Dan Roodt, Author at praag.co.za

Transformasie is moontlik

In Suid-Afrika is die Afrikaner dood vir die grootste Afrikaanse koerant wat deur ‘n mediamonopolie in die hande van ‘n klein groepie verloopte Afrikaners, deesdae bekend as Afrikaanses, bedryf word.

Net in Nederland sien mense nog kans vir die woord waar dit pryk op die kant van ‘n gebou: Afrikanerplein [Amsterdam] Oost. Maar daar woon witmense, wat seker verklaar hoekom die gebou nog nie afgebrand is nie.

As enige gewone Afrikaner nog blind was vir die feit dat sy of haar wit bestaan ongewens hier is, moes die onvermydelike Sondag na die lees van die koerant se hoofopskrif baie skerper omlyn geraak het.

Piet Croucamp en Albert Venter, wat waarskynlik begryp het bevordering hang af van politieke evangelisasiewerk vir die base van UJ, gaan soos Moses 1 en 2 die bruines, Afrikaanses, uit die DA-woestyn na hul tuiste, die ANC lei. Só berig Rapport.

Nie ‘n slegte idee nie, want in die ou Transvaal is die bruin en swart groepe byna heeltemal geassimileer en die voormalige bruin woonbuurte het verswart. Daar is nie meer iets in die noorde oor van ‘n bruin identiteit nie en klaarblyklik het hierdie boodskap nog nie die Hexrivierberge oorgesteek nie.

Maar die mediamonopolie se intellektuele agterlikheid word weer eens gedemonstreer as dit kom by die geringste sosiologiese uitdaging, hoe eenvoudig dit ookal mag wees. Moses1 en 2 het dit seker ook opgemerk.

Dié stap om die DA van sy steunbasis te vervreem, word moontlik gemaak deur die versmelting tussen wit en bruin in die Kaap. Die vraag is nou of die wittes in Heerengracht bruin genoeg is om swart te wees in Gauteng?

Vandat Zille so wydsbeen aan die dans geraak het, lyk sy baie swart, bygesê. Dit is dus tog moontlik om ‘n rassetransformasie te ondergaan. Die geheim is oënskynlik ‘n algehele gebrek aan wilskrag.

Na ‘n week van wat die Amerikaners noem “race baiting” voel die ligte bruines, dws voormalige wittes nou bekend as Afrikaanses, seker effens donkerder. ‘n Swarte het ‘n FHM-pop iets onwelvoegliks genoem en sy hom in antwoord daarop ‘n “kaffer”. Enige verstandige mens sou dit ‘n gelykop-telling genoem het en binne die volgende paar sekondes vergeet het van die vervelige onderonsie.

Nee, helaas nie. Nou weet ons ook dat ‘n volkleur pornofoto van Joost (mét dwelms) op die voorblad van Rapport nie soveel twiete kan genereer soos “race baiting” nie. Die swarte het Jessica Leandra, die welbedeelde model, glo opsetlik uitgelok.

Daarby het dit toe ook nie gebly nie, want eintlik al wat ‘n gedrukte koerant is, het die “race baiting” of uitlokking voortgesit om die wit “rassis” tot boetedoening te roep. Die vrome spul het dus nog nooit self die woord gebruik nie, wil dit voorkom. Daar is met smaak berig dat haar hele loopbaan verwoes is deur ‘n versameling van ses letters.

Die oefening is natuurlik omgewe van die ergste skynheiligheid denkbaar. Die meeste wit verontwaardiging kom van mense wat die woord self maklik sal gebruik en ten minste in een geval voor die uwe gebesig het.

Данильченео

Christene die mees vervolgde groep ter wêreld

Die hoof van ‘n Kaliforniese evangeliese godsdiensvryheidsgroep het Donderdag verklaar dat die Christendom tans die mees vervolgde godsdiens op die aarde is gegrond op bewyse wat ingesamel is.

Dr. Carl Möller het aan die Christian Post gesê stygende godsdienstige onverdraagsaamheid in die buiteland veroorsaak dat Christene die mees vervolgde groep in die wêreld is, “in die nie-regeringsorganisasie se ondersoek na na watter godsdiensgroepe vervolg word”.

“In terme van blote getalle, die grootte van die Christelike bevolkings regoor die wêreld, waar hulle onderdruk of beperk word … As ‘n mens martelare byreken, die wat gedood word, of jy tel diegene wat onder regimes leef, aansienlike Christelike bevolkings leef onder uiterste beperkings in plekke soos China, Indonesië, en natuurlik die Midde-Ooste,” sê Möller.

Hy het opgemerk “die metodologie vir die bepaling hiervan is nie noodwendig van Open Doors nie. Dit kom van [gerespekteerde] organisasies soos die Pew Research”.

Möller het in sy opmerkings ‘n 2011-studie van Pew Forum oor Geloof en Openbare Lewe aangehaal wat tot die gevolgtrekking gekom het dat sowat 70 persent van die wêreld se bevolkings in ‘n godsdienstig onverdraagsame omgewing woon en 32% van die wêreld se bevolking ondervind ‘n styging in godsdienstige vyandigheid op sosiale of regeringsvlak.

“Ons sien dit veral in Moslemsamelewings waar ‘n opsetlike wanvoorstelling van ander gelowe primêr is. Dit word aangevuur deur ongeletterdheid en ‘n paar gevalle van armoede,” sê Möller.

“Maar die kernkwessie is ‘n verdraaiing van ‘n godsdienstige boodskap wat Christene of ander minderheidsgroepe as die vyand uitbeeld.”

Möller se opmerkings het gekom op ‘n perskonferensie gefokus op die toenemende vervolging van godsdienstige minderhede in die Midde-Ooste en Noord-Afrika. Geborg deur Open Doors en die Simon Wiesenthal-sentrum, is die konferensie Donderdag by die Nasionale Persklub gehou.

Möller, het saam met ander sprekers opgetree soos die Rabbi Yitzchok Adlerstein, direkteur van intergeloofsake vir die Simon Wiesenthal-sentrum, en Nina Shea, ‘n kommissaris van die Amerikaanse Kommissie oor Internasionale godsdiensvryheid.

“Wat ons almal in gemeen het is dat ons belanghebbendes in die stryd is teen wat ons noem ‘n groeiende plaag van onderdrukking van vryheid van godsdiens,” sê Adlerstein.

“Dit kan maklik aangetoon word dat godsdiensvryheid ‘n politieke instrument geword het vir alle vorme van regimes teen minderheidsbevolkings en een wat sal voortgaan om chaos te saai in die lewens, wel die bestaan van hele gemeenskappe in baie dele van die wêreld.”

In sy toespraak, het Möller gepraat oor die groeiende probleme vir Christene in Egipte, Sirië, Irak en Nigerië. Oor Nigerië, wat gereeld in die nuus kom oor die bomaanvalle deur ‘n ekstremistiese Islamitiese groep genaamd Boko Haram, het Möller foto’s van gebombardeerde kerke en sakeondernemings gewys wat oor die afgelope paar maande oorgeneem is.

USCIRF se Kommissaris Shea het gepraat oor verskeie kwessies rakende internasionale godsdiensvryheid, met die fokus op verskeie mislukkings van die Obama-administrasie in die hantering van hierdie kwessies.

Shea het ook genoem dat wetgewing “voor die Senaat hang” bekend as SB 1245, wat deur die Republikeinse kongreslid Frank Wolf ingestel is as HR 440. Die wetsontwerp wil ‘n “spesiale gesant vir die beskerming van godsdienstige minderhede in die Midde-Ooste en Suid-Oos Asië” instel. Dit word tans deur Virginia se Demokratiese Senator Jim Webb vir onbekende redes teruggehou.

“Die VSA se morele spierkrag kan gebruik word om miljoene lewens van onderdrukking, gevangenisstraf, en selfs die dood te red,” sê Möller.

“En ek glo dat daar mense van goeie wil van geloof is van alle godsdienstige oortuigings in die wêreld wat die soort ding waarvan ons vandag hier praat sal verstaan.”

Afrikanerpolitiek – quo vadis?

Soms kry ‘n mens die indruk dat die buiteland Afrikaners in Suid-Afrika afgeskryf het. Trouens, partykeer lyk dit asof Afrikaners hulself afgeskryf het.

Die Nasperskoerante ignoreer al lankal die politieke doen en late van Afrikaners, behalwe wanneer dit inpas by hul idee van “nasiebou” of soos in vandag se Rapport-berig met die opskrif “ANC vry na Afrikaanses”.

Let op die afwesigheid van die woord “Afrikaner”. Binne Naspers/Rapport se heelal is daar lankal nie meer so iets soos ‘n “Afrikaner” nie. Ons en die bruinmense van die Wes-Kaap word as een minderheidsgroep van ses miljoen beskou.

Ook Alistair Sparks, Helen Zille se vorige baas by die Rand Daily Mail, het iewers gesê dat Afrikaners in 1994 die gedagte van Afrikanersoewereiniteit prysgegee het, tesame met die weermag en alle instellings wat hulle op ‘n skinkbord aan die Afro-Saksiese alliansie binne die ANC oorhandig het. Radikale Engelse intellektuele en geestelikes het ‘n geslaagde alliansie met die rassenasionaliste van die ANC gesmee en die Afrikaner op sy baadjie gegee. Die logiese gevolgtrekking wat baie gemaak het, is dat Afrikaners met hul onvoorwaardelike oorgawe ook tot assimilasie en die verdwyning van die Afrikanervolk toegestem het. Ek meen Naspers en die FW de Klerk-stigting interpreteer die “ja”-stem van destyds só.

Afrikanerpolitiek het egter nie opgehou bestaan nie. Ons by PRAAG is voltyds daarmee besig. So ook mnr. Jaap Kelder van die Nasionale Belastingbetalersunie. Tydens ‘n onlangse vergadering laat val Kelder dat hy die stadsraad van Ekurhuleni meer as ‘n miljoen rand skuld omdat hy opgehou het om sy erfbelasting te betaal. Die munisipaliteit het al eenkeer sy water en ligte afgesny. Toe vat hy hulle hof toe en kry ‘n bevel dat hulle dit weer moet aansit want hy verkeer in ‘n dispuut met die munisipaliteit. Op sy stil, beskeie manier het Jaap Kelder al meer hofsake namens belastingbetalers regoor die land aangepak as wat Soliforum met veel meer grootdoenerigheid gemaak het.

Die verskil is egter dat die Nasperskoerante met fanfare berig oor alles wat die oranje en groen manne van Lyttelton in die hof doen, terwyl daar blykbaar by Beeld opdrag gegee is dat joernaliste mnr. Kelder en die NBU moet doodswyg. Net soos wat Naspers die meeste Afrikaners met talent ignoreer en verkies om oor die Kaapse kliek van middelmatige egoïste en ewe onnosele “sterre” te skryf wat hulle eiehandig in die Naspersmedia geskep het.

Die Rapport-berig oor “Afrikaanses” en die ANC vermeld dat daar eerskomende Dinsdag ‘n vergadering van Afrikaanse organisasies met die ANC plaasvind, met die inisiatief wat deur drie linksgesinde akademici, Proff. Willie Breytenbach en Albert Venter, asook dr. Piet Croucamp, geneem is. Volgens die drie akademici “is die ‘ideologiese afstand’ tussen die Afrikaanssprekendes – wat meestal vir die DA stem – en die ANC nie so groot nie”.

Hiermee kan ‘n mens saamstem, want die meeste intelligente ontleders sien al geruime tyd in dat die ANC en die DA twee kante van dieselfde munstuk is. Net vandeesweek het die ekonoom Dawie Roodt na die DA se ekonomiese beleidsrigtings gekyk en tot die gevolgtrekking gekom dat dit ‘n sosialistiese party is wat baie min van die ekonomie verstaan.

Binne ‘n Europese konteks sou die DA, wat homself “liberaal” noem, eerder vir ‘n sosialistiese party deurgaan, want hy hang mulitikulturalisme fanaties aan en wil die middelklas met hoë belastings straf. Tussen Helen Zille en mnr. François Hollande, die Sosialistiese kandidaat wat na alle waarskynlikheid vandag se presidentsverkiesing in Frankryk gaan wen, is daar min te kies.

Die vraag is nou: Het Afrikanerpolitiek nog enige sin in Suid-Afrika, gegewe die feit dat die meeste Afrikaners dit kennelik ten gunste van sosialisme en multikulturalisme verwerp het? Trouens, dit sou maar ‘n klein stappie van hier af wees om ‘n suiwerder vorm van sosialisme, dit is nou kommunisme, te begin aanhang. In Beeld het daar die afgelope week ‘n soort Christelike pleidooi vanuit Zimbabwe vir grondhervorming en die afstaan van grond aan swartes verskyn. Maar die logika daarvan was tegelykertyd kommunisties, synde ‘n gelate aflegging van privaatbesit.

Suid-Afrika verkeer steeds in die greep van ‘n linkse revolusie en skynbaar snel ons voort na ‘n onafwendbare toekoms van radikale grondhervorming, nasionalisering en rassekwotas op alle gebiede. Waarskynlik besef die meeste Afrikaners wat kom en hul uiteeenlopende reaksies kan soos volg opgesom word:

Emigrasie. ‘n Miljoen Afrikaners het reeds die land verlaat omdat hulle geen toekoms meer in Suid-Afrika sien nie. Vele doen dit nie om ideologiese redes nie, maar omdat die SEB- en regstellendeaksiewetgewing dit baie moeilik vir blankes maak om werk te kry of om klein ondernemings te bedryf.
Aanvaarding van die status quo. Stem vir die DA (of dalk die ANC, as ons die drie akademici kan glo).
Aanvaarding van die status quo met voorbehoude. Sluit aan by Soliforum wat namens jou ‘n hofsaak of twee sal maak en die ANC “bloedneus sal gee”. Intussen verdedig die ANC hom in die hof met die belastingbetaler se geld. En wat gebeur as die regbank “ten volle getransformeer” is, met ANC-skoothondjies vir regters? Dit gaan hier dus om blote simboliese “opposisie” en om die onafwendbare te vertraag.
Afrikanerselfbeskikking. Vele groepe, vanaf Orania en Kleinfontein, tot die HNP, die VVK en die Vryheidsfront, het hulle tot selfbeskikking en onafhanklikheid verbind, maar dit word meesal gesien as, in die woorde van die pragmatiese dr. Pieter Mulder, “nie vir nou nie”. Die werklikheid is dat die magsbalans so sterk in die guns van die ANC gelaai is dat selfs Orania en Kleinfontein, wat homogene Afrikanergemeenskappe op die periferie gevestig het, op allerlei maniere versigtig moet trap in hul verhouding tot die ANC-regering of -munisipaliteite. Hulle bevind hulle in ‘n juridiese niemandsland wat vinnig in ‘n nagmerrie kan ontaard indien een of ander ANC-amptenaar die dag sou besluit om gronde te vind waarop beide dorpies met hofsake of regulasies lamgelê kan word. Sulke optrede sou selfs van die DA kon kom, want ons weet dat die DA pynlik polities korrek is as dit daarby kom om hom van enige vorm van blanke of Afrikanereksklusiwiteit te distansieer.
‘n Kulturele en ideologiese stryd. Sedert sy stigting, lê veral PRAAG hom hierop toe. Dis egter ‘n baie moeilike, ingewikkelde en ongewilde aktiwiteit. Kultuur en ideologie verteenwoordig die grondslag van enige stryd vir ‘n minderheidsgroep soos Afrikaners en sonder goeie argumente en ‘n gedefinieerde identiteit, kan geen minderheidsvolk op vryheid of selfbeskikking aanspraak maak nie. Die sukses van die vorige Afrikanernasionalistiese beweging in die dertiger- en veertigerjare is juis deur die intellektuele van destyds soos N.P. van Wyk Louw, C.M. van den Heever, asook die jong Verwoerd – destyds redakteur van Die Transvaler – bepaal. En hoewel Die Burger vandag ‘n skandelike sosialistiese skaduwee van sy vorige self is, het daardie koerant in die 1930s onder dr. A.L. Geyer onverskrokke republikeinse standpunte ingeneem. Indien die kulturele en ideologiese stryd geslaag gevoer sou word, en na die buiteland kon uitkring, sou Afrikaners uit die wurggreep van die linkse revolusie kon ontkom, met moontlike buitelandse bemiddeling en onderhandeling oor grondgebied. Tot dusver lyk dit egter asof die gemiddelde Afrikaner wat nie tot die DA-sosialistiese komponent behoort nie, meer geneig is om finansieel tot hofsake en ander vorme van simboliese protes by te dra as die stryd in die media, in boekpublikasies en in die buitelandse arena.

Sedert die vergadering wat PRAAG en die NBU verlede jaar in September gereël het om Afrikanerorganisasies meer gekoördineerd te laat optree, het ‘n aantal kwessies uitgekristalliseer. Van meet af aan het die vergadering, veral op aandrang van mnr. Pierre Hough, in twee komitees verdeel. ‘n Strategiese komitee moes kyk na “die Afrikaner se toekoms” terwyl ‘n ander komitee hom met meer praktiese strategieë rondom plaaslike regering, water en elektrisiteit en ‘n uiteindelike kantonstelsel sou besig hou.

Die huidige leier van die Afrikanerbond, mnr. Pieter Vorster, het voorsitter van die sogenaamde SK (Strategiese Komitee) geword, terwyl ‘n nuwe liggaam, die Nasionale Burgerregteraad onder voorsitterskap van dr. Christo Landman, tot stand gekom het om die kantonstelsel na te jaag. Mnr. Jaap Kelder van die NBU het egter steeds aktief gebly in die tweede komitee en dit kan as ‘n susterliggaam van die NBU gesien word.

Daar bestaan tans onsekerheid oor die deelname van Solidariteit en Afriforum (Soliforum soos hulle deesdae genoem word) aan die Strategiese Komitee, omdat dié organisasie homself as “die grootste speler”, boonop met die steun van die Nasperskoerante, sien. Soliforum sien daarom neer op ander organisasies en bewegings en beskou samewerking as ‘n grootlikse futiele oefening.

Dikwels word daar deur deelnemers aan internetgesprekke gevra: Maar wat kan ons doen, anders as praat (en kla)? Mnr. Botha Laubscher, wat op albei komitees dien, het met ‘n strategiese voorstel vorendag gekom wat met ‘n taamlik ingewikkelde diagram aangedui word. Uiteindelik kom dit daarop neer dat daar vir die Afrikaner net twee moontlike doelwitte is om na te streef: Selfbeskikking of kultuur- of minderheidsregte binne die huidige bestel.

‘n Punt wat Laubscher maak en wat ek ook al in die verlede iewers gestel het, is dat dit moeiliker gaan wees om kultuur- of minderheidsregte van die ANC-bewind af te smeek as om een of ander vorm van territoriale afskeiding te bewerkstellig. Hiervan is Orania en Kleinfontein eintlik goeie voorbeelde. In albei gevalle het groepe Afrikaners eenvoudig ‘n gebied beset en hulself begin inrig en regeer asof die huidige bestel nie bestaan nie. Hoewel op ‘n klein skaal, was albei eksperimente eintlik klinkklare suksesse. Hierteenoor het die sogenaamde “Derde Taalbeweging” van die agelope anderhalf dekade op niks uitgeloop nie. Ons het miljoene woorde in koerante, op die internet, oor die radio, op TV en in boeke geuiter oor al die goeie redes waarom Afrikaans en die Afrikanerkultuur in die land erkenning behoort te geniet. Nêrens het enige staatsdepartement of ANC-politikus hom al ooit hieraan gesteur nie. Daar word steeds aktief teen Afrikaans en Afrikaanse plekname gediskrimineer. Ons geskiedenis word hetsy verguis, hetsy onderwerp aan ‘n Sowjetagtige proses van “aktiewe vergeet”. Afrikaanse skole word aangeval en ondermyn.

Indien selfbeskikking kennelik die enigste alternatief is vir daardie Afrikaners wat nie sonder meer wil assimileer of emigreer nie, dan is daar seker verskeie maniere om dit te bereik. Ons kan soos Kosovo eensydige onafhanklikheid binne ‘n bepaalde gebied verklaar en hoop ons oortuig die internasionale gemeenskap van ons erns. Of ons kan gewelddadig soos Slowenië in 1990 ná ‘n jaar van geheime militêre voorbereidings afskei en hoop ons wen die oorlog of beland nie in die tronk nog voor die eerste skoot geklap het nie. Die Slowene het ná tien dae van oorlog, op 7 Julie 1991, van Joego-Slawië onafhanklikheid verkry, in weerwil van die groter militêre slaankrag van die sentrale regering. Die feit dat Afrikaners egter verspreid oor die land woon, anders as die Slowene wat oor ‘n eeue oue meerderheidsgebied beskik het, maak dit baie moeiliker – indien nie onmoontlik – om hierdie “militêre opsie” te oorweeg.

‘n Punt wat Jaap Kelder ook maak, is dat die balkanisering van Suid-Afrika tot ekonomiese verval soos in die ou tuislande sal lei, met miljoene armes wat desperaat sal poog om na die “bevryde Afrikanergebied” te stroom. Dan sal ons ons in ‘n tipe “Omsingel die laer van die heiliges”-situasie (na die roman van Jean Raspail) bevind en moet besluit of ons bereid is om honger mense te skiet wat oor ons grense wil kom. Enige toekomstige Afrikanergebiede móét steeds deel van die Suid-Afrikaanse ekonomie bly en sorg dat die algehele welvaart styg of ten minste nie afneem nie, ten einde ‘n algehele ineenstorting van die subkontinent na die voorbeeld van Zimbabwe te vermy.

Die sukses wat plaaslike belastingbetalers reeds behaal het om hul gelde terug te hou en op sommige dorpe beheer oor watersuiweringsaanlegte terug te neem, mag egter vir ons die uitweg uit die huidige doodloopstraat van ANC-Suid-Afrika aandui. Gestel ons kan min of meer wettig weer beheer neem van water en elekrisiteit in die meeste Afrikanermeerderheidsgebiede, dan sal dit mos ‘n kort treetjie van daar af na een of ander vorm van onafhanklikheid of kantonstelsel wees? Op Sannieshof en Phalaborwa het dorpenaars dit wel reggekry.

Volgens mnr. Jaap Kelder – en hy behoort te weet, want hy praat daagliks met ‘n groot aantal plaaslike aktiviste op dorpe regoor die land – dreig die meeste munisipaliteite om in duie te stort. Amptenare kwel hulle slegs oor die betaling van hul eie salarisse. Die res kan maar vergaan. Vele munisipaliteite betaal nie meer vir Eskom nie en daarom stuur Eskom insgelyks op ‘n finansiële krisis af.

Dis ‘n tragiese situasie, wat ook vir ons gesondheidsgevare inhou, maar miskien bied dit vir ons die geleentheid waarop ons gehoop het.

In ‘n volgende aflewering wil ek ‘n paar gedagtes opper oor hoe ‘n nuwe Afrikanerpolitiek kan begin werk. Indien die soort praktiese plaaslike selfbestuur waarmee Jaap Kelder se NBU besig is en PRAAG se ideologiese en kultuurstryd by mekaar kan uitkom, kan dit dalk nuwe momentum vir die Afrikaner se vryheidstrewe skep.

Hierdie soort debatte woed ook tans by die twee komitees wat verlede jaar gestig is. Die publiek moet daarom daarvan kennis neem en insgelyks kommentaar lewer. Vanweë die Revolusie se intense propaganda waaraan ons almal blootgestel is, is dit soveel moeiliker om nugter te dink.

Zille wys haar styl – met oop bene

{jathumbnail off}

Die voormalige Black Sash- en ANC-ondersteuner, Mev. Helen Zille, is waarskynlik die grootste Afrikanerleier van alle tye. Skoppensboer sê hier juis “leier” en nie “leidster” nie, want dié vrou se stem is diep genoeg dat sy gemaklik bariton in ‘n Verdi-opera sou kon sing.

‘n Hoër persentasie Afrikaners ondersteun mev. Zille as wat waarskynlik vir Hertzog, Malan, Strijdom of Verwoerd gevolg het.

Hertzog, maar ook die res van die vroeë NP-leiers, was verfynde staatsmanne wat stylvol aangetrek en gemaklik oor die filosofie, politiek of internasionale verhoudinge kon gesels. Hoewel hulle dikwels skerp deur hul politieke vyande aangeval is, het hul nogtans respek afgedwing. Selfs Alan Paton, die skrywer en destydse liberale politikus, het hom daarvoor vererg dat Amerikaanse liberale die integriteit van, soos hy hom genoem het, “Danie Malan” in twyfel kon trek.

Zille is egter die eerste voorbeeld van die Afrikanerleier wat die styl van ‘n Amerikaanse kletsrymer – dis blykbaar Afrikaans vir ‘n “rapper” – aangeneem het. Tydens die vorige verkiesing reeds het sy haar onderskei met wit tekkies en het sy vir ‘n vale getoitoi om Afrikanerstemme te werf.

Pieter Mulder het mos ‘n boek geskryf met die titel, Kan Afrikaners toyi-toyi? Kennelik nie, want te midde van die vlaag plaasmoorde, naamsveranderings, diskriminasie, riool in die drinkwater en nog meer, verkies hulle die knusheid van hul sitkamers terwyl die Blou Bulle of Lions speel. Solank daar nog elektrisiteit is om die TV-stelle aan die gang te hou.

Eers het hulle graag lang vergaderings gehou, maar deesdae daag die meeste blykbaar nie eens meer op nie.

Afrikaners toitoi nie self nie, maar as ‘n mens na Helen Zille se manewales kyk, hou hulle daarvan dat hul leiers dit doen.

Of wat moet ‘n mens Helen Zille se dans noem? Raka se vriendin om die kampvuur? Of Kaapse volkspele?

Motlanthe-komitee gaan e-tol ondersoek

Die aankondiging deur Minister Collins Chabane dat die regering ‘n komitee bestaande uit kabinetministers onder leiding van adjunk-president Kgalema Motlanthe aangestel het om na alle aspekte van die Gauteng e-tolstelsel om te sien, is ‘n stap in die regte rigting.

“Die regering moes van meet af so ‘n komitee gehad het wat verantwoordelik was vir die beplanning van die uitbreiding en instandhouding van Gauteng se padnetwerk sodat die chaos wat daar tans is met die Gauteng e-tolstelsel vermy kon word,” het Adv. Anton Alberts, die VF Plus se Parlementêre woordvoerder oor Vervoer gesê.

Die VF Plus is van mening dat die e-tolstelsel heeltemal geskrap moet word en dat die regering nie appèl teen die uitspraak van die Hoogeregshof in Pretoria moet aanteken nie. “So ‘n stap sal slegs tot verdere verkwisting van belastingbetalers se geld lei. Die regering moet eerder innoverende oplossings soek om alternatiewe finansieringsmodelle vir die skuld van die Gauteng e-tolstelsel te skep”, meen adv. Alberts.

SANRAL kan ook saam met die komitee ondersoek instel na alternatiewe gebruike vir die oorhoofse tolhekke en kameras wat reeds geinstalleer is. Hierdie stelsel kan, soos in ander groot internasionale stede, gebruik word vir verkeersmonitering en –regulering.

Die infrastruktuur kan ook aangewend word om spoedregulering toe te pas om so by te dra tot die vermindering van padongelukke op Gauteng se paaie.

Die VF Plus sal die werksaamhede van die komitee noukeurig monitor om so te verseker dat die regering – en nie die ANC as politieke party – ‘n oplossing vir die e-tolstelsel vind.

Nasperssensuur slaan weer toe!

‘n Jong liberale Naspers-joernaliste wat haar bewondering vir biskop Tutu hartstogtelik op Nuus24 se webblad uitgestort het, is kwaai deur lesers gelooi en een van haar Burger-kollegas wat haar te hulp gesnel het, het skoon verwilder van die blad weggevlug.

Die kostelike gebeure op Nuus24 het begin toe ‘n Nuus24-joernaliste, Ilze Temmingh, in ‘n meningsartikel vertel het hoe beïndruk sy was met Desmond Tutu nadat sy hom nou die dag in die Groote Kerk in Kaapstad hoor preek het.

Sy is nou nie juis ‘n gereelde kerkganger nie, maar ervaar haar Christenskap op ander maniere – soos in die natuur. Toe sy egter hoor dat Tutu gaan preek, het sy alles net so gelos en gaan luister – onder meer omdat sy elke dag op Nuus24 sien hoe lesers afgryslike, rassistiese, homofobiese, neerhalende kommentaar lewer, skryf Ilze.

Sy was tog so beïndruk met sy mooi Afrikaans (hy het in Ventersdorp grootgeword, het Tutu aan die lidmate van die oudste NG-kerk in die land vertel) en “oom Tutu – die kleurvolle man met die lekkerste lag in Suid-Afrika – doen net iets aan my. Hy is so diepsinnig; sonder pretensie”, skryf sy en wei breedvoerig uit oor die lesse wat sy sou geleer het.

Maar die arme Liezl het vergeet van haar ervarings met N24 se webblad-kommentators.

“Liewe genade! Is dit die volgende geslag floskop Kaapse joernaliste wat Naspers vir ons kweek?” het iemand onder die naam Menefrego onmiddellik gereageer. “Tutu is ‘n Afrikanerhatende opportunis, wat agter sy kerktitel geskuil het terwyl hy die ANC agenda van Afrikaneronderwerping uitvoer. Hy’s nes die res. ‘n Onderdrukker. Niks anders nie, ” skryf Menefrego

Alet Janse van Rensburg reageer toe weer op Menefrego: “Wow. Ek weerhou my gewoonlik daarvan om hier kommentaar te lewer, maar Mengefrego?, ek moet vra, ‘Op watter planeet leef jy?’ Tutu personifiseer genade. Jou gebrek aan politieke en geestelike insig spreek van iemand wat duidelik nog nooit die moontlikheid oorweeg het dat die nasionalistiese propaganda wat sy ouers twintig jaar gelede geglo het, dalk toe nié heeltemal die waarheid was nie. Meer as dit, jou feite is eenvoudig verkeerd. Ek’s klaar spyt ek het my tyd gemors om op jou belaglike kommentaar te reageer. Liewe genade! ” skryf sy.

Dit blyk toe uit haar Faceboook-profiel dat sy ‘n joernaliste by Die Burger in Kaapstad is en Menefrego loop haar:

“Liewe Burger redaksielid. Dis werklik nogal dik vir ‘n daalder om deur ‘n Kaapse joernalis daarvan beskuldig te word dat ek in ‘n kapsule (of dan op ‘n vreemde planeet) leef. Jy wat daar agter die berge sit, waar julle selfs op hierdie oomblik nog grootliks afgesonder is van die werklike Afrika… jy wat bykans met 100% sekerheid deur Stellenbosch se joernalistiekskool is, waar jy onder hande geneem is deur die George Claasens van hierdie wêreld, om jou in ‘n mooi links-liberale vormpie te druk. Daarna is jy saam met eenderse joernalistiek voëltjies (voële) in die Naspers koutjie gegooi, waar julle almal mooi saam in ‘n koor Kumbaja twiet en twitter. Maar jy noem my, wat die een is wat stroomop swem, my lewe lank teen die breinlose massa Nasperspropaganda, waarmee die Afrikanervolk vir 30 jaar al toegegooi word in die poging om ‘n tier in ‘n huiskat te verander….jy noem my die geïndoktrineerde een?! Dis nogal rich…. Ek het as kind in die destydse Vaaldriehoek van Tutu se geskrifte in die hande gekry, en was absoluut geskok oor die heeltemaal ooglopende anti-Christelike aard daarvan. Niemand het nodig gehad om my te indoktrineer nie, ek kon self lees en binne enkele reëls vele teenstrydighede met Bybelse Christenskap vind.

“Tutu was ‘n bose man, met bose bedoelinge, en ‘n leier van ‘n bose organisasie wat groot plesier uit die lewendige immolasie van sy vyande geput het….terloops, afgesien daarvan dat ek wens hulle kon ophou om die Afrikanermedia te oorheers, het ek nie veel teen die Kapenaars nie, inteendeel, ek wens julle ‘n baie spoedige transformasie tot ‘n weerspiëlende demografie toe!” skryf Menefrego. En hy/sy kry sterk steun van ander deelnemers wat die twee Naspers-joernaliste behoorlik kapittel.

Die joernaliste van Die Burger kon net antwoord met ‘n weghol-repliek: “Jy maak ‘n klomp aannames oor my, die meeste daarvan verkeerd. Ek het egter geen begeerte om met jou in ‘n argument te tree nie en is nog minder lus vir ‘n geskiedenisles. My kommentaar hier was in my persoonlike hoedanigheid.”

Menefrego se laaste woord was: “…..veilige besluit”.

Maar enigeen wat na die debat wil gaan kyk, sal sien dat die kommentaar vanoggend (Vrydag) na die vierde inset afgesny is. Menefrego se skitterende reaksies is net weg!

Polisie is die oorsaak van misdaad

Volgens lt.genl. Mzwandile Petros, Gautengse polisiehoof, is polisie-, metropolisie- en veiligheidsbeamptes die hoofoorsaak van misdaadvoorvalle in Gauteng.

Met 2 500 wapens per jaar en 288 000 patrone wat gesteel word, kan ‘n burgeroorlog gevoer word. Die patrone word by die polisie se vuurwapenopleidingskole in Gauteng gesteel.

Ten spyte van die interne ondersoek deur die polisie om vas te stel wie verantwoordelik is vir die diefstal, is geen verdagtes nog aangekeer nie.

Die polisie bewapen misdadigers op dié manier, sê dr. Johan Burger, ‘n senior navorser by die Instituut vir Sekerheidstudie (ISS) aan Beeld gesê.

“Daar is jaarliks iets soos 2 500 gewere in die polisie se besit wat verloor word.

Sowat 100 000 patrone vir onder meer R5-aanvalsgewere, haelgewere en handwapens is na bewering by ‘n opleidingskool in Soweto gesteel, en sowat 88 000 patrone vir R5-aanvalsgewere by ‘n opleidingskool in Benoni.

Burger het gesê dié twee skokvoorvalle is nie die enigste diefstal nie. Daar word jaarliks ten minste 2 500 wapens “verloor” en net sowat 10% word ooit teruggevind.

” ‘n Mens kan jouself seker net verbeel wat van al hierdie wapens word en afvra hoeveel in misdadigers se hande beland – so in ‘n sekere sin dra die polisie eintlik in ‘n groot mate by tot die bewapening van misdadigers.”

Brig. Neville Malila, hoof van die Gauteng-polisie se kommunikasiedienste, kon nie vir kommentaar bereik word nie.

Kol. Vishnu Naidoo, nasionale polisiewoordvoerder, het ook nie op navrae in dié verband gereageer nie.

Britte onthul ‘EU-komplot’ deur Berlyngroep

Senior Eurokrate wil ‘n superkragtige EU-presidentpos skep en ontslae raak van Brittanje het die Daily Express onthul.

‘n Geheime groep EU-ministers van buitelandse sake het planne opgestel om die werk wat tans gedoen word deur Herman Van Rompuy, president van die Europese Raad, en Jose Manuel Barroso, president van die Europese Kommissie, saam te smelt.

Die Verenigde Koninkryk is uitgesluit van die vertroulike gesprekke in die “Berlyngroep” van Euro-politici, onder leiding van die Duitse minister van buitelandse sake Guido Westerwelle.

Britte is onthuts deur die plan omdat hulle die EU as hefboom teen die VSA gebruik om hul invloed te laat geld. Britse meningsvormers het histeries verwys na die plan as “‘n hedendaagse ekwivalent van die Europese keiser soos in die vooruitsig gestel deur Napoleon Bonaparte of ‘n terugkeer na die Heilige Romeinse Ryk van Karel die Grote, wat Europa in die Middeleeue geskep het”.

Hulle is glo bekommerd dat David Cameron se koalisie-regering niks doen om die sinistere komplot te verhoed nie.

“Dit is ‘n komplot deur mense wat nasiestate wil afskaf en ‘n Verenigde State van Europa wil skep,” het een gesê. “Hierdie mense is vasbeslote om hul einddoel te bereik.

“Die enigste hoop vir Brittanje is om die EU te verlaat en ‘n onafhanklike land te word.”

Die nuus sal verdere momentum gee aan die Daily Express se uiters gewilde kruistog vir Brittanje se onttrekking van die EU.

Op die oomblik is die twee senior EU burokrate, Barroso en Van Rompuy, in ‘n bitter magstryd gewikkel om te bepaal wie grootbaas van Europa sal wees. Van Rompuy, wat deur die hoofde van die regerings van die EU-lidlande gekies is, se kanse lyk meer rooskleurig volgens ontleders.

Bin Laden was ondersteuner van Arabiese Lente

Osama bin Laden was ‘n voorstander van die Arabiese lente, volgens dokumente na sy inhegtenisneming wat Donderdag vrygestel is.

In sy laaste private brief net ‘n week voor sy dood, hy het gesê dat dié lenterevolusies ‘n “formidabele geval” en ‘n draaipunt in die Arabiese wêreld verteenwoordig.

Voor die vrystelling van die 17 briewe deur die Amerikaanse regering, is die revolusies voorgehou as ‘n bron van kommer vir Bin Laden omdat hulle onstabiliteit en potensiële Westerse betrokkenheid in die streek sou kon veroorsaak.

Toe die brief geskryf is, het die presidente van Tunisië en Egipte reeds in opstande geval.

“Die val van die res van die tiranne in die streek was onvermydelik,” het hy voortgegaan, en gesê al-Kaida se pogings om Moslems “te onderrig en te waarsku” oor “halwe oplossings” soos die Moslem-broederskap en soortgelyke Islamitiese groepe moet verskerp word. As al-Kaida suksesvol in die werwing van die nuutbevryde rebelle is, het Bin Laden gesê, “sal die volgende fase [getuig van ‘n oorwinning] vir Islam”.

Hy het gesê al-Kaida kan kapitaliseer op die omwentelings, met inbegrip van die “aanhitsing van mense wat nog nie in opstand gekom het nie om te rebelleer teen die heersers” en ‘n oproep geloods vir jihadis om te verenig in ‘n wyer media-veldtog met daardie doelwit.

Hoewel die dokumente – ontleed en vrygestel deur ‘n privaatbefondsde akademiese instelling binne die West Point militêre skool – in Engels vertaal is, het ontleders opgemerk dat Bin Laden se oorspronklike Arabiese bewoording gehelp het om sy standpunte oor die Arabiese lente om te verstaan.

Hy het nie die mense wat betrokke is by die revolusies “mujahidun” of “krygers van die geloof” noem nie, maar eerder na hulle verwys as “vry revolusionêre” of “thuwaar ahrar” wat deelneem aan ‘n “bevrydings[tahrir]onderneming”.

Cosatu nooi DA om vír arbeidsmakelaars te betoog

Die Demokratiese Alliansie is welkom om te betoog teen Cosatu om arbeidsmakelary te bevorder, het die federasie se sekretaris-generaal Zwelenzima Vavi, Donderdag gesê.

“Julle moet nadink oor die werklike klassestryd. Dit is hoekom ek gesê het op Twitter … die DA, mooi, julle kan by Cosatu se hoofkantoor kom betoog en vertel ons dat hierdie arbeidsmakelary ok is,” het hy gesê.

“Kom vertel ons dat hierdie soort optrede van werknemers iets is wat ons nie moet teen moet baklei nie. Kom ons vertel dat ons nie moet veg teen arbeidsmakelaars nie.”

Vavi het gepraat by die bekendstelling van ‘n nuwe uitgawe van Emma Mashinini se outobiografie, “Strikes have Followed me all my Life”, in Johannesburg. Mashinini was een van die stigterslede van Cosatu.

Vavi het gesê die DA sal nooit verstaan wat dit is om ‘n jong swart vrou te wees wat ‘n minimumloon verdien nie.

“Die mense wat jou memorandum sal ontvang is nie ons by Cosatu wat praat namens werkers nie, maar dit sal die werkers self wees,” het hy gesê.

“Ons boodskap aan lafaards en aan die kansvatters in die DA is om te kom betoog by ons en ons te vertel dat die helfte van ‘n brood beter is as geen brood.

“Kom vertel ons hierdie voorwaardes moet geduld word, omdat julle nie die skoen self dra nie.”

Hy het gesê só ‘n optog sal die regte en die vryhede van werkers minag.

DA-leier Helen Zille het vroeër aan die studente by die Universiteit van Stellenbosch gesê dat Cosatu mag nastreef.

Sy het gesê Suid-Afrikaners moet deur Cosatu sien, want hulle wil “werklose mense wat uitgesluit is van werksgeleenthede en ekonomiese geleenthede uithou, om sy magsbasis te beskerm”.

лобановский класс