‘Watter wit saak?’

Eers was dit Nasperssentrurm, nou is dit Naspers Centre
Eers was dit Nasperssentrurm, nou is dit Naspers Centre

deur Leon Lemmer

Om die eens werklike verlede te vergeet en dit in die hede wan voor te stel, is blykbaar maklik en ‘n florerende bedryf. Dit is opnuut by my tuisgebring toe daar in ‘n artikel verkeerdelik beweer is dat die Naspers-sentrum in Kaapstad as die hoofkantoor van Sanlam opgerig is (Die Burger, Eiendomme, 16 Nov, p 4). In werklikheid het die Sanlam-hoofkantoor in 1953 uit Waalstraat, Kaapstad, na die noordelike voorstad Bellville verskuif, waar dit steeds is.

Sestig jaar gelede was Bellville in baie opsigte spreekwoordelik “woes en leeg” in vergelyking met die skouspelagtige ontwikkeling wat daarna plaasgevind het. Dit was ‘n beskaafde, Westerse leefwêreld wat deur Afrikaners gedomineer is. In die nuwe Suid-Afrika het die hoofstraat, Voortrekkerweg, met sy middelpunt by die kruising met Durbanweg, en van daar af tot by Bellville-stasie, onmiskenbaar verafrika. Enigeen uit Afrika, wettig en onwettig, kan daarheen aangetrek voel en hom daar vestig.

Dit word blykbaar as ‘n onvervreembare mensereg en as ononderhandelbare geregtigheid beskou dat dese en gene kan afbreek en laat verval wat deur blankes en veral Afrikaners hier en elders in hierdie droewe land sorgsaam oor eeue tot stand gebring is. Teenmaatreëls teen die kolossale, oorweldigende agteruitgang word danksy blanke inisiatief getref, bv die Voortrekkerweg-korridorverbeteringsdistrik, waarvan Derek Bock die bedryfshoof is. Hy sê sonder omhaal van woorde: “Ons vrot kolle is die twee stasies by Parow en Bellville” (Die Burger, 27 Nov, p 14).

Die foutiewe berig oor die Sanlam-hoofkantoor is ‘n week later reggestel (Die Burger, Eiendomme, 23 Nov, p 5). Martiens van Bart, ‘n joernalis wat bekend daarvoor is dat hy met hartstog uitstekende berigte oor die Afrikaner se kultuur en geskiedenis skryf, het van die geleentheid gebruik gemaak om die aandag te vestig op die deskundige vernuf van die raadgewende ingenieurs, Van Wyk en Louw. Die huidige Naspers-sentrum is vyftig jaar gelede op die Kaapstadse strandgebied, oftewel Roggebaai, as ‘n sakegebou en bekend as Sanlam-sentrum opgerig. Met 26 verdiepings bogronds was dit die hoogste gebou in Kaapstad. Tydens die bouwerk is die voltooiing van een na die ander verdieping ter inligting van die publiek op ‘n groot bord aangedui.

Van Bart noem dat die gebou op betonringe rus wat progressief met beton gevul is. Wat hy nie noem nie, is dat daar voor die aanvang van die bouwerk toetsgate op die perseel in die drooggelegte grond geboor is en dat die ingenieurstekeninge van die fondament daarvolgens opgestel is. Nadat daar tydens die bouwerk met uitgrawings begin is, is bevind dat die betonpilare baie dieper gesink sou moes word voordat die gebou op werklik bestendige rots sou staan. Daarmee het die koste van die gebou die hoogte in geskiet. Die Sanlam-raad het met groot besorgdheid kennis van hierdie verwikkeling geneem, maar besluit dat die bouwerk moet voortgaan omdat hierdie pragtige, hoë gebou onder meer groot prestigewaarde vir Sanlam sou hê.

Wat ek wil tuisbring, is dat hierdie gebou in die era van Afrikanertrots, ‘n skrale vyftig jaar gelede, opgerig is. Die stigting van Sanlam in 1918, met Willie Hofmeyr as die eerste raadsvoorsitter, en van Nasionale Pers in 1915, met Jacobus Petrus Bekker as die eerste hoofuitvoerende beampte, was belangrike aanlope hiertoe. Wat Sanlam in sy trotse jare as Afrikaner-onderneming gedoen het, was om mede-Afrikaners te ondersteun. Louw en Louw was die eerste sodanige argiteksfirma, met sy hoofkantoor in die Paarl. At Meiring, wat die eerste hoogleraar in argitektuur aan die Universiteit Pretoria sou word, het sy loopbaan by Louw en Louw in die Paarl begin. Meiring en Naudé was die argitekte van die Sanlam-sentrum. Borckenhagen en Louw was die bourekenaars en Van Wyk en Louw die raadgewende ingenieurs. Wat opval, is die prominente rol wat Louws in hierdie konteks gespeel het.

‘n Minder bekende maar belangrike feit is dat Sanlam in daardie jare vereis het dat alle argiteks- en ander tekeninge vir sy geboue, bv dié van die strukturele en elektro-tegniese ingenieurs, asook die bourekenaars se hoeveelheidslyste, in Afrikaans opgestel moes word. Die genoemde Afrikaner-baanbrekers het Afrikaanse terme vir hierdie doel gemunt. Al die bouers wat vir die oprigting van ‘n Sanlam-gebou getender het, moes teen wil en dank hierdie Afrikaanse terme baasraak. Hulle moes noodgedwonge dikwels met die argitekte, bourekenaars en ingenieurs skakel om die betekenis van Afrikaanse terme vas te stel. Daar was toe veral twee boumaatskappye, Murray & Stewart en Roberts Construction, albei sterk Engels geöriënteerd, wat om die beurt suksesvol vir groot Sanlam-gebouprojekte getender het. Hulle het spoedig agtergekom dat hulle elke keer teen mekaar meeding en het dus besluit om liewer as Murray & Roberts saam te smelt.

Hoe sterk Afrikanergesind Sanlam destyds was, blyk uit die feit dat ek, werksaam as ‘n onbeduidende klerk in die Sanlam-hoofkantoor in Bellville, jaarliks die bygewerkte lyste van praktiserende argitekte, bourekenaars en ingenieurs nagegaan het en dan al die vanne gemerk het van diegene wat blykbaar Afrikaans was. Daardie gemerkte name is dan deur die Sanlam-hoofamptenare gebruik wanneer hulle besluit het watter professioneles vir die volgende bouprojek aangestel sou word.

In die nuwe Suid-Afrika het Sanlam en Naspers, asook bv Volkskas (gestig in 1934) in sy nuwe gedaante as Absa (wat deur die Britse Barclays oorgeneem is), doelbewus hulle Afrikanerwortels afgesweer. Dit lyk asof hulle in ‘n poging om hulle trotse verlede te versaak, alles in hulle vermoë doen om swartes en veral die ANC ter wille te wees. Dit is om van te ween, maar van ‘n omkeer- en terugkeerstrategie na hulle Afrikanerwortels is daar geen sprake nie.

In die jare sestig, dus ten tye van die oprigting van die Naspers-sentrum, en sekerlik lank voor dit en daarna, het die Sanlam-raad daarop aangedring dat alle raadstukke slegs in Afrikaans moes wees. Ek en ander klerke het ure lank dokumente uit Engels in Afrikaans vertaal om te verseker dat geen Engelse teks aan die direkteure voorgelê word nie. Deesdae is die raad van sowel Sanlam as Naspers dermate getransformeer, dus beset met persone wat nie Afrikaans kan of wil gebruik nie, dat alle raadstukke en -besprekings waarskynlik deurgaans in Engels is. In die geval van Absa is daar onder die tien raadslede nie ‘n enkele siel wat naasteby ‘n Afrikaner genoem kan word nie.

Diegene wat gebeurtenisse soos die Van Riebeeck-fees (1952) en die inwyding van die Voortrekkermonument (1949) en die Afrikaanse Taalmonument (1975) meegemaak het, behoort ‘n baie beter begrip van die meevoerende Afrikanertrots van daardie dekades te hê as diegene wie se eerstehandse waarneming grotendeels tot die nuwe Suid-Afrika beperk is. Die Afrikaner van die apartheidsera en vroeër was anders en sekerlik beter as wat hy tans voorgestel word; ‘n karikatuur wat veral deur die Waarheids- en Versoeningskommissie, met Desmond Tutu aan die spits, geskep en via die SABC deur Max du Preez en Antjie Krog uitgebasuin is en steeds met oorgawe gepropageer word.

Dit is nie net nie-Afrikaner-elemente wat regverdigbare Afrikanertrots deesdae belaglik voorstel nie. Weens ‘n mengsel van politieke korrektheid en ANC-gedienstigheid neem verloopte Afrikaners aktief deel aan hierdie minagting en vertrapping. Tydens die “onderhandelde politieke skikking” het die swartes deurgaans hulle eie belange ten koste van die blankes nagejaag en seëvierend daarmee weggekom. Mense soos FW de Klerk, Roelf Meyer en Leon Wessels was die swartes ter wille en het verraderlik die mandaat vir magsdeling in algehele magsoorgawe omskep.

Ek het onlangs Wessels se relaas van die gebeure, Vereeniging: Die Onvoltooide Vrede (2010), onder die loep geneem (Praag 20 Okt). Hy beweer: “Die ‘wit saak’ was verlore lank voordat die onderhandelings begin het” (p 59). Hy wek die indruk dat hy hom hieroor verlekker. Dit kom van iemand wat sy bevoordelingsopsies oopgehou het en dus eers in 1994 uit die Afrikaner-Broederbond bedank het (p 333). Wessels aanvaar sonder meer dat alle volwasse burgers in ‘n eenheidstaat in dieselfde mate stemreg moet hê. Kwalitatiewe verskille by mense word summier geïgnoreer. Daar is geen sprake van ongedurigheid by Wessels oor wat diegene aangedoen is wat die land oor eeue opgebou en die Westerse beskawing hier gevestig het nie.

Op 20 Oktober was ek beswaard oor Wessels se stelling dat “wit beskawing” “‘n eufemisme vir oorheersing deur wittes” sou wees (p 51). Ek het ook genoem dat Wessels dink “Westerse beskawing skynbaar sonder verlies deur afrikanisering vervang [kan] word.” “Wessels het vir lief met swart mag en die tirannie van die meerderheid, eufemisties ‘demokrasie’ genoem, geneem.” “Hy het die nuwe Suid-Afrika gewen, maar in die proses sy siel as Afrikaner verloor.” As iemand wat in 1946 gebore is, het Wessels nie gees by die inwyding van die Voortrekkermonument of die Van Riebeeck-fees gevang nie en dit is onwaarskynlik dat hy die inwyding van die Afrikaanse Taalmonument bygewoon het.

Ek het voorheen aangetoon hoe ongevoelig Wessels deesdae vir die belange nie net van die blankes en in die besonder van Afrikaners is nie, maar ook vir dié van Afrikaans. Dit kan teruggevoer word na die feit dat Wessels, soos Willie Esterhuyse, uit ‘n Sap-gesin kom. Albei het ‘n tyd lank ‘n Afrikanerdop vertoon, maar die neut het Sap gebly. Dit is mense wat nie die grootsheid van die Afrikaner in sy dieptegang ervaar het nie, maar eerder oppervlakkig en opportunisties eens lippediens aan die Afrikanersaak bewys het. Daarna het hulle die Afrikaner vir ‘n pot lensiesop verkwansel.

Die voorafgaande betoog kan geen twyfel laat oor die voor die hand liggende werklikheid van die blankes se saak nie. Tog het Wessels dit wys geag om ter herdenking van die ondertekening van die tussentydse grondwet 20 jaar gelede, ‘n artikel vir Rapport (24 Nov) te skryf, wat onder die opskrif “Watter wit saak?” gepubliseer is. Daar is by Wessels steeds algehele onbegrip vir wat hy en sy meelopers die blankes en veral die Afrikaners aangedoen het. Daar is geen boetvaardigheid by hom te bespeur oor twee dekades van agteruitgang en verval nie. Hy herhaal halsstarrig wat in sy 2010-boek staan.

Wessels:

“Die ‘wit saak’ was verlore lank voordat die onderhandelinge begin het. Die onreg wat aan wit bevoorregting gekoppel is, was eenvoudig te groot. Wit mag, wit eksklusiwiteit was so gediskrediteer dat welluidende woorde soos selfbeskikking, magsdeling en vetoreg in ‘n konsensusregering dit eenvoudig nie kon versag nie, hoe goed dit ook al bedoel was.”

Is die kern van ons geskiedenis voor 1994 wit bevoorregting of wit ondernemingsgees, kundigheid, toewyding, deursettingsvermoë, ens? Het swart mag geblyk beter as wit mag te wees? Wie het wit eksklusiwiteit gediskrediteer? Die swartes. Op grond waarvan mag wittes nie vir hulleself leefbare ruimte vir hulle kultuur en waardes gun en skep nie?

Waarom konsensusregering? Die wittes het die politieke mag gehad. Die NP-onderhandelaars kon, as hulle ruggraat gehad het, ononderhandelbare voorwaardes gestel het. Dit is wat die ANC gedoen het en wat die VGK in hulle gesprekke met die NG Kerk steeds doen. Pleks daarvan dat wittes selfbeskikking, magsdeling en vetoreg het, het die swartes nou (feitlik) onbeperkte mag; iets wat klaarblyklik nie in die openbare belang is nie.

Wessels vertel hoe erg verdeeld die kabinet was. “Dat De Klerk dié uiteenlopende groep mense so lank bymekaar kon hou, was ‘n prestasie waarvoor hy nie aldag erkenning kry nie.” Eintlik is dit ‘n hoogs onoorspronklike opmerking, want dieselfde is jare lank van sir De Villiers Graaff en sy Sappe gesê. De Klerk “verdien ook krediet daarvoor dat hy nie toegelaat het dat die vasstekers die proses kaap en die oorgang vertraag nie”. Die behoudendes word dus die “vasstekers” genoem en die oorgang van wit na swart mag word deur Wessels ondersteun. Is dit nie veel beter om ‘n vassteker vir, as ‘n verraaier van, jou etniese groep te wees nie?

Onthou, dit behoort in die eerste plek nie te gaan om die belange van die huidige geslag nie, maar om die heil van toekomstige geslagte. Die NP-onderhandelaars, waarvan Wessels een was, het omstandighede geskep wat vir die huidige geslag blankes kwalik leefbaar is. Vir hulle komende geslagte is dit klaarblyklik nag.

Daarna herhaal Wessels dieselfde stommiteit as in sy boek (p 251): “Roelf Meyer was die regte man om De Klerk by te staan.” Ek vra weer: “Sodat die ANC hom so erg ore kon aansit?” In die nuwe Suid-Afrika het Meyer ‘n ANC-lid geword. Hierdie feit, wat sy gesindheid opsom, is afdoende om Meyer as beskermer van blanke belange heeltemal te diskrediteer. Wessels vertel goedkeurend van Meyer en Cyril Ramaphosa se uitgangspunt “dat vir elke probleem daar ‘n oplossing is.” Die geneuk is dat hierdie “oplossings” meesal en male sonder tal ‘n eufemisme vir toegewings aan die kant van Meyer en De Klerk was.

Die “versoenende” pad wat mense soos De Klerk, Meyer en Wessels geloop het, het tot gevolg dat die blankes, onder wie se leiding die land ontwikkel en opgebou is, tweederangse burgers in hulle geboorteland geword het. Dié blankes word verwyt en verfoei. Van hulle word verwag om sonder ophou verskoning te vra. Hulle is grootliks polities magteloos gelaat. Diegene wat met oorgawe alles wou afbreek wat oor eeue opgebou is, het deesdae feitlik onbeperkte politieke mag. Ingevolge die grondwet, waarvoor iemand soos Wessels net die hoogste lof het, word daar in elke moontlike opsig teen die blankes gediskrimineer. Desnieteenstaande gee die ANC hoog op oor ‘n “nie-rassige” nuwe Suid-Afrika. Die erflating van die blanke bewind is oorweldigend positief, maar die ANC en sy meelopers haper uitsluitlik op die onvolmaakthede wat deel van ‘n voortreflike pakket was.

Realisties beskou behoort daar groot erkentlikheid teenoor die blankes vir hulle bydrae te wees. Daarom behoort hulle eerder bevoordeel as benadeel te word. Hulle behoort as die waardevolste etniese groep erken en waardeer te word. Pleks daarvan is die kern van die ANC se beleid presies die teenoorgestelde. Dit gaan deesdae om die benadeling van blankes en die bevoordeling van nie-blankes, veral swartes. Desmond Tutu het selfs al ‘n etniesgebaseerde ekstra belasting op blankes voorgestel. Die wittes moet klaarblyklik boet vir wat hulle opgeoffer en tot stand gebring het.

Dit is hierdie wesenlike politieke werklikheid wat iemand soos Flip Buys miskyk (Maroelamedia 4 deser). Hy verwys na wat hy beskou as “swak gedrag”, “dom optredes” en “swak argumente”. Dit veroorsaak glo vyande vir Afrikaners en het tot gevolg dat ons verder verneder en nog meer ongewild gemaak word. Ons benadeel glo onsself deur na ras (oftewel kleur, etnisiteit) te verwys. Wat Buys per slot van sake met sy paaibeleid voorstaan, is dat die blankes die rampspoedige voorbeeld van mense soos De Klerk, Meyer en Wessels moet navolg en bly buig (“blackwards” – soos die Rhodesiërs gesê het) voor die aanslag van die bose; dat ons nie soos die ANC in rasgebaseerdheid mag uitmunt nie. Buys versuim om die ANC se rasgebaseerde aandrang op swart mag ter vervanging van wit mag in berekening te bring. Soos Willie Esterhuyse in Eindstryd (2012) bepleit, verkies Buys blykbaar om die ANC as “vennote” (p 195) pleks van as vyande van die Afrikaner te takseer.

Daar is klaarblyklik groot kulturele en ontwikkelings- of beskawingsverskille tussen plaaslike indiwidue en etniese groepe. Sonder om ras/kleur tot rassisme of rassemeerderwaardigheid te verabsoluteer, is ras/kleur (dikwels) aanduidend van hierdie verskille. Velpigmentasie is eerder die aanduidende as die wesenlike rede vir hierdie nie-eendersheid. Dít hoef nie, soos Buys voorgee, “haatpolitiek” of ‘n “terugkeer na apartheid” te behels nie. Hy skryf: “Rasargumente is ‘n politieke doodloopstraat.” Dit is egter die straat waarin die ANC aktief bedrywig is en waarin hy ten koste van die blankes floreer. Die bepalende hooffaktor in die ANC se beleid is ras/kleur/etnisiteit. Dit sou die toppunt van dwaasheid wees om hierdie feit goedsmoeds te ignoreer in die hoop dat dit tot ‘n beter bedeling vir blankes sou lei.

Of ons daarvan hou of nie, ras/kleur/etnisiteit is die kern van die politieke werklikheid in die nuwe Suid-Afrika. Om opdrag te gee dat ras/kleur/etnisiteit buite rekening gelaat moet word, soos Buys doen, is soos om ‘n suksesvolle wittebrood sonder seks na te streef.

92 thoughts on “‘Watter wit saak?’”

  1. He defended what he later called Thatcherism. On trial for alleged Sabotage Act violations, he said in court:

    “The ANC has never at any period of its history advocated a revolutionary change in the economic structure of the country, nor has it, to the best of my recollection, ever condemned capitalist society.”

    In 1964, he was sentenced to life in prison. He was mostly incarcerated on Robben Island. It’s in Table Bay. It’s around 7km offshore from Cape Town.

    In February 1990, he was released. In 1993, he received the Nobel Peace Prize jointly with South African President FW de Klerk.

    Nobel Committee members said it was “for their work for the peaceful termination of the apartheid regime, and for laying the foundations for a new democratic South Africa.”

    De Klerk enforced the worst of apartheid ruthlessness. In 1994, Mandela was elected president. He served from May 1994 – June 1999.

    He exacerbated longstanding economic unfairness. He deserves condemnation, not praise.

    John Pilger’s work exposed South African apartheid harshness. Doing so got him banned. Thirty years later he returned.

    He wanted to see firsthand what changed. He interviewed Mandela in retirement. His “Apartheid Did Not Die” documentary followed.

    “Behind the modern face of democracy, the scourges of inequality, unemployment and homelessness persist,” he said.

    White supremacy remained unchanged. It’s no different today. A few blacks share wealth, power and privilege. The vast majority of black society is worse off than under apartheid.

    Mandela embraced the worst of neoliberal harshness. His successors follow the same model.

    Pilger posed tough questions. He asked Mandela how ANC freedom fighting ended up embracing Thatcherism.

    Mandela responded saying:

    “You can put any label on it you like. You can call it Thatcherite but, for this country, privatization is the fundamental policy.”

    Pilger discovered that 80% of South African children suffered poor health. One-fourth under age six were ill nourished.

    During Mandela’s tenure, more South Africans died from malnutrition and preventable diseases than under apartheid.

    Concentrated wealth is more extreme than ever. White farmers control over 80% of agricultural land. They dominate choicest areas.

    Pilger said about one-fourth of South Africa’s budget goes for interest on odious debt.

    He explained how five major corporations control over three-fourths of business interests. They dominate South African life.

    Concentrated wealth and power are extreme. Whites control about 90% of national wealth. A select few black businessmen, politicians and trade union leaders benefit with them.

    The dominant Anglo-American Corporation is hugely exploitive. Gold mining exacts an enormous human cost.

    Pilger said one death and 12 serious injuries accompany each ton of gold mined. One-third of workers contract deadly lung disease. They’re left on their own to suffer and die.

    Post-apartheid democracy reflects the worst of free market capitalism. It’s bereft of freedom. Reform denies it.

    Mandela’s “unbreakable promise” was forgotten. In 1990, two weeks before freed from prison, he said:

    “The nationalization of the mines, banks and monopoly industries is the policy of the ANC (and changing) our views…is inconceivable.”

    “Black economic empowerment is a goal we fully support and encourage, but in our situation state control of certain sectors of the economy is unavoidable.”

    In 1955, ANC’s Freedom Charter declared “South Africa belongs to all who live in it, black and white, and that no government can justly claim authority unless it is based on the will of all the people.”

    “The people shall govern! All national groups shall have equal rights!”

    “The people shall share in the country’s wealth!”

    “The land shall be shared among those who work it!”

    “All shall be equal before the law!”

    “All shall enjoy equal human rights!”

    “There shall be work and security!”

    “The doors of learning and culture shall be opened!”

    “There shall be houses, security and comfort!”

    “There shall be peace and friendship!”

    “Let all people who love their people and their country now say, as we say here:

    THESE FREEDOMS WE WILL FIGHT FOR, SIDE BY SIDE, THROUGHOUT OUR LIVES, UNTIL WE HAVE WON OUR LIBERTY”

    Liberation was supposed to be economic, social and political. White worker wages were manyfold more than black ones. White mine workers earned 10 times more than blacks.

    Post-apartheid promised change never materialized. Mandela embraced the worst of free market orthodoxy.

    Before his election, journalist Anthony Sampson said he agreed “to reduce the deficit, to high interest rates and to an open economy, in return for access to an IMF loan of $850 million, if required.”

    It comes with strings. Structural adjustments mandate harshness. They require privatization of state enterprises, mass layoffs, deregulation, deep social spending cuts, unrestricted market access for Western corporations, corporate tax cuts, marginalizing trade unionism, and harsh crackdowns on nonbelievers.

    Mandela told South African workers to “tighten (their) belts.”

    “Accept low wages so that investment would flow.”

    “We must rid ourselves of the culture of entitlement that leads to the expectation that the government must promptly deliver whatever it is that we demand.”

    “Apartheid never died in South Africa,” said Pilger. “It inspired a world order upheld by force and illusion.”

    Mandela stood at the crossroads. He seemed poised to lead a new direction. His popularity and bigger than life persona empowered him.

    He had a unique chance to reject neoliberal orthodoxy. ANC candidates swept 1994 elections.

    Mandela became president. A peaceful transition was achieved. Privileged white interests maintained real power.

    Mandela’s agenda could have been different. He could followed what Chavez successfully instituted in Venezuela.

    He chose not to. Black South Africans paid dearly. Mandela’s legacy remains tainted. He relegated his people to horrific post-apartheid conditions.

    “Just call me a Thatcherite,” he said. He adopted free market fundamentalist harshness. Neoliberal shock therapy followed. It works the same way wherever it’s introduced.

    The toll on black South Africans was devastating. He and other ANC leaders bear full responsibility. People living on less than $1 a day doubled.

    From 1991 – 2002, unemployment soared to 48%. It remains disturbingly high. Officially it’s around 26%. It’s much higher.

    Youth unemployment exceeds 50%. About 80% of unemployed young people never worked or had jobs longer than a year.

    During the first decade of ANC rule, around two million South Africans lost homes. Another one million lost farms. Shack dwelling increased 50%.

    One-fourth or more of South Africans have no running water or electricity. Around 40% of schools have no electricity.

    About 50% of South Africans have inadequate sanitation. Around 40% have no telephones.

    HIV/AIDS remains a major problem. South Africa has the world’s largest number of affected people. Officially it’s over five million. Unofficially it’s higher.

    It’s more than in North America, Latin America, Eastern Europe and Central Asia combined.

    Post-apartheid, life expectancy declined by 13 years. In 2011, it was 58, according to the World Health Organization. It ranks below Afghanistan at 60 years.

    Overall South African conditions remain deplorable. They exceed the worst of apartheid harshness. Neoliberal exploitation exacted a horrific toll.

    Mandela could have made a difference. He chose Thatcherism over economic fairness. Betrayal defines his legacy.

    He relegated millions of black South Africans to permanent destitution, unemployment, hunger, malnutrition, homelessness, lost futures and early deaths.

    His bigger than life persona is undeserved. So are eulogies praising his accomplishments. They reflect figments of historical revisionism. minder… Ek stem!

          1. Weer kort van draad vemore ? Maar gedog ek herinner u dat Matt en Leon een en dieselfde persoon is. Met die houding sit ek dan maar geplak voor die krieket…..en bly soos n werfhoender onder u voete uit.

          2. Nou hou dit so. Willy was n katjie. Ek soek TIERE om te skiet. Much more fun….en n groter uitdaging. Luister, van met jou sit en roggel val die paaltjies. baai.

          3. 280 Nie sleg nie. Behoort dit te maak. Seker net ons wat krieket en nuus op TV kyk. Die nader het mos televisie stelle, betaal lisensies, volgens hulle nie, maar kyk nie want daar is mos die boikot. Wat ook ironies is is dat dit net Praag lesers is en nie ander Afrikaanse forums se lesers nie.

          4. En jy steur jou aan daai GHAAAAAK? Jou grootste kritici is nie oppie forum nie. Vakansie of krieket kyk die rede ? Dis lsg man !

  2. 1. The Afrikaner and Bantoe are two contradictory, hence
    irreconcilable, identities. Afrikaner nationalism was suffused with an
    ethnicist-essentialist outlook, in which the Afrikaner remained an Afrikaner
    even if his culture and language were purely Germanic. During the previous era,
    many Afrikaner intellectuals were eager to understand the “Afrikaner Question”
    and some quickly gravitated towards biological determinism, a school of thought
    which basically says that the Afrikaner essentially has bad DNA in his system
    and this bad DNA causes him to embrace subversive movements like the Israelis.

    2. Albeit, the Afrikaner has been implicitly saying for centuries almost the
    same thing, but it is not bad DNA the Afrikaners argue but super DNA, and that
    super DNA is going to be light unto the nations in Africa. Blood is a
    deep-rooted nurturing force within individual man; the deepest layers of our
    being are determined by blood. Our innermost thinking and our will are coloured
    by it. Now we find that the world around us is the world of imprints and
    of influences, whereas blood is the realm of a substance capable of being
    imprinted and influenced, a substance absorbing and assimilating all into its
    own form…. That his substance can, nevertheless, become a reality for the
    Afrikaner is due to the fact his origin means more than a mere connection with
    things past; it has planted something within the Afrikaner people that does not
    leave us any hour of our life, that determines every tone and every hue in our
    life, all that we do and all that befalls us: blood, the deepest, most potent
    stratum of our being.

    3. It is quite clear the source of the national sentiment cannot be found in
    education, but in something that precedes it. I thought about this question and
    answered myself: in the blood. And I persist in this view. The sense of
    national identity is inherent in man’s ‘blood,’ in his physical-racial type,
    and only in that. The Afrikaner people’s mental structure reflects their
    physical form even more perfectly and completely than does that of the individual.
    That is why we do not believe in mental assimilation. It is physically
    impossible for an Afrikaner descended from several generations of pure, unmixed
    Afrikaner blood to adopt the mental state of a Zulu or a Xhosa, just as it is
    impossible for a Negro to cease to be a Negro.

  3. 1.
    Most of post independent Africa became ruthless kelpto-
    dictatorship that plunged the country in total corruption sawing the seeds of
    civil wars. Africa continues to be plagued with civil wars some 60 years after
    independence. Rendering Africa rich with its natural resources a basket case, a
    failed continent, with hundreds of millions of people without decent roads, basic
    infrastructure of water, sewage and electricity, substandard housing that is
    nothing but shanty towns, without proper schools and basic public health
    services. This is in contrast to South East Asia, which came out of post
    colonialism and civil wars to be real economic tigers such as South Korea,
    Vietnam, Singapore, Vietnam, and Malaysia and among other countries.

    2.
    For the most part these popular uprising with somewhat little
    armed uprising were part of what I would term as “pre-immediate independence”
    something necessary to expedite the process of independence. Algeria was
    totally different case. It was a people and armed resistance, a real
    revolution, in every since of the word, against French colonialism where France
    did not see itself as a “colonizing “ power but saw Algeria an extension of or
    a “province” of France and saw the Algerian revolution as a “ domestic
    insurrection” and not a war of liberation.

    3.
    Of all African countries, South Africa was an exceptional case. A
    country ruled by centuries old settlers and European colonizer who resisting
    post Calvinist Europe decided centuries ago to escape liberalism in Europe and
    set up their own “settler’s colonies” in what is now South Africa, and
    subsequently using a combination of religion and racial superiority not much
    different from “religious Zionism” decided on a system of “Apartheid”
    separation of the races. While the United States, which for a long time
    exercised and perfected its own brand of “apartheid” separation of the races
    under the doctrine, “separate but equal”, which was all but equal, both
    countries exercised racial superiority to disfranchise its citizens. In the
    case of South Africa the majority of the population while in the US
    disfranchising a substantial minority.

    4.
    Though Nelson Mandela succeeded in ending “Apartheid” and did
    succeed in creating a new South Africa without “colour barriers” and without
    “civil war”, South Africa almost two decades after the end of Apartheid remains
    a country divided not along “racial” lines but along “economic” and “social”
    lines. Millions of Black South African are yet to benefit from ending
    “Apartheid” lacking social and infrastructure services with the majority of
    Black South Africans yet to see, feel and benefit from new democratic and rich
    South Africa. Millions are living in “Shanty Township” or Black Ghettos,
    lacking basic infrastructures of roads, hospitals, schools, decent affordable
    housing is among many of the shortcoming and failing of post “Apartheid” South
    Africa”.

    5.
    Luckily for South Africa and its people the ANC did not become the
    “One Party State” as in the case of most if not all Post Colonial Africa, the
    presence of a substantial White minority perhaps the contributing factor, ANC
    leadership with a country that is the largest economy in Africa better get down
    to work and address all the inequities and end once and for all the legacy of
    Apartheid South Africa.

    6.
    Nelson Mandela leaves behind a legacy of “love” for his people and
    for his former enemies and jailers. He leaves a legacy of forgiveness that many
    of the world “revolutionaries” simply forgot what it is and what it means and
    what impacts it has on their nations. While “fathers of independence” went on
    to take revenge Nelson Mandela went on to love life and life gave him much love
    back. God Bless, rest in Peace.

  4. Die briljante en unieke Afrikaner Ras se breuk met bepaalde Westerse
    opvattings behoort hom op nuut toegewyd te maak aan sy geestelike, kulturele
    en intellektuële wortels. Vir die nuwe denkende en pragmatische Afrikaners sal
    dit hoogs opwindend wees om nóú aansluiting te soek by die jongste verstandsvermoê
    in die Weste en dit aan te pas in SA. Geen
    ander Ras is beter geplaas nie. Zodoende kan Afrikaners
    des te beter ‘n bydrae lewer tot ware demokrasie in die groter SA.

  5. My understanding is that the poor man died some time ago and was kept on a ventilator for political reasons. He should have been allowed to die in peace. He may even have died in the military ambulance taking him to hospital. It stopped en route whilst instructions were sought. How many times do you see ambulances on an emergency call stopped by the roadside whilst everybody has a discussion about what to do?

    It is alleged most in INTELCOM know that he was a hero with feet of clay. There is much to come out, e.g. about his dealings with BOSS, and the role of the DVD in threatening to block South African access to MTN trading programs as a pressure tactic, when they switched support from the Nats to the ANC. Certain favors, e.g. over cocaine trafficking through South Africa, had to be given in return. It was all very sad for such an enthusiastic AAM member.

    However the requirements of good manners dictate that discussion of these matters is deferred. Now is a time to mourn the passing of a great man and acknowledge his many qualities. These included high intelligence, tremendous personal charisma, statesmanship and indomitable courage. He was also a powerful orator and a great communicator. Yes, he made mistakes (who doesn’t), but the man had real class.

          1. hehe. Einad. U en “volksgenote”…..? Nu wilt u deze zelfs en masse naar de psychiater jagen om aan de Prozac te worden gezet in een mate dat straks ook het SA grondwater is verontreinigd ? Het is u toch bekend dat monotone waarneming daarvan juist een ‘bijwerking’ is.

          2. de hausse aan doorverwijzingen naar ‘bekwame modegegrilde therapeuten’ onder druk van de farmaceutische aandeelhouders die Jan en alleman wereldwijd, zelfs kinderen, aan de (zelfde) vervlakkende medicijnen zetten.
            Waar de voorgeschreven behandeling begon met een ‘goed gesprek’……
            Terwijl de klacht eigenlik was: “Dokter, er is ons door de nieuwe politiek enzo zoveel afgepakt, zelfs levens, voel me niet zo goed”……

  6. Uit die stuk wat ek vroeér geplaas het:

    In tegenstelling tot het publieke geloof
    is de grootste meerderheid van zwarten in Zuid-Afrika niet afkomstig van
    de oorspronkelijke inwoners, maar kwamen met miljoenen uit naburige
    landen nadat de blanke Boeren een land gecreëerd hadden met een
    bloeiende economie, onderwijsmogelijkheden en medische zorg.

    Onder blank bestuur genoten de zwarten in
    Zuid-Afrika betere leefomstandigheden dan in elk ander Afrikaans land
    dan ook, waar zwarten elkaar doodden in stammen oorlogen.

    In 1994, het jaar waarin Mandela de macht
    overnam, doodde de Hutu stam 800.000 Tutsis in Rwanda. Gelijkluidende
    stamgenocides vonden plaats in Kongo, Somalië, Ethiopië, Tsjaad, Mali,
    Zimbabwe, Angola en vele andere Afrikaanse landen. Geweld tussen stammen
    en genocide is altijd een manier van omgaan met elkaar geweest voor
    Afrikanen.

    Sinds de overname door Mandela is
    Zuid-Afrika een Derde Wereldland geworden. Het veranderde van het
    veiligste land in Afrika tot de verkrachting en moord hoofdstad van de
    wereld. In Johannesburg worden elk jaar 5000 mensen vermoord.
    Werkeloosheid steeg van 5% in 1994 tot 50% vandaag.

    1. 1. Post-apartheid promised change never materialized. Mandela embraced the worst of free market orthodoxy. Before his election he agreed to reduce the deficit, to high interest rates and to an open economy, in return for access to an IMF loan of $850 million if required. It comes with strings. Structural adjustments mandate harshness. They require privatization of state enterprises, mass layoffs, deregulation, deep social spending cuts, unrestricted market access for Western corporations, corporate tax cuts, marginalizing trade unionism, and harsh crackdowns on nonbelievers. Mandela told South African workers to “tighten (their) belts.” “Accept low wages so that investment would flow.” “We must rid ourselves of the culture of entitlement that leads to the expectation that the government must promptly deliver whatever it is that we demand.”

    2. 2. Apartheid never died in South Africa; it inspired a world order upheld by force and illusion. Mandela stood at the crossroads. He seemed poised to lead a new direction. His popularity and bigger than life persona, empowered him. He had a unique chance to reject neoliberal orthodoxy. ANC candidates swept 1994 elections. Mandela became president. A
      peaceful transition was achieved. Privileged white interests maintained real power. Mandela’s agenda could have been different. He could follow what Chavez successfully instituted in Venezuela. He chose not to. Black South Africans paid dearly. Mandela’s legacy remains tainted. He relegated his people to horrific post-apartheid conditions. Just call me a Thatch rite he said. He adopted free market fundamentalist harshness. Neoliberal shock therapy followed. It works the same way wherever it’s introduced.

    3. 3. The toll on black South Africans was devastating. He and other ANC leaders bear full responsibility. People living on less than $1 a day doubled. From 1991 – 2002, unemployment soared to 48%. It remains disturbingly high. Officially it’s around 26%. It’s much higher. Youth unemployment exceeds 50%. About 80% of unemployed young people never worked or had jobs longer than a year. During the first decade of ANC rule, around two million South Africans lost homes. Another one million lost farms. Shack dwelling increased 50%. One-fourth or more of South Africans have no running water or electricity. Around 40% of schools have no electricity. About 50% of South Africans have inadequate sanitation. Around 40% have no telephones. HIV/AIDS remains a major problem. South Africa has the
      world’s largest number of affected people. Officially it’s over five million.
      Unofficially it’s higher. It’s more than in North America, Latin America,
      Eastern Europe and Central Asia combined.

    4. 4. Post-apartheid, life expectancy declined by 13 years. In 2011, it was 68, according to the World Health Organization. It ranks below Afghanistan at 60 years. Overall South African conditions remain deplorable. They exceed the worst of apartheid harshness. Neoliberal exploitation exacted a horrific toll. Mandela could have made a difference. He chose Thatcherism over economic fairness. Betrayal defines his legacy. He relegated millions of black South Africans to permanent destitution, unemployment, hunger, malnutrition, homelessness, lost futures and early deaths. His bigger than life persona is undeserved. So are eulogies praising his accomplishments? They reflect figments of historical revisionism.

  7. Goeie artikel. Die Amerikaners was nog altyd sensitief vir die swart “swing vote”. Dit het daartoe gelei dat amerikaanse politiek geheel en al “verswart” het deur “politiese korrektheid”. Buys het hierdie sensitiwiteit plaaslik omarm net om staande te bly. Dit wys jou hoe die land agteruit gegaan het omdat hy besig is om homself aan te pas. Wat Foxnews deesdae doen is om die swart leiers soos Al Sharpton te kritiseer en dit werk nogal goed. Buys moes eerder hierdie taktiek gevolg het. Daar is so baie swart leiers wat patete is dat hy nie ‘n probleem daarmee behoort te ondervind nie. Maar elke outjie het maar ‘n foutjie.

  8. Dankie aan Leon Lemmer vir hierdie puik bydrae. Ons leef in deurmekaar, verwarrende tye en soms begin `n mens wonder of jou oortuigings reg is, dit skep onsekerhede. Dan lees `n mens so `n insiggewende artikel en dit bring weer rustigheid en sekerheid in jou gemoed.

  9. Mnr Lemmer
    n Uitstekend- geartikuleerde skrywe. Net een feitlike gegewe wat u ( doelbewustelik ? ) onderbeklemtoon : –
    Was hierdie nostalgiese relaas n beywering van een Afrikaner om die ander tot bevoordeelde opheffing ten doel te stel, of eerder n eksklusiewe saketransaksie van Broederbonders waar die een broeder die ander se rug met n wins-sponsie as motief – te was ? Hier praat ek van besluitnemende direksielede tot argitek tot boukontrakteur. ( Bykans n omgekeerde weergawe van die sg BEE waarmee ons vandag sit. )
    Antw hoef u my nie. Dieselfde paadjie was geloop met die oprigting van Nico Malan ( die huidige Arts Cape ) sowel die onooglike vuurhoutjieboks-gebou vd Kaapse Munisipaliteit op die Heerengracht Kaapstad. Hier was Hannes vd Merwe ( voorste Broeder en broer van dr Schalk vd Merwe [dienende LP en eweneense BROER van broers] – die gelukkiges om in die naam van ” Afrikanerskap ” n slag diep te kon skep.
    So ja. Te muhr met die hele lot. ( Inteendeel, die lot opgesmuktes laat Julius vandag goed lyk. )

    1. Helsim ou Kanalla, maar die VOC Jode streep slaan diep in die Caap neh. Maar, noudat ek van n in diepte kenner verneem van alles en wat oor al dai Broeder geheime van Tienie se Bellville en dit komende van die SAP-‘boem’ van kennis tussen goed en kwaad,……en gawe Gawie Fagen figir dan nie eens nie….Nouja vertel ons dan ook maar bietjie wat wiet jy van die Trust gronde van die snories op daai Grendel Estate en hul ICS en hul Tiger Oats ,en , en , en so meer…..of het jy maar net jou ore te vel uitgeleen op Ikey’s se stoepe….. Maar moet darem toegee daai argitektuur en daai kerke met daai naalde wat so in daai oog insteek bly vir my tot op dese nog absuluut kotsgroen stunning……..as dit nou oor daai bokse en naalde gaan!

      1. Ko die Kaapse culture-vulture liggie ou soe bietchie in. Kykhie, obie Fagan wassie deel vannie binnekring vannie Kamp van 28 nie. Soe moessie ou ma allietyd broed narie mond bring en sy ding dallah derie Cape Hollanse gebouchies met sy vrouchie se hulp te restore. Djy maak uit my bru?
        De Grendel Est behoort aan daai de Villiers oud-SAP chappie. Vandaai ICS & Tiger Oatse se ding wietie geelbek phfokkolie, except dit klink veeldere meer na Joedse biesigheire.
        Verre moetie ou ma kots tottie ou groen in die gevriet staan, cause why die Cape issie Cape my bru. Salute – sta vas innie kamp van 26. SONOP !

        1. ‘K°ntverstom’ oor die vreemdheid,…. dealek geweldig aangeplak en inhoud feitelik niksseggend. Jy’s seker n vrygeborene, hulle praat en skryf dikwels so vreemd dat hulle hulself later in die proses verloor. Klink egter of jy een klok hoor lui het maar weet nie lekker waar die bel hang nie…..!

  10. Dankie mnr Lemmer. Uitstekende stuk.

    Wat kan ‘n mens verder sê. Dis net verskriklik. Die vraag is natuurlik of daar ‘n uitweg is en wat is dit? Ons kan tog nie onbepaald in hierdie ondraaglike situasie voortleef nie. Persoonlik voel ek dit sou meer eervol en draagliker vir ons gewees het om te veg tot die einde. Dis tog beter om vinnig te sterf as om stadig weg te krepeer. Maar nou is dit daarvoor ook te laat. Soms voel ‘n mens of jy kan uitroep: My God waarom het U ons versaak.

    1. Karel, uit `n menslike oogpunt kan ek nie `n uitweg sien nie. Ons het egter `n Skepper wat magtiger is as enigiets of enigiemand hier op aarde en hy sal oor ons lot beskik. Ek glo nie Hy het ons heeltemaal versaak nie, maar ons net so `n bietjie alleen gelaat om tot besinning te kom en weer `n geloftevolk te word.

    2. De Klerk en zijn directe kring had bijzonder weinig tot geen keus. History’s turning point lag voor SA bij de gewelddadige dood van Verwoerd. Daar heeft ‘de vijand’ lang aan kunnen werken, ondanks of dankzij de staatsveiligheidsdiensten. Dat kan een ieder zich aantrekken.

      De naam Lemmer is overigens afkomstig van een plaats uit het zuidelijk deel van Friesland. Komen ook prachtige solide houten platbodems vandaan.(de Lemster Aak)

      even voor de puntjes op de i. Waarom geen vraagteken achter uw laatste woorden Grassie ? Is dit een oratorische vraag uwerzijds ?

        1. a “SOMS voel ‘n mens of jy kan uitroep”

          Geeft ‘soms’ momenten van vertwijfeling weer Karel, als eilandjes in een zee van vertrouwen in onze Heer ? Zakte Petrus SOMS door het water omdat hij een moment twijfelde, en had hij Jezus nodig hem te redden ?

          b Excuus als dit maar enigszins eigengereid, zelfgenoegzaam of zelfvoldaan overkomt, maar zowel uw woorden als die van Grassie hieronder zijn m.i. van importantie.

          Ons bestaan ligt in de handen van onze Schepper. Dat wordt nu en dan door mensentongen uit velerlei monden bewust verkeerd geïnterpreteerd om passiviteit in zekere hoeken te bewerkstelligen. En dat vindt naadloos aansluiting bij een eerdere zinsnede van u hierboven.

          c Het begrip volksgenoten heeft in Holland in ambtelijke officiële benadering plaatsgemaakt voor ‘landgenoten’. Vooral bekend van toespraken van het koninklijk huis. Dat zult u mogelijk herkennen zoals het begrip ‘naasten’ mede door regelrechte niet aflatende socialistisch gespekte aanslagen verwaterd wat heeft geresulteerd in het uiteenvallen van gezinnen, families, dorpen, landen en werelddelen en is een continue bedreiging voor de christelijke beschaving.

  11. Be a winner. Mandela is the hero of the South African story why? Because
    he won. Same reason the Allies are considered the heroes of World War
    II. Same reason even most Americans today consider themselves to be the
    villains in the whole Vietnam business – because they lost.

    Everyone
    loves a winner. Men want to befriend winners, while women want to “sleep” with winners.

    No matter how
    much you hate the guy, that’s the real lesson of all this. Yeah you can
    say it was all Oppenheimer and the Jews who got him in along with
    Western liberals you hate, and it may very well be true.

    Be a winner, to the spoils the victors.

    Look at this picture of then State President and
    National Party leader FW De Klerk with Nelson Mandela as the two men
    receive their Nobel Peace Prizes. Mandela’s the winner. Even though he
    was in prison just a short time before, he has “winner,” “alpha”
    whatever you want to call it written all over him. He’s smiling. De
    Klerk looks depressed. Because he’s the loser. He’s going to shuffle
    into history the same way that Louis XVII or Montezuma did. He’s the
    supplicant. The defeated. The weak.

    Don’t be a loser like De Klerk. Be a winner, like Mandela.

      1. “soon to be forgotten”

        Mandela has been immortalized. His memory and “legacy” will live forever. He has been elevated to the status of a Saint. In our world, he is seen as the closest thing to God himself.

        The only person who will be forgotten is De Klerk. Most people don’t even know that he also got the Nobel peace prize.

          1. It’s because you’re a pussy. Even your own ” Saint ” hailed him as one. So much for Tweedy Bird rhetoric. Back to your PC-games you little whipper-snapper.

          2. En luister jou amateur – Engelse drhol. Jou IP-besonderhede toon jy’s dieselfde lot van IOL….id est Arkan, Boereseun ZAR et al. Gaan stir ghaak elsewhere. Verander n slag jou modus.

          3. “Engelse drhol”

            Shame, praat jy nou met die kombuis taal vir my, hé? Ek is ‘n Afrikaner man. Maar ek moet sê, Mandela is Dié man.

          4. Stem. En die hang tussen jou bene. Tot weersiens. ( Do you feel lucky punk ???? )

          5. Mandela has sex with De Klerk’s wife. This is how much of a man Mandela is and how much of a little weakling De Klerk is.

          6. You’ll hit a nerve once you explain to me who this fhoekeen de Klerk chappie is you keep on referring too? By the sound of it your ” Saint ” seems to be nothing more than a Zuma Sperminator ?

  12. Presies dit wil ek ook weet, Leon: “Op grond waarvan mag wittes nie vir hulleself leefbare ruimte vir hulle kultuur en waardes gun en skep nie?”

    Ek sal net graag ook wil weet waar al die wit Engelssprekendes is noudat die straf uitgedeel word vir daardie sonde van vooruitgang waaraan hulle ook aandadig was.

      1. Which brings me to my real question, Wilson: How shall we group ourselves together? As conservative whites against the rest of South Africa and the world? A group that identifies itself mainly by its whiteness? Can you imagine how that would go down?

        As a group of Afrikaners we have the cultural/linguistic common denominator besides race at least. I never realised there was a significant group of Anglophones on this side of the South African spectrum. How shall we do this thing?

        1. “I never realised”

          To be quite honest, i don’t think many Afrikaners have been looking hard enough. The nature of this website does not lend itself to a universal white identity. Add to this many of the articles and commentary on this website that either implicity or sometimes explicitly attack the Anglo world, then it’s easy to see why there aren’t more White English Speakers on this site.

          This is why i advocate White Nationalism or you could rather term it “White consciousness” (analogous to the black consciousness of Steve Biko).

          1. And whose language are we going to speak in the white super state, Wilson? Whose culture is going to be the default and whose history will be taught? Whose native state will have the highest currency in that white inclusive state?

            If my total experience of the past 20 years is anything to go by, then it will not be Afrikaans. A white English state will be just as detrimental as the current black English state is to my ethno-cultural survival. I happen to be white. I am not defined by it.

            If I’m not doing this out of my affiliation with my Afrikaner heritage then there’s no reason for me to stick around in Africa, the black continent. A white consciousness movement in Africa mmm,,, not sure I’m convinced. I’m not against solidarity with my germanic kinsmen but whiteness alone is a feeble bond. Have you tried Stormfront.org?

          2. You can go live in Orania then with just your fellow Afrikaners. I have no problem with other whites, but you seem to.

          3. I don’t have a problem with other whites. I just don’t want to be governed by a non-Afrikaner in South Africa. For that I’d go live in Europe. Would you want to be governed by an Afrikaner-orientated government in a hypothetical white state? I expect not. It doesn’t mean you and I couldn’t respect and appreciate one another’s cultures and languages, also the shared bits. Many successful nations count under a million strong.

            But since a separate state isn’t what you’re after, what do you propose? Propagating white consciousness in a black (not multicultural) South Africa under black majority rule without the intention of eventual sovereignty? Doesn’t that whole venture seem a little futile to you?

            If I were a white, Anglophone South African there’s NO way I’d even consider staying here under these circumstances. Unless of course if I were a major capitalist with several fingers in the JSE and other pies but then issues like cultural heritage or the state and its failings and animosity towards whites would not affect me.

          4. You assume that we so-called “English” don’t also have a sense of nationhood here. I don’t want to go to England.

          5. Fair enough. I won’t assume that any longer! Not sure I’d want to go to Holland either…

          6. Willem, You’re clearly articulate and a thinking man. But I think your cultural prerequisites are misplaced at this specific juncture.

            The survival of the European in toto is at stake. Not only in Africa, but globally.

          7. Johann, ek is onder geen illusie oor die Afrikaanses se apolitiese of selfs anti-Afrikaner ingesteldheid nie. Soos die meerderheid Europeërs of Westerlinge wereldwyd ook redelik apolities/ kapitalisties is. En ja ek neem kennis van die anti Westerse sentimente wereldwyd.

            Maar as generies ‘wit’ my belangrikste kwalifikasie was dan het ek die swart kontinent vaarwel geroep en gaan Engels/ Duits of wat ookal praat in die Weste. Dit sal nie vir my moeilik wees nie. Maar dit sal nie my moedertaal wees nie.

            Die enigste faktor dus wat Afrika vir my die moeite werd maak is die moontlike voortbestaan van die AFRIKANER volk (as een tiende van die Afrikaner volk behoudend bly dan is ons steeds soveel soos die Yslanders). Waarom het die Groot trek plaasgevind? En die twee Vryheidsoorloë? Nie oor swart oorheersing nie.

            Vir my voel dit of jou beywering om die voortbestaan van die Europeër wereldwyd eerder misplaas is in Afrika.

          8. Ek dink wat jy mis, is dat ‘generies wit’ jou ENIGSTE opsie is. Dis nou te sê indien jy graag wil sien dat NP Van Wyk Louw en die res van die Afrikanererfenis behoue moet bly (soos ek).

            Hier is `n video wat etniese fertiliteitskoerse vergelykend beskryf en die demografiese implikasies daarvan longitidunaal beskryf.

            http://www.youtube.com/watch?v=w6hESQ1-ZVo

            Miskien sal `n figuratief ook help:

            Dis nie sinvol dat die inwoners van `n gedeelde residensie hul slaapkamers na persoonlike voorkeur verf en kultuureie inrig terwyl die residensie afrband nie.

          9. Interessante video. Jou figuratief: Is Suid Afrika nie die gedeelde woning van meestal Christen swart, wit en kleurling gemeenskappe nie? (met die Indiërs as uitsondering).

            Vir my is daar 2 opsies: Geografiese selfbeskikking -dit sal die ontbinding van die eenheidstaat vereis. Of ‘n kantonstelsel soos wat deesdae bespreek word. Die ooste van Pta bv, word deur ‘n meerderheid Afrikaners bewoon en kan so as Afrikaanse kanton bestuur word. Dis nou indien enige iemand nog daaroor besorgd is…

            Ek het geen kwade gevoelens teenoor SA Engelse nie. Maar die Hongare sal hulle nie deur die Portugese laat regeer nie, des nieteenstaande die Europese Unie.

            Hoe sien jy die wit ideaal realiseer in Suid Afrika? Dit val nie in plek vir my nie. Ek sien nie hoe die Afrikaner-erfenis enigsins behoue sal bly tensy Afrikaners oor hulself regeer nie. Ons wil sekerlik nie terug gaan na apartheid nie. Daarom is ras nie my maatstaf nie maar taal- en kultuurgebondenheid.

          10. Wilsontjie – moet nie weg gaan nie ons het sulke heldersiendes soos jy baie nodig om vir ons die toekoms uit te le.

        2. You’re a victim of political correctness.

          The right to privacy always supersedes the right to association. To put it differently: One man may not associate with another against the latter’s will.

          The right to free association allows us to associate and/or maintain privacy/exclusivity on any grounds we choose, including language, religion, impairment, financial status, haircolour and shoe size.

          You and I have the absolute right to make the conscious decision that we will not accommodate jehovah’s witness’, blondes, people with flat feet or musicians at our next camping trip.

          Likewise, if you and I feel that we find people of darker skin unattractive for whatever reason, in any context, we are completely within our rights to maintain our privacy/disassociation.

          There are anglophone people who share the sentiments of conservative Afrikaans speakers. Against the backdrop of the reality that the vast majority of Afrikaans speakers DO NOT hold these conservative sentiments, and the fact that white South Africans are under threat of extinction, I would urge you to reconsider your position.

          1. Nee Johann, ek het geen tyd vir politiese korrektheid nie.

            Ek het ervaar hoe my waarde as Afrikaner in Suid Afrika daal oor die afgelope 20 jaar, omdat die Engelse staat dit minag. Ek het ook in internasionale omstandighede gewerk waar bykans almal wit en Engelssprekend was. My Afrikanerskap -my natuurlike staat- het daar ook geen waarde gehad nie. Ek het in my tweede taal gefunksioneer tussen Engelssprekendes. Dit is ‘n gekompromiteerde (ondergeskikte) posisie. Waarom sou ek my vir so ‘n situasie beywer in my geboorteland?

            As ek my nié vir Afrikaner-selfbeskikking in die suiderland gaan beywer, waar ons kinders trots en vry Afrikaners kan wees nie, waarom op aarde sou ek dan op die donker kontinent wou bly? Dan gaan wees ek eerder ‘n vreemdeling in ‘n Engelssprekende land wat goed funksioneer. Mis ek iets?

          2. I agree, with this little qualification: The vast majority of Afrikaans speakers do not hold ANY POLITICAL SENTIMENTS OF WHATEVER KIND. The sentiments they do hold revolve around money, sports, sex and beer, an education starting at the Plettenberg Summer University. Whatever we will manage to achieve in the long-term interests of white people in South Africa will have to be achieved by a small minority of Afrikaans and English speakers together. The majority of sleepwalkers will follow when things get bad enough.

  13. Ja, Leon, ek weet nie aldag vir wie ek die kwaadste moet wees nie, die ANC-broeders of die Afrikaner-broeders. Vir hoeveel van die Afrikaner-broeders het dit werklik oor die groter saak gegaan? Dit is juis húlle wat toegelaat het dat ons al ons Afrikaner-instellings verloor het. Daarna het agteruitgang, verval en verengelsing in feitlik alle dorpe en stede ingetree. Ek verstaan talle van hierdie Afrikaner-broeders (of hul kinders) sit vandag in die buiteland. Hoe eronies en tragies. Maar jy verwys in jou skrywe ook na selfbeskikking. Dit is n opwindende idee wat die volgende fase van die Afrikaner se toekoms behoort in te lui. Deur te fokus op internasionaal-erkende kulturele regte, is dit wel bereikbaar in n kultureel-diverse land soos Suid-Afrika. Internasionaal is daar ook meer as genoeg voorbeelde wat ondersoek kan word. Ons gaan tans deur n pynlike periode van verlies, ja, maar n toekoms gebou op eie keuses, kan wonderlike nuwe vryhede vir die Afrikaner bring.

    1. bmellor, De Klerk het nie Suid Afrika uitverkoop aan die ANC nie, hy het dit net eenvoudig weg gegee aan die ANC te same met ons en ons kinders se toekoms aangesien dit nie waardefol genoeg was vir De Klerk en PIK Botha nie

  14. Mandela se begrafnis is ‘n geleentheid wat wereld aandag sal vestig op Suid-Afrika. Gebruik die geleentheid om strategies met t-hemde, plakkate, baniere, koerant advertensies en voertuig plakkers die wereld te vertel by voorbeeld: ‘Mandela’s miracle is incomplete – crime, murder (no. Since 1994), and failure to allow selfdetermination to the Boesman and Boer require another Mandela with Excellent Leadership’ of iets dergeliks of ‘Complete Mandela’s Legacy – give selfdetermination to minorities NOW’.

Maak 'n opvolg-bydrae