STAANDE TOEJUIGING VIR DAN ROODT IN VSA

Dr. Dan Roodt en sy vrou Karin het so pas teruggekeer na ‘n suksesvolle toer van 12 dae lank deur Frankryk, België en die VSA. Tydens die tweejaarlikse konferensie van American Renaissance, ‘n konserwatiewe groepering in die VSA, het dr. Roodt verlede naweek ‘n staande toejuiging wat minute lank geduur het van die ongeveer 400 konferensiegangers ontvang.

Vele Amerikaners het hul steun toegesê aan die Afrikaner se stryd om selfbehoud in Suid-Afrika. Die vyftig eksemplare van sy boek, The Scourge of the ANC, wat dr. Roodt op die vliegtuig saamgebring het, het binne ‘n kort tydjie ná sy optrede uitverkoop by die boektafels aan die agterkant van die saal.

Verskeie konserwatiewe Britse publikasies het dr. Roodt gevra om ook in hul blaaie te skryf en die Britse publiek oor anti-blanke maatreëls en diskriminasie in SA in te lig, waaronder die lyfblad van die Britse Nasionale Party en mnr. Derek Turner se onafhanklike konserwatiewe tydskrif, "Right now!". Dr. Roodt voorsien in ‘n rubriek wat gister op die Praagwebwerf www.praag.org gepubliseer is dat Afrikaners voortaan ‘n beduidende en selfs ‘n intellektuele leiersrol kan speel in die nuwe internasionale beweging teen multikultiralisme, gegewe hul insig in kultuurverskille, asook hul huidige ervaring van verdrukking deur Suid-Afrikaanse swartes en veral Xhosas.

Op 21 Februarie het dr. Roodt die Vlaamse Parlement in Brussel besoek waar hy die Vlaamse Volksverteenwoordigers ingelig het oor die diskriminasie teen Afrikaners sover dit hul taal, asook hul werks- en opvoedingsgeleenthede in Suid-Afrika betref. Die Vlaminge was geskok om hiervan te verneem, maar veral is hulle onstig deur die voortslepende plaasmoorde en ongebreidelde geweldsmisdaad wat in Suid-Afrika woed. Tydens die noenmaal wat tot laat in die middag geduur het, is Suid-Afrikaanse wyn gedrink.

Vanuit die geledere van mnr. Filip de Winter se Vlaams Belang, wat deur 25% van alle Vlaminge gesteun word en dus die grootste enkele politieke party in Vlaandere verteenwoordig, is alle moontlike vorme van diplomatieke en politieke steun aan die Afrikanervolk belowe. Mnr. De Winter het voorgestel dat dr. Roodt oor enkele maande na Brussel terugkeer om al die konserwatiewe politieke partye in Europa toe te spreek om sodoende die bewussyn van Afrikanerlyding en -onreg in Europa te verhoog. Omdat sommige van dié partye, onder meer in Oostenryk, Denemarke en Italië deel van hul regerende koalisies uitmaak, kan dit verdere positiewe gevolge vir die Afrikaner se huidige stryd hê.

Ook mev. Rita de Bont van die Vlaamse Volksbeweging, ‘n kultuurorganisasie wat ‘n beduidende politieke invloed in Vlaandere uitoefen en Vlaamse onafhanklikheid nastreef, het haar onvoorwaardelike steun aan die Afrikaner se vryheidstryd toegesê. ‘n Samewerkinsooreenkoms tussen PRAAG en die VVB word later vanjaar in die vooruitsig gestel en verdere samesprekings hieroor sal binnekort tydens mev. de Bont se Suid-Afrikaanse besoek gevoer word.

In Frankryk het 30 000 Jode betoog teen die moord op Ilan Halimi, ‘n 24-jarige Jood wat deur ‘n swart bende genaamd "Die Barbare" doodgemartel is. Regoor Europa is die multikulturele samelewing besig om in duie te stort, met gepaardgaande kultuur-, rasse- en etniese konflik. Vir die eerste keer in dekades kan die gemiddelde Europeër hom dus vereenselwig met die Afrikaner se begeerte om vry van oorheersing en diskriminasie, asook geweldsmisdaad en grondroof, te wil leef.

Ná sy besoek aan Europa en die VSA is dr. Roodt uiters optimisties oor die vooruitsigte vir Afrikanerselfbeskikking in Suid-Afrika. "Die radikalisme en opkoms van sosialistiese partye in Wes-Europa ná die sestigerjare het veroorsaak dat die ANC internasionale steun verkry het en die ou Nasionale Party op diplomatieke vlak oorrompel het met, soos ons weet, die holderstebolder oorgawe deur De Klerk. Die huidige swaai na regs in Europa en die VSA téén immigrasie, met die gepaardgaande kritiek op die multikulturele samelewingsmodel, gaan ons bevoordeel net soos wat die ANC/SAKP twintig jaar gelede deur die radikale idees ná 1968 bevoordeel is."

Hy het voortgegaan deur te sê dat "dit van die uiterste belang is dat Afrikaners nou moet saamstaan en die Afrikanerraad-gedagte moet steun sodat ons as volk uit een mond kan begin praat. ‘n Samehangende eis om selfbeskikking moet so gou moontlik aan die heersende ANC/SAKP gestel word terwyl ons bondgenote in Europa en in die VSA van ons vordering na vryheid op hoogte gehou word. Indien die ANC nie aan ons redelike eis om selfbeskikking gehoor gee nie, moet hy besef dat hy hom internasionaal ewe ongewild, of selfs nog ongewilder, as die ou Nasionale Party gaan maak."

PRAAG, in samewerking met ander Afrikaanse organisasies, het so pas ‘n plaaslike en internasionale kommunikasieveldtog van stapel gestuur om die onreg waaronder Afrikaners gebuk gaan aan die groot klok te hang. "Teregstellende aksie en transformasie aan SA ambassades in die buiteland strek ons net tot voordeel, aangesien dié mense nie oor die vermoë of vaardighede beskik om doeltreffend met die Europese en Noord-Amerikaanse gehore te kommunikeer nie. Hierteenoor beskik ons oor honderde Afrikaanse, Europese en Amerikaanse vrywilligers wat een en almal intelligent, goed opgelei en bekwaam is om as ambassadeurs vir die Afrikanersaak op te tree," het dr. Roodt bygevoeg.

play for realЛобановский

Dan Roodt: Koos Kombuis en die verghwarring van die Afrikaner

‘n Verkorte weergawe van dié rubriek het reeds op LitNet aan die begin van 2006 verskyn. Hierdie is egter die eerste publikasie van die volledige weergawe.

Daar is seker min openbare figure in dié land wat so deur die media op
die hande gedra word soos Koos Kombuis. Onder andere skryf Kombuis ‘n
weeklikse rubriek in Rapport, die grootste Afrikaanse koerant, waarin
hy so pas sy “bedanking uit die Afrikanerdom” aangekondig het.

“Want,” sê die Koos in sy anglisistiese Afrikaans, “die konsep (van
Afrikaner) is obsoleet.” Dus oudmodies, uitgedien, oorbodig.

Wie en wat is Koos Kombuis nou eintlik dat hy hom kan aanmatig om sy
uittrede uit die volk aan te kondig, amper asof hy ons staatspresident
was wat nou iewers aan die kus gaan woon om sy mémoires op te teken?

Myns insiens is die Koos ‘n soort Bertolt Brecht vir die swaksinniges,
die dronkes, die bedwelmdes, die skorriemorrie, die
lumpenproletariaat. Soos Bertolt Brecht wat ná die Tweede Wêreldoorlog
deur die Oos-Duitse Kommunistiese Party toegelaat is om sy Berliner
Ensemble in Oos-Berlyn te vestig, tree Kombuis as Afrikaanse
gelukbringer vir die ANC-regime op. As Marthinus van Schalkwyk
liedjies kon skryf, sou hy en Koos ‘n PK-Groep Twee op die been kon
gebring het.

Naas André Brink wat hom self in sy romans aan groteske politiekery en
selfs Afrikanerhaat skuldig maak, is die Koos ‘n soort vlagskipskrywer
vir die Nasionale Persgroep en word sy pueriele boeke en infantiele
politiek aggressief aan die volk afgesmeer. Brecht was ‘n kommunis en
het homself in die eerste plek nie as ‘n skrywer nie, maar as ‘n
politikus beskou. Die Koos verteenwoordig insgelyks ‘n buite-
parlementêre politikus wat soms letterlik verdwaal, net om homself
weer te vind en ons met sy kleinlike prekies in geradbraakte Afrikaans
te vergas.

Terloops verneem ek onlangs dat Nasionale Pers se vlagskiptydskrif
waarin politiek korrekte idees onder die dekmantel van “leefstyl”
aangebied word, Insig, intense sirkulasieprobleme ondervind. Blykbaar
sou Insig se omset van 20 000 na 7 000 gedaal het. Die volk waaroor
die Koos en sy marionetmeesters so neerhalend is, is dus nie dom
genoeg om die ANC en Naspers se ideologie wat in kleurfoto’s verpak
word, huidjie en muidjie te sluk nie.

Daar is egter ‘n ander sy aan Koos Kombuis wat my interesseer, en dit
is juis sy status as ghwar. Insig, KykNet, Rapport en ander
Naspersmedia is nie soseer besig om die Afrikaner soos in Oos-
Duitsland met Marxistiese ideologie te voer nie, maar poog om hom
onherroepelik te verghwar. Onder die vele metodes waarmee ons tans
ondergrawe en afgetakel word, hetsy fisies deur plaasaanvalle en
misdaad, hetsy sielkundig deur manipulasie van ons godsdiens of
geskiedenis, tel ook verghwarring.

Pleks van Karl Marx se Das Kapital te moet lees, word ons gevoer met
Die Son en die skryfsels van Kombuis. Of die nihilistiese liefjies van
Fokofpolisiekar.

In die vyftiger- en sestigjare was Mimi Coertse een van ons heldinne,
tesame met Gé Korsten, Min Shaw en ander. Mimi Coertse was ‘n
internasionaal beroemde operasangeres en gekultiveerd op die Europese
manier. Sy het ‘n keurige Afrikaans gepraat, maar ook Duits en
Italiaans. In populêre taal was sy vir baie Afrikaners ‘n “rolmodel”
tydens die Afrikaner se fase van opwaartse mobiliteit.

In die jaar 2006, met die Afrikaner op pad na armoede weens
uitsluiting op grond van ras en taal, het ons nuwe rolmodelle nodig.
Pleks van Mozart-operas en eurosentriese sofistikasie, moet ons tans
geïndoktrineer word met ‘n soort jolliehotnothedonisme soos deur die
Koos verpersoonlik word. Hy drink homself poepdronk en spog agterna
oor sy babelaas in Rapport. Drank is koning en dwelms is koel.

Tereg noem die Koos aan die einde van sy rubriek in Rapport dat sy
kinders as nie-Afrikaners “…ten minste nooit hoef uit te draai soos
die Waterkloof-Vier nie.”

In die Nuwe Suid-Afrika is die ideaal dus nie meer Waterkloof waar ‘n
seder soms geval het nie (met apologie aan PG du Plessis), maar
Mitchellsplein waar die messe blink en die dagga- en Mandraxwalms uit
gebreekte bottels opstyg.

Die wêreld sonder reëls van Mitchellsplein se jeugbendes
verteenwoordig die nuwe ideaal waarheen die verghwarde Afrikaner moet
aspireer. Vanuit die direksiekamer van Naspers se gebou in
Heerengracht word hierdie grootse kultuurtransformasie met kille oë op
Die Son en Die Huisgenoot se verkoopsyfers beplan.

Vergeet van boeke lees; luister liewer “songs”. Wees vry en
nihilisties. Maak ‘n dop, wees vrolik, want môre is jy landuit, gekaap
of vermoor. Carpe diem. As Omar Kajam vandag in Suid-Afrika geleef
het, sou hy gesing het van “bier, gekleurde vroue en songs”.

Selfs ‘n Hervormde predikant van Naboomspruit het lyk my voor die
aanslag geswig en vir hom ‘n swart courtisane of twee by die plaaslike
Truckstop gaan oplaai. Of die man vooraf deur Koos Kombuis beïnvloed
is, weet mens nie.

Dis altyd makliker om af te breek as op te bou. Dis insgelyks
geriefliker om te verghwar as om te veredel. Sowel die ANC as Naspers
het hierdie natuurwet goed ter harte geneem en is daarom besig om ons
al dieper in die modder in te druk.

Arnold Toynbee skryf iewers in sy Study of History dat dit vir die
ordentlike en patriotiese mens besonder pynlik is om tye van
dekadensie te moet beleef. Deur die eeue heen was satire en spot egter
die gekose wapen van die patrisiër wat moet ly onder die geweld, die
swak smaak, die malle rumoer van die gepeupel wat fuif asof daar geen
dag van môre is nie.

Omdat die Afrikaner deur sy godsdiens en verbintenis tot die grond
geleer is om hoogmoed te verafsku, kan ons nie maklik snobisties wees
nie. Anders as die Britte of die Franse byvoorbeeld wat elke teken van
swak smaak, ‘n swak gekose kledingstuk of “‘n aksent wat gly” met
vernietigende minagting behandel.

Onder die huidige aanslag vanuit die ANC-beheerde of ANC-gesinde media
wat ten doel het om ‘n eens trotse volk kombuiswaardes aan te leer,
kan ‘n bietjie hoogmoed en snobisme ons egter net goed doen.

Soos een ontstoke leser van Rapport dit prontuit aan Koos Kombuis
gestel het, “jy is ‘n vark”. Hy kon bygevoeg het: Meng jou met die
semels…