In sy laaste private brief net ‘n week voor sy dood, hy het gesê dat dié lenterevolusies ‘n “formidabele geval” en ‘n draaipunt in die Arabiese wêreld verteenwoordig.
Voor die vrystelling van die 17 briewe deur die Amerikaanse regering, is die revolusies voorgehou as ‘n bron van kommer vir Bin Laden omdat hulle onstabiliteit en potensiële Westerse betrokkenheid in die streek sou kon veroorsaak.
Toe die brief geskryf is, het die presidente van Tunisië en Egipte reeds in opstande geval.
“Die val van die res van die tiranne in die streek was onvermydelik,” het hy voortgegaan, en gesê al-Kaida se pogings om Moslems “te onderrig en te waarsku” oor “halwe oplossings” soos die Moslem-broederskap en soortgelyke Islamitiese groepe moet verskerp word. As al-Kaida suksesvol in die werwing van die nuutbevryde rebelle is, het Bin Laden gesê, “sal die volgende fase [getuig van ‘n oorwinning] vir Islam”.
Hy het gesê al-Kaida kan kapitaliseer op die omwentelings, met inbegrip van die “aanhitsing van mense wat nog nie in opstand gekom het nie om te rebelleer teen die heersers” en ‘n oproep geloods vir jihadis om te verenig in ‘n wyer media-veldtog met daardie doelwit.
Hoewel die dokumente – ontleed en vrygestel deur ‘n privaatbefondsde akademiese instelling binne die West Point militêre skool – in Engels vertaal is, het ontleders opgemerk dat Bin Laden se oorspronklike Arabiese bewoording gehelp het om sy standpunte oor die Arabiese lente om te verstaan.
Hy het nie die mense wat betrokke is by die revolusies “mujahidun” of “krygers van die geloof” noem nie, maar eerder na hulle verwys as “vry revolusionêre” of “thuwaar ahrar” wat deelneem aan ‘n “bevrydings[tahrir]onderneming”.