaal. Hy lyk die mees geliefde kandidaat te wees vir die Withuis die komende vier jaar, en sy populariteit word verder versterk deurdat sy teenstaanders bedreig voel deur sy sukses. Inderdaad word daar neerhalend gepraat van die “verouderde wit patriargie”- die nommer een paria van ons tyd – wat hom as president wil hê in ‘n poging om sy kiesers te beswadder.

    Hierdie gevoelens van bedreiging word nog verder versterk as ons in ag neem dat George Soros sy geld teen Trump ingesit het en dat dit uitgelek het dat anti-Trump ondersteuners per bus ingery word na politieke byeenkomstes om amok te saai.

    Met ander woorde, Trump het heel suksesvol die skyn voor dat hy Amerika terug gaan bring na die manier hoe dit was en wegbeweeg van die skelm planne van die linksgesinde Nuwe Wêreldorde. Sodoende het hy die harte gesteel van menige konserwatiewe simpatisant.

    Een van die redes vir sy sukses is omdat Amerika genoeg gehad het van die alewige politiekery van daardie vaste kliek in Washington. Bowendien het hy die beste meriete van die drie belangrikste kandidate, die ander twee synde die psigopaat en leuenaar Hillary Clinton en die boemelaar Bernie Sanders.

    Van Bernie Sanders weet ons betreklik min, behalwe dat hy veertig jaar oud was toe hy vir die eerste keer ‘n salaristjek ontvang het. Hy het sy hele jeug opgekruip by ekstreemlinkse en kommunistiese bewegings en het by vriende op die vloer geslaap. Hy is met ander woorde net so ‘n leeglêer en uitsuiger soos sy held Karl Marx.

    In Hillary se sondige verlede het ons heelwat meer insae. Haar eerste bekende skandaal is toe sy uit die Watergatekommissie geskors was omdat sy oneties gehandel het deur gegewens weg te steek en op eie inisiatief artikels geskryf het om Nixon se verdediging verder te ondermyn. Later in haar loopbaan as presidentsvrou was haar vertroueling en sakevennoot in die Withuis, Vince Foster, na alle waarskynlikheid vermoor omdat hy te veel geweet het oor haar sogenaamde “Children’s Defense Fund” wat ‘n frontorganisasie was om omkoopgeld wit te was. Foster se privaatspeurder Jerry Parks was ook doodgeskiet toe hy Bill Clinton se seksuele eskapades wou ondersoek.

    ‘n Mens vergeet ook maklik dat Hillary Clinton ‘n groot voorstander was van die oorlog teen Irak, wat meer as ‘n miljoen Moslems se lewens gekos het. Daarbenewens het sy vanuit haar onbeskermde privaat eposadres die Amerikaanse ambassadeur in Libië – Chris Stevens – se verblyfplek en sekuriteitsituasie bekendgemaak wat later sy lewe gekos het. Agterna het sy die vermetelheid gehad om te beweer dat Stevens self verantwoordelik was vir sy dood.

    Om te dink dat president Nixon destyds uit sy amp gesit was omdat hy agtien minute se geluidfragmente uitgewis het, en Hillary sowat dertig duisend onbeskermde eposse uitgewis het maar nog steeds na presidentskap mik, bewys dat die VS in ‘n ernstige morele krisis verkeer.

    En dit bring ons by die Donald.

    Daar is indikasies dat meneer Trump, ondanks sy openbare beeld, geen buitestaander is nie. Sterker nog, hy is net so deel van die korrupte binnekringe as sy demokratiese teenhangers. Dit is die mening van die vorige senator dr. Cynthia McKinney altans (luister vanaf 7 minute). As invloedryke sakeman het Trump ‘n loopbaan opgebou om aan die deur te klop van vooraanstaande Republiekeine om gunse te vra, en is om daardie rede net so vertroud met Washington se skadunetwerk en agterkamerpolitiek as enige ander kandidaat. Laat staan nog dat sy politieke invloede in die vroeë negentiger jare gehelp het om hom ‘n paar miljard dollar noodgeld te leen toe hy bankrot gespeel het. Volgens McKinney is Trump hoofsaaklik ingesit vir vermaaklikheidsredes, anders sou die presidensiële debat geval het tussen die Republikein Jeb Bush en die Demokraat Hillary Clinton, met min spektakulêre waarde.

    hillarytrumpbill

    Ander aanwysings oor Trump se kontakte is sy vriendskap met die Clintons, sowel as op die golfbaan as by ander geleenthede. Bill Clinton se vriend, die miljardêr pedofiel Jeffrey Epstein, is eienaar van die “Lolita Express”, ‘n Boeing 727 straler waar Epstein se vriende hulself kan vergryp aan minderjarige kinders op 12 kilometer hoogte.

    Bill Clinton het in drie jaar tyd sowat elf vlugte onderneem op die Lolita Express. Die bestemming van die vliegtuig is Epstein se private eiland in die Karibiese gebied, waar nog meer jong kinders klaar staan om die groot menere te verwelkom.

    Trump hou die publiek se gemoedere warm omdat hy die taal van die konserwatiewe Amerikaner praat. Die onlangse skietinsident in ‘n gay diskoteek in Orlando het Trump, soos ons kan verwag van ‘n Republikein, gepleit vir meer instroombeheer en minder wapenwette.

    Iets waar Trump nie op ingegaan het nie, is die manier waarop omgegaan was met die hantering van hierdie insident. Soos met ander bekende gebeurtenisse die afgelope paar jaar, is daar aanwysings dat hierdie ‘n vals insident was: ‘n Paar uur later kon hulle niemand identifiseer nie, selfs al het die meeste nagklubbesoekers ‘n identiteitsbewys by hulle. ‘n Dag later het hulle nog geen liggaam geberg of afgevoer nie, en daar is videomateriaal wat aanwys dat “gewondes” ná die diskoteek gedra was in plaas van weg daarvan.

    Selfs met die Boston maraton bom van 2013 het daar beeldmateriaal verskyn wat ‘n mens laat kopkrap oor die waaragtigheid daarvan. President Obama kon binne 48 uur ‘n charismatiese en weldeurdagte toespraak lewer van ongeveer ‘n driekwart uur in Boston (Dit vat my ongeveer 2-3 uur om ‘n vyf minute rubriek te skryf).

    As Trump werklik buite die politieke gekonkel gestaan het, sou hy met sy invloed seker meer eise kon stel vir objektiewe verslaggewing oor hierdie tragiese gebeure.

    In die Verenigde State is politieke speletjies aan die orde van die dag. Die stigters van daardie land het die Grondwet juis so opgestel om nie die foute van die ou wêreld te herhaal nie, maar die slu skaduregering het maniere gevind om hierdie te omseil. Die ergste van al is dat hulle dit self ook toegee, maar blykbaar dring dit nie werklik deur tot die publiek nie.

    In die VS kan ‘n leier deur die publiek VER-kies word, maar nie GE-kies word nie. Die kiesery is alreeds gedoen agter die publiek se rug om. Interessant genoeg praat hulle ook van die stemburo’s as “the polls”, en soos ons weet is ‘n “poll” ‘n meningsopname. Al wat hierdie “polls” dus doen is om die menings van die Amerikaners te neem om te sien watter een van die voorgestelde leiers die presidentskap moet oorneem. Geen een van hierdie leiers gaan ‘n fundamentele verandering teweegbring nie, want hulle is alreeds deur hulle base (die skaduregering) sorgvuldig uitgekies.

    Al hierdie histrioniese geskel en getier teen Trump is uiteindelik bloot ‘n politieke sepie. Net soos bykans alle presidentskandidate teruggegaan het op hul verkiesingsbeloftes toe hulle eenmaal die Ovaalkantoor betree het, kan ons nie verwag dat Trump ‘n wesenlike verskil gaan maak nie.

    Bowendien koop Amerikaners nou massaal vuurwapens as protes teen Obama se dreiging om die wapenwette te verstewig. Hulle mag gerus hul wapens aanskaf. Dit is bloot ‘n kwessie van tyd of hierdie wet op die beperking van wapens nog aggressiewer ingevoer gaan word en dan gaan hierdie wapens in elk geval in die hande van die outoriteite beland, soortgelyk op die wyse waarop die publiek se geld altyd by die rykes opeindig na elke ekonomiese krisis.

    Dit is dalk pessimsities gestel, maar ‘n mens wonder of die Verenigde State nog gered kan word teen ‘n volslae totalitarisme.

  • Wie bevorder haat en rassisme werklik?

    Wie bevorder haat en rassisme werklik?

    Max du Preez vra in sy nuuste tirade of rasse mekaar deesdae meer haat as destyds.

    Voordat ek hierdie aspek in diepte gaan bespreek, weet ek dat bykans alle lesers se antwoord op hierdie vraag ‘n volmondige “Ja” gaan wees.

    Hoe weet ons so iets? Want mense wat albei stelsels meegemaak het, kan dit beaam. Die skole, hospitale en tuislande van Verwoerd is geen rede hoekom die Universiteit van Johannesburg se ouditorium afgelope Maandagoggend in puin gelê is nie.

    Max, soos baie linkses, maak asof hulle etniese verskille getransendeer het. Hulle kan met ander woorde daar bo-uit styg en beskou dit as agterlik en kleinlik dat mense nog steeds kritiek lewer op ander volkere. Die voorbeeld wat hy noem, wat hom kennelik diep verontwaardig het, is verlede week se regter Mabel Jansen se uitlatings oor die hoë verkragringsyfer van swart mans.

    Ten spyte van die feit dat die regter twee swart kinders aangeneem het en ‘n bekende voorvegter teen apartheid was, is die brandstapel van populisme haar voorland. Dit is nou demokrasie – demos (mense) en kratos (mag) – in volle werking.

    Weet iemand of Max dalk enige swart kinders aangeneem het?

    Max gaan verder en meen: “22 jaar nadat politieke apartheid beëindig is, ken wit en swart mekaar sekerlik ‘n bietjie beter; het ons meer gewoond geraak aan mekaar”.

    Wat hy hiermee probeer sê is ‘n teruggryp na die kontakhipotese soos geformuleer was deur die navorsingsielkundige Gordon Allport. Hierdie hipotese meen dat sodra vreemde mense of groepe mekaar se gewoontes en opvattings leer ken sal die vooroordele jeens hulle afneem.

    Daar is egter al genoeg navorsing sedertdien gedoen wat bewys dat dit nie altyd so werk nie. In die blad Suid-Afrikaanse Sielkundige uit 1976 (vol.6; 1-14) skryf JM Niewoudt dat die kontakhipotese in die konteks van Suid-Afrika juis gehelp het om vooroordele te bevestig eerder as om dit af te breek.

    Hoe sê die Franse nou weer? Plus ḉa change…

    Dit geld egter nie net vir Suid-Afrika nie. In Australië en Engeland het navorsers dieselfde ontdek.

    Om die waarheid te sê, is hierdie onderwerpe in die vroeë sewentiger jare al grondig ondersoek.

    Tesame met Allport se kontakhipotese, het Theodor Adorno se beroemde akademiese bedrog The Authoritarian Personality (1950) die blaam vir Fascisme probeer lê by die deur van die wit patriargie. Ondanks die feit dat hierdie werk nie deur ‘n akademiese uitgewer uitgegee is nie, en dat Adorno self toegegee het dat hy sommige gegewens wat met sy hipotese bots weggelaat het, is dit nog steeds ‘n wafferse Bybel vir feministe, maatskaplike geregtigheidstryders en ander randfigure van ‘n ekstreemlinkse oortuiging.

    Die feit dat hulle nog steeds sulke opvattings aanhang, selfs al is daar geen empiriese bewyse om dit te rugsteun nie, impliseer dat hulle nie in belang van die samelewing as sulks funksioneer nie, en dat moderne geesteswetenskapfakulteite aan universiteite kennelik nie genoeg doen om mense werklik op te lei om die samelewing te verbeter nie.

    Interessant genoeg is die Amerikaanse okkulte-kenner Jordan Maxwell van mening dat universiteite per definisie Marxistiese instellings is, juis omdat hulle van hul spirituele oorsprong gespeen is. Op ‘n wrang manier maak hierdie verklaring nogal sin.

    Vervolgens gaan Max en kie hulle oor na die volgende strategie, naamlik om die indruk te wek dat mense wat nie hulle wêreldvreemde opvattings wil deel nie op een of ander manier gemarginaliseer is. Hy meen: “Gefrustreerde mense wat gemarginaliseer voel, soek iemand om vir die huidige gemors te blameer en kies dan kortpad ras toe.”

    John Ray, ‘n navorser in sielkunde en etnisiteit skryf: “If psychological abnormality underlies racial prejudice, it must be abnormality sufficiently paradoxical for it to be shared by most of the population. Recent American work has also not been kind to the Adorno thesis. Their identification of the political Right as the prime source of maladjustment and racism has been called into question by findings such as those by Elms who shows that Right-wing extremists are not in general mentally disturbed. Daniels & Kitano also stress that attitudes of racial superiority are held by many “`normal’ decent and honourable men” (p.7). They quote a study by Kitano to show that normal persons may in fact discriminate more than marginal persons.”

    Interessant genoeg word in dieselfde bogenoemde artikel ook gewys dat hoë werkloosheid geen rede is vir rassespanning nie. Sodra die werkloosheid dermate hoog is dat niemand besonder voordeel kan trek nie, nóg wittes nóg swartes, is dit geen aanleiding vir spanninge nie. Kontak met ander etniese groepe is wél rede tot spanninge.

    Max se mening dat ons nie kan ontken dat die mislukking van die afgelope twee dekades om ons (wie bedoel hy met “ons”, wonder ek) gemeenskap minder ongelyk te maak en armoede en werkloosheid te beveg,  verstaanbare redes is dat jong swart mense militanter begin word, is met ander woorde ‘n totale versinsel.

    As ons in oënskou neem dat uit ‘n bevolking van 3 miljoen Afrikaners dat bykans vier honderd duisend in plakkerskampe hul heenkome moet vind, kan ons in elk geval losweg tot die konklusie kom dat daar nou meer gelykheid is tussen wit en swart, maar hiermee gepaardgaande laai die etniese spanninge net meer op.

    Dat gelykheid sal sorg om spanninge te laat afneem is ‘n gedagtegang wat baie linkses graag aanhang, maar in die praktyk is daar geen bewys daarvoor nie. Kyk maar hoe model linkse lande soos Swede, wat geld leen by buitelandse banke om ekonomiese vlugtelinge te verwelkom, sy reputasie as ‘n utopie van gelykheid verloor het en dat derdewêreldse radikales aldaar openlik pleit vir die ondergang van die mense wat hulle gevoed en gehuisves het.

    Om dit eenvoudig te stel is swart Suid-Afrikaners meer gewelddadig omdat radikale bewegings soos die EFF hulle aanhits tot geweld. Jong swart siele word geïndoktrineer met die opvatting dat mag en vernielsug reg is en dat hulle heil in die ondergang van die wittes lê.

    Uiteindelik is Max en ander linkses se pogings om wittes die skuld te gee vir alles, ‘n aanwysing dat hulle nie hul etniese agtergrond getransendeer het nie. Om voortdurend jou hele volk deur die slyk te haal sal nie die babaverkragtings laat afneem nie. ‘n Beter strategie sou wees om die towerdokters en ander swart leiers te oortuig dat sulke sieklike optredes meer skade as goed doen.

    Nog ‘n beter strategie sou wees dat die wittes hulself moet afsonder en ontwikkel soos hulle gewoond is om te doen sonder invloede van buite wat postkoloniale Afrika in ‘n nagmerrie omskep het.

    Om weer John Ray aan te haal: “People with Rightist attitudes are not especially sick psychologically or oppressive behaviourally. Anti-Apartheid protestors resemble in their own behaviour the very people they condemn…Avowedly tolerant attitudes combined with intolerant behaviour seem characteristic of much of the modern Left and pose an in principle greater danger to our society than does overt Fascism.”

    Let wel Max, hierdie artikel het al in 1971 verskyn!

  • Hoe stalinisties is Poetin werklik?

    Hoe stalinisties is Poetin werklik?

    Die eindelose propaganda wat ons van netwerk24 moet verkrop ken blykbaar geen perke nie.

    Ek verwys nou na die artikel “‘Demokrasie’ by Russe net Poetin se idees” van Leopold Scholtz.

    In hierdie artikel word weer benadruk dat Poetin besig is om ‘n stalinistiese diktatuur van Rusland te maak, verwysend na ‘n behoefte aan internetsensuur en dat Poetin geen geleentheid verby laat gaan om mag in sy hande te konsentreer nie.

    Dit klink baie soos die kinderagtige Nederlandse beriggewings wat ek dikwels hier in die nuus gewaar: Poetin is outisties; Poetin vertoon afwykende loopgedrag; Poetin is die rykste man op aarde, ad nauseum.

    Die media probeer ook wanhopig om die dood van die dissidente spioen Aleksander Litvinjenko en die afskiet van vlug MH-17 op Poetin se brood te smeer, maar skiet telkens tekort om daardie kloutjie by die oortjie te kry.

    Die Britse Ken Owen het uit “sensitiwiteitsoorwegings” geweier op die verslag oor Litvinjenko openbaar te maak en die Nederlandse eerste minister Marc Rutte het ook geweier om die voorlopige verslag oor MH-17 aan die publiek bekend te stel.

    Na alle waarskynlikheid is Litvinjenko dood as gevolg van sy eie nalatigheid nadat hy met giftige kernmateriaal gesmokkel het, en die Buk-missiel wat MH-17 uit die lug geskiet het, kan slegs met ‘n radar bedien word wat in die Oekraiense hoofstad Kiëf gevestig is.

    Op daardie stadium was Arsenji Jatsjenjoek aan die mag gewees in Kiëf, danksy ‘n Amerikaans georkestreerde staatsgreep.

    ‘n Ander gerug is dat die plofkop in die missiel in ‘n fabriek in Amsterdam vervaardig was. Die latere aanwysings dat MH-17 deur ‘n gevegsvliegtuig uit die lug geskiet is bo Oekraiense grondgebied vertroebel die Russiese invloed nog verder.

    Poetin is inderdaad besig om sy mag te versterk, maar nie omdat hy ‘n tweede Stalin wil wees nie, maar omdat hy geen keuse het nie.

    As gevolg van die oorskot olie wat Amerika en Saoedi-Arabië op die wêreld gestort het, het die olieprys gekelder en het dit die Russiese ekonomie hard getref. Poetin het as gevolg daarvan te kampe met ‘n ernstige begrotingstekort, en om daardie tekort in te perk sal hy gedwing word om staatsbedrywe te oorhandig aan privaatkontrakteurs (lees: Washington).

    Poetin vrees met ander woorde ‘n herhaling van wat ons in die negentiger jare in Rusland gesien het toe die Mafia daardie land leeggeroof en tot die randjie van anargie gedryf het. Dit verklaar Poetin se ongekende gewildheid by sy mense, enersyds omdat hulle weet waarmee hy te make het en andersyds omdat die Russe weet watter ongefundeerde bog die Westerse perse oor hom rondbasuin.

    Daardie storie dat Poetin ‘n inval teen die Krim gereël het, is van dieselfe verslete stoffasie. Oekraïene en Rusland het al sedert jare ooreengekom dat Rusland tot 25 000 soldate op die Krim mag stasioneer. Ten tye van hierdie “inval” was daar slegs 9 000 Russiese stewels op die Krim gewees, 16 000 te min vir ‘n inval.

    Dit belemmer Washington egter nie. Vir Amerika se skaduregering heilig die doel die middele. Só het hulle ‘n wettig en demokraties verkose president ontsetel en vir Jatsjenjoek – ‘n Amerikaanse marionet – aan bewind gehelp.

    Victoria Nuland se berugte “Fok die EU” telefoongesprek is ‘n bewys dat Amerika vir Jats as buikspreker as opvolger van die demokraties-verkose Viktor Janoekowitsj aangehou het. Tegelykertyd het die Jesuïete in Brussel die blou tapyt uitgerol na Oekraïene in ‘n poging om Oekraïene los te breek van Rusland.

    Die vraag is egter hoekom? Wat besiel die Weste die laaste paar jaar om so teen Rusland te agiteer?

    Die voor-die-hand-liggende antwoord is omdat Rusland die gasland van die BRICS lande wil word. Rusland wil die sentrale bank wees vir hierdie lande, so asof Washington dit gaan toelaat.

    Amerika is stilletjies besig om die BRICS lande te verswak met allerlei vuil kunsies en toertjies. ‘n Ander voorbeeld is die Brasiliaanse president Dilma Rousseff wat weens “korrupsie” ontsetel moet word. Daar is geen daadwerklike bewys van korrupsie nie, altans nie naastenby so erg as die res van haar kabinet nie, en net soos die Argentynse Christina de Kirchner die trekpas moes vat omdat sy nie na Washington se pype wou dans nie, gaan Rousseff nou dieselfde kant op.

    In Suid-Afrika sien ons hoe die korrupsie van die ANC nou uiteindelik, na jare se gewag, ‘n bietjie rugbaarheid in die internasionale media begin verkry, weereens om BRICS se geloofwaardigheid skade te berokken. Die destydse wapenskandaal was nog veel swaarder op die belastingbetaler se beurs as Nkandla gewees, maar die internasionale perse het daardie verhaal geensins ernstig opgeneem nie.

    Met ‘n hanswors soos Malema gaan Suid-Afrika net verder sy internasionale geloofwaardigheid verloor en dit gaan die komende tyd skaamteloos uitgebuit word.

    In China en Indië se geval moet ons eers wag en sien wat met Rusland, Brasilië en Suid-Afrika gaan gebeur. Daardie twee lande het al ‘n geskiedenis van gespanne verhoudings gehad en Washington sal moontlik hierdie ou koeie uit die sloot opgrawe. Andersyds is Amerika besig om Indië se aartsvyand Pakistan te bewapen, en erken Washington die Taliban nie as ‘n terroriste-organisasie nie.

    Ek sou sê voordat netwerk24 met sy omgekoopte kommentators Rusland wil beswadder, kan hulle liewer kyk na wie hulle salarisse betaal.

  • Nederlandse toleransie

    Nederlandse toleransie

     

    “Een koekje van eigen deeg” seg die Kaaskoppe mos wanneer iemand se vuil streek aan ander na hom terugkom, anders bekend as “boontjie kry sy loontjie”.

    En dit is wat verlede week hier gebeur het. Ek verwys nou na die gebeure in Oss, ‘n middelgroot stad in die suid-ooste van Nederland met sowat negentig duisend inwoners. Met hul Brabantse dialek, gekenmerk deur die sagte “g” en brei “r”, het hulle die wêreld ore aangesit: “Daar kom geen asielsoekers in ons wyk nie!”

    Ja-nee, die Ossenare is onrustig. Vergeet maar van spandoeke, protesborde en petisies. Klippe gooi deur vensters en massademonstrasies voor die deur is “echt ons ding”. Met sy negentig duisend inwoners voel hulle massaal bedreig deur die koms van ‘n hele, asemrowende vier(!) asielsoekers. Hulle is mos almal diewe en verkragters wat die netjiese wyk gaan ontsier, en vroue en kinders sal nie meer veilig oor straat kan loop nie want daar woon nou “gemors” en “ongedierte” tussen ons.

    Vir diegene wat dalk kopkrap oor my iewat sardoniese skrywe, wil ek daarop wys dat dit nie ek is wat ewe skielik in ‘n ekstreem linkse getransformeer het nie, maar die Ossenare wat annerkant toe geswaai het.

    Oss, Nijmegen en ‘s Hertogenbosch vorm die Rooi Driehoek. Vroeër het dit bekend gestaan as die Katolieke Driehoek, maar sedert die opkoms van sosialisme en die ondergang van die kerk het hierdie Roomse oosterlinge besluit om hul Katolieke geloof te verruil vir Karl Marx se snert. Immers, Marx se moederlief was gebore gewees in Nijmegen, net so teen die wal van die Waalkade, vandaar meen hulle seker dat hulle historiese aanspraak het op sy ideale. Laat staan nog dat marxisme die perfekte nuwe geloof was waarmee die Katolieke hul heksejagte van oudsher kon voortsit teen die “ongediertes”

    Ek het daar naby gewoon toe ek in Nederland aangekom het, en die Nijmegenare het ook hierdie neiging om te praat van “’n kameraad van my” in plaas van “’n vriend van my”. Op koue winterdae sien ‘n mens af en toe ‘n Nijmegenaar verbyloop met ‘n warm Russiese sjapka op die kop met die hamer en sekel wat op die voorgewel pronk.

    Vandaar dat my nuuskierigheid nogal geprikkel word as ek na hierdie nuutste tirade vanuit Oss kyk. Die ironie steek uit soos ‘n seer duim dat al Holland se groot Kommunistiese voorbokke vanuit daardie wêreld kom. Die leiers van die Socialistische Partij praat almal met daardie verdagte sagte “g” en brei “r” dat ‘n mens byna sou dink dat dit ‘n vereiste is om ‘n partylid te word.

    Vir die nuuskieriges wat presies wil sien hoe die Ossenare dink oor hul moontlike nuwe bure, kan ek hulle met hierdie fragment vermaak.

    Dit is nou die mense van die universele gelykheid, die mense wat glo dat geen mens onwettig is nie. Ek het tot dusver nog niks gehoor van al daardie groot linkse beterweters soos Klaas de Jonge, Hélène Passtoors, Conny Braam of ander nie. Selfs die Iraans-Nederlandse regsgeleerde professor Afshin Ellian, wat sy doktorsgraad in Boerehaat en Afro-Fascisme (“Die Waarheidskommissie was ‘n juridies-aanvaarbare verhoor gewees”) verwerf het, waarsku nou dat Salafisme “’n giftige sekte is” na aanleiding van die aanslae in Brussel van verlede week.

    Dis mos lekker om bomme in iemand anders se agtertuin te gooi, solank jy maar nie aan die ontvangkant daarvan is nie, en dis wat hulle nou ten volle begin ervaar. In die politiek gewaar ek ‘n soortgelyke tendens. Niemand wil dit hardop sê nie, maar hulle het geen idee hoe hulle moet omgaan met hierdie nuwe bedreiging nie. Hulle sal ook nie Verwoerd se toesprake begin lees nie, want hierdie arme drommels is so gebreinspoel met politieke ideale dat hulle kwalik die bome van die bos kan onderskei, vandaar gryp hulle na die enigste wapen wat hulle ken, naamlik protes en massahisterie.

    Hoe dit ook sy, sien ons die duidelike tendens van hierdie tyd, naamlik dat begrippe soos universalisme en gelykheid onwerkbare begrippe is. Uiteindelik beteken dit niks anders as opgehemelde kleinburgerlikheid nie, bloot omdat mense nie verby hul eie vooroordele kan kyk nie.

    Ek wonder hoeveel Ossenare hierdie ook besef?

  • Protes: ‘n Monster met ‘n eie lewe.

    Protes: ‘n Monster met ‘n eie lewe.

    Terwyl die wêreld in brand staan, Suid-Afrikaanse universiteite die slagoffer is van voortdurende proteste, en die huidige Amerikaanse leiers doodsbang lyk te wees vir sommige presidentskandidate, kan ons ’n duidelike patroon gewaar: Proteste en meer proteste. In die begin lyk hierdie proteste asof hulle realistiese griewe aanspreek, maar soos wat die tyd aangaan verander dinge so effens, veral in die tye waarin ons nou leef. Die eise word minder logies en die woede minder getemper. ‘n Punt word bereik waarin daar geen duidelike fokus is nie, maar bloot ‘n blinde gevoel van onreg en ‘n behoefte aan omverwerping.

    Die onnadenkende zombie-kuddediere is egter nie te stuit nie. Sodra aan een eis voldoen word, is daar opeens twee of drie ander eise wat ook aangespreek moet word. Ondertussen staan alles in brand. Waar daar voorheen skoolbanke was, bly net brandhout oor. Smeulende motorbande stink en swart rook verstik almal binne ‘n omtrek van tien meter.

    ‘n Goeie vraag in ons tyd sou wees hoekom hierdie proteste so voortgaan. Dit eskaleer, verloor alle objektiwiteit en reduseer mense tot die vlak van kinders, met paniek, woede, hartseer, haat en vreugde, alles in een keer. Dikwels is die oorspronklike grief bloot ‘n tegniese puntjie wat maklik verhelp kan word, maar die sentimente daaromheen is helaas iets wat mense maklik kan dryf tot grenslose barbarisme.

    Ons kan hierdie aksies vergelyk met ‘n mikrofoon wat teen ‘n luidspreker gehou word. Sodra dit gebeur ontstaan daar ‘n opbou van frekwensie, die mikrofoon registreer ‘n opname en gee dit aan die luidspreker, en die luidspreker gee dit met hoë volume terug aan die mikrofoon. Binne ‘n fraksie van ‘n sekonde skree die luidspreker ‘n oorverdowende toon uit.

    Proteste werk op dieselfde manier. Die protesteerders, in hul gevoel van solidariteit met hul mede-protesgangers, amplifieer hul gevoelens. Hulle sien aan mekaar dat hulle kwaad is, en dit verhoog hul persoonlike woede. Hierdie verhoging resoneer weer terug in die groep. Aangesien die groep veroorsaak dat mense hulself minder in bedwang hou is daar niks om hulle te stuit nie. Uiteindelik lei dit tot die kranksinnige situasie dat die proteste heeltemaal hand-uit ruk oor klein geskille.

    Dit is egter nie al nie. Mense is nie net klankborde nie, maar het ook ‘n vrye wil. Daar moet dus iets wees wat hierdie ingesteldheid uitlok. Hoekom gaan sommige mense amok maak terwyl ander onder dieselfde omstandighede dit nooit sou waag nie? Ek dink die antwoord lê in wat hulle dink hulle kan beheer en waarmee hulle kan wegkom.

    Ons neem byvoorbeeld die anti-Afrikaanse proteste op Afrikaanse universiteitskampusse landwyd. Die rol van belangrike (of liewer belaglike) akademici met hul anti-Afrikaanse ingesteldheid moet nie geringskat word nie. Beroepsidiote soos Terblanche Delport, Christi van der Westhuizen en andere kraak voortdurend hul eie volk af en adverteer daarmee dat dit geoorloof is om dit te doen. Oor die laaste paar jaar getuig allerlei sosiale media dat wittes maar louwarm reageer sodra oproepe klink om hulle uit te moor. Wittes gaan eers ‘n saak aanhangig maak by een of ander menseregtekommissie of persombudsman, waar dit weke of maandelank op die rakke lê voordat iemand daarna gaan kyk, en as dit eenmaal so ver is en die konklusies getrek word, word daar lakoniek geantwoord met: “dit mag nie meer gebeur nie”.

    Ondertussen het die dader hierdie saak al lankal vergeet, en is hy honderde haatgevulde twitterberigte verder. Omdat hulle geen besondere straf hoef te verwag nie, gaan hulle die grense verlê en kyk wat hulle nog alles kan vermag en soos stout kinders in ‘n siklus beland van tart en uitlok.

    Daar is ongetwyfeld ook ‘n element van arrogansie teenwoordig, en nie in geringe mate nie. ‘n Mens is geneig om te dink dat protesteerders ‘n lae selfbeeld het as gevolg van hul status, of dat hierdie reaksies is as gevolg van verdrukking. Weereens is hierdie aannames nie akkuraat nie.

    Navorsing in die Verenigde State het gevind dat swartes, wat die meeste geneig is tot protes, geen lae selfbeeld het nie, maar hulself juis hoog waardeer. Hulle het selfs ‘n hoër selfbeeld as wittes. Dit kan ‘n mens ook aflei op die manier waarop hulle met mekaar omgaan. Hulle sluit mekaar altyd by hul geledere in en praat mekaar positiewe eienskappe aan.

    Die wit Calviniste aan die ander kant het juis ‘n kultuur van selfontkenning. Hierdie selfontkenning het ten doel om arrogansie te voorkom en mense nederig te hou. Ook vergroot dit ons spirituele bewussyn, wat weer veroorsaak dat ons meer geneig is om die helpende hand na ander uit te reik. ‘n Nederige ingesteldheid is ook nodig om te kan studeer. Jy moet jou eie mening opsy sit om kennis te verkry, en dit gaan nie gebeur as jy dink dat jy alles weet nie. Die gees waarop Calvinisme berus is juis om deur middel van selfkritiek mense te help hul talente te kultiveer. In ‘n soortgelyke verband stel die skrywer Albert Camus dat ‘n intellektueel iemand is wat sy eie gedagtes dophou. As dit nie daarvoor was nie, sou ons heeltemaal verdwaal in ‘n gedagtewêreld van illusies en versinsels.

    Ons kan vanuit hierdie verskille sien dat die protesteerders hulself gladnie “dophou” nie. Alles word deur die groepsgevoel bepaal. Die groot ironie is egter dat die twintigste eeuse intellektuele in akademiese leerstoele self hierdie mentaliteit help kweek het. Van topfigure in die onderwys soos Benjamin Bloom en John Dewey, van JB Cattell tot die behavioris BF Skinner het die doel van onderwys beskou as sosialisering in die groep. Dit staan in groot kontras met Plato wat geglo het dat onderwys ons moet leer om skoonheid te waardeer.

    Toe die Berlynse Muur geval het, was die groot geleerdes van mening dat Kommunisme nou dood en begrawe is en Francis Fukuyama het optimisties gestel dat die einde van die geskiedenis nou aangebreek het.

    “Einde van die geskiedenis”? Hmmm…daardie geluid het ons mos vanagter die Berlynse Muur gehoor die eerste keer, nie waar nie?

    Wat min mense weet is dat in 1986 het die Amerikaanse en Sowjet onderwysministers heimlik ‘n kontrak onderteken wat stel dat die Verenigde State kommunisties-gebaseerde onderwys sou gaan invoer, deesdae bekend as Common Core onderwys. Die argument daaragter is dat daar op hierdie stadium hopeloos te veel digters, skrywers en allerlei hoog-opgeleide slimkoppe is en dat die wêreld nie belangstel in ‘n tweede Shakespeare of Dostojewski nie, vandaar dat hulle hierdie waardelose groepsgebonde opleidings aan leerlinge opdis. Dit sluit ook aan by John D Rockefeller se wens om ‘n wêreld van werkers te hê en geen denkers nie.

    Een van die Weste se hoogste deugde, naamlik indiwidualisme, is besig om te beswyk onder die druk van massaproteste.

    Aangesien Suid-Afrika se spesiale demografie ‘n voorbeeld vir die res van die wêreld is, loop ons eerste deur onder hierdie proteste. Waar die EFF hul onmoontlike eise met mag en geweld op almal probeer afdwing, weet ons dat daar miljardêrs agter die skerms is wat hul proteste aanwakker. Dink maar aan name soos Nathan Kirsch, Oprah Winfrey en blykbaar ons eie Charlize ook. Die naam George Soros het ek al behoorlik holrug gery, so ek slaan hom maar oor, maar hy sal ongetwyfeld ook ‘n aandeel hierin hê.

    So stilletjies het hierdie skelms ‘n wêreld om ons heen gebou waarin gevoelens en sentimente belangriker geword het as feite. Ons sien dit duidelik hoe verontwaardig die Black Lives Matter beweging in die Verenigde State was toe die slagting in Parys van afgelope November hul eie sotlike proteste oorskadu het. Hulle het selfs venynig ‘n twitterhekkie genaamd “#FuckParis” geloods.

    Gevul met egoïsme, opgeblase ego’s en kortsigtigheid, wil hulle nou die leiers van more word, en sal die Weste verval in ‘n staat van eindelose konflik en stamverwantskap. Waar die mens se spiritualiteit as skokbreker dien teen uitbuiting, bly daar nou net ekstreme sedeloosheid oor en ‘n wêreld gevul met ‘n wil tot mag en oorlewing van die sterkste.

    Ek wag vir die dag waar hierdie linkse oproerkraaiers gaan besef dat hulle lawaai, vernielsug en barbarisme bloot ‘n ongefundeerde seepbel was. Hopelik is daar nog genoeg lede met integriteit onder hulle wat meen dat dinge beter was in die verlede.

    As selfs ‘n misbaksel soos Caitlyn Jenner hom/haarself deesdae as “konserwatief” beskou – met ‘n groot verlies aan aanhangers as gevolg daarvan – lyk dit of daar tog ‘n bietjie hoop vir die mensdom op die horison loer.

    Dan kan ons ook in solidariteit saamstaan met 2015 se “Vrou van die jaar”.