Vroegoggend op die troon terwyl die badwater intap, raak my, Blik Oor, se blikore rooiwarm. Die rede is dat Jors Troelie die gewoonte het om dan gou die nuttige berigte in Rapport deur te lees, sodat ek die res van die dag op kerk, ‘n dinosourussie (hoendertjie) op die kole, ‘n middagslapie en so aan kan spandeer.
Maar so elke twee weke verloop sake anders. Seker die domste ding wat Lise Albrecht gedoen het toe sy redakteur van Rapport geword het, was om haar geliefde Max saam te sleep.
Soos almal wat ook By te lese gekry het toe sy nog daar, van agter die Wingerdgordyn, redakteur was sal weet van dié gebaarde fiksasie.
Max laat my aan ou maer Mal Hêrbe op skool dink. Meer spesifiek as ons in die “liggies”-klas bofbal gespeel het. Ou Malles kon die bal nie aspris raakslaan nie, maar af en toe “konnek” hy darem.
Nie dat dit nou ‘n kuns is om die ANC se droogmakery raak te slaan nie. Trouens, dis ‘n kuns om nie meer “daarin” te trap nie soos dit gereeld in die strate in plaas van twee meter diep aan die agterkant van die erwe afloop.
Vanoggend sien ek, op pad kerk toe, die waarskuwingsbordjie by ‘n groot slaggat in die pad wat iemand al weke gelede aangebring het, is nou ook in die hêppie kanon in gery en net stukkies steek bo die water in die gat uit. Om ‘n boom in die gat te plant en die foto vir ‘n koerant te stuur help ook nie meer nie, want dis net nie meer nuus nie. Miskien as die voëltjies in die nes in daai boom uitbroei – dan.
Maar Max maak ‘n lang genoeg lys van sake wat die regering verkeerd doen. Trouens, daarsonder sou Rapport dunner gewees het, en die bad sou nie kans gekry het om vol genoeg te loop nie.
Die probleem is dat Max vanoggend na alle kante mond uitspoel, selfs …ja …teenoor meerderheidsregering… maar ook moontlike moderne oplossings in die tande skop. Harde werk en om die regering aan te vat oor sy droogmakery, is die antwoord, aldus Max.
Max, dis juis die probleem met liberalisme. En dis nie ek, Blik Oor, wat so slim is nie. Gaan Google eers “danger of liberalism” en dan “dangers of liberalism” en ek waarborg jou ‘n hewige ont-Googleling. Saam maak dit meer as ‘n miljoen trefslae. Gaan Google nou “danger of Christian Democracy” en jy kry een trefslag, van ene Brolloks wat juis daarop wys dat daar nie trefslae is nie. En natuurlik veroorsaak die onnosel trol toe ‘n trefslag.
Vir Christen-volkseie, “danger of Christian people,” is daar twee trefslae.
G’n wonder nie, as vliegtuie van oorsee in Johannesburg kom land, lig die kaptein die passasiers soos volg in: “Goeie môre passasiers. Ons gaan binnekort op Oliver Tambo Internasionaal land. Draai asseblief u horlosies dertig jaar terug, trek u mesbestande baadjies aan en ketting u persoonlike besittings aan u liggaam vas.”
Want Max, en Naspers se ideologiese kartel, liberalisme is buite ons landsgrense dertig jaar gelede uitgedien. Meestal sien ons nou variasies van Christen-demokrasie, of soos hulle hulself dikwels noem, Christian Peoples’ Parties, of hoogstens hebrides van liberalisme waarvan die wortels al goed na moraliteitspolitiek deurgebreek het.
Maar laat ‘n mens dit darem vir ou Max ter ere na gee. As hy eers sy boeldokhond-gebit met ‘n afkeer in iemand se vleis ingeslaan het, is hy soos ‘n skilpad en kan mens die vuilbaard glad nie afgeskud kry nie. Hy sal sommer, net on sy afkeer te laat blyk, sikke bollie in ‘n artikel vir tannie Lise skryf dat ‘n gerekende joernalis nou moet kies of hy joernalis of historikus wil wees.
Hoekom?
Net omdat Max nie veelsydig genoeg is om joernalis (?) en sommer ‘n buitengewone hoogleraar in Geskiedenis te wees nie?
Oor rokers kan ‘n mens nog sê: Wees lief vir hulle want hulle gaan nie lank met ons wees nie.”
Wat ‘n mens met die liberaliste moet maak, is ‘n moeiliker vraag. Ja, die strikkiegriep maai, maar dit het hulle op hulself getrek. As die regering vir hulle ‘n slag ook van die Indiese “balonne” invoer is hulle ook in hulle maai in.