Afriforum Jeug se reaksie op die ANC-jeugliga se aandrang dat pres. Paul Kruger se standbeeld van Kerkplein verwyder word, en deur een van Chris Hani, omring van MK—lede vervang word, fokus op die kwessie van waar die vlakke van polarisasie in die land, en in besonder, die jeug staan.
Op dieselfde dag as waarop Afriforum Jeug op die Kerkplein-debakel reageer, het dié organisasie ook ‘n klag van haatspraak teen Sasco gaan lê oor ‘n plakkaat met bedenklike inhoud. (Teks hieronder).
Voeg daarby dat die ANC-Jeugliga in dieselfde asem die kwessie van Pretoria se naam op die spits wil dryf.
Dit beklemtoon dat gesindhede in ‘n heterogene samelewing nie deur wetgewing en selfs die grondwet gewaarborg kan word nie. Die talle klagtes van haatspraak wat al gelê is, te midde van ‘n stroom aansprake van nog veel meer wat nie bereg word nie, versterk dié opvatting.
Daar word graag gespog oor hoe die nuwe generasie – die post apartheid-generasie – ‘n voorbeeld vir die ouer generasie stel van hoe tussengroep-verhoudings moet werk. Word egter na sake soos hierdie gekyk, lyk die prentjie taamlik anders. Dit lyk eerder of die polarisasie op minstens sekere terreine onder die jeug aan die verdiep is.
Om ‘n alternatiewe geskiedenis as die werklikheid op te dis los nie probleme op nie. Dit verskuif gewoon die grense waarlangs die loopgrawe gegraaf word. Dit word gevoed deur die persepsies wat ongehinderd toegelaat word om te ontwikkel, en wat al te dikwels met feite niks te make het nie. Persepsies slaan selfs in wetgewing neer, soos regstellende aksie (wat in Suid-Afrika die karakter van affirmative action aangeneem het waarvoor die grondwet nie voorsiening maak nie) en transformasie. Onlangse gebeure onderstreep hoe hartlik siek die transformasieslagoffers en ander mense met selfrespek vir dié gogga is. Die boodskap uit senior regeringskringe is egter dat affirmative action en transformasie nog lank – selfs onbepaald – met ons gaan wees, wat in die praktyk beteken dat voortgesette diskriminasie sekere mense se voorland gaan bly.
Dit word verdiep wanneer die proses in kultuurimperialisme oorloop. Dié kultuurimperialisme is boonop nie deur ‘n werklike kultuur onderlê nie, maar ‘n kultuurkarikatuur van die kulture waaruit dit ontwikkel het. Baie onstabiliteit en uitrafeling, kom gewoonlik voor wanneer kultuur in transito is. Onder die newe-produkte, in baie lande, is die ontstaan van ‘n sogenaamde subkultuur van bandeloosheid wat weer ‘n subkultuur van geweld voed. Juis hierdie aspek is pas in die parlement bespreek, en is hard probeer om ter wille van politieke korrektheid die probleem te ontken.
Die vraag is egter: Presies waar op die kultuur-barometer kan enigeen die plakkaat se inhoud hieronder plaas? Daar kan nie maar aangevoer word dat dit aan ‘n paar heethoofdige snotkoppe toegeskryf moet word nie – Sasco as organisasie het botweg geweier om hom hiervan te distansieer en die ANC self swyg dawerend hieroor.
Intussen gaan al hoe meer stemme vir ‘n volkstaat of die behoorlike beskerming van minderheidsregte op. Durf iemand regtig verbaas te wees?
“A vote for SASCO is a vote for ANC and
a vote for anc [sic] is a vote for Julius
MALEMA
“One Boer one bullet”
Viva Julius malema [sic] viva!!!
Students please vote for SASCO 100%
BLACKS ONLY ORGANISATION
(STRICTLY SOUTH AFRICANS)
Amandla!!” (Siek)