Dan Roodt, Author at praag.co.za

DA is party vir die wittes

Die Demokratiese Alliansie is die wittes se party, het die sekretaris-generaal van die SAKP, Blade Nzimande, Saterdag gesê.

“Die DA is ‘n party van wit madams en bosses [wit base],” het Nzimande by die ANC se nominasievergadering in Durban, KwaZulu-Natal, gesê.

Nzimande het ook uitgevaar teenoor diegene wat sê daar is geen leierskap in die land nie.

“Mense wat sê daar is geen leierskap in Suid-Afrika nie, hulle praat vir die rykes.”

“Ek het nie geweet dat elektrisiteit aan ‘n modderstruktuur gekoppel kan word nie. Dit is die leierskap van die ANC wat dit laat gebeur,” het hy gesê.

Nzimande het gesê die ANC is die enigste party wat Suid-Afrika as ‘n nie-rassige, nie-seksistiese en demokratiese gemeenskap kan bou.

Hy het ook ‘n hou na die media gemik en gesê joernalisite is nie objektief in hulle berigte nie.

Лобановский

Gerwel leef nog

Prof. Jakes Gerwel, voorsitter van Media 24 en verskeie maatskappye en opvoedkundige trusts, is in ‘n kritieke toestand ná ‘n hartoperasie, het sy familie Maandag gesê.

Die Nelson Mandela-gedenksentrum het ‘n verklaring namens die familie uitgereik.

“Ná mediaberigte dat professor Jakes Gerwel gesterf het, wil die Gerwel-familie bekend maak dat hy in ‘n kritieke toestand is ná ‘n hartoperasie in Kaapstad; die gerugte van sy dood is vals.

“Soos en wanneer dit nodig is, sal verdere inligting bekend gemaak word.”

Gerwel is in die Netcare Kuilsrivier-hospitaal.

Gerugte het Maandag op Twitter versprei dat Gerwel weens ‘n beroerte gesterf het en huldeblyke is op die sosiale netwerk geplaas.

Daar is egter later bekend gemaak dat Gerwel nie oorlede is nie.

topcargo

Sweedse speelgoedketting doen weg met geslag

Een van die grootste speelgoedkettingwinkels in Swede het ‘n geslagslose Kersfeeskatalogus uitgestuur, een waarin seuns met poppe speel en meisies van speelgoedmasjiengewere hou. Die skuif het ‘n debat in Swede ontketen oor die korrekte plek van geslagsrolle.

Top Toy se Kersfeeskatalogus is in Denemarke en Swede vir beide Toys R Us en BR versprei. Hoewel die katalogusse se bladuitleg dieselfde in beide lande is, is die geslag van die kinders omgeruil in die Sweedse uitgawe.

“Met die nuwe geslag denke, is niks reg of verkeerd nie. Dit is nie ‘n seuns- of ‘n meisieding nie, dit is ‘n speelding vir kinders,” sê Top Toy se direkteur van verkope Jan Nyberg.

Die skuif is ‘n diepgaande verskuiwing in strategie vir Top Toy. In 2008, is die maatskappy gekritiseer deur die Sweedse advertensiewaghond Reklamombudsmannen (RO) vir die bevordering van verouderde geslagsrolle met katalogusse wat seuns as superhelde en meisies soos prinsesse voorstel.

Sedertdien het Top Toy sy strategie aangepas gebaseer op RO se raad.

“Ons het die katalogusse op ‘n heeltemal ander manier hierdie jaar aangepas,” het Nyberg gesê. “Ons het die afgelope paar jaar gevind dat die geslagsdebat so sterk in die Sweedse mark gegroei het dat ons … nodig gehad het om aan te pas.”

Swede is die frontlinie vir die geslagsdebat.

Sedert 2008, het die regering 110 miljoen Sweedse krone ($16.300.000) spandeer op die bevordering van geslagsgelykheid in skole, met inbegrip van die instelling van wette wat vereis dat onderwysers geslagstereotipes aktief teëwerk.

Die land het ook voorgestel dat ‘n nuwe enkelgeslag neutrale voornaamwoord “hen” ingstel word in die Sweedse taal, wat “hy” en “sy” sal vervang om “geslagstereotipering” tot ‘n minimum te beperk.

In Januarie 2012, het kinderskrywer Jesper Lundqvist se boek ‘Kivi en Monster Dog, gebruik gemaak van “hen”. ” Die skuif het gelei tot debat in Swede en in die wêreld oor die korrekte plek van geslagsrolle.

Elise Claeson, ‘n rubriekskrywer en ‘n voormalige gelykheidskenner op die Sweedse Konfederasie van Professies, beweer dat die gebruik van die woord “hen” ‘n voorbeeld van begrippe is van geslagsgelykheid wat te ver gaan.

Claeson argumenteer dat gemengde boodskappe oor hul geslag baie skadelik kan wees vir kinders: “Dit is belangrik om jou geslag te bevestig as ‘n kind. Dit beperk nie kinders nie, dit maak hulle vol vertroue oor hul identiteit,” het sy aan die Christian Science Monitor gesê.

SA se minderhede in Genève bespreek

Dr. Pieter Mulder, leier van die Vryheidsfront Plus, vergesel deur mnr. Andre Fourie, Vryheidsfront Plus-stadsraadslid in Kaapstad, vertrek hierdie week na Genève Switserland om UNPO (Unrepresented Nations and Peoples Organization) se tweejaarlikse Kongres by te woon. Dr. Mulder is by die vorige kongres tot ‘n dagbestuurslid van die organisasie verkies.

Die VF Plus gaan terselfdertyd die Verenigde Nasies se Forum vir Minderheidsaangeleenthede, wat voor die kongres plaasvind, bywoon. Die Forum is deur die Verenigde Nasies (VN) se Raad vir Menseregte ingestel om spesifiek aandag aan etniese-, godsdienstige- en taalminderhede se probleme in die wêreld te gee.

Vanjaar se sitting van die Forum het as onderwerp die praktiese implementering van die VN se Verklaring oor die Regte van Persone wat deel is van minderhede. (Declaration on the Rights of Persons Belonging to National or Ethnic, Religious and Linguistic Minorities – aangeheg.)

Daar word verwag dat die Forum meer spesifieke aandag aan minderhede in Afrika gaan gee aangesien die president van die VN se Menseregteraad vir me. Soyata Maiga as voorsitter van vanjaar se Forum aangewys het. Me Maiga is ‘n lid van die Afrika Kommissie vir Menseregte.

Die Forum vind op Dinsdag en Woensdag (27 en 28 November) in die Verenigde Nasies se hoofkantoor (Palais des Nations) in Genève Switserland plaas.

“Die Vryheidsfront Plus glo dat alle geleenthede om die posisie van minderhede in Suid Afrika internasionaal te bespreek, benut moet word,” het dr. Pieter Mulder, VF Plus-leier gesê. Daarom ondersteun die Vryheidsfront Plus ook die poging van Flip Buys, Michael le Cordeur, Henry Jeffreys en Koos Malan om die Afrikaanse taalkwessie by die Interparlementêre Kommissie van die Taalunie in Den Haag te gaan stel.

Die Vryheidsfront Plus het juis in Junie vanjaar suksesvolle gesprekke en samesprekings gevoer by die Europese Unie Parlement in Strasbourg met ‘n verskeidenheid van minderheidspartye. Die gesprekke het gegaan oor minderheidsregte soos taal en kultuur asook oor regstellende aksie en plaasmoorde in Suid-Afrika. Die VF beplan om hierdie sake nou weer in Genève onder die aandag van die internasionale gemeenskap te bring.

“Internasionaal erkende begrippe soos selfbeskikking, groeps-, gemeenskaps- en minderheidsregte is moderne politieke begrippe waaroor normale debat in veral Europa en die VN-raadsale gevoer word. In Suid Afrika word dit ongelukkig steeds deur groter politieke partye as polities nie-korrek afgemaak en met apartheid geassosieer,” volgens Mulder.

DR. PIETER MULDER

Kontaknommers: 082 674 6670; 082 777 0202; 082 472 0189

Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights

Declaration on the Rights of Persons Belonging to National or Ethnic, Religious and Linguistic Minorities

Adopted by General Assembly resolution 47/135 of 18 December 1992

The General Assembly.

Reaffirming that one of the basic aims of the United Nations, as proclaimed in the Charter, is to promote and encourage respect for human rights and for fundamental freedoms for all, without distinction as to race, sex, language or religion,

Reaffirming faith in fundamental human rights, in the dignity and worth of the human person, in the equal rights of men and women and of nations large and small,

Desiring to promote the realization of the principles contained in the Charter, the Universal Declaration of Human Rights, the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide, the International Convention on the Elimination of All Forms of Racial Discrimination, the International Covenant on Civil and Political Rights, the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights, the Declaration on the Elimination of All Forms of Intolerance and of Discrimination Based on Religion or Belief, and the Convention on the Rights of the Child, as well as other relevant international instruments that have been adopted at the universal or regional level and those concluded between individual States Members of the United Nations,

Inspired by the provisions of article 27 of the International Covenant on Civil and Political Rights concerning the rights of persons belonging to ethnic, religious and linguistic minorities,

Considering that the promotion and protection of the rights of persons belonging to national or ethnic, religious and linguistic minorities contribute to the political and social stability of States in which they live,

Emphasizing that the constant promotion and realization of the rights of persons belonging to national or ethnic, religious and linguistic minorities, as an integral part of the development of society as a whole and within a democratic framework based on the rule of law, would contribute to the strengthening of friendship and cooperation among peoples and States,

Considering that the United Nations has an important role to play regarding the protection of minorities,

Bearing in mind the work done so far within the United Nations system, in particular by the Commission on Human Rights, the Sub-Commission on Prevention of Discrimination and Protection of Minorities and the bodies established pursuant to the International Covenants on Human Rights and other relevant international human rights instruments in promoting and protecting the rights of persons belonging to national or ethnic, religious and linguistic minorities,

Taking into account the important work which is done by intergovernmental and non-governmental organizations in protecting minorities and in promoting and protecting the rights of persons belonging to national or ethnic, religious and linguistic minorities,

Recognizing the need to ensure even more effective implementation of international human rights instruments with regard to the rights of persons belonging to national or ethnic, religious and linguistic minorities,

Proclaims this Declaration on the Rights of Persons Belonging to National or Ethnic, Religious and Linguistic Minorities:

Article 1

1. States shall protect the existence and the national or ethnic, cultural, religious and linguistic identity of minorities within their respective territories and shall encourage conditions for the promotion of that identity.

2. States shall adopt appropriate legislative and other measures to achieve those ends.

Article 2

1. Persons belonging to national or ethnic, religious and linguistic minorities (hereinafter referred to as persons belonging to minorities) have the right to enjoy their own culture, to profess and practise their own religion, and to use their own language, in private and in public, freely and without interference or any form of discrimination.

2. Persons belonging to minorities have the right to participate effectively in cultural, religious, social, economic and public life.

3. Persons belonging to minorities have the right to participate effectively in decisions on the national and, where appropriate, regional level concerning the minority to which they belong or the regions in which they live, in a manner not incompatible with national legislation.

4. Persons belonging to minorities have the right to establish and maintain their own associations.

5. Persons belonging to minorities have the right to establish and maintain, without any discrimination, free and peaceful contacts with other members of their group and with persons belonging to other minorities, as well as contacts across frontiers with citizens of other States to whom they are related by national or ethnic, religious or linguistic ties.

Article 3

1. Persons belonging to minorities may exercise their rights, including those set forth in the present Declaration, individually as well as in community with other members of their group, without any discrimination.

2. No disadvantage shall result for any person belonging to a minority as the consequence of the exercise or non-exercise of the rights set forth in the present Declaration.

Article 4

1. States shall take measures where required to ensure that persons belonging to minorities may exercise fully and effectively all their human rights and fundamental freedoms without any discrimination and in full equality before the law.

2. States shall take measures to create favourable conditions to enable persons belonging to minorities to express their characteristics and to develop their culture, language, religion, traditions and customs, except where specific practices are in violation of national law and contrary to international standards.

3. States should take appropriate measures so that, wherever possible, persons belonging to minorities may have adequate opportunities to learn their mother tongue or to have instruction in their mother tongue.

4. States should, where appropriate, take measures in the field of education, in order to encourage knowledge of the history, traditions, language and culture of the minorities existing within their territory. Persons belonging to minorities should have adequate opportunities to gain knowledge of the society as a whole.

5. States should consider appropriate measures so that persons belonging to minorities may participate fully in the economic progress and development in their country.

Article 5

1. National policies and programmes shall be planned and implemented with due regard for the legitimate interests of persons belonging to minorities.

2. Programmes of cooperation and assistance among States should be planned and implemented with due regard for the legitimate interests of persons belonging to minorities.

Article 6

States should cooperate on questions relating to persons belonging to minorities, inter alia, exchanging information and experiences, in order to promote mutual understanding and confidence.

Article 7

States should cooperate in order to promote respect for the rights set forth in the present Declaration.

Article 8

1. Nothing in the present Declaration shall prevent the fulfilment of international obligations of States in relation to persons belonging to minorities. In particular, States shall fulfil in good faith the obligations and commitments they have assumed under international treaties and agreements to which they are parties.

2. The exercise of the rights set forth in the present Declaration shall not prejudice the enjoyment by all persons of universally recognized human rights and fundamental freedoms.

3. Measures taken by States to ensure the effective enjoyment of the rights set forth in the present Declaration shall not prima facie be considered contrary to the principle of equality contained in the Universal Declaration of Human Rights.

4. Nothing in the present Declaration may be construed as permitting any activity contrary to the purposes and principles of the United Nations, including sovereign equality, territorial integrity and political independence of States.

Article 9

The specialized agencies and other organizations of the United Nations system shall contribute to the full realization of the rights and principles set forth in the present Declaration, within their respective fields of competence.

Wat het geword van die KP-stemmers?

Die Konserwatiewe Party, of beter bekend as die KP, was sterk Konserwatief en Nasionalisities. Die party was vir meer as 12 jaar die amptelike opposisie in Suid-Afrika. Die KP-kiesers was van jou mees konserwatiewe en nasionalistiese kiesers. Wat het van hulle geword na 1994?

Die KP het in die 1987-verkiesing 574 502 stemme (26,6%) op hom verenig. In die 1989-verkiesing het hulle 680 131 (31,5%) stemme verwerf. Hulle het in 1992 -Referendum as die nee-stem 875 619 stemme (31,27%) verkry. As daar ooit ‘n verkiesing voor 1994 sou wees , het mense berig dat die KP die NP sou onsetel as die regerende Party.

Maar die vraag bly staan , wat het van hierdie amper 900 000 KP-kiesers geword? Die KP was pro-Afrikaner en tog was dit vir baie konserwatiewe Engelse ‘n politieke tuiste.

Sal hierdie eens trotse KP-kiesers weer vir ‘n soortgelyke party stem in die nuwe Suid-Afrika? Dit kan ‘n magbasis word in die Nuwe Suid-Afrikaanse Politiek en ‘n Party wat die belange van die Konserwatiewe en Nasionalistiese kieser sal beskerm.

лобановский харьков

Separatiste vaar goed in Katalaanse verkiesing

Vier separatiste partye in Spanje se Katalonië lyk asof hulle saam ‘n meerderheid in die plaaslike verkiesings van Sondag gaan inpalm, het voorlopige resultate getoon, maar die belangrikste party sal waarskynlik ‘n paar setels verloor, wat moontlik sy poging om ‘n onafhanklikheid referendum uit te roep sal ondermyn.

Met die helfte van die stemme getel, het die regerende ICB’s, 48 setels in die 135-setel plaaslike parlement ingepalm, minder as sy huidige 62 setels.

Die separatiste ERC het 20 setels, met twee ander kleiner separatistiese partye wat ‘n totaal van 16 setels gewen het, wat die vier partye op 60 persent steun tussen hulle bring.

President Artur Mas van ICB’s, het ‘n belofte om ‘n referendum te hou oor onafhanklikheid gemaak, in reaksie op ‘n toenemende separatiste koors onder Katalane wat gefrustreerd is met ‘n diep ekonomiese krisis in Spanje. Katalonië is ‘n baie welvarende streek.

Meningspeilings het voorspel dat die ICB’s 62 of meer setels in die plaaslike Parlement sal behou en dat al vier separatiste partye meer as twee-derdes van die setels sal wen. Nie een van dié vooruitskattings is egter bevestig in die vroeë uitslae nie.

Sonder die sielkundige steun van ‘n twee-derde meerderheid, het ontleders gespekuleer, kan dit moeilik wees vir Mas om die grondwet en die sentrale regering in Madrid uit te daag en te probeer om ‘n referendum oor onafhanklikheid te hou.

Opkoms by die stembus was baie hoog met 68 persent, 10 persentasiepunte hoër as in die vorige verkiesing twee jaar gelede.

Met meer mense as Denemarke en ‘n ekonomie wat amper so groot soos Portugal s’n is, het Katalonië ook het ‘n eie taal. Soos Baske, beskou Katalane hulself as apart van die res van Spanje.

Groeiende Katalaanse separatisme is ‘n groot uitdaging vir die Spaanse premier Rajoy. Mas is bekeer na separatisme nadat duisende inwoners in September die strate ingevaar het om onafhanklikheid van Spanje te eis.

Tot onlangs Mas was ‘n gematigde nasionalis wat Spanje onder druk geplaas het om aan Katalonië meer self-regerende magte te gee. Hy is deur die groeiende nasionalisme onder inwoners na ‘n meer radikale separatisme gedwing, maar dit is nie duidelik dat hy wel ‘n referendum sal hou nie.

Baie Katalanen is woedend dat Rajoy geweier het om ‘n nuwe belastingooreenkoms te onderhandel met hulle grootliks self-regerende streek. Jaarliks word ‘n geraamde 16 miljard euro ($21 miljard) in belasting betaal in Katalonië, sowat 8 persent van sy ekonomiese uitset, wat nie terug na die streek kom nie.

Tuiste van motorfabrieke en banke wat ‘n vyfde van Spanje se ekonomiese welvaart genereer, en die geboorteplek van die surrealistiese skilder Salvador Dali en argitek Antoni Gaudi, het die streek ook een van die wêreld se mees suksesvolle sokkerklubs, FC Barcelona.

топкарго развод

Jasser Arafat se oorskot ondersoek

Palestynse amptenare het gesê hulle sal volgende week Jasser Arafat se lyk opgrawe om vas te stel of hy met ‘n radioaktiewe isotoop vergiftig is.

Dié omstrede aankondiging kom nadat ‘n groep internasionale deskundiges in Ramallah aan die Wesbank byeengekom het om monsters van die oorskot van die Paelstynse leier se beendere en klere te neem.

“Die graf sal oopgemaak word en deskundiges sal weefselmonsters neem…” het Tawfiq Tirawi aan verslaggewers gesê.

Hy sê die proses is noodsaaklik om vas te stel of aantygings dat Israel die Palestynse leier vergiftig het, die waarheid is.

Arafat het in 2004 in Parys, Frankryk, gesterf. Volgens sy mediese rekords is hy aan ‘n beroerte oorlede.

Sekere lewensbeskouings kan misleiding wees

Ek het al dikwels gewonder waarom dit vir baie mense so belangrik is om te fokus op die najaag van daaglikse plesiere en om hul kortsigtige materiële behoeftes te bevredig en waarom hulle nie erns daarvan maak om meer uit te vind aangaande belangriker sake soos die moontlikheid van lewe na die dood, die aard van die Goddelike en wie ook al die meeste mag en invloed in die wêreld het nie. Is dit maar toevallig so, is dit deel van hulle sg. sondige natuur, of word dit waarin hulle belangstel en hul prioriteite grootliks beïnvloed deur ander mense? Waarom is dit so dat die meeste mense in ‘n spesifieke land min of meer dieselfde lewensbeskouing en godsdienstige idees het? Is dit moontlik dat daar selfs sekere magtige belangegroepe “agter die skerms” is wat doelbewus ander mense aanmoedig om sekere lewenswaardes te hê?

Vir duisende jare was daar in die meeste samelewings magtige mense wat daarna gestreef het om hul eie magsbasisse en rykdomme nog verder uit te brei – meesal ten koste van die welsyn van die meeste ander inwoners van daardie betrokke samelewings. Hulle het dikwels nie geskroom om allerlei immorele metodes te gebruik nie en het skaamteloos leuens vertel, baie mense benadeel en selfs oorloë begin ten einde hul doelwitte te bereik. Hul leuens en misleiding het soms gepaardgegaan met mooiklinkende woorde soos “verandering”, “demokrasie”, “vryheid”, “geregtigheid” en “gelyke regte”. Soms het hulle en hul ondersteuners gebruikgemaak van vreesaanjaende dogmas en leerstellings wat verwys het na God/gode wat diegene sal straf wat nié voldoende gehoorsaam is aan die veronderstelde God/gode se verteenwoordigers op aarde nie.

Baie magsugtige mense was en is nog steeds deeglik bewus daarvan dat die oorgrote meerderheid mense nog altyd onnadenkend sekere idees nagevolg het wat deur andere aan hulle opgedis is. Die meeste mense het ook nog altyd meer klem gelê op hul emosies i.p.v. rasionele denke. Daarom “voel” die meeste inwoners van ‘n demokrasie dat hulle darem op ‘n manier seggenskap het in die besluite van hul land se regering, juis omdat hulle kan deelneem aan verkiesings. In werklikheid bepaal die eienaars van die hoofstroommedia die uitslae van die verkiesings, omdat hulle so ‘n geweldige invloed het op die denke van die meeste stemgeregtigde mense – veral m.b.v. hul tydskrifte, koerante en beide nuuskommentaar en “vermaak” op die tv en radio.

Sommige idees is oënskynlik baie wonderlik en ondersteuners daarvan gee dikwels voor dat hulle die welsyn van andere probeer bevorder deur die navolging van daardie idees. Die langtermyn gevolge van die toepassing van sekere idees en ideologieë kan egter skrikwekkend wees en bevorder gewoonlik hoofsaaklik die belange van die magsugtige, super ryk mense. ‘n Goeie voorbeeld daarvan is die gedurige propagering van “demokratiese” regeringsvorms deur die Amerikaanse regerings as regverdiging vir hul aggressie teen oorwegend-Moslem lande in die Midde-Ooste. Nadat ontslae geraak is van die gewese vyandiggesinde regering, raak die Amerikaanse regering en media maatskappye toenemend betrokke in die land en indoktrineer hulle die plaaslike bevolking om politici te ondersteun wat meer geredelik die Amerikaanse maghebbers en eienaars van multinasionale maatskappye se belange sal bevorder.

Die meeste Suid-Afrikaners ondersteun Godsdienstige Fundamentalisme, terwyl ‘n groeiende minderheid Materialistiese Ateïsme ondersteun. Die gebruikmaak van hierdie twee lewensbeskouinge het al heelwat pyn en lyding in die wêreld veroorsaak – eersgenoemde het veral baie agteruitgang en oorloë veroorsaak in “godsdienstige” lande gedurende die Middeleeue, terwyl volgelinge van laasgenoemde, miljoene mense onderdruk en vermoor het in die ateïstiese diktature van die ou Sowjetunie, Noord-Korea en Rooi-Sjina. Godsdienstige Fundamentaliste glo in die bestaan van ‘n Persoonlike God en dat slegs sommige mense bestem is om eendag hemel toe te gaan, terwyl Materialistiese Ateïste glo in die onwerklikheid van enige God of Goddelike en dat daar geen “lewe na die dood” is nie. Daar is egter ‘n derde belangrike lewensbeskouing, nl. ‘n Nuwe Spirituele lewensbeskouing, waarvan die ondersteuners glo in reïnkarnasie/die verhuising van siele en die onpersoonlike aard van die Goddelike en waarvan ek ook ‘n ondersteuner is. Baie magtige mense se lewenswaardes, wat fokus op hulle en hul familie en vriende se selfverryking, is nader aan ‘n Materialisties-Ateïstiese lewensbeskouing as wat dit is aan óf Godsdienstige Fundamentalisme óf ‘n Nuwe Spirituele lewensbeskouing. Ek impliseer beslis nié hiermee dat alle Materialistiese Ateïste noodwendig selfsugtige mense is wat daarna streef om hulself te verryk ten koste van die welsyn van baie ander mense nie!

Godsdienstige idees aangaande ‘n Persoonlike God wat “omgee” vir Sy volgelinge omdat Hy kwansuis sorg dat hulle uiteindelik die ewige lewe sal beërwe, ontmoedig baie gelowiges om te fokus op die verbetering van lewensomstandighede in die “hierNOUmaals”. Aan die ander kant is godsdienstige dogmas soos bv. die erfsondeleer en bewerings oor die helse bestemming van halsstarrige “ongelowiges”, dikwels misbruik om baie mense in knegskap te hou. ‘n Gevoel van samehorigheid ontwikkel naderhand tussen gelowiges, terwyl daar ‘n al groterwordende kloof ontwikkel tussen aan die een kant die regeringsgesinde, godsdienstige meerderheid en aan die ander kant die ongelowiges wat weier om klakkeloos die godsdienstige idees en politieke beginsels van die breë gemeenskap te aanvaar. Goeie voorbeelde van oënskynlik “Christelike” lande waarbinne regerings eensgesindheid bevorder het deur gebruikmaking van godsdienstige idees, was Keiser Konstantyn wat Christelike dogmas aangaande die drie-enige aard van God misbruik het om die ou Romeinse Ryk te verenig en die ou Suid-Afrika waarbinne Calvinistiese lewenswaardes deur die meeste blanke Afrikaners nagevolg is. Daar was vir baie jare ‘n mate van eensgesindheid onder die meeste blanke Afrikaners, wat daartoe aanleiding gegee het dat hulle vervolgens organisasies soos o.a. die ou Nasionale Party en Afrikaanse Driesusterkerke ondersteun het. As gevolg daarvan het hulle die “ongelowige” ateïstiese kommuniste beskou as die nommer één vyand van die Christendom en van die Afrikanerdom.

Wanneer magtige belangegroepe egter besef dat sekere godsdienstige idees ‘n struikelblok word vir die verwesenliking van hul ideale, poog hulle derhalwe om ander lewenswaardes onder die massas te bevorder – waardes wat vir die belangegroepe uiteindelik meer voordelig sal wees. Sodoende kan selfs sekulêre humanisme en verbruikerisme voorgehou word as geldige plaasvervangende lewenswaardes vir uitgediende godsdienstige dogmas. Namate baie lede van die ou Afrikaner Broederbond begin afwyk het van die oorspronklike ideale van Afrikanernasionalisme en nouer begin saamwerk het met georganiseerde geldbelange, het baie ánder Afrikaners ook (toevallig?) wegbeweeg vanaf hul tradisionele Calvinistiese waardes en word daardie waardes vandag nog in toenemende mate vervang met die nuwe “gode” wat as’t ware die plek van Jesus ingeneem het – sport beheptheid en verbruikerisme. Die georganiseerde geldmag het jare gelede besef dat ‘n verenigde (Christelike) Afrikanervolk o.l.v. ‘n Verwoerdiaanse regering, ‘n struikelblok was vir hul planne om Suid-Afrika toenemend “leeg te suig” van soveel as moontlik minerale rykdomme. Baie hedendaagse “Afrikaanses” se omhelsing van selfgesentreerde “egoïstiese” materialisme en verbuikerisme, word dus verwelkom deur die Nuwe Suid-Afrika se eintlike maghebbers – die georganiseerde geldmag. Daardie Afrikaanses wat tot ‘n groot mate hul tradisionele Christelike waardes verruil het vir sport beheptheid en verbruikerisme, is ook nie oorywerig om die belange van die Afrikaanse gemeenskap of die van die breë Suid-Afrikaanse gemeenskap, te beskerm teen magsmisbruike nie.

Diegene wat nog altyd ‘n groot bedreiging vir die parasitiese belange van magtige belangegroepe ingehou het, was filosowe en denkers wat die geldigheid van Godsdienstige Fundamentalisme en die wenslikheid van verbruikerisme bevraagteken het. Hulle is dikwels as “ketters” gebrandmerk, gemarginaliseer en selfs op gewelddadige wyses vervolg. Magtige belangegroepe poog om uiteindelik ontslae te raak van onafhanklike denkers en van ‘n té groot middelklas. Die arm werkersklas word gedurig gesus en gepaai deur die leë beloftes van opswepers soos Julius Malema en organisasies soos COSATU en die SAKP wat hulself op die oog af beywer vir die welsyn van die meeste swartmense. Baie swartmense “voel” goed oor die onteiening van blanke boere se plase, maar hulle besef nie dat daardie selfde plase deur internasionale belange opgekoop kan word nadat dit verval het onder die nuwe “opkomende” swart boere nie. Die gevolglike wanadministrasie van die plase veroorsaak dus op die ou end moontlike voedseltekorte en die verdere verarming van die meeste swartmense, met die gepaardgaande verdere toename in rykdomme van internasionale maatskappye. Die vervalle plase kan ook moontlik genasionaliseer word deur ‘n toekomstige kommunistiese bewind wat ook korrupte marionette van die groot geldmag sal wees.

Sekere ideologieë, lewensbeskouinge, norme en waardes is dus handige hulpmiddels vir magsugtige opportuniste wat nie noodwendig self daardie idees ondersteun nie. Hulle bevorder dus sekere lewenswaardes onder hul onderdane en moedig hulle aan om teen “andersdenkendes” te diskrimineer. Die gewone “man op straat” polisieer dan naderhand sy medeburgers en diskrimineer teen sy eie andersdenkende familielede en werkskollegas. Vandaar die jarelange diskriminasie teen vrydenkers en ateïste in tradisionele “Christelike” lande en die hedendaagse optrede teen kunstenaars soos Zapiro wat die skynheiligheid van die “demokraties-verkose” leiers van die N(R)uwe Suid-Afrika probeer ontbloot.

Gedurende die ou Suid-Afrika is baie invloedryke lede van die Afrikaner Broederbond finansieel bevoordeel omdat die meeste blankes organisasies ondersteun het wat grootliks deur lede van die AB geïnfiltreer was, terwyl die hedendaagse maghebbers “agter” die ANC, kleinlike selfsug en verbruikerisme onder alle Suid-Afrikaners probeer bevorder. Dit is dan ook deel van lg. maghebbers se strategie om uiteindelik een reënboognasie te hê wat sal bestaan uit individue wat wegbeweeg het vanaf die tradisionele godsdienstige en kulturele waardes van hul voorouers en dit vervang het met selfgesentreerde materialisme. Mense wat sodanig fokus op selfverryking en hul daaglikse bekommernisse, is ook van staanspoor af minder gretig om eendragtig op te tree teen korrupte politici. Die meeste blankes word deur die hoofstroommedia geïndoktrineer om hierdie lewenshouding te aanvaar en dit weerhou hulle daarvan om gesamentlik passiewe weerstand te bied. Indien die meeste blankes egter sou besluit om sekere eise te stel aan die regering en te weier om verder belastinggelde te betaal alvorens voldoen is aan hul vereistes, kan die regering beslis nié almal van hulle gelyktydig tronk toe stuur nie! Die blankes lewer tans so ‘n groot bydrae tot die totale belastinggelde, dat die Suid-Afrikaanse regeringsleiers twee keer sal dink voor hulle sal weier om toe te gee aan die “melkkoeie” se vereistes.

Sommige elemente binne die georganiseerde geldmag strewe na die daarstel van ‘n eenwêreldorde waarbinne ‘n magtige, super ryk elite sal heers oor miljoene onderdrukte mense wie se lewensbeskouing sodanig van aard sal wees dat dit hoegenaamd geen bedreiging sal inhou vir die parasitiese belange van die elite nie. Daar sal dan ‘n toenemende “Donker Era” wees waartydens die meeste mense sal vergeet van ware spirituele norme en waardes. ‘n Suid-Afrika bestaande uit ‘n geldgierige elite wat heers oor ‘n arm en geïndoktrineerde bevolking, is dus ‘n wesenlike stap in hierdie rigting.

Indien ‘n redelike aantal mense egter sou besef wat aan die gang is en indien daardie mense sou besluit om iets te doen aan die skadelike invloede van die georganiseerde geldmag, kan hulle die nadelige lewensbeskouinge wat deur die groot geldmag gepopulariseer word, ontbloot en selfs vervang met ‘n meer Spirituele lewensbeskouing wat gebaseer is op die ideaal van die uiteindelike bevryding van alle mense en alle ander lewende wesens. In so ‘n geval sal die wêreld dan ook verder wegbeweeg vanaf ‘n moontlike onderdrukkende fascistiese eenwêreldorde en sal mense beter geleenthede hê om hul unieke spiritualiteit en skeppingsvermoëns meer doeltreffend te kan uitleef.

Noord-Kaap brand deur Siener voorspel?

Die brand wat duisende hektare in die Noord-Kaap verwoes het is moontlik amper honderd jaar gelede deur Siener van Rensburg voorspel.

Volgens oorlewering het hy kort voor sy dood gepraat van ‘n ontsaglike vuur by Andalusië, dit is in daardie tyd die Jan Kempdorp distrik gewees, wat die ergste brand sal wees wat die land nog gesien het.

Die brand, wat al volgens gerugte oor die 120 000 hektaar vernietig het, is in die omgewing van Koopmansfontein en Boetsap, reg langs Jan Kempdorp. Landbouweekblad beskryf die brand as “een van die ergste in mense heugenis”

Talle van die Siener-volgelinge het baie lank vermoed dat die wapen-opslag by Jan Kempdorp dalk kan ontplof en ‘n brand laat onstaan, maar met hierdie nuwe verwikkeling krap almal kop.

‘n Ander gesig wat onlangs dalk vervul is is die moeilikheid wat by die koppie naby Rustenburg ontstaan het (Marikana) wat ook voorspel was.

Daar is talle mense wat nie glo in Siener van Rensburg nie, maar indien hierdie “die grootste brand is wat die land nog gesien het” en dit minder as ‘n klipgooi van Jan Kempdorp is, kan mens nie help om te wonder of dit blote toeval is nie?

Лобановский Харьков

Sunnyside se donker kant

In die vorige eeu was Seepunt ‘n Mediterreense lushof waar welgesteldes in rus en vrede gewoon en gewone sterflinge enige tyd van die dag of nag veilig op die promenade langs die see kon wandel. In daardie beskaafde era het ons graag saans die winkelvensters aan Voortrekkerweg, van Goodwood tot Bellville, gaan kyk.

In die jare sewentig het ek agter werk aan na Pretoria verhuis. In Johannesburg was Hillbrow toe ‘n toonbeeld van beskawing. Dit het my aan Seepunt herinner. Daar was uitstekende restaurante, boek- en platewinkels, ens; dinge wat my telkens na hierdie pragtige voorstad gelok het.

Ek onthou hoe Hennie Bekker ‘n verkiesingsveldtog in Jeppe gevoer het. Hy het beweer dat die Nasionale Party met die toekoms van Hillbrow vertrou kon word. Daar was toe al sprake dat die stelselmatige aftakeling van apartheid tot rampspoed sou lei. Bekker het gesê dat hy ‘n woonstel in Hillbrow gekoop het, wat moes illustreer hoe blink die toekoms van daardie gebied is. In 1993 het Bekker die NP verlaat en hom by die IVP aangesluit. Ek het al dikwels gewonder hoe dikwels en vir hoe lank hy in daardie woonstel gewoon het en of hy hierdie blyplekkie teen ‘n mooi wins verkoop het. En het hy al die kiesers om verskoning gevra omdat hy hulle mislei het?

In die jare sewentig en tagtig het Pretoria se Sunnyside by my dieselfde indruk as Hillbrow gewek: Seepunt in die Transvaal. Saam met Arcadia was Sunnyside ‘n gegoede woonstelarea. Daar kon ‘n mens jou verlustig in bv twee groot boekwinkels in die Sunnypark-winkelsentrum, asook ‘n verskeidenheid uitstekende restaurante en ander winkels. Maar hoe lyk Sunnyside deesdae, dus nadat daarin geslaag is om die juk van blanke oorheersing en apartheid af te skud?

Joan Hambidge verskaf antwoorde (Die Burger, By, 24.11.2012, p 11). Sy het Sunnyside in dieselfde tyd as ek leer ken. Pas het sy ‘n nuwe Sunnyside in die nuwe Suid-Afrika ervaar. “Iets wat verby is, blyk nog te bestaan … ‘n vreemd-bekende stad.” Sy skryf veral oor Esselen-straat, Sunnyside se hoofstraat.

Uit haar herinnering roep sy drie restaurante op: Die Franse La Madeleine, wat meermale bekroon is, die Griekse Santorini (“Griekse geregte berei deur ‘n Griek”) en die Italiaanse Giovanni, waar die beste pizzas te kry was. Namate Sunnyside genormaliseer is, het Giovanni noodgedwonge na Brooklyn uitgewyk.

Wat het in die plek van die Sunnyside van weleer gekom? “Iemand kook op straat en verkoop hoenderpote en -derms. ‘n Kar word gewas met ‘n radio wat bulder, en die vensters van ‘n woonstelblok waarin ‘n vriendin gewoon het, het uitgeval. Dit lyk onooglik – soos iemand sonder voortande … My gevoel dat ek beroof kan word, is … ‘n werklikheid … en dalk het die [NG] Harmonie-kerk se verval iets te make met my gevoel van vervreemding.” Van die restaurante is daar ‘n Spur oor. “Nou is daar eethuise, dobbelplekke waar die mans perde speel en bier drink.”

Wat sy probeer sê, is duidelik. Beskawing het plek vir onbeskaafdheid, vir barbaarsheid, gemaak. Ons het rede om nostalgies oor die verlede te wees, maar ons word daagliks daaraan herinner dat ons nie mag terughunker na die goeie ou dae nie. Ons het beter tye geken, maar daar word van ons verwag om te berus. In Afrika mag wat opgebou is, maar afgebreek word. Eintlik is verval, veral op die langtermyn, in niemand se belang nie, maar die oproep is: Laat ons daaroor juig en bly wees.