Dan Roodt, Author at praag.co.za

Toelaes is ‘politieke omkoopgeld’

Die Vryheidsfront Plus het gesê dat dit krities belangrik is dat armoede in Suid-Afrika beveg moet word, maar het gewaarsku dat die persepsie begin ontstaan dat die ANC maatskaplike toelaes misbruik ten einde politieke mag te behou.

Dit volg na uitsprake deur vooraanstaande Suid-Afrikaners waarin ernstige kritiek uitgespreek is teenoor korrupsie en die regering se aanwending van maatskaplike toelaes en swart ekonomiese bemagtiging (SEB). Die kritiek is uitgespreek deur onder andere dr. Franklin Sonn, sakeman en oudambassadeur, mnr. Tony Ehrenreich van Cosatu en mnr. Moeletsi Mbeki, politieke ontleder en broer van oudpresident Thabo Mbeki, tydens ‘n armoedekonferensie wat gesamentlik deur NG Kerk en die Verenigende Gereformeerde Kerk gehou is.

Volgens dr. Conrad Beyers, VF Plus-woordvoerder oor Finansies, is veral twee van mnr. Mbeki se uitsprake kommerwekkend indien dit waar is. Die twee uitsprake is:

1. Dat die ANC stemme koop deur hulle aanwending van maatskaplike toelaes en

2. Dat die ANC moontlik ‘n gevestigde belang het om die armes arm en onopgevoed te hou.

“Indien die ANC maatskaplike toelaes aan bykans 15 miljoen mense as ‘politieke omkoopgeld’ aanwend, sal die geskiedenis dit uitwys as van die ernstigste en mees ondemokratiese vergrype in Suid-Afrika se geskiedenis. Dit sal in effek beteken dat ‘n krimpende aantal belastingbetalers daarvoor betaal om ‘n oorwegend onbekwame, duur en korrupte regering permanent aan die bewind te hou. Die VF Plus is bekommerd dat die aanvanklike edele bedoelings van maatskaplike toelaes besig is om te ontaard in ‘n ekonomiese en politieke gedrog wat die land oor die langtermyn kan vernietig,” het Beyers gesê.

Verder het die VF Plus gesê dat die tweede uitspraak van Mbeki skokkend is en ongelukkig bevestig word deur uitsprake van ANC-leiers, soos Julius Malema, wat arm gesinne aanmoedig om meer kinders te kry ten spyte van die vernietigende finansiële effek daarvan op daardie arm gesinne.

Die VF Plus is van mening dat armoede in Suid-Afrika ‘n tydbom is wat ontlont moet word deur volhoubare werkskepping, ekonomiese groei en verantwoordelike en goed beplande sosiale programme.

slots no Фильчаков Харьков

SASCO benadeel Tuksstudente

Die VF Plus op Tuks is van mening dat die optrede van SASCO in die studente-parlement tot nadeel van studente strek. Die studente-parlement se termyn het reeds in Oktober 2010 begin maar SASCO het nog steeds nie portefeulje komitees vir die Verteenwoordigende Studenteraad (VSR) aangewys nie. Hierdie proses moes reeds verlede jaar afgehandel gewees het.

Hierdie is een van die hooffunksies wat deur die Studentegrondwet aan die parlement opgelê word. Volgens mnr. Helgard Cronje, woordvoerder van die VF Plus op Tuks, is SASCO lede se optrede in die parlement ‘n direkte oorsaak van die probleem. Hulle tekort aan respek vir die Speaker, vergaderingreëls en -prosedures en hulle aaneenlopende geredekawel oor sake waaroor hulle nie voldoende ingelig is nie, lei tot ernstige vertragings.

Hierdie portefeuljekomitees is baie belangrik vir die VSR ten einde sy funksies suksesvol te kan verrig. Sekere portefeuljes soos die “Internal and External Enterprises” portefeulje is veronderstel om uit die aangewese VSR lid en ‘n kommissie van ondersoek te bestaan. Die doel van hierdie portefeulje is om die kospryse van die winkels op kampus, waar dagstudente hoofsaaklik kos koop, te ondersoek. Dit is bekend onder die studente dat sekere produkte buitensporig duur is in vergelyking met ander winkels buite kampus. Na die ondersoek moet die portefeulje aksie neem en voorstelle maak vir goedkoper alternatiewe. Dit kan egter nie gebeur nie want die parlement kon nog nie daarin slaag om ‘n kommissie van ondersoek saam te stel nie. Dit benadeel studente omdat goedkoper alternatiewe hierdeur nie vir hulle beskikbaar is nie. Indien die vertragings voortduur in die studente-parlement, sal hierdie take nie afgehandel kan word voor die verstryking van die huidige VSR se termyn nie.

SASCO is ook volgens mnr Cronjé besig om die ANC se nasionale beleid op studente af te dwing. SASCO maak die absurde eis dat die kampuskoerant, DIE PERDEBY, aan ‘n ombudsman of iets soortgelyk moet rapporteer. “Hoe kan dit tot die voordeel van studente wees as net gesensorde nuus gevoer word?” vra Cronjé.

‘n Lid van SASCO het ook in ‘n sitting verlede jaar ‘n parlementslid gedreig nadat sy nie met hom saamgestem het nie. Hy het vir haar gesê sy “moet haar mond hou” en dat hy na die sitting buite die lokaal “verder met haar sal afreken”. SASCO-lede het ook die Studente-dekaan by verskeie geleenthede in die studente-parlement uitgejou. Dit was uiters laakbare optrede en tekenend van SASCO se destruktiewe disrespek teenoor enige vorm van gesag of struktuur.

SASCO het volgens die VF Plus op Tuks nie die vaagste benul waarvoor hulle eintlik op die studente-parlement is nie. Hulle optrede maak dit duidelik dat hulle nie daar is in die beste belang van die studente nie.

Die VF Plus, of soos beter bekend op Tuks, JOU PA, sê hy sal aanhou baklei vir die studente en altyd hulle belange op die hart dra!

лобановский политик

Carel Boshoff is ‘n held

Carel Boshoff is ‘n held. Dit is hy wat woord by daad gevoeg het en vir die Afrikaner ‘n eie stukkie aarde in Afrika uitgekerf het. Hier op Orania het hy ‘n stuk etiek tot die beleid van afsonderlike vryhede toegevoeg. In die dae van sy skoonvader, dr. Hendrik Verwoerd, is die verskillende etniese groeperinge die kans gegun om in die wye Suid-Afrika eie hartlande te ontwikkel. Die kans is van die hand gewys en aanspraak is op die hele Suid-Afrika gemaak.

Te midde van die aanslag van swart imperialisme op die Afrikaner-identiteit bewys Carel Boshoff dat die beleid moreel regverdig was en voeg hy die daad by die woord om ‘n hartland, ‘n heimat, vir die Afrikaner as’t ware uit niks te skep.

Carel Boshoff se stoflike oorskot gaan in die rooigrond van Orania rus en die ontbinding van sy vlees sal die aarde voed en so ruimte vir ander Afrikaners skep om daarheen te verhuis – om daar ‘n tuiste te maak.

Soet is die stryd vir die stryder – al moet hy alles verloor, maar hy wat sy deelname weier, is ‘n man wat sy nasie vermoor.

Oom Carel, jou meriete lê daarin dat jy voorgeloop het en omring van ‘n ideaal gesterf.

Dr. Christo Landman is voorsitter van die Afrikaner Alliansie

gold wedding necklace

Openbare Beskermer maak skoon

Net voor die wêreldmarkte ineengestort het, het die sogenaamde “jaar van higiëne” in Europa gefokus op die moraliteit van die politici en die media, wat in die skynbare beweging na konserwatiewer waardes al hoe meer bevraagteken is.

Die knou wat die wêreldekonomie weg het, het die aandag gou weggevoer van hierdie luukse. Maar nie voor belangrike Europese politici van die media as die vierde, nie-amptelike been van die demokrasie verwys het nie. Ironies, was die “vader” van hierdie gedagte, Yves Leterne, kort hierna self die slagoffer toe die media ‘n misstap aan die groot klok gehang het.

Met ontrafeling van die fiskale krisis het die media ‘n ontsaglike belangrike rol gespeel om van die oorsake – soos die matelose inhaligheid van vele aan die bokant van die korporatiewe leer – aan die kaak te stel.

Veral toe ‘n groot Amerikaanse firma wat staatshulp gekry het om uit die verknorsing te kom, dadelik ‘n groot hap hiervan gebruik om rojale bonusse aan die topbestuur toe te ken, het die media dit goed aan die kaak gestel, sodat die stap omgekeer moes word.

In Ysland het die ysterhand-bankiers nog argaïese wetgewing gebruik om hul konkelwerk te verdoesel, toe die media daaroor rol, en Ysland nuwe wetgewing instel wat dit aan die voorpunt van mediavryheid geplaas het.

In Suid-Afrika was daar veral twee bastions wat weens hul Zuma-bande onaantasbaar geblyk te wees het – Shabir Shaik en Paul Ngobeni. Laasgenoemde was een van die strategiese ontwerpers van pres,. Zuma se verweer in die hofsaak wat met Shaik verband hou. Hy is ‘n voortvlugtige uit die VSA waar ‘n lasbrief vir sy inhegtenisname in Massachusetts steeds geld.

In Suid-Afrika is hy onder meer as die minister van Verdediging, Lindiwe Sisulu, se regsadviseur aangestel. Alle deure om vas te stel hoe hy in die eerste plek aangestel kon wees, en verder, hoe hy daarin kon slaag om ‘n veiligheidsklaring te kry, is skynbaar toegeklap.

Die media het egter aanhou vrae vra oor Shaik se opspraakwekkende parool, en oor Ngobeni se doen en late. Hierdeur is opposisiepartye wat ook gekrap het, vlerke gegee.

Skielik is Shaik in aanhouding en word sy sake skynbaar nou in alle erns ondersoek. Ngbeni is met volle salaris geskors hangende ‘n moontlike afdanking. Formeel word Ngobeni se kop geëis oor ‘n aanval op minister Trevor Manuel.

Sinies, maar meer waarskynlik, hou dit verband met ‘n verslag oor Ngobeni se sake wat binne twee weke van die Openbare Beskermer verwag word.

Die huidige Openbare Beskermer het gou gewys dat sy geen regeringsmarionet is nie, en die bevinding teen onder meer nog een van Zuma se getrouste kornuite, die nasionale polisiekommissaris Bheki Cele, onderstreep dit. Haar bevinding het sleg op Zuma se beeld gereflekteer. Shaik het die politieke reddingsboei wat hy gekry het duidelik, en tot verleentheid van Zuma misbruik. En die beskikbare feite oor Ngobeni laat ‘n gunstige verslag deur die Openbare Beskermer na wensdenkery klink.

Die media se rol om ‘n persepsie te versterk dat Zuma een ding oor korrupsie sê, maar ‘n ander toepas veral as dit by lojaliste kom, is skynbaar besig om sy tol te eis.

для бани Фильчаков прокурор

Aristide uiteindelik weg

Die uitgeweke oudpres. Jean-Bertrand Aristide (57) sal vroeg Vrydag in Port-au-Prince aankom nadat hy sowat sewe jaar in ballingskap in Suid-Afrika deurgebring het.

Sy terugkeer na Haïti kom op ‘n kritieke oomblik in dié land se politieke geskiedenis en kan moontlik ou wonde oopmaak.

Aristide is in 2004 in ‘n magsoorname uit Haïti gejaag en woon sedertdien as uitgewekene op staatskoste in Suid-Afrika.

“Dit gaan omtrent ‘n gebeurtenis wees. Hy sal met sy privaatvliegtuig daar aankom,” het Maryse Narcisse, Aristide se woordvoerder, gesê.

Lede van die Lavalas-party, wat lank reeds op die oudpresident se terugkeer wag, beplan ‘n optog om Aristide terug te verwelkom.

site

Is die Grondwethof ‘n instrument van die DA?

Die Valke, die polisie se elite-ondersoekeenheid in die plek van die Skerpioene, is ‘n politieke instrument, sê die Grondwethof.

Die wetgewing wat die ontbinding onderlê is ongrondwetlik en die parlement sal binne 18 maande moet optree om dié kwessie reg te stel, het die hof bevind.

Adjunkhoofregter Dikgang Moseneke en regter Edwin Cameron het bevind dat art. 7(2) van die Grondwet vereis dat die staat die handves van menseregte respekteer, beskerm en bevorder.

Die regters het kritiek uitgespreek teen die onbehoorlike invloed wat die kabinet op die werksaamhede van die Valke het. Hulle het nie kommentaar gelewer op die politieke strekking van sake wat deur die destydse Skerpioene ondersoek is nie.

Tans bepaal ‘n ministeriële komitee watter misdade ondersoek moet word en lede van die ondersoekeenheid het nie werksekuriteit nie.

Hulle het korrupsie ook uitgesonder as ‘n “blatante ondermyning van die demokratiese etos, demokratiese instellings, oppergesag van die reg en die stigtingswaardes van ‘n grondwetlike bestel”. Dit bedreig volgens die regters die staat se “vermoë om die handves van menseregte te eerbiedig.” Wanneer korrupsie en georganiseerde misdaad floreer, sê hulle, “word ekonomiese groei en volhoubare ontwikkeling gestuit”.

Die DA het Hugh Glenister, ‘n sakeman wat sowat R3,8 miljoen uit sy eie sak gehaal het om die ontbinding van die Skerpioene te beveg, as ‘n “nasionale held” verklaar.

Die party het Vusi Pikoli, afgedankte nasionale direkteur van openbare vervolging, en Andrew Feinstein, oud-ANC-LP wat oor die wapenskandaal bedank het, ook uitgesonder as helde.

‘n DA-lid het aantygings dat die Grondwethof ‘n instrument van die DA is, verwerp.

осушитель для Александр Фильчаков

Zuma veroordeel Libiese leier

President Jacob Zuma het Donderdag gesê hy het self die Libiese leier Moeammar Gaddafi berispe omdat hy op “sy mense skiet”, maar het nie gesê of Suid-Afrika die moontlikheid van ‘n vliegvrye-sone oor Libië steun nie.

“Ons sien ‘n situasie in Libië waar Gaddafi op sy mense skiet… ek het dit met hom bespreek en sy aksies verdoem. Ek het gesê dit is verkeerd en hy moet ophou daarmee,” het hy aan die Nasionale Vergadering gesê.

Hy het verwys na ‘n telefoongesprek wat hy verlede week met Gaddafi gehad het.

Zuma het gesê Suid-Afrika sal sy posisie koördineer met ander lede van die Afrika-Unie. Dié liggaam het onlangs ‘n paneel van vyf presidente, wat Zuma insluit, aangewys om met die Gaddafi-bewind en rebelle in die land te onderhandel.

“Suid-Afrika onder die leiding van die Afrika-Unie werksaam wees… die paneel het reeds begin werk,” het hy gesê.

Eers die Palestyne en nou Beeld wat ‘apartheid’-teerkwas swaai

Dis nie my gewoonte om vreeslik te reageer op menings in die koerante van Nasionale Pers, soos Beeld, nie. Andriette Stofberg, ‘n Beeld-redaksielid wat so pas aan kanker oorlede is, het eenkeer aan my gesê: “Ek kan nie eens ons joernaliste kry om ander koerante te lees nie, wat nog te sê boeke.”

Soos FW de Klerk, wie se hele outobiografie nie ‘n enkele aanhaling bevat nie – vir seker ‘n aanduiding dat hy nog nooit in sy lewe ‘n boek gelees het nie – vermoed ek die gemiddelde hoofartikelskrywer in Beeld lees ook nie graag boeke nie. Miskien lees hy of sy ander koerante, veral die Engelse liberale koerante in dié land wat nou ook al hoe meer in die duister rondtas noudat die verwagte utopie wat hulle ons al die jare belowe het maar net nie wil aanbreek nie. Maar ‘n agtergrond oor die swart politiek en swart denke ontbreek byna geheel en al.

Seker die absurdste kommentaar oor die hele Jimmy Manyi-sage verskyn in vandag se Beeld onder die opskrif: “Manyi hoort in die dae van ou apartheid”. Daarby verskyn dan ‘n spotprent waar Manyi kastig die “potloodtoets” op ‘n tou mense gaan doen om hulle op grond van hul ras te klassifiseer.

Eers het die Palestyne die Israeli’s daarvan beskuldig dat hulle “apartheid pleeg” en dat Israel ‘n sogenaamde “apartheidstaat” is. Nou doen Beeld, ‘n koerant wat in die sewentiger- en tagtigerjare nog bankvas agter die ou Nasionale Party en sy beleid van “afsonderlike ontwikkeling” gestaan het, dit sommer ook! Die ironie is natuurlik dat Beeld Manyi en by uitbreiding die ANC van “apartheid” beskuldig.

Die ANC het as’t ware sy hele politieke loopbaan op die stigmatisering en oordrywing van apartheid gebou. Dat Beeld, ‘n koerant met hoofsaaklik blanke Afrikaanse lesers en, helaas, ‘n blanke Afrikaanse redakteur, nou sulke kritiek teen Manyi uitspreek, is op sy minste lagwekkend. Ek is seker die hele Luthuli-huis lê vanoggend soos hulle lag.

Beeld demonstreer met hierdie soort kinderlike na-apery van een of ander agtergehaalde liberale begrip van “nie-rassigheid” ‘n verstommende graad van onkunde en naïwiteit. Onkunde, want oor die afgelope honderd jaar en regdeur die wêreld, het elke swart politikus van naam nog altyd die belange van sy eie rassegroep bevorder. Dis so deel van swart politiek soos om ‘n slagoffer te wees. Selfs Obama, wat sedert sy Chicago-dae die blanke Amerikaanse meerderheid probeer pamperlang, het erken dat hy dit as deel van sy presidensiële taak beskou “om die probleme van Afro-Amerikaners aan te spreek”. In dié opsig is Jimmy Manyi se antiwit- en proswarthouding geensins ‘n uitsondering nie. Vandaar ook die feit dat Trevor Manuel, die liefling van die Suid-Afrikaanse media uit sy dae as minister van finansies, reeds die politieke onderspit teenoor Manyi gedelf het.

Die naïwiteit van Beeld is daarin geleë dat die koerant meen dat hy hom nou as “meer swart as die swartes” kan voordoen en begin om morele lessies oor rassisme en “apartheid” uit te deel. Beeld, wat sedert sy dae as sikofant van afsonderlike ontwikkeling tot die liberale ontkenning van ras bekeer is, verreken eenvoudig nie die feit dat wit skuld en masochisme juis ‘n wêreldwye verskynsel is nie. Beeld het wit skuld op hom geneem of is per definisie deelagtig daaraan, daarom mag hy nie ‘n swartman soos Manyi van apartheid of rassisme beskuldig nie.

Tans lees ek ‘n briljante boek deur die Franse “nuwe filosoof”, Pascal Bruckner. Die titel, vry uit Frans vertaal, lui: Die tirannie van skuld: opstel oor Westerse masochisme. Iewers in die boek (bl. 35 vir diegene wat Frans lees) laat Bruckner hom soos volg oor blankes uit: “Om Europees gebore te wees, is om ‘n hele las van sondes en die aaklighede op jouself te neem waarmee ons gebrandmerk is, dis om te erken dat die blanke oral waar hy sy voet neergesit het verdriet en vernietiging gesaai het. Om as blanke te bestaan, is in die eerste plaas om om verskoning te vra.”

Met tipies Franse ironie verwoord Bruckner hier die wese van die hele probleem. Want deur Manyi van “apartheid” te beskuldig, is Beeld ook eintlik besig om sy blanke skuld te bely, dat die redaksie van die koerant die swart of links-liberale stereotipe van “apartheid as benadeling van die swartman” soos ‘n godsdiens aangeneem het. Beeld, wat in die verlede apartheid in sy latere federale en hervormende inkarnasie ondersteun het, is nou “wedergebore” en kan daarom met die ywer van die pasbekeerde vir Manyi van apartheid beskuldig. Totdat Beeld van sy skuldkompleks ontslae raak, gaan enige argument wat die koerant aanbied, eenvoudig soos water van ‘n eend se rug afloop.

Die uitdaging van die potloodtoets gaan ook nie ver kom nie. Daar bestaan vandag baie beter maniere om mense se genetiese of rasse-afkoms te bepaal, onder meer deur DNS-toetse. ‘n Jaar of twee gelede het ‘n Nederlandse TV-span wat met ‘n program oor Darwin besig was ‘n onderhoud met my gevoer en ook vooraf ‘n monster van my DNS geneem. Voor die kameras moes ek die koevert met my mitochondriale DNS en Y-chromosoom-inligting oopmaak. Waarskynlik het die Nederlandse TV-span en die liberale Amerikaanse genetikus wat die betekenis daarvan aan my verduidelik het, gehoop dat ek iewers “gekleurde bloed” sou hê. Helaas stam ek uit Noord- en Sentraal-Europa af en is ek dus vir alle praktiese doeleindes tot in aller ewigheid deel van die “skuldige blankes”. My kinders gaan nooit vir regstellende aksie kwalifiseer nie en slagofferskap is my nie beskore nie.

Niks verhoed die ANC om, indien daar twyfel oor mense se ras of afkoms bestaan, te begin om DNS-toetse op die Suid-Afrikaanse bevolking uit te voer nie. Tot dusver het dit glad nie nodig geblyk nie, want elkeen in Suid-Afrika is erg bewus van sy eie ras en klassifiseer homself met besondere akkuraatheid as swart, wit, bruin of Indiër. Selfs die aartsliberale mev. Helen Zille, ‘n voormalige lid van die Black Sash en die Progressiewe Party, sal geredelik erken dat sy ‘n blanke is.

Daar is nêrens ter wêreld ‘n voorbeeld van ‘n swart bevolking wat nie op voorkeurbehandeling aandring as dit kom by mededinging met blankes vir poste, befondsing of opvoedkundige geleenthede nie. As Beeld se hoofartikelskrywer die moeite gedoen het om oor rasseverhoudinge in ander lande op te lees, sou hy of sy onmiddellik van hierdie eenvoudige waarheid bewus geraak het.

Solank as wat ons blankes onsself as skuldig aan politieke erfsonde beskou, is dit ook sinloos om op gelyke behandeling aan te dring. Dis bloot logies dat mense wat oor ‘n morele “smet” of “gebrek” beskik, nie op gelyke behandeling mág aandring nie. Die kleurlinge is natuurlik ‘n spesiale geval, synde nóg swart, nóg wit. Maar die blote feit dat die kleurlinge in die Wes-Kaap die DA aan bewind hou, is seker genoeg om hulle as behorende tot “die wit kamp” te beskou, wat Manyi ook dan gedoen het. Ons het aanvaar dat demografie in hierdie land feitlik alle politieke uitkomste bepaal en daarom was Manyi nie so ver verkeerd toe hy die kleurlinge van die Wes-Kaap met swart demografie begin dreig het nie. Totdat ons demokrasie of politieke mag as iets begin sien wat nie noodwendig deur demografie bepaal moet word nie, gaan ons teen swart nasionaliste nie veel hond haaraf maak nie.

Ons sal die wortel van die probleem moet aanspreek en nie langer drogredenasies oor “nie-rassigheid” soos ‘n kinderlike resitasie opsê nie.

Waar kruip die president weg?

Waar is die Amerikaanse president? Die wêreld is aan die brand met die Libiese opstand wat wreed onderdruk word, trouens die hele Midde-Ooste wat onstabiel raak, en Japan op die rand van ‘n algehele kernkatastrofe. En die president van die magtigste land op aarde is nêrens te siene nie.

Waar kruip die president weg? Terwyl Amerikaanse kenners die Japannese regering daarvan beskuldig dat hulle nie die volle omvang van die kernramp aan hulle inwoners kommunikeer nie, en dat die gevaar wat dreig heelwat ernstiger is as wat voorheen vermoed is, heers ‘n dawerende stilte in die Withuis.

Oor Libië raak die State Department al hoe meer onsamehangend. Geen senior politieke kommentator het meer ‘n idee wat die VSA se standpunt oor Libië is nie.

Die veelvuldige krisisse wat die president nou in die gesig staar, is soortgelyk aan die rampe wat Richard Nixon in sy eerste termyn 1969-1972 begroet het. Toe, soos nou, was die wêreld aan die brand. Oorloë het uitgebreek tussen China en die Sowjet-Unie, Indië en Pakistan, selfs El Salvador en Honduras.

Jordanië was byna oorgeneem van binne deur die Palestynse Bevrydingsorganisasie. Daar was humanitêre rampe in Biafra (die gevolg van burgeroorlog), Bangladesj (as gevolg van oorstromings) en Nicaragua (dodelike aardbewing).

Daar was groot kopsere – insluitend ‘n oorlog wat hy geërf het in Vietnam, net soos Obama die oorloë in Irak en Afghanistan geërf het.

Maar in skrille kontras met Nixon en Kissinger egter, is daar nie tans ‘n samehangende Amerikaanse buitelandse beleid nie. Demokratisering, Bush se gewilde slagspreuk, is besig om Amerikaanse mag sienderoë af te takel.

Dat sulke tye leierskap vra, is gewis. Maar Barack Obama wat sy gemengde rasstatus met groot fanfare ‘n wêreldkwessie gemaak het, is kennelik nie opgewasse vir enige krisis wat ware leierskap, en nie ‘n goedkoop rassekaart, vereis nie.

Hoe leiers optree in tye van onverwagte krisisse is natuurlik die toets. Wat hulle dan doen, hoe hulle dan optree, definieer hulle onvermydelik. En Obama, wat 24/7 ‘n mikrofoon tot sy beskikking het om met die wêreld te praat, het Woensdag verkies om sportvoorspellings te maak en die een en ander oor onderwyswetgewing te mompel.

Obama definieer homself tans op ‘n manier wat hom as leiersfiguur finaal vernietig. En dit dra gevolge.

Een daarvan gaan ongetwyfeld wees dat aanhangers van “nie-rassigeheid”, die ideologie by verstek vir die eerste swart Amerikaanse leier, ontneem gaan word van ‘n belangrike ondersteuningspilaar, bloot deur sy totale afwesigheid om rigting te gee in tye van ontstuimigheid.

бак в Фильчаков

Nuwe Grand Cherokee is baie meer Grand

Jeep Suid-Afrika het ‘n groot waarskuwing gerig aan al die vernaamste spelers in die groot sportnutsvoertuigmark. As julle nie weet waar presies dit is nie, wel dit is nou in alfabetiese volgorde: die Audi Q7, BMW X5, Land Rover Discovery,Mercedes ML, Mitsubishi Pajero, Toyota Prado, VW Touareg en Volvo XC90. Nogal ‘n mond vol swaargewigte wat Jeep hier aanvat. Die splinternuwe Jeep Grand Cherokee is nie net groter, breër en hoër nie,maar nog luukser en heelwat meer vaardig in die veld.

Nuwe tegnologie wat ingespan word, is dinge soos ‘n geslotelugveringstelsel (Quadra Lift) wat die voertuig vanaf ‘n normale ryhoogte van 205mm tot by ‘n baie hoë 270mm kan laat oplig. Daar is ook nou soos in die Discovery en Prado ‘n stelsel wat maklik met die draai van ‘n knoppie die onderstel en aandrywing aanpas by die omliggende gebied. Jeep noem dit die Selec Terain-stelsel. Die stelsel bied vyf verstellings naamlik “Park Mode” waar die voertuig 40mm laer as die ryhoogte is om maklike toegang tot die voertuig te verseker, asook “Aero Mode” wat 15 mm laer as die 205mm “Normal Ride Height”-hoogte is. Die “Off Road I” is 33 mm hoër as die normale ryhoogte en die “Off Road II” is ‘n volle 65mm hoër as ryhoogte. Die knop wat jy draai om die verstelling te maak is maklik gemerk met “Sport”, “Snow”, “Auto”, “Sand/Mud” en “Rock”. Elkeen van die verstellings sal die voertuig aanpas namate die oppervlakte en gebied waar die voertuig beweeg; die bestuurder moet net kyk hoe lyk die pad en die knop draai tot waar hy dink dit sal werk.

Daar is ook elektroniese stabaliteitsbeheer wat sorg dat die Jeep altyd stabiel is en dan ook die ryhoogte aanpas by die omstandighede en spoed waarteen die voertuig ry. Die stelsel sluit ook goed in soos sleepwaswaaibeheer en hulp wanneer daar teen ‘n helling weggetrek moet word en die padoppervlakte glad is. Dit alles is stelsels onder die vel van die nuwe Jeep Grand Cherokee.

Die binneruim bevat veranderings wat ook met ‘n handomkeer van die vorige model verskil. Die tipiese Amerikaanse stilering met lelike plastiek en harde oppervlaktes het plek gemaak vir regte hout en leerafwerking. Luukses soos ‘n 30 Gg-hardeskyf met ‘n 9-luidsprekerradio en raakskerm vir die navigasiestelsel is nou standaard. Inteendeel, daar is niks wat nie standaard is nie. Jy sal nie nodig hê om enige opsionele toerusting te bestel nie, in teenstelling met sommige ander vervaardigers.

Daar is twee afwerkings beskikbaar, die Limited en die Overland. Die Overland is die luukser model met geventileerde sitplekke wat nie bekikbaar is in die Limited nie. Daar is ook twee enjins bekikbaar in die Grand Chrokee-reeks. Die eerste is die 3,6 liter V6-petrol wat 210 Kw en 347 Nm se wringkrag ontwikkel. Hierdie syfers is 38% hoer as in die vorige model. Met meer krag sou ‘n mens dink die Jeep sou minder ekonomies wees, maar Jeep sê daar is ‘n 10%-verbetering in brandstofverbruik. Die ander enjin in die reeks is die 5,7 liter V8-petroleenheid. Die enjin ontwikkel 259 Kw en 520 Nm wringkrag. Jeep reken die voertuig sal gemaklik 3500 kg kan sleep. Die ongelooflike tegnologie wat hier ingespan word noem Jeep “MDS” (Multi Displacement System). Hierdie stelsel verander die monster-V8 in ‘n heel skaflike 4-silinder wat suinig met die voggies werk wanneer daar getoer word. Wanneer jy die krag nodig het, trap jy eenvoudig net die vesneller en al 8 silinders skop behoorlik in om die situasie aan te spreek.

Die nuwe Grand Cherokee het ook sleutellose toegang en net ‘n knop wat gedruk kan word om die enjin aan te skakel, dit is nou te sê as jy die sleutel in jou broeksak het. Veiligheid is ook nou aangespreek en die nuwe Grand spog met SMARTBEAM-hoofligte wat self na die dompverstelling skakel indien daar verkeer van voor kom en jou ligte hulle moontlik kan veblind. Die hoofligte verstel ook outomaties om by die ryhoogte van die voertuig aan te pas. Daar is vyf sitplekke in die Jeep met die agterste drie wat gelyk plat kan vou om die laairuim nog ruimer te maak.

Die nuwe Jeep Grand Cherokee is beslis baie goeie waarde vir geld, veral as ‘n mens in ag neem dat niks opsioneel is nie en dat jy baie meer moet uithaal vir enige van die ander voertuie in die klas. Dan het jy ook nog nie al die toerusting wat die Jeep bied nie. Pryse wissel vanaf R531 990 vir die intree-V6 Limited tot R637 990 vir die grootboet-Hemi 5,7 V8 Overland.

оформить справку Фильчаков прокурор