Die Demokratiese Alliansie se beleidskonferensie sal vandag in Kaapstad begin te midde van groot spanning oor BSEB (Breë Swart Ekonomiese Bemagtiging).
Groot verwarring oor die DA se beleid oor regstellende aksie heers binne en buite die party. Die DA het verlede week in die Nasionale Wetgewer ten gunste van die Wysigingswetsontwerp op Gelyke Geleenthede gestem, net om daarteen te stem in die Nasionale Raad van Provinsies.
Khume Ramulifho, die DA se Suid- Gautengse streeksvoorsitter, het gesê daar is beleidsrigtings wat aanpassing verg, insluitend dié wat met grondhervorming, ekonomiese bemagtiging en regstelling te make het.
Die party se “Swart Koukus” voel die beleid word deur ‘n paar wittes bepaal en nie deur die mense op grondvlak nie. Hulle voel ook dat sulke rigtings nie bindend behoort te wees nie.
‘n Ander lid van die Koukus sê hy ondersteun [die BSEB-wetsontwerpe] want hy “is ‘n slagoffer” in die DA. “Ek ondersteun die DA omdat ek gedink het hulle is bewus van die uitdaging,” het hy gesê.
“Ons [swartes] is bewus van die onreg van die verlede. Jou gewete kan dus nie die feit ontken dat ons iets moet doen vandag as deel van die regstelling nie.
Masizole Mnqasela, ‘n LP en federale lid wat Khayelitsha verteenwoordig sê: “Mense moet toegelaat word om individueel te stem, gelei deur hul eie gewete oor hierdie wetsontwerpe. Ons moet nie ‘n partyposisie hê daaroor nie, want ek word nie goed verteenwoordig wanneer een sê dat hy diensbillikheid ondersteun nie.”
Mnqasela wil ook dat die DA sy energie fokus op BSEB.
“Ons het nog baie min swart miljoenêrs, in teenstelling met wit miljoenêrs, so ons moet nie bekommer daaroor dat swartes miljoenêrs word nie. Hoekom moet ons bekommerd wees wanneer ‘n swart persoon ryk word?”
Hy beskou BSEB as die “beenmurg” wat sal bepaal of die DA in die toekoms sal groei of vergaan.
Twintig beleidsrigtings sal bespreek word. Dit wissel van onderwys en ekonomiese groei tot gesondheid.
Tweehonderd afgevaardigdes van regdeur die land sal die konferensie bywoon.
Die federale voorsitter, Wilmot James sê die beleidskonferensie moet sy standpunt oor BSEB opklaar.
Waarom enigsins bekommerd wees oor Blanke miljoeners – die bekommernis behoort te wees by die swartes. Hulle het hulself verryk met korrupsie, vingers in die staatskas.
Maar ek sit terug, geniet die struwelinge in die DA-geledere. Eet mekaar.
Hierdie is die laaste bewys dat SA geen opposisie het nie en dat die hele post-1994 stelsel ‘n totale gemors is. Die buitelandse agente wat met die klerk geheul het, het gedink hulle gaan ‘n swart marionet kry om hulle belange te beskerm, Toe nie
Nie waar nie maar die stompsinnige Boere stem vir daai tert.
Rutger in alle billikheid – glo jy werklik die
swartes beskik oor die vermoee om die Illuminati ore aan te sit? Hulle sal nooit
meer as waterputters en houthakkers wees nie – wat hulle besit – het hulle nie
voor gewerk nie hulle het dit by n ander volk die Afrikanervolk deur verraad
bekom – hulle kan nie eens water skoonmaak nie of net die Eskom rekening betaal
nie – hulle kan net die betalers se geld steel en uitbras en blink motors en
duur pakke koop wat hulle ook nie self kan ontwerp of maak nie. Hulle sal later
wanneer daar niks meer oor is wat die Afrikaners besit het nie – net bruikbare
idiote vir die Illuminati wees niks meer of niks minder as wat hulle nou is
nie.
Riempies ek wil van jou verskil. Die een ding wat ons nie uit die oog moet verloor nie is dat die illuminati met westerse denke na die afrika probleem kyk. Dit is baie duidelik oor hoe hulle die oorgawe in die land bestuur het.
Afrka se manier van dink en doen is so verskillend van hoe ons westerlinge dink en doen dat ons afrika heeltemal onderskat. As ek net sien hoe kreatief die taxis is met die breek van padreëls, dinge waaraan ek in my wildste drome nie eers sou probeer nie, dan is ek elke keer verbaas. As hierdie “kreatiwiteit” nuttig aangewend kan word sal dit goeie dinge tot gevolg hê maar helaas word dit aangewend om te omseil eerder as om te skep.
Rooikop dit is JUIS omdat hulle die psige en vermoee van die swartes EN die Afrikaners so goed bestudeer het dat hulle modus operandi was om die swartes in beheer te plaas. Hulle is baie deeglik bewus daarvan dat die swartes net gaan afbreek en ons arme Afrikaners die toiings bymekaar gaan probeer hou – so op n halfwas basis – nooit genoeg verstand en wil by die swartes om te besef wat aangaan nie en die blankes te min om die hele verskil te maak.
Ek het nie so daaraan gedink nie – verseker ‘n manier om hulle “belegging” te beskerm en die afrikaner besig te hou sodat hy nie opstaan en ‘n sterk nasie word nie.
As die ANC hulle verstand gebruik het sou hulle wegbeweeg het van die blanke meelopers en met ons regses n soort van n alliansie gestig het – Die ANC se top struktuur is nou rerig ryk genoeg EN as – aan bewind bly vir hulle belangrik is – is die enigste wat hulle kan vertrou die regses omdat ons oop en eerlik is – die meelopers behoort hulle te weet is ook maar net n andervorm van verraad teen hulle mede Afrikaners maar ook teen die ANC – eenmaak n verraaier altyd n verraaier.
Elke volk sy eie grondgebied kan ons vir mekaar baie beteken op alle gebiede. Hierdie ANC het nie idee wat se stil sluwe monster hulle tussen hulle losgelaat het met die Sjinese nie, en uiteindelik gaan almal – die swartes en die blankes die prys daarvoor betaal.
Ongelukkig is hulle ook net mense, uitgelewer aan begeertes en drange – die hanteerders weet dit goed en buit hierdie gierigheid uit, net soos hulle maar met die blanke afrikaners ook gemaak het. Dit is hoe die beheerders/hanteerders maar die hele wêreld oor maak om beheer oor regerings te kry en te behou. Ongelukkig vlieg verstand en lang termyn beplanning dan by die venster uit –
Ek stem saam met wat jy sê oor elke volk met sy eie grondgebied maar dit is juis wat die geldmag so hard teenstaan. Hulle wil juis hê almal moet integreer.
Jy praat van die Sjinese probleem – ek hoor juiis hulle het hulle een kind beleid opgeskort. Die beleid het ‘n probleem geskep omdat daar nie genoeg jonges is om vir die ouer geslag te sorg nie. Sjina is tot oorlopens toe vol – ek was al daar en die enigste rede hoekom ek dink hulle kan bekostig om die een kind beleid op te skort is omdat daar nuwe blyplek (lees afrika) vir die ekstras sal wees.
Ou hell in Zille tert: I beg to differ and you should know why. In
order to topple a country you need three things. You need time, distraction and
traitors from within. The UN/IMF had been funding and inserting politicians in
South Africa since the 60’s. We remember Harry Oppenheimer’s statement that he
was the engine behind the ANC. So, the UN/IMF had all the ingredients to start
the ball rolling. Oppenheimer is a Rothschild and they own de Beers and
Anglo-American; controlling much of the diamond and gold trade as well as many
other interests. We were winning in Angola with the exception of the problem
with the MIGS so the destruction of the weapons programs would be a serious
blow to our efforts and moral in general. Flood the markets for diamonds and
the RSA is a goner for good.
Die swart mannekyne moet nou net uit die vertoonvenster klim en die Jood se eie winkel oorneem. Dit sal my vertroue in natuurlike geregtigheid ‘n stewige hupstoot gee.
Miskien iets soos Mutiny on the Bounty, dan as Kaptein Zille dit terug kan maak na London of selfs Den Haag, kan sy daar die hele spul voor die hof daag.
Die DA praat die ANC na om swart stemme te wen. Toe kom hulle agter dit werk nie en die blanke kiesers gaan nou ook nie meer vir hulle stem nie. Vinnig vinnig is die DA toe maak die DA nie saak nie. Benoude bokke maak benoude spronge en nou spring die DA om. Ek hoop die blankes se oë is oop – nouja ek glo egter nie so nie.
Rooikop die blankes glo nou nog die DA kan die ANC by die stembus verslaan wat my verstand te bowe gaan maar nou-ja dit gaan ook weer ‘n jaar of tien vat om vir hulle te wys dit gaan nie gebeur nie.
Dan sal hul weldra uit hul droomwereld geskok word Rooikop.
Die oogklappe is baie dik. Soos jy sê mense het ‘n blinde geloof dat die DA iets by die stembus gaan regkry. In my opinie die EFF heel moontlik maar die DA staan nie ‘n kans nie.
Om weer die ou storie van die ja stem op te grawe – Die gedrag wat die huidige regering toon met die groot karre en mors was baie duidelik uit hoe die leiers in die tuislande en ook in die res van Afrika gemaak het en die mense wat geglo het as die ANC hier aan bewind gaan kom sal dit anders wees. Dit slaan my dronk dat mense so naief kan wees.
Instansies en organisasies wat hoofsaaklik op kleur fokus, se tyd is uitgdien. Die DA het die Afrikaner en die Afrikaanse taal versaak. Belangepolitiek moet ons nou verenig.
Vergeet van die Joodse wyf Zetrille se vervloekte DA…
.
Die Blankes in Suid-Afrika (die verstrooide oorblyfsel van Israel) se heil & verlossing lê nie in Babilon (demokrasie, geld, party politiek, liberal-humanisme, teosofie) nie. Die Blankes (Israel) se verlossing is alleen van BO :
.
Sefánja 3: 10-14 : “Oorkant die riviere van Kus vandaan (in Suid-Afrika) sal my aanbidders, my VERSTROOIDE gemeente, my offerande bring. Op dié dag hoef jy jou nie te skaam weens al jou dade waarmee jy teen My oortree het nie ; want dan sal Ek uit jou midde wegruim die wat in jou oormoedig jubel, en jy sal jou nooit hoogmoedig gedra op my heilige berg nie. En Ek sal tussen jou in laat oorbly ‘n ellendige en GERINGE VOLK wat by die Naam van die HERE skuiling soek. Die OORBLYFSEL van Israel sal geen onreg doen en geen leuentaal spreek nie, en in hulle mond sal geen bedrieglike tong gevind word nie ; maar hulle sal wei en neerlê, en niemand sal hulle verskrik nie. Jubel, o dogter van Sion, juig, o Israel ! Verheug jou en jubel van ganser harte, o dogter van Jerusalem !”
.
Die Hebreers het hulle Bybel self geskryf om hulle wette en god te maak. Die Christene het hierdie boek vir hulle eie doeleindes aangepas. As jy die Bybel glo sal jy enige iets anders glo.
Se jy Fred. Wie is jy Fred?
Behoede die dag sou u wakkerskrik Fred Broodryck.
Meidt Heyns. Ek sal vir jou vertel waar jy bly… JY BLY STIL !
Etnisiteit veroorsaak besondere komplekse vraagstukke in ‘n demokrasie.U kan gerus meer daaror uitvind deur na hierdie video te kyk van Prof Larry Diamond, Stanford Universiteit, een van die lesse in die vakrigting “Demokratiese Ontwikkeling”:
http://d396qusza40orc.cloudfront.net/democraticdev/recoded_videos%2FLecture%2015A_1%20%5B5cbbbe15%5D%20.mp4
Pierre baie dankie vir hierdie bydrae van jou. Die punt bly nogsteeds wat is dan die antwoord vir hierdie steriotiepe probleme waarmee ons daagliks worstel in hierdie land? Prof Larry Diamond het net so effe geraak aan federale moontlikheid – alhoewel ek nie dink dat dit op die langtermyn vir vrede sal sorg in die NSA om die reeds bewese redes nie.
Magsmisbruik sal steeds die enigste verweer wees waaraan desperaat geklou sal word om begryplike redes, en onmagtige meerderwaardigheid die teenvoeter. n Taai toffie wat almal aan sal kou tot die land net n mond vol verrotte tande is.
Die realiteit is – daar is nie antwoorde anders as tyd nie.
Dis regtig jammer dat die DA nou ook ‘n rasgebaseerde baadjie aantrek. Ek sien heelwat stemme verlore gaan al win hul wel swart stemme, my familie is 4 wie ons stem moontlik verander, my seun is amper 7 jaar oud en met omgekeerde diskriminasie sien ek ‘n baie beperkte toekoms vir hom. Instede daarvan dat ras GEEN rol moes speel in nuwe SA bly dit die speelbal en lei die publiek, ALMAL.
Enige blanke wat ooit vir die DA gestem het is een van die volgende (kies self) :
.
1) Links-liberaal, humaniste
2) Beginselloos, ruggraatloos
3) Wit Ras Verraaiers
4) Dom, onwys, morone, idiote
5) Goddeloos, boos, skuim, gemors, vervloek
…
100%
Die dom liberale in die DA besef nie dat hulle slegs hulle wit stemme gaan verloor nie. Die donkeres steun nie buite hul ras nie, en val ook nie vir vensterversiering nie. Vir die DA om hulle stem te wen, sal hulle ‘n heeltemal nuwe party moet stig waar geen enkele wit gesig sigbaar is nie.
As almal die strategie volg om Dr Anthea Jeffery se feite te gebruik om die ANC te ontmasker vir wat hy is, sal ons slaag. Hier is haar repliek op Drew Forrest se kommentaar.
SAIRR Opinion: People’s War: New Light on the Struggle for South Africa – 4th December 2009
On Friday 27th November 2009 the Mail & Guardian published an attack on Anthea Jeffery’s new People’s War book. Her response (see below) was sent to the newspaper on Monday 30th November 2009 with a request that it be published with the same degree of prominence as the attack. Instead, the newspaper has failed to publish it at all.
Jeffery’s response:
Drew Forrest’s review of People’s War: New Light on the Struggle for South Africa (see here) is an unconvincing parody of my book. For Forrest seeks to explain away 540 pages of evidence about the ANC’s people’s war on the simplistic basis that my alleged ‘dizzy romance’ with Inkatha lies behind my supposed determination to ‘stretch the facts to fit my preconceptions’. [‘Polemic pretending to be history’, Mail & Guardian 27 November 2009]
His review is also an extraordinary perversion of the truth, for he asserts that the ‘people’s war’ was ‘largely a figment’. He thus ignores:
the ANC’s visit to Vietnam in 1978 to learn the formula for people’s war;
its decision to adopt that formula, reflected in the ANC document The Green Book: Lessons from Vietnam;
the determination made clear in The Green Book that the ANC would now embark on ‘a protracted people’s war’ in which opponents would be overcome via ‘a combination of political and military action’; and
a host of subsequent ANC broadcasts and publications further exhorting people’s war and, in time, praising the achievements of this strategy.
Forrest also implicitly asserts that the struggle was simply ‘a mass movement of ordinary South Africans’, led by the United Democratic Front (UDF), in which the ANC was largely confined to ‘cheering from the sidelines’. But this ignores the fact that:
the UDF was a puppet of the ANC (24 of the UDF’s 25-strong national executive committee being members of the ANC underground);
the ANC was unbanned and back inside South Africa when the people’s war intensified in the early 1990s and the death toll in political violence rose three-fold from what it had been in the 1980s.
To explain away this sudden surge in violence after political liberalisation, the ANC and its allies developed the Third-Force theory, which Forrest endorses too. According to this theory, state president F W de Klerk had a ‘dual strategy’ of talking peace while waging war: of pretending a commitment to negotiations while using the police and the Inkatha Freedom Party (IFP) to destabilise the ANC.
The obvious involvement of both the police and the IFP in political violence lent significant support to this theory. But the theory also has many weaknesses:
no credible evidence of De Klerk’s duplicity has ever been found, despite assiduous endeavour;
more than 800 policemen were killed in the early 1990s, many in premeditated ambushes, while thousands of IFP office-bearers and supporters were killed in similar ways; while
a Third Force that killed so many of its own made no sense at all, especially when neither the police nor the IFP drew advantage from the killings but were instead discredited and weakened by them.
By contrast (all of which Forrest overlooks):
the ANC had a declared ‘dual strategy’ of persisting with its people’s war after negotiations began for it saw the talks as nothing but ‘an additional terrain of struggle’;
the ANC had little compunction about attacking black civilians, including its own supporters, for the formula for people’s war draws no distinction between combatants and others and regards all civilians (irrespective of their political affiliation) as expendable in conflict;
the ANC had a motive to unleash violence, for it wanted to create enough mayhem and unrest either to spark an insurrection or to weaken its opponents to the point where it could triumph in negotiations;
the ANC had the means to unleash violence, for the peace process allowed it to bring back into South Africa some 13 000 armed and trained combatants whom it then refused to disarm or disband; and
the ANC was the only organisation to draw benefit from the 15 000 political killings that took place in the early 1990s (after all major apartheid laws had been repealed), for it used these to:
stigmatise De Klerk and the IFP,
stampede negotiators into giving it what Joe Slovo called ‘a famous victory’ in negotiations, and
put great pressure on the first all-race election, while making it unthinkable for anyone to demand a re-run of the deeply flawed April 1994 poll in which it was accorded (no accurate count being possible) some 63% of the vote.
Forrest also suggests that Inkatha was the principal villain in violence and that the book seeks simply to obscure this. But this ignores one of the most important of the lessons from Vietnam – that people’s war can be used not only against an incumbent government but also against all other rivals for power. Moreover, such rivals must be so weakened by the time of the transition as to give the insurgents hegemony and pave the way for the further stages of the revolution.
Against this background, it is not surprising that most of the violence was directed against Inkatha, which already had a million members in KwaZulu/Natal and on the Reef when the people’s war began and so posed the greatest obstacle to the ANC’s determination to dominate a post-apartheid South Africa. The IFP also bore the brunt of the casualties, for the police were correct in their analysis that ‘the ANC was waging an aggressive war’ against the IFP ‘by military means’ and that the IFP was ‘disadvantaged in its resistance’ because it ‘lacked the quantity and sophistication of the weaponry available to the ANC’.
Forrest also overlooks the violence directed at many other groups, all of which were targets for attack under the formula for people’s war. From 1984 to 1994, there was violence between the ANC and black councillors; between the ANC and the police; between the ANC and the Azanian People’s Organisation; between the ANC and the Pan-Africanist Congress; between the ANC and the locally influential Labour Party in Port Elizabeth; between the ANC and alleged ‘vigilantes’: in fact, moderate blacks tired of being coerced to take part in the ANC’s campaigns of mass action. Always it was the ANC that was the common denominator in the conflict.
To all of this, Forrest turns a determinedly blind eye. It is thus not my book but his review which is ‘a shallow polemic’. His real gripe is doubtless that the book succeeds too well in piercing the veil the ANC has drawn across our recent past.
– Dr Anthea Jeffery. Jeffery is Head of Special Research at the South African Institute of Race Relations and author of People’s War: New Light on the Struggle for South Africa, recently published by Jonathan Ball Publishers.
Issued by the South African Institute of Race Relations, December 4 2009