Skrywer: Dan Roodt

Sedertdien is gereeld politieke stellings gemaak dat die doelwit van ‘n 100 % skoon oudits teen 2014 op koers is.

Pas is die uitslag bekend gemaak van die land se munisipaliteite se oudit-vertonings vir die boekjaar wat Junie verlede jaar ten einde geloop word.

So ‘n verslag is omvattend en sal deeglike studie verg om verantwoordelike vertolkings te maak. Van die regering se kant word uiteraard op die blinker kant van die munt gefokus, en van diegene wat hulle reeds op vertolking verlaat, op die minder blink kant.

Wat die blinker kant betref het die aantal munisipaliteite wat ongekwalifiseerde verslae gekry het, van vier na sewe verbeter. Dit sluit een Metro in – Kaapstad, vir wie dit in elk geval nie ‘n nuwe ervaring is nie.

Altesaam 57 munisipaliteite het hul ouditmenings verbeter, 165 se status het nie verander nie, en 15 het agteruit geboer.

Die feit is dat ‘n ongekwalifiseerde ouditmening die enigste aanvaarbare is. Dit is ook nie so onbereikbaar moeilik nie, soos blyk daaruit dat Mpumalanga, enkele jare gelede nog Mamparralanga genoem weens onder meer onderwysskandale, en nou op die voorpunt van munisipale onrus oor dienslewering, die meeste skoon oudits opgelewer het, naamlik drie uit sewe.

Die ongemagtigde en vrugtelose uitgawes het met 77 % toegeneem, maar 51 munisipaliteite, waaronder Johannesburg, se verslae is teen die afsnytydperk nog nie ingedien nie. Hierdie munisipaliteite presteer gewoonlik power. Die prentjie kan dus aansienlik swakker lyk. Boonop is die vlak van verslagdoening van sowat 84 % van die munisipaliteite gebrekkig, dikwels skokkend gebrekkig.

Sodra belangrike data bekom kan word – die Ouditeur-generaal se webwerf is nou baie moeilik bereikbaar – sal besonderhede vasgestel kan word soos hoeveel munisipaliteite skoon ouditmenings met ‘n paar inskrywings gekry het. Dit word gewoonlik ook as skoon oudits aangebied, en is waarskynlik die rede waarom Overstrand en ander Wes-Kaapse munisipaliteite wat gewoonlik goed vaar nie op die lys is nie.

Die tempo waarteen verbetering skynbaar intree, laat dit ooglopend lyk of die 2014-ideaal nie naastenby bereik sal word nie. Dis egter nie iets waarmee voete gesleep kan word nie – so ‘n verslag moet koue rillings langs die ruggrate van beleggers en potensiële beleggers afstuur – om nie van die inwoners van daardie munisipale gebiede te praat nie.

Ongelukkig het die ANC hom onlangs opnuut verbind tot die indiensnemingspraktyke wat die probleem veroorsaak, waaronder kaderontplooiing die hoofprobleem is. Die minister se herontplooiingskomitee onder die leiding van George Seitisho verseker dat onbekwame en selfs skelm amptenare elders gehersirkuleer word – met dieselfde gevolge. Dieselfde komitee is ook getaak met die omkeerstrategie. Van ‘n hout-yster gepraat….

пескоструй на керхертопкарго кидалы

Die optrede kan egter beswaarlik as anti-swart afgemaak word.

Lasbriewe op aanklagte wat met volksmoord, of die doodmaak van burgerlikes verband hou, is ruim uitgereik vir oortreders en beweerde oortreders uit Joegoe-Slawië, en kort-kort word oor nog arrestasies en uitlewerings berig.

Die Groot-merekonflik en etniese moordorgies lewer ook elke nou en dan arrestasies op, terwyl ander dele van Afrika ook al ‘n uitlewering of wat opgelewer het. Die Taylor-verhoor het selfs ‘n diamant-nadraai in die Suid-Afrikaanse howe gehad, waarby die Mandela Trust en Naomi Campbell betrek is.

Afrika het egter ook ‘n paar kladmerke agter die blad. Pres. Oamar al Bashir van Soedan word byvoorbeeld nie uitgelewer nie, en soms blatant deur Afrikalande gesteun. Stilswyend is daar blykbaar ‘n internasionale vergelyk dat solank Bashir sy samewerking gee vir die onafhanklikheid van Suid-Soedan, so lank sal sy vryheid stilswyend geduld word.

Intern in Afrika is sake egter ook nie altyd mooi gestroomlyn nie. Pres. Robert Mugabe van Zimbabwe bied byvoorbeeld huisvesting aan die oud- Ethiopiese diktator Haile Mirriam Mengistu. Mengistu is in ‘n stadium in sy eie land ter dood veroordeel.

Hoewel Afrika sake na anti-Afrika of anti-swart probeer herlei, sit dié leiers se turf. In die eerste plek kan hulle geen sweempie vordering toon vir hul pogings om die Libiese kwessie op te los nie, en Ghaddafi het telkemale omtrent dadelik sy sogenaamde ondernemings aan basies enigeen verbreek deur weer aanvalle op burgerlikes te loods.

In die eerste plek is die regter wat aan die hoof staan van die groep regters wat die lasbrief uitgereik het, ‘n vroueregter uit Botswana. In die tweede plek het die regters van die ontbinde SAOG-tribunaal ook met stappe teen die SAOG begin. Dié tribunaal het bekendheid verwerf toe dit uitspraak teen Mugabe se grondgrype gelewer het, maar die SAOG dit eerder ontbind het as om sanksie te gee aan die uitspraak.

Teen dié agtergrond klink Afrika se besware teen die Ghaddafi-lasbrief op die nie-Afrika-oor verspot. Lande buite Afrika neig om ‘n heel ander persepsie oor die Libiese krisis te hê, soos die onlangse besluit van Denemarke om slegs die rebelle-owerheid in Libië as wettige regering te erken. Ghaddafi word gewoon nie as deel van enige toekomstige Libië beskou nie.

Dit beteken egter ook nie dat daar besliste pragmatiese negatiewe aspekte is in die uitreik van die lasbrief nie. Ghaddafi sal nou baie moeiliker uit die beergreep op die Tripolitaanse gebied van Libië gedwing word, omdat hy nou streng gesproke geen veilige hawe buite sy land sal kan vind nie. Boonop geld dieselfde vir die enigste mens aan wie hy bereid sou wees om sy gesag af te staan, sy seun Saif al-Islam.

Intussen neem vrae toe oor hoekom Ghaddafi dié soort behandeling kry, terwyl die wêreld traag weggespring het met selfs beperkte, persoonlike sanksies teen die bewind in Sirië. Ook daar kom daar bykans weekliks na die Vrydagaand-gebede slagtings van burgerlikes aan die hand van die militêre voor. Die getal vlugtelinge in Turkye neem geleidelik toe, wat bykans verseker dat ‘n oplossing gevind sal moet word – of Turkye sit met ‘n permanente vlugtelingbevolking wat onder meer Koerde insluit – ‘n klip-in-die-maag-vooruitsig vir die Turke. Die tipe sanksies wat lande teen die Assad-bewind instel, is grootliks ongekoördineerd en opsigtelik impotent.

free online slots gamesлобановский александр харьков