Bethlehem en kie

Johannesburgers wys nogal graag daarop dat daar in die VSA ook ‘n Johannesburg is, en dat dié boonop naby ‘n plekkie met die naam Randsburg is. Ook plekkies waar eens goud gedelf is.

Maar Bethlehem is Johannesburg eintlik een voor. Een van die VSA se Bethlehems het ‘n bevolking van sowat 100 000 – dus eintlik ‘n stad. Dis die ene in Pennsilvanië wat op Kersfees 1741 deur immigrante van die Morawiese Kerk gestig is.

Dit is ‘n groot staalsentrum.

Maar daar is ook ‘n paar vreemde ooreenkomste met onse Bethlehem hier in die Oos-Vrystaat. Nie te ver weg nie, het daardie Bethlehem ook ‘n New Castle, hoewel die staalskoen nou aan die ander voet is. Boonop is daar ‘n ent verder nog ‘n Harrisburg, die Yanks se weergawe vir Harrismith.

Maar die Amerikaners het op die oog af heelwat by die Afrikaners “afgekyk.” Hulle noem koolslaai “coal slaw,” ‘n erdvark noem hulle ‘n aardvark.

Die “Afrikaans” in die Amerikaners se Engels is natuurlik meer te danke aan die tyd toe New York nog Nieu-Amsterdam en ‘n Nederlandse kolonie was.

Hoewel die geskiedenisboeke dié era as eintlik baie onbelangrik afmaak, het dit tog ‘n groot impak gemaak.

Om te dink, as die Engelse dit nie kom afvat nie, was daar nog ‘n Walletjies, wat nou Wall Street is, maar wat voorheen ook Walle geheet het na aanleiding van ‘n wal wat gebou is om vyandige Indiane weg te hou. Die Nederlanders se goewerneur, Peter Stuyvesant, het nog die naasliggende Sweedse kolonie militêr ook vir die Nederlanders gaan inpalm.

So baie van die Nederlanders van Nieu-Amsterdam was Janne en Kese dat die Engelse na dié bure as die JanKese begin verwys het en Yankees gebore is. Die Nederlanders se geldeenheid was die Riksdaalder, en die Engelse bure het items met Riks Dollars kom aanskaf.

Natuurlik het daar ook ‘n deurmekaarspul gekom. Vandag nog lees ‘n mens in Afrikaanse ensiklopedieë en tydskrifte van hoe die Rooihuide voor die bleekgesigte se koms verwoed koring geplant het. Natuurlik het die Rooihuide nie koring geken nie, en mielies, saam met skorsies, bone, pampoene en vele meer geplant wat die Westerlinge by hulle aangetref het. Maar die Amerikaners neig om mielies “corn” te noem, wat ons ook hier in Engels as “sweet corn” herken, in plaas van maize of mealies, en siedaar, die “corn” word in Afrikaans met “koring” vertaal.

‘n Mens moet natuurlik die Engelssprekende Amerikaners jammer kry. Nederlands is nie ‘n maklike taal om dinge by aan te leer nie. Neem nou maar die woord “vaak” wat in Afrikaans iets soos die teenoorgestelde van wakker beteken, maar in Nederlands “dikwels.” En gaan lees maar op die internet in Nederlandse koerante hoe die Israeli’s en Palestyne mekaar met “rakketten” (vuurpyle) bestook.

Daar by Bethlehem.

стенды развал-схожденияОлександр Фільчаков прокурор

Waarom die Volksverkiesing belangrik is

In die aspirasies van die Afrikanervolk vir selfbeskikking en vryheid, is dit belangrik dat die pad wat geloop word na daardie ideaal, aanvaarbaar vir die internasionale gemeenskap, en juridies korrek moet wees, anders is dit ‘n doodloopstraat. Dit gaan geensins help as verskillende los groepe Afrikaners elkeen op sy eie probeer vryheid bekom, en as die vraag gevra word, op grond waarvan wil hierdie groepie mense onafhanklikheid eis as daar geen locus standi is op grond van aanvaarde internsionale, en volkereg nie.In die reg beteken locus standi natuurlik die reg om ‘n aksie in te stel of voor die hof te bring, en om aangehoor te word in terme van die saak voor die hof.

Die saak van die Afrikaner kan tegelyk eenvoudig en kompleks wees. Dit is eenvoudig in die sin dat daar ‘n aantal van ons mense is wat nie onder die ANC regering in Suid Afrika wil bly nie, en ‘n behoefte het tot selfbeskikking. Met ander woorde ons is ongelukkig en dink ons kan beter af wees deur onsself te regeer. Maar daardie versugting, gee nog steeds nie vir jou locus standi in die internasionale reg of onder die volkereg nie. Daar is miljoene mense versprei in alle lande van die wêreld, wat oor een of ander rede ongelukkig is met hulle regerings, en eerder hulleself sal wil regeer.

Die meer komplekse kant van ons versugting tot selfregering, is die feit dat daar nog steeds verkillende groepe is, en dat daar nie identifiseerbare verteenwoordigers is nie. ‘n Databasis van mense wat lid is van ‘n organisasie, is nog nie ‘n juridiese belangegroep in terme van die internasionale reg nie. En sou dit gegeld het, sal dit beteken dat daar argumentshalwe tien verskillende groepe is wat elkeen aanspraak maak op selfregering, terwyl hulle ingevolge die volkereg klassifiseerbaar is as een homogene groep – m.a.w. op grond van ras, taal en kultuur.

Sodra een groep homself wil probeer geld nadat daar nie ingevolge die reg locus standi is nie, het so ‘n groep basies een keuse oor, en dit is geweldadige of gewapende verset.En dan is jy in die oë van die internasionale gemeenskap, ‘n terroris, en dus onaanvaarbaar. Selfs die ANC besef hierdie begrip beter as ons eie mense.

Die kort opsomming van die bogenoemde relaas is dus:
1. Jy moet eers ingevolge die reg kan bewys dat jy eengesind is in jou strewe, dat jy demokraties verkose verteenwoordigers het wat namens jou kan praat en onderhandel, en dat daar eensgesindheid is hoekom jy glo jy ‘n saak het, en wat jou behoefte is. Dan is jy beskerm onder die reg.
2. Daardie verteenwoordigers kan dan amptelik met ‘n regering onderhandel vir die eise van die groep of volk, en sal daardie onderhandelings beskerm word deur internasionale en volkereg.
3. Is die onderhandelings suksesvol, gaan die groep of volk dan voort om uitvoering te gee, en kan geen regering dit verhoed of veroordeel nie.
4. Is die onderhandelings nie suksesvol nie, kan die groep of volk hulle saak na die toepaslike howe neem, tot sover as die internasionale howe, of kan hulle met wettige versetaksies begin, soos die weerhouding van belasting ens.
5. Die belangrike aspek is dat jy bewys moet kan lewer dat jy die letter van die aanvaarderegsvoorskrifte gevolg het – dan het jy locus standi.

Dit is belangrik vir die Afrikaner om kredietwaardig te bly voor die internasionale gemeenskap in sy strewe na vryheid en onafhanklikheid. Indien ons slaag, kan ons nie bekostig om met sanksies en boikotte teen ons te begin nie, want dan is die hele droom ‘n skip sonder ‘n aandryfskroef. Hy kan nêrens heen gaan nie.

Die VVK is nie ‘n plan met ‘n beskryfbare pad en einde nie, en is nie tot stand gebring omdat dit die uiteindelike utopia vir ons skets nie. Dit is die begin, waarsonder ons nie kan verder gaan nie.

Dit is lekker om te kla, en te kritiseer, al doen ons dit met reg, maar een of ander tyd moet die pad sinvol geloop word. En elke pad lei na ‘n reis, en elke reis begin met die eerste tree. Die Volksverkiesing is daardie eerste tree – die koop van die wettige en geldige reiskaartjie.

Daardie reis behels dan die onderhandelinge, ens, tot die nuwe staat gevestig is. Die verskille tussen die Afrikanergroepe, word dan die nuwe staat se politiek, en kan die gevegte daarbinne voortgesit word. (Behoede ons)

Natuurlik is daar belangegroepe binne en buite Afrikanerdom wat nie die reis wil loop nie – wat hulle eie agendas het, of sommer net pleinweg dink hulle weet beter. In die verband word daar baie disinformasie en pleinweg kwaadpraatjies versprei, en almal moet baie versigtig wees om goedsmoeds alles te glo wat hulle hoor of lees.

Die feit is: Sonder die Volksverkiesing het ons as volk, of groepe binne daardie volk, geen juridiese gronde om op te staan, om ons vryheidsdroom te verwesenlik nie. As jy jou reg tot vryheid en/of verset wil wettig, gaan registreer by die VVK, en gaan stem as die verkiesing daar is. Dit is die regte ding om te doen.

МильстримАлександр Фильчаков

Die einde van die Westerse beskawing

In hierdie stuk gebruik ek die terme van “beskawing” en “ryk” uitruilbaar. Ek weet dis nie tegnies uitruilbaar nie, maar die twee gaan dikwels hand aan hand. Elke ryk in die geskiedenis het met een of ander vlak van beskawing gepaard gegaan. Verstaan “beskawing” in die konteks van omstandighede toe die ryk in die geskiedenis bestaan het. Die Romeinse Ryk was nie beskaafd soos wat ons dit vandag verstaan nie, maar in die konteks van die wêreld soos die Romeine dit verstaan het, was hulle “beskaafd.”
Alle beskawings het deur die millenia tot ‘n einde gekom. Hierdie beskawings gaan basies deur drie fases: ‘n Bloeitydperk, ‘n tydperk van stagnasie en ‘n tydperk van verval. Die proses duur tipies eeue om te voltooi. Die bloeitydperk gaan gepaard met ‘n oplewing in die kunste, uitbreiding van handel en nuwe uitvindings. Die tydperk van stagnasie tree in wanneer mense sag word. Hulle wil deel hê aan die welvaart van die samelewing sonder om daarvoor te werk. Hulle eien die reg tot ‘n aandeel in die welvaart op, bloot omdat hulle bestaan. Hierdie “slapgat” houding lei onvermydelik tot die verval van die beskawing.
Die Song-Dinastie van Sjina het oorleef van die jaar 960 tot die jaar 1279, ongeveer 300 jaar. In hierdie tyd het Sjina ‘n bloeitydperk beleef. Hulle het ongekende hoogtes bereik in die kunste en tegnologie, soos die gebruik van buskruit in wapens teen die Mongole, en die uitvinding van die eerste kru vorms van proselein. Maar die Sjinese hat sag geword. Die hoeveelheid staatsamptenare wat basies niks produseer nie, maar aanspraak gemaak het op ‘n groot deel van die nasionale welvaart het drasties toegeneem en uiteindelik is Sjina oorweldig deur die Mongole. Sien ons vandag ‘n parallel in die Westerse wêreld? Mense wat niks produseer nie, maar hulle deel opeis van die nasionale welvaart? Sien ons dit spesifiek in Suid-Afrika?
Die Romeinse Ryk het veel langer oorleef. Meeste geskiedkundiges sê dit het begin in die jaar 27 VC toe Augustus keiser geword het, alhoewel sy voorganger, Julius Caesar, ‘n groot aandeel in die totstandkoming van hierdie ryk gehad het. In die Weste het die Romeinse ryk oorleef tot die jaar 476 en in die ooste tot die jaar 1453, toe dit deur die Moslems uit Turkeie oorweldig is. Op sy piek het die Romeinse mense so sag geword, dat hulle verwag het dat die regering hulle moes voed. Kos is gratis op die straathoeke van Rome uitgedeel. Soldate het hulself vermink, deur hulle eie vingers af te kap, sodat hulle nie ‘n swaard kon hanteer nie, en dus nie vir militêre diensplig opgeroep kon word nie. Die uiteinde vir die Romeinse Ryk was onvermydelik!
Die Westerse Beskawing het in Europa begin tydens die Renaissance in die 14de eeu. Dit was weereens gekenmerk deur ‘n geweldige oplewing in die kuste en nuwe uitvindings, wat vandag tot ‘n mate nog voortgaan. Maar vandag beleef ons die piek van hierdie beskawing. Die westerlinge het sag geword. Hulle wil nie meer werk nie. Daar is oproer in Griekeland omdat die mense op 61 jaar wil aftree. Daar is oproer in Frankryk omdat hulle op 60 jaar wil aftree. Mense wat te lui is om vir hulself te sorg, word dwarsdeur die westerse wêreld deur die staat onderhou. Om hierdie sosialistiese programme te finansier, leen die regerings meer geld as wat hulle ooit kan terugbetaal. Amerika se nasionale skuld beloop nou meer as $14 triljoen! Dit is ongeveer R300,000 vir elke man, vrou en kind in die land! Amerika kan nie meer die rente op sy skuld betaal nie. ‘n Groot deel van die geld wat hulle nou leen, gaan om rente op ou lenings te betaal.
Maar waar staan Suid-Afrika in hierdie globale verval wat tot die einde van ons beskawing gaan lei? Ek is bevrees dat u op die voorpunt staan. Kyk na die massiewe hoeveelheid amptenare van die onderskeie vlakke van die regering wat weinig produseer, maar groot salarisse verdien. Kyk na die verval van die Suid-Afrikaanse stede. Kyk na die unies wat mense verteenwoordig wat nie hard wil werk nie, maar steeds meer geld eis. Waar dink u staan Suid-Afrika?
Dit lei tot die volgende vraag: Watter land of groep gaan die volgende beskawing of ryk wees? As ek moet voorspel gaan dit Sjina wees. Sjina besit feitlik reeds Amerika en Europa. Sjina is besig om beheer te bekom oor die wêreld se strategiese minerale. Waarom dink u daar is so ‘n groot toestroming van Sjinese in SA? Suid-Afrika is die bron van vele strategiese minerale vir die wêreld. Die Sjinese werk hard, is intelligent, en daar is baie van hulle! As ons nie wakker skrik nie, gaan ons agter-kleinkinders in fabrieke sweet om skoene vir die ryk Sjinese te maak! Dit geld vir die hele Weste.
Word wakker westerse wêreld! Julle skip lek water. Hou op om op te offer ter wille van die onbevoegtes en luies in jul samelewing. Raak meer selfsugtig en sorg eerste vir die mense wat werk en presteer. Daar is eerbaarheid in sulke selfsug, want jou oorlewing hang daarvan af.

справка в тренажерныйпрокурор Фильчаков

Leeus

Bethlehem moet pure leeuwêreld wees, gegewe die talle kere wat dié dorp die nuus haal oor leeus – en soms oor leeus wat soek geraak het.

Wat Herrie laat dink aan die storie van die man wat vertel hoe ‘n leeu hom geskraap het. So in die hardloop sien hy ‘n tak so 15 meter van die grond af, en hy moet spring want vuilbaard is al reg om te hap…

“Het jy toe die tak bygekom?” wil die verteller se maat weet.

“Ja, so met die afkomslag het ek toe die tak gegryp gekry.”

Ou dominee Danie Hoffman was op sy dag sendeling in Zambië. Eendag vind daar ‘n kerkraadsvergadering plaas, en die een waardige ouderling kom asvaal op sy fiets daar aan.

“Wat het gebeur?” verneem die eerwaarde voorsitter.

“Ek ry by so ‘n lang bult af, te lekker. Onder draai die pad om ‘n lappie bome, en dis toe ek so lekker op spoed om die draai gaan, toe is ek tussen ‘n trop leeus.”

“Nou wat het jy gedoen dat die leeus jou nie gevang het nie?” wil die dominee weet.

“Ek het maar die klokkie gelui?” verduidelik hy.

Herrie weet nie mooi wat hy sal maak as hy met ‘n fiets tussen ‘n trop leeus beland nie. Maar een ding weet Herrie – Herrie sal nie klokkie lui nie, want Herrie se fiets het nie ‘n klokkie nie.

Maar mense kry soms lag vir Herrie omdat hy nie sommer skrik nie.. Nee, daarvoor is Herrie te stadig. So ‘n kwartier later, as Herrie begin besef hy moes eintlik geskrik het, is dit gans te laat.

Amper soos die man van Stellenbosch wat berug was oor hy so bang was. Hy het naderhand ‘n hele kompleks oor almal hom as so bang beskou en hy die bynaam Bibberbeentjies gekry het. Toe hy en sy gesin in die wildtuin kom, ry hy na ‘n plek waar mens baie ver kan sien. Daar word stilgehou, en die wêreld goed bespied. Vroulief kry die kamera reg, en ta spring uit tot vlak langs die motor, waar vroulief hom glimlaggend verewig. Skaars het die kamera gekliek, of hy is ewe haastig terug in die motor.

Na die vakansie word sy vriende oorgenooi, en hulle wys die skyfies van die vakansie teen ‘n wit muur. Toe daai skyfie aan die beurt kom, sê die bange: “En hier staan ek in die veld in die wildtuin.” Hy skuif ook nie sommer gou aan na die volgende skyfie nie, sodat sy dapperheid goed by sy gaste insink.

Maar toe kom daar ‘n stem: “Bibberbeentjies, is dit nie ‘n leeu wat daar agter jou lê nie?”

“Waar? Waar?” vra Bibberbeentjies benoud.

En sowaar, as mens mooi kyk kan mens vuilbaard uitmaak waar hy ‘n paar treë van Bibberbeentjies in die gras lê.

Maar teen daardie tyd lê Bidderbeentjies so uit soos ‘n kers.

летняя обувь для подростков мальчиковДанильченко

Wat is die doel van jou lewe?

Een van die mees fundamentele vrae wat elke mens homself kan vra, is: “Wat is die doel van my lewe? Waarom is ek hier? Dit baat jou nie veel om andere te vra wat die doel van jou lewe is nie. Hulle gaan jou antwoord uit hulle perspektief uit – wat hulle glo die doel van jou lewe behoort te wees.

Oor die millenia heen het verskeie profete ontstaan wat gepreek het wat die antwoord op hierdie vraag behoort te wees. Hulle het basies ‘n moraliteit probeer neerlê vir die mens. Hoe jy behoort te lewe, waaraan behoort jy jou lewe toe te wy? Uit die gedagtes van hierdie mense het daar basies drie gedagtestrominge ontstaan:

Eerstens: Jou lewe behoort aan God. Die goeie is om jou toe te wend en jouself op te offer in Sy diens. Daar is baie voorbeelde van mense wat deur die eeue hierdie waardestelsel tot die uiterste gevoer het, soos Moeder Theresa. Ek het ook ‘n NG predikant geken wat in die swart woonbuurt van Mamelodi gaan woon het, sodat hy tussen sy gemeentelede kon wees en soos hulle kon leef.

Ons het ook onlangs besoek ontvang van ‘n jong man wat hier in Amerika kom sendingwerk doen het vir sy doktorale studies in Teologie. Sy permanente woonplek is in Sunnyside in Pretoria tussen duisende Nigeriërs, omdat hy in sy hart geroepe gevoel het om hulle te bekeer to God se evangelie. Mense soos hy glo in hulle diepste wese dat hulle op aarde geplaas is om God te dien, en hulself op te offer in Sy diens.

Ek het respek vir hulle, omdat hulle die integriteit het om te leef volgens die waardestelsel waarin hulle glo. Maar daar is ook baie vals profete. Meeste van die predikante van die NG kerk het in die jare van apartheid die apartheidsdoktrine van die kansel af verkondig. Hulle het Apartheid in hulle kerke toegepas. Het hulle werklik geglo dat apartheid God se wil was, of het hulle dit bloot verkondig omdat hulle feitlik deur die bank aan die Broederbond behoort het, en dit die beleid van die Broederbond was?

Hulle het vir hulself praalpaleise vir kerke en wonings gebou waar hulle soos konings geleef het, terwyl die land vol armes was wat skaars kos kon bekostig. Toe die Broederbond besluit dat apartheid ‘n fout was, het hierdie ruggraatlose wesens op ‘n streep verskoning gevra vir apartheid! Het hulle in die eerste plek God gedien, of hulself? Was hulle weinig meer as lakeie van die Broederbond? Baie van die skoolhoofde van afrikaanse skole was ook lede van die Broederbond.

My dogter het my een aand vertel dat daar by die skool vir hulle gesê is dat God hulle in Suid-Afrika geplaas het met ‘n doel. As hulle deur die swartes vermoor word, was dit God se doel en hulle moet dit so aanvaar. Watter loutere Broederbond-snert! Dis die aand wat ek besluit het om te gee pad uit Suid-Afrika. Ek gaan nie my kinders opoffer aan Broederbond-propaganda wat sê dat dit God se wil was dat hulle moet sterf in Suid-Afrika nie.

Tweedens: Jou lewe behoort aan jou medemens. Die goeie is om jouself op te offer ter wille van die geluk van ander mense op aarde. Dit is Karl Marx en alle sosialiste se uitgangspunt. Jy moet opoffer ter wille van die meerderheid. Die regte van die meerderheid tel meer as jou persoonlike geluk.

Dit word foutloos weerspieël in hierdie aanhaling uit die politieke program van die Nasionale Sosialistiese Werkers Party van Duitsland (Nazis): “Die aktiwiteite van die indiwidu moet nie toegelaat word om te bots met die belange van die meerderheid nie, maar moet gerig wees op wat goed is vir almal.” Wie sou bepaal wat “goed is vir almal”? Die sosialiste natuurlik!

Dit is die uitgangspunt van die sosialiste wat vandag die ANC in Suid-Afrika opmaak. Die witmens in algemeen, en die Afrikaner in besonder, moet sy eie geluk opoffer ter wille van die meerderheid. Die Afrikaner moet nie agiteer vir ‘n Volkstaat nie, want dan sal hy homself nie langer opoffer ter wille van die arme, meerderheid swartes nie! Glo aan hierdie beginsel, dan jy glo dat jy soos een of ander slagdier op een of ander altaar aan jou medemens opgeoffer moet word! Verstaan die waardestelsel van die ANC en jy sal verstaan watter opdraende pad dit gaan wees om met hulle te onderhandel!

Derdens: Jou lewe behoort aan jouself. Jou eerste plig is teenoor jouself (en die mense wat lief het). Die goeie is om jou lewe te lei soos jy goed dink! Jou persoonlike geluk moet eerste kom in jou lewe. Is dit selfsugtig? Ja! Maar is dit nie net menslik om eerste vir jouself te sorg nie? As dit selfsug is, is daar eerbaarheid in selfsug!

Ten minste sover as selfsug beteken dat jy in die eerste plek jou persoonlike belange op rasionele wyse nastreef. (Om te roof en te steel is nie rasioneel nie.) Smag jy na ‘n Volkstaat waar die Afrikaner homself kan wees en sy kultuur kan bewaar? Wil jy nie jouself en jou kinders opoffer ter wille van die geluk van die massas minder bevoorregtes nie? Jy is selfsugtig! Maar daar is eerbaarheid in jou selfsug. Erken dit teenoor jouself en jy sal beter verstaan hoe om met die sosialiste in die ANC te onderhandel.

Wat is jou moraliteit? Aan wie behoort jou lewe? Dis ‘n vraag wat elke mens net vir homself kan antwoord. Besluit vir jouself en leef dan volgens jou eie waardestelsel. As jy voorgee om een waardestelsel te hê, en dan nie daarvolgens lewe nie, is jy ‘n ruggraatlose tweegesig. Maar aanvaar dat jy waarskynlik altyd in die minderheid sal wees as jy werklik volgens jou eie waardestelsel leef. As jy liewer in die meerderheid wil wees, volg al die Naspers koerante wat verkondig dat die Afrikaner nie ‘n aparte volk is nie, maar slegs Suid-Afrikaners is wat toevallig Afrikaans praat en ondersteun die DA!

Laat my asseblief toe om af te sluit met my gunsteling aanhaling van Ayn Rand: “For centuries the battle of morality was fought between those who claimed that that your life belongs to God and those who claimed that it belongs to your neighbors – between those who preached that the good is self sacrifice for the sake of ghosts in heaven and those who preached that the good is self sacrifice for the sake of incompetents on earth. And no one came to you to say that your life belongs to you and that the good is to live it.”

электрический самовсасывающий насосФильчаков прокурор отзывы

In die naam van die Afrikaner: Vryheid en Geregtigheid

Al te gewis staan die Afrikaner voor sy grootste uitdaging ooit. Dit is sekerlik ‘n massiewe aanname om te kan maak, aangesien die Afrikaner al voorheen klaarblyklike onoorkombare opposisie in die gesig gestaar het, wat ons immers sedertdien al met sulke hoë toekenninge en aansien vereer het. Tog, ek glo wat ons nou as die Afrikaner ervaar is die samevoeging van al ons vorige uitdagings. Eers die ongelooflike fisiese ontberinge van die Voortrekkers en toe daarna die oorrompeling en agterlikheid van ‘n Britse mag en laastens die konstante verontwaardiging van ‘n uitmergelende sielkundige oorlog.

Ongeag of jy as Afrikaner die direkte afstammeling van die historiese Boer is of nie, indien jou hart onbeskryflik roer telkens wanneer ‘n Afrikaner triomfeer en presteer of in velle geveg die knie moet buig, dan dra jy ongetwyfeld die onbedorwe en tydlose hoop van elke historiese Boer.

Met gevolg wat ek hier skryf, skryf ek met die grootse respek en bewustheid van die afgryslike nood waar die Afrikaner sy lot in afwag. Elke opmerking wat ek naarstiglik hier voorlê word trouens in alle ernstigheid gemaak.

Myn insiens is dat meeste probleme in die lewe kan met die beeldspraak van ‘n veelstemmige musiekstuk verstaan en opgelos word. Daar is vir my weinige min volhoubare oplossings in die realiteit wat op net een faktor vir sukses berus. Die werklikheid is eerder soos die in musiek waar ‘n amalgamering van note elk op sy regte plek moet val vir die musiek om ons verbeelding te raak. Met gevolg glo ek dat die vanggat waarin die Afrikaner homself tans bevind, het verseker sy eie unieke simfonie wat met afwagting en ywer as ons oplossing kan dien. Dus, alles wat ek voorstel moet as deel van ‘n dinamiese en vloeiende proses gesien word, en verseker nie as entiteite op hul eie nie.

Om te begin stel ek die volgende vraag: Moet die Afrikaner gered of gestig word?

Omrede hierdie brief meer ‘n praktiese doelstelling het as filosofies mag hierdie vraag dalk vir eers uit plek staan, maar ek wil hê dat dit deurgaans, soos wat ek verder verduidelik, as agtergrond opgehou moet word.

Ek hoef die leser geensins te oorreed dat die Afrikanervolk huidig vasberade afsydig staan teenoor sy eie soewereine Afrikanerskap nie. Die eerste noodgedwonge noot in die Afrikaner se ‘simfonie’, wat onmisbaar sal val, is om weer die Afrikaner se aandag te trek (al is dit net vir ‘n oomblik). Egter, voordat ons hierdie gebeurtenis kan laat plaasvind is daar kardinale voorbereidings nodig.

Die Afrikaner in sy volkskonteks kort al vir ‘n geruime tyd kredietwaardigheid en legitimiteit. Beide hierdie twee tekortkominge word in die vorm van institusionalisering voorsien. ‘n Institusie is soos ‘n verdienstelike platvorm of verhoog waarvandaan jy jou boodskap mag verkondig. Enige institusie is net so sterk soos die beeld van die leierskap wat hom verteenwoordig. Daar kom met ander woorde ‘n tyd van leierskap wat nie die bagasie en negatiewe persepsies van die verlede sal kan dra of bekostig nie. Daarom is hierdie nuwe leierskap van groot betekenis om die verhouding tussen die Afrikaner-entrepreneur en die Afrikaner-leier te herstel. Daarsonder is daar te min energie om die nodige kommunikasiekanale oop te maak en die boodskap van ons nuwe institusies en sy leierskap te verkondig.

Die institusionalisering van die volgende is essensieel: Kultuur, politiek, ekonomie en skeppende fakulteite. Hierdie wesenlike entiteite moet as identifiseerbare konsepte in elke Afrikaner se begrip vasgevang word. Afhangende van elke Afrikaner se belangstellings, moet daar ‘n vrye en natuurlike vereenselwiging of solidariteit met bogenoemde instansies wees. Die diversiteit wat hierdie institusies omskryf word vanuit die grondslag van ‘n hoër gesentraliseerde entiteit of institusie gematerialiseer.

Ongeag van die diversiteit onder institusies moet die slagspreuk van ons veldtog onmiskenbaar die hart van elke Afrikaner kan raak. ‘n Charismatiese beeld van die Afrikaner se potensiaal moet met groot verbeelding geskilder word. Daar moet ‘n nuwe denkbeeldige pad van: “Wat nog moontlik is!” gesmee word wat soos ‘n oggendson in Afrika vir elke Afrikaner opkom. Ek kan dit nie genoeg beklemtoon nie. Ons verloor die geveg want ons verloor die debat.

‘n Nuwe kommunikasiemodel is nodig wat ‘n totale paradigmaverskuiwing moet meebring. Ons sal regdeur al die mites en onnodige tradisies eenvoudig moet breek. Onthou ons oorlewing is ter sprake. Die Afrikaner was van dag een af al belas met ‘n meulsteen. Aangesien die Afrikaner voortdurend in die posisie geplaas was waar hy vir homself en volksvreemdes eerstehands verantwoordelik was. Nog nooit kon ons finaal die sirkel trek aangaande die Afrikaner se verpligtinge teenoor nie-Afrikaners nie. Die geleentheid is nou uiteindelik hier. Dit gaan dapper leierskap neem om die morele hoëgrond te neem en onverskrokke die Afrikaner op die volgende twee hoeksteen beginsels te laat rus: Vrye Keuse en Geregtigheid.

Ek het al menige keer geskryf dat die Afrikaner kan net uit vrye keuse gebore word. Vergeet daarvan om vir die Afrikaner voor te skryf aangaande wie hy veronderstel is om te wees, hy kan nie meer die Afrikaner van die 1800’s of 1900’s wees nie. Ons is almal wel bekend met die etniese definisie van die Afrikaner, maar dit is nie en sal ook nooit die gees van die Afrikaner kan vertolk nie. Die Afrikaner-ideologie is ‘n kosbare juweel wat elke ware Afrikaner onbewustelik in sy skoot ronddra. Hierdie ideologie is nie op kleur of ras gebaseer nie, maar word van kindsbeen met die spreekwoordelike kulturele teelepel aan ons oorgedra en lê diep in elke Afrikaner se hart. Dit is hierdie unieke gees wat ek enduit hartstogtelik sal verdedig.

Die Afrikaner moet rotsvas kan standhou dat hy altyd in geregtigheid staan. Elke aksie moet aan die lig van geregtigheid verduidelik kan word. Die dag wanneer die Afrikaner tot Afrikanerskap uiteindelik vanuit ‘n vrye keuse ‘geroep’ word, is die enigste aksie van geregtigheid om elke individu te aanvaar wat sy lot onbeskaamd saam met ons wil ingooi. Tog, is dit heel billik om nou te vra waarom Afrikaners so ‘n sosiale kontrak sal wil aanvaar. Die antwoord is eenvoudig: Die Afrikaner-gees oftewel ideologie is ‘n natuurlike rede vir assosiasie vir elke Afrikaner(ongeag van sy kleur). Daar gaan stellig nog ‘n tyd kom dat elke Afrikaner dit sal verag en as ‘n persoonlike belediging beskou indien iemand na hom as ‘n sogenaamde “wit”-Afrikaner verwys; indien dit nie as ‘n feitlike opmerking bedoel was nie. Die beginsel van geregtigheid vereis dat ongeag van kleur daar net een Afrikaner is. Ons verwerp ten sterkte alle etikette soos wit-Afrikaner of kleurling-Afrikaner ens. Nou kan ons sonder die kniehalterslag vanaf volksvreemdes (ongeag van kleur) onvoorwaardelik ons verantwoordelikheid vir elke Afrikaner opneem.

Die nuwe kommunikasiemodel word verder verryk en versterk deur nie te fokus op die Afrikaner wat inderhaas van die tiranniese bedeling in SA moet ontsnap nie. Nee, die paradigmaverskuiwing verys dat ons, ons gebalde vuiste t.o.v Afrika en sy bewoners moet oopmaak; vanaf antagonisties na tegemoetkomend. Ek is seker dit wek gemengde gevoelens. Ons pad na vryheid verys verseker sterker leierskap en dapperheid wat nog min in ons volk na tevore gekom het. Al raad wat ek hier kan gee is dat hierdie laaste punt nie in isolasie gesien moet word nie, maar as deel van ‘n vloeiende proses. Die Afrikaner gaan nog ten diepste die waarde van soewereiniteit waardeer. Die Afrikaner se beginsel van geregtigheid verplig ons dat ons Afrika eenvoudig moet kan oorreed van ons welverdiende posisie as een van haar eie. Ons wil in Afrika wees uit vrye keuse en net soos elke ware Afrikaner vrywillig sy Afrikanerskap moet opneem, net so neem ons ook nou ons Afrika-skap op. Ons sal nooit die debat vir ons eie soewereiniteit as ‘ondergrondse’ Europeërs in Afrika kan wen nie.

‘n Verdere noodsaaklike faktor is dat die Afrikaner nie konstant in ‘n gemoed van oorlog kan verkeer nie. Dit maak ons totaal voorspelbaar want ons vyande weet presies wat ons wil doen. ‘n Veel beter opsie is om op die Afrikaner se positiewe toekoms- en verhoudingspotensiaal te fokus. Daarvolgens neem ons beheer oor ons eie aksies en besluit self wanneer is genoeg dan nou – Genoeg. Ek wil wel beklemtoon dat ek nie verwag dat die Afrikaner die onreg teen hom goedmoedig moet aanvaar nie. Nee, glad nie! Ons moet protes aanteken, ons moet die debat van ongeregtigheid en onreg na elke gemeenskap plaaslik en internasionaal kan neem, maar ons moet ook ten alle koste vermy dat ons nie die indruk skep dat die Afrikaner in die vorm van ‘n politiese beweging, SA as geheel beter as die huidige ANC regering wil bestuur nie. Ons wil nie vir die ANC voorskryf in sy eie land aangaande gemeenskapsverantwoordelikhede nie. Ons moet die Afrikaner apart begin definieer van die res van SA.

Die essensie van ons nuwe kommunikasiemodel word verwoord en bereik sy toppunt in die Afrikaner se eie unieke Deklarasie Van Vryheid. Dit is uiters belangrik dat ons volhou met ons voorgenoemde beginsels en met duidelikheid en deursigtigheid die intrinsieke en innerlike waarde van die Afrikaner se nuwe sosiale kontrak kan konstitusionaliseer. Die Afrikaner se verklaarde konstitusie is kern om die vertroue, geloof en oortuiging aan rede te verskaf vir elke Afrikaner se vrye assosiasie met die soewereine Afrikaner.

My volgende punt is een van kritieke belang. Die geleentheid is nou hier om na die Afrikaner se verknegte toestand te kyk en met revolusionêre nuwe idees vorendag te kom. Die Amerikaanse revolusioniste het vanuit hulle eie probleem hul unieke oplossing gebou. Die probleem voorsien en word self die materiaal vir ons uitkoms. Ons kan nie met ‘slim’ plannetjies vanuit ‘n voorgeskrewe boek ons vryheid nastreef nie. Ons het die geleentheid om weereens die wêreld te laat opsit en kyk betreffende ons innovasie vermoëns. Ek is oortuig dat die Afrikaner is deel van die oplossing vir Afrika, maar elke aksie tot vryheid wat ek tot dusver genoem het, het net ware krag soos wat die boumateriaal vanuit die basiese komponente van ons probleem ontgin word. Telkens sal dit net moedige en ongewone leierskap wees wat ons Afrikaners deur hierdie uitdagende maar onweerlegbare prosesse sal kan lei.

In antwoord op die aanvanklike vraag – Moet die Afrikaner gered of gestig word? Ek glo, laat ons met ywer ‘n nuwe Afrikaner skep saam met die een wat ons red!

In ter afsluiting was die kernvraag vir my nog nooit of die Afrikaner die oormag wat huidiglik teen hom woed kan oorleef of oorwin nie, maar baie meer insiggewend is om te sien of die Afrikaner bereid is om homself te trotseer en oorwin. Kan die Afrikaner as ‘n volk gedurende ‘n oomblik van ongeëwenaarde inspirasie eendragtig sy asem diep intrek en wanneer hy dit uitblaas; sy vryheid in die volle konteks van die woord laat vergestalt? Daar is vir my ongetwyfeld die duidelike pols van ritme wat ek hoor wanneer ek na die Afrikaner luister. Ek hoor die Afrikaner se eiesoortige Afrika-ritme; ons hoort hier, en ek is baie trots daarop. Ek weier om bang te wees wanneer ek na die realiteite van die Afrikaner kyk, al wat ek nou kort is die dapper Afrikaners wat bereid is om saam met my kyk.

Ons is die Afrikaners! Ons is die Afrikaner!

Laat ons dit nooit vergeet nie.

Lank lewe die Afrikaners! Lank lewe die Afrikaner!

липецк воротки,александр лобановский класс

Franz Liszt: twee eeue

Op 22 Oktober vanjaar sal dit presies 200 jaar wees sedert die Hongaarse komponis, Franz Liszt in die dorpie Raiding die eerste lewenslig aanskou het.

Dit is heel gepas dat nou reeds van dié feit kennis geneem word, want ‘n jaar is min tyd om behoorlik kennis te neem van die hele spektrum wat dié veelsydige musikus deur sy 75 lewensjare aan die mensdom nagelaat het.

Dit is vanselfsprekend veral Liszt se sowat 350 komposisies wat vir die nageslag bewaar gebly het, maar hy was self ‘n uitstekende musikant, en het veral as pianis uitgeblink. Hy het ook ‘n groot aantal prosa geskryf.

Sy werk is deur ‘n paar faktore beïnvloed – sy diep godsdienstige ingesteldheid vanaf sy kinderjare, maar wat veral in sy komposisies neerslag gevind het na sy seun en dogter in hul twintigerjare oorlede is, sy blootstelling aan Chopin, Berlioz en Paganinni, en sy liefde vir vaderlandsmusiek waaronder sigeunermusiek.

Hongarye was ook deel van die musiekland, Oostenryk waar hy musiekopleiding ontvang het, maar Liszt het ook lank in Parys gewoon en gewerk.

Sy tegniek is weer sterk deur Richard Strauss en Wagner beïnvloed.

Weens Liszt se veelsydigheid, waaronder die sowat 200 verwerkings en transkripsies van ander komponiste se werk, sal daar bykans verseker iets uit Liszt se skatkis wees vir bykans enige geleentheid. Maar ‘n geleentheid waar nie ook uit sy Hongaarse rapsodieë geput gaan word nie, is bykans ondenkbaar.

Vanjaar gaan nog baie van dié merkwaardige man gelees, en veral gehoor word. Veral van sy musiek.

светодиодный asdданильченко юрий брониславович прокурор

Trekkers binne en trekkers buite die laer

laerAndries Hendrik Potgieter (1792-1852), beter bekend onder sy tweede naam, en sy geselskap van sowat 200 uit die Tarka het teen die einde van 1835 met hul trek begin. Potgieter was ‘n indrukwekkende man: 1,8 meter lank, fors gebou, gespierd, ‘n knap perderuiter, skerpsinnig, rusteloos en met ‘n aggressiewe selfstandigheidsdrang. Lid van sy trek was sy vader van 70 jaar, wat sowat 106 jaar sou word en sy seun sou oorleef.

Toe die trek in Februarie 1836 by die Grootrivier kom, het dit weens die swaar somerreëns kant en wal geloop. Met behulp van vlotte is die trekkers by Winterhoekdrif naby die huidige Bethulie deur die rivier, net onderkant die samevloeiing van die Oranje en Caledon. Dit was by dié geleentheid dat die vroue Gesang 20 vers 9 gesing het: “Komt! treên wij dan gemoedigd voort, / In vast vertrouwen op Zijn woord; / Hoe moeilijk ons de weg ook schijn’, /het eind zal zeker zalig zijn.”

Noord van die Oranje het ‘n paar gesinne van Colesberg by hulle aangesluit, onder andere Sarel Arnoldus Cilliers, en ‘n paar gesinne Kruger. In die gesin van die 35-jarige Casper Kruger was sy elfjarige seun Paul, wat wêreldberoemd sou word as president van Transvaal. Die sterk godsdienstige Cilliers het godsdiensoefeninge en Sondae eredienste gelei.

Spoedig het die trekkers die Vetrivier bereik. Potgieter het die gebied tussen die Vet en die Vaal by Makwana, kaptein van ‘n Barolongstammetjie, geruil vir 49 beeste en beskerming teen die gevreesde Mzilikazi, koning van die Matebele. Dié was ‘n aanvoerder van Shaka wat teen hom in opstand gekom, uitgewyk het na die Hoëveld en later die Sothosprekende stamme in Wes-Transvaal onderwerp het. Sy vestings was Kapain aan die Maricorivier en Mosega suid daarvan. In Mei 1836 is Potgieter na die Soutpansberg. Terwyl hy weg was, het sy volgelinge, wat almal weiding nodig gehad het vir hulle vee, hulle onbesorg versprei oor die grasvlaktes en selfs die Vaalrivier oorgesteek.

Hoe nader die trekkers aan die Matebele gekom het, hoe meer vasbeslote was Mzilikazi om met hulle af te reken. Ongeveer 24 Augustus 1836 het die Matebele ‘n groep jagters uit die Kolonie oorval en almal vermoor, op ene Stephanus Erasmus na. Hy het weggekom en die familie Liebenberg, ook noord van die Vaal, gaan waarsku.

Die groep was sonder laer, en toe Erasmus in die nag opdaag, het die Liebenbergs sy waarskuwing geïgnoreer. Erasmus, desperaat en tot trane beledig omdat hulle nie wou luister nie, het verder gejaag en die mense suid van die rivier gaan waarsku.

Hy was voor dagbreek by die waens van Hermanus Steyn en Johannes Botha, wat dadelik hul waens in ‘n halfsirkel bymekaar getrek het, aan twee kante beskerm deur die kronkels van die Vaalrivier. Die perde en vee is in die ruim laer ingejaag.

Die 17-jarige Dolf Bronkhorst het aangebied om nog ‘n keer na die Liebenbergs te gaan, maar is nooit weer gesien nie. Van die Liebenbergs is 53 vermoor; die Matebele het net ‘n paar vroue en kinders misgekyk. Die ander groep het hulle die heel dag verdedig. Een is gedood, maar ook honderde Matebele. Die waarde van ‘n laer is weer bewys.

casino online gameФільчаков Олександр Васильович

Suid-Afrika se strategiese belang vir die Weste

Suid-Afrikaners moet nie hulle strategiese belang vir die Weste onderkat nie. Dit is nie in die ekonomiese belang van die Weste dat SA in die soort wanorde verval soos wat in Zimbabwe gebeur het nie. Dit sal ernstige gevolge inhou vir Westerse ekonomieë. Suid-Afrika is een van die belangrikste produsente van verskeie strategiese minerale, waarsonder die Westerse ekonomië nie kan funksioneer nie.

Hierdie minerale sluit in:

Chroom: Suid-Afrika produseer 40% van die wêreld se chroom. Die enigste ander produsent van aansienlike hoeveelhede chroom is Kazakstan. Alle ander lande produseer kleiner, onbelangrike hoeveelhede van hierdie mineraal. Die lande in die Weste produseer feitlik geen chroom nie. Chroom is ‘n baie belangrike komponent van vele staalprodukte, soos vlekvrye staal. Dit is ook van kritieke belang in honderde ander staalallooie, soos chroom-vanadiumstaal, wat wyd gebruik word om hoëkwaliteitstaalprodukte te vervaardig. Dit sluit eenvoudige moersleutels (“spanners”) tot wapenkomponente in. Indien SA in wanorde sou verval, sal dit Kazakstan in die posisie plaas om die mark vir hierdie kommoditeit te dikteer en die prys sal deur die dak styg.

Platina: Hierdie uiters rare mineraal is van kritieke belang op verskeie gebiede, veral die vervaardiging van katalitiese omsetters van motoruitlaatstelsels. Sonder hierdie omsetters sal groot stede in die Weste verstik in ongewenste gasse, veral oksiede van stikstof. Suid-Afrika produseer 80% van die wêreld se platina! 11% word geproduseer in Rusland. Die res van die wêreld dra slegs 9% by. Suid-Afrika en Rusland saam oorheers die vervaardiging van platina totaal! Waarom werk ons nie al jare met die Russe saam om ‘n beter prys vir platina op die wêreldmark te beding nie?

Rodium: Hierdie uiters skaars mineraal kos 8 keer meer as goud. Suid-Afrika produseer meer as 80% van die wêreld se rodium. Die enigste ander belangrike produsent van rodium is weereens Rusland. Rodium het vele toepassings, waaronder instrumentasie om hoë temperature te meet in toepassings soos hoogoonde en petrolraffinaderye.

Vanadium: Suid-Afrika is ook een van die belangrikste produsente van vanadium. Die enigste ander belangrike prosusente is Rusland en Sjina. Die drie lande saam produseer meer as 95% van die wêreld se vanadium. Vanadium is van kritieke belang in die produksie van vele vorme van hoëkwaliteitstaal. Indien SA in wanorde verval, sal die Weste op Rusland en Sjina moet staatmaak vir hierdie kritieke mineraal.

Suid-Afrika is ook die produsent van vele ander kommoditeite, soos goud en diamante, alhoewel hierdie items nie so belangrik is soos die bogenoemdes nie.

Die strategiese belangrikheid van SA vir die Weste is ‘n troefkaart wat na my mening nooit na behore gespeel is nie. Dit is nie reg gespeel deur die blanke regerings nie, en nog minder deur Mandela en die ANC. Hierdie minerale kan nie ontgin word sonder die kundigheid van die witman nie. Zimbabwe is ‘n sprekende voorbeeld hiervan. Die oorlewing van die wit man in SA, en meer spesifiek die Afrikaner, is van strategiese belang vir die Weste.

Die Weste, spesifiek die Amerikaners, is nie onnosel nie. Hulle weet wat is op die spel in SA. As SA in wanorde verval, kan ons verwag dat hulle sal ingryp deur bv. VN-soldate na SA te stuur. Dit gaan net die ANC bevoordeel. Wees asseblief versigtig om te praat van burgeroorlog. Laat ons liewer die troefkaart reg speel en op rasionele wyse die belangrikheid van wit kundigheid aan die Weste uitwys!

free rainbow riches no depositФильчаков прокуратура харьков