Die wyse waarop geskiedenis deur latere geslagte weergegee en herdenk word, kan vreemde draai maak.
Vanjaar was ook die vyftigste herdenkingsjaar waarop argeoloë onomstootlike bewyse gevind het dat die Vikings meer as ‘n duisend jaar gelede, dus 500 jaar voor Columbus, kolonies in Vinland, soos hulle die Nuwe Wêreld genoem het, gestig het. Dié kolonisering het met die kerstening van die Vikings saamgeval, en die eerste Christenkolonie in die teenswoordige Kanada is ‘n duisend jaar gelede gestig.
Hierdie kolonisasie het ook nie in die geheim plaasgevind nie. Kort na die kolonisasie begin het, het die pous ‘n kardinaal vir Groenland en Vinland aangestel, en is daar heelwat geskrewe westerse bronne wat hierna verwys.
‘n Kouer tydperk het hierna ingetree sodat die Vikings hul Groenlandse kolonies ontruim het, en die Vinlandse kolonies, onder meer weens skermutselings met die inboorlinge, ook doodgeloop het.
Volgens moderne geskiedskrywers was Columbus deeglik van hierdie geskiedenis bewus, en het selfs die kaart waarop hy staatgemaak het, ‘n verbintenis met die Noormanne gehad. Trouens, teen die agtergrond van onbewese geskiedenis en munte uit onder meer Antiochië, Rome en China wat in die Amerikas ontdek is, lyk dit of Columbus eintlik ‘n baie laat aankomeling in die Nuwe Wêreld was. Dit is egter eintlik net die Viking-kolonisasie wat nou behoorlik gedokumenteer is.
Columbus self, volgens sommige bronne, het tot sy dood geglo hy het ‘n kortpad China toe gevind.
Tog word Columbus se ontdekking steeds gevier as sou hy werklik die ontdekker wees. Sy reise is wel belangrik aangesien dit tot die finale kolonisasie van die Nuwe Wêreld gelei het.
Van die lande weier egter amptelik om die Noormanne se ontdekkings te erken, en volgens argeoloë hou dit verband daarmee dat Columbus se ontdekking as ‘s ‘n trotse element van prestasie deur die Latynse volke ervaar word.
In die VSA word Thanksgiving Day, wat in effek Europese migrasie na die land gedenk, bykans net so groot soos Kersfees gevier. In Suid-Afrika het Stigtingsdag van die amptelike kalender verdwyn, byna asof dit nie plaasgevind het nie.
Twee elemente staan uit. Die eerste is dat geskiedenis veronderstel is om ‘n objektiewe weergee van die verlede te wees, asook ‘n objektiewe uitleg daarvan. In antieke China en in die geskiedenis van ander volke is enorme skade aangerig deurdat opeenvolgende dinastieë deur die verbranding van dokumentasie die spore van die vorige dinastie probeer uitwis het. Vandag word dit voortgesit in die vorm van ‘n selektiewe en selfs verdraaide maar politiek korrekte weergawes van lande se geskiedenis.
Die tweede element is hoe volke hul eie geskiedenis herdenk. Hiervoor moet die Afrikaner, die Griekwa, die Koranna en vele ander – in hierdie stadium in elk geval – self verantwoordelikheid neem.